Interpretacja 0112-KDIL1-1.4012.624.2026.1.EB

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 27 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy planowana sprzedaż wydzielonych 76 działek z działki nr 1/3 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Uzupełnił go Pan pismem (wpływ 5 sierpnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Pan (...) (dalej: Wnioskodawca ) jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, nie prowadzącą gospodarstwa rolnego (nie będący rolnikiem i ryczałtowym), nie będąca podatnikiem VAT.

Pan (...) pozostaje w związku małżeńskim z panią (...) o ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej.

W roku 2006 na podstawie aktu notarialnego Repet. A Nr (...), w dniu 20 lipca 2006 r., w drodze zawarcia umowy sprzedaży nabył do majątku osobistego nieruchomość o powierzchni (...) ha, która stanowiła grunt niezabudowany, grunt orny. Podatnik nabył działkę w celu podjęcia aktywności rolnej dla własnych potrzeb. Żona Pana (...), była już wówczas rolnikiem, podlegającym ubezpieczeniu w KRUS, chciała prowadzić działalność rolniczą. Przedmiotowa nieruchomość miała być częścią gospodarstwa rolnego prowadzonego przez małżonków (...) (łącznie z prowadzonym wówczas gospodarstwem w (...) o areale ok. (…) ha, będącym własnością Pani (...)).

Podatnik nie nabył działki nr 1/3 z zamiarem jej sprzedaży – przez 20 lat nie dokonał zbycia tej nieruchomości. W roku 2006 na podstawie aktu notarialnego Rep. A Nr (...), w dniu 20 lipca 2006 r. Podatnik nabył działkę w celu prowadzenia na niej upraw rolnych wraz ze swoją żoną – był to bowiem grunt orny na którym zamierzał wraz z żoną rozpocząć produkcję rolną, ponieważ areał był znaczny i wynosił (...) ha. Grunt wykorzystywany był przez pierwsza dwa lata po nabyciu do prowadzenia przez (...) działalności rolniczej w postaci siewu zbóż oraz utrzymywania jej w kulturze rolnej. Przedmiotowa nieruchomość miała być częścią większego zamiaru gospodarczego w postaci prowadzonego gospodarstwa rolnego prowadzonego przez małżonków (...) (łącznie z prowadzonym wówczas gospodarstwem w (...) o areale ok. (…) ha, będącym własnością Pani (...)). Podatnik dokonywał z gruntu działki nr 1/3 przez dwa laty zbiorów upraw, natomiast nie dokonywał zbiorów i dostawy (sprzedaży) produktów rolnych. W okresie dwóch lat uprawy przeznaczał produkty rolne wyłącznie na własne potrzeby. Grunt wykorzystywany był przez pierwsza dwa lata po nabyciu do prowadzenia przez (...) działalności rolniczej w postaci siewu zbóż oraz utrzymywania jej w kulturze rolnej. Po zakończeniu uprawy był nieużytkiem.

Żona Wnioskodawcy prowadziła działalność rolniczą na działce Wnioskodawcy na zasadach prekaryjnych, w ramach wspólnego gospodarstwa domowego – ustrój rozdzielności majątkowej nie wyklucza prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego; w dalszym ciągu pomiędzy małżonkami istnieją obowiązki wynikające w szczególności z Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (np. art. 27 krio – oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym).

Dla przedmiotowej działki nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Nabycie nie nastąpiło na podstawie faktury VAT, lecz na podstawie umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego, której stroną, jako nabywca, był Wnioskodawca, osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, nie został odliczony podatek VAT. (...) nabył nieruchomość rolną, która pozostaje nieruchomością rolną do dnia dzisiejszego. W umowie sprzedaży złożone zostało oświadczenie, że (...) oświadcza, że powyższa nieruchomość stanowi gospodarstwo rolne, w rozumieniu ustawy o podatku rolnym. Agencja Nieruchomości Rolnych nie skorzystała z prawa pierwokupu przedmiotowej nieruchomości. Podatnikowi prawo do odliczenia nie przysługiwało, ponieważ działka została nabyta przez Podatnika do własnych potrzeb osobistych, a nie w ramach działalności gospodarczej. Podatnik nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym. Podatnik nie prowadził działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o VAT. Nabycie działki nie nastąpiło w celu prowadzenia działalności gospodarczej o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Podatnik nie zamierzał być rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu ustawy o VAT i nigdy nie był. Gospodarstwo rolne służyło zaspakajaniu potrzeb osobistych. Podatnik nie dokonywał z gruntu działki nr 1/3 żadnych zbiorów ani dostaw tych zbiorów.

Dnia 16 czerwca 2009 r. Wójt Gminy (...) wydał na rzecz Wnioskodawcy decyzję nr (...) ustalającą warunki zabudowy działki nr 1/3 dla inwestycji polegającej na budowie siedemdziesięciu sześciu wolno stojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz jednego budynku handlowo-usługowego. Z wnioskiem wystąpił (...) z uwagi na brak możliwości prowadzenia działalności rolniczej na wszystkich gruntach z przyczyn ekonomicznych oraz logistycznych – skoncentrowania się na innej formie zarabiania na życie.

Dnia 1 grudnia 2016 r. Wójt Gminy (...) wydał na rzecz Wnioskodawcy decyzję zatwierdzająca projekt podziału działki nr 1/3 na 76 odrębnych działek. W wyniku tego podziału ukształtował się podział geodezyjny w jednej Księdze Wieczystej nr (...) działki nr 1/3 obejmujący 76 działek od nr 1/4 do nr 1/78. Dla wydzielonych geodezyjnie 76 działek od nr 1/4 do 1/78 nie istnieje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ani nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy – są to działki rolne. Decyzja o warunkach zabudowy utraciła moc.

Podatnik nie ponosił w stosunku do działki nr 1/3 żadnych nakładów zwiększających wartość działki:

A.   Nie wystąpił z wnioskiem o zmianę przeznaczenia terenu.

B.   Nie wystąpił z wnioskiem o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej.

C.   Nie ponosił nakładów na ogrodzenie.

D.   Nie wystąpił z wnioskiem ani nie poniósł nakładów na wytyczenie drogi dojazdowej do działki.

E.   Nie wystąpił z wnioskiem ani nie uzbroił działki w żadne przyłącza.

Wnioskodawca zamierza przenieść własność przedmiotowej działki nr 1/3, podzielonej na 76 działek na rzecz osoby trzeciej – osoby prawnej (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – zwana dalej „Spółką”). Wnioskodawca nie posiada możliwości finansowych ani logistycznych na ewentualne zagospodarowanie przedmiotowej nieruchomości. Ponadto, przedmiotowa nieruchomość jest obciążona zobowiązaniem Wnioskodawcy wobec Banku (…) (wcześniej (…)) do kwoty hipoteki umownej łącznej kaucyjnej (…) zł – zobowiązanie z tego tytułu Wnioskodawca zobligowany jest niezwłocznie spłacić z uwagi na postawienie kredytu w stan natychmiastowej wymagalności.

Nabywająca Spółka może być powiązana osobowo lub kapitałowo z Wnioskodawcą lub jego żoną, (...), co oznacza spółkę, w której udziałowcami może być (...) lub jego żona (...) albo też w takich spółkach mogą sprawować funkcje w jej organach (Zarząd).

Ewentualna decyzja o sprzedaży jest podyktowana wyłącznie zmianami w przepisach prawa – zgodnie z założeniami reformy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz wprowadzeniem wymogu uchwalenia przez każdą gminę do dnia 1 lipca 2026 r. tzw. planu ogólnego, przedmiotowa nieruchomość może zostać zakwalifikowana jako nieużytek i utraci swoje walory prawne oraz użytkowe.

Sprzedaż działki nr 1/3 zostanie dokonana bezpośrednio na rzecz Spółki, w szczególności Wnioskodawca nie będzie korzystać z pośrednictwa wyspecjalizowanych podmiotów trudniących się obrotem nieruchomościami.

Spółka, do której miałaby nastąpić sprzedaż, nie została jest wytypowana.

Podatnik nie zamierza zawierać przedwstępnej umowy sprzedaży działki nr 1/3 ze Spółką. Podatnik nie udzielił żadnych pełnomocnictw związanych ze sprzedażą nieruchomości. Nieruchomość nie była przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Działka nr 1/3 nie była wykorzystywana ani do czynności zwolnionych z opodatkowania ani do czynności opodatkowanych.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami oraz w zakresie działalności deweloperskiej. Prowadzona przez Pana (...) działalność gospodarcza w latach 1997-2016 dotyczyła działalności solariów oraz usług kosmetycznych, a jej przeważającym kodem PKD była sprzedaż detaliczna artykułów używanych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (47.97.Z) – solaria.

Wnioskodawca w roku 2011 dokonał sprzedaży udziału 1/2 we współwłasności innej nieruchomości gruntowej stanowiącej jego majątek osobisty, niepodzielonej geodezyjnie. Wnioskodawca nie prowadzi działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Wnioskodawca wszedł w posiadanie tej nieruchomości w 2005 r. poprzez jej nabycie. Nieruchomość była nabyta w celu prowadzenia działalności rolniczej wspólnie z żoną (...), która była już wówczas rolnikiem, podlegającym ubezpieczeniu w KRUS, chciała prowadzić działalność. Przedmiotowa nieruchomość w celu podjęcia aktywności rolnej dla własnych potrzeb. Żona Pana (...), była już wówczas rolnikiem, podlegającym ubezpieczeniu w KRUS, chciała prowadzić działalność, rolniczą Przedmiotowa nieruchomość miała być częścią gospodarstwa rolnego prowadzonego przez małżonków (...) (łącznie z prowadzonym wówczas gospodarstwem w (...) o areale ok. (…) ha, będącym własnością Pani (...)). Przedmiotowa działka była wykorzystywana w podobny sposób, jak nieruchomość będąca przedmiotem niniejszego wniosku. Sprzedaż nieruchomości nastąpiła w roku 2011 i spowodowana była przyczynami ekonomicznymi (problemami finansowymi Wnioskodawcy). Została sprzedana jedna działka, z tytułu jej sprzedaży nie odprowadzał podatku VAT, środki uzyskane ze sprzedaży działek w takim zakresie, w jakim zostały uzyskane, zostały przeznaczone na spłatę zobowiązań Wnioskodawcy oraz na bieżące wydatki. Wnioskodawca nie nabył z uzyskanych środków żadnych innych nieruchomości. Wnioskodawca nie posiada innych działek, które zamierza w przyszłości sprzedać.

Działka objęta niniejszym wnioskiem jest działką rolną, orną, nie jest uzbrojona, nie posiada instalacji kanalizacyjnej ani wodnej. Zgodnie z założeniami reformy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz wprowadzeniem wymogu uchwalenia przez każdą gminę do dnia 1 lipca 2026 r. tzw. planu ogólnego, przedmiotowa nieruchomość może zostać zakwalifikowana jako nieużytek.

Wnioskodawca nie będzie podejmować żadnych kroków w zakresie uzbrojenia wydzielonych działek przed sprzedażą. Nie będzie też udzielać Spółce pełnomocnictwa do podejmowania jakichkolwiek czynności względem wydzielonych działek w imieniu Wnioskodawcy w okresie przed sprzedażą.

Pytanie

Czy planowana sprzedaż wydzielonych 76 działek utworzonych po podziale z działki nr 1/3 stanowić będzie dla Wnioskodawcy czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, sprzedaż 76 działek utworzonych po podziale z działki nr 1/3 nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uzasadnienie

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt. 6 ww. ustawy o VAT, przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Jednocześnie dostawa towaru mieści się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT.

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie nieruchomości gruntowych (w tym także wydzielonych działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Niemniej, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez wzglądu na cel lub rezultat takiej działalności.

W ust. 2 art. 15 ustawy o VAT, została zdefiniowana działalność gospodarcza. Zgodnie z ustawą obejmuje ona wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W doktrynie i orzecznictwie wskazuje sią, iż definicja działalności gospodarczej umieszczona w ustawie o VAT „ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnika tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Aczkolwiek ustawa nie wyraża tego wprost, należy przyjąć, że działalnością gospodarczą jest w zasadzie tylko ta aktywność, która wykonywana jest zawodowo, w sposób profesjonalny. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności” (Bartosiewicz Adam. Art. 15. W: VAT. Komentarz, wyd. XVI. Wolters Kluwer Polska, 2022).

W konsekwencji powyższego, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

1)  po pierwsze – dana czynność ujęta winna być w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT

2)  po drugie – czynność winna wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku VAT, tj. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego, nie jest podatnikiem podatku VAT ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanych w sposób profesjonalny czynności. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Dlatego też przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt lub budynek działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).

Zdaniem Wnioskodawcy, uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik VAT, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do całokształtu okoliczności faktycznych danej sprawy. Jest to w szczególności istotne w przypadku transakcji zbycia nieruchomości lub udziałów w nieruchomości przez osoby fizyczne nieprowadzące jakiejkolwiek działalności gospodarczej, co podkreślają składy orzekające w wydawanych wyrokach sądowych.

Przykładowo, z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Za podatnika należy zaś uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Samo pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Przykładem jest orzeczenie TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. Sąd wskazał: „Jeśli podatnik w rozumieniu artykułu 2(1) VI Dyrektywy sprzedaje majątek, którego część przeznaczył na cele inne niż związane z prowadzoną działalnością i którą to część zarezerwował na potrzeby osobiste, w odniesieniu do sprzedaży tej części nie występuje on jako podatnik. Transakcja taka nie podlega zatem opodatkowaniu VAT”. Zatem „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Dlatego, celem określenia, czy sprzedaż 76 działek utworzonych po podziale z działki nr 1/3 nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, niezbędne jest wskazanie, czy czynność ta będzie dokonana w ramach zwykłego zarządu przez Wnioskodawcę jego majątkiem prywatnym.

Zdaniem Wnioskodawcy właśnie taka sytuacja będzie miała miejsce.

Po pierwsze – działka nr 1/3 niewątpliwie stanowi majątek prywatny Wnioskodawcy, ponieważ działka nr 1/3 nie była nabyta z przeznaczeniem na cele prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej ani działalności rolnika ryczałtowego i tego rodzaju działalność nigdy nie była na działce nr 1/3 prowadzona (działka nr 1/3 nabyta była w drodze zawarcia umowy sprzedaży w roku 2006 i służyła wyłącznie celom osobistym Wnioskodawcy).

Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT oraz nie prowadzi działalności gospodarczej. Przez cały czas posiadania Działki nr 1/3 Wnioskodawca wykorzystywał Działkę nr 1/3 do celów prywatnych. Działka nr 1/3 ani jakakolwiek jej część nigdy nie była przedmiotem dzierżawy czy najmu na rzecz osób trzecich. Również sama sprzedaż 76 działek utworzonych po podziale z Działki nr 1/3 dokonywana będzie w związku z zaspokajaniem potrzeb prywatnych Wnioskodawcy – nieruchomość zabezpieczona została tzw. kredytem frankowym, który musi zostać spłacony z uwagi na wynik toczącego się procesu sądowego.

Po drugie, Wnioskodawca nie podejmował, nie podejmuje i nie zamierza podejmować względem 76 działek utworzonych po podziale z Działki nr 1/3 jakichkolwiek czynności mających cechy aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami oraz angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców jako profesjonalistów w obrocie nieruchomościami. Świadczą o tym fakty, iż w celu dokonania sprzedaży nie uzbrajał oraz nie będzie uzbrajać działek utworzonych po podziale z Działki nr 1/3 w jakiekolwiek media (prąd, gaz, woda itp.) i nie będzie ponosił nakładów na ulepszenie tych terenów ponad to co standardowo wynika z zarządzania własnym majątkiem.

Co więcej, w związku z planowaną sprzedażą nie będą podejmowane jakiekolwiek działania o charakterze profesjonalnie marketingowym. Wnioskodawca nie będzie też korzystać ze wsparcia podmiotów profesjonalnie trudniących się obrotem nieruchomościami.

Wnioskodawca dokonał w przeszłości incydentalnej sprzedaży nieruchomości stanowiącej jego majątek osobisty, w okolicznościach wskazujących na brak prowadzenia działalności gospodarczej.

Uznać zatem należy, iż podejmowane przez Wnioskodawcę działania należą zatem do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym i nie wykazują cech działalności gospodarczej.

Powyższe wnioski potwierdza także praktyka organów podatkowych, przykładowo:

−    interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 kwietnia 2022 r. o sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.18.2022.3.JM: „Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika bowiem taka aktywność Państwa, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjęli Państwo ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Państwa aktywność to podział geodezyjny działek, wydzielenie z działki drogi wewnętrznej niezbędnej do dojazdu do działek po podziale oraz ewentualne zwrócenie się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy w celu określenia rodzaju dopuszczalnej zabudowy na tej działce bądź o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla nowo powstałych działkach po podziale. Nie był i nie jest Pan zarejestrowany, jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Pani jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, prowadzi Pani działalność gospodarczą jednakże odmienną od zakresu sprzedaży nieruchomości. Z opisu sprawy nie wynika, aby zamierzali Państwo ponosić nakłady na przedmiotowe działki, takie jak: uzbrojenie w sieć wodociągową czy kanalizacyjną, uzbrojenie w sieć elektroenergetyczną, budowę drogi. Zatem, w omawianej sytuacji należy wskazać, że Państwa działania nie mogą świadczyć o zamiarze wykonywania działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie sprzedaż działek powstałych z podziału działki należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Dla dostawy działek korzystać będą Państwo z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełnią Państwo przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpią w roli podatnika podatku od towarów i usług. Skutkiem powyższego transakcje zbycia ww. działek nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”,

−    interpretacja indywidualna DKIS z dnia 26 kwietnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.48.2021.2.MP: „Podział odziedziczonej nieruchomości na 3 działki był działaniem koniecznym, żeby ww. działki sprzedać. Wnioskodawcy w żaden sposób nie chodziło o „maksymalizację zysku z transakcji”. Głównymi powodami sprzedaży jest zabezpieczenie emerytalne (Wnioskodawca ma 59 lat) chęć doposażenia córek Wnioskodawcy. Dodatkowym motywem sprzedaży ww. nieruchomości są wysokie koszty ich utrzymania. Analiza przedstawionych okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie podjął takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez Wnioskodawcę należą zatem do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Zainteresowany sprzedając przedmiotowe działki, będzie korzystać z przysługującego jemu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie będą miały zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług”,

−   interpretacja indywidualna DKIS z dnia 20 kwietnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.16.2021.3.MB: (...) W niniejszej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawczyni w przedmiocie zbycia nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. (...) Działania podejmowane przez Wnioskodawczynię należą zatem do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Wnioskodawczym sprzedając przedmiotowe działki korzystać będzie z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Reasumując, dokonując sprzedaży przedmiotowych działek powstałych z podziału działek nr 1, 2, oraz 3 położonych w (...), Wnioskodawczyni będzie korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Wnioskodawczynię cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. nieruchomości, a dostawę tej nieruchomości cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Konkludując, zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż 76 działek utworzonych po podziale z działki nr 1/3 nie będzie dla Wnioskodawcy stanowić działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i Wnioskodawca nie będzie z tego tytułu podatnikiem VAT.

Działka nr 1/3 stanowi bowiem majątek prywatny, została nabyta w drodze umowy sprzedaży i była wykorzystywana przez cały czas do realizacji celów prywatnych (nie służyła do prowadzenia działalności gospodarczej, nie była przedmiotem dzierżawy ani najmu).

Sprzedaż nieruchomości, składającej się z 76 działek utworzonych po podziale z działki nr 1/3 zostanie dokonana w sposób typowy dla rozporządzania majątkiem osobistym, tj. z przyczyn zmierzających do zaspokajania celów osobistych i rodzinnych, bez udziału pośredników i agencji nieruchomości, bez podejmowania szeroko zakrojonych czynności marketingowych (za takie bowiem nie można uznać ogłoszenia w portalu internetowym). Wnioskodawca dokona sprzedaży bez zawierania umów przedwstępnych, bez oddawania nieruchomości w dzierżawę w celu uzyskania pozwoleń, bez udzielania pełnomocnictw itp. czynności dodatkowych.

Dodatkowo, działania podejmowane przez Wnioskodawcę stanowią aktywność okazjonalną, wynikającą z niezwiązaną z wyspecjalizowanymi działaniami dotyczącymi obrotu i zarządzania nieruchomościami, a wynikająca zarządu majątkiem prywatnym. Potrzeba zbycia wynikła z przesłanek osobistych Wnioskodawcy, a nie z chęci zarobkowych, profesjonalnych.

Całokształt okoliczności wskazuje więc, iż w rozpatrywanej sprawie sprzedaż działek powstałych z podziału działki nr 1/3 należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W konsekwencji – Wnioskodawca nie będzie podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy o VAT, w konsekwencji czego sprzedaż 76 działek utworzonych po podziale z działki nr 1/3 nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje zatem, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:

Jak stanowi ust. 3 ww. artykułu:

Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii opodatkowania sprzedaży działek istotne jest, czy zbywca, w celu dokonania sprzedaży działek podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy zatem ustalić, czy w analizowanej sprawie, w odniesieniu do planowanej sprzedaży działek objętych zakresem złożonego wniosku, będzie Pan spełniał przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja.

Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w stosunku do planowanej sprzedaż działek powstałych w wyniku podziału działki nr 1/3, podejmował/będzie Pan podejmował działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:

−   Jest Pan osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, nie prowadzącą gospodarstwa rolnego (nie jest Pan rolnikiem i rolnikiem ryczałtowym), nie będąca podatnikiem VAT.

−   Pozostaje Pan w związku małżeńskim o ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej.

−   W roku 2006 na podstawie aktu notarialnego w drodze zawarcia umowy sprzedaży nabył do majątku osobistego nieruchomość o powierzchni (...)ha, która stanowiła grunt niezabudowany, grunt orny.

−   Nabył Pan działkę w celu podjęcia aktywności rolnej dla własnych potrzeb. Żona, była już wówczas rolnikiem, podlegającym ubezpieczeniu w KRUS, chciała prowadzić działalność, rolniczą. Przedmiotowa nieruchomość miała być częścią gospodarstwa rolnego prowadzonego przez małżonków (...).

−   Nie nabył Pan działki z zamiarem jej sprzedaży – przez 20 lat nie dokonał zbycia tej nieruchomości.

−   Grunt wykorzystywany był przez pierwsza dwa lata po nabyciu do prowadzenia przez żonę działalności rolniczej w postaci siewu zbóż oraz utrzymywania jej w kulturze rolnej. Po zakończeniu uprawy był nieużytkiem.

−   Pana żona prowadziła działalność rolniczą na Pana działce na zasadach prekaryjnych, w ramach wspólnego gospodarstwa domowego.

−   Dla przedmiotowej działki nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

−   Nabycie działki nie nastąpiło na podstawie faktury, lecz na podstawie umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego, której stroną, jako nabywca, był Wnioskodawca, osoba fizyczna nieprowadząca działalność gospodarczą, nie został odliczony podatek VAT.

−   Nie był i nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym.

−   Dnia 1 grudnia 2016 r. na Pana wniosek Wójt Gminy (...) wydał na rzecz Wnioskodawcy decyzję zatwierdzająca projekt podziału Działki nr 1/3 na 76 odrębnych działek. W wyniku tego podziału ukształtował się podział geodezyjny w jednej Księdze Wieczystej działki nr 1/3 obejmujący 76 działek od nr 1/4 do nr 1/78. Dla wydzielonych geodezyjnie 76 działek od nr 1/4 do nr 1/78.

−   Nie istnieje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ani nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy – są to działki rolne. Decyzja o warunkach zabudowy utraciła moc.

−   Nie ponosił Pan w stosunku do działki nr 1/3 żadnych nakładów zwiększających wartość działki.

−   Nie wystąpił z wnioskiem o zmianę przeznaczenia terenu.

−   Nie wystąpił z wnioskiem o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej.

−   Nie ponosił nakładów na ogrodzenie.

−   Nie wystąpił z wnioskiem ani nie poniósł nakładów na wytyczenie drogi dojazdowej do działki.

−   Nie wystąpił z wnioskiem ani nie uzbroił działki w żadne przyłącza.

−   Zamierza Pan przenieść własność przedmiotowej działki nr 1/3, podzielonej na 76 działek na rzecz osoby trzeciej – osoby prawnej.

−   Nabywająca Spółka może być powiązana osobowo lub kapitałowo z Panem lub Pana żoną.

−   Nie zamierza Pan zawierać przedwstępnej umowy sprzedaży działki nr 1/3 ze Spółką .

−   Nie udzielił żadnych pełnomocnictw związanych ze sprzedażą nieruchomości.

−   Nieruchomość nie była przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

−   Działka objęta niniejszym wnioskiem jest działką rolną, orną, nie jest uzbrojona, nie posiada instalacji kanalizacyjnej ani wodnej.

−   Nie będzie Pan podejmować żadnych kroków w zakresie uzbrojenia wydzielonych działek przed sprzedażą.

−   Nie będzie też udzielać Spółce pełnomocnictwa do podejmowania jakichkolwiek czynności względem wydzielonych działek w imieniu Pana w okresie przed sprzedażą.

Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy planowana sprzedaż wydzielonych 76 działek utworzonych po podziale z działki nr 1/3 stanowić będzie dla Pana czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowych niezabudowanych) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że planowana sprzedaż 76 działek niezabudowanych, nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie zbycia tych działek, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Jedynymi czynnościami jakie Pan podjął było dokonanie podziału i wystąpienie o warunki zabudowy (decyzje te utraciły moc). Nie podejmował Pan działań w związku ze sprzedażą 76 działek niezabudowanych, które stanowiłyby ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa przez Pana ww. działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie podejmował Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez Pana będą należały do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy wskazać zatem należy, że w odniesieniu do planowanej sprzedaży działek powstałych z podziału działki nr 1/3 brak będzie przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww. dostaw wystąpi Pan w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.

Tym samym, dokonując sprzedaży działek będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek powstałych z podziału działki nr 1/3, a ich dostawy – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podsumowując, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane regulacje ustawy stwierdzam, że planowana sprzedaż wydzielonych 76 działek utworzonych po podziale działki nr 1/3 nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku.

W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Końcowo zauważam, że analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z powyższym dołączone przez Pana dokumenty nie były przedmiotem merytorycznej analizy, a wydając przedmiotową interpretację oparłem się wyłącznie na przedstawionym przez Pana opisie sprawy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.