Interpretacja 0112-KDIL1-1.4012.237.2026.2.JKU

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku podlegania opodatkowaniu sprzedaży nieruchomości. Uzupełnili go Państwo pismem z 17 kwietnia 2026 r. (wpływ 23 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawcą jest Zgromadzenie (…), osoba prawna posiadająca siedzibę przy ul. (…), NIP (…), REGON (…).

Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, korzystający ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie obowiązujących przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Zgromadzenie nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani działalności o charakterze deweloperskim lub inwestycyjnym. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy ustalenia, czy sprzedaż nieruchomości gruntowych niezabudowanych, stanowiących własność Wnioskodawcy i szczegółowo opisanych w stanie faktycznym, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w szczególności w kontekście ustalenia, czy w związku z dokonaną sprzedażą Wnioskodawca działał w charakterze podatnika VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości gruntowych opisanych w stanie faktycznym, tj.:

-     działki nr 1 o powierzchni (...) mkw., dla której Sąd Rejonowy (...), Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...),

-     udziałów w nieruchomości gruntowej niezabudowanej stanowiącej działkę nr 2 o powierzchni (...) mkw., dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...),

-     udziałów w nieruchomości gruntowej niezabudowanej stanowiącej działkę nr 3 o powierzchni (...) mkw., dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...), nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu VAT podlegają: odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług, o ile czynności te są wykonywane przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT. W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym warunek ten nie został spełniony.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami ani działalności o charakterze deweloperskim lub inwestycyjnym.

Sprzedane nieruchomości stanowiły składnik majątku własnego Wnioskodawcy, nabytego odpowiednio w drodze zasiedzenia – w przypadku działek nr 2 oraz nr 3 oraz w drodze darowizny – w przypadku działki nr 1. Zbycie wskazanych nieruchomości nastąpiło w ramach zwykłego zarządu majątkiem własnym Wnioskodawcy.

Sprzedaż miała charakter jednorazowy i incydentalny. Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań, które mogłyby świadczyć o prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, w szczególności nie dokonywał uzbrojenia terenu, nie przeprowadzał scaleń ani podziałów nieruchomości, nie występował o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, nie inicjował ani nie uczestniczył czynnie w procedurze uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie prowadził działań marketingowych ani ogłoszeniowych oraz nie korzystał z usług pośredników w obrocie nieruchomościami.

Wszystkie trzy działki – nr 1, nr 2 oraz nr 3 – są niezabudowane, sąsiadują ze sobą i nie mogą samodzielnie funkcjonować w obrocie. Z tego względu ich jednoczesna sprzedaż była podyktowana wyłącznie względami funkcjonalnymi i gospodarczymi, a nie zamiarem prowadzenia działalności handlowej. Nabywcami nieruchomości byli właściciele sąsiednich nieruchomości, a transakcja nie była poprzedzona publicznym oferowaniem nieruchomości do sprzedaży.

Wnioskodawca wskazuje, że objęcie nieruchomości miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przewidującym przeznaczenie terenu pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (symbol ...), nastąpiło niezależnie od jego woli i działań. Sam fakt istnienia miejscowego planu nie może, zdaniem Wnioskodawcy, przesądzać o uznaniu go za podatnika VAT w odniesieniu do konkretnej transakcji, jeżeli brak jest aktywności porównywalnej do działań podejmowanych przez podmioty zawodowo zajmujące się obrotem nieruchomościami.

Na przedmiotowej nieruchomości Zgromadzenie nie ponosiło nakładów inwestycyjnych w celu zwiększenia atrakcyjności działek. Przeprowadzone były jedynie niezbędne prace remontowe.

Przedmiotowe działki były wykorzystywane wyłącznie przez Zgromadzenie na jego potrzeby tzn. związane z kultem religijnym.

Umowa przedwstępna nie została zawarta.

Pełnomocnictwa nie udzielono.

W przeciągu ostatnich 10 lat żadnych nieruchomości nie zbywano, w najbliższej przewidywalnej przyszłości takich sprzedaży Zgromadzenie nie planuje.

Uzupełnienie wniosku

1.  Nieruchomości, które są wymienione w przedmiotowym wniosku, Zgromadzenie otrzymało w drodze darowizny od osób fizycznych:

a)  działka nr 1, zabudowana o powierzchni (...) m², notarialny akt darowizny z dnia 14 listopada 1980 r. (...),

b)  działka nr 2, o powierzchni (...) m², została nabyta w drodze zasiedzenia – postanowienie Sądu Rejonowego (...) z dnia 24 czerwca 2024 r., sygn. akt (...) – jest to działka niezabudowana,

c)  działka nr 3, o powierzchni (...) m², została nabyta w drodze zasiedzenia – postanowienie Sądu Rejonowego (...) dnia 24 czerwca 2024 r. sygn. akt (...) – jest to działka niezabudowana.

Nigdy te działki nie miały charakteru gospodarczego i nie były z nich pobierane żadne korzyści majątkowe (dzierżawy, opłaty). Nieruchomości te nie zastały nabyte (zakupione) w konkretnym celu. One były wykorzystywane na własne potrzeby Zgromadzenia, do szerzenia kultu (...).

2.  Zgromadzenie złożyło (...)2022 r. wniosek VAT-Z do US (...) o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniem VAT, argumentując to przepisami wynikającymi z 43 ust. 1 pkt 26 – 28 ustawy o VAT.

Ponadto trzeba w tym miejscu przytoczyć fragment odpowiedzi na interpelację poselską nr 5895 w sprawie finansowania kościołów i związków wyznaniowych w kontekście ich opodatkowania z dnia 20 listopada 2024 r. sygnowaną przez Sekretarza Stanu w Ministerstwie Finansów p. Jarosława Nenemana:

„Jeśli chodzi o preferencje w podatku VAT wprost dedykowane kościołom i związkom wyznaniowym, wskazać należy na treść art. 43 ust. 1 pkt 31 lit. a ustawy o VAT, zgodnie z którą objęte zwolnieniem od podatku są usługi oraz dostawa towarów ściśle z tymi usługami związana, realizowane przez kościoły i związki wyznaniowe, o których mowa w przepisach o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w przepisach o stosunku Państwa do kościołów i innych związków wyznaniowych – w zakresie interesu zbiorowego swoich członków, wykonywane na rzecz ich członków w zamian za składki, których wysokość i zasady ustalania wynikają z przepisów statutowych tych podmiotów, pod warunkiem, że podmioty te nie są nastawione na osiąganie zysków, jeżeli zwolnienie nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji. Jednocześnie, w myśl art. 43 ust. 18 ustawy o VAT, powyższe zwolnienie stosuje się pod warunkiem, że podmioty wykonujące czynności, o których mowa wyżej, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia, są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Ponadto, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 35 ustawy o VAT, zwolnieniem od VAT objęte są usługi zapewnienia personelu przez kościoły i związki wyznaniowe dla działalności w zakresie opieki medycznej, pomocy społecznej, opieki nad dziećmi i młodzieżą czy edukacji – w celu zapewnienia opieki duchownej”.

3.  Rejestrację do podatku VAT dokonano w oparciu o błędne informację, że taka rejestracja umożliwi Zgromadzeniu wystąpienie o zwrot podatku VAT od inwestycji (budowa (...)). Zgromadzenie zgłosiło się do VAT, prowadziło szczegółowe ewidencje podatku naliczonego, składało deklaracje, ale po czasie Zgromadzenie powzięło wiedzę, że i tak nie będzie mieć prawa do zwrotu, bądź potrącenia tego podatku, bo nie ma przychodów opodatkowanych, o czym wspomina się w art. 43 ust. 1 pkt 35 ustawy o VAT.

4.  Działalność Zgromadzenia to przede wszystkim szerzenie kultu religijnego, a ponadto (...), czyli bardziej działalność oświatowo-opiekuńcza i charytatywna, a żadnym wypadku nie komercyjna i nie nastawiona na maksymalizację zysku (nie ma najmniejszych znamion prowadzenia działalności gospodarczej zarobkowej dla zysku). Jedyna sezonowa, (...) działalność gospodarcza to (...). Dochód jednak nie przekracza kwoty podatkowej, co zwalnia z odprowadzania podatku.

Sposób wykorzystywania działek:

a)  Działka nr 1 zabudowana, (...). Nie była nigdy wynajmowana osobom trzecim.

b)  Działka nr 2 nie była nigdy wynajmowana osobom trzecim.

c)  Działka nr 3 nie była nigdy wynajmowana osobom trzecim.

Działki wymienione powyżej w pkt b) i c) były niezabudowane teren zielony – (...).

5.  Na pytanie: „Czy działki były wykorzystywane w prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej? Jeśli tak, w jakim okresie i w jaki sposób (do wykonywania czynności opodatkowanych bądź wyłącznie zwolnionych od podatku VAT)? Czy działki były wykorzystywane do innych celów?”, odpowiedzieli Państwo:

Ponieważ wszystkie 3 ww. działki służyły wyłącznie własnym celom statutowym Zgromadzenia (nie generowały przychodów), nigdy nie wystąpiły zobowiązania podatkowe z tytułu CIT, czy VAT. Odprowadzany był jedynie podatek od nieruchomości (...).

6.  W budynku i wokoło niego były prowadzone wyłącznie niezbędne prace remontowe, np. (...) czyli wymiana zużytych elementów na nowe. Takie wydatki jak widać nie mają nic wspólnego z inwestycją w obiekt, aby zwiększyć jej atrakcyjność. Nie wykonywano żadnych prac mających na celu np. zmianę sposobu użytkowania, zmiany konstrukcyjne, nadbudowy czy przebudowy. Sprzedaż tej nieruchomości po przeszło (...) latach użytkowania wynikała również z faktu, że bieżące koszty utrzymywania jej przez Zgromadzenie z roku na rok stawało się coraz bardziej odczuwalnym i dokuczliwym obciążeniem finansowym.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 17 kwietnia 2026 r.)

Czy sprzedaż nieruchomości, znajdującej się w (...) na którą składają się trzy działki opisane powyżej, tj.:

a)  1 dla której Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...),

b)  2 dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...),

c)  3 dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...),

jest zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w piśmie z 17 kwietnia 2026 r.)

W Państwa ocenie, sprzedaż działek nr 1, nr 2 oraz nr 3 stanowi realizację prawa własności w ramach zarządu majątkiem własnym, a nie czynność wykonywaną w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym Wnioskodawca nie działa w charakterze podatnika VAT, a sprzedaż przedmiotowych nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uważają Państwo, że w świetle bardzo szczegółowego opisania stanu faktycznego poniżej i w oparciu o literę prawa wynikającą następujących przepisów Ustawy o podatku VAT z 11 marca 2004 r., tj.:

- art. 43 ust. 1 pkt 2,

- art. 43 ust. 1 pkt 31,

- art. 43 ust. 18,

- art. 43 ust. 1 pkt 35

Zgromadzenie stoi na stanowisku, że ta sprzedaż nieruchomości nabytej w formie darowizny po upływie (...) lat nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt, budynek i budowla spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę – w rozumieniu art. 7 ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, gdyż związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy, nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest również czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek była sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z tezy ww. orzeczenia wynika m.in., że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.

Zatem jak wynika z powyższych okoliczności, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. W konsekwencji powyższego, dostawę gruntu należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W przypadku, gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem – zbycie działki nie stanowi działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Z opisu sprawy wynika, że:

-     Zgromadzenie (...), jest zarejestrowane jako podatnik VAT czynny, korzystający ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie obowiązujących przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,

-     Zgromadzenie nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani działalności o charakterze deweloperskim lub inwestycyjnym,

-     przedmiotem sprzedaży są nieruchomości, tj.: działka nr 1, nr 2 i nr 3,

-     sprzedane nieruchomości stanowiły składnik majątku własnego Wnioskodawcy, nabytego odpowiednio w drodze zasiedzenia – w przypadku działek nr 2 oraz nr 3 oraz w drodze darowizny – w przypadku działki nr 1. Zbycie wskazanych nieruchomości nastąpiło w ramach zwykłego zarządu majątkiem własnym Wnioskodawcy,

-     sprzedaż miała charakter jednorazowy i incydentalny,

-     Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań, które mogłyby świadczyć o prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, w szczególności nie dokonywał uzbrojenia terenu, nie przeprowadzał scaleń ani podziałów nieruchomości, nie występował o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, nie inicjował ani nie uczestniczył czynnie w procedurze uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie prowadził działań marketingowych ani ogłoszeniowych oraz nie korzystał z usług pośredników w obrocie nieruchomościami,

-     wszystkie trzy działki – nr 1, nr 2 oraz nr 3 – sąsiadują ze sobą i nie mogą samodzielnie funkcjonować w obrocie. Z tego względu ich jednoczesna sprzedaż była podyktowana wyłącznie względami funkcjonalnymi i gospodarczymi, a nie zamiarem prowadzenia działalności handlowej. Nabywcami nieruchomości byli właściciele sąsiednich nieruchomości, a transakcja nie była poprzedzona publicznym oferowaniem nieruchomości do sprzedaży,

-     na przedmiotowej nieruchomości Zgromadzenie nie ponosiło nakładów inwestycyjnych w celu zwiększenia atrakcyjności działek. Przeprowadzone były jedynie niezbędne prace remontowe, przedmiotowe działki były wykorzystywane wyłącznie przez Zgromadzenie na jego potrzeby tzn. związane z kultem religijnym,

-     umowa przedwstępna nie została zawarta i pełnomocnictwa nie udzielono,

-     w przeciągu ostatnich 10 lat żadnych nieruchomości nie zbywano, w najbliższej przewidywalnej przyszłości takich sprzedaży Zgromadzenie nie planuje,

-     nigdy te działki nie miały charakteru gospodarczego i nie były z nich pobierane żadne korzyści majątkowe (dzierżawy, opłaty). Nieruchomości te nie zastały nabyte (zakupione) w konkretnym celu. One były wykorzystywane na własne potrzeby Zgromadzenia, do szerzenia kultu (...),

-     działalność Zgromadzenia to przede wszystkim szerzenie kultu religijnego, a ponadto (...), czyli bardziej działalność oświatowo-opiekuńcza i charytatywna, a żadnym wypadku nie komercyjna i nie nastawiona na maksymalizację zysku (nie ma najmniejszych znamion prowadzenia działalności gospodarczej zarobkowej dla zysku). Jedyna sezonowa, (...) działalność gospodarcza to (...). Dochód jednak nie przekracza kwoty podatkowej, co zwalnia z odprowadzania podatku,

-     ww. działki nie były wynajmowana osobom trzecim, służyły wyłącznie własnym celom statutowym Zgromadzenia (nie generowały przychodów), nigdy nie wystąpiły zobowiązania podatkowe z tytułu CIT, czy VAT. Odprowadzany był jedynie podatek od nieruchomości (...),

-     w budynku i wokoło niego były prowadzone wyłącznie niezbędne prace remontowe, np. (...) czyli wymiana zużytych elementów na nowe. Takie wydatki jak widać nie mają nic wspólnego z inwestycją w obiekt, aby zwiększyć jej atrakcyjność,

-     nie wykonywano żadnych prac mających na celu np. zmianę sposobu użytkowania, zmiany konstrukcyjne, nadbudowy czy przebudowy. Sprzedaż tej nieruchomości po przeszło (...) latach użytkowania wynikała również z faktu, że bieżące koszty utrzymywania jej przez Zgromadzenie z roku na rok stawało się coraz bardziej odczuwalnym i dokuczliwym obciążeniem finansowym.

Wątpliwości Zgromadzenia dotyczą zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości, tj. działek nr 1, nr 2 i nr 3.

Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Zgromadzenie za podatnika tego podatku.

Pomimo, że grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy, to nie można uznać, że przy dokonywaniu sprzedaży nieruchomości, Zgromadzenie będzie działało w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż Nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Zgromadzenie nie podjęło takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Zgromadzenie jest podatnikiem VAT zwolnionym. Pomimo tego, że Zgromadzenie prowadzi działalność związaną z (...), czyli działalności oświatowo-opiekuńczej i charytatywnej, to działki będące przedmiotem zapytania nie miały charakteru gospodarczego i nie były z nich pobierane żadne korzyści majątkowe (dzierżawy, opłaty), były wykorzystywane na własne potrzeby Zgromadzenia, do szerzenia kultu (...).

Zatem, sprzedaż działek nr 1, nr 2 i nr 3 stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności Zgromadzenia. Skutkiem tego, Zgromadzenie z tytułu sprzedaży nieruchomości nie będzie podatnikiem podatku od towarów i usług, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy. Zgromadzenie będzie korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Podsumowanie

Sprzedaż nieruchomości, znajdującej się w (...), na którą składają się trzy działki, tj.:

a)  1, dla której Sąd Rejonowy (...), Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...),

b)  2, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...),

c)  3, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...),

nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Państwa stanowisko zgodnie z którym, Zgromadzenie nie działa w charakterze podatnika VAT, a sprzedaż przedmiotowych nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest prawidłowe.

W związku z powyższym, nie znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9, 10, 10a ustawy oraz z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto, należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.