Interpretacja 0112-KDIL1-1.4012.253.2026.4.AB

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 19 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dodatkowego wynagrodzenia półrocznego, które jest zależne od zysku netto spółki. Uzupełnił go Pan pismem z 30 kwietnia 2026 r. (wpływ 30 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której przedmiotem jest zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności wszelka pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej niesklasyfikowana (PKD 74.99.Z) oraz badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie nauk przyrodniczych i technicznych (PKD 72.10.Z). (…)

Na dzień złożenia wniosku jest również zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności korzysta z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Podatnik w lutym (…) r. nawiązał współpracę na podstawie umowy B2B ze spółką, której głównym przedmiotem działalności jest (...).

Usługi Wnioskodawcy na rzecz spółki zgodnie z umową polegają m.in. na:

1)  prowadzeniu badań naukowych i prac rozwojowych w zakresie nauk technicznych oraz nauk medycznych i badań klinicznych dotyczących produktów oferowanych przez spółkę;

2)  doradztwie technicznym oraz w zakresie bezpieczeństwa, w tym bezpieczeństwa produktu;

3)  wyszukiwaniu potencjalnych kontrahentów w imieniu spółki oraz pełnienie roli osoby kontaktowej między nimi a spółką;

4)  przygotowywaniu dokumentacji technicznej dotyczącej oferowanych przez spółkę produktów;

5)  działaniach marketingowych i pośrednictwie w działaniach biznesowych prowadzonych przez spółkę.

W praktyce sprowadza się to przede wszystkim do przygotowywania przez Wnioskodawcę doradczej dokumentacji technicznej dotyczącej oferowanych przez spółkę produktów, prowadzenia działań marketingowych w zakresie produktów oferowanych przez spółkę (…), a także do świadczenia usług doradczych w zakresie rozpoznania rynku, kontaktu z potencjalnym klientem oraz wsparcia doradczego w zakresie strategii biznesowej związanego z oferowanymi przez spółkę produktami.

W ramach umowy Wnioskodawcy przysługuje miesięczne wynagrodzenie ryczałtowe oraz równolegle dodatkowe wynagrodzenie według wykonanych usług w danym miesiącu. Ponadto strony umowy postanowiły, że Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie dodatkowe (premia) w wysokości 1% od wartości sprzedaży netto wygenerowanej przez spółkę w każdym półroczu kalendarzowym (od stycznia do czerwca – I półrocze, od lipca do grudnia – II półrocze). Zgodnie z umową przedmiotowa premia stanowi wynagrodzenie za wkład Wnioskodawcy w rozwój działalności spółki, w szczególności za zaangażowanie w realizację jej celów biznesowych i organizacyjnych, w związku z istotnym zwiększeniem obrotów sprzedażowych spółki od czasu nawiązania przedmiotowej współpracy.

Wnioskodawca w związku z różnymi rodzajami usług świadczonymi na rzecz spółki stosuje stawki ryczałtu w zależności od rodzaju świadczonych usług:

·      do usług doradztwa technicznego i innego, w tym w zakresie przygotowywania dokumentacji technicznej – ryczałt w wysokości 8,5%,

·      do usług marketingowych – ryczałt w wysokości 15%.

Wypłacana premia, stanowiąca dodatkowe wynagrodzenie za usługi Wnioskodawcy, dotyczy ogółu świadczonych usług – zarówno doradczych, jak i marketingowych. Zgodnie z umową wynagrodzenie jest wypłacane na podstawie faktury wystawionej przez Wnioskodawcę po zakończeniu każdego okresu rozliczeniowego.

Ponadto Wnioskodawca oświadcza, że wypłata dodatkowego wynagrodzenia nie jest związana z żadnymi odrębnie świadczonymi przez niego usługami, które nie byłyby zawarte w umowie współpracy. Dodatkowe wynagrodzenie wynika z umowy oraz z aneksu do umowy, który stanowi jej integralną część. Będzie dokumentowane wystawianymi przez Wnioskodawcę fakturami VAT.

W związku z tym, że wypłacane wynagrodzenie odnosi się do różnego rodzaju usług, opodatkowanych różnymi stawkami ryczałtu, Wnioskodawca planuje procentowy podział należnego wynagrodzenia w stosunku do udziału, jaki w ogóle świadczonych usług stanowią usługi zarówno doradcze, jak i marketingowe, przykładowo: jeśli w II półroczu (…) roku wartość usług marketingowych stanowi (…)% ogółu świadczonych usług, wówczas (…)% wysokości dodatkowego półrocznego wynagrodzenia Wnioskodawca planuje opodatkować ryczałtem w wysokości 15% (stawką właściwą dla tego rodzaju usług), zaś pozostałą wartość – ryczałtem w wysokości 8,5% (jako stawką odpowiednią dla usług doradztwa technicznego). Tym samym, dla przejrzystości rozliczeń z urzędem skarbowym, Wnioskodawca będzie wystawiał dwie faktury, wskazując na nich przychód w sposób określony powyżej.

Uzupełnienie opisu sprawy

1.  Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz Spółki od (…) r. (data zawarcia umowy współpracy).

2.  Wynagrodzenie dodatkowe (premia) przysługuje Wnioskodawcy zgodnie z postanowieniami umowy oraz aneksu do niej, jako element wynagrodzenia za wkład w rozwój działalności Spółki, i jest zależne od wysokości sprzedaży netto Spółki – premia jest kalkulowana jako 1% wartości sprzedaży netto wygenerowanej przez Spółkę w danym okresie rozliczeniowym (półroczu).

Przyznanie premii jest związane z całokształtem działań Wnioskodawcy wykonywanych w ramach umowy, w szczególności obejmujących usługi doradcze, techniczne oraz marketingowe, które wpływają na rozwój działalności Spółki oraz osiągane przez nią wyniki sprzedażowe.

Premia obejmuje również element wynagrodzenia z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych, przy czym element ten ma charakter uzupełniający wobec zasadniczego celu świadczenia.

3.  Wypłacane wynagrodzenie dodatkowe jest ściśle powiązane z usługami podstawowymi, jakie Wnioskodawca świadczy na rzecz Spółki. Dzięki usługom tym Spółka generuje wyższy zysk niż pierwotnie zakładany, dlatego dodatkowe wynagrodzenie jest z nimi nierozerwalnie związane.

W przypadku braku świadczenia usług na rzecz Spółki, w tym działań doradczych i marketingowych, co do zasady nie występowałyby przesłanki do przyznania wynagrodzenia dodatkowego (premii).

Premia stanowi element wynagrodzenia za wkład Wnioskodawcy w rozwój działalności Spółki, w szczególności za zaangażowanie w realizację jej celów biznesowych i wpływ na osiągane wyniki sprzedażowe.

Wysokość premii jest powiązana z poziomem sprzedaży generowanej przez Spółkę, co wskazuje na jej wynikowy charakter oraz związek z aktywnością Wnioskodawcy w okresie współpracy.

Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z umową premia może być wypłacana również po zakończeniu współpracy przez określony czas, co stanowi formę rozliczenia efektów działań Wnioskodawcy osiągniętych w okresie trwania współpracy, a nie odrębne świadczenie niezależne od tych działań.

4.  Na pytanie:

„Czy dla świadczonych przez Pana usług doradztwa technicznego oraz usług marketingowych posiada Pan klasyfikację PKWiU? Jeśli tak, to jak sklasyfikowane są te usługi”,

odpowiedział Pan:

(...).

5.  Na pytanie:

„W jaki sposób opisane jest na fakturze wynagrodzenie dodatkowe (premia), które jest zależne od zysku osiągniętego przez Spółkę”,

odpowiedział Pan:

„Na fakturze opis pozycji brzmi „Dodatkowe wynagrodzenie zgodnie z § 3 ust. 7 aneksu do umowy o współpracy z dnia (…) r.”. Taki opis wprost odnosi się do postanowień umowy wskazujących na zależność wysokości wynagrodzenia od osiągniętego zysku”.

6.  Usługi doradcze świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki są opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Usługi marketingowe świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki również są opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Pytanie (przeformułowane w piśmie z 30 kwietnia 2026 r.)

Czy dodatkowe wynagrodzenie półroczne, które jest zależne od zysku netto spółki, stanowi wynagrodzenie za świadczone usługi i powinno być opodatkowane podatkiem od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, dodatkowe wynagrodzenie półroczne, które jest zależne od zysku netto spółki, stanowi wynagrodzenie za świadczone usługi i powinno być opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast według art. 8 ust. 1 przez świadczenie usług, o którym mowa powyżej, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej.

Wypracowane stanowiska organów podatkowych i orzecznictwo sądów administracyjnych wskazują, że z definicji świadczenia usług, która jest w ustawie o VAT definicją skonstruowaną bardzo szeroko, wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów, świadczone na rzecz innego podmiotu.

Istotnym warunkiem uznania świadczenia usług za czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług jest odpłatność. Aby uznać świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać zapłacone wynagrodzenie – czyli musi wystąpić bezpośredni związek między świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.

Również orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wielokrotnie wydawanych orzeczeniach ugruntowało pewne podejście, które zostało przełożone na polskie realia. I tak, za świadczenie usług za wynagrodzeniem, a więc czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie relacje, w których:

•      istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,

•      wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,

•      odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,

•      istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Biorąc pod uwagę powyższe, oraz fakt, że wypłacane przez spółkę dla Wnioskodawcy dodatkowe wynagrodzenie jest ściśle powiązane ze świadczonymi usługami, zdaniem Wnioskodawcy, zachodzą przesłanki do uznania, że dodatkowe wynagrodzenie stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Wynagrodzenie to jest bowiem ściśle powiązane z zachowaniem Wnioskodawcy, polegającym na świadczeniu usług objętych umową współpracy.

Tym samym zdaniem Wnioskodawcy (…) postępuje on prawidłowo, wystawiając w zakresie dodatkowego wynagrodzenia fakturę VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast w myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.) – zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Z opisu sprawy wynika, że:

-     Jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

-     W lutym (…) r. nawiązał Pan współpracę na podstawie umowy B2B ze spółką, której głównym przedmiotem działalności jest (...).

-     Pana usługi na rzecz spółki polegają m.in. na prowadzeniu badań naukowych i prac rozwojowych w zakresie nauk technicznych oraz nauk medycznych i badań klinicznych dotyczących produktów oferowanych przez spółkę; doradztwie technicznym oraz w zakresie bezpieczeństwa; wyszukiwaniu potencjalnych kontrahentów; przygotowywaniu dokumentacji technicznej; działaniach marketingowych.

-     Usługi doradcze świadczone przez Pana na rzecz Spółki są opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

-     Usługi marketingowe świadczone przez Pana na rzecz Spółki również są opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

-     Wynagrodzenie dodatkowe (premia) przysługuje Panu zgodnie z postanowieniami umowy oraz aneksu do niej, jako element wynagrodzenia za wkład w rozwój działalności Spółki, i jest zależne od wysokości sprzedaży netto Spółki – premia jest kalkulowana jako 1% wartości sprzedaży netto wygenerowanej przez Spółkę w danym okresie rozliczeniowym (półroczu).

-     Przyznanie premii jest związane z całokształtem Pana działań wykonywanych w ramach umowy, w szczególności obejmujących usługi doradcze, techniczne oraz marketingowe, które wpływają na rozwój działalności Spółki oraz osiągane przez nią wyniki sprzedażowe.

-     Wypłacane wynagrodzenie dodatkowe jest ściśle powiązane z usługami podstawowymi, jakie Pan świadczy na rzecz Spółki. Dzięki usługom tym Spółka generuje wyższy zysk niż pierwotnie zakładany, dlatego dodatkowe wynagrodzenie jest z nimi nierozerwalnie związane. W przypadku braku świadczenia usług na rzecz Spółki, w tym działań doradczych i marketingowych, co do zasady nie występowałyby przesłanki do przyznania wynagrodzenia dodatkowego (premii).

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy dodatkowe wynagrodzenie półroczne, które jest zależne od zysku netto spółki, stanowi wynagrodzenie za świadczone usługi i powinno być opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

W odniesieniu do powyższego, w pierwszej kolejności należy wskazać, że ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”. Jest ona wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.

Pojęcie „świadczenia usług” ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się podatnika – niebędące dostawą towarów – na rzecz innego podmiotu, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieuczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Wobec tego należy stwierdzić, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

•      w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;

•      świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.

Należy w tym miejscu wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

I tak, w wyroku z dnia 15 lipca 1982 r. w sprawie C-89/91 Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.

Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z dnia 5 lutego 1981 r. C-154/80, które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto, TSUE przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.

Na uwagę zasługuje tutaj także orzeczenie z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie podkreślono, że dla wystąpienia opodatkowania podatkiem od towarów i usług konieczne staje się zaistnienie bezpośredniego związku płatności z konkretną czynnością oraz istnienie konsumenta tej czynności.

Zatem, pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub jej ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Podsumowując należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to odpłatne świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

A więc za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług uważane mogą być takie sytuacje, w których:

•      istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje wzajemne świadczenie,

•      wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,

•      istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi,

•      odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,

•      istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Dopiero łączne spełnienie powyższych warunków pozwala przyjąć, że określony przepływ środków finansowych stanowi wynagrodzenie za wykonaną na rzecz płacącego usługę podlegającą opodatkowaniu VAT.

Zaprezentowana argumentacja w przedmiocie wzajemności świadczeń jako warunku koniecznego do uznania usługi za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT znajduje szerokie poparcie w orzecznictwie krajowych sądów administracyjnych, jak i w powołanym już powyżej orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Szczególnie trafnie kwestię tę ujął WSA w Kielcach w wyroku z 15 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Ke 89/12, w którym stwierdził, że: „Świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, na podstawie którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych. Aby usługa podlegała obowiązkowi podatkowemu z tytułu VAT koniecznym warunkiem jest, by świadczona była odpłatnie, przy czym pomiędzy czynnością podlegającą opodatkowaniu (usługą) a wynagrodzeniem otrzymanym z tytułu jej wyświadczenia musi istnieć bezpośredni, czytelny i dostrzegalny związek”.

Z kolei w wyroku z 29 października 2009 r. C-246/08 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej przypomniał, że jeżeli działalność usługodawcy polega wyłącznie na świadczeniu usług bez bezpośredniego świadczenia wzajemnego, brak jest podstawy opodatkowania i usługi te nie podlegają tym samym podatkowi VAT (teza 43). Świadczenie usług tylko wtedy dokonywane jest odpłatnie w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy, jeżeli pomiędzy usługodawcą i usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych, a wynagrodzenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywisty ekwiwalent usługi świadczonej na rzecz usługobiorcy (teza 44).

Podsumowując należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to odpłatne świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:

Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.

Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:

W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:

Stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7 wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie powinny być wliczane do podstawy opodatkowania.

Odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu wtedy, gdy są dokonywane przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności. Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika działającego w takim charakterze.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Powyższa definicja „podatnika” ma zatem charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w obrocie gospodarczym. Jednakże zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

W efekcie opodatkowaniu mogą podlegać te czynności, w przypadku których spełniony został zarówno podmiotowy, jak i przedmiotowy zakres opodatkowania, tzn. zaistniała czynność określona jako opodatkowana, która została wykonana przez podmiot mający cechę podatnika. Należy podkreślić, że obie te przesłanki powinny zostać spełnione jednocześnie, co oznacza, że w odniesieniu do danej czynności konkretny podmiot powinien występować w charakterze podatnika.

W opisie sprawy wskazał Pan, że wypłacana premia, stanowiąca dodatkowe wynagrodzenie za Pana usługi dotyczy ogółu świadczonych usług – zarówno doradczych, jak i marketingowych. Zgodnie z umową wynagrodzenie jest wypłacane na podstawie faktury wystawionej przez Pana po zakończeniu każdego okresu rozliczeniowego. Dodatkowe wynagrodzenie wynika z umowy oraz z aneksu do umowy, który stanowi jej integralną część. Będzie dokumentowane wystawianymi przez Pana fakturami VAT. Premia stanowi wynagrodzenie za Pana wkład w rozwój działalności spółki, w szczególności za zaangażowanie w realizację jej celów biznesowych i organizacyjnych. Ponadto, jak już wyżej wspomniano, usługi doradcze i marketingowe świadczone przez Pana na rzecz Spółki są opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, w przedmiotowej sprawie istnieje bezpośredni związek pomiędzy wykonywanymi przez Pana czynnościami a wypłaconym wynagrodzeniem półrocznym (wynagrodzeniem dodatkowym/premią), ponieważ przyznanie wynagrodzenia wynika ze spełnienia przesłanek ustalonych w Umowie, którą – jak wynika z opisu sprawy – zawarł Pan ze Spółką (…) r.

Z uwagi na powyższy opis sprawy, należy wskazać, że dodatkowe środki pieniężne są/będą wypłacane Panu za wykonanie tych samych czynności, które wykonuje Pan w zakresie zawartej umowy świadczenia usług doradczych i marketingowych. Zatem wypłata dodatkowych środków pieniężnych przy spełnieniu określonych warunków stanowi element Pana wynagrodzenia z tytułu świadczonych usług doradczych/marketingowych na rzecz spółki.

Wobec powyższego, otrzymane przez Pana dodatkowe wynagrodzenie stanowi wynagrodzenie za świadczone przez Pana na rzecz Spółki usługi, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, które podlegają opodatkowaniu, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zgodnie z powołanym art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, tj. realne wynagrodzenie, jakie otrzymuje Pan z tytułu wykonania usług doradczych/marketingowych.

Jednocześnie – jak Pan wskazał – usługi doradcze i marketingowe świadczone przez Pana na rzecz Spółki są opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Zatem, skoro dodatkowe środki pieniężne są/będą wypłacane Panu za wykonanie tych samych czynności, które wykonuje Pan w zakresie zawartej umowy świadczenia usług doradczych i marketingowych, to dodatkowe wynagrodzenie będzie również opodatkowane podatkiem VAT.

Podsumowując, dodatkowe wynagrodzenie półroczne, które jest zależne od zysku netto spółki, stanowi wynagrodzenie za świadczone usługi i powinno być opodatkowane podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem, Pana stanowisko należało uznać jako prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na informacji, że: „Wypłacana premia, stanowiąca dodatkowe wynagrodzenie za usługi Wnioskodawcy, dotyczy ogółu świadczonych usług – zarówno doradczych, jak i marketingowych”; „W przypadku braku świadczenia usług na rzecz Spółki, w tym działań doradczych i marketingowych, co do zasady nie występowałyby przesłanki do przyznania wynagrodzenia dodatkowego (premii)”. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności prawidłowości wystawianych faktur na rzecz Spółki i opodatkowania usług doradczych i marketingowych.

Ta interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. Pana wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.