Zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) dla usług aktorskich, za które przysługuje wynagrodzenie w formie honorarium.
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której świadczy usługi aktorskie na rzecz spółki z o.o. na podstawie umowy ramowej. Usługi polegają na osobistym udziale w nagraniach, odgrywaniu ról, improwizacjach i wygłaszaniu kwestii. Wykonania mają charakter twórczy i są utrwalane w materiałach audiowizualnych publikowanych w internecie.…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
7 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 30 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy, do wykonywanych przez Pana usług aktorskich. Uzupełnił go Pan pismem z 29 czerwca 2026 r. (wpływ 29 czerwca 2026 r.) oraz wpłacił dodatkową opłatę – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej
Działalność Wnioskodawcy obejmuje swoim zakresem m.in. działalność związaną z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych (PKD 59.11 Z), działalność post produkcyjną związaną z filmami, nagraniami wideo i programami telewizyjnymi oraz działalność portali internetowych.
Jako formę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawca w roku podatkowym wybrał zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
W ramach tak prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca rozpoczął współpracę z A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Zamawiający”), zawierając z nią umowę ramową o świadczenie usług aktorskich oraz udzielenie licencji do artystycznych wykonań i wizerunku.
Przedmiotem zawartej umowy jest świadczenie przez Wnioskodawcę na rzecz Zamawiającego usług aktorskich, polegających w szczególności na osobistym udziale w nagraniach, co obejmuje m.in. odgrywanie ról, udział w scenach improwizowanych lub reżyserowanych oraz wygłaszanie kwestii. Każdorazowe artystyczne wykonanie Wnioskodawcy obejmuje wykonanie roli, sceny, dialogu, improwizacji, wypowiedzi, gestu, mimiki, ruchu scenicznego lub głosu utrwalonego w materiale audiowizualnym. Nagrania te są przygotowywane przez Zamawiającego i przeznaczone głównie do publikacji w serwisie (...) oraz innych mediach społecznościowych.
Strony umowy wprost kwalifikują świadczone przez Wnioskodawcę usługi jako usługi artystów wykonawców, które dla celów rozliczeniowych mieszczą się w grupowaniu PKWiU 90.01.10.0 - „Usługi artystów wykonawców”.
Wnioskodawca oświadcza w umowie, że wykonując swoje obowiązki, działa jako indywidualny artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Wnioskodawca podkreśla, że artystyczne wykonania Wnioskodawcy w ramach odgrywanych ról mają charakter twórczy i zindywidualizowany. Choć ostateczna decyzja co do sposobu utrwalenia i montażu materiału należy do Zamawiającego, Wnioskodawca zachowuje twórczy charakter swojego wykonania.
Co istotne, umowa jednoznacznie wyklucza z zakresu świadczeń Wnioskodawcy usługi reklamowe, influencerskie, produkcyjne, montażowe, post produkcyjne czy techniczne, za które odpowiada wyłącznie Zamawiający.
Za wykonanie poszczególnych zamówień Wnioskodawca otrzymuje Honorarium na podstawie wystawionej faktury. Honorarium to stanowi wynagrodzenie za osobiste świadczenie usług aktorskich jako artysta wykonawca oraz obejmuje należność za udzielenie Zamawiającemu licencji na korzystanie z utrwalonego w materiale artystycznego wykonania, a także zgodę na wykorzystanie wizerunku na wskazanych w umowie polach eksploatacji, w ramach tzw. Eksploatacji Podstawowej. W przypadku tzw. Eksploatacji Zagranicznej, wykraczającej poza terytorium Polski lub kierowanej do odbiorców obcojęzycznych, Wnioskodawcy przysługuje każdorazowo dodatkowe wynagrodzenie.
W związku z powyższym profilem działalności i charakterem podpisywanej umowy, Wnioskodawca powziął wątpliwości co do prawidłowej kwalifikacji podatkowej uzyskiwanego Honorarium na gruncie zryczałtowanego podatku dochodowego oraz podatku VAT.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
1. Na pytanie: W jakim zakresie prowadzi Pan działalność gospodarczą (należy podać kody Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD))?
odpowiedział Pan: Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w przeważającym przedmiocie działalności agencji reklamowych (PKD 73.11.Z). Ponadto świadczy usługi związane z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych (PKD 59.11.Z), usługi post produkcyjne związane z filmami, nagraniami wideo i programami telewizyjnymi (PKD 59.12.Z) oraz działalność portali internetowych (PKD 63.12.Z). W ramach tych przedmiotów działalności Wnioskodawca świadczy usługi artystów wykonawców, które dla celów rozliczeniowych mieszczą się w grupowaniu PKWiU 90.01.10.0 - „Usługi artystów wykonawców”.
2. Na pytanie: Od kiedy świadczy Pan usługi aktorskie, które są przedmiotem złożonego wniosku?
odpowiedział Pan: Usługi aktorskie będące przedmiotem złożonego wniosku Wnioskodawca świadczy od 6 maja 2024 r.
3. Na pytanie: Czy usługi aktorskie, które są przedmiotem złożonego wniosku, stanowią usługi kulturalne polegające na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 457)? Proszę wskazać czynniki, które decydują o kulturalnym charakterze tych usług.
odpowiedział Pan: Usługi kulturalne będące przedmiotem złożonego wniosku stanowią usługi kulturalne polegające na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 457). Usługi te polegają na twórczym wykonywaniu ról aktorskich utrwalanych w utworach audiowizualnych. Ich kulturalny charakter przejawia się w tym, że polegają na artystycznym wykonaniu utworu, wymagają interpretacji roli, obejmują twórcze wykorzystanie głosu, mimiki, gestów oraz ruchu scenicznego. W rezultacie prowadzą do powstania artystycznego wykonania podlegającego ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim prawach pokrewnych. Nie są to czynności techniczne ani organizacyjne.
4. Na pytanie: Czy świadczone przez Pana usługi aktorskie, które są przedmiotem złożonego wniosku, przyczyniają/będą się przyczyniać do upowszechnienia dorobku kulturalnego? W czym to się przejawia? Jakie okoliczności o tym świadczą?
odpowiedział Pan: Usługi aktorskie, które są przedmiotem złożonego wniosku, przyczyniają się do upowszechnienia dorobku kulturalnego. Usługi te prowadzą do powstawania materiałów audiowizualnych publikowanych na ogólnodostępnych platformach internetowych, przede wszystkim (…). Tworzone materiały mają charakter rozrywkowy, komediowy i artystyczny, są dostępne dla nieograniczonego kręgu odbiorców i popularyzują twórczość audiowizualną oraz sztukę aktorską.
5. Na pytanie: Czy świadczone przez Pana usługi aktorskie „polegające w szczególności na osobistym udziale w nagraniach, co obejmuje m.in. odgrywanie ról, udział w scenach improwizowanych lub reżyserowanych oraz wygłaszanie kwestii” wiążą się z pracą twórczą, wymagającą kreatywności, cechującą się niepowtarzalnością i czy są wykonywane według Pana autorskiego pomysłu? Na czym ten twórczy, oryginalny charakter polega?
odpowiedział Pan: Usługi aktorskie „polegające w szczególności na osobistym udziale w nagraniach, co obejmuje m.in. odgrywanie ról, udział w scenach improwizowanych lub reżyserowanych oraz wygłaszanie kwestii” wiążą się z pracą twórczą, wymagającą kreatywności, cechującą się niepowtarzalnością i są wykonywane według autorskiego pomysłu Wnioskodawcy. Każdorazowe wykonanie roli wymaga indywidualnej interpretacji scenariusza, odpowiedniego sposobu prowadzenia dialogu, zastosowania własnej ekspresji, gestykulacji, mimiki, intonacji oraz sposobu budowania postaci. Mimo otrzymania ogólnych wytycznych od Zamawiającego, ostateczny sposób wykonania roli pozostaje rezultatem twórczej działalności Wnioskodawcy.
6. Na pytanie: Czy świadczenie przez Pana usług na rzecz „Zamawiającego” wymaga od Pana specjalistycznej wiedzy (umiejętności, uprawnień) – jeśli tak, to jakich?
odpowiedział Pan: Świadczenie przez Wnioskodawcę usług na rzecz Zamawiającego wymaga od niego specjalistycznej wiedzy (umiejętności, uprawnień), tj.: umiejętności aktorskich, pracy przed kamerą, znajomości zasad realizacji materiałów audiowizualnych, zdolności interpretacji scenariusza, umiejętności improwizacji, pracy głosem, budowania postaci.
7. Na pytanie: Jaki cel realizuje przedmiotowe świadczenie? Co jest jego efektem?
odpowiedział Pan: Celem jest stworzenie profesjonalnego artystycznego wykonania przeznaczonego do utrwalenia w materiale audiowizualnym. Efektem jest indywidualne wykonanie aktorskie stanowiące element gotowego materiału publikowanego przez Zamawiającego.
8. Na pytanie: Jakie są oczekiwania „Zamawiającego” w odniesieniu do realizowanego przez Pana świadczenia?
odpowiedział Pan: Zamawiający oczekuje wykonania roli zgodnie z założeniami scenariusza, przy jednoczesnym wykorzystaniu indywidualnych cech artystycznych Wnioskodawcy. Istotnym elementem współpracy jest naturalność wykonania, wiarygodność budowanej postaci oraz adekwatny poziom artystyczny.
9. Na pytanie: Czy świadczenie usług aktorskich, o których mowa we wniosku, skutkuje powstaniem utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.)?
odpowiedział Pan: Świadczenie usług aktorskich, o których mowa we wniosku, skutkuje powstaniem utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
10. Na pytanie: W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 9 – czy ww. utwór jest produktem szablonowym, często spotykanym, czy też posiada cechy odróżniające go od innych podobnych produktów? Jeżeli posiada cechy odróżniające proszę je wskazać i opisać.
odpowiedział Pan: Każdy utwór posiada cechy odróżniające go od innych podobnych produktów, ponieważ wykonanie różni się sposobem interpretacji roli, ekspresją, sposobem prowadzenia dialogu, tempem wypowiedzi oraz zachowaniem scenicznym. Nie są to wykonania szablonowe ani powtarzalne.
11. Na pytanie: Czy przy tworzeniu ww. utworu ma Pan swobodę w nadaniu mu ostatecznego kształtu (treść, układ, szata graficzna)? Jeśli nie, to dlaczego?
odpowiedział Pan: Przy tworzeniu każdego utworu Wnioskodawca ma swobodę w nadaniu mu ostatecznego kształtu (treść, układ, szata graficzna), co odnosi się do wykonania przez niego roli. Zamawiający określa ogólne ramy scenariusza, natomiast sposób interpretacji postaci, sposób wypowiedzi, mimika oraz ekspresja pozostają rezultatem twórczych decyzji Wnioskodawcy.
12. Na pytanie: Czy tworząc ww. utwór przyczynia się Pan do upowszechniania dorobku kulturalnego? W jaki sposób?
odpowiedział Pan: Usługi aktorskie, które są przedmiotem złożonego wniosku, przyczyniają się do upowszechnienia dorobku kulturalnego. Usługi te prowadzą do powstawania materiałów audiowizualnych publikowanych na ogólnodostępnych platformach internetowych, przede wszystkim (…). Tworzone materiały mają charakter rozrywkowy, komediowy i artystyczny, są dostępne dla nieograniczonego kręgu odbiorców i popularyzują twórczość audiowizualną oraz sztukę aktorską.
13. Na pytanie: Czy ww. utwór zawiera informację, że jest Pan jego twórcą?
odpowiedział Pan: Utwory mogą, ale nie muszą zawierać informację, że jest Pan ich twórcą. Niezależnie od tego materiały publikowane są pod marką Zamawiającego, jednak odbiorcy mogą identyfikować Wnioskodawcę jako wykonawcę poprzez jego występ w materiale.
14. Na pytanie: Jakie dokładnie czynności wykonywał/wykonuje/będzie Pan wykonywał w ramach usług aktorskich będących przedmiotem wniosku w celu stworzenia utworu? Opis świadczenia proszę odnieść do jednego, konkretnego utworu oraz przedstawić zamknięty katalog czynności wykonywanych w jego ramach. Opis nie powinien zawierać alternatyw ani przykładowo wskazanych czynności. Proszę o opisanie:
1) na czym konkretnie polegały/polegają/będą polegały te czynności i jakie dokładnie zadania/działania realizował/realizuje/będzie Pan realizował w ramach tych czynności?
2) czego dotyczyły/dotyczą/będą dotyczyły?
3) jaki był/jest/będzie ich zakres?
4) jaki konkretny cel realizowały/realizują/będą realizowały?
5) co było/jest/będzie ich efektem?
6) w jaki sposób efekty te wykorzystywał/wykorzystuje/będzie wykorzystywał Zamawiający?
Proszę o oddzielną charakterystykę w odniesieniu do każdej z wykonywanych przez Pana czynności.
odpowiedział Pan: Przykładem artystycznego wykonania zrealizowanego przez Wnioskodawcę było odegranie roli (…) w materiale audiowizualnym przeznaczonym do publikacji na (…) prowadzonym przez Zamawiającego. (…).
(…).
Rolą Wnioskodawcy było wcielenie się w postać (…). W ramach wykonywanej roli Wnioskodawca prowadził dialogi z innymi aktorami i uczestnikami nagrania, (…).
W trakcie realizacji materiału Wnioskodawca wykorzystywał własne umiejętności aktorskie, w szczególności poprzez odpowiednią modulację głosu, dobór tempa i sposobu wypowiedzi, mimikę twarzy, gestykulację, ruch sceniczny oraz sposób budowania emocji i napięcia dramaturgicznego. Poszczególne kwestie dialogowe były w znacznej części improwizowane lub modyfikowane przez Wnioskodawcę w celu uzyskania bardziej naturalnego i wiarygodnego efektu artystycznego, przy zachowaniu zgodności z założeniami scenariusza.
W zależności od przebiegu nagrania Wnioskodawca na bieżąco dostosowywał sposób odgrywania roli do zachowania pozostałych aktorów oraz dynamiki sceny, samodzielnie podejmując decyzje dotyczące sposobu wyrażania emocji, reakcji na nieprzewidziane sytuacje oraz budowania charakterystycznych cech odgrywanej postaci. W przypadku powtarzania ujęć każdorazowo wykonywał rolę od nowa, wprowadzając różnice w interpretacji dialogów, sposobie wypowiedzi, ekspresji i zachowaniu scenicznym, tak aby uzyskać możliwie najlepszy efekt artystyczny.
Po zakończeniu nagrania artystyczne wykonanie Wnioskodawcy zostało utrwalone w materiale audiowizualnym, a następnie wykorzystane przez Zamawiającego zgodnie z postanowieniami łączących ich umów.
15. Jaki rodzaj umowy/umów łączy Pana z Zamawiającym (czy jest to umowa licencyjna, czy też inna umowa o podobnym charakterze – jaka/jakie)?
odpowiedział Pan: Wnioskodawcę z Zamawiającym łączy umowa ramowa o współpracy przewidująca świadczenie usług aktorskich wraz z udzieleniem licencji na korzystanie z artystycznego wykonania oraz zgodą na wykorzystanie wizerunku.
16. Na pytanie: Czy w związku z prowadzeniem jednoosobowej działalności gospodarczej jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług? Jeśli tak to od kiedy (proszę podać dokładną datę) oraz z tytułu prowadzenia jakiej działalności gospodarczej?
odpowiedział Pan: W związku z prowadzeniem jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny od 12 sierpnia 2022 r. z tytułu samodzielnego prowadzenia usługowej działalności gospodarczej.
17. Na pytanie: Czy świadcząc usługi aktorskie będące przedmiotem wniosku wykonuje/będzie Pan wykonywał usługi, o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?
odpowiedział Pan: Wnioskodawca nie wie, czy usługi aktorskie będące przedmiotem złożonego wniosku stanowią jedną z usług, o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie Wnioskodawca zwraca uwagę, że kwalifikacja prawna w tym zakresie leży w gestii organu.
18. Na pytanie: Za jakie konkretnie czynności wypłacane jest Panu honorarium, o którym mowa we wniosku?
odpowiedział Pan: Za wykonanie poszczególnych zamówień Wnioskodawca otrzymuje Honorarium na podstawie wystawionej faktury. Honorarium to stanowi wynagrodzenie za osobiste świadczenie usług aktorskich jako artysta wykonawca oraz obejmuje należność za udzielenie Zamawiającemu licencji na korzystanie z utrwalonego w materiale artystycznego wykonania, a także zgodę na wykorzystanie wizerunku na wskazanych w umowie polach eksploatacji, w ramach tzw. Eksploatacji Podstawowej.
W związku z zaistniałą rozbieżnością Wnioskodawca zmienia brzmienie pytania nr 2 na następujące: „Czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi aktorskie, za które otrzymuje on wynagrodzenie w formie opisanego honorarium, korzystają ze zwolnienia z podatku od towarów i usług?
19. Na pytanie: Czy wykonywane przez Pana usługi są każdorazowo dokumentowane wystawioną przez Pana fakturą?
odpowiedział Pan: Wnioskodawca każdorazowo dokumentuje sprzedaż usług przy użyciu faktur.
20. Na pytanie: Jakie dokładnie czynności dokumentuje wystawiona przez Pana faktura?
odpowiedział Pan: Faktura wystawiona przez Wnioskodawcę dokumentuje sprzedaż usług na podstawie umowy ramowej, za które otrzymuje wynagrodzenie w formie opisanego honorarium.
Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (sformułowane ostatecznie w piśmie uzupełniającym z 29 czerwca 2026 r.)
Czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi aktorskie, za które otrzymuje on wynagrodzenie w formie opisanego honorarium, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług?
Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
Zdaniem Wnioskodawcy, usługi świadczone przez niego na rzecz Zamawiającego w ramach opisanej umowy ramowej korzystają w całości ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”).
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, przy czym stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów.
Ustawodawca przewiduje jednak dla niektórych czynności odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania w postaci zwolnień.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów. Warunkiem zastosowania tego zwolnienia jest łączne spełnienie przesłanki przedmiotowej (usługi kulturalne) oraz podmiotowej (status usługodawcy).
Z uwagi na brak definicji legalnej „usług kulturalnych” w prawie podatkowym, przy dokonywaniu wykładni posłużyć się należy regułami znaczenia potocznego oraz definicjami słownikowymi.
Jak powszechnie wskazuje się w doktrynie i słownikach języka polskiego, kultura to całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych.
Posiłkując się dodatkowo wykładnią systemową zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, działalność ta polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.
Działania Wnioskodawcy polegające na kreacji aktorskiej, udziale w scenach reżyserowanych oraz improwizowanych, w których operuje on własnym głosem, gestem i mimiką przed obiektywem, stanowią uzewnętrzniony rezultat o charakterze kreacyjnym i bezdyskusyjnie wpisują się w ramy tak definiowanej działalności kulturalnej.
Analizując z kolei przesłankę podmiotową należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Zgodnie z jej art. 85 ust. 1 każde artystyczne wykonanie utworu pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia, a w myśl art. 85 ust. 2, artystycznymi wykonaniami są w szczególności działania aktorów.
Wnioskodawca, wykonując osobiście powierzone mu zadania aktorskie, wnosi do nich twórczy, indywidualny charakter poprzez unikalną interpretację i improwizację, co wprost determinuje jego status jako artysty wykonawcy chronionego powołaną ustawą.
Zwieńczeniem tej argumentacji jest regulacja art. 86 ust. 2 prawa autorskiego, wedle której artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania lub za rozporządzanie prawami do niego. W analizowanym zdarzeniu Wnioskodawca za swoje usługi artystyczne otrzymuje od Zamawiającego wynagrodzenie, które przyjmuje uregulowaną umownie formę Honorarium, obejmującego wprost należność za osobiste świadczenie usług aktorskich oraz udzielenie licencji na korzystanie z utrwalonego artystycznego wykonania na określonych polach eksploatacji.
Konkludując, skoro świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegające na wykonywaniu ról aktorskich stanowią usługi kulturalne, które świadczy on jako artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a usługi te są wynagradzane w formie honorarium za udzielenie licencji do artystycznego wykonania, to przedmiotowe świadczenia w pełni wyczerpują dyspozycję art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy o VAT i podlegają bezwzględnemu zwolnieniu z podatku od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” :
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (...).
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
Nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:
a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
Z kolei na podstawie art. 43 ust. 19 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:
1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
2) wstępu:
a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
5) działalności agencji informacyjnych;
6) usług wydawniczych;
7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
8) usług ochrony praw.
Z analizy powołanego art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jednoznacznie wynika, że zwolnienie ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Oznacza to, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku na jego podstawie jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem prawa publicznego lub innym podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym lub wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury, w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, albo indywidualnym twórcą lub artystą wykonawcą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanym za wykonaną usługę w formie honorarium.
Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.
Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.
W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia weszli indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi implementację do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:
Zwolnieniu od podatku przez państwa członkowskie podlega świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem, przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy należy się posłużyć wykładnią literalną, odwołując się do językowego znaczenia tych pojęć.
Tym samym wskazać należy, że kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast, określenie „kulturalny” oznacza „odnoszący się do tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).
Zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).
W sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. W tym celu należy sięgnąć do ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, np. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 457):
Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.
Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.
Za usługi kulturalne możemy zatem uznać usługi polegające na upowszechnianiu i ochronie kultury, przez którą należy rozumieć naturalne i kulturalne dziedzictwo ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, w szczególności w zakresie historii, nauki i sztuki.
Ustawodawca określając katalog podmiotów, które mogą korzystać ze zwolnienia od podatku – w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy wymienia indywidualnych twórców i artystów wykonawców, odsyłając w celu zdefiniowania tych pojęć do ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
I tak, stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
W świetle art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2) plastyczne;
3) otograficzne;
4) lutnicze;
5) wzornictwa przemysłowego;
6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7) muzyczne i słowno-muzyczne;
8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9) audiowizualne (w tym filmowe).
Według art. 1 ust. 21 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Ochroną objęty może być wyłącznie sposób wyrażenia; nie są objęte ochroną odkrycia, idee, procedury, metody i zasady działania oraz koncepcje matematyczne.
Jak stanowi art. 1 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
Stosownie do art. 8 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Dopóki twórca nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa autorskiego zastępuje go producent lub wydawca, a w razie ich braku - właściwa organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.
Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka.
Aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:
· mieć źródło w pracy człowieka (twórcy);
· stanowić przejaw działalności twórczej;
· posiadać indywidualny charakter.
W myśl art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
W świetle postanowień art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.
Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Artyście wykonawcy przysługuje, w granicach określonych przepisami ustawy, wyłączne prawo do:
1) ochrony dóbr osobistych, w szczególności w zakresie:
a) wskazywania go jako wykonawcy, z wyłączeniem przypadków, gdy pominięcie jest zwyczajowo przyjęte,
b) decydowania o sposobie oznaczenia wykonawcy, w tym zachowania anonimowości albo posłużenia się pseudonimem,
c) sprzeciwiania się jakimkolwiek wypaczeniom, przeinaczeniom i innym zmianom wykonania, które mogłyby naruszać jego dobre imię;
2) korzystania z artystycznego wykonania i rozporządzania prawami do niego na następujących polach eksploatacji:
a) w zakresie utrwalania i zwielokrotniania - wytwarzania określoną techniką egzemplarzy artystycznego wykonania, w tym zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową,
b) w zakresie obrotu egzemplarzami, na których artystyczne wykonanie utrwalono - wprowadzania do obrotu, użyczania lub najmu egzemplarzy,
c) w zakresie rozpowszechniania artystycznego wykonania w sposób inny niż określony w lit. b - nadawania, reemitowania oraz odtwarzania, chyba że są one dokonywane za pomocą wprowadzonego do obrotu egzemplarza, a także publicznego udostępniania utrwalenia artystycznego wykonania w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.
Jak wynika z art. 86 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w umowie albo przyznane w przepisach ustawy.
Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.
Tak sformułowana treść przepisów określających zwolnienie od podatku od towarów i usług, gdzie szczególnie akcentowana jest „indywidualność twórców i artystów wykonawców”, w zestawieniu z brzmieniem przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych pozwala stwierdzić, iż intencją ustawodawcy podatkowego było objęcie zwolnieniem wyłącznie takich usług kulturalnych, które świadczone są przez twórców, artystów wykonawców, z uwzględnieniem ich szczególnych relacji z dziełem, utworem.
Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy świadczone przez Pana usługi aktorskie, za które otrzymuje Pan wynagrodzenie w formie honorarium, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Jak wynika z okoliczności przedstawionych we wniosku:
· Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w przeważającym przedmiocie działalności agencji reklamowych (PKD 73.11.Z). Ponadto świadczy Pan usługi związane z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych (PKD 59.11.Z), usługi post produkcyjne związane z filmami, nagraniami wideo i programami telewizyjnymi (PKD 59.12.Z) oraz działalność portali internetowych (PKD 63.12.Z). W ramach tych przedmiotów działalności świadczy Pan usługi artystów wykonawców, które dla celów rozliczeniowych mieszczą się w grupowaniu PKWiU 90.01.10.0 - „Usługi artystów wykonawców”.
· Rozpoczął Pan współpracę z A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Zamawiający”), zawierając z nią umowę ramową o świadczenie usług aktorskich oraz udzielenie licencji do artystycznych wykonań i wizerunku.
· Przedmiotem zawartej umowy jest świadczenie przez Pana na rzecz Zamawiającego usług aktorskich, polegających w szczególności na osobistym udziale w nagraniach, co obejmuje m.in. odgrywanie ról, udział w scenach improwizowanych lub reżyserowanych oraz wygłaszanie kwestii. Każdorazowe Pana artystyczne wykonanie obejmuje wykonanie roli, sceny, dialogu, improwizacji, wypowiedzi, gestu, mimiki, ruchu scenicznego lub głosu utrwalonego w materiale audiowizualnym. Nagrania te są przygotowywane przez Zamawiającego i przeznaczone głównie do publikacji w (…).
· W umowie oświadczył Pan, że wykonując swoje obowiązki, działa jako indywidualny artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
· Świadczone przez Pana usługi aktorskie stanowią usługi kulturalne polegające na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Usługi te polegają na twórczym wykonywaniu ról aktorskich utrwalanych w utworach audiowizualnych. Ich kulturalny charakter przejawia się w tym, że polegają na artystycznym wykonaniu utworu, wymagają interpretacji roli, obejmują twórcze wykorzystanie głosu, mimiki, gestów oraz ruchu scenicznego. W rezultacie prowadzą do powstania artystycznego wykonania podlegającego ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim prawach pokrewnych. Nie są to czynności techniczne ani organizacyjne.
· Świadczone przez Pana usługi aktorskie wiążą się z pracą twórczą, wymagającą kreatywności, cechującą się niepowtarzalnością i są wykonywane według Pana autorskiego pomysłu. Każdorazowe wykonanie roli wymaga indywidualnej interpretacji scenariusza, odpowiedniego sposobu prowadzenia dialogu, zastosowania własnej ekspresji, gestykulacji, mimiki, intonacji oraz sposobu budowania postaci. Mimo otrzymania ogólnych wytycznych od Zamawiającego, ostateczny sposób wykonania roli pozostaje rezultatem Pana twórczej działalności.
· Świadczenie przez Pana usług na rzecz Zamawiającego wymaga od Pana specjalistycznej wiedzy (umiejętności), tj.: umiejętności aktorskich, pracy przed kamerą, znajomości zasad realizacji materiałów audiowizualnych, zdolności interpretacji scenariusza, umiejętności improwizacji, pracy głosem, budowania postaci.
Ponadto wskazał Pan, że umowa ramowa o świadczenie usług aktorskich oraz udzielenie licencji do artystycznych wykonań i wizerunku jednoznacznie wyklucza z zakresu Pana świadczeń usługi reklamowe, influencerskie, produkcyjne, montażowe, post produkcyjne czy techniczne, za które odpowiada wyłącznie Zamawiający.
Jednocześnie z przedstawionych przez Pana informacji nie wynika, by w związku ze świadczeniem usług aktorskich wykonywał Pan usługi, o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy.
Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że skoro usługi, które świadczy Pan na rzecz Zamawiającego, będą stanowiły usługi kulturalne, do których nie znajdzie zastosowania art. 43 ust. 19 ustawy oraz świadczy/będzie je Pan świadczył jako indywidualny twórca i artysta wykonawca w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, otrzymując wynagrodzenie w formie honorarium, to usługi te korzystają/będą korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy.
Podsumowanie
Świadczone przez Pana usługi aktorskie, za które otrzymuje Pan wynagrodzenie w formie honorarium, korzystają/będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy. Zwolnienie to ma/będzie miało zastosowanie w sytuacji, gdy w związku ze świadczeniem ww. usług aktorskich – zgodnie z opisem sprawy – nie wykonuje/nie będzie Pan wykonywał usług reklamowych, influencerskich, produkcyjnych, montażowych, post produkcyjnych oraz technicznych.
Tym samym Pana stanowisko oceniłem jako prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
· stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia;
· zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wskazuję, że analiza przepisów ustawy z dnia 2 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym nie jestem uprawniony do oceny, czy faktycznie działa Pan jako indywidualny twórca i artysta wykonawca.
Ponadto zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Jednocześnie podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
Końcowo informuję, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo