Interpretacja 0112-KDIL1-1.4012.295.2026.1.EK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 27 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:

·      braku podlegania opodatkowaniu czynności wycofania nieruchomości z jednoosobowej działalności gospodarczej do Pani majątku prywatnego (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);

·      braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego VAT w związku z wycofaniem nieruchomości z jednoosobowej działalności gospodarczej do Pani majątku prywatnego (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni (dalej: „Podatniczka”) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od czerwca 2001 r. Głównym przedmiotem działalności prowadzonej przez Wnioskodawczynię jest świadczenie kompleksowych usług stomatologicznych, obejmujących stomatologię zachowawczą, endodoncję, chirurgię, implantologię, protetykę, diagnostykę RTG oraz profilaktykę (Praktyka lekarska dentystyczna – PKD 86.23.Z). Ponadto przedmiotem działalności Wnioskodawczyni jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z).

Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dochody rozliczane są na zasadach ogólnych (podatek liniowy). Wnioskodawczyni prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Wnioskodawczyni z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „podatek VAT”).

Na potrzeby prowadzenia działalności Podatniczka nabyła nieruchomości (lokale niemieszkalne zakupione w roku 2022, lokal użytkowy zakupiony w roku 2019 oraz lokal wykorzystywany do działalności stomatologicznej zakupiony w roku 2009, dalej: „Nieruchomości”).

Nieruchomości wprowadzone zostały do ewidencji środków trwałych i nie mają charakteru nieruchomości mieszkalnych. Podlegają amortyzacji w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wartość ww. środków trwałych jest większa od 15.000 zł.

Część z wymienionych powyżej nieruchomości (lokale niemieszkalne, lokal użytkowy) jest wykorzystywana przez Podatniczkę do działalności polegającej na ich wynajmie. Podatniczka zawarła stosowne umowy najmu. Z kolei lokal wykorzystywany do działalności stomatologicznej (dalej jako: „Lokal poradni stomatologicznej”) został zakupiony w roku 2009 jako lokal mieszkalny, w tym samym roku został przekształcony na lokal użytkowy i był/nadal jest wykorzystywany do świadczenia usług zdrowotnych przez Podatniczkę. Podatniczka zamierza zawiązać spółkę, a następnie wynajmować Lokal poradni stomatologicznej tej spółce, z przeznaczeniem na działalność stomatologiczną. Działalność polegająca na najmie nieruchomości opodatkowana jest (i będzie) podatkiem VAT. Za usługę najmu wystawiana jest (i będzie) faktura VAT.

Powyższe oznacza, że nieruchomości (z wyłączeniem lokalu poradni stomatologicznej) są od momentu nabycia wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT i zostały nabyte przez Wnioskodawczynię będącą czynnym podatnikiem VAT.

W stosunku do wydatków związanych z nieruchomościami (z wyłączeniem lokalu poradni stomatologicznej), tj. wydatków na nabycie nieruchomości, ich wyposażenie oraz na ich użytkowanie, Wnioskodawczyni przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W związku z tym Wnioskodawczyni odliczała podatek VAT naliczony od ponoszonych wydatków na ten cel.

Lokal poradni stomatologicznej jest od momentu nabycia wykorzystywany do świadczenia usług zwolnionych z VAT i Podatniczka nie odliczała podatku naliczonego związanego z nabyciem tego lokalu.

Wnioskodawczyni planuje przenieść nieruchomości wykorzystywane w działalności gospodarczej do majątku osobistego (wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej) poprzez wycofanie ich z ewidencji środków trwałych. Wynajem nieruchomości będzie nadal kontynuowany, ale w ramach najmu prywatnego. W odniesieniu do lokalu poradni stomatologicznej Podatniczka rozpocznie jego wynajem również w ramach najmu prywatnego.

Najem prywatny będzie opodatkowany podatkiem VAT należnym (nie będzie korzystał ze zwolnienia z VAT), a z tytułu najmu prywatnego Wnioskodawczyni będzie nadal wystawiać faktury VAT. Wnioskodawczyni nie będzie korzystać w przyszłości ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy VAT.

Pytania

1.  Czy w opisanym stanie faktycznym (stanie przyszłym) wycofanie nieruchomości z jednoosobowej działalności gospodarczej do majątku prywatnego Wnioskodawczyni w celu dalszego wykorzystywania tych nieruchomości (w ramach najmu prywatnego) do działalności opodatkowanej podatkiem VAT podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

2.  Czy w związku z opisanym stanem faktycznym (stanem przyszłym) – wycofaniem nieruchomości z jednoosobowej działalności gospodarczej do majątku prywatnego Wnioskodawczyni, w celu dalszego wykorzystywania tych nieruchomości (w ramach najmu prywatnego) do działalności opodatkowanej podatkiem VAT, Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego VAT, związanego z wydatkami poniesionymi na nabycie nieruchomości oraz wyposażenia do nich?

Pani stanowisko w sprawie

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w opisanym stanie faktycznym (stanie przyszłym) wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego Wnioskodawczyni w celu dalszego ich wykorzystywania do działalności opodatkowanej (tj. najmu prywatnego) nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. Tym samym taka czynność będzie neutralna w rozumieniu przepisów ustawy VAT.

Ad 2.

W opisanym stanie faktycznym (stanie przyszłym) czynność wycofania Nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego Wnioskodawczyni w celu dalszego wykorzystywania tych nieruchomości do działalności opodatkowanej nie spowoduje powstania obowiązku dokonania korekty podatku VAT, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy VAT, związanego z wydatkami poniesionymi przez Wnioskodawczynię na nabycie i wykorzystywanie nieruchomości.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawczyni

Ad 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., dalej: „ustawa VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Zatem usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów.

Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1)  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2)  wszelkie inne darowizny

-     jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

W przedmiotowym stanie faktycznym (stanie przyszłym) kluczowe jest to, że wycofanie nieruchomości nie będzie stanowiło przekazania na cele prywatne podatnika, gdyż Wnioskodawczyni będzie wykorzystywać nieruchomości do wykonywania czynności opodatkowanych VAT (nieobjętych zwolnieniem z VAT) w ramach najmu prywatnego. Okoliczność, iż będzie te czynności wykonywać jako osoba fizyczna w ramach najmu prywatnego, a nie w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, nie zmienia tego, że Wnioskodawczyni działa jako podatnik VAT dokonujący sprzedaży opodatkowanej VAT.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawczyni, wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej i ich wynajem w ramach najmu prywatnego jest kontynuacją dokonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a w konsekwencji sama czynność wycofania jest podatkowo neutralna. Dla celów VAT najem jest uznawany za prowadzenie działalności gospodarczej jako odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie znajdzie tu zastosowania art. 7 ust. 2 ustawy VAT, ponieważ po wycofaniu z jednoosobowej działalności gospodarczej do majątku prywatnego nieruchomości nie będą wykorzystywane do zaspokajania potrzeb osobistych Wnioskodawczyni.

Zatem, pomimo wycofania nieruchomości ze środków trwałych działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni pozostanie nadal podatnikiem VAT. Wnioskodawczyni nie będzie korzystać ze zwolnienia podmiotowego, zamierza pozostać zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.

W konsekwencji wycofanie z działalności gospodarczej nieruchomości nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.

Ad 2.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy VAT.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy VAT.

W myśl art. 91 ust. 7 ustawy VAT, przepisy art. 91 ust. 1-6 ustawy VAT stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Natomiast w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy VAT, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3 tego artykułu. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty (art. 91 ust. 7a ustawy VAT).

Z kolei w świetle art. 91 ust. 8 ustawy VAT, korekty, o której mowa w ust. 5-7 tego przepisu, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w art. 91 ust. 2 ustawy VAT, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.

Z powyższych przepisów wynika, że korekta, o której mowa w art. 91 ustawy VAT:

a)  odnosi się do takich towarów i usług które stanowią u podatnika środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, i

b)  podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Oznacza to, że podatnik jest zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały one zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona za dany rok.

Biorąc zatem pod uwagę zacytowane powyżej przepisy oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni nie będzie miała obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, w odniesieniu do nieruchomości mających być przedmiotem planowanego najmu w ramach najmu prywatnego gdyż:

a)  przekazanie nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego Podatniczki celem ich wynajmu nie będzie stanowiło zmiany w sposobie ich wykorzystania, a w szczególności nie będzie stanowiło czynności zwolnionej od podatku VAT; w przypadku lokalu poradni stomatologicznej jego najem (czynność opodatkowana VAT) dopiero się rozpocznie;

b)  w ramach najmu prywatnego nieruchomości będą przez Podatniczkę wykorzystywane do działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy VAT – do czynności opodatkowanych VAT;

c)  nie nastąpi w tym przypadku zmiana przeznaczenia nieruchomości (z wyłączeniem lokalu poradni stomatologicznej), a tylko taka sytuacja rodzi obowiązek korekty; w przypadku lokalu poradni stomatologicznej – obecnie jest on wykorzystywany przez Podatniczkę do czynności zwolnionych z VAT (usługi zdrowotne), jednakże po wycofaniu do majątku prywatnego będzie on wykorzystywany do działalności opodatkowanych VAT (będzie wynajmowany spółce, która będzie go wykorzystywać do świadczenia usług zdrowotnych); z uwagi na to, iż nabycie lokalu poradni stomatologicznej nastąpiło w roku 2009 – upłynął już okres korekty.

W konsekwencji, mając na uwadze opis stanu faktycznego (stanu przyszłego) oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że w związku z wycofaniem z majątku nieruchomości, stanowiących środki trwałe jej działalności gospodarczej, i przekazaniem tych nieruchomości do majątku prywatnego – w celu wynajmu prywatnego opodatkowanego podatkiem od towarów i usług – Wnioskodawczyni nie będzie miała obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 1-8 ustawy VAT.

Powyżej wskazane stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione w odniesieniu do pytania nr 1 i nr 2, potwierdzają interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Przykładowo w interpretacji z 3 listopada 2025 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.691.2025.2.ŁW Dyrektor KIS stwierdził, że „W rezultacie – w odniesieniu do czynności wycofania nieruchomości z Pana działalności gospodarczej, które po ich wycofaniu będzie Pan wynajmował w ramach najmu prywatnego – nie będzie mieć zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, bowiem nie nastąpi tutaj dostawa towaru na Pana cele osobiste. Nieruchomości będą bowiem nadal wykorzystywane do czynności opodatkowanych, polegających na świadczeniu usług najmu. W związku z tym, czynność wycofania nieruchomości (Budynek 1 i Budynek 2) z Pana działalności gospodarczej do majątku prywatnego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

(...) Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pan wycofać nieruchomości z prowadzonej działalności gospodarczej i przesunąć je do majątku prywatnego. Przy czym, co istotne, sposób wykorzystania nieruchomości – jak wynika z wniosku – nie ulegnie zmianie, gdyż będą one nadal wykorzystywane przez Pana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, bowiem będą one wynajmowane w ramach tzw. najmu prywatnego. (...) W konsekwencji, wycofanie opisanych nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego nie powoduje konieczności korekty podatku naliczonego”.

Podobnie wypowiedział się Dyrektor KIS w interpretacjach z:

·      22 września 2025 r. sygn. 0112-KDIL3.4012.459.2025.2.MBN;

·      8 września 2025 r. sygn. 0114-KDIP4-2.4012.489.2025.3.MŻA;

·      11 lipca 2025 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.497.2025.1.AKA;

·      19 listopada 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-3.4012.663.2024.2.KP.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2016 r. str. 1 ze zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).

Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:

Z przepisu art. 7 ust. 2 wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to takie przekazanie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać jego opodatkowania).

Należy także zauważyć, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Z kolei w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Na podstawie art. 659 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości lub rzeczy skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:

Zatem ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). Wobec powyższego, zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi w zakresie wynajmowania i dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, natomiast usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze niemieszkalnym są opodatkowane.

Mając na uwadze powołane przepisy stwierdzam, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z tym najem nieruchomości lub rzeczy stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:

·      Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą od czerwca 2001 r. Głównym przedmiotem Pani działalności jest świadczenie kompleksowych usług stomatologicznych. Przedmiotem Pani działalności jest także wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.

·      Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „podatek VAT”).

·      Na potrzeby prowadzenia działalności nabyła Pani nieruchomości (lokale niemieszkalne zakupione w roku 2022, lokal użytkowy zakupiony w roku 2019 oraz lokal wykorzystywany do działalności stomatologicznej zakupiony w roku 2009, dalej: „Nieruchomości”). Nieruchomości zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i nie mają charakteru nieruchomości mieszkalnych.

·      Lokale niemieszkalne oraz lokal użytkowy są wykorzystywane przez Panią do działalności polegającej na ich wynajmie – zawarła Pani stosowne umowy najmu.

·      Lokal wykorzystywany do działalności stomatologicznej został zakupiony w roku 2009 jako lokal mieszkalny, w tym samym roku został przekształcony na lokal użytkowy i był/nadal jest wykorzystywany do świadczenia przez Panią usług zdrowotnych.

·      Zamierza Pani zawiązać spółkę, a następnie wynajmować lokal poradni stomatologicznej tej spółce, z przeznaczeniem na działalność stomatologiczną.

·      Działalność polegająca na najmie nieruchomości opodatkowana jest (i będzie) podatkiem VAT. Za usługę najmu wystawiana jest (i będzie) faktura.

·      W stosunku do wydatków związanych z nieruchomościami (z wyłączeniem lokalu poradni stomatologicznej), tj. wydatków na nabycie nieruchomości, ich wyposażenie oraz na ich użytkowanie, przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

·      Lokal poradni stomatologicznej jest od momentu nabycia wykorzystywany do świadczenia usług zwolnionych z VAT i nie odliczała Pani podatku naliczonego związanego z nabyciem tego lokalu.

·      Planuje Pani przenieść nieruchomości wykorzystywane w działalności gospodarczej do majątku osobistego poprzez wycofanie ich z ewidencji środków trwałych. Wynajem nieruchomości będzie kontynuowany, ale w ramach najmu prywatnego. W odniesieniu do lokalu poradni stomatologicznej rozpocznie Pani jego wynajem również w ramach najmu prywatnego.

·      Najem prywatny będzie opodatkowany podatkiem VAT należnym (nie będzie korzystał ze zwolnienia z VAT), a z tytułu najmu prywatnego będzie Pani wystawiać faktury. Nie będzie Pani korzystać w przyszłości ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy.

Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Pani wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia, czy wycofanie nieruchomości z jednoosobowej działalności gospodarczej do Pani majątku prywatnego stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Odnosząc się do Pani wątpliwości stwierdzam, że czynność wycofania nieruchomości z prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej do Pani majątku prywatnego, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, ponieważ w analizowanej sprawie nie nastąpi dostawa towarów (nieruchomości) na Pani cele osobiste, a nieruchomości te nadal będą wykorzystywane przez Panią w prowadzonej działalności gospodarczej.

Jak Pani wskazała lokale niemieszkalne oraz lokal użytkowy – po ich wycofaniu z Pani jednoosobowej działalności gospodarczej – będą nadal przez Panią odpłatnie udostępniane i wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (w ramach usługi najmu będzie Pani działać w charakterze czynnego podatnika VAT). Natomiast w odniesieniu do lokalu poradni stomatologicznej wyjaśniła Pani, że rozpocznie Pani jego najem, który również będzie opodatkowany podatkiem VAT (do momentu jego wycofania wykorzystuje Pani ten lokal w prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług stomatologicznych).

Zatem, skoro wskazane przez Panią nieruchomości – po wycofaniu ich z jednoosobowej działalności gospodarczej do Pani majątku prywatnego – nie będą wykorzystywane do zaspokajania Pani potrzeb osobistych, to czynność wycofania do majątku prywatnego tych nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując stwierdzam, że wycofanie nieruchomości z jednoosobowej działalności gospodarczej do Pani majątku prywatnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 oceniłem jako prawidłowe.

Pani wątpliwości dotyczą także ustalenia, czy będzie Pani zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego VAT w związku z wycofaniem nieruchomości z jednoosobowej działalności gospodarczej do Pani majątku prywatnego.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego sformułowane zostały w art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:

Na podstawie art. 91 ust. 4 ustawy:

Natomiast w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:

Jak stanowi art. 91 ust. 6 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 7 ustawy:

Zgodnie z art. 91 ust. 7a ustawy:

Według art. 91 ust. 7b ustawy:

Na mocy art. 91 ust. 7c ustawy:

Stosownie do treści art. 91 ust. 7d ustawy:

Ponadto zgodnie z treścią art. 91 ust. 8 ustawy:

Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony).

Podatnik jest zobowiązany dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy (np. ze związanych z czynnościami niedającymi prawa do odliczenia na związane z czynnościami opodatkowanymi lub na odwrót, lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona na dany rok).

Ponadto przepis art. 91 ust. 5 ustawy wprowadza szczególny przypadek dokonywania korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej – tj. w okresie 10 lat w przypadku nieruchomości – zbywa dany środek trwały.

W takich sytuacjach – zbycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych – przyjmuje się fikcję prawną, że zbyte składniki majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej, aż do końca okresu korekty. Korekty za wszystkie pozostałe okresy dokonuje się w deklaracji za miesiąc, w którym dokonano sprzedaży.

Jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że przez cały pozostały do korekty okres towar ten bądź usługa służy w całości transakcjom dającym prawo do odliczenia. Natomiast jeśli sprzedaż była zwolniona lub nie podlegała opodatkowaniu, wówczas przyjmuje się, że zbywany środek trwały służy czynnościom niedającym prawa do odliczenia.

Ponadto powołany wyżej przepis art. 91 ust. 2 ustawy wprowadza szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku, których wartość początkowa przekracza 15.000 zł, przez 5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.

Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik jest zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona za dany rok.

W odniesieniu do lokali niemieszkalnych oraz lokalu użytkowego wskazała Pani, że:

·      Lokale niemieszkalne oraz lokal użytkowy nabyła Pani na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej – lokale niemieszkalne zakupiła Pani w roku 2022, a lokal użytkowy w roku 2019. Lokale niemieszkalne oraz lokal użytkowy są wykorzystywane przez Panią do działalności polegającej na ich wynajmie – zawarła Pani stosowne umowy najmu.

·      Nieruchomości zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i nie mają charakteru nieruchomości mieszkalnych. Podlegają amortyzacji w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wartość ww. środków trwałych jest większa od 15.000 zł.

·      Nieruchomości są od momentu nabycia wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT i zostały nabyte przez Panią będącą czynnym podatnikiem VAT.

·      W stosunku do wydatków związanych z nieruchomościami, tj. wydatków na nabycie nieruchomości, ich wyposażenie oraz na ich użytkowanie, przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Odliczała Pani podatek VAT naliczony od ponoszonych wydatków na ten cel.

·      Planuje Pani przenieść nieruchomości wykorzystywane w działalności gospodarczej do Pani majątku osobistego poprzez wycofanie ich z ewidencji środków trwałych. Wynajem nieruchomości będzie nadal kontynuowany, ale w ramach najmu prywatnego. Najem prywatny będzie opodatkowany podatkiem VAT należnym, a z tytułu najmu prywatnego będzie Pani wystawiać faktury.

Z przedstawionych okoliczności wynika zatem, że po planowanym wycofaniu lokali niemieszkalnych oraz lokalu użytkowego z Pani jednoosobowej działalności gospodarczej, będzie je Pani nadal wynajmowała, a więc nadal będą wykorzystywane przez Panią w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z opisu sprawy wynika, że lokale niemieszkalne oraz lokal użytkowy będą wykorzystywane przez Panią do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, więc nie będą wykorzystywane na Pani cele osobiste. Wycofane lokale niemieszkalne oraz lokal użytkowy z Pani działalności nadal będą służyć czynnościom opodatkowanym.

Zatem lokale niemieszkalne oraz lokal użytkowy wskazane we wniosku nadal będą przez Panią wykorzystywane do działalności gospodarczej – do wykonywania czynności opodatkowanych. Tym samym nie nastąpi zmiana przeznaczenia tych nieruchomości, a tylko taka sytuacja rodzi obowiązek korekty.

Podsumowując stwierdzam, że wycofanie z jednoosobowej działalności gospodarczej do Pani majątku prywatnego lokali niemieszkalnych oraz lokalu użytkowego, w odniesieniu do których przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT, i przeznaczenie ich do działalności w zakresie najmu, nie spowoduje obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na nabycie tych nieruchomości i wyposażenia do nich, na podstawie art. 91 ustawy.

Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 w odniesieniu do lokali niemieszkalnych oraz lokalu użytkowego oceniłem jako prawidłowe.

Natomiast w odniesieniu do lokalu poradni stomatologicznej wskazała Pani, że:

·      Lokal poradni stomatologicznej nabyła Pani w roku 2009 jako lokal mieszkalny – w tym samym roku został przekształcony na lokal użytkowy i był/nadal jest wykorzystywany przez Panią do świadczenia usług zdrowotnych.

·      Nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych i nie ma charakteru nieruchomości mieszkalnej. Podlega amortyzacji w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wartość ww. środka trwałego jest większa od 15.000 zł.

·      Lokal poradni stomatologicznej jest od momentu nabycia wykorzystywany do świadczenia usług zwolnionych z VAT i nie odliczała Pani podatku naliczonego związanego z nabyciem tego lokalu.

·      Planuje Pani przenieść nieruchomość wykorzystywaną w działalności gospodarczej do Pani majątku osobistego poprzez wycofanie jej z ewidencji środków trwałych.

·      Zamierza Pani zawiązać spółkę, a następnie wynajmować lokal poradni stomatologicznej tej spółce, z przeznaczeniem na działalność stomatologiczną. Działalność polegająca na najmie nieruchomości opodatkowana będzie podatkiem VAT. Za usługę najmu wystawiana będzie faktura.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że lokal poradni stomatologicznej jest od momentu nabycia wykorzystywany do świadczenia usług zwolnionych z VAT i nie odliczała Pani podatku naliczonego związanego z nabyciem tego lokalu. Lokal poradni stomatologicznej nabyła Pani w roku 2009 jako lokal mieszkalny – w tym samym roku został przekształcony na lokal użytkowy i był/nadal jest wykorzystywany przez Panią do świadczenia usług zdrowotnych. Zatem w opisanej sytuacji od momentu oddania do użytkowania nieruchomości do momentu wycofania jej z Pani działalności gospodarczej minęło 10 lat.

W konsekwencji wycofanie lokalu poradni stomatologicznej z działalności gospodarczej do Pani majątku prywatnego nie spowoduje obowiązku korekty podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na jego nabycie, gdyż upłynął już 10-letni okres korekty.

Podsumowując stwierdzam, że wycofanie z jednoosobowej działalności gospodarczej do Pani majątku prywatnego lokalu poradni stomatologicznej, w odniesieniu do którego nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT, i przeznaczenie go do działalności w zakresie najmu, nie spowoduje obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na nabycie tej nieruchomości, na podstawie art. 91 ustawy, bowiem upłynął już 10-letni okres korekty.

Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 w odniesieniu do lokalu poradni stomatologicznej oceniłem jako prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.