Podatnik (osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, czynny podatnik VAT) planuje sprzedać w 2025 roku działkę gruntową (objętą użytkowaniem wieczystym) wraz z wybudowanym przez siebie budynkiem. Budynek, użytkowany nieprzerwanie od 2004 roku jako środek trwały w działalności gospodarczej (głównie opodatkowanej VAT),…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 9 maja 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy sprzedaży działki nr 1. Uzupełnił go Pan pismem z 7 lipca 2025 r. (wpływ 8 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Podatnik użytkuje w działalności gospodarczej wybudowany przez siebie budynek nieprzerwanie od roku 2004. Budynek jest środkiem trwałym w przedsiębiorstwie prowadzonym przez podatnika. W tym okresie nie poddawano go ulepszeniom. W roku 2025 budynek będzie sprzedany.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
1. Jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT od 21 kwietnia 1998 r. w związku z prowadzoną przez Pana działalnością handlową i usługową. Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, zarejestrowaną w CEIDG.
2. Numer działki 1.
3. Działka gruntu jest w użytkowaniu wieczystym na podstawie Umowy częściowego zniesienia współużytkowania wieczystego gruntu z dnia 28 lipca 2003 r. oraz Oświadczenia z dnia 29 stycznia 2013 r.
4. Na pytanie o treści „Czy nabycie przez Pana ww. działki/działek, na której/których znajduje się wybudowany przez Pana budynek, zostało wykonane w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (należy jednoznacznie określić, czy była to czynność opodatkowana, tj. czy został naliczony podatek VAT, czy zwolniona) oraz udokumentowane fakturą z wykazaną kwota podatku od towarów i usług?”, wskazał Pan, że: „Nie”.
5. Na pytanie o treści „Czy w związku z nabyciem ww. działki/działek, na której/których znajduje się wybudowany przez Pana budynek przysługiwało Panu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony? Jeśli nie, to dlaczego?”, wskazał Pan, że: „Nie – użytkowanie wieczyste”.
6. Na pytanie o treści „Czy ww. działka/działki wraz z wybudowanym przez Pana budynkiem były do dnia sprzedaży wykorzystywane przez Pana w całym okresie posiadania wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to proszę o wskazanie jaką działalność zwolnioną od podatku Pan prowadzi wraz z podaniem podstawy prawnej tego zwolnienia”, wskazał Pan, że: „Nie – działka wraz z posadowionym na niej budynkiem jest wykorzystywana od dnia zakupu do prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w większości opodatkowanej podatkiem VAT.
7. Na pytanie o treści „Czy budynek, który Pan wybudował, na dzień sprzedaży spełniał definicję budynku w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane?”, wskazał Pan, że: „TAK – budynek jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni, posiada fundamenty i dach”.
8. Na pytanie o treści „Czy z tytułu wybudowania budynku wskazanego we wniosku przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Jeżeli tak, to należy wskazać, czy Pan z tego prawa skorzystał. Jeśli nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego proszę o wskazanie dlaczego”, wskazał Pan, że: „Tak – wydatki na budowę są udokumentowane fakturami. Tak – korzystał Pan z prawa obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z prowadzoną inwestycją”.
9. Na pytanie o treści „Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem (oddaniem do użytkowania) budynku, który Pan wybudował, znajdującego się na ww. działce/działkach a jego sprzedażą, upłynął okres dłuższy niż 2 lata?”, wskazał Pan, że: „Tak – budynek został zasiedlony w roku 2004 i nieprzerwanie użytkowany – minęło 21 lat.
10. Budynek był poddawany przez Pana tylko bieżącym naprawom i remontom wynikającym z normalnego użytkowania. Nie był poddawany ulepszeniom, które by stanowiły co najmniej 30 % wartość początkowej budynku.
Pytanie
Czy dostawa ta może korzystać ze zwolnienia wymienionego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
Pana stanowisko w sprawie
Podatnik użytkuje wybudowany przez siebie budynek nieprzerwanie od roku 2004. W tym okresie nie poddawano go ulepszeniom. Dostawa ta może korzystać ze zwolnienia, wymienionego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż od pierwszego zasiedlenia w roku 2004 minęły 2 lata i budynek w trakcie użytkowania nie był ulepszany.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Natomiast stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
Należy zauważyć, że użytkowanie wieczyste stanowi wprawdzie prawo do rzeczy cudzej, ale daje użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w sposób zbliżony do właściciela.
Zatem, w świetle powołanych wyżej przepisów grunt (w prawie użytkowania wieczystego) oraz budynek spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ustawy.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Przepis art. 15 ust. 1 ustawy stanowi:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Według art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Nie ulega wątpliwości, że w analizowanej sprawie w związku z planowaną dostawą prawa użytkowania wieczystego działki nr 1 i prawa własności budynku, będzie występował Pan w charakterze podatnika, o którym mowa w ww. art. 15 ust. 1 ustawy, w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem – jak wynika z treści wniosku – użytkuje Pan w działalności gospodarczej wybudowany przez siebie budynek nieprzerwanie od roku 2004. Jednocześnie, budynek jest środkiem trwałym w przedsiębiorstwie prowadzonym przez Pana. Z treści wniosku wynika również, że działka wraz z posadowionym na niej budynkiem jest wykorzystywana w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w większości opodatkowanej podatkiem VAT.
Zatem, dostawa przez Pana prawa użytkowania wieczystego działki gruntowej nr 1 i prawa własności budynku będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych dostaw towarów i świadczenia usług zwolnienie od podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy, przy czym zasady zwolnienia od podatku VAT dostawy nieruchomości zabudowanych zostały określone w art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a i pkt 2 ustawy.
I tak, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części należy przywołać definicję pierwszego zasiedlenia zawartą w ustawie.
W świetle art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
1) wybudowaniu lub
2) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku budowli lub ich części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.
Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2) złożą:
a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub
b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów
- zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
Przy czym zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3) adres budynku, budowli lub ich części.
Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia od podatku i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle bądź ich części, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:
W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli bądź ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
W opisie sprawy wskazał Pan, że:
· Działka gruntowa nr 1, która jest w użytkowaniu wieczystym na podstawie Umowy częściowego zniesienia współużytkowania wieczystego gruntu z dnia 28 lipca 2003 r. oraz Oświadczenia z dnia 29 stycznia 2013 r., zabudowana jest budynkiem wybudowanym przez Pana, który spełnia definicję budynku w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane oraz jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni, posiada fundamenty i dach.
· Nabycie przez Pana ww. działki, na której znajduje się wybudowany przez Pana budynek, nie zostało wykonane w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz nie było udokumentowane fakturą.
· W związku z nabyciem ww. działki, na której znajduje się wybudowany przez Pana budynek nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony – użytkowanie wieczyste.
· Działka wraz z posadowionym na niej budynkiem jest/będzie wykorzystywana do dnia zakupu do prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w większości opodatkowanej podatkiem VAT.
· Z tytułu wybudowania budynku wskazanego we wniosku przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego – wydatki na budowę są udokumentowane fakturami VAT i skorzystał Pan z prawa obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z prowadzoną inwestycją.
· Pomiędzy pierwszym zasiedleniem (oddaniem do użytkowania) budynku, który Pan wybudował, znajdującego się na ww. działce a jego sprzedażą, upłynie okres dłuższy niż 2 lata – budynek został zasiedlony w roku 2004 i nieprzerwanie użytkowany – minęło 21 lat.
· Budynek był poddawany przez Pana tylko bieżącym naprawom i remontom wynikającym z normalnego użytkowania. Nie był poddawany ulepszeniom, które by stanowiły co najmniej 30 % wartość początkowej budynku.
Zatem, z uwagi na to, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą budynku, upłynie więcej niż 2 lata, dla ww. transakcji zostaną spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Jak już wskazano, stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle bądź ich części na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT – również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku. Przy czym zasada ta ma zastosowanie również do zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu.
W konsekwencji, dostawa prawa użytkowania wieczystego działki nr 1, na której posadowiony jest budynek, będący Pana własnością, przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy, również objęta będzie zwolnieniem od podatku od towarów i usług.
Tym samym, transakcja sprzedaży prawa użytkowania wieczystego działki nr 1 i prawa własności budynku, będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
Z uwagi na fakt, że dostawa prawa użytkowania wieczystego działki nr 1 i prawa własności budynku będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to analiza zwolnienia tej dostawy wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy jest bezzasadna.
Podsumowanie
Dostawa prawa użytkowania wieczystego działki nr 1 i prawa własności budynku, będzie mogła korzystać ze zwolnienia wymienionego w art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo