Ustalenie, czy sprzedaż samochodu osobowego wykupionego do majątku prywatnego, niewykorzystywanego w działalności gospodarczej, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą (JDG) w zakresie usług informatycznych, zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. W 2026 roku przejął umowę leasingu operacyjnego samochodu osobowego, ale samochód nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych firmy, a raty leasingowe i wydatki związane z pojazdem nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów ani odliczane w VAT. Samochód jest traktowany jako majątek prywatny i nie jest wykorzystywany w działalności…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne
24 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 24 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy sprzedaż samochodu osobowego wykupionego do majątku prywatnego, niewykorzystywanego w działalności gospodarczej, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Uzupełnił go Pan pismem z 28 kwietnia 2026 r. (wpływ 28 kwietnia 2026 r.) oraz pismem z 5 maja 2026 r. (wpływ 5 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (stawka 12%). Wnioskodawca w roku 2026 przejął umowę leasingu operacyjnego samochodu osobowego. Samochód nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie zalicza do kosztów uzyskania przychodów rat leasingowych oraz innych wydatków związanych z tym pojazdem. Wnioskodawca nie odlicza również podatku VAT od rat leasingowych ani innych wydatków dotyczących tego pojazdu. Samochód jest traktowany jako składnik majątku prywatnego i nie jest wykorzystywany w sposób powodujący jego ujęcie w działalności gospodarczej. Po zakończeniu umowy leasingu Wnioskodawca planuje dokonać wykupu samochodu do majątku prywatnego (poza działalnością gospodarczą). Następnie Wnioskodawca planuje sprzedaż samochodu po upływie co najmniej 6 miesięcy od momentu wykupu.
Uzupełninie i doprecyzowanie opisu sprawy
a. Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług informatycznych.
b. Przedmiotem leasingu jest samochód osobowy (…).
c. Po zakończeniu umowy leasingu i wykupie samochodu zostanie wystawiona faktura. Wykup nastąpi do majątku prywatnego Wnioskodawcy, poza działalnością gospodarczą. Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT i Wnioskodawca nie skorzysta z takiego prawa.
d. Od momentu wykupu do momentu sprzedaży samochód będzie wykorzystywany wyłącznie na cele prywatne i nie będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej
e. W okresie użytkowania pojazdu Wnioskodawca nie planuje dokonywać zakupów części składowych powodujących trwały wzrost wartości pojazdu
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)
Czy sprzedaż samochodu osobowego wykupionego do majątku prywatnego, niewykorzystywanego w działalności gospodarczej, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w uzupełnieniu do wniosku)
W Pana ocenie, sprzedaż samochodu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ samochód stanowi majątek prywatny i nie jest wykorzystywany w działalności gospodarczej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność powinna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Zatem, jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy w stosunku do tej konkretnej czynności.
W myśl art. 7091 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”:
Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.
Natomiast zgodnie z art. 70916 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin.
Leasing operacyjny jest umową, na podstawie której leasingobiorca nabywa jedynie prawo do korzystania z przedmiotu leasingu, a formą wynagrodzenia za powyższą usługę jest czynsz.
W świetle ustawy o podatku od towarów i usług leasing operacyjny jest usługą. Po zakończeniu podstawowego okresu trwania umowy leasingu operacyjnego – jednym z wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy. Opcja wykupu samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu operacyjnego jest uprawnieniem, z którego leasingobiorca może skorzystać, ale nie musi. Zatem należy przyjąć, że wykup przedmiotu leasingu, także przed upływem okresu na jaki umowa obowiązuje, jest odrębną czynnością – dostawą towaru – niezwiązaną z samą umową leasingu.
Z okoliczności sprawy wynika, że:
− Jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług informatycznych
− Jest Pan osobą fizyczna prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą.
− W roku 2026 przejął Pan umowę leasingu operacyjnego samochodu osobowego.
− Samochód nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie zalicza do kosztów uzyskania przychodów rat leasingowych oraz innych wydatków związanych z tym pojazdem.
− Nie odlicza Pan również podatku VAT od rat leasingowych ani innych wydatków dotyczących tego pojazdu.
− Samochód jest traktowany jako składnik majątku prywatnego i nie jest wykorzystywany w sposób powodujący jego ujęcie w działalności gospodarczej.
− Po zakończeniu umowy leasingu planuje Pan dokonać wykupu samochodu do majątku prywatnego (poza działalnością gospodarczą).
− Następnie planuje Pan sprzedaż samochodu po upływie co najmniej 6 miesięcy od momentu wykupu.
− Przedmiotem leasingu jest samochód osobowy (…).
− Nie będzie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT i Pan nie skorzysta z takiego prawa.
− Od momentu wykupu do momentu sprzedaży samochód będzie wykorzystywany wyłącznie na cele prywatne i nie będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej.
− W okresie użytkowania pojazdu nie planuje Pan dokonywać zakupów części składowych powodujących trwały wzrost wartości pojazdu.
W rozpatrywanej sprawie Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż samochodu osobowego wykupionego do majątku prywatnego, niewykorzystywanego w działalności gospodarczej, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Zasadne zatem jest wyłączenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych ustaleń należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając towar (np. samochód) działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu ruchomościami (np. samochodami), która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży samochodu, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług handlu samochodami. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
W rozpatrywanej sprawie, w świetle wskazanych przez Pana okoliczności, stwierdzić należy, że dokonując sprzedaży samochodu nie będzie Pan działał w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
Jak wynika z okoliczności sprawy, nie zamierza Pan wykorzystywać samochodu w działalności gospodarczej, więc od momentu wykupu do momentu sprzedaży samochód będzie wykorzystywany wyłącznie na cele prywatne i nie będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej. Ponadto po zakończeniu umowy leasingu i wykupie samochodu zostanie wystawiona faktura. Wykup nastąpi do Pana majątku prywatnego, poza działalnością gospodarczą. Nie będzie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT i nie skorzysta Pan z takiego prawa. Wskazał Pan również, że nie planuje dokonywać zakupu części składowych, które powodowałyby trwały wzrost wartości samochodu.
Zatem, sprzedaż przez Pana samochodu (wykupionego do majątku prywatnego, niewykorzystywanego w działalności gospodarczej) stanowić będzie zwykłe wykonywanie prawa własności. Tym samym, będzie Pan zbywać samochód, stanowiący Pana majątek prywatny, korzystając z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem.
W konsekwencji, w związku z planowaną sprzedażą samochodu (wykupionego do majątku prywatnego, niewykorzystywanego w działalności gospodarczej) nie będzie Pan działać w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a sprzedaż nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ww. ustawy, lecz w ramach zarządu majątkiem osobistym. Skutkiem tego, zamierzona czynność nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Podsumowanie
Sprzedaż przez Pana samochodu osobowego wykupionego do majątku prywatnego, niewykorzystywanego w działalności gospodarczej, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
− stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
− zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Ta interpretacja stanowi ocenę Pana stanowiska wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo