Brak opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego przekazania samochodu z majątku firmy na cele prywatne podmiotu korzystającego ze zwolnienia z art. 113 ustawy.
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 2019 r. W 2019 r. nabył samochód osobowy marki X, wprowadził go do ewidencji środków trwałych i wykorzystywał w działalności. Był VAT czynnym i odliczył 50% VAT naliczonego. Samochód został całkowicie zamortyzowany. Nie dokonywał istotnych modernizacji; ponosił tylko wydatki eksploatacyjne i naprawcze. Od 2026 r. korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy o VAT. Planuje wycofać…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
21 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 21 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT transakcji nieodpłatnego przekazania samochodu osobowego z majątku przedsiębiorstwa na cele prywatne. Uzupełnił go Pan pismem z 3 września 2026 r. (wpływ 3 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą. W (...) 2019 r. Wnioskodawca nabył samochód osobowy marki X za kwotę około (...) zł brutto. Samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej i był wykorzystywany w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Przy nabyciu samochodu Wnioskodawca był podatnikiem VAT czynnym.
Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia 50% podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem pojazdu i Wnioskodawca z tego prawa skorzystał.
Samochód został całkowicie zamortyzowany dla celów podatku dochodowego.
Po nabyciu samochodu nie były dokonywane istotne modernizacje ani ulepszenia pojazdu, w związku z którymi Wnioskodawcy przysługiwałoby odliczenie podatku VAT naliczonego.
Wnioskodawca nie dokonywał również nakładów inwestycyjnych, które zmieniałyby wartość lub funkcjonalność samochodu. Ponoszone wydatki miały charakter zwykłych wydatków eksploatacyjnych i związanych z bieżącym utrzymaniem pojazdu.
Od (…) 2026 r. Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o VAT, z uwagi na nieprzekroczenie ustawowego limitu wartości sprzedaży.
Wnioskodawca planuje wycofać samochód z ewidencji środków trwałych i przekazać go z majątku przedsiębiorstwa do majątku prywatnego, z przeznaczeniem na cele osobiste.
Przekazanie samochodu będzie miało charakter nieodpłatny. Nie będzie związane ze sprzedażą samochodu ani z otrzymaniem jakiegokolwiek wynagrodzenia.
W momencie dokonania przekazania Wnioskodawca będzie nadal korzystał ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy o VAT.
Uzupełnienie opisu sprawy
1. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od dnia (...) 2019 r.
Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej jest działalność związana z (...).
2. Samochód osobowy marki X posiada silnik o pojemności skokowej A cm3 oraz mocy B kW.
Tym samym pojemność skokowa silnika jest większa niż 48 cm³, a moc silnika jest większa niż 7,2 kW.
3. Obecnie samochód ma ponad C km przebiegu. Tym samym na moment planowanego przekazania samochodu na cele osobiste jego przebieg będzie większy niż 6 000 km.
4. W okresie początku prowadzenia działalności gospodarczej do dnia (...) 2025 r. Wnioskodawca był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
W tym okresie samochód osobowy był wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w tym okresie były opodatkowane podatkiem VAT.
Od dnia (…) 2026 r. Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług.
Od dnia (…) 2026 r. samochód nadal jest wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, przy czym Wnioskodawca wykonuje czynności, w odniesieniu do których korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług.
5. W okresie użytkowania samochodu były wykonywane bieżące czynności związane z jego eksploatacją, konserwacją oraz naprawami, w tym wymiany zużywających się części eksploatacyjnych.
Wymieniane części służyły przywróceniu samochodu do właściwego stanu technicznego i użytkowego oraz zastępowały części zużyte lub uszkodzone. Nie były to przebudowy, rozbudowy ani modernizacje samochodu powodujące trwałe zwiększenie jego wartości użytkowej lub zmianę jego funkcjonalności.
W szczególności Wnioskodawca nie dokonywał inwestycji polegających na trwałym ulepszeniu samochodu ani nie montował elementów, których zamontowanie powodowałoby trwałe zwiększenie wartości samochodu w stosunku do jego stanu wynikającego z normalnego użytkowania.
Do dnia planowanego przekazania samochodu do majątku prywatnego Wnioskodawca nie planuje również wykonania takich prac.
6. W związku z tym, że Wnioskodawca nie ponosił wydatków na zakup części składowych samochodu, których wymiana lub montaż powodowałyby trwały wzrost jego wartości, nie wystąpiły wydatki na zakup takich części składowych, w odniesieniu do których Wnioskodawcy przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku naliczonego.
W pozostałym zakresie Wnioskodawca podtrzymuje w całości opis zdarzenia przyszłego oraz stanowisko przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
Pytanie
Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nieodpłatne przekazanie samochodu osobowego z majątku przedsiębiorstwa na cele prywatne przez Wnioskodawcę, korzystającego w momencie dokonania tej czynności ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy o VAT, będzie skutkowało obowiązkiem zapłaty podatku od towarów i usług?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne przekazanie samochodu osobowego z majątku przedsiębiorstwa na cele prywatne, dokonane w okresie korzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy o VAT, nie powinno skutkować obowiązkiem zapłaty podatku VAT.
Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT nieodpłatne przekazania towarów należących do przedsiębiorstwa, w stosunku do których podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, są traktowane jako dostawa towarów. Przepis ten stanowi zatem szczególną regulację, na podstawie której ustawodawca zrównał nieodpłatne przekazanie towarów – z dostawami towarów podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W konsekwencji, na gruncie systemu VAT, czynność taka jest traktowana analogicznie do dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu, pomimo jej nieodpłatnego charakteru.
W ocenie Wnioskodawcy, skoro na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT nieodpłatne przekazanie jest traktowane jako dostawa towarów dla celów podatku od towarów i usług, to brak jest podstaw do automatycznego wyłączenia tej czynności z zakresu zwolnienia przewidzianego dla małych przedsiębiorstw wyłącznie z tego powodu, że dostawa ta ma charakter nieodpłatny. Przeciwne stanowisko prowadziłoby do niespójnego rezultatu, w którym ta sama czynność byłaby traktowana jako dostawa towarów dla celów objęcia jej zakresem opodatkowania VAT, lecz jednocześnie byłaby wyłączana z systemu zwolnienia dla małych przedsiębiorstw wyłącznie ze względu na brak odpłatności.
Wnioskodawca wskazuje również, że nieodpłatne przekazanie używanego samochodu osobowego na cele prywatne nie zostało wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT jako czynność wyłączona ze zwolnienia podmiotowego.
W ocenie Wnioskodawcy okoliczność ta przemawia przeciwko przyjęciu, że ustawodawca zamierzał wyłączyć tego rodzaju czynność z zakresu zwolnienia.
W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jeżeli nieodpłatne przekazanie samochodu osobowego zostanie uznane za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, to czynność ta powinna korzystać ze zwolnienia podmiotowego przysługującego Wnioskodawcy na podstawie art. 113 ustawy o VAT, o ile w momencie dokonania przekazania Wnioskodawca spełnia warunki korzystania z tego zwolnienia.
W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku VAT z tytułu przekazania samochodu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Przez towary rozumie się przez rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W sytuacji więc, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z kolei w świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
Ponadto, zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne przekazanie towarów i nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2) wszelkie inne darowizny
- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Jak wynika z powyższych uregulowań opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
Zatem, aby nieodpłatne przekazanie towarów – w świetle powołanego art. 7 ust. 2 ustawy – podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:
· nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,
· przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
· przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego części składowych.
Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).
Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonywaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Według art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:
- prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od (...) 2019 r.;
- nabył Pan samochód osobowy, który został wprowadzony do ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej i był wykorzystywany w związku z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą;
- samochód osobowy marki X posiada silnik o pojemności skokowej A cm3 oraz mocy B kW. Tym samym pojemność skokowa silnika jest większa niż 48 cm³, a moc silnika jest większa niż 7,2 kW;
- obecnie samochód ma ponad C km przebiegu. Tym samym na moment planowanego przekazania samochodu na cele osobiste jego przebieg będzie większy niż 6 000 km;
- w okresie od początku prowadzenia działalności gospodarczej do (...) 2025 r. był Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, w tym okresie samochód osobowy był wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Czynności wykonywane przez Pana w tym okresie były opodatkowane podatkiem VAT;
- od (…) 2026 r. korzysta Pan ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy, a samochód nadal jest wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, przy czym wykonuje Pan czynności, w odniesieniu do których korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy;
- w okresie użytkowania samochodu były wykonywane bieżące czynności związane z jego eksploatacją, konserwacją oraz naprawami, w tym wymiany zużywających się części eksploatacyjnych;
- wymieniane części służyły przywróceniu samochodu do właściwego stanu technicznego i użytkowego oraz zastępowały części zużyte lub uszkodzone. Nie były to przebudowy, rozbudowy ani modernizacje samochodu powodujące trwałe zwiększenie jego wartości użytkowej lub zmianę jego funkcjonalności;
- nie dokonywał Pan inwestycji polegających na trwałym ulepszeniu samochodu ani nie montował elementów, których zamontowanie powodowałoby trwałe zwiększenie wartości samochodu w stosunku do jego stanu wynikającego z normalnego użytkowania;
- planuje Pan wycofać samochód z ewidencji środków trwałych i przekazać go z majątku przedsiębiorstwa do majątku prywatnego, z przeznaczeniem na cele osobiste;
- przekazanie samochodu będzie miało charakter nieodpłatny. Nie będzie związane ze sprzedażą samochodu ani z otrzymaniem jakiegokolwiek wynagrodzenia;
- nie ponosił Pan wydatków na zakup części składowych samochodu, których wymiana lub montaż powodowałyby trwały wzrost jego wartości, nie wystąpiły wydatki na zakup takich części składowych, w odniesieniu do których przysługiwałoby Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy nieodpłatne przekazanie samochodu osobowego z majątku przedsiębiorstwa na cele prywatne, dokonane w okresie korzystania przez Pana ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy o VAT, nie powinno skutkować obowiązkiem zapłaty podatku VAT.
Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy jest wykonywana odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów dokonywane nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
Z powołanego art. 7 ust. 2 ustawy, wynika że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa, a także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, ale wówczas, gdy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Niespełnienie ww. warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one przekazane.
W rozpatrywanej sprawie wszystkie powyższe warunki będą spełnione. Wskazał Pan, że do (...) 2025 r. był Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W tym okresie samochód osobowy był wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Od (…) 2026 r. korzysta Pan ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług. Samochód nadal jest wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, przy czym wykonuje Pan czynności, w odniesieniu do których korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług. Przy nabyciu samochodu był Pan podatnikiem VAT czynnym. Przysługiwało Panu prawo do odliczenia 50% podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem pojazdu i skorzystał Pan z tego prawa.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i obowiązujące przepisy stwierdzić należy, że planowane przez Pana przekazanie samochodu z majątku przedsiębiorstwa na cele prywatne będzie stanowiło nieodpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Jednocześnie wskazuję, że niezależnie od okoliczności, czy na moment transakcji będzie Pan podatnikiem VAT czynnym czy zwolnionym, przekazanie samochodu będzie spełniało warunki określone w art. 7 ust. 2 ustawy, dające podstawę do uznania tej transakcji za dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W konsekwencji powyższego przekazanie samochodu będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 2 ustawy.
Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników oraz dla pewnej grupy wykonywanych czynności.
Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
Natomiast według ww. art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
W myśl art. 113 ust. 4 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 , którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.
Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
W myśl art. 113 ust. 9 ustawy,
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 , jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:
Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Jak stanowi art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Natomiast, zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
a) jubilerskie,
b) ściągania długów, w tym factoringu.
Mając na uwadze art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. e) ustawy, stwierdzić należy, iż podatnicy dokonujący dostawy nowych środków transportu nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, niezależnie od wielkości obrotów.
Zgodnie z art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o nowych środkach transportu - rozumie się przez to przeznaczone do transportu osób lub towarów pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż 6.000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta.
Na wstępie stwierdzenia wymaga, że w myśl art. 113 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, do kwoty sprzedaży nie wlicza się także odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Jak wynika z przedstawionych przez Pana okoliczności sprawy, zaliczył Pan samochód do środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej i był on wykorzystywany w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, ponadto ww. samochód został całkowicie zamortyzowany dla celów podatku dochodowego. Wskazał Pan również, że samochód osobowy marki X posiada silnik o pojemności skokowej A cm3 oraz mocy B kW, tym samym pojemność skokowa silnika jest większa niż 48 cm³, a moc silnika jest większa niż 7,2 kW. Przedmiotowy samochód ma ponad C km przebiegu, zatem w momencie sprzedaży nie będzie spełniał przesłanek do uznania go za nowy środek transportu. Tym samym, środek trwały w postaci ww. samochodu osobowego nie spełnia przesłanek określonych w art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy, a w konsekwencji brak podstaw prawnych, aby uznać go za nowy środek transportu w rozumieniu ww. przepisu.
W opisie sprawy wskazał Pan również, że korzysta Pan ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy. Samochód jest wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, przy czym wykonuje Pan czynności, w odniesieniu do których korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy.
Analiza okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że skoro przedmiotowy samochód stanowi środek trwały, który podlega amortyzacji, to jego planowana dostawa będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, pod warunkiem, że przed przekazaniem tego środka trwałego, tj. samochodu osobowego, nie utraci Pan bądź nie zrezygnuje Pan ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Dodatkowo, przekazanie ww. samochodu, będącego środkiem trwałym, który podlega amortyzacji na podstawie art. 113 ust. 2 pkt 3 ustawy, nie będzie podlegać wliczeniu do limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.
W konsekwencji, posiadając status podatnika VAT zwolnionego na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług, będzie Pan mógł przekazać samochód osobowy z majątku przedsiębiorstwa na cele prywatne, jako czynność zwolnioną od podatku VAT i nie będzie to skutkowało obowiązkiem zapłaty podatku od towarów i usług.
Podsumowanie
Nieodpłatne przekazanie samochodu osobowego z majątku przedsiębiorstwa na cele prywatne przez Pana, jako podatnika korzystającego w momencie dokonania tej czynności ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy, będzie korzystało ze zwolnienia od podatku. W konsekwencji, ww. przekazanie nie będzie skutkowało obowiązkiem zapłaty podatku od towarów i usług.
Tym samym Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo