Zwolnienie od podatku świadczonych usług obejmujących wykonawstwo muzyczne, improwizację, tworzenie aranżacji oraz okazjonalną koordynację wydarzeń kulturalnych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie doradztwa informatycznego. Zamierza poszerzyć działalność o usługi muzyczne jako organista. Usługi będą wykonywane osobiście, bez pracowników, i obejmą oprawę muzyczną mszy, nabożeństw, uroczystości religijnych, wykonywanie utworów z nut, improwizacje, aranżacje, tworzenie improwizacji, opracowywanie aranżacji…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług obejmujących wykonawstwo muzyczne, improwizację, tworzenie aranżacji oraz okazjonalną koordynację wydarzeń kulturalnych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 4 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług obejmujących wykonawstwo muzyczne, improwizację, tworzenie aranżacji oraz okazjonalną koordynację wydarzeń kulturalnych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy oraz zastosowania stawki podatku dla świadczonych usług w przypadku braku zwolnienia od podatku świadczenia tych usług.
Uzupełnił go Pan pismami: z 7 kwietnia 2026 r. (wpływ 7 kwietnia 2026 r.) oraz 9 kwietnia 2026 r. (wpływ 9 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz 23 kwietnia 2026 r. (wpływ 23 kwietnia 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. Jest Pan czynnym podatnikiem VAT. Podatek jest opłacany w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Chce Pan poszerzyć swoją działalność o usługi muzyczne (usługi organisty). Wszystkie czynności będą wykonywane osobiście i samodzielnie, bez zatrudniania pracowników ani podwykonawców.
Zakres świadczonych usług będzie obejmował:
· Oprawę muzyczną Mszy Świętych oraz nabożeństw.
· Oprawę muzyczną uroczystości religijnych (śluby, pogrzeby, chrzty).
Wykonywanie utworów muzycznych:
· z zapisu nutowego,
· w formie improwizacji twórczej,
· w formie autorskich aranżacji istniejących utworów.
Tworzenie utworów improwizowanych w trakcie liturgii i uroczystości, dostosowanych do charakteru wydarzenia.
Opracowywanie własnych aranżacji muzycznych.
Okazjonalne prowadzenie oraz koordynowanie wydarzeń o charakterze kulturalnym i religijnym (np. koncertów, wydarzeń okolicznościowych przy parafii), obejmujące zapowiedzi, nadzór artystyczny i organizacyjny w zakresie części muzycznej.
Usługi będą miały charakter artystyczny i będą polegać na osobistym wykonaniu utworów muzycznych, w tym działalności twórczej (improwizacje, aranżacje). Nie będzie Pan świadczył usług organizacji wydarzeń ani usług technicznych – wyłącznie usługi wykonawcze (muzyczne).
Wynagrodzenie za świadczone usługi wypłacane będzie:
- przez parafię (osobę prawną),
- przez osoby fizyczne (np. nowożeńców w przypadku ślubu). ,
Uzupełnienie wniosku
1. Pytanie: Z tytułu prowadzenia jakiej działalności gospodarczej jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług?,
odpowiedź:
„Jestem czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług doradztwa informatycznego”.
2. Pytanie: Czy w ramach wykonywanych przez Pana ww. usług otrzymuje Pan wynagrodzenie w formie honorarium? Informacji należy udzielić dla każdej usługi oddzielnie,
odpowiedź:
„Nie, w ramach świadczonych usług (np. oprawa muzyczna mszy, ślubów, pogrzebów) nie otrzymuję wynagrodzenia w formie honorarium. Otrzymuję standardowe wynagrodzenie za świadczenie usług, udokumentowane fakturą/rachunkiem”.
Następnie w piśmie z 23 kwietnia 2026 r. sprostował Pan opis stanu faktycznego :
„Wycofuję stwierdzenie, jakoby otrzymywane wynagrodzenie nie miało formy honorarium. Oświadczam, że za świadczone usługi otrzymuję wynagrodzenie, które ma charakter honorarium.
Choć technicznie rozliczane jest ono na podstawie faktury i często przybiera formę stałego miesięcznego ryczałtu w relacji z parafią, to w swojej istocie stanowi ono zapłatę za moje artystyczne wykonania oraz korzystanie z praw autorskich do moich improwizacji i aranżacji. Moje usługi mają charakter twórczy i indywidualny, a wypłacane środki stanowią wynagrodzenie dla artysty wykonawcy za konkretne wykonania utworów muzycznych”.
3. Pytanie: Czy w ramach usług obejmujących wykonawstwo muzyczne, improwizację, tworzenie aranżacji oraz okazjonalną koordynację wydarzeń kulturalnych, będzie wykonywał Pan usługi, o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)? Jeśli tak jakie konkretnie? Informacji należy udzielić dla każdej usługi oddzielnie,
odpowiedź:
W ramach świadczonych usług nie wykonuję czynności wskazanych w art. 43 ust. 19 ustawy o VAT, w szczególności nie świadczę usług w zakresie:
- produkcji nagrań,
- wstępu na imprezy,
- usług reklamowych i promocyjnych.
4. Pytanie: Czy z parafią (osobą prawną) ma Pan zawartą umowę dotyczącą świadczonych przez Pana usług – jakie są jej główne ustalenia? Które z wymienionych we wniosku usług są świadczone na rzecz parafii?,
odpowiedź:
„Tak, posiadam zawartą umowę w formie pisemnej z parafią. Głównymi ustaleniami tej umowy są: świadczenie stałych usług polegających na zapewnieniu oprawy muzycznej (gry na organach) podczas mszy świętych i nabożeństw. Z tytułu tej umowy otrzymuję ustalone wynagrodzenie wypłacane w formie miesięcznego ryczałtu na podstawie wystawianej faktury. Z usług wymienionych przeze mnie we wniosku, bezpośrednio na rzecz parafii świadczone są usługi wykonawstwa muzycznego podczas mszy, oraz nabożeństw.
Z kolei pozostałe usługi wymienione we wniosku świadczone są na rzecz innych podmiotów. Usługi polegające na oprawie muzycznej ślubów oraz pogrzebów są zazwyczaj świadczone przeze mnie bezpośrednio na rzecz osób fizycznych (klientów indywidualnych). Dodatkowo świadczę usługi okazjonalnego wykonawstwa muzycznego (koncerty), z tytułu których rozliczam się zarówno z osobami fizycznymi, jak i z innymi podmiotami (np. organizatorami wydarzeń, instytucjami). W przypadku tych wszystkich dodatkowych usług (śluby, pogrzeby, koncerty), umowy z klientami zawierane są w zależności od sytuacji i charakteru zlecenia – czasami w formie pisemnej, a czasami wyłącznie w formie ustnych ustaleń”.
5. Pytanie: Jak nazywane (określane) są Pana usługi w dokumentach sprzedaży wystawianych zarówno na parafię jak i na osoby fizyczne?,
odpowiedź:
Usługi na dokumentach sprzedaży są określane jako: „Usługa muzyczna”.
6. Pytanie: Czy prowadzone przez Pana okazjonalnie oraz koordynowane wydarzenia o charakterze kulturalnym i religijnym obejmują wyłącznie zapowiedzi, nadzór artystyczny i organizacyjny czy również obejmują one wykonywanie przez Pana utworów muzycznych, w tym działalności twórczej (improwizacje, aranżacje)?,
odpowiedź:
„Koordynacja wydarzeń obejmuje również wykonywanie przeze mnie utworów muzycznych”.
7. Pytanie: Czy świadcząc usługi będące przedmiotem wniosku działa Pan jako twórca, bądź artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), jeżeli tak, to w jaki sposób? Informacji należy udzielić dla każdej usługi oddzielnie,
odpowiedź:
„Świadczone usługi przyczyniają się do tworzenia i upowszechniania dorobku kulturalnego poprzez:
- wykonywanie utworów muzycznych,
- improwizację,
- tworzenie aranżacji”.
8. Pytanie: Czy świadcząc usługi będące przedmiotem wniosku działa Pan jako twórca, bądź artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), jeżeli tak, to w jaki sposób? Informacji należy udzielić dla każdej usługi oddzielnie,
odpowiedź:
„Działam jako artysta wykonawca w rozumieniu art. 85 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych”.
9. Pytanie: Czy w wyniku realizacji usług, o których mowa we wniosku, powstaje „utwór” w rozumieniu art. 1 ust. 1 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Informacji należy udzielić dla każdej usługi oddzielnie,
odpowiedź:
„W wyniku realizacji usług powstają utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności w postaci improwizacji i aranżacji”.
10. Pytanie: Jeśli tak, to czy zawierając umowy na świadczenie opisanych we wniosku usług udziela Pan licencji na korzystanie z praw autorskich do ww. utworu? Informacji należy udzielić dla każdej usługi oddzielnie, odpowiedź:
„Nie udzielam odrębnej licencji – wynagrodzenie obejmuje wykonanie utworu”.
Pytanie
Czy opisane usługi – obejmujące wykonawstwo muzyczne, improwizację, tworzenie aranżacji oraz okazjonalną koordynację wydarzeń kulturalnych – stanowią usługi kulturalne świadczone przez artystę wykonawcę i korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT?
Pana stanowisko w sprawie (uzupełnione w piśmie z 23 kwietnia 2026 r.)
W Pana ocenie, świadczone usługi stanowią usługi kulturalne świadczone przez artystę wykonawcę i korzystają ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, ponieważ:
- mają charakter artystyczny,
- są wykonywane osobiście,
- nie obejmują usług wyłączonych ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 19 ustawy.
Podtrzymuje Pan stanowisko, że świadczone przez Pana usługi podlegają zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.
Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów.
Uzasadnienie:
Działa Pan jako artysta wykonawca w rozumieniu art. 85 ustawy o prawie autorskim.
Pana działania (gra na organach, śpiew, tworzenie improwizacji i aranżacji) mają charakter usług kulturalnych.
Wykonywane przez Pana czynności prowadzą do powstawania utworów (np. improwizacje organowe), a moje wynagrodzenie stanowi honorarium za ich wykonanie.
Nie wykonuje Pan czynności wyłączonych ze zwolnienia (wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy o VAT).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług obejmujących wykonawstwo muzyczne, improwizację, tworzenie aranżacji oraz okazjonalną koordynację wydarzeń kulturalnych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:
a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
Z kolei na podstawie art. 43 ust. 19 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:
1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
2) wstępu:
a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
5) działalności agencji informacyjnych;
6) usług wydawniczych;
7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
8) usług ochrony praw.
Warunkiem zastosowania ww. zwolnienia jest zatem spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy.
Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi implementację do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zgodnie z którym zwolnieniu od podatku przez państwa członkowskie podlega świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.
Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji usług kulturalnych, jednak należy uznać, że usługą taką będzie usługa związana z kulturą, a z uwagi na brak definicji kultury w prawie podatkowym odnieść się trzeba do znaczenia słownikowego, mając na uwadze charakter, jaki ma spełniać ta definicja w tym przypadku. Tym samym wskazać należy, że kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast określenie „kulturalny” oznacza „odnoszący się do tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).
W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia weszli indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego znaczenia tych pojęć.
Zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury, itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).
Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.
W sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. W tym celu należy sięgnąć do ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, np. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87 ze zm.):
Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.
Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.
Reasumując, za usługi kulturalne możemy uznać usługi polegające na upowszechnianiu i ochronie kultury, przez którą należy rozumieć naturalne i kulturalne dziedzictwo ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, w szczególności w zakresie historii, nauki i sztuki.
Analizując możliwość zwolnienia świadczonych usług na gruncie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), do której odwołuje się ustawodawca w treści art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy:
Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1, pkt 7-9 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są m.in. utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe), utwory muzyczne i słowno-muzyczne, a także sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne, audiowizualne (w tym filmowe).
Według art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
Stosowanie do art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
Na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.
Aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:
· mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
· stanowić przejaw działalności twórczej,
· posiadać indywidualny charakter.
Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.
Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Artyście wykonawcy przysługuje, w granicach określonych przepisami ustawy, wyłączne prawo do:
1) ochrony dóbr osobistych, w szczególności w zakresie:
a) wskazywania go jako wykonawcy, z wyłączeniem przypadków, gdy pominięcie jest zwyczajowo przyjęte,
b) decydowania o sposobie oznaczenia wykonawcy, w tym zachowania anonimowości albo posłużenia się pseudonimem,
c) sprzeciwiania się jakimkolwiek wypaczeniom, przeinaczeniom i innym zmianom wykonania, które mogłyby naruszać jego dobre imię;
2) korzystania z artystycznego wykonania i rozporządzania prawami do niego na następujących polach eksploatacji:
a) w zakresie utrwalania i zwielokrotniania - wytwarzania określoną techniką egzemplarzy artystycznego wykonania, w tym zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową,
b) w zakresie obrotu egzemplarzami, na których artystyczne wykonanie utrwalono – wprowadzania do obrotu, użyczania lub najmu egzemplarzy,
c) w zakresie rozpowszechniania artystycznego wykonania w sposób inny niż określony w lit. b – nadawania, reemitowania oraz odtwarzania, chyba że są one dokonywane za pomocą wprowadzonego do obrotu egzemplarza, a także publicznego udostępniania utrwalenia artystycznego wykonania w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.
W myśl art. 86 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w umowie albo przyznane w przepisach ustawy.
Jak wynika z opisu sprawy:
· prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. Jest Pan czynnym podatnikiem VAT z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług doradztwa informatycznego. Podatek jest opłacany w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
· chce Pan poszerzyć swoją działalność o usługi muzyczne (usługi organisty),
· wszystkie czynności będą wykonywane osobiście i samodzielnie, bez zatrudniania pracowników ani podwykonawców,
· zakres świadczonych usług będzie obejmował:
- oprawę muzyczną Mszy Świętych oraz nabożeństw,
- oprawę muzyczną uroczystości religijnych (śluby, pogrzeby, chrzty),
· wykonywanie utworów muzycznych:
- z zapisu nutowego,
- w formie improwizacji twórczej,
- w formie autorskich aranżacji istniejących utworów.
· tworzenie utworów improwizowanych w trakcie liturgii i uroczystości, dostosowanych do charakteru wydarzenia,
· opracowywanie własnych aranżacji muzycznych,
· okazjonalne prowadzenie oraz koordynowanie wydarzeń o charakterze kulturalnym i religijnym (np. koncertów, wydarzeń okolicznościowych przy parafii), obejmujące zapowiedzi, nadzór artystyczny i organizacyjny w zakresie części muzycznej,
· usługi będą miały charakter artystyczny i będą polegać na osobistym wykonaniu utworów muzycznych, w tym działalności twórczej (improwizacje, aranżacje). Nie będę świadczył usług organizacji wydarzeń ani usług technicznych – wyłącznie usługi wykonawcze (muzyczne),
· wynagrodzenie za świadczone usługi wypłacane będzie:
- przez parafię (osobę prawną),
- przez osoby fizyczne (np. nowożeńców w przypadku ślubu).
· w ramach świadczonych usług (np. oprawa muzyczna mszy, ślubów, pogrzebów) otrzymuje Pan wynagrodzenia w formie honorarium. Otrzymuje Pan standardowe wynagrodzenie za świadczenie usług, udokumentowane fakturą/rachunkiem.
Choć technicznie rozliczane jest ono na podstawie faktury i często przybiera formę stałego miesięcznego ryczałtu w relacji z parafią, to w swojej istocie stanowi ono zapłatę za Pana artystyczne wykonania oraz korzystanie z praw autorskich do Pana improwizacji i aranżacji. Pana usługi mają charakter twórczy i indywidualny, a wypłacane środki stanowią wynagrodzenie dla artysty wykonawcy za konkretne wykonania utworów muzycznych,
· w ramach świadczonych usług nie wykonuje Pan czynności wskazanych w art. 43 ust. 19 ustawy o VAT, w szczególności nie świadczy Pan usług w zakresie:
- produkcji nagrań,
- wstępu na imprezy,
- usług reklamowych i promocyjnych.
· posiada Pan zawartą umowę w formie pisemnej z parafią. Głównymi ustaleniami tej umowy są: świadczenie stałych usług polegających na zapewnieniu oprawy muzycznej (gry na organach) podczas mszy świętych i nabożeństw,
· z tytułu tej umowy otrzymuje Pan ustalone wynagrodzenie wypłacane w formie miesięcznego ryczałtu na podstawie wystawianej faktury,
· z usług wymienionych przez Pana we wniosku, bezpośrednio na rzecz parafii świadczone są usługi wykonawstwa muzycznego podczas mszy, oraz nabożeństw,
· z kolei pozostałe usługi wymienione we wniosku świadczone są na rzecz innych podmiotów,
· usługi polegające na oprawie muzycznej ślubów oraz pogrzebów są zazwyczaj świadczone przez Pana bezpośrednio na rzecz osób fizycznych (klientów indywidualnych),
· dodatkowo świadczy Pan usługi okazjonalnego wykonawstwa muzycznego (koncerty), z tytułu których rozlicza się Pan zarówno z osobami fizycznymi, jak i z innymi podmiotami (np. organizatorami wydarzeń, instytucjami),
· w przypadku tych wszystkich dodatkowych usług (śluby, pogrzeby, koncerty), umowy z klientami zawierane są w zależności od sytuacji i charakteru zlecenia – czasami w formie pisemnej, a czasami wyłącznie w formie ustnych ustaleń,
· usługi na dokumentach sprzedaży są określane jako: „Usługa muzyczna”,
· koordynacja wydarzeń obejmuje również wykonywanie przez Pana utworów muzycznych,
· świadczone usługi przyczyniają się do tworzenia i upowszechniania dorobku kulturalnego poprzez:
- wykonywanie utworów muzycznych,
- improwizację,
- tworzenie aranżacji,
· działa Pan jako artysta wykonawca w rozumieniu art. 85 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
· wyniku realizacji usług powstają utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności w postaci improwizacji i aranżacji,
· nie udziela Pan odrębnej licencji – wynagrodzenie obejmuje wykonanie utworu.
Pana wątpliwości dotyczą zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy usług obejmujących wykonawstwo muzyczne, improwizację, tworzenie aranżacji oraz okazjonalną koordynację wydarzeń kulturalnych – stanowiące usługi kulturalne świadczone przez artystę wykonawcę.
Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, że skoro usługi obejmujące wykonawstwo muzyczne, improwizację, tworzenie aranżacji oraz okazjonalną koordynację wydarzeń kulturalnych, które Pan świadczy, będą stanowiły usługi kulturalne, do których nie znajdzie zastosowania art. 43 ust. 19 ustawy oraz świadczy je Pan jako indywidualny twórca i artysta wykonawca, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, otrzymując wynagrodzenie w formie honorarium, to usługi te będą korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
Podsumowanie
Opisane przez Pana usługi – obejmujące wykonawstwo muzyczne, improwizację, tworzenie aranżacji oraz okazjonalną koordynację wydarzeń kulturalnych – stanowią usługi kulturalne świadczone przez artystę wykonawcę i korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
A zatem Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Jednocześnie należy podkreślić, że analiza przepisów ustawy z dnia 2 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ww. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony do oceny, czy Wnioskodawca faktycznie działa jako indywidualny twórca i artysta wykonawca.
Ponadto, należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy bądź własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności innych usług świadczonych przez Pana nieobjętych zakresem pytania zawartego we wniosku.
Ta interpretacja rozstrzyga wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług obejmujących wykonawstwo muzyczne, improwizację, tworzenie aranżacji oraz okazjonalną koordynację wydarzeń kulturalnych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
Natomiast w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku dla świadczonych usług w przypadku braku zwolnienia od podatku świadczenia tych usług zostało wydane postanowienie o umorzeniu postępowania nr 0112-KDIL1-1.4012.353.2026.1.JKU z 8 maja 2026 r.
Z kolei wniosek w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne zostanie załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo