Interpretacja 0112-KDIL1-1.4012.909.2025.2.EB

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:

·      zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dostawy działki nr 2 zabudowanej halą magazynowo-biurową oraz wiatą magazynową – jest prawidłowe,

·      zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dostawy niezabudowanej działki nr 1 – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dostawy działki nr 2 zabudowanej halą magazynowo-biurową i wiatą magazynową oraz dostawy niezabudowanej działki nr 1. Uzupełniła go Pan pismami z 3 lutego 2026 r. (wpływ 3 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Komornik Sądowy (...) prowadzi postępowania, w których egzekucja została skierowana do nieruchomości położonej w miejscowości (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział (...) prowadzi księgę wieczystą o nr (...).

Prawo własności nieruchomości przysługuje dłużnikowi:

(…)

Prawo własności nieruchomości o nr (...) przysługuje dłużnikowi od roku 2002.

Dłużnik figuruje w rejestrze podatników podatku od towarów i usług prowadzonym na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. z dnia 9 lutego 2024 r. Dz. U. z 2024 r. poz. 361) jako czynny podatnik VAT od dnia 5 lipca 1993 r.

Opis nieruchomości o nr (...):

Nieruchomość składa się z dwóch działek: częściowo zabudowanej i częściowo rolnej działki nr 2 oraz rolnej działki nr 1 o powierzchni łącznej (...) ha. Działka nr 1 ma powierzchnię (…) ha i stanowi użytek grunty orne RVI, działka nr 2 ma powierzchnię (…) ha i stanowi użytek grunty orne RVI na powierzchni (…) ha i na powierzchni (…) ha.

Na wydzielonym gruncie o powierzchni (…) m² na działce nr 2 znajduje się hala magazynowo-biurowa oraz hala-wiata magazynowa. Do budynku użytkowego doprowadzona jest instalacja elektryczna, wodociągowa oraz kanalizacyjna indywidualna do własnego zbiornika bezodpływowego, dodatkowo klimatyzacja, nawiewy w hali, ogrzewanie – centralne ogrzewanie. Działki nie są ogrodzone.

Hala biurowo-magazynowa jest to obiekt kilkunastoletni w części magazynowej jednokondygnacyjny (w tej części zostało wydzielonych dodatkowe kilka pomieszczeń), a w części biurowej dwukondygnacyjny, bez podpiwniczenia. Wysokość hali to ok. (…) m. Stan techniczny budynku dobry. Powierzchnia użytkowe budynku wynosi (…) m², w tym: hala magazynowa (…) m², część biurowa (…) m². Hala (wiata) magazynowe powstała kilkanaście lat temu. Jest to obiekt wolnostojący, jednokondygnacyjny, bez podpiwniczenia. Hala wyposażona jest w instalację elektryczną. Powierzchnia użytkowe wynosi (…) m².

Nieruchomości rolne (część działki nr 2 oraz działka nr 1) o powierzchni (...) ha wykorzystywane są rolniczo – kompleksowe, systematycznie uprawiane, przeprowadzane są również wszystkie niezbędne zabiegi – nawożenie itp., aby gleba utrzymywała swoje walory.

Dla działek o numerach ewidencyjnych 1 i 2 nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, natomiast w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, przyjętym Uchwałą nr (…) Rady Miejskiej w (...) z dnia 17 sierpnia 2017 r., działka o numerze ewidencyjnym:

−      działka nr 1 – została przeznaczona pod tereny gospodarki rolnej (oznaczenie R),

−      działka nr 2 – została przeznaczona częściowo pod tereny gospodarki rolnej (oznaczenie R), a częściowe pod tereny przemysłu, baz, składów, usług, obiektów produkcji i obsługi gospodarki rolnej, ogrodniczej oraz rybackiej, a także urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej (bez nowego mieszkalnictwa), oznaczenie P.

Dla działki o numerze ewidencyjnym 2 w obrębie (...) wydano decyzję o warunkach zabudowy (…) z dnia 27 kwietnia 2006 r. dla budowy hali magazynowej.

Pismem z dnia 20 marca 2024 r. Komornik wezwał dłużnika do złożenia oświadczenia, czy przy sprzedaży nieruchomości położonej w miejscowości (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...) jest on zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług, a jeżeli tak, to na jakiej podstawie.

1.  Dłużnik oświadczył, że:

a)   hala magazynowo-biurowa posadowiona na działce nr 2 została wybudowana przez Dłużnika;

b)  hala-wiata magazynowa posadowiona na działce nr 2 została wybudowana przez Dłużnika.

2.  Dłużnik oświadczył, że ww. hale nie zostały przez niego nabyte.

3.  Dłużnik oświadczył, że:

a)  z tytułu wybudowania hali magazynowe-biurowej posadowionej na działce nr 2 korzystał z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego;

b)  z tytułu wybudowania hali-wiaty magazynowej posadowionej na działce nr 2 korzystał z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego.

4.  Dłużnik oświadczył, że:

a)  hala magazynowo-biurowa posadowiona na działce nr 2 była przez Niego wykorzystywana do momentu zajęcia przez organ egzekucyjny do prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej;

b) hala-wiata magazynowa posadowiona na działce nr 2 była przez Niego wykorzystywana do momentu zajęcia przez organ egzekucyjny do prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej.

5.  Dłużnik oświadczył, że:

a) hala magazynowo-biurowa posadowiona na działce nr 2 nie była, nie jest i nie będzie przez Niego wykorzystywana do prowadzenia działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT;

b) hala-wiata magazynowa posadowiona na działce nr 2 nie była, nie jest i nie będzie przez Niego wykorzystywana do prowadzenia działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT.

6.  Dłużnik oświadczył, że hala-wiata magazynowa posadowiona na działce nr 2 stanowi budynek lub budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 2 i pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418). Dłużnik oświadczył, że od tego obiektu płaci podatek od nieruchomości na rzecz gminy jak za budynek.

7.  Dłużnik oświadczył, że nastąpiło pierwsze zasiedlenie hali magazynowo-biurowej posadowionej na działce nr 2.

Dłużnik oświadczył, że nastąpiło pierwsze zasiedlenie hali-wiaty magazynowej posadowionej na działce nr 2.

Dłużnik oświadczył, że pierwsze zasiedlenie hali magazynowo-biurowej posadowionej na działce nr 2 nastąpiło ok. roku (…).

Dłużnik oświadczył, że pierwsze zasiedlenie hali-wiaty magazynowej posadowionej na działce nr 2 nastąpiło ok. roku (…).

Dłużnik oświadczył, że pierwsze zasiedlenie hali magazynowo-biurowej posadowionej na działce nr 2 nastąpiło w całości.

Dłużnik oświadczył, że pierwsze zasiedlenie hali-wiaty magazynowej posadowionej na działce nr 2 nastąpiło w całości.

Dłużnik oświadczył, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem hali magazynowo-biurowej posadowionej na działce nr 2, a jej dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Dłużnik oświadczył, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem hali-wiaty magazynowej posadowionej na działce nr 2, a jej dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

8.  Dłużnik oświadczył, że:

a)  nie ponosił wydatków na ulepszanie ani przebudowę hali magazynowo-biurowej posadowionej na działce nr 2 w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tego obiektu;

b)  nie ponosił wydatków na ulepszanie ani przebudowę hali-wiaty magazynowej posadowionej na działce nr 2 w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tego obiektu.

9.  Dłużnik oświadczył, że działka nr 1, o której mowa we wniosku, na dzień sprzedaży będzie niezabudowana.

10.  Dłużnik oświadczył, że:

a)  nie posiada wiedzy, czy w momencie sprzedaży działka nr 1 będzie znajdowała się na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego;

b)  nie posiada wiedzy, czy w momencie sprzedaży dla działki nr 1 będzie obowiązywała decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;

c)  do momentu sprzedaży działka nr 1 nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana w prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej;

d)  z tytułu nabycia działki nr 1 korzystał z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego.

Ustalenie Wnioskodawcy – komornika sądowego:

Wg danych zawartych na stronie internetowej (...) cała nieruchomość o nr (...) (w tym działki nr 1 oraz nr 2) nie są obecnie objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (MPZP). Z uwagi na obiektywny brak możliwości ustalenia daty sprzedaży/dostawy ww. nieruchomości brak jest możliwości ustalenia, czy taki MPZP będzie w tej dacie obowiązywał.

11.  Dłużnik oświadczył, że działka nr 1 jest niezabudowana.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy

Na pytanie o treści: „Jakich dokładnie działek dotyczy Pana pytanie? Proszę wskazać czy pytanie dotyczy wyłącznie działki zabudowanej nr 2, czy również działki niezabudowanej nr 1?”, odpowiedział Pan, że „Pytanie dotyczy działki nr 2 oraz nr 1”.

Na pytanie o treści: „Z tytułu prowadzenia jakiej działalności dłużnik figuruje w rejestrze czynnych podatników od dnia 5 lipca 1993 r.?”, odpowiedział Pan, że „W publicznie dostępnym rejestrze podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT brak jest informacji z jakiego tytułu prowadzenia działalności dłużnik w nim figuruje. Z publicznie dostępnego rejestru prowadzonego przez Główny Urząd Statystyczny wynika, że dłużnik prowadzi działalność o następujących kodach PKD:

DZIAŁALNOŚĆ PRZEWAŻAJĄCA WG PKD

Wersja PKD Kod PKD Nazwa

(…)”

Na pytanie o treści: „Kiedy i w jakim celu Dłużnik nabył działkę nr 1 i działkę nr 2 zabudowaną halą magazynowo-biurową i halą wiatowo-magazynową?”, odpowiedział Pan, że

„Z publicznie dostępnych danych zawartych Elektronicznych Księgach Wieczystych wynika, że dłużnik nabył nieruchomość o nr (...), w skład której wchodzą działki o nr 1 oraz nr 2, dnia 13 maja 2002 r. Wg oświadczenia dłużnika działkę nr 2 nabył w celu prowadzenia działalności gospodarczej, a działkę nr 1 w celu prowadzenia upraw rolnych”.

Na pytanie o treści: „(…) czy hala – wiata magazynowa posadowiona na działce nr 2 stanowi budynek czy budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 2 i pkt 3 ustawy Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418)”, odpowiedział Pan, że

„Hala-wiata magazynowa na działce nr 2 stanowi budowlę w rozumieniu ustawy Prawo budowlane”.

Na pytanie o treści: „Czy hala magazynowo – biurowa znajdująca się na działce nr 2 stanowi budynek czy budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 2 i pkt 3 ustawy Prawo budowlane? Jeśli nie, to jak jest klasyfikowana zgodnie z tą ustawą?”, odpowiedział Pan, że

„Hala-magazynowo-biurowa na działce nr 2 stanowi budynek w rozumieniu ustawy Prawo budowlane”.

Na pytanie o treści: „Proszę jednoznacznie wskazać:

a)  czy działka nr 1 była przez Dłużnika wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej?

b)  czy przy nabyciu ww. działki będącej przedmiotem postępowania egzekucyjnego Dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego? Jeżeli tak, należy wskazać, czy z tego prawa dłużnik skorzystał. Jeśli nie przysługiwało, należy wskazać dlaczego.

c)  na jakiej podstawie Dłużnik dokonał odliczenia podatku naliczonego?

d)  w jakim dokładnie celu Dłużnik nabył ww. działkę będącą przedmiotem postępowania egzekucyjnego?

e)  czy dłużnik nabył ww. działkę w celu wykorzystywania jej w prowadzonej działalności gospodarczej?

f)   w jaki sposób, do jakich celów (w tym na potrzeby własne) Dłużnik od dnia nabycia do dnia sprzedaży wykorzystywał ww. działkę będącą przedmiotem postępowania egzekucyjnego?

g)  czy ww. działka będąca przedmiotem postępowania egzekucyjnego była udostępniana osobom trzecim, np. na podstawie umów najmu, dzierżawy, użyczenia? Jeśli tak, to w jakim czasie i czy były to umowy odpłatne?”, odpowiedział Pan, że:

 „a) działka nr 1 nie była przez dłużnika wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej;

b)  przy sprzedaży nieruchomości dłużnikowi nie został naliczony podatek od towarów i usług; sprzedający nieruchomość dłużnikowi byli rolnikami;

c)  dłużnik nie dokonał odliczenia bo nie został naliczony podatek od towarów i usług;

d)  działkę nr 1 dłużnik nabył ponieważ była nieużytkiem (leżała odłogiem), a następnie prowadził na niej wyłącznie gospodarkę rolną;

e)  od dnia nabycia dłużnik działkę nr 1 wykorzystywał wyłącznie do prowadzenia upraw rolnych, do sprzedaży nie doszło wobec powyższego nie można udzielić odpowiedzi na pytanie w jaki sposób dłużnik będzie korzystał w przyszłości z działki nr 1;

f)   wg oświadczenia dłużnika działka nr 1 nie była udostępniania osobom trzecim”.

Na pytanie o treści: „Czy nabycie przez Dłużnika działek nr 1 i 2 będących przedmiotem zapytania, zostało wykonane w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (należy jednoznacznie określić, czy była to czynność opodatkowana, tj. czy został naliczony podatek VAT, czy zwolniona)?, odpowiedział Pan, że:

„Dłużnik nie pamięta, czy nabycie nieruchomości o nr (...), w skład której wchodzą działki o nr 1 oraz nr 2, było związane z naliczeniem podatku od towarów i usług. Wg informacji zawartych w aktach księgi wieczystej prowadzonej dla ww. nieruchomości przy jej nabyciu przez dłużnika nie został naliczony podatek od towarów i usług. Został pobrany podatek od czynności cywilno-prawnych”.

Na pytanie o treści: „Czy działka nr 1 była wykorzystywana przez Dłużnika przez cały okres posiadania wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to na podstawie jakiego przepisu ustawy o podatku od towarów i usług czynność ta korzystała ze zwolnienia?”, odpowiedział Pan, że:

„Wg oświadczenia dłużnika działka nr 1 cały czas była przez Niego wykorzystywana rolniczo – wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Dłużnik nie zna podstawy prawnej”.

Na pytanie o treści: „Czy działka nr 1 na moment sprzedaży będzie stanowiła teren budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy?”, odpowiedział Pan, że:

„Działka nr 1 na moment sprzedaży nie będzie stanowiła terenu budowlanego”.

Pytanie

Czy sprzedaż licytacyjna dokonana przez komornika sądowego w trybie przepisów o sądowym postępowaniu egzekucyjnym praw przysługujących dłużnikowi do nieruchomości o nr (...) będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. z dnia 9 lutego 2024 r. Dz. U. z 2024 r. poz. 361)?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w uzupełnieniu do wniosku)

W Pana ocenie, przy egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości o nr (...), w skład której wchodzą działki o nr 1 oraz nr 2, w trybie licytacji publicznej będzie ona korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. z dnia 21 maja 2025 r. Dz. U. z 2025 r. poz. 775).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie:

·      zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dostawy działki nr 2 zabudowanej halą magazynowo-biurową oraz wiatą magazynową – jest prawidłowe,

·      zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dostawy niezabudowanej działki nr 1 – jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z treści powyższego przepisu wynika, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku gdy wykonuje czynności egzekucyjne. Przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym:

Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów tej ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika.

Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

W myśl art. 2 ust. 22 ustawy:

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, grunt, jak i budynki lub budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż, stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy, wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik – właściciel danej nieruchomości – jest podatnikiem podatku od towarów i usług, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy nieruchomości.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży nieruchomości, istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży dłużnik podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania dłużnika za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku prywatnego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z opisu sprawy wynika, że:

−   Nieruchomość składa się z dwóch działek: częściowo zabudowanej i częściowo rolnej działki nr 2 oraz rolnej działki nr 1 o powierzchni łącznej (...) ha. Działka nr 1 ma powierzchnię (…) ha i stanowi użytek grunty orne RVI, działka nr 2 ma powierzchnię (…) ha i stanowi użytek grunty orne RVI na powierzchni (…) ha i na powierzchni (…) ha. Działki nie są ogrodzone.

−   Prawo własności nieruchomości o nr (...) przysługuje dłużnikowi od roku 2002.

−   Dłużnik figuruje w rejestrze podatników podatku od towarów i usług prowadzonym na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jako czynny podatnik VAT od dnia 5 lipca 1993 r.

−   Dla działki o numerze ewidencyjnym 2 wydano decyzję o warunkach zabudowy dla budowy hali magazynowej.

−   Na wydzielonym gruncie o powierzchni (…) m² na działce nr 2 znajduje się hala magazynowo-biurowa oraz hala-wiata magazynowa.

−   Hala biurowo-magazynowa jest to obiekt kilkunastoletni w części magazynowej jednokondygnacyjny (w tej części zostało wydzielonych dodatkowe kilka pomieszczeń), a w części biurowej dwukondygnacyjny, bez podpiwniczenia.

−   Hala (wiata) magazynowe powstała kilkanaście lat temu. Jest to obiekt wolnostojący, jednokondygnacyjny, bez podpiwniczenia. Hala wyposażona jest w instalację elektryczną. Powierzchnia użytkowe wynosi (…) m².

−   Hala magazynowo-biurowa oraz hala-wiata magazynowa posadowiona na działce nr 2 została wybudowana przez Dłużnika.

−   Z tytułu wybudowania hali magazynowe-biurowej oraz z tytułu wybudowania hali-wiaty magazynowej posadowionej na działce nr 2 dłużnik korzystał z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego.

−   Hala magazynowo-biurowa oraz hala-wiata magazynowa posadowiona na działce nr 2 były przez dłużnika wykorzystywana do momentu zajęcia przez organ egzekucyjny do prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej.

−   Hala magazynowo-biurowa oraz hala-wiata magazynowa posadowiona na działce nr 2 nie były, nie jest i nie będą przez dłużnika wykorzystywane do prowadzenia działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT.

−      Nastąpiło pierwsze zasiedlenie hali magazynowo-biurowej oraz hali-wiata magazynowa posadowionej na działce nr 2.

−      Pomiędzy pierwszym zasiedleniem hali magazynowo-biurowej oraz hali-wiata magazynowa posadowionej na działce nr 2) a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

−      Dłużnik nie ponosił wydatków na ulepszanie ani przebudowę hali magazynowo-biurowej oraz hali-wiata magazynowa posadowionej na działce nr 2 w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tego obiektu.

−      Hala-wiata magazynowa posadowiona na działce nr 2 stanowi budowlę w rozumieniu ustawy Prawo budowlane.

−      Hala-magazynowo-biurowa posadowiona na działce nr 2 stanowi budynek w rozumieniu ustawy Prawo budowlane.

−      Działka nr 1, o której mowa we wniosku, na dzień sprzedaży będzie niezabudowana.

−      Działka nr 1 na moment sprzedaży nie będzie stanowiła terenu budowlanego.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż licytacyjna dokonana przez komornika sądowego praw przysługujących dłużnikowi do nieruchomości o nr (...) będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem w pierwszej kolejności należy rozważyć kwestię, czy dłużnik działa jako podatnik podatku od towarów i usług w odniesieniu do sprzedaży działki nr 1 i nr 2, a tym samym sprzedaż ta wykonywana jest w ramach działalności gospodarczej.

Jak wynika z opisu sprawy:

−      Działka nr 1 nie była przez dłużnika wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej.

−      Przy sprzedaży działki nr 1 na rzecz dłużnika nie został naliczony podatek od towarów i usług; sprzedający nieruchomość dłużnikowi byli rolnikami.

−      Dłużnik nie dokonał odliczenia podatku naliczonego od zakupu działki nr 1, bo nie został naliczony podatek od towarów i usług.

−      Działkę nr 1 dłużnik nabył, ponieważ była nieużytkiem (leżała odłogiem), a następnie prowadził na niej wyłącznie gospodarkę rolną.

−      Od dnia nabycia dłużnik działkę nr 1 wykorzystywał wyłącznie do prowadzenia upraw rolnych.

−      Działka nr 1 nie była udostępniania osobom trzecim.

−      Do momentu sprzedaży działka nr 1 nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana w prowadzonej przez dłużnika działalności gospodarczej.

−      Wg oświadczenia dłużnika nabył on działkę nr 1 w celu prowadzenia upraw rolnych.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się do treści przepisów ustawy – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że sprzedaż w drodze licytacji działki nr 1, należącej do dłużnika, która przez dłużnika – jak wynika z okoliczności sprawy – nie jest wykorzystywana w prowadzonej przez dłużnika działalności gospodarczej i wykorzystywana jest wyłącznie do prowadzenia upraw rolnych, stanowić będzie sprzedaż majątku osobistego dłużnika, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Zatem, sprzedaż działki nr 1 należącej do dłużnika nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Dłużnik wobec ww. dostawy nie wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

Podsumowanie

Wobec powyższego, Pana stanowisko w zakresie zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, dostawy niezabudowanej działki nr 1 – jest nieprawidłowe, bowiem dokonywana w toku postępowania egzekucyjnego sprzedaż nieruchomości stanowiącej działkę niezabudowaną nr 1 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym w związku ze wskazaniem, że dokonywana w toku postępowania egzekucyjnego sprzedaż nieruchomości stanowiącej działkę niezabudowaną nr 1 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezzasadne jest badanie, czy dla dostawy tej zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a i pkt 2 ustawy.

Natomiast w odniesieniu do działki nr 2 zabudowanej halą magazynowo-biurową oraz halą-wiatą magazynową, przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że nieruchomość ta była wykorzystywana przez dłużnika do prowadzenia działalności gospodarczej. Jak bowiem Pan wskazał – hala magazynowo-biurowa oraz hala-wiata magazynowa posadowione na działce nr 2 były przez dłużnika wykorzystywana do momentu zajęcia przez organ egzekucyjny do prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej. W konsekwencji sprzedaż wskazanej nieruchomości będzie stanowić zbycie majątku wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem przy dostawie ww. nieruchomości spełnione będą przesłanki do uznania dłużnika za podatnika podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W konsekwencji, dostawa działki nr 2 w drodze licytacji komorniczej będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT może korzystać ze zwolnienia od tego podatku, albo może być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT.

W pierwszej kolejności w odniesieniu do sprzedaży działki nr 2 zabudowanej halą magazynowo – biurową oraz halą – wiatą magazynową ustalić należy, czy względem sprzedaży ww. budynku i budowli, zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Należy więc ustalić, czy względem budynku i budowli nastąpiło pierwsze zasiedlenie i czy między pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Pierwszym zasiedleniem jest więc szeroko rozumiane pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. Przykładowo, pierwsze zasiedlenie budynku lub jego części ma miejsce zarówno w sytuacji, gdy po wybudowaniu budynku oddany zostanie on w najem, jak też w przypadku, gdy będzie on wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej – w obu przypadkach dojdzie do korzystania z budynku. Również w przypadku gdy nieruchomość jest wykorzystywana dla celów osobistych np. mieszkalnych również mamy do czynienia z pierwszym zasiedleniem.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl bowiem art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Jeżeli natomiast nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki, budowle lub ich części rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogicznie opodatkowanie podatkiem VAT, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, sprzedaż budynku i budowli znajdujących się na działce nr 2, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż zostały spełnione warunki do jego zastosowania wynikające z tego przepisu, tj. nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie i od tego momentu do dnia sprzedaży upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Jednocześnie w okresie dwóch lat poprzedzających planowaną sprzedaż Dłużnik nie ponosił wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów podatku dochodowego budynku i budowli znajdujących się na nieruchomości stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej budynku i budowli.

W tej sytuacji – uwzględniając zapis art. 29a ust. 8 ustawy – dostawa działki nr 2, na której ww. budynek i budowla są posadowione, również będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.

Wobec zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w odniesieniu do tej transakcji sprzedaży budynku i budowli posadowionych na działce nr 2 bezzasadne jest badanie możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy.

Podsumowanie

W odniesieniu do sprzedaży budynku i budowli znajdujących się na działce nr 2, zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Wobec powyższego, Pana stanowisko w zakresie zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dostawy działki nr 2 zabudowanej budynkiem i budowlą jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W szczególności oparto się na informacji, że „Dłużnik nie ponosił wydatków na ulepszanie ani przebudowę hali magazynowo – biurowej posadowionej na działce nr 2 w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tego obiektu; nie ponosił wydatków na ulepszanie ani przebudowę hali – wiaty magazynowej posadowionej na działce nr 2 w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tego obiektu.”, „(…) Dłużnik oświadczył, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem hali magazynowo – biurowej oraz hali – wiaty magazynowej posadowionej na działce nr 2 a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata”, „Działka nr 1 nie była przez dłużnika wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej”. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Informuję ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie sprawy, bądź własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.