Interpretacja 0112-KDIL1-1.4012.47.2026.2.DS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i 2 ustawy, a w konsekwencji opodatkowanie jej sprzedaży. Uzupełnili go Państwo pismem z 23 marca 2026 r. (wpływ 23 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (…) (dalej jako: „Gmina”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej jako: „ustawa o VAT”).

Począwszy od 1 stycznia 2017 r., Gmina oraz Jej jednostki budżetowe występują jako jeden podatnik podatku VAT, zgodnie z ustawą z dnia 5 września 2016 r. o zasadach rozliczeń w podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego. W tym zakresie Gmina traktuje wewnętrzne rozliczenia pomiędzy Urzędem Gminy oraz jednostkami oraz pomiędzy samymi jednostkami jako zdarzenia niepodlegające ustawie o VAT na podstawie art. 15 ust. 1 i ust. 6 ustawy o VAT.

Gmina wykonuje m.in. czynności z zakresu zadań własnych dotyczących gospodarki nieruchomościami, nałożonych na Gminę odrębnymi przepisami.

Gmina planuje sprzedać niezabudowaną nieruchomość, oznaczoną numerem działki (…) o pow. 0,1400 ha (dalej jako: „Działka”). Działka w ewidencji sklasyfikowana jest jako użytki gruntowe zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych: (...) kl. VI – 0,0522 ha i (...) kl. VI – 0,0878 ha. Działka porośnięta jest trawami, chwastami i licznymi zadrzewieniami i zakrzewieniami.

Działka z jednej strony przylega do drogi o nawierzchni asfaltowej, a z pozostałych stron graniczy z działkami niezabudowanymi. Teren, na którym znajduje się działka, uzbrojony jest w energię elektryczną i wodociąg – te elementy infrastruktury nie są własnością Gminy. Nad działką od zachodu przebiega linia średniego napięcia, na działce posadowione są 2 betonowe słupy energetyczne, które również nie są własnością Gminy – stanowią własność przedsiębiorstwa przesyłowego.

Działka nie została objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W stosunku do działki nie została wydana również decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. Według studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego działka położona jest na obszarze oznaczonym symbolem ZN – teren zieleni nieurządzonej.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opis sprawy

1. Nabycie przez Gminę działki nr (…) nie zostało dokonane w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przedmiotowa nieruchomość została bowiem nabyta nieodpłatnie na podstawie decyzji komunalizacyjnej Wojewody nr (…) z 4 sierpnia 2005 r. W konsekwencji, nabycie to nie stanowiło czynności opodatkowanej podatkiem VAT, jak również nie było czynnością zwolnioną z tego podatku – pozostawało ono poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym podatek VAT nie został naliczony.

2. W związku z nabyciem przez Gminę działki nr (…) nie przysługiwało Jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Nieruchomość została bowiem nabyta nieodpłatnie na podstawie decyzji komunalizacyjnej Wojewody nr (…) z 4 sierpnia 2005 r., a czynność ta – jako pozostająca poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług – nie wiązała się z naliczeniem podatku VAT. W konsekwencji, po stronie Gminy nie wystąpił podatek naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu, a tym samym Gmina nie miała możliwości skorzystania z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego.

3. W odniesieniu do wskazanych obiektów Gmina wskazuje, że:

-     linia elektroenergetyczna średniego napięcia stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 ust. 3 ustawy Prawo budowlane,

-     dwa betonowe słupy energetyczne stanowią budowle w rozumieniu art. 3 ust. 3 ustawy Prawo budowlane,

-     sieć wodociągowa stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 ust. 3 ustawy Prawo budowlane,

-     sieć elektroenergetyczna stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 ust. 3 ustawy Prawo budowlane.

Jednocześnie, wskazane obiekty nie stanowią własności Gminy.

4. Działka nr (…) nie była i nie jest wykorzystywana przez Gminę do prowadzenia jakiejkolwiek działalności, w tym działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.

Obecnie teren działki pozostaje nieużytkowany i jest zarośnięty. W konsekwencji, działka nie była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że po złożeniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej powziął informację, iż dla przedmiotowego terenu, obejmującego m.in. działkę nr (…), procedowany jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, którego uchwalenie planowane jest w najbliższym czasie. Nie można wykluczyć, że sprzedaż nieruchomości nastąpi już po wejściu w życie tego planu.

Zgodnie z uzyskanymi informacjami, w projektowanym planie miejscowym teren ten będzie przeznaczony pod tereny zieleni nieurządzonej i nie będzie przewidywał możliwości jego zabudowy, a zatem przeznaczenie nieruchomości pozostanie tożsame z dotychczasowym wynikającym ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.

Pytanie

Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości, tj. działki nr (…) korzysta ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust.1 pkt 9 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Gminy, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości, tj. działki nr (…) nie korzysta ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT i będzie ona podlegać opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT 23%.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2025 r. poz. 775, t. j. z dnia 21 maja 2025 r.; dalej jako „ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Sprzedaż nieruchomości dokonywana przez podatnika VAT stanowi dostawę towarów w rozumieniu ustawy o VAT, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Podstawowa stawka podatku VAT wynosi 23%. Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, bądź zwolnienie od podatku.

Jak zostało wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Z kolei jak wynika z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Definicja budowli została zawarta w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (dalej jako: „Prawo budowlane”).

Jak wskazano w art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Jak wynika z art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie liniowym – należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Działka będące przedmiotem sprzedaży z jednej strony przylega do drogi o nawierzchni asfaltowej, a z pozostałych stron graniczy z działkami niezabudowanymi. Teren, na którym znajduje się działka, uzbrojony jest w energię elektryczną i wodociąg. Nad działką od zachodu przebiega linia średniego napięcia, na działce posadowione są 2 betonowe słupy energetyczne, które również nie są własnością Gminy – stanowią własność przedsiębiorstwa przesyłowego. Działka nie została objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W stosunku do działki nie została wydana również decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego.

Jak stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.

Oznacza to, że naniesienia na przedmiotowej działce nie są przedmiotem dostawy dokonywanej przez Gminę, a sprzedaży podlega wyłącznie sam grunt.

Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiona jest budowla, niestanowiąca własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle prawa cywilnego część składową nieruchomości – w świetle ustawy o podatku od towarów i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym).

Mimo, że dostawa dotyczy wyłącznie gruntu to działka będąca przedmiotem sprzedaży stanowi nieruchomość zabudowaną, skoro znajdują się na niej ww. budowle. Wobec powyższego przedmiotem sprzedaży będzie działka będąca nieruchomością zabudowaną.

Podsumowując, zdaniem Gminy, sprzedaż działki nie korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, ponieważ przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji grunt ten jest już zabudowany i właściwe będzie zastosowanie podstawowej stawki podatku VAT, tj. 23%.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług

Z art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Natomiast treść art. 15 ust. 6 ustawy stanowi, że:

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że planują Państwo sprzedaż działki nr (…).

Dostawa ww. działki przez Gminę będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie publicznoprawną) i dla tej czynności Gmina wystąpi w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Wobec tego, powyższa czynność w świetle ustawy będzie traktowana jako odpłatna dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.

Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.

W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:

Z przytoczonych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.

Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” należy odwołać się do definicji zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.), zwanej dalej ustawą Prawo budowlane.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:

Na podstawie art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:

Stosownie do art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:

Z opis sprawy wynika, że:

-   nabycie działki nr (…) nie zostało dokonane w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług;

-   w związku z nabyciem działki nr (…) nie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;

-   teren, na którym znajduje się działka nr (…), uzbrojony jest w energię elektryczną i wodociąg, które nie są własnością Państwa Gminy;

-   nad działką nr (…) od zachodu przebiega linia średniego napięcia, nadto na przedmiotowej działce posadowione są 2 betonowe słupy energetyczne, które również nie są własnością Państwa Gminy – stanowią własność przedsiębiorstwa przesyłowego;

-   wszystkie ww. naniesienia stanowią budowle w rozumieniu art. 3 ust. 3 ustawy Prawo budowlane;

-   działka nie została objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jednakże po złożeniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej powzięli Państwo informację, iż dla przedmiotowego terenu, obejmującego m.in. działkę nr (…), procedowany jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, którego uchwalenie planowane jest w najbliższym czasie. Nie można wykluczyć, że sprzedaż nieruchomości nastąpi już po wejściu w życie tego planu;

-   w projektowanym planie miejscowym teren ten będzie przeznaczony pod tereny zieleni nieurządzonej i nie będzie przewidywał możliwości jego zabudowy, a zatem przeznaczenie nieruchomości pozostanie tożsame z dotychczasowym wynikającym ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego;

-   dla działki nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości, tj. działki nr (…) korzysta ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Natomiast we własnym stanowisku wskazują Państwo, że sprzedaż działki nie korzysta ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, ponieważ przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji grunt ten jest już zabudowany i właściwe będzie zastosowanie podstawowej stawki podatku VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeks cywilny:

Na mocy art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:

Jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego:

Z ww. przepisów prawa cywilnego wynika, że przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt wraz ze wszystkimi budynkami i urządzeniami trwale z tym gruntem związanymi.

Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego:

Z powyższego przepisu wynika, że jeśli przebiegające przez działkę sieci są przyłączone do przedsiębiorstw przesyłowych to stanowią własność tych przedsiębiorstw.

Wskazać w tym miejscu należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” zawartego w przytoczonym wyżej art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług nie należy utożsamiać z prawem własności. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów” akcentuje „własność ekonomiczną” funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego, regulujących przeniesienie prawa własności. W orzeczeniu C-320/88 Staatssecretaris van Financiën v. Shipping and Forwarding Safe B.V. TSUE wyraził pogląd, że „wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1), jednak jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).

Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla, niestanowiący własności zbywcy, to mimo, że ten obiekt budowlany stanowi w świetle prawa cywilnego część składową nieruchomości – w świetle ustawy o podatku od towarów i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).

W analizowanej sprawie planują Państwo sprzedać działkę nr (…), która uzbrojona jest w energię elektryczną i wodociąg, przebiega także linia średniego napięcia i posadowione są 2 betonowe słupy energetyczne. Nadto wskazali Państwo, że ww. infrastruktura znajdująca się na przedmiotowej działce nie należy do Państwa – należy ona do przedsiębiorstwa przesyłowego.

Na tle przedstawionych przez Państwa informacji należy stwierdzić, że nie sposób więc przyjąć, że będą Państwo dokonywać dostawy gruntu wraz ze znajdującymi się na nim ww. naniesieniami, które nie stanowią Państwa własności. To podmiot trzeci, a nie Państwo jako zbywający, znajduje się w faktycznym posiadaniu ww. naniesień i korzysta z nich jak właściciel. Zatem dostawa ww. naniesień, których nie są Państwo właścicielami nie będzie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

Tak więc, w przypadku planowanej sprzedaży działki nr (…), przedmiotem dostawy będzie wyłącznie grunt, którego jednak nie można uznać za grunt niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, bowiem posadowione są na nim budowle.

Zatem, planowana sprzedaż działki nr (…) nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji grunt ten jest już zabudowany budowlami.

W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

·   towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania;

·   brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Przy czym, jak wskazał NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12:

W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.

Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że działka nr (…) nie była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT. Ponadto, nieruchomość ta została nabyta nieodpłatnie na podstawie decyzji komunalizacyjnej, co nie stanowiło czynności opodatkowanej podatkiem VAT, jak również nie było czynnością zwolnioną od tego podatku – pozostawało ono poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Tym samym, nie można mówić, że przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu działki nr (…) lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem.

Wobec tego, w omawianej sytuacji zwolnienie od podatku VAT na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie będzie miało miejsca, gdyż nie zostaną spełnione warunki zawarte w tym przepisie. Zatem dostawa ww. nieruchomości nie będzie mogła korzystać także ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu.

Podsumowanie

Sprzedaż przedmiotowej nieruchomości, tj. działki nr (…) nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i 2 ustawy. W konsekwencji, sprzedaż działki nr (…) będzie opodatkowana według właściwej stawki podatku.

Tym samym, Państwa stanowisko, zgodnie z którym „sprzedaż działki nie korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, ponieważ przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji grunt ten jest już zabudowany i właściwe będzie zastosowanie podstawowej stawki podatku VAT” uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności ustalenia wysokości stawki podatku VAT, bowiem nie wydaje interpretacji indywidualnych w takim zakresie. Kwestie te są rozstrzygane w ramach odrębnej instytucji – wiążących informacjami stawkowych. Zatem, mogą Państwo wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z odrębnym wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.