Interpretacja 0112-KDIL1-1.4012.326.2026.2.AB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług, który dotyczy możliwości korzystania ze zwolnienia VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy w przypadku świadczenia usług rachunkowo-księgowych i obsługi kadrowo-płacowej. Uzupełnili go Państwo pismem z 29 czerwca 2026 r. (wpływ 29 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”) posiada siedzibę działalności gospodarczej w Polsce i podlega w całości obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD), głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność sklasyfikowana pod numerem XXX. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy będzie sporządzanie rocznych deklaracji podatkowych PIT-38.

W ramach swojej działalności Wnioskodawca może również świadczyć wybrane usługi rachunkowo-księgowe (uproszczona księgowość) dla stałych klientów, obejmujące w szczególności:

1.    Prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

2.    Prowadzenie ewidencji ryczałtowej.

3.    Prowadzenie ewidencji VAT sprzedaży i zakupu.

4.    Prowadzenie ewidencji środków trwałych.

5.    Sporządzanie deklaracji VAT-7 oraz plików JPK.

6.    Obliczanie podatku dochodowego – PIT-5, PIT-4, ryczałt.

7.    Sporządzanie zeznań rocznych: PIT-36, PIT-36L, PIT-37.

8.    Wysyłanie deklaracji i zeznań do właściwego Urzędu Skarbowego oraz do ZUS.

9.    Sporządzanie korekt: zaksięgowanych dokumentów oraz sporządzonych zeznań rocznych.

10. Sporządzanie pełnomocnictw (UPL-1, PEL ZUS), zgłoszeń VAT-R oraz przygotowywanie odpowiedzi do Urzędu Skarbowego.

11. Prowadzenie spraw kadrowo-płacowych, w tym sporządzanie list płac i przygotowanie dokumentów do akt osobowych.

12. Zgłoszenie i wyrejestrowanie ZUS właścicieli firm oraz ich pracowników.

13. Rozliczanie rocznej składki zdrowotnej.

Wszystkie deklaracje i dokumenty przesyłane do Urzędu Skarbowego oraz ZUS są podpisywane podpisem kwalifikowanym.

Wnioskodawca podkreśla, że nie będzie świadczył usług doradztwa podatkowego w rozumieniu przepisów prawa, w szczególności nie będzie udzielał interpretacji przepisów podatkowych ani wskazówek mających charakter doradczy w zakresie optymalizacji podatkowej, planowania podatkowego czy doboru metod rozliczeń.

Usługi Wnioskodawcy ograniczają się wyłącznie do wykonywania czynności techniczno-rachunkowych w zakresie prowadzenia ksiąg, ewidencji, obliczeń podatkowych oraz sporządzania i wysyłki deklaracji i zeznań.

Uzupełnienie opisu sprawy

1.    Spółka rozpoczęła działalność w (...) 2019 r.

2.    Spółka jest zarejestrowana do podatku od towarów i usług (status podatnika – zwolniony). Data rejestracji do podatku od towaru i usług (...) 2019 r.

3.    Wartość dokonywanej przez Spółkę sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 240.000 zł.

4.    W ramach prowadzonej działalności – opisanej w złożonym wniosku – Spółka nie wykonuje czynności polegających na udzielaniu takim podmiotom jak podatnicy, płatnicy i inkasenci, osoby trzecie odpowiedzialne za zaległości podatkowe oraz następcy prawni podatników, płatników lub inkasentów, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami.

5.    W ramach prowadzonej działalności Spółka nie wykonuje czynności polegających na reprezentowaniu podatników, płatników lub inkasentów w postępowaniach przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach m.in. podatkowych i celnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t. j. Dz. U z 2021 r. poz. 2117 ze zm.).

6.    W ramach prowadzonej działalności Spółka nie świadczy jakichkolwiek usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).

Pytanie

Czy w przypadku świadczenia wyżej wymienionych usług rachunkowo-księgowych, obsługi kadrowo-płacowej Wnioskodawca będzie miał możliwość korzystania ze zwolnienia VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku świadczenia wyżej wymienionych usług rachunkowo-księgowych, obsługi kadrowo-płacowej będzie on uprawniony do skorzystania ze zwolnienia VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodne z treścią art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że ustawodawca unormował zwolnienie od podatku dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Według art. 113 ust. 1 ustawy: Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.

Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy: Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1)    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

2)    odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

a)    transakcji związanych z nieruchomościami,

b)    usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c)    usług ubezpieczeniowych

-        jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3)    odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Zgodnie z art. 113 ust. 4 ustawy: Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.

Na podstawie art. 113 ust. 5 ustawy: Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Jak stanowi art. 113 ust. 9 ustawy: Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

W świetle art. 113 ust. 13 ustawy: Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1)    dokonujących dostaw:

a)    towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,

b)    towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem: – energii elektrycznej (CN 2716 00 00), – wyrobów tytoniowych, – samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,

c)    budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,

d)    terenów budowlanych,

e)    nowych środków transportu,

f)     następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie: – preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1), – komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26), – urządzeń elektrycznych (PKWiU 27), – maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28), g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do: – pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3), – motocykli (PKWiU ex 45.4);

2)    świadczących usługi:

a)    prawnicze,

b)    w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,

c)    jubilerskie,

d)    ściągania długów, w tym factoringu.

Zatem, jak stanowi art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, zwolnień o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się m.in. do podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Zgodnie z powyższym usługi w zakresie doradztwa (poza wskazanymi wyjątkami) nie mogą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

W tym miejscu podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia doradztwa.

W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj. np.: podatkowe, prawne, finansowe. Zakres znaczeniowy pojęcia „usługi w zakresie doradztwa” jest szerszy niż termin „usługi w zakresie doradztwa podatkowego”. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko. Ustawa przywołując pojęcie usług w zakresie doradztwa (w tym również doradztwa podatkowego), nie odwołuje się wprost do innych aktów prawnych, w tym do ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym, zatem do celów stosowania przepisu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy definicją czynności doradztwa podatkowego, stworzoną na potrzeby uregulowania zawodu doradcy podatkowego, można posiłkować się jedynie pomocniczo - decydujące znaczenie ma więc w omawianym zakresie wykładnia językowa.

Stosownie do treści art. 2 ust. 1 ww. ustawy: Czynności doradztwa podatkowego obejmują:

1)  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;

2)   prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;

3)  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;

4)  reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1;

5)  wykonywanie niezależnego audytu funkcji podatkowej, o którym mowa w art. 20zo § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 i 1598).

Czynności polegające na prowadzeniu ksiąg i ewidencji podatkowych z istoty swej bliskie są działalności zawodowej osób uprawnionych do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, czyli czynnościom księgowym, a czynności polegające na sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych mają w znacznej mierze charakter techniczny, a nie prawny, choćby z tego względu, że sporządzane są na podstawie innych dokumentów, w szczególności ksiąg rachunkowych.

Tym samym czynności te nie stanowią doradztwa, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, niezależnie od tego, że zostały uznane za czynności doradztwa podatkowego w rozumieniu ustawy o doradztwie podatkowym (art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3 tej ustawy). W sytuacji gdy podmiot (niezależnie od jego statusu czy też posiadania określonych uprawnień) będzie świadczył wyłącznie usługi prowadzenia ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych lub też sporządzania (wypełniania) zeznań i deklaracji podatkowych i nie będzie świadczył usług doradczych lub prawniczych (takich jak wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym) nie znajdą zastosowania przepisy art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a lub lit. b ustawy.

Podmiot taki będzie zatem mógł korzystać ze zwolnienia z podatku VAT (chyba, że zajdą inne niż omawiane przesłanki wyłączające ze zwolnienia określonego w art. 113 ustawy).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:

Stosownie natomiast do art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:

Zgodnie z nowelizacją ustawy o podatku od towarów i usług zmianie ulega art. 113 ust. 1 ustawy, w którym podwyższono limit sprzedaży uprawniający do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, z kwoty 200 000 zł do kwoty 240 000 zł.

Tym samym, począwszy od tej daty, podatnik będzie miał prawo do zastosowania zwolnienia, jeżeli wartość sprzedaży – nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym 240 000 zł oraz nie przekroczy tego limitu w roku bieżącym.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:

Jak stanowi art. 113 ust. 4 ustawy:

Jak wynika z art. 113 ust. 5 ustawy:

Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:

Według art. 113 ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 113 ust. 13 ustawy:

W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, iż co do zasady, podatnik może ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy spełnione zostaną następujące warunki:

·         od końca roku, w którym nastąpiła utrata prawa do zwolnienia od podatku lub rezygnacja z tego zwolnienia, musi upłynąć co najmniej rok;

·         podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy;

·         podatnik w poprzednim roku podatkowym nie może przekroczyć określonej wartości sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy.

W tym miejscu należy wskazać, że usługi w zakresie doradztwa (poza wskazanymi w ww. przepisie art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy wyjątkami) nie mogą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Ustawa oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu, termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa, należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej.

Zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto udziela porad”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Na podobny kierunek wskazuje również potoczne rozumienie tego terminu, zgodnie z którym „doradztwo” to udzielanie porad, opinii i wyjaśnień. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych opinii, porad, np. ekonomicznych, czy finansowych.

Z opisu sprawy wynika, że:

-    Głównym przedmiotem Państwa działalności będzie sporządzanie rocznych deklaracji podatkowych PIT-38, ponadto również mogą Państwo świadczyć wybrane usługi rachunkowo-księgowe dla stałych klientów, obejmujące w szczególności np.: prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów; prowadzenie ewidencji ryczałtowej; prowadzenie ewidencji VAT sprzedaży i zakupu; prowadzenie ewidencji środków trwałych; sporządzanie deklaracji VAT-7 oraz plików JPK; wysyłanie deklaracji i zeznań do właściwego Urzędu Skarbowego oraz do ZUS; prowadzenie spraw kadrowo-płacowych, w tym sporządzanie list płac i przygotowanie dokumentów do akt osobowych.

-    Nie będą Państwo świadczyć usług doradztwa podatkowego w rozumieniu przepisów prawa, w szczególności nie będą udzielać interpretacji przepisów podatkowych ani wskazówek mających charakter doradczy w zakresie optymalizacji podatkowej, planowania podatkowego czy doboru metod rozliczeń.

-    Państwa usługi ograniczają się wyłącznie do wykonywania czynności techniczno-rachunkowych w zakresie prowadzenia ksiąg, ewidencji, obliczeń podatkowych oraz sporządzania i wysyłki deklaracji i zeznań.

-        Rozpoczęli Państwo działalność w (...) 2019 r.

-        Są Państwo zarejestrowani do podatku od towarów i usług (status podatnika – zwolniony). Data rejestracji do podatku od towaru i usług (...) 2019 r.

-    Wartość dokonywanej przez Państwa sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 240.000 zł.

-    Nie wykonują Państwo czynności polegających na udzielaniu takim podmiotom jak podatnicy, płatnicy i inkasenci, osoby trzecie odpowiedzialne za zaległości podatkowe oraz następcy prawni podatników, płatników lub inkasentów, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami.

-   Nie wykonują Państwo czynności polegających na reprezentowaniu podatników, płatników lub inkasentów w postępowaniach przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach m.in. podatkowych i celnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t. j. Dz. U z 2021 r. poz. 2117 ze zm.).

-    W ramach prowadzonej działalności nie świadczą Państwo jakichkolwiek usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy mają Państwo możliwość korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy w przypadku świadczenia usług rachunkowo-księgowych i obsługi kadrowo-płacowej.

W nawiązaniu do kwestii objętej zakresem zadanego pytania należy wskazać, że w analizowanej sprawie istotny jest charakter opisanych czynności wykonywanych w ramach Państwa działalności gospodarczej, który nie wskazuje, aby świadczyli Państwo usługi doradcze. Wskazali Państwo bowiem we wniosku, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczą Państwo wyłącznie usługi rachunkowo-księgowe oraz kadrowo-płacowe i jednocześnie nie wykonują Państwo czynności polegających na udzieleniu podmiotom takim jak podatnicy, płatnicy i inkasenci, osoby trzecie odpowiadające za zaległości podatkowe oraz ich następcom prawnym na ich zlecenie lub na ich rzecz fachowych porad, opinii, wyjaśnień z zakresu ich obowiązków prawnych, podatkowych, celnych, finansowych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanych z tym obowiązków. Zatem w rozpatrywanej sprawie nie znajdzie zastosowania wyłączenie określone w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy.

Odnosząc się natomiast do kwestii czynności reprezentowania podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach m.in. podatkowych i celnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym, wskazania wymaga, że czynności te pomimo zdefiniowania ich dla potrzeb ustawy o doradztwie podatkowym jako czynności doradztwa podatkowego mają z reguły charakter usług prawniczych, których świadczenie również nie może być objęte zwolnieniem na podstawie art. 113 ustawy.

Tym niemniej wskazali Państwo w opisie sprawy, że w ramach prowadzonej działalności Spółka nie wykonuje czynności polegających na reprezentowaniu podatników, płatników lub inkasentów w postępowaniach przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach m.in. podatkowych i celnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym. Zatem uznać należy, że w ramach prowadzonej działalności nie świadczą Państwo usług prawniczych i tym samym wykonywane przez Państwa czynności nie są objęte wyłączeniem, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit a ustawy.

Jednocześnie, wartość dokonywanej przez Państwa sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Podsumowując, w przypadku świadczenia wyżej wymienionych usług rachunkowo-księgowych, obsługi kadrowo-płacowej będą mieli Państwo możliwość korzystania ze zwolnienia VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać jako prawidłowe.

Wskazania jednak wymaga, że w sytuacji, gdy w trakcie roku podatkowego 2026 i każdego kolejnego wartość sprzedaży w ramach prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej przekroczy kwotę określoną w art. 113 ust. 1 ustawy, zwolnienie straci moc z chwilą wykonania czynności, którą ww. kwota zostanie przekroczona. Prawo do omawianego zwolnienia stracą Państwo również, gdy zaczną wykonywać czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.