Opodatkowania dostawy działki nr 1/6 położonej na terenie oznaczonym w miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego różnymi symbolami.
Gmina planuje sprzedać niezabudowaną działkę nr 1/6, która jest podzielona na części z różnym przeznaczeniem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, obejmującym tereny od przeznaczonych pod zabudowę do tych, gdzie zabudowa jest zabroniona. Działka została nabyta przez Gminę w 1991 r. decyzją administracyjną…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie dostawy działki nr 1/6 położonej na terenie oznaczonym w miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego symbolami (...). Uzupełnili go Państwo pismem z 26 listopada 2025 r. (wpływ 26 listopada 2025 r.) oraz pismem z 15 grudnia 2025 r. (wpływ 15 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Gmina (...) zamierza sprzedać w trybie przetargu ustnego nieograniczonego nieruchomość stanowiącą jej własność oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków numerem 1/6 o pow. (...) ha, opisana w księdze wieczystej (...), położona w obrębie (...). Nieruchomość jest niezabudowana, położona bezpośrednio nad jeziorem (...) Powyższa nieruchomość objęta jest obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego Uchwała (...) Rady Miejskiej w (...) z dnia (...). w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (...) oraz Uchwała nr (...) Rady Miejskiej w (...) z dnia (...) w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części obrębu geodezyjnego (...).
(...) - teren usług sportu i rekreacji.
W ramach przeznaczenia dopuszcza się realizację obiektów sportowych stanowiących realizację inwestycji celu publicznego. W ramach przeznaczenia uzupełniającego dopuszcza się realizację infrastruktury technicznej stanowiącej inwestycje celu publicznego na podstawie obowiązujących przepisów odrębnych.
Teren położony jest w granicach użytku ekologicznego (...).
(...) – teren zieleni naturalnej
− na terenie (...) zlokalizowano stanowisko archeologiczne
− zakaz wycinki istniejących zadrzewień i zakrzewień
− zakaz zabudowy
− zakaz grodzenia
− teren położony w granicach użytku (...)
(...) – teren zabudowy zagrodowej
W ramach przeznaczenia dopuszcza się budowę budynków mieszkalnych, gospodarczych, garażowych, zabudowy inwentarskiej, zabudowy magazynowej związanej z prowadzeniem gospodarstwem rolnym. W ramach przeznaczenia uzupełniającego dopuszcza się usługi agroturystyczne.
(...) – teren istniejących użytków zielonych przeznaczony pod urządzenia sportowe
− w zakresie przeznaczenia podstawowego wyznaczony obszar umożliwia realizację terenowych urządzeń sportowych z (...),
− w zakresie przeznaczenia dopuszczalnego - istnieje możliwość realizacji boisk sportowych, ścieżki zdrowia,
− zakaz wznoszenia siedlisk rolniczych,
− uregulowanie gospodarki wodnej,
− zachowanie w stanie naturalnym oczek wodnych, mokradeł zadrzewień i zakrzaczeń.
(...) – teren planowanych usług turystycznych, związanych z realizacją (...)
− w zakresie przeznaczenia alternatywnego ustala się realizację pensjonatu i urządzeń sportowych,
− w zakresie przeznaczenia uzupełniającego ustala się możliwość wprowadzenia funkcji mieszkalnej,
− w obrębie działki 40% powierzchni terenów czynnych winny stanowić zadrzewienia.
(...) – zabudowa pensjonatowa
− w zakresie przeznaczenia uzupełniającego istnieje możliwość wprowadzenia funkcji mieszkalnej dla właściciela,
− ustala się powierzchni e działki pensjonatowej nie mniejszą niż 3000m2
− w obrębie działki 40% powierzchni terenów czynnych winny stanowić zadrzewienia
Położenie części działki nr 1/6 w konturze (...) oznacza, że nie są to tereny przeznaczone pod zabudowę.
Na terenach oznaczonych symbolami (...) – nie jest możliwa lokalizacja zabudowy.
Przy nabyciu działki mającej być przedmiotem dostawy Gminie nie przysługiwało prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego ponieważ Gmina nabyła działkę decyzją administracyjną wydaną dnia 27 grudnia 1991 r. znak (...) przez Wojewodę (...) w drodze komunalizacji.
Część działki nr 1 była od roku 2013 do końca roku 2023 wydzierżawiona na cele rolne. Na podstawie art. 12 ust. 1 kpt. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym przysługiwało dzierżawcy zwolnienie z podatku rolnego oraz na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych przysługiwało dzierżawcy zwolnienie z podatku od nieruchomości.
Gmina nie wykorzystywała działki nr 1, położonej w obrębie (...) do działalności gospodarczej.
(...) - System Informacji Przestrzennej Zagospodarowanie przestrzenne
(…)
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu spraw
1. Gmina (...) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.
2. Na pytanie o treści: „Czy w odniesieniu do części działki nr 1/6 oznaczonej symbolami: (...) plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza posadowienie jakichkolwiek budynków i budowli na danej części działki? Informacji proszę udzielić odrębnie dla każdej części działki oznaczonej danymi symbolami”,
Odpowiedzieli Państwo: „Na działce nr 1/6 dopuszczalne jest przez plan zagospodarowania przestrzennego posadowienia jakichkolwiek budynków i budowli:
kontur (...) – plan zagospodarowania przestrzennego nie dopuszcza posadowienia jakichkolwiek budynków i budowli,
kontur (...) – plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza posadowienie budowli (boisko sportowe oraz infrastrukturę techniczna),
kontur (...) – plan zagospodarowania dopuszcza posadowienie budynków,
kontur (...) – plan zagospodarowania dopuszcza posadowienie budynków,
kontur (...) – plan zagospodarowania dopuszcza posadowienie budowli (mała architektura urządzenia sportowe)”.
3. Czynność nabycia działki nr 1/6 przez Gminę (...) nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
4. Działka nr 1/6 była wykorzystywana przez Gminę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym przysługujący dzierżawcy.
Ponadto doprecyzowali Państwo opis sprawy o informację, że kontur (...) – plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza posadowienie budowli (mała architektura, urządzenia sportowe) według prawa budowlanego.
Pytania
Czy Gmina (...) przy sprzedaży działki nr 1/6 oznaczonej poszczególnymi konturami urbanistycznymi powinna naliczyć podatek VAT dla poszczególnych konturów, tj.:
1. Czy sprzedaż gruntu oznaczonego (...) planu symbolem (...) podlega zwolnieniu od podatku VAT?
2. Czy sprzedaż gruntu oznaczonego (...) planu symbolem (...) podlega podatkowi VAT?
3. Czy sprzedaż gruntu oznaczonego (...) planu symbolem (...) podlega podatkowi VAT?
4. Czy sprzedaż gruntu oznaczonego (...) planu symbolem (...) podlega podatkowi VAT?
5. Czy sprzedaż gruntu oznaczonego (...) planu symbolem (...) podlega podatkowi VAT?
6. Czy sprzedaż gruntu oznaczonego (...) planu symbolem (...) podlega podatkowi VAT?
Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w uzupełnieniu do wniosku)
W Państwa ocenie:
1) sprzedaż działki 2/9 konturu (...) – podlega zwolnieniu od podatku VAT,
2) sprzedaż działki 2/9 konturu (...) – podlega podatkowi VAT,
3) sprzedaż działki 2/9 konturu (...) – podlega podatkowi VAT,
4) sprzedaż działki 2/9 konturu (...) – podlega podatkowi VAT,
5) sprzedaż działki 2/9 konturu (...) – podlega podatkowi VAT.
6) sprzedaż działki (...) – podlega podatkowi VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zatem, w świetle przytoczonych powyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.
Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Według art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
- podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
- podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:
− Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
− Na działce nr 1/6 zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego posadowienia jakichkolwiek budynków i budowli:
kontur (...) – plan zagospodarowania przestrzennego nie dopuszcza posadowienia jakichkolwiek budynków i budowli,
kontur (...) – plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza posadowienie budowli (boisko sportowe oraz infrastrukturę techniczna),
kontur (...) – plan zagospodarowania dopuszcza posadowienie budynków,
kontur (...) – plan zagospodarowania dopuszcza posadowienie budynków,
kontur (...) – plan zagospodarowania dopuszcza posadowienie budowli (mała architektura urządzenia sportowe).
− Czynność nabycia działki nr 1/6 przez Gminę (...) nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
− Działka nr 1/6 była wykorzystywana przez Gminę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym przysługujący dzierżawcy.
− Przy nabyciu działki mającej być przedmiotem dostawy Gminie nie przysługiwało prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Państwa wątpliwości w przedmiotowej sprawie dotyczą ustalenia, czy przy sprzedaży działki nr 1/6 oznaczonej poszczególnymi konturami urbanistycznymi powinni Państwo naliczyć podatek VAT (pytania oznaczone we wniosku nr 1-6).
Analiza opisu sprawy, powołanych regulacji prowadzi do wniosku, że sprzedaż przez Gminę działki nr 1/3 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, a Gminę – z tytułu ww. sprzedaży (czynności o charakterze cywilnoprawnym) – należy uznać za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
Wskazać jednak należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku VAT dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane.
Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Jednocześnie należy wskazać, że kluczowa dla sprawy regulacja stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”, zgodnie z którym:
Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b).
W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.
Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Na mocy art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
Ponadto, w myśl art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania.
O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
Wskazać zatem należy, że zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie niezabudowanych gruntów wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Tym samym, z ww. zwolnienia od podatku od towarów i usług korzystać będą dostawy gruntów o charakterze wyłącznie rolnym, leśnym, itp.
Ponadto należy podkreślić, że przy dokonywaniu oceny, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę, nie można kierować się wyłącznie jego podstawowym przeznaczeniem określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, lecz należy również wziąć pod uwagę jego przeznaczenie uzupełniające, wynikające z tego planu. Ustawodawca bowiem, definiując w art. 2 pkt 33 ustawy teren budowlany wskazuje, że decydujące znaczenie mają m.in. zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie zawężając przy tym, że chodzi wyłącznie o podstawowe przeznaczenie określone w tym planie.
Przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że część działki nr 1/6 objęta symbolem (...) – dla której plan zagospodarowania przestrzennego nie dopuszcza posadowienia jakichkolwiek budynków i budowli, stanowi teren, który nie jest przeznaczony pod zabudowę. W związku z powyższym, działka nr 1/6 w części w jakiej położona jest na terenie oznaczonym w miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego symbolem (...), nie stanowi terenu budowlanego, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy. W konsekwencji dostawa działki nr 1/6 w tej części korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Z kolei dostawa działki nr 1/6 w części w jakiej położona jest na terenie oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolami (...) nie będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Z opisu sprawy wynika bowiem, że dla części działki nr 1/6 oznaczonej symbolami: (...) plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza posadowienie budynków i budowli, a tym samym stanowi teren budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy.
Jednocześnie należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości niezabudowanej wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować zastosowanie zwolnienia od podatku dla tej dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zatem dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
- towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
- brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.
Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygnatura akt I FSK 627/12 wskazał, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
Z opisu sprawy wynika, przy nabyciu działki mającej być przedmiotem dostawy Gminie nie przysługiwało prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego ponieważ Gmina nabyła działkę nr 1/6 decyzją administracyjną wydaną dnia 27 grudnia 1991 r. przez Wojewodę (...) w drodze komunalizacji.
Tym samym transakcja nabycia pozostawała poza podatkiem VAT. Zatem, nie wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu przez Gminę. Nie można tym samym uznać, że Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. W związku z powyższym, nie będzie spełniona przesłanka warunkująca skorzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu.
Zatem dla dostawy działki nr 1/6 w części w jakiej położona jest na terenie oznaczonym w miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego symbolami: (...) nie znajdzie zastosowania również zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
W konsekwencji stwierdzam, że planowana przez Gminę transakcja sprzedaży niezabudowanej działki nr 1/6 w części w jakiej położona jest na terenie oznaczonym w miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego symbolem (...) będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, natomiast w części w jakiej położona jest na terenie oznaczonym w miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego symbolami: (...) nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9 ustawy, a zatem będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki właściwej dla przedmiotu dostawy. Zatem wyłącznie dla części działki położonej na terenie oznaczonym w miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego symbolami: (...) należy doliczyć podatek VAT.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1-6 uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo