Zwolnienia z opodatkowania sprzedaży działek.
Wnioskodawca, osoba fizyczna z uprawnieniami rolniczymi, zakupił trzy działki rolne, na których założył sad. W 2016 roku grunty zostały przeznaczone pod zabudowę przemysłową i magazynową. W marcu 2021 roku sprzedał wszystkie działki miejscowemu małżeństwu w formie aktu notarialnego, bez korzystania z pośredników. Działki były użytkowane rolniczo, a od 2019 do 2021 roku wydzierżawione bratu za symboliczną opłatę 1 zł miesięcznie…
Interpretacja indywidualna po wyroku sądu
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
1) ponownie rozpatruję sprawę Pana wniosku z 26 kwietnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 20 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Po 817/21 i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2025 r. sygn. akt I FSK 1597/22; i
2) stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie:
1) zwolnienia z opodatkowania sprzedaży działek nr (...)– jest nieprawidłowe,
2) zwolnienia z opodatkowania dostawy działki nr (...) – jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 kwietnia 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 26 kwietnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 12 lipca 2021 r. (wpływ 15 lipca 2021 r.) oraz pismem z 21 lipca 2021 r. (wpływ 26 lipca 2021 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca mając uprawnienia rolnicze (…) w latach (…) na terenie gminy (...) zakupił trzy działki rolne o numerach: (...) o powierzchni (...)ha; (...) o powierzchni (...) ha i (...) o powierzchni (...)ha. Na tych działkach Wnioskodawca założył sad. W roku 2016 zgodnie z uchwałą nr (…) Rady Miejskiej w (...) grunty powyższe przeznaczono na tereny obiektów produkcyjnych, magazynów, dróg wewnętrznych i zieleni izolacyjnej.
25 marca 2021 r. całość Wnioskodawca sprzedał miejscowemu małżeństwu, zamieszkałemu w (...) – Panu (…). Transakcja została zawarta w Kancelarii Pani (…). Całość transakcji została zawarta w jednym akcie notarialnym.
W marcu 2021 r. Pan (…) zgłosił się do Wnioskodawcy z zamiarem kupna tych trzech działek. Zarówno Wnioskodawca, jak i kupujący nie korzystali z usług pośredników. Cały czas, tj. od założenia sadu Wnioskodawca był rolnikiem ryczałtowym i nie podejmował żadnych innych działalności gospodarczych oraz nie był czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca nie podejmował działań wykraczających poza zakres zwykłego zarządu majątkiem własnym. Wnioskodawca nie starał się o uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu. Wnioskodawca nie uzbrajał terenu, nie dzielił go na działki i nie wytyczał dróg wewnętrznych.
Sprzedaż przez Wnioskodawcę działek jest sprzedażą okazjonalną i jednorazową i nie powinna być kwalifikowana jako prowadzenie handlowej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. nr 54 poz. 535).
Działka (...) (zabudowana) zgodnie z nowymi przepisami nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż do pierwszego zasiedlenia doszło w tym przypadku w roku 2005 w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 1520).
Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawca składa dopiero teraz, gdyż musiał się rozeznać w przepisach i zasięgnąć porad w tej sprawie.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
Pytania
1. Czy na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54 poz. 553) sprzedaż działek nr (...) (niezabudowanych) jest zwolniona z opłaty podatku VAT?
2. Czy na podstawie art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 1520) dotyczącego zmiany definicji pierwszego zasiedlenia, sprzedaż działki nr (...) (zabudowanej) jest zwolniona z opłaty podatku VAT?
Pana stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. nr 54 poz. 553) Wnioskodawca uważa, że od sprzedaży działek (...) (niezabudowanych) powinna być zwolniona z opłaty podatku VAT.
Na podstawie art. 2 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 1520) dotyczącej zmiany definicji pierwszego zasiedlenia, Wnioskodawca uważa, że od sprzedaży działki (...) (zabudowanej) powinna być zwolniona z opłaty podatku VAT.
Interpretacja indywidualna
Rozpatrzyłem Pana wniosek – 4 sierpnia 2021 r. wydałem interpretację indywidualną znak 0112-KDIL1-1.4012.249.2021.3.EB, w której uznałem Pana stanowisko w zakresie:
1) zwolnienia z opodatkowania sprzedaży działek nr (...) – za nieprawidłowe,
2) zwolnienia z opodatkowania dostawy działki nr (...) – za prawidłowe.
Interpretację doręczono Panu 6 sierpnia 2021 r.
Skarga na interpretację indywidualną
3 września 2021 r. wniósł Pan skargę na interpretację z 4 sierpnia 2021 r. znak 0112-KDIL1-1.4012.249.2021.3.EB, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarga wpłynęła do mnie 9 września 2021 r.
Wniósł Pan:
1) na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości,
2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, od organu na rzecz strony skarżącej według norm przepisanych.
Postępowanie przed sądami administracyjnymi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 20 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Po 817/21 uchylił skarżoną interpretację z 4 sierpnia 2021 r., znak 0112-KDIL1-1.4012.249.2021.3.EB.
Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 8 października 2025 r., sygn. akt I FSK 1597/22 (wpływ 27 listopada 2025 r.) oddalił skargę kasacyjną Organu.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 20 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Po 817/21 stał się prawomocny 8 października 2025 r. Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynął do mnie 22 grudnia 2025 r.
Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):
Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
• uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;
• ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie:
1) zwolnienia z opodatkowania sprzedaży działek nr (...) – jest nieprawidłowe,
2) zwolnienia z opodatkowania dostawy działki nr (...) – jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie zaznaczam, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 20 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Po 817/21 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2025 r., sygn. akt I FSK 1597/22.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra.
Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca mając uprawnienia rolnicze zakupił trzy działki rolne o numerach: (...). Na tych działkach Wnioskodawca założył sad. W roku 2016 grunty powyższe przeznaczono na tereny obiektów produkcyjnych, magazynów, dróg wewnętrznych i zieleni izolacyjnej. 25 marca 2021 r. całość Wnioskodawca sprzedał miejscowemu małżeństwu. Transakcja została zawarta w Kancelarii. Całość transakcji została zawarta w jednym akcie notarialnym. W marcu 2021 r. zgłosił się do Wnioskodawcy kupiec z zamiarem kupna tych trzech działek. Zarówno Wnioskodawca jak i kupujący nie korzystali z usług pośredników. Cały czas, tj. od założenia sadu Wnioskodawca był rolnikiem ryczałtowym i nie podejmował żadnych innych działalności gospodarczych, oraz nie był czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca nie podejmował działań wykraczających poza zakres zwykłego zarządu majątkiem własnym. Wnioskodawca nie starał się o uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu. Wnioskodawca nie uzbrajał terenu, nie dzielił go na działki i nie wytyczał dróg wewnętrznych. Sprzedaż przez Wnioskodawcę działek jest sprzedażą okazjonalną i jednorazową i nie powinna być kwalifikowana jako prowadzenie handlowej działalności gospodarczej. Działki niezabudowane nr (...) będące przedmiotem zbycia były wykorzystywane tylko w ramach działalności rolniczej. Nabycie działek nie zostało wykonane w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Była to czynność zwolniona od podatku (nie został naliczony podatek VAT). Przy nabyciu działek nr (...) nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego. Działki nr (...) Wnioskodawca wykorzystywał wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku VAT. Zainteresowany wykonuje działalność rolniczą. Podstawa prawna zwolnienia z podatku VAT – zwolnienie podmiotowe – związane z wielkością przychodów z działalności rolnej. Działki nr (...) były wykorzystywane na potrzeby własne tzn. na potrzeby produkcji rolnej. Dla działek nr (...) Wnioskodawca nie wykonywał jakichkolwiek czynności nakładów w celu przygotowania działek do sprzedaży. Nie uzbrajał terenu tych działek, nie wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla tych działek, nie występował o wytyczanie dróg dojazdowych dla tych działek, nie dzielił jako nieruchomości tych działek i nie działał w kierunku zmierzającym do zwiększenia wartości i atrakcyjności tych działek. Dla tych działek nie zamieszczał w środkach masowego przekazu ogłoszeń, oraz nie podejmował jakichkolwiek działań marketingowych dla tych działek. Działki nr (...) w okresie od 2 czerwca 2019 r. do 15 marca 2021 r. Wnioskodawca udostępnił z powodu przejścia na emeryturę rolniczą (a także złego stanu zdrowia i fizycznej niemożliwości uprawy pola) swojemu bratu na podstawie umowy dzierżawy. Umowa dzierżawy z bratem Wnioskodawcy opiewała dla tych wszystkich trzech działek łącznie na kwotę 1 zł (słownie jeden złoty 00/100 zł) miesięcznie. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich, ani żadnych innych o zbliżonym charakterze. Działki nr (...) – na moment sprzedaży objęte były miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, z którego wynikało, że działki przeznaczone są pod zabudowę. Do momentu sprzedaży działek nr (...) Wnioskodawca nie występował o wydanie i nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie jest wiadome Wnioskodawcy, aby ktokolwiek do momentu sprzedaży działek (...), występował o wydanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i warunków zabudowy.
Zatem w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w stosunku do sprzedaży działek (...) Wnioskodawca występował w charakterze podatnika.
W tym miejscu należy przytoczyć wyrok z 20 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Po 817/21, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wskazał, że:
(…) W związku z powyższym nie jest trafne stanowisko organu interpretacyjnego, że sprzedaż (działek) nieruchomości - tylko z powodu wcześniejszego oddania w dzierżawę, powinna być kwalifikowana jako podjęta w warunkach działalności gospodarczej, a co za tym idzie, za dokonaną przez podatnika podatku od towarów i usług. Tym bardziej, że z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że działania skarżącego nakierowane były wyłącznie na zachowanie składnika majątkowego w majątku osobistym. Stąd brak jakiejkolwiek aktywności na rzecz skomercjalizowania przedmiotu sprzedaży, kosztem działań podejmowanych dla zachowania go stanie niepogorszonym w ramach dbałości o grunt rolny. Natomiast dzierżawa związana z zachowaniem rolnego charakteru nieruchomości nie może być automatycznie potraktowana, jako wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych w sposób wypełniający przesłanki działalności gospodarczej (por. wyrok NSA z 5 marca 2019 r., sygn. akt I FSK 385/17). Istotne tu pozostaje, że skarżący nabył pierwsze działki w 1983 r. z zamiarem prowadzenia na nich sadu, co miało miejsce przez prawie trzydzieści lat. Nie ogłaszał zamiaru sprzedaży działek w mediach, nie uzbrajał ich, nie korzystał z usług pośrednika. Z powodu wieku i stanu zdrowia, w celu utrzymania sadu, oddał w dzierżawę działki bratu za czynsz w kwocie 1 zł, po prawie trzydziestu latach prowadzenia działalności sadowniczej. Powodem zaś zbycia stał się fakt podjęcia przez Radę Miejską uchwały, którą powyższe grunty przeznaczono na tereny obiektów produkcyjnych, magazynów, dróg wewnętrznych i zieleni izolacyjnej i z propozycją nabycia nieruchomości zgłosili się do niego późniejsi jej nabywcy. Tym samym w ocenie Sądu w przedstawionym stanie faktycznym brak przesłanek pozwalających uznać, że skarżący dokonując sprzedaży działek będzie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u., prowadzącego działalność gospodarczą stosownie do definicji zawartej w art. 15 ust. 2 tej ustawy.
Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 października 2025 r., sygn. akt I FSK 1597/22 wskazał, że:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zasadnie uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy brak było podstaw do przyjęcia, że skarżący dzierżawił grunty rolne w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Z opisu stanu faktycznego jasno wynika, że umowa dzierżawy została zawarta przede wszystkim po to, aby z uwagi na wiek i sytuację zdrowotną utrzymać sad w dobrym stanie. Dodatkowo skarżący oddał nieruchomości w dzierżawę za 1 zł, co wskazuje na brak jakiegokolwiek zamiaru wydzierżawiania w celach zarobkowych.
Reasumując, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że Sąd pierwszej instancji, uwzględniając skargę i uchylając zaskarżoną interpretację indywidualną w całości, prawidłowo przyjął, że w niniejszej sprawie nie było podstaw do przyjęcia przez organ interpretacyjny, że sprzedaż działek z powodu czasowego oddania w dzierżawę powinna być kwalifikowana jako podjęta w warunkach działalności gospodarczej, a zatem być uznaną za dokonaną przez podatnika podatku od towarów i usług.
Zatem biorąc pod uwagę ww. wyroki Sądów wskazać należy, że brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży działek (...) występował Pan w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą stosownie do definicji zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy.
Zatem powyższa czynność w świetle ustawy nie będzie traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów, zgodnie z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.
W związku z powyższym, nie znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia ww. czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, czy pkt 2 ustawy w odniesieniu do niezabudowanych działek (...).
Podsumowując
Z uwagi na powyższe stwierdzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 20 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Po 817/21 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2025 r. sygn. akt I FSK 1597/22 należy uznać, że sprzedaż niezabudowanych działek nr (...) nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W konsekwencji w związku ze wskazaniem, że dokonując sprzedaży niezabudowanych działek nr (...) nie występował Pan w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą stosownie do definicji zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy, a więc ww. sprzedaż nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1, zgodnie, z którym sprzedaż działek (...) (niezabudowanych) powinna być zwolniona z opłaty podatku VAT, uznałem za nieprawidłowe.
Pana wątpliwości dotyczą także kwestii, czy sprzedaż działki nr (...) (zabudowanej) była zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
We własnym stanowisku w odniesieniu do pytania nr 2 wskazał, Pan, że „Na podstawie art. 2 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 1520) dotyczącej zmiany definicji pierwszego zasiedlenia, Wnioskodawca uważa, że od sprzedaży działki (...) (zabudowanej) powinna być zwolniona z opłaty podatku VAT”.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Jak wynika z powyższego przepisu, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.
Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadku doszło do korzystania z budynku.
W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwił podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki, budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:
Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:
W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
W analizowanej sprawie, jak wskazano wyżej, brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży zabudowanej działki nr (...) występował Pan w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą stosownie do definicji zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy.
Zatem powyższa czynność w świetle ustawy nie będzie traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów, zgodnie z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.
W związku z powyższym, nie znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia dostawy zabudowanej działki nr (...) na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a lub pkt 2 ustawy.
Podsumowanie
Zatem z uwagi na powyższe stwierdzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 20 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Po 817/21 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2025 r. sygn. akt I FSK 1597/22 należy uznać, że sprzedaż zabudowanej działki nr (...) nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Wobec tego Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2, zgodnie z którym „Na podstawie art. 2 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 1520) dotyczącej zmiany definicji pierwszego zasiedlenia, Wnioskodawca uważa, że od sprzedaży działki (...) (zabudowanej) powinna być zwolniona z opłaty podatku VAT” należało uznać za nieprawidłowe.
Końcowe należy wyjaśnić, w odniesieniu do uznania Pana stanowiska w zakresie pytania nr 1 i nr 2 za nieprawidłowe, że pojęcie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług dostawy nieruchomości zarówno zabudowanych, ja i niezabudowanych, nie jest tożsame ze zwolnieniem od podatku dostawy nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 9, 10 i 10a ustawy. Zatem dopiero w sytuacji, gdy dostawa działek niezabudowanych nr (...)oraz zabudowanej nr (...) podlegałaby opodatkowaniu podatkiem VAT, dokonano by ustalenia, czy dostawa działek nr (...) może korzystać ze zwolnienia od podatku.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu zaistniałego stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Końcowo należy wskazać, że analiza załączników dołączonych do wniosku o wydanie interpretacji w indywidualnej sprawie nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem nie jestem uprawniony do oceny załączników dołączonych do wniosku lub uzupełnienia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t .j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo