Interpretacja 0112-KDIL1-1.4012.389.2026.2.JKU

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku świadczonych przez Spółkę na rzecz jej Pacjentów usług psychoterapii. Uzupełnili go Państwo pismem z 3 sierpnia 2026 r. (wpływ 3 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Sp. z o.o. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest osobą prawną, która posiada siedzibę prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.

Spółka jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług (dalej: VAT) jako podatnik zwolniony z VAT.

Spółka korzysta ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm., dalej: ustawa o VAT).

Spółka nie jest podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156, dalej: Ustawa o działalności leczniczej).

Przedmiot działalności Spółki.

Głównym przedmiotem działalności Spółki jest udzielanie pomocy psychologicznej oraz psychoterapeutycznej.

Poza działalnością podstawową w zakresie usług psychologicznych oraz psychoterapeutycznych, Spółka realizuje lub planuje realizować w przyszłości także innego rodzaju świadczenia – m.in. szkolenia dla pracowników firm komercyjnych (ze sprzedaży, marketingu, kompetencji miękkich, z zakresu rozwoju osobistego itp.) oraz zajęcia i warsztaty dla dorosłych i młodzieży (psychologiczne, profilaktyczne, itp.).

Dodatkowo, Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wynajmuje lokal, który zlokalizowany jest w budynku wykorzystywanym przez Spółkę na potrzeby działalności w zakresie świadczenia usług psychologicznych i psychoterapeutycznych.

Cel i zakres Usług psychoterapii.

Usługi psychoterapii oferowane przez Spółkę, polegają na udzielaniu profesjonalnej pomocy osobom doświadczającym trudności psychologicznych (dalej: Pacjenci) poprzez dobranie odpowiednich metod terapeutycznych oraz przeprowadzenie z nimi konsultacji i terapii (dalej: Usługi psychoterapii).

Psychoterapia oferowana przez Spółkę wspiera w poprawianiu funkcjonowania i jakości życia, osoby mające problemy natury psychicznej oraz osoby, które mają potrzebę lepszego zrozumienia siebie i świata. Usługi psychoterapii co do zasady obejmują szeroko pojętą profilaktykę zdrowia psychicznego oraz zapobieganie ewentualnym uszczerbkom na zdrowiu psychicznym. Mają również za zadanie poprawić dobrostan i zdrowie psychiczne oraz leczyć problemy psychologiczne Pacjentów, w tym problemy z emocjami.

Głównym celem Usług psychoterapii jest więc profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia psychicznego.

Oferta Spółki w zakresie Usług psychoterapii jest skierowana do dorosłych, młodzieży i dzieci. Obejmuje różne formy udzielania pomocy: sesje psychoterapeutyczne online, darmowe konsultacje terapeutyczne, sesje terapeutyczne w formie spotkań stacjonarnych w gabinetach Spółki. Pomoc psychoterapeutyczna może mieć także formę terapii indywidualnej lub grupowej.

Wykonywanie Usług psychoterapii.

Usługi psychoterapii oferowane przez Spółkę są realizowane przez osoby współpracujące ze Spółką w różnych formach. Forma współpracy uzależniona jest od preferencji poszczególnych osób.

Obecnie Usługi psychoterapii są wykonywane przez osoby zatrudnione w Spółce na podstawie umowy zlecenia.

W przyszłości, Usługi psychoterapii mogą być realizowane także przez psychologów i psychoterapeutów współpracujących ze Spółką na podstawie umów o pracę lub innych umów cywilnoprawnych takich jak np. umowa o dzieło, czy też umów o świadczenie usług w przypadku psychologów i psychoterapeutów prowadzących jednoosobowe działalności gospodarcze (umowy B2B).

W przypadku umów B2B z podwykonawcami, Spółka będzie nabywać Usługi psychoterapii od podwykonawców we własnym imieniu, ale będą one świadczone przez podwykonawców bezpośrednio na rzecz osób trzecich, tj. Pacjentów Spółki. Wnioskodawca przewiduje, że podwykonawcy będą w ramach takiej współpracy wystawiali na Spółkę faktury VAT dokumentujące wykonane dla Spółki Usługi psychoterapii.

W dalszej części wniosku, osoby wykonujące Usługi psychoterapii (aktualnie oraz w przyszłości), jako osoby zatrudnione w Spółce lub współpracujące ze Spółkę zgodnie z ww. formami współpracy, będą określane razem jako „Specjaliści”.

Kwalifikacje Specjalistów.

Usługi psychoterapii, będące przedmiotem rozpatrywanego wniosku, są i będą realizowane wyłącznie przez osoby posiadające odpowiednie, udokumentowane kwalifikacje. Dobór przez Spółkę psychologów i psychoterapeutów dokonywany jest w oparciu o posiadane kwalifikacje oraz doświadczenie w świadczeniu pomocy w konkretnych obszarach.

Specjaliści świadczący Usług psychoterapii są/będą psychologami (dalej: Psycholodzy) i/lub psychoterapeutami (dalej: Psychoterapeuci).

Przez Specjalistów będących Psychologami należy rozumieć osoby posiadające tytuł zawodowy magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii (w tym również osoby spełniające warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 1026, dalej: Ustawa o zawodzie psychologa)).

Przez Specjalistów będących Psychoterapeutami należy rozumieć natomiast osoby posiadające certyfikat psychoterapeuty (dalej: Osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty) oraz osoby, które ubiegają się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty (dalej: Osoba ubiegająca się o certyfikat psychoterapeuty).

Osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty to osoba, która łącznie spełnia następujące warunki:

1.  posiada:

-     tytułu zawodowy lekarza lub

-     tytuł zawodowy magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii (w tym również osoby spełniające warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy o zawodzie psychologa) lub

-     tytuł zawodowy magistra po ukończeniu studiów na kierunku innym niż wskazane powyżej (np. pielęgniarstwa, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii),

2.  ma udokumentowane:

A.  ukończenie podyplomowego szkolenia w wymiarze co najmniej 1200 godzin w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, obejmującego psychoterapię własną lub doświadczenie własne, superwizję psychoterapii i staże, albo

B.  ukończenie przed dniem 31 grudnia 2028 r. rozpoczętego przed dniem 1 stycznia 2024 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, i odbycie realizowanych po rozpoczęciu szkolenia – psychoterapii własnej, doświadczenia własnego, superwizji psychoterapii lub staży, które łącznie ze szkoleniem obejmują co najmniej 1200 godzin, albo

C. ukończenie przed 2012 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,

3.  zdała egzamin certyfikujący przeprowadzony przez komisję zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty.

Natomiast Osoba ubiegająca się o certyfikat psychoterapeuty to osoba, która łącznie spełnia następujące warunki:

(i) posiada:

-     tytułu zawodowy lekarza lub

-     tytuł zawodowy magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii (w tym również osoby spełniające warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy o zawodzie psychologa) lub

-     tytuł zawodowy magistra po ukończeniu studiów na kierunku innym niż wskazane powyżej (np. pielęgniarstwa, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii),

(ii) posiada status osoby odbywającej szkolenie, o którym mowa powyżej w pkt 2.A albo pkt 2.B w zakresie kwalifikacji Osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty i zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący to szkolenie o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia, albo spełnia warunek, o którym mowa w pkt 2.A albo pkt 2.B w zakresie kwalifikacji Osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty,

(iii) uczestniczy w superwizji psychoterapii i posiada zaświadczenie w tym zakresie wystawione przez superwizora psychoterapii.

Wnioskodawca podkreśla, że na moment złożenia rozpatrywanego wniosku nie jest w stanie precyzyjnie wskazać wszystkich osób, z którymi podejmie współpracę w przyszłości, bowiem zależy to od wielu czynników. Niemniej wszystkie przyszłe współprace będą nawiązywane na analogicznych zasadach, tj. będą podejmowane wyłącznie z osobami spełniającymi co najmniej powyższe warunki.

Uzupełnienie wniosku

1.  Proszę szczegółowo opisać, na czym polega (w czym się przejawia) profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia w przypadku usług, o których mowa we wniosku?

Wnioskodawca: Usługi psychoterapii oferowane przez Spółkę stanowią specjalistyczne metody leczenia polegające na celowym stosowaniu zaprogramowanych oddziaływań psychologicznych dostosowanych do indywidualnych potrzeb Pacjenta.

Działania podejmowane w ramach Usług psychoterapii są ukierunkowane na ochronę zdrowia psychicznego Pacjentów poprzez:

·      poprawę zdrowia psychicznego – przejawiającą się w trwałym zwiększaniu dobrostanu psychicznego Pacjenta, poprawie jego funkcjonowania psychicznego, emocjonalnego i społecznego oraz wspieraniu dążenia jednostki lub rodziny do odzyskania zdrowia i rozwoju,

·      ratowanie zdrowia psychicznego – polegające na udzielaniu pomocy osobom znajdującym się w kryzysach psychicznych lub doświadczającym zaburzeń psychicznych, których nasilenie powoduje istotne pogorszenie funkcjonowania. W takich przypadkach Usługi psychoterapii stanowią niezbędny element interwencji, który pomaga ratować zdrowie i życie Pacjenta,

·      przywracanie zdrowia psychicznego – polegające na prowadzeniu procesu terapeutycznego zmierzającego do przepracowania problemów i trudności wywołujących zaburzenia psychiczne i somatyczne, a także do odzyskania przez Pacjenta możliwie najwyższego poziomu funkcjonowania psychicznego.

Usługi psychoterapii obejmują również szeroko rozumianą profilaktykę oraz zachowanie zdrowia psychicznego. Polegają one bowiem na podejmowaniu działań mających na celu zapobieganie wystąpieniu lub nasileniu zaburzeń psychicznych. Celem tych działań jest wspieranie Pacjentów w utrzymaniu równowagi psychicznej oraz zdolności do funkcjonowania w codziennym życiu, co ma kluczowe znaczenie dla zachowania zdrowia psychicznego i fizycznego.

2.  Czy zatrudnieni na umowę zlecenie/umowę o pracę/inną umowę cywilnoprawną psycholodzy/ psychoterapeuci posiadający certyfikat psychoterapeuty, będą spełniali któryś z warunków, o których mowa w § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 383), zwane dalej rozporządzeniem Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień? Proszę wskazać, który warunek te osoby będą spełniały.

Wnioskodawca: Nie.

3.  Czy zatrudnieni na umowę zlecenie/umowę o pracę/inną umowę cywilnoprawną psycholodzy/ psychoterapeuci posiadający certyfikat psychoterapeuty, będą spełniali warunki, o których mowa w § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień?

Wnioskodawca: Tak, ww. osoby mogą spełniać m.in. warunki, o których mowa w § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.

4.  Czy zatrudnieni na umowę zlecenie osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty, będą spełniali warunki, o których mowa w § 2 pkt 8 Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień?

Wnioskodawca: Tak.

5.  Czy opisane we wniosku usługi psychoterapii będą świadczone przez psychoterapeutów/ psychologów zatrudnionych na umowę zlecenie/umowę o pracę/inną umowę cywilnoprawną, w ramach wykonywania przez nich zawodów lekarza, pielęgniarki, bądź zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, bądź w ramach wykonywania zawodu psychologa? Jeśli tak, proszę wskazać przepisy, na podstawie których ww. osoby świadczące usługi będą uprawnione do udzielania świadczeń zdrowotnych.

Wnioskodawca: Usługi psychoterapii będą świadczone przez:

·      psychologów w ramach wykonywania zawodu psychologa na podstawie ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,

·      psychoterapeutów, którzy są osobami uprawnionymi do udzielania świadczeń zdrowotnych w ramach wykonywania zawodu medycznego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej – uprawnienia te przysługują psychoterapeutom na podstawie takich przepisów jak m.in. art. 5 ust. 3 pkt 1 lub art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego lub § 2 pkt 1, 5, 7, 8, 9, 9b, 12-14, 15, 16 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.

6.  Czy osoby (w tym osoby, które ubiegają się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty), z którymi zawarli Państwo/planują Państwo zawrzeć w przyszłości umowy zlecenia/umowy o pracę/inne umowy cywilnoprawne, spełniają warunki, o których mowa w art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917)?

Wnioskodawca: Tak – art. 5 ust. 3 pkt 1 lub 4 ww. przepisu.

7.  W przypadku osób ubiegających się o certyfikat psychoterapeuty, zatrudnionych przez Pana na podstawie umowy zlecenie/umowy o pracę/inną umowy cywilnoprawnej proszę wskazać:

a)  czy są to osoby, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą?

Wnioskodawca: Tak.

b)  czy usługi świadczone przez osoby ubiegające się o certyfikat psychoterapeuty są nabywane przez Spółkę we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej (pacjenta)?

Wnioskodawca: Tak.

c)  czy ww. osoby będą świadczyły ww. usługi w ramach własnych działalności gospodarczych?

Wnioskodawca: W przypadku nabywania przez Spółkę usług od osób prowadzących działalność gospodarczą, ubiegających się o certyfikat psychoterapeuty, osoby te będą świadczyły ww. usługi w ramach własnych działalności gospodarczych.

d)  czy ww. osoby wystawiają/będą wystawiały dla Państwa faktury dokumentujące wykonane dla Państwa czynności, czy też inne dokumenty (prosimy wskazać jakie)?Wnioskodawca: Osoba świadcząca Usługi psychoterapii na rzecz Spółki w ramach swojej działalności gospodarczej, wystawia na jej rzecz faktury. Spółka zakłada, że w przypadku zawiązania współpracy z kolejnymi osobami, które będą świadczyć Usługi psychoterapii na rzecz Spółki w ramach własnej działalności gospodarczej, te osoby również będą wystawiać faktury.

8.  Od kiedy prowadzą Państwo działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług psychoterapii?

Wnioskodawca: Spółka rozpoczęła działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu Usług psychoterapii we wrześniu 2025 r.

Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 3 sierpnia 2026 r.)

1.  Czy Usługi psychoterapii świadczone przez Spółkę na rzecz jej Pacjentów, wykonywane przez Specjalistów zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia/umowy o pracę/innej umowy cywilnoprawnej, podlegają zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c i lit. d ustawy o VAT?

2.  Czy Usługi psychoterapii, nabywane przez Spółkę od Specjalistów prowadzących działalność gospodarczą, świadczone przez Spółkę na rzecz Pacjentów podlegają zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 3 sierpnia 2026 r.)

1.  Usługi psychoterapii świadczone przez Spółkę na rzecz jej Pacjentów, wykonywane przez Specjalistów zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia/umowy o pracę/innej umowy cywilnoprawnej, podlegają zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c i lit. d ustawy o VAT.

2.  Usługi psychoterapii, nabywane przez Spółkę od Specjalistów prowadzących działalność gospodarczą, świadczone przez Spółkę na rzecz Pacjentów podlegają zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

 I.      Przepisy dotyczące zwolnienia z VAT

1.  Uwagi ogólne

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, „przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)”.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT, „przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...)”.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%.

Jednocześnie, w świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, „w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23% (…)”.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub możliwość zwolnienia od podatku VAT oraz określił warunki stosowania zwolnień i obniżonych stawek podatku.

Regulacje dotyczące zwolnień podatkowych zostały zawarte w przepisach art. 43 ustawy o VAT. I tak, zgodnie art. 43 ust. 1 pkt 18 oraz pkt 18a ustawy o VAT, z podatku VAT zwalnia się usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze lub świadczone na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich zakładów leczniczych, w których wykonywana jest działalność lecznicza.

Jednocześnie, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

a)  lekarza i lekarza dentysty,

b)  pielęgniarki i położnej,

c)  medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy o działalności leczniczej,

d)  psychologa.

W myśl natomiast art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku świadczenie usług, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19.

Zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy o VAT w zakresie opieki medycznej stanowi implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 z późn. zm., dalej: Dyrektywa VAT), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają wskazane w nim transakcje – lit. b tego przepisu odnosi się do usług (opieki szpitalnej i medycznej) świadczonych przez: „szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze”. Natomiast w lit. c ww. przepisu Dyrektywy VAT, znajduje się odniesienie do usług (opieki medycznej) świadczonych „w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie”.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie ze stanowiskiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) zajętym w wyroku z dnia 28 stycznia 2010 r. w sprawie C-473/08, pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 część A ust. 1 szóstej dyrektywy 77/388 (aktualnie art. 132 Dyrektywy VAT), powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.

Jednakże interpretacja tych pojęć powinna być zgodna z celami, do jakich dążą owe zwolnienia oraz powinna spełniać wymogi zasady neutralności podatkowej, na której zasadza się wspólny system podatku VAT. Zatem, zdaniem TSUE, powyższa zasada ścisłej interpretacji nie oznacza, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień w art. 13 część A ust. 1 szóstej dyrektywy 77/388 (aktualnie art. 132 Dyrektywy VAT) powinny być interpretowane w sposób, który uniemożliwiałby osiągnięcie zakładanych przez nie skutków.

Analizując powyższe przepisy, należy wskazać, że zwolnienie z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 i pkt 19a ustawy o VAT, w zakresie usług opieki medycznej ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, tj. zwolnieniu podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez określony krąg podmiotów.

Warunkiem zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT jest spełnienie łącznie obu przesłanek wskazanych w tym przepisie – niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie z VAT nie ma zastosowania.

Biorąc pod uwagę przedmiotowo-podmiotowy charakter zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, w pierwszej kolejności należy ustalić:

(i) czy świadczenie danych usług można zaliczyć do grupy usług w zakresie opieki medycznej służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia (przesłanka przedmiotowa) oraz,

(ii) czy osoba, która świadczy te usługi, świadczy je w ramach wykonywania zawodów takich jak zawód lekarza lub lekarza dentysty, zawód pielęgniarki lub położnej, zawód medyczny, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy o działalności leczniczej lub zawód psychologa (przesłanka podmiotowa).

Jednocześnie, jak wynika z powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT, ze zwolnienia od podatku VAT korzystają usługi, o których mowa w pkt 19, czyli usług w zakresie opieki medycznej służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Przy czym, przepis ten wprowadza możliwość korzystania ze zwolnienia także w przypadku, gdy usługi te nabywa podatnik od podmiotów wymienionych w pkt 19, jeżeli nabywa je we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej.

Nie budzi wątpliwości, że podmiot nabywający ww. usługi sam nie musi być jednym z podmiotów wymienionych w pkt 19, jednakże nabycie musi nastąpić na rzecz „osoby trzeciej” rozumianej jako pacjenta.

Reasumując, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT, zwolnienie od podatku VAT określone pkt 19 tego przepisu, ma zastosowanie również w sytuacji, gdy pomiędzy świadczeniodawcą usługi, a pacjentem istnieje trzeci podmiot (pośrednik), który nabywa usługę medyczną od świadczeniodawcy i zbywa ją osobie trzeciej.

2.  Charakter przedmiotowy zwolnienia z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.

Jak wskazano powyżej, pierwszym warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, jest spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. muszą to być usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Powołany przepis zwalnia bowiem od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie obejmuje natomiast wszystkich świadczeń, które mogą być wykonywane przez osobę świadczącą usługi psychoterapii, ale tylko te usługi, które służą określonemu celowi. A zatem jeśli głównym celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia, nie będzie miało zastosowania zwolnienie od podatku.

Należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani we wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.

Orzecznictwo TSUE w zakresie pojęcia „opieka medyczna”.

W tym miejscu należy przytoczyć wyrok Trybunału z dnia 8 czerwca 2006 r. w sprawie C-106/05, w którym Trybunał stwierdził, że „oba pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (...) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia” (pkt 27).

Również w wyroku Trybunału z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie C-307/01, Trybunał podkreślił, iż „jeżeli chodzi o pojęcie świadczenia opieki medycznej (...) pojęcia tego nie można poddać wykładni, która obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz, w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych” (pkt 57).

Co więcej, w ww. wyroku, Trybunał wskazał, że „to, czy dana usługa medyczna powinna zostać zwolniona z podatku VAT warunkuje jej cel. Dlatego, jeżeli kontekst, w jakim realizowana jest dana usługa medyczna nie pozwala określić, że jej podstawowym celem jest ochrona zdrowia, w tym jego utrzymanie lub przywrócenie, lecz raczej udzielenie porady wymaganej przed podjęciem decyzji wiążącej się z konsekwencjami prawnymi, zwolnienie (...) nie ma zastosowania do tej usługi” (pkt 60).

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż orzecznictwo TSUE nie daje podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu z VAT objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia – czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu z VAT.

TSUE w wyroku z dnia 20 listopada 2003 r. C-212/01 stwierdził, że „(...) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona zostać zwolniona z podatku VAT. W związku z tym, jeżeli kontekst, w jakim świadczona jest usługa medyczna, pozwala ustalić, że jej zasadniczym celem nie jest ochrona (w tym utrzymanie lub przywrócenie) zdrowia, lecz udzielenie porady wymaganej przed podjęciem decyzji wywołującej skutki prawne, zwolnienie (…) nie ma zastosowania do takiej usługi.” (pkt 42).

Jednocześnie jednak, należy wskazać, że zgodnie z ww. wyrokiem, „choć z (…) orzecznictwa wynika, że świadczenie opieki medycznej musi mieć cel terapeutyczny, nie musi to koniecznie oznaczać, że cel terapeutyczny usługi należy określać w sposób szczególnie wąski. (…) usługi medyczne świadczone w celach profilaktycznych mogą korzystać ze zwolnienia (…). Nawet w przypadkach, gdy jest jasne, że osoby poddawane badaniom lub innym interwencjom medycznym o charakterze profilaktycznym nie cierpią na żadną chorobę ani zaburzenie zdrowia, włączenie tych usług do zakresu świadczenia opieki medycznej jest zgodne z celem obniżenia kosztów opieki zdrowotnej, który jest wspólny zarówno dla zwolnienia na mocy art. 13A(1)(b), jak i zwolnienia na mocy lit. c) tego ustępu.” (pkt 40).

Co więcej, w cytowanym wyżej orzeczeniu (w sprawie C-106/05) TSUE stwierdził, że „analizy laboratoryjne, których wykonanie (...) jest zalecane przez lekarzy ogólnych w ramach sprawowanej przez nich opieki medycznej, mogą przyczynić się do utrzymywania dobrego stanu zdrowia ludzi, ponieważ – podobnie jak w przypadku wszelkich świadczeń medycznych wykonywanych zapobiegawczo – ich celem jest poddanie pacjentów obserwacji i badaniom zanim zaistnieje konieczność poddania ich diagnozie, leczeniu czy też wyleczeniu z ewentualnej choroby.” (pkt 30).

Jak również zauważył Rzecznik Generalny w opinii z dnia 10 września 2009 r. dla sprawy C-262/08: „cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia, jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania.” (pkt 33). Rzecznik zauważa również, że: „działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia medycznego), obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej świadczonej przez wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne świadczone przez wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich bądź pobieranie krwi lub innych próbek do badania pod kątem występowania choroby, na rzecz pracodawców lub ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem tych usług zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania medyczne umożliwiające obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez internistów i wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne.” (pkt 36).

Konkludując powyższe orzecznictwo, zwolnieniem z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, objęte są te usługi w zakresie opieki medycznej, które obejmują świadczenia medyczne realizowane w celu postawienia diagnozy, udzielenia pomocy medycznej oraz, w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenia chorób lub zaburzeń zdrowotnych, jak również w celu profilaktycznym, tj. także gdy osoby korzystające z danych usług nie cierpią na żadną chorobę.

Wykładnia językowa czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT

Jak wskazano powyżej, zwolnieniem od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia.

W związku z powyższym, każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia, pojęcia te należy interpretować z zastosowaniem wykładni językowej.

W tym miejscu należy przytoczyć stanowisko organu przedstawione w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia z dnia 2 stycznia 2026 r. (sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.1066.2025.2.ŻR), w której organ dokonał takiej wykładni językowej.

I tak, zgodnie z ww. interpretacją:

-     „Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

-     „Zachowywanie” rozumiane jest jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.

-     Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.

-     Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.

-     „Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.

Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku VAT należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.

Cel usług w zakresie opieki medycznej a usługi psychoterapii.

W tym kontekście warto również zwrócić uwagę na treść art. 5 ust. 2 Ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, zgodnie z którym, „psychoterapia to celowe i planowane oddziaływania psychologiczne, zmierzające do złagodzenia lub usunięcia objawów zaburzenia oraz do poprawy funkcjonowania psychicznego i społecznego, wspierające dążenia jednostki lub rodziny do zdrowia i rozwoju, kierowane do osób z zaburzeniami psychicznymi”.

Co więcej, na stronie internetowej Ministerstwa Zdrowia można zaś przeczytać, że: „Psychoterapia prowadzona jest według określonej metody leczenia i zawsze stanowi element planu terapeutycznego, czyli ustalonego planu leczenia. Jej celem jest przepracowanie problemów i trudności wywołujących zaburzenia psychiczne i somatyczne.

Jest przeznaczona dla osób z rozpoznanymi zaburzeniami zdrowia psychicznego, np. stanami lękowymi, fobią, zaburzeniami odżywiania czy z doświadczeniem traumatycznych wydarzeń”. (https://pacjent.gov.pl/artykul/psychoterapia).

Jak wskazano w stanie faktycznym rozpatrywanego wniosku, za pośrednictwem Specjalistów, czyli osób posiadających wymagane kwalifikacje, Wnioskodawca świadczy Usługi psychoterapii polegające na udzielaniu profesjonalnej pomocy osobom doświadczającym trudności psychologicznych. Specjaliści w ramach Usługi psychoterapii pomagają w poprawie funkcjonowania osobom mającym problemy natury psychicznej oraz osobom, które mają potrzebę lepszego zrozumienia siebie i świata.

Jednym z głównych zadań Usług psychoterapii jest pomoc w utrzymaniu równowagi psychicznej i zdolności do funkcjonowania w codziennym życiu, co ma kluczowe znaczenie dla zachowania zdrowia psychicznego i fizycznego.

Regularna psychoterapia sprzyja lepszemu radzeniu sobie z emocjami, budowaniu relacji międzyludzkich oraz efektywności zawodowej, co w efekcie wyraźnie podnosi jakość życia i ogólny stan zdrowia. Psychoterapia umożliwia także powrót do pełni sił po kryzysach, traumach, depresji i innych zaburzeniach, przywracając samodzielność i satysfakcję z życia. Co więcej, w sytuacjach szczególnie poważnych psychoterapia często staje się kluczowym, a niekiedy wręcz niezbędnym elementem pomocy, który bezpośrednio chroni zdrowie, a czasami nawet życie pacjenta.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, Usługi psychoterapii oferowane przez Spółkę stanowią usługi w zakresie opieki medycznej, które mają na celu profilaktykę, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawę zdrowia.

Jednocześnie, Wnioskodawca pragnie wskazać, że zgodnie z projektem INFOdoradca+ znajdującym się na stronie Ministerstwa Rozwoju, Pracy i Technologii (https://psz.praca.gov.pl/rynek-pracy/bazy-danych/infodoradca), celem osób pracujących w zawodzie psychoterapeuty jest udzielanie profesjonalnej pomocy osobom doświadczającym trudności psychologicznych. Jest to zawód z obszaru opieki zdrowotnej, który w głównej mierze bazuje na wiedzy psychoterapeutycznej. Wykorzystuje także wiedzę z zakresu medycyny, pedagogiki, socjologii, psychologii.

Do głównych zadań psychoterapeuty należy: diagnoza problemu, zawarcie kontraktu, ustalenie celu pracy pacjenta, praca nad problemami pacjenta, prowadzenie działań profilaktycznych, psychoedukacja, prowadzenie działań interwencyjnych. Praca psychoterapeuty opiera się na relacji, jaką zawiązuje z pacjentem, zgodnie z rozumieniem pacjenta i jego problemów, wiedzą teoretyczną popartą badaniami i dowodami naukowymi oraz umiejętnościami praktycznymi przeprowadzania adekwatnych interwencji terapeutycznych.

Biorąc pod uwagę fakt, iż zakres ww. usług pokrywa się z zakresem Usług psychoterapii świadczonych przez Wnioskodawcę za pośrednictwem Specjalistów, powyższy opis zawodu psychoterapeuty odnosi się również do profilu Specjalistów.

W konsekwencji, przenosząc powołane przepisy prawa, jak również wnioski płynące z orzeczeń TSUE na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że przedstawione w opisie sprawy Usługi psychoterapii spełniają przesłankę przedmiotową, która wynika z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.

3.  Charakter podmiotowy zwolnienia z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.

Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od VAT. Zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń wykonywanych przez lekarza, lekarza dentystę, pielęgniarkę, położną, psychologa lub osobę wykonującą inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy o działalności leczniczej.

Zawód psychologa.

W polskim systemie prawnym zasady i warunki wykonywania zawodu psychologa określa Ustawa o zawodzie psychologa.

Zgodnie z art. 3 Ustawy o zawodzie psychologa, „zawód psychologa może wykonywać osoba, która spełnia wymagania określone niniejszą ustawą”.

W myśl natomiast art. 4 ust. 1 pkt 4 Ustawy o zawodzie psychologa, wykonywanie zawodu psychologa polega na świadczeniu usług psychologicznych, a w szczególności na psychoterapii.

Zatem, na podstawie przepisów Ustawy o zawodzie psychologa, udzielanie świadczeń zdrowotnych zastrzeżonych dla zawodu psychologa wykonywać mogą jedynie osoby posiadające określone ustawowo kwalifikacje.

Przy czym, w aktualnym stanie prawnym do podjęcia wykonywania zawodu psychologa wystarczające jest uzyskanie tytułu magistra psychologii. Sytuacja ta wynika z faktu, że od wejścia w życie przepisów ustawy o zawodzie psychologa nie powołano samorządu zawodowego psychologów. W konsekwencji nie funkcjonują Regionalne Izby Psychologów, a tym samym brak jest możliwości dokonania wpisu na listę psychologów, o której mowa w art. 7 ustawy o zawodzie psychologa.

Dodatkowo na stronie rządowej można przeczytać, że: „Prawo wykonywania zawodu psychologa powstaje z chwilą dokonania wpisu na listę psychologów prowadzoną przez Regionalną Izbę Psychologów. Z uwagi jednakże na fakt, iż samorząd zawodowy psychologów (w tym Regionalne Izby Psychologów) nie został utworzony, nie istnieją organy uprawnione do przeprowadzania procedury wpisu na listę. W rezultacie psychologowie nie mogą uzyskać potwierdzenia prawa wykonywania zawodu w Rzeczypospolitej Polskiej, a jedynie legitymują się tytułem zawodowym magistra na kierunku psychologia.” (https://www.gov.pl/web/dialog/informacje-dotyczace-zawodupsychologa).

Jednocześnie, w ww. informacji Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej wskazało także, iż „(…) uzyskanie dyplomu ukończenia studiów wyższych na kierunku psychologia, wydanego przez polską uczelnię wyższą, potwierdza posiadanie formalnych kwalifikacji zawodowych na poziomie zgodnym z art. 11 lit. e Dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005 r. str. 22, z późn.zm.), co ma znaczenie dla uznawania kwalifikacji zawodowych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (por. art. 13 ww. dyrektywy)”.

Stąd, w ocenie Wnioskodawcy, należy uznać, że osoba posiadająca tytuł zawodowy magistra psychologii świadcząca usługę psychoterapii spełnia przesłankę podmiotową zawartą w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy o VAT.

Osoby wykonujące zawód medyczny w rozumieniu Ustawy o działalności leczniczej.

Poza bezpośrednio wymienionymi w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a, b i d ustawy o VAT zawodami, w przepisie wskazano również na „osoby wykonujące inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy o działalności leczniczej”.

Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych – np. pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, diagnosty laboratoryjnego. Niemniej istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady ich wykonywania w odrębnych przepisach. Jednym z takich zawodów jest zawód psychoterapeuty.

Mając na uwadze powyższe oraz fakt, iż zawód psychoterapeuty nie jest tożsamy z zawodem lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej czy też psychologa, które to zawody zostały bezpośrednio wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a, b i d ustawy o VAT, należy ustalić czy osoba świadcząca usługi psychoterapeutyczne jest osobą, która świadczy ww. usługi w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy o działalności leczniczej.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy o działalności leczniczej, za osobę wykonującą zawód medyczny uważa się osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Z powyższego przepisu wynika zatem wyraźny podział na dwie kategorie osób wykonujących zawód medyczny:

1)  osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych,

2)  osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Jak wskazano wcześniej, zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty czy diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach.

Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania.

Jednocześnie, jak wskazano w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) z dnia 2 sierpnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.291.2024.2.SKJ), „pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych”.

W świetle powyższego, należy stwierdzić, że wykonywaniem zawodu medycznego jest fachowe, stałe i odpłatne podejmowanie działań służących postawieniu diagnozy, udzieleniu pomocy medycznej lub w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowotnych, przez osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów lub osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji, tj. zasobu wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.

Zawód psychoterapeuty – definicje i wymogi kwalifikacyjne.

Ponieważ działalność psychoterapeutów jest na ten moment działalnością nieuregulowaną bezpośrednio w odrębnej ustawie lub rozporządzeniu, do zakwalifikowania tej działalności do kategorii usług w zakresie opieki medycznej, w ocenie Wnioskodawcy, pomocna jest analiza innych obowiązujących obecnie aktów prawnych.

I tak, zgodnie z nomenklaturą zawartą w rozporządzeniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy (Dz. U. poz. 1534; dalej: Rozporządzenie w sprawie klasyfikacji zawodów), zawód psychoterapeuty jest wykazany jako jeden z zawodów wykonywanych przez specjalistów ochrony zdrowia, gdzie indziej niesklasyfikowanych (poz. 229905 – „Psychoterapeuta”).

W ocenie Wnioskodawcy, należy również odnieść się do wytycznych dla psychoterapeutów zawartych w przepisach wykonawczych.

·      Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (Dz. U. poz. 1285 z późn. zm., dalej: Rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych).

Przy próbie wyinterpretowania znaczenia prawnego pojęcia „psychoterapeuta” można skorzystać z Rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych, w którym zdefiniowane zostały pojęcia osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty (§ 2 pkt 5 Rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych) oraz osoby ubiegającej się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty (§ 2 pkt 8 Rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych).

Zgodnie z § 2 pkt 5 Rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych, za osobę posiadającą certyfikat psychoterapeuty uznaje się osobę, która spełnia łącznie następujące warunki:

a)  posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz. U. z 2019 r. poz. 1026),

b)  ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzone metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, w wymiarze co najmniej 1200 godzin albo przed 2007 r. ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,

c)  posiada zaświadczenie poświadczające odbycie szkolenia wymienionego w lit. b, zakończonego egzaminem przeprowadzonym przez komisję zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty, zwane dalej „certyfikatem psychoterapeuty”.

Jednocześnie, w myśl § 2 pkt 8 Rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych, za osobę ubiegającą się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty rozumie się osobę, która spełnia łącznie następujące warunki:

a)  posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,

b)  posiada status osoby uczestniczącej co najmniej dwa lata w podyplomowym szkoleniu w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonym metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, w wymiarze co najmniej 1200 godzin albo przed 2007 r. ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,

c)  posiada zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący kształcenie oraz pracująca pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty.

Co więcej, z załącznika nr 6 do ww. rozporządzenia wynika, że określone świadczenia w zakresie psychoterapii (np. sesja psychoterapii indywidualnej, sesja psychoterapii rodzinnej, sesja psychoterapii grupowej) mogą być wykonywane przez osoby posiadające certyfikat psychoterapeuty lub osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty.

Reasumując, osoba posiadająca wykształcenie w zakresie psychoterapii, tj. spełniająca warunki osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty lub osoby ubiegającej się o taki certyfikat, jest osobą uprawnioną do wykonywania określonych świadczeń zdrowotnych.

·      Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917; dalej: Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego).

Należy również wskazać, że w 2023 r. poprzez ustawę z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych (Dz.U. 2023, poz. 1972) dokonano nowelizacji Ustawy o ochronie zdrowia psychicznego. Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego jest podstawowym aktem prawnym w ochronie zdrowia psychicznego. Określa ona ogólny model i zasady badania, leczenia i opieki nad osobami z zaburzeniami psychicznymi, wskazując organy i instytucje odpowiedzialne.

Nowelizacja wprowadziła od 1 stycznia 2024 r. do Ustawy o ochronie zdrowia psychicznego przepisy, które wskazują, że psychoterapia jest jedną z form opieki zdrowotnej nad osobami z zaburzeniami psychicznymi oraz które regulują zawód psychoterapeuty w Polsce w zakresie minimalnych kwalifikacji osób prowadzących psychoterapię w ramach opieki zdrowotnej.

Zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 1 Ustawy o ochronie zdrowia, psychoterapię w ramach opieki zdrowotnej nad osobami z zaburzeniami psychicznymi prowadzi osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty, która spełnia łącznie następujące warunki:

a)  posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz.U. z 2019 r. poz. 1026),

b)  udokumentuje:

-     ukończenie podyplomowego szkolenia w wymiarze co najmniej 1200 godzin w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, obejmującego psychoterapię własną lub doświadczenie własne, superwizję psychoterapii i staże, albo – ukończenie przed dniem 31 grudnia 2028 r. rozpoczętego przed dniem 1 stycznia 2024 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, i odbycie – realizowanych po rozpoczęciu szkolenia – psychoterapii własnej, doświadczenia własnego, superwizji psychoterapii lub staży, które łącznie ze szkoleniem obejmują co najmniej 1200 godzin, albo

-     ukończenie przed 2012 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,

c)  zdała egzamin certyfikujący przeprowadzony przez komisję zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty.

Co więcej, w myśl art. 5 ust. 3 pkt 4 Ustawy o ochronie zdrowia, ww. psychoterapię w ramach opieki zdrowotnej nad osobami z zaburzeniami psychicznymi może prowadzić również osoba, która ubiega się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty, która spełnia łącznie następujące warunki:

a)  posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,

b)  posiada status osoby odbywającej szkolenie, o którym mowa w pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie, i zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący to szkolenie o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia, albo spełnia warunek, o którym mowa w pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie,

c)  uczestniczy w superwizji psychoterapii i posiada zaświadczenie w tym zakresie wystawione przez superwizora psychoterapii.

Mając na uwadze powyższe, osoby spełniające wskazane w Ustawie o ochronie zdrowia psychicznego wymogi kwalifikacyjne, posiadają prawo do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie psychoterapii w ramach opieki nad osobami z zaburzeniami psychicznymi.

·      Zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

Dodatkowo, należy wskazać, że w Zarządzeniu Nr 41/2018/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 23 maja 2018 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień (dalej: Zarządzenie Nr 41/2018/DSOZ), które utraciło moc na podstawie Zarządzenia Nr 7/2020/DSOZ z dnia 16 stycznia 2020 r. (dalej: Zarządzenie Nr 7/2020/DSOZ), w § 2 ust. 1 pkt 8) przywołano definicję osoby ubiegającej się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty.

Co więcej, w załączniku nr 1 do Zarządzenia Nr 41/2018/DSOZ (wykaz świadczeń opieki zdrowotnej realizowanych przez świadczeniodawcę w rodzaju opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień), wskazano, iż jednym z produktów rozliczeniowych jest sesja psychoterapii wykonywana przez osobę w trakcie szkolenia do uzyskania certyfikatu.

Przykładowo dla świadczeń psychiatrycznych ambulatoryjnych dla dorosłych wykazano, iż jednym z produktów rozliczeniowych jest „sesja psychoterapii indywidualnej – wykonywana przez osobę w trakcie szkolenia do uzyskania certyfikatu psychoterapeuty”.

Co prawda, przez Zarządzenie Nr 7/2020/DSOZ usunięto definicje zarówno psychoterapeuty, jak i osoby ubiegającej się o uzyskanie certyfikatu psychoterapeuty, natomiast w załączniku nr 1 usunięto zapis: „sesja psychoterapii indywidualnej prowadzona przez psychoterapeutę” oraz „sesja psychoterapii indywidualnej prowadzona przez osobę w trakcie szkolenia do certyfikatu psychoterapeuty” zastępując je określeniem „sesja psychoterapii indywidualnej”. Należy jednak wskazać, że powyższa zmiana nie oznacza, iż osoby w trakcie szkolenia do certyfikatu psychoterapeuty nie są uprawnione do świadczenia usług psychoterapii na podstawie umowy z NFZ, a jedynie zrównuje wycenę punktową sesji psychoterapeutycznych prowadzonych przez osoby posiadające certyfikat psychoterapeuty oraz będących w trakcie szkolenia w zakresie psychoterapii.

Co więcej, odnosząc się do aktualnie obowiązującego Zarządzenia Nr 18/2025/DSOZ z dnia 17 marca 2025 r. należy wskazać, iż od stycznia 2027 r. dodane zostaną do niego § 9 ust. 6 oraz 7 w następującym brzmieniu: 6. Świadczeniodawca realizujący skojarzony zakres świadczeń w zakresie zespołu/ośrodka – I poziom referencyjny wskazuje w odrębnym harmonogramie, o którym mowa w ust. 1, personel realizujący te świadczenia, z wyjątkiem zakresu skojarzonego o kodzie 04.9901.301.02 i 04.9901.401.02.

7. W przypadku wskazania w harmonogramie, o którym mowa w ust. 1, osób ubiegających się o otrzymanie certyfikatu lub będących w trakcie specjalizacji, o których mowa w § 2 rozporządzenia, z wyłączeniem personelu lekarskiego, świadczeniodawca jest zobowiązany do przedłożenia oddziałowi Funduszu aktualnego zaświadczenia wydanego przez podmiot prowadzący kształcenie, jeżeli od daty wydania poprzedniego zaświadczenia minęły 24 miesiące”.

Zgodnie z uzasadnieniem wprowadzonej zmiany, w § 9 zostanie dodany ust. 7 zobowiązujący Oddziały Funduszu do weryfikacji uprawnień personelu będącego w trakcie nauki (po okresie 24 miesięcy od daty zawartej w stosownym zaświadczeniu) w związku z obowiązkiem świadczeniodawcy do przedłożenia oddziałowi takiego zaświadczenia (przedmiotowy obowiązek nie dotyczy personelu lekarskiego).

Powyższe regulacje – zarówno historyczne, jak i aktualnie obowiązujące – prowadzą do jednoznacznego wniosku, że w praktyce normatywnej dotyczącej udzielania świadczeń w rodzaju opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień pojęcie „psychoterapeuty” nie było i nie jest ograniczane wyłącznie do osoby posiadającej już certyfikat psychoterapeuty.

Analiza treści ww. zarządzeń oraz jego załączników wyraźnie pokazuje, że wprost przewidziana jest możliwość realizowania i rozliczania sesji psychoterapii zarówno przez osoby posiadające certyfikat psychoterapeuty, jak i przez osoby ubiegające się o jego uzyskanie, tj. będące w trakcie szkolenia.

Podsumowując powyższe, pomimo, że zawód „psychoterapeuty” nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak został uwzględniony w aktualnie obowiązujących przepisach, a tym samym osoba posiadająca wykształcenie w zakresie psychoterapii lub będąca w trakcie szkolenia w tym zakresie (pod pewnymi warunkami), jest osobą uprawnioną do wykonywania określonych świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.

II.       Analiza Usług psychoterapii świadczonych przez Spółkę na gruncie VAT

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, należy wskazać, że w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku Psychologów świadczących Usługi psychoterapii (tj. osoby, które posiadają tytuł zawodowy magistra po kierunku psychologii), zostanie spełniona przesłanka podmiotowa do zwolnienia od podatku wynikająca z treści art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy o VAT.

Natomiast w zakresie Usług psychoterapii świadczonych przez Psychoterapeutów zostanie spełniona przesłanka podmiotowa do zwolnienia z VAT wynikająca z treści art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT.

Należy bowiem wskazać, że kwalifikacje Specjalistów będących Psychoterapeutami przedstawione w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) mieszczą się, w ocenie Wnioskodawcy, w warunkach przedstawionych odpowiednio:

·      w przypadku Osób posiadających certyfikat psychoterapii – w art. 5 ust. 3 pkt 1 Ustawy o ochronie zdrowia lub § 2 pkt 5 Rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych;

·      w przypadku Osób ubiegających się o certyfikat psychoterapii – w art. 5 ust. 3 pkt 4 Ustawy o ochronie zdrowia lub § 2 pkt 8 Rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych.

Reasumując Specjaliści będący Psychoterapeutami są/będą osobami posiadającymi uprawnienia do świadczenia usług w ramach zawodów medycznych na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy o działalności leczniczej, a tym samym została spełniona przesłanka podmiotowa uprawniająca do zwolnienia Usług psychoterapii od podatku VAT.

Jednocześnie, należy wskazać, iż Spółka jako osoba prawna nie wykonuje Usług psychoterapii osobiście – usługi te są wykonywane przez Specjalistów współpracujących ze Spółką na podstawie umowy zlecenia. Przy czym, niewykluczone, że w przyszłości Spółka zatrudni również kolejnych Specjalistów na podstawie umowy o pracę lub umowy o dzieło.

Mając na uwadze powyższe, w przypadku Usług psychoterapii wykonywanych przez zatrudnionych przez Spółkę Specjalistów na podstawie umowy zlecenia, umowy o pracę lub umowy o dzieło, Spółka jest uprawniona do korzystania ze zwolnienia z VAT na podstawie:

·      art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy o VAT – w przypadku Specjalistów będących Psychologami,

·      art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT – w przypadku Specjalistów będących Psychoterapeutami.

Odnosząc się natomiast do sytuacji, w której Spółka rozpoczęłaby również współpracę ze Specjalistami na podstawie umów B2B (Specjalistami świadczącymi usługi w ramach swoich jednoosobowych działalności gospodarczych), należy wskazać, że jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT, ze zwolnienia od VAT, korzystają świadczone usługi, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19.

Jednocześnie, zgodnie z art. 8 ust. 1a ustawy o VAT, podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, w takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, co oznacza, że Spółka (jako podmiot pośredniczący) będzie zobowiązana dokonywać w tym zakresie tzw. „refakturowania” świadczeń nabywanych na rzecz Pacjentów od Specjalistów występujących w takim modelu jako podwykonawcy.

Usługi psychoterapii będą nabywane przez Spółkę od Specjalistów na rzecz osób trzecich – Pacjentów. Spółka faktycznie nie będzie konsumentem Usług psychoterapii, niemniej w takich sytuacjach wystąpi tzw. fikcja prawna przewidziana w art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w świetle której Spółka będzie występować w roli odsprzedającego świadczenia (Usługi psychoterapii) w zakresie opieki medycznej nabyte we własnym imieniu, lecz na rzecz osób trzecich (Pacjentów). Zatem, na gruncie ustawy o VAT, Spółka powinna być traktowana najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.

W tym miejscu Wnioskodawca pragnie wskazać na wyrok TSUE z dnia 10 września 2002 r. w sprawie C-141/100, w którym sąd wskazał, że: „Zwolnienie przewidziane w art. 13 część A ust. 1 lit. c) szóstej dyrektywy Rady (77/388/EWG) z dnia 17 maja 1977 r. (…) nie zależy od formy prawnej podatnika świadczącego usługi medyczne lub paramedyczne, o których mowa w tym przepisie”.

Jednocześnie, Specjaliści świadczący Usługi psychoterapii w ramach swoich jednoosobowych działalności gospodarczych, również będą posiadać kwalifikacje nie mniejsze niż te wskazane powyżej. W konsekwencji, skoro nabywane przez Spółkę we własnym imieniu Usługi psychoterapii, ale na rzecz Pacjentów, będą wykonywane bezpośrednio przez Specjalistów wykonujących zawody medyczne lub zawód psychologa wskazane odpowiednio w przepisach art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c oraz lit. d ustawy o VAT, to w ocenie Wnioskodawcy, odsprzedaż tych usług będzie korzystała ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT.

III.      Stanowisko organów podatkowych w zakresie zwolnienia z VAT na gruncie art. 43 ust. 1 pkt 19 oraz 19a ustawy o VAT

Poniżej Wnioskodawca prezentuje najnowsze stanowisko organów podatkowych w zakresie stosowania zwolnienia z VAT na gruncie art. 43 ust. 1 pkt 19 oraz 19a ustawy o VAT w odniesieniu do usług psychoterapeutycznych:

-     Interpretacja indywidualna DKIS z dnia 22 grudnia 2025 r. (sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.996.2025.2.RG): „(…) prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług terapeutycznych i psychoterapeutycznych (…). Posiada Pani certyfikat terapeuty (…) oraz zaświadczenie potwierdzające, że ukończyła Pani drugi rok szkolenia przygotowującego do egzaminu na psychoterapeutę, a uprawniające do prowadzenia psychoterapii (…). Usługi wykonywane przez Panią są zaliczane do zawodów medycznych – (…) Uczestniczy Pani w superwizji psychoterapii zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 4 lit. c ustawy o ochronie zdrowia psychicznego. Nie posiada Pani tytułu magistra psychologii, natomiast posiada Pani tytuł magistra pedagoga i wszelkie wymagane do prowadzenia pracy psychoterapeutycznej certyfikaty. Dokonując analizy ww. przepisów oraz opisu sprawy stwierdzić należy, że jest Pani osobą posiadającą uprawnienia do świadczenia usług w ramach zawodów medycznych, w myśl przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a tym samym została spełniona przesłanka podmiotowa uprawniająca do zwolnienia ww. usług od podatku VAT. Ponadto wskazała Pani, że usługi psychoterapii indywidualnej na rzecz osób pełnoletnich, a także — za zgodą opiekunów - nieletnich, prowadzone przez Panią mają charakter terapeutyczny, ukierunkowany na: diagnozę problemów natury psychicznej, profilaktykę zaburzeń psychicznych, przywracanie i poprawę zdrowia psychicznego, wsparcie leczenia zaburzeń emocjonalnych, lękowych, nastroju, relacyjnych lub wynikających z przeżyć traumatycznych. Głównym celem Pani pracy jest poprawa stanu zdrowia psychicznego pacjentów. (…) Zatem, w przedmiotowej sprawie zostanie spełniona również przesłanka przedmiotowa warunkująca zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, tj. świadczone usługi w zakresie usług psychoterapii oraz usług superwizji psychoterapeutycznych służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia konkretnych pacjentów”.

-     Interpretacja indywidualna DKIS z dnia 23 grudnia 2024 r. (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.538.2024.3.ASZ): „(…) skoro będą nabywali Państwo od ww. osób [występujących jako osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą w ramach zawartych umów o współpracę (B2B)] usługi we własnym imieniu ale na rzecz osób trzecich – Państwa klientów i będą one świadczone przez nich jako psychologów oraz osoby wykonujące zawód medyczny, które – jak wynika z opisu sprawy – posiadają specjalistyczne wykształcenie, kwalifikacje lub są dopuszczone do realizacji określonych świadczeń w zakresie psychoterapii, a celem świadczonych usług jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia pacjentów, to odsprzedaż tych usług przez Państwa będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy”.

-     Interpretacja indywidualna DKIS z dnia 2 sierpnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.291.2024.2.SKJ): „Wskazała Pani m.in., że posiada tytuł zawodowy magistra, ukończyła podyplomowe szkolenie w wymiarze co najmniej 1200 godzin w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych (mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej), posiada certyfikat (...) oraz ubiega się o certyfikat (...), a także uczestniczy w superwizji psychoterapii i posiada zaświadczenie w tym zakresie wystawione przez superwizora psychoterapii. Posiada Pani kilkuletnie doświadczenie w pracy z pacjentami w zakresie psychoterapii oraz odbyła staż kliniczny pod superwizją doświadczonego psychoterapeuty lub psychiatry w następujących podmiotach: Szpital (...), (...) Dom (...), Instytut (...). Swoją pracę poddaje regularnej superwizji przez certyfikowanego superwizora w celu zapewnienia wysokiej jakości świadczonych usług. Mając na uwadze Pani wyjaśnienia należy stwierdzić, że jest Pani osobą posiadającą uprawnienia do świadczenia usług w ramach zawodów medycznych, w myśl przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a tym samym została spełniona przesłanka podmiotowa uprawniająca do zwolnienia przedmiotowych usług od podatku. Podsumowując, jest Pani uprawniona do stosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, w zakresie świadczonych usług psychoterapeutycznych”.

Biorąc pod uwagę, że działalność psychoterapeutów jest działalnością nieuregulowaną odrębnymi przepisami oraz przenosząc powyższe wnioski na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że przedstawione w opisie sprawy Usługi psychoterapii świadczone przez Spółkę spełniają przesłankę podmiotową, jak i przedmiotową, wobec czego będą korzystały ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c i d ustawy o VAT.

Co więcej, w przypadku podjęcia współpracy ze Specjalistami występującymi jako osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą w ramach zawartych umów B2B, gdy Spółka będzie nabywać od ww. osób Usługi psychoterapii we własnym imieniu, ale na rzecz Pacjentów i będą one świadczone przez tych Specjalistów jako psychologów oraz osoby wykonujące zawód medyczny, to odsprzedaż tych usług przez Spółkę będzie korzystała ze zwolnienia VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej: ustawą:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy:

Przepis art. 8 ust. 2a ustawy tworzy zatem fikcję prawną, w której podmiot, który jedynie kupuje i odsprzedaje usługę, jest uważany za podmiot, który jest nabywcą tej usługi i świadczącym tę usługę.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy:

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy:

Należy jednak zauważyć, że ww. przepisy art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy zwalniają od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalniają zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów medycznych, ale tylko te które służą określonemu celowi.

Zauważyć zatem należy, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku. Świadczenie usług, dokonywane w ramach wykonywania zawodu medycznego, jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług, jeśli nie odpowiada ono koncepcji opieki medycznej. Jeśli głównym celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia, ale raczej udzielanie pewnych porad, nie będzie miało zastosowania zwolnienie od podatku.

Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11 grudnia 2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku VAT podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty. Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Należy mieć na uwadze, że analizowany przepis zwalnia od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalnia zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów medycznych, ale tylko służące określonemu celowi.

Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia należy zastosować wykładnię językową.

„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

„Zachowywanie” rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.

Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.

Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.

„Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.

Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.

Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.

Zauważyć należy, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.

W wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie d´Ambrumenil (C-307/01, pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.

Należy więc uznać, że pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie Margarete Unterpertinger v Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter, C-212/01, pkt 40).

Należy podkreślić, że ani przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie Margarete Unterpertinger v Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter C-212/01 stwierdził, że „(…) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi”.

Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi, które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki ubezpieczenia na życie).

Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08: „Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia, jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania”. Rzecznik zauważa również, że: „działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia medycznego), obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej świadczonej przez wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne świadczone przez wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich bądź pobieranie krwi lub innych próbek do badania pod kątem występowania choroby, na rzecz pracodawców lub ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem tych usług zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania medyczne umożliwiające obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez internistów i wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne”.

Dokonując oceny przedstawionych okoliczności sprawy należy mieć na względzie zasadę wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia należy interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień.

Z okoliczności sprawy wynika, że:

·      Spółka jest osobą prawną, która posiada siedzibę prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.

·      Spółka jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług (dalej: VAT) jako podatnik zwolniony z VAT.

·      Spółka korzysta ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

·      Spółka nie jest podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej.

·      Głównym przedmiotem działalności Spółki jest udzielanie pomocy psychologicznej oraz psychoterapeutycznej.

·      Usługi psychoterapii oferowane przez Spółkę, polegają na udzielaniu profesjonalnej pomocy osobom doświadczającym trudności psychologicznych (Pacjenci) poprzez dobranie odpowiednich metod terapeutycznych oraz przeprowadzenie z nimi konsultacji i terapii (Usługi psychoterapii).

·      Psychoterapia oferowana przez Spółkę wspiera w poprawianiu funkcjonowania i jakości życia, osoby mające problemy natury psychicznej oraz osoby, które mają potrzebę lepszego zrozumienia siebie i świata. Usługi psychoterapii co do zasady obejmują szeroko pojętą profilaktykę zdrowia psychicznego oraz zapobieganie ewentualnym uszczerbkom na zdrowiu psychicznym. Mają również za zadanie poprawić dobrostan i zdrowie psychiczne oraz leczyć problemy psychologiczne Pacjentów, w tym problemy z emocjami.

·      Głównym celem Usług psychoterapii jest więc profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia psychicznego.

·      Oferta Spółki w zakresie Usług psychoterapii jest skierowana do dorosłych, młodzieży i dzieci. Obejmuje różne formy udzielania pomocy: sesje psychoterapeutyczne online, darmowe konsultacje terapeutyczne, sesje terapeutyczne w formie spotkań stacjonarnych w gabinetach Spółki. Pomoc psychoterapeutyczna może mieć także formę terapii indywidualnej lub grupowej.

·      Usługi psychoterapii oferowane przez Spółkę są realizowane przez osoby współpracujące ze Spółką w różnych formach. Forma współpracy uzależniona jest od preferencji poszczególnych osób.

·      Obecnie Usługi psychoterapii są wykonywane przez osoby zatrudnione w Spółce na podstawie umowy zlecenia. W przyszłości, Usługi psychoterapii mogą być realizowane także przez psychologów i psychoterapeutów współpracujących ze Spółką na podstawie umów o pracę lub innych umów cywilnoprawnych takich jak np. umowa o dzieło, czy też umów o świadczenie usług w przypadku psychologów i psychoterapeutów prowadzących jednoosobowe działalności gospodarcze (umowy B2B). W przypadku umów B2B z podwykonawcami, Spółka będzie nabywać Usługi psychoterapii od podwykonawców we własnym imieniu, ale będą one świadczone przez podwykonawców bezpośrednio na rzecz osób trzecich, tj. Pacjentów Spółki. Wnioskodawca przewiduje, że podwykonawcy będą w ramach takiej współpracy wystawiali na Spółkę faktury VAT dokumentujące wykonane dla Spółki Usługi psychoterapii.

·      Usługi psychoterapii, będące przedmiotem rozpatrywanego wniosku, są i będą realizowane wyłącznie przez osoby posiadające odpowiednie, udokumentowane kwalifikacje. Dobór przez Spółkę psychologów i psychoterapeutów dokonywany jest w oparciu o posiadane kwalifikacje oraz doświadczenie w świadczeniu pomocy w konkretnych obszarach. Specjaliści świadczący Usług psychoterapii są/będą psychologami i/lub psychoterapeutami.

·      Przez Specjalistów będących Psychologami należy rozumieć osoby posiadające tytuł zawodowy magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii (w tym również osoby spełniające warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów).

·      Przez Specjalistów będących Psychoterapeutami należy rozumieć natomiast osoby posiadające certyfikat psychoterapeuty (Osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty) oraz osoby, które ubiegają się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty (Osoba ubiegająca się o certyfikat psychoterapeuty).

·      Wszystkie przyszłe współprace będą nawiązywane na analogicznych zasadach, tj. będą podejmowane wyłącznie z osobami spełniającymi co najmniej powyższe warunki.

·      Usługi psychoterapii oferowane przez Spółkę stanowią specjalistyczne metody leczenia polegające na celowym stosowaniu zaprogramowanych oddziaływań psychologicznych dostosowanych do indywidualnych potrzeb Pacjenta.

·      Działania podejmowane w ramach Usług psychoterapii są ukierunkowane na ochronę zdrowia psychicznego Pacjentów poprzez: poprawę zdrowia psychicznego – przejawiającą się w trwałym zwiększaniu dobrostanu psychicznego Pacjenta, poprawie jego funkcjonowania psychicznego, emocjonalnego i społecznego oraz wspieraniu dążenia jednostki lub rodziny do odzyskania zdrowia i rozwoju, ratowanie zdrowia psychicznego – polegające na udzielaniu pomocy osobom znajdującym się w kryzysach psychicznych lub doświadczającym zaburzeń psychicznych, których nasilenie powoduje istotne pogorszenie funkcjonowania. W takich przypadkach Usługi psychoterapii stanowią niezbędny element interwencji, który pomaga ratować zdrowie i życie Pacjenta, przywracanie zdrowia psychicznego – polegające na prowadzeniu procesu terapeutycznego zmierzającego do przepracowania problemów i trudności wywołujących zaburzenia psychiczne i somatyczne, a także do odzyskania przez Pacjenta możliwie najwyższego poziomu funkcjonowania psychicznego.

·      Usługi psychoterapii obejmują również szeroko rozumianą profilaktykę oraz zachowanie zdrowia psychicznego. Polegają one bowiem na podejmowaniu działań mających na celu zapobieganie wystąpieniu lub nasileniu zaburzeń psychicznych. Celem tych działań jest wspieranie Pacjentów w utrzymaniu równowagi psychicznej oraz zdolności do funkcjonowania w codziennym życiu, co ma kluczowe znaczenie dla zachowania zdrowia psychicznego i fizycznego.

·      Zatrudnieni na umowę zlecenie/umowę o pracę/inną umowę cywilnoprawną psycholodzy/ psychoterapeuci posiadający certyfikat psychoterapeuty, będą spełniali warunki, o których mowa w § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.

·      Zatrudnieni na umowę zlecenie osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty, będą spełniali warunki, o których mowa w § 2 pkt 8 Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.

·      Usługi psychoterapii będą świadczone przez:

-     psychologów w ramach wykonywania zawodu psychologa na podstawie ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,

-     psychoterapeutów, którzy są osobami uprawnionymi do udzielania świadczeń zdrowotnych w ramach wykonywania zawodu medycznego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej – uprawnienia te przysługują psychoterapeutom na podstawie takich przepisów jak m.in. art. 5 ust. 3 pkt 1 lub art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego lub § 2 pkt 1, 5, 7, 8, 9, 9b, 12-14, 15, 16 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.

·      Osoby (w tym osoby, które ubiegają się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty), z którymi zawarli Państwo/planują Państwo zawrzeć w przyszłości umowy zlecenia/umowy o pracę/inne umowy cywilnoprawne, spełniają warunki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 lub 4 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego.

·      W przypadku osób ubiegających się o certyfikat psychoterapeuty, zatrudnionych przez Pana na podstawie umowy zlecenie/umowy o pracę/inną umowy cywilnoprawnej są to osoby, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.

·      Usługi świadczone przez osoby ubiegające się o certyfikat psychoterapeuty są nabywane przez Spółkę we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej (pacjenta).

·      W przypadku nabywania przez Spółkę usług od osób prowadzących działalność gospodarczą, ubiegających się o certyfikat psychoterapeuty, osoby te będą świadczyły ww. usługi w ramach własnych działalności gospodarczych.

·      Osoba świadcząca Usługi psychoterapii na rzecz Spółki w ramach swojej działalności gospodarczej, wystawia na jej rzecz faktury. Spółka zakłada, że w przypadku zawiązania współpracy z kolejnymi osobami, które będą świadczyć Usługi psychoterapii na rzecz Spółki w ramach własnej działalności gospodarczej, te osoby również będą wystawiać faktury.

Wątpliwości Państwa dotyczą zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c i lit. d ustawy, świadczonych przez Spółkę usług psychoterapii na rzecz jej Pacjentów, wykonywanych przez Specjalistów zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia/umowy o pracę/innej umowy cywilnoprawnej.

W pierwszej kolejności należy rozpatrzeć możliwość skorzystania przez Państwa ze zwolnienia świadczonych usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.

W świetle przywołanej wyżej regulacji należy zauważyć, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

-     przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem leczniczym;

-     przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Z opisu sprawy wynika, że nie są Państwo podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, wpisanym do rejestru podmiotów leczniczych.

W konsekwencji powyższego z uwagi na niespełnienie przesłanki podmiotowej nie mogą/nie będą mogli Państwo korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.

W tej sytuacji zbadać należy, czy dla świadczonych przez Państwa usług można zastosować zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, w przypadku, gdy usługi są wykonywane przez Specjalistów zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia/umowy o pracę/innej umowy cywilnoprawnej.

W świetle przywołanej wyżej regulacji należy zauważyć, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

·      przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej;

·      przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Oznacza to, że zwolnieniu podlega określony rodzaj usług wykonywanych w określonym celu, przez zdefiniowany krąg podmiotów. Powyższa regulacja nie zwalnia od podatku wszystkich świadczeń, ale tylko służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, jeśli wykonywane są przez osoby posiadające wymagane wykształcenie zawodowe. Jeśli nie jest spełniona choćby jedna z powyższych przesłanek, usługi podlegają opodatkowaniu właściwą stawką podatku VAT.

Wskazali Państwo, że głównym celem świadczonych usług psychoterapii jest więc profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia psychicznego oraz że działania podejmowane w ramach Usług psychoterapii są ukierunkowane na ochronę zdrowia psychicznego Pacjentów poprzez:

·      poprawę zdrowia psychicznego – przejawiającą się w trwałym zwiększaniu dobrostanu psychicznego Pacjenta, poprawie jego funkcjonowania psychicznego, emocjonalnego i społecznego oraz wspieraniu dążenia jednostki lub rodziny do odzyskania zdrowia i rozwoju,

·      ratowanie zdrowia psychicznego – polegające na udzielaniu pomocy osobom znajdującym się w kryzysach psychicznych lub doświadczającym zaburzeń psychicznych, których nasilenie powoduje istotne pogorszenie funkcjonowania. W takich przypadkach Usługi psychoterapii stanowią niezbędny element interwencji, który pomaga ratować zdrowie i życie Pacjenta,

·      przywracanie zdrowia psychicznego – polegające na prowadzeniu procesu terapeutycznego zmierzającego do przepracowania problemów i trudności wywołujących zaburzenia psychiczne i somatyczne, a także do odzyskania przez Pacjenta możliwie najwyższego poziomu funkcjonowania psychicznego.

Dodatkowo, wskazali Państwo usługi psychoterapii obejmują również szeroko rozumianą profilaktykę oraz zachowanie zdrowia psychicznego. Polegają one bowiem na podejmowaniu działań mających na celu zapobieganie wystąpieniu lub nasileniu zaburzeń psychicznych. Celem tych działań jest wspieranie Pacjentów w utrzymaniu równowagi psychicznej oraz zdolności do funkcjonowania w codziennym życiu, co ma kluczowe znaczenie dla zachowania zdrowia psychicznego i fizycznego.

Zatem z okoliczności sprawy wynika, że świadczone przez Państwa usługi mają na celu profilaktykę, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawę zdrowia.

Tym samym w przedmiotowej sprawie dla ww. usług zostanie spełniona przesłanka przedmiotowa warunkująca zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.

Do rozpatrzenia zostaje przesłanka podmiotowa zwolnienia od podatku.

Wskazać należy, że zasady wykonywania zawodu psychologa zostały uregulowane w ustawie z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1026 ze zm.).

Na podstawie art. 2 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów:

Zgodnie z art. 3 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów:

W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów:

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów:

Zatem, na podstawie przepisów ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów, udzielanie świadczeń zdrowotnych zastrzeżonych dla zawodu psychologa wykonywać mogą jedynie osoby posiadające określone ustawowo kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami.

Natomiast przepis art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy odsyła do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, który jednakże nie wymienia wprost zawodów medycznych odsyłając do kolejnych uregulowań.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156):

Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o działalności leczniczej:

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy:

Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, tj. przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.

Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, dentysty, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera, diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, iż pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.

Na podstawie art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917), dalej: ustawa o ochronie zdrowia psychicznego:

Zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego:

Ponadto zgodnie z nomenklaturą zawartą w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz. U. z 2025 r. poz. 1534), w załączniku w grupie 2299 „Specjaliści ochrony zdrowia gdzie indziej niesklasyfikowani” został wymieniony psychoterapeuta – 229905.

W świetle § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (Dz. U. z 2026 r. poz. 383):

Zgodnie z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień:

W myśl § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień:

Jednocześnie z załącznika nr 6 do ww. rozporządzenia, stanowiącego wykaz świadczeń gwarantowanych realizowanych w warunkach ambulatoryjnych psychiatrycznych i leczenia środowiskowego (domowego) oraz warunki realizacji tych świadczeń, wynika, że określone świadczenia w zakresie psychoterapii (np. sesja psychoterapii indywidualnej, sesja psychoterapii rodzinnej, sesja psychoterapii grupowej, sesja wsparcia psychospołecznego) mogą być wykonywane przez osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty.

Zatem, pomimo, że zawód „psychoterapeuty” nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak został uwzględniony w aktualnie obowiązujących przepisach, a tym samym osoba posiadająca wykształcenie w zakresie psychoterapii, jest osobą uprawnioną do wykonywania określonych świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.

Ponadto, jak zostało wskazane powyżej, przepisy ww. rozporządzenia do realizacji określonych świadczeń w zakresie psychoterapii dopuszczają także osobę, o której mowa powyżej w § 2 pkt 8 pkt a ww. rozporządzenia, posiadającą status osoby uczestniczącej co najmniej dwa lata w podyplomowym szkoleniu, o którym mowa w § 2 pkt 8 pkt b ww. rozporządzenia oraz legitymującą się zaświadczeniem wydanym przez podmiot prowadzący kształcenie oraz pracującą pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty, zwaną dalej „osobą ubiegającą się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty”.

Biorąc pod uwagę ww. przepisy należy wskazać, że w przypadku usług świadczonych przez psychologów, spełniona zostanie przesłanka podmiotowa zwolnienia od podatku wynikająca z treści art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d) ustawy.

Natomiast w zakresie usług świadczonych przez:

-     osoby, które nie posiadają tytułu magistra psychologii, ale posiadają tytuł magistra innego kierunku studiów (np. pielęgniarstwa, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii) i ukończyły kurs psychoterapii (posiadają certyfikat psychoterapeuty),

-     osoby, które nie posiadają tytułu magistra psychologii, ale posiadają tytuł magistra innego kierunku studiów (np. pielęgniarstwa, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii), są w trakcie kursu psychoterapii (nie posiadają jeszcze certyfikatu psychoterapeuty) i podlegają regularnej superwizji psychoterapii,

które posiadają uprawnienia do świadczenia usług w ramach zawodów medycznych na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, zostanie spełniona przesłanka podmiotowa do zwolnienia od podatku wynikająca z treści art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy.

Państwa wątpliwości dotyczą także dotyczą zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, świadczonych przez Spółkę usług psychoterapii na rzecz jej Pacjentów, wykonywane przez Specjalistów prowadzących działalność gospodarczą.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że usługi psychoterapii mogą być realizowane także przez psychologów, psychoterapeutów i osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty, prowadzących jednoosobowe działalności gospodarcze (umowy B2B).

W przypadku umów B2B z podwykonawcami, Spółka będzie nabywać Usługi psychoterapii od podwykonawców we własnym imieniu, ale będą one świadczone przez podwykonawców bezpośrednio na rzecz osób trzecich, tj. Pacjentów Spółki. Wnioskodawca przewiduje, że podwykonawcy będą w ramach takiej współpracy wystawiali na Spółkę faktury VAT dokumentujące wykonane dla Spółki Usługi psychoterapii.

Odnosząc się zatem do Państwa wątpliwości dotyczących zwolnienia od podatku usług odsprzedawanych przez Państwa swoim klientom (pacjentom), a nabywanych od osób współpracujących z Państwem na podstawie umowy o współpracę (B2B), należy wskazać, że jak wynika z powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, korzystają świadczone usługi, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19.

Wskazać należy, że zgodnie z powołanym wyżej art. 8 ust. 2a ustawy, podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.

W sytuacji, o której mowa w opisie sprawy zastosowanie znajduje art. 8 ust. 2a ustawy, co oznacza, że Państwo (jako podmiot pośredniczący) będą obowiązani dokonywać w tym zakresie tzw. „refakturowania” świadczeń nabywanych na rzecz nabywców usługi od podwykonawców. Fakt, że Państwo faktycznie nie będą konsumentem ww. usług nie oznacza, że w świetle obowiązujących przepisów ustawy, nie będą Państwo występowali jako nabywca świadczeń. W analizowanej sprawie wystąpi zatem tzw. fikcja prawna przewidziana w art. 8 ust. 2a ustawy, w świetle której będą Państwo występowali w roli odsprzedającego świadczenia (usługi) w zakresie opieki medycznej nabyte we własnym imieniu, lecz na rzecz osób trzecich (pacjentów). Zatem, na gruncie ustawy od towarów i usług, będą Państwo traktowani najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.

Jak wynika z opisu sprawy, usługi będą nabywane przez Państwa na rzecz osób trzecich – pacjentów.

Zatem, w przypadku gdy nabywają/będą nabywali Państwo od podmiotów, o których mowa w pkt 19, prowadzących działalność gospodarczą, w ramach zawartych umów o współpracę (B2B), usługi których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia pacjentów, to odsprzedaż przez Państwa tych usług korzysta/będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy.

Podsumowanie

Usługi, których – jak wynika z opisu sprawy – celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia pacjentów, wykonywane przez zatrudnionych przez Państwa na podstawie umowy zlecenia/umowy o pracę/innej umowy cywilnoprawnej psychologów, korzystają/będą korzystały ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d) ustawy.

Następnie, usługi, których – jak wynika z opisu sprawy – celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia pacjentów, wykonywane przez zatrudnionych przez Państwa na podstawie umowy zlecenia/umowy o pracę/innej umowy cywilnoprawnej psychoterapeutów i osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty, korzystają/będą korzystały ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy.

Z kolei świadczone przez Państwa usługi, których celem – jak wynika z opisu sprawy – jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia pacjentów wykonywane przez psychologów i psychoterapeutów i osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty prowadzących działalność gospodarczą, współpracujących z Państwem w ramach zawartych umów o współpracę (B2B), korzystają/będą korzystały ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie zadanych pytań należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-     stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

-     zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na informacji, że osoby (w tym osoby, które ubiegają się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty), z którymi zawarli Państwo/planują Państwo zawrzeć w przyszłości umowy zlecenia/umowy o pracę/inne umowy cywilnoprawne, spełniają warunki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 lub 4 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Zatem, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku – pytania sformułowanego na podstawie przedstawionego przez Państwa opisu sprawy, które dotyczy świadczenia usług psychoterapii. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.