Interpretacja 0112-KDIL1-1.4012.918.2025.2.JKU

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

5 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT planowanej sprzedaży nieruchomości. Uzupełnili go Państwo pismem z 10 grudnia 2025 r. (wpływ 10 grudnia 2025 r.) oraz – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 lutego 2026 r. (wpływ 10 lutego 2026 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowana będąca stroną postępowania:

A. C.

(…)

2)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B. C.

(…)

Opis zdarzenia przyszłego

Z uwagi na okoliczność, że opis zdarzenia przyszłego dotyczy zarówno A. C. oraz jej małżonka B. C., występują oni łącznie z wnioskiem wspólnym o wydanie interpretacji indywidualnej w trybie art. 14r § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, wskazując jednocześnie Wnioskodawcę – A. C. jako stronę postępowania. W dalszej części wniosku, Wnioskodawca oraz jej małżonek są łącznie zwani „Wnioskodawcami” lub „Zainteresowanymi”.

Wnioskodawcy (dalej również jako Zainteresowani) są właścicielami nieruchomości gruntowej położonej (...).

Nieruchomość oznaczona pierwotnie numerem geodezyjnym 1 o powierzchni (...) ha została zakupiona 28 grudnia 2000 r. w celu prowadzenia działalności rolniczej.

W latach 2023-2024 działka nr 1 została podzielona na 33 działki ewidencyjne oznaczone numerami od 1/1 do 1/34, lecz nie ma numeru 1/23, zgodnie z wykazem w ewidencji gruntów i budynków. Działki mają charakter niezabudowany i są przeznaczone na cele rolnicze.

Działki 1/3, 1/11, 1/22 i 1/34 stanowią drogi wewnętrzne, natomiast działka 1/21 stanowi pas oddzielający od drogi gminnej.

Podział działki został wykonany jedynie przy udziale geodety, bez podejmowania innych czynności inwestycyjnych.

Wnioskodawcy nie uzbrajali terenu, nie grodzili działek, nie ponosili nakładów inwestycyjnych ani nie prowadzili działań wykraczających poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym.

Wnioskodawcy nie prowadzą działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, deweloperskiej ani pokrewnej.

W roku 2023 Wnioskodawcy wystąpili do Urzędu Gminy o ustalenie warunków zabudowy dla niektórych działek, natomiast nie inicjowali opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Na moment złożenia rozpatrywanego wniosku Zainteresowani występowali do Urzędu Gminy z wnioskami o ich ustalenie sukcesywnie od roku 2023 i na dzień dzisiejszy są już złożone wnioski na wszystkie działki (oprócz dróg: 1/3, 1/11, 1/22, 1/34 i pasa oddzielającego od drogi gminnej: 1/21).

Zainteresowani otrzymali już decyzje o warunkach zabudowy dla działek: 1/1, 1/2, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/12, 1/13, 1/14, 1/15, 1/16, 1/1, 1/18, 1/19, 1/20 i czekają jeszcze na decyzje dla ostatnich dziesięciu działek.

Wnioskodawcy zamierzają sprzedawać pojedyncze działki, nie zamierzają podejmować czynności skutkujących pozyskaniem ewentualnego inwestora, który byłby zainteresowany zakupem wszystkich bądź większości działek. Na ten moment, Wnioskodawcy nie są w stanie określić w jakiej perspektywie czasu chcieliby sprzedać pierwszą z pozostałych Nieruchomości, a decyzja w tym zakresie będzie uwarunkowana ich bieżącą sytuacją rodzinną i potrzebami ekonomicznymi.

Wnioskodawcy nie ponosili i nie będą ponosić żadnych nakładów w celu przygotowania działek do sprzedaży, jak również nie prowadzą i nie będą prowadzić żadnych działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, takich jak internetowe portale ogłoszeniowe. Nie zamierzają również korzystać z usług profesjonalnego pośrednika w obrocie nieruchomościami.

W związku z posiadaniem ww. Nieruchomości gruntowych, Wnioskodawcy rozważają w przyszłości sprzedaż ww. Nieruchomości na rzecz osób trzecich, poprzez ich odpłatne zbycie, w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedaż ww. Nieruchomości – może nastąpić na rzecz różnych nabywców, zarówno osób fizycznych, czy też osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą lub innych podmiotów gospodarczych.

W związku z planowaną sprzedażą w przyszłości ww. Nieruchomości, intencją Wnioskodawców jest potwierdzenie, że nie wystąpią przesłanki kwalifikujące Wnioskodawców jako podatników podatku od towarów i usług w związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości.

Uzupełnienie wniosku

1.  W małżeństwie A. C. i B. C. obowiązuje ustrój ustawowej wspólności majątkowej, niezmieniony żadną umową ani postanowieniem.

2.  Pani A. C. jest wspólnikiem spółki cywilnej, będącej czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jako wspólnik spółki cywilnej o numerze NIP (...). Przedmiotem działalności spółki jest w szczególności (...). Działalność ta nie jest związana z prowadzoną działalnością rolniczą A. C. Pani A. C. nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.

Pan B. C. jest wspólnikiem spółki cywilnej, będącej czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jako wspólnik spółki cywilnej numerze NIP (...). Zakres prowadzonej działalności obejmuje (...) i nie jest związany z działalnością rolniczą. Pan B. C. nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.

3.  Pani A. C. z tytułu prowadzenia działalności rolniczej nie była i nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pan B. C. z tytułu prowadzenia działalności rolniczej nie był i nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

4.  Wszystkie działki objęte wnioskiem, od momentu ich nabycia do chwili obecnej, były i są wykorzystywane przez Panią A. C. oraz Pana B. C. do celów rolniczych, dla których nie występują jako czynni, zarejestrowani podatnicy VAT. Prace rolnicze polegają na obróbce gruntu, zasiewie oraz zbiorze upraw.

Jednocześnie Zainteresowani wskazują, że nie prowadzili i nie prowadzą w odniesieniu do tych działek działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w tym działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 tej ustawy, w sposób zorganizowany i zarobkowy właściwy dla profesjonalnego obrotu gospodarczego.

5.  Zdaniem Zainteresowanych, spełniają oni warunki, o których mowa w art. 2 pkt 19 ustawy o VAT, w związku ze sprzedażą produktów rolnych lub usług i na tej podstawie są uprawnienie do korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Ponownie zaznacza się, że Zainteresowani (żaden z nich) nie jest rolnikiem będącym czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.

6.  Z wszystkich działek objętych wnioskiem dokonywane były przez Panią A. C. oraz Pana B. C. zbiory produktów rolnych oraz ich dostawy (sprzedaż). Produkty rolne pochodzące z przedmiotowych działek nie były przeznaczane wyłącznie na własne potrzeby.

Jednocześnie wskazuje się, że sprzedaż produktów rolnych pochodzących z ww. działek nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

7.  Każda z działek, które są lub będą przedmiotem sprzedaży, od chwili wejścia w ich posiadanie przez Panią A. C. oraz Pana B. C. do dnia sporządzenia niniejszej odpowiedzi była i jest wykorzystywana do celów własnych, osobistych w związku z prowadzonym gospodarstwem rolniczym.

W odniesieniu do każdej z działek, od momentu jej nabycia do chwili obecnej, działki były i są wykorzystywane wyłącznie do celów rolniczych, polegających na ich obróbce, zasiewie oraz zbiorze płodów rolnych. Wskazane czynności były wykonywane w całym okresie posiadania poszczególnych działek, do dnia dzisiejszego.

Ww. działki nie były wykorzystywane do celów działalności opodatkowanej VAT.

8.  Żadna z działek, które są lub będą przedmiotem sprzedaży, nie była i nie jest przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze.

Dotyczy to wszystkich działek objętych wnioskiem oraz zarówno Pani A. C., jak i Pana B. C.

9.  W odniesieniu do każdej z działek, od momentu ich nabycia do chwili obecnej, były one wykorzystywane do celów rolniczych, polegających na ich obróbce, zasiewie oraz zbiorze płodów rolnych. Działki te służyły zaspokajaniu osobistych, prywatnych potrzeb Pani A. C. ani Pana B. C. poprzez prowadzenie własnego gospodarstwa rolnego.

Dotyczy to wszystkich działek objętych wnioskiem oraz zarówno Pani A. C., jak i Pana B. C.

10.  Poza działaniami wskazanymi we wniosku, Pani A. C. ani Pan B. C. nie podejmowali i nie podejmują w odniesieniu do działek, które są lub będą przedmiotem sprzedaży, innych działań zmierzających do zwiększenia ich wartości lub atrakcyjności, takich jak w szczególności: uzbrojenie działek w media, wystąpienie o wykonanie przyłączy, uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, ogrodzenie działek, utwardzenie dróg wewnętrznych, wytyczenie dostępu do drogi publicznej, urządzenie zieleni ani prowadzenie zorganizowanych działań marketingowych.

Jednorazowo Pan B. C. zamieścił ogłoszenie dotyczące sprzedaży działek w serwisach internetowych (...). W przyszłości Zainteresowani dopuszczają możliwość dalszego zamieszczania ogłoszeń o sprzedaży działek w serwisie (...) lub innych podobnych portalach ogłoszeniowych. Działania te mają charakter informacyjny i nie wiążą się z ponoszeniem nakładów inwestycyjnych ani z prowadzeniem profesjonalnych działań marketingowych.

Powyższe dotyczy wszystkich działek objętych wnioskiem oraz zarówno Pani A. C., jak i Pana B. C.

11.  Na pytanie o treści: Czy udzielała/planuje Pani lub/i Pani mąż udzielić pełnomocnictwa, czy jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Pani/Pani męża imieniu w związku z ww. działkami? Jeżeli tak, prosimy wskazać zakres tego pełnomocnictwa, w tym jakie konkretnie czynności podejmuje/będzie podejmował podmiot działający jako Pani/Pani męża pełnomocnik w związku z ww. działkami. Informacji należy udzielić oddzielnie dla Pani i Pani męża, odpowiedź:

Nie.

12.  Zarówno Pani A. C., jak i Pan B. C. dokonywali w przeszłości sprzedaży innych nieruchomości niż wskazane we wniosku, w ramach zarządu majątkiem własnym.

Informacje odnośnie sprzedaży innych nieruchomości przedstawiają się następująco:

I. Lokal mieszkalny nr (…). Nabycie: 1 października 2008 r., (…). Cel nabycia: ulokowanie kapitału oraz ewentualne przekazanie w przyszłości dzieciom. Sposób wykorzystania: lokal był wynajmowany. Sprzedaż: 5 sierpnia 2025 r.; przyczyny sprzedaży – finansowe. Rodzaj nieruchomości: nieruchomość zabudowana – lokal mieszkalny.

II. Miejsce postojowe nr (…). Nabycie: 1 kwietnia 2009 r., (…). Cel nabycia: ulokowanie kapitału oraz ewentualne przekazanie w przyszłości dzieciom. Sposób wykorzystania: miejsce postojowe było wynajmowane. Sprzedaż: 4 września 2025 r.; przyczyny sprzedaży – finansowe. Rodzaj nieruchomości: miejsce postojowe.

III. Grunty rolne zabudowane (mieszkalne) w miejscowości (…). Nabycie: 6 lutego 2012 r., (…). Cel nabycia: powiększenie gospodarstwa rolnego. Sposób wykorzystania: uprawa roli. Sprzedaż: 27 kwietnia 2016 r.; przyczyny sprzedaży – brak rentowności. Rodzaj nieruchomości: nieruchomości zabudowane – grunty rolne z zabudową mieszkalną.

Z tytułu sprzedaży nieruchomości wskazanych w pkt I–III ani Pani A. C., ani Pan B. C. nie byli zobowiązani do rejestracji jako czynni podatnicy VAT ani do wykazania podatku należnego VAT od tych transakcji.

Pani A. C. oraz Pan B. C. posiadają również inne nieruchomości, poza tymi wskazanymi we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, które są wykorzystywane w ich majątku prywatnym.

13.  Zarówno Pani A. C., jak i Pan B. C., posiadają inne nieruchomości niż wskazane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Nieruchomości te nie są przeznaczone do sprzedaży i zostały nabyte z zamiarem ich zatrzymania oraz przekazania w przyszłości dzieciom.

Na dzień sporządzenia niniejszej odpowiedzi Zainteresowani nie planują sprzedaży tych nieruchomości. Ewentualna sprzedaż mogłaby nastąpić wyłącznie w sytuacji nadzwyczajnej, tj. w przypadku konieczności poprawy sytuacji finansowej i nie stanowi elementu zaplanowanych ani zorganizowanych działań.

W związku z powyższym nieruchomości te:

 a)  zostały nabyte w różnych okresach w drodze czynności cywilnoprawnych,

 b)  zostały nabyte w celach prywatnych, rodzinnych oraz zabezpieczenia przyszłości dzieci,

 c)  są wykorzystywane w celach prywatnych, niezwiązanych z działalnością gospodarczą (spółki cywilnej),

 d)  mają charakter nieruchomości mieszkalnych lub gruntowych i nie stanowią przedmiotu planowanej działalności handlowej ani inwestycyjnej.

Powyższe informacje dotyczą zarówno Pani A. C., jak i Pana B. C.

14.  W odniesieniu do każdej z działek, które są lub będą przedmiotem sprzedaży:

 a)  na dzień sporządzenia niniejszej odpowiedzi dla działek nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zainteresowani nie posiadają wiedzy, czy w przyszłości zostanie uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obejmujący te działki. Zainteresowani nie występowali z inicjatywą uchwalenia ani zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w odniesieniu do przedmiotowych działek,

 b)  dla działek zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z inicjatywy Pani A. C. oraz Pana B. C.

Powyższe informacje dotyczą każdej z działek objętych wnioskiem oraz zarówno Pani A. C., jak i Pana B. C.

Pytanie

Czy w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawcy z tytułu planowanej sprzedaży Nieruchomości w przyszłości będą występować w charakterze podatników podatku od towarów i usług, a w konsekwencji, czy planowana sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie, w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawcy z tytułu planowanej sprzedaży Nieruchomości w przyszłości nie będą występowali w charakterze podatników podatku od towarów i usług, a w konsekwencji planowana sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uzasadnienie

Przepisy prawa podatkowego

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się m.in. przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Co do zasady, należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie nieruchomości gruntowej (np. działki), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Nie oznacza to jednak automatycznie, że każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez profesjonalny podmiot, który w związku z jej wykonaniem spełnia definicję podatku od towarów i usług.

I tak, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Przy czym – co równie istotne na gruncie niniejszej sprawy – działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analiza przepisów

Analiza powyższych przepisów pozwala twierdzić, że opodatkowaniu VAT podlegają wyłącznie te czynności, w przypadku których łącznie spełnione są dwa warunki – tj. przedmiotowy i podmiotowy.

Warunek przedmiotowy zostanie spełniony wówczas gdy dana czynność mieści się w katalogu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług – wskazanych w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT. Przepis ten reguluje m.in. dostawę towarów przez którą rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Jak wskazano powyżej, definicję towaru spełnia m.in. działka niezabudowana, co oznacza, że sprzedaż działek (gruntów) stanowi odpłatną dostawę towarów w myśl ustawy o VAT. Nie ma zatem wątpliwości, iż w związku z dokonaniem sprzedaży działki gruntu warunek przedmiotowy, o którym mowa powyżej zostanie spełniony.

Dla okoliczności wskazanych w opisie sprawy kluczowe jest natomiast zbadanie, czy w związku z dostawą działek został spełniony warunek podmiotowy, co sprowadza się do ustalenia, czy dana czynność jest wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT. Mając na uwadze przedstawiony art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, ogólnie można stwierdzić, że podatnikiem VAT w związku ze sprzedażą nieruchomości będzie osoba fizyczna, która sprzedając nieruchomości czyni to tak jak profesjonalny podmiot zajmujący się działalnością handlową w zakresie sprzedaży nieruchomości. Oznacza to, że jeśli osoba fizyczna w celu dokonania sprzedaży nieruchomości podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami i zaangażuje w to środki podobne do wykorzystywanych przez podmioty zajmujące się działalnością handlową w zakresie obrotu nieruchomościami, to należy uznać że wykonuje ona działalność gospodarczą i jest podatnikiem VAT. Z drugiej strony, należy natomiast zaznaczyć, że sprzedaż nieruchomości realizowana w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie stanowi działalności gospodarczej, a w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Powołując się natomiast na przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, dalej „Dyrektywa VAT”, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu (art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy VAT).

Orzecznictwo i interpretacje indywidualne

Jak wynika z utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, dany podmiot będzie podatnikiem tylko w odniesieniu do czynności opodatkowanych, które wykonał w ramach działalności gospodarczej. Wykonywanie określonych czynności – będących dostawą towarów, czy też świadczeniem usług – niemające miejsca w ramach działalności gospodarczej, nie jest działaniem w charakterze podatnika, a w konsekwencji – nie podlega opodatkowaniu. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, nie można podmiotu dokonującego takiej dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.

W tym miejscu należy wskazać, że dla ustalenia znaczenia pojęcia „działalności gospodarczej” na gruncie VAT wielokrotnie wypowiadał się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, polskie sądy administracyjne oraz organy podatkowe w licznych interpretacjach indywidualnych.

W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. (sygn. C-180/10) wskazano m.in., że: „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112 kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112, należy uznać ją za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej”.

W dalszej kolejności Trybunał unijny wskazał m.in., że: „Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy VAT, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Takie transakcje nie stanowią zaś same z siebie działalności gospodarczej w rozumieniu dyrektywy (zob. wyroki z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-77/01 EDM, Rec. s. I-4295, pkt 58; z dnia 21 października 2004 r. w sprawie C-8/03 BBL, Zb.Orz. s. I-10157, pkt 39)”.

Za kluczowe – w opinii Wnioskodawców – należy również uwzględnić, że wnioski płynące z przytoczonego wyroku wskazują jasno, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej (pkt 36). Jednocześnie sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego, gdyż zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy VAT, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Nic nie stoi zatem na przeszkodzie, aby „dużych” transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych (pkt 37 – podobnie wyrok C-155/94 w sprawie Welcome Trust).

Po wydaniu przedmiotowego wyroku Trybunału, w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykształciła się spójna linia orzecznicza, uwzględniająca wskazania płynące z tego orzeczenia. W pierwszej kolejności należy wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2018 r. (sygn. I FSK 116/16), w którym wskazano, że: „…przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać czynności podejmowane na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym. To, czy dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności (por. wyroki NSA: z dnia 1 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 239/12; z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 621/13, z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 811/13)”.

W opinii Wnioskodawców, w pełni aktualne są również tezy zawarte w wyroku NSA z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, wskazujące na kryteria jakimi należy kierować się przy określaniu, że w takich przypadkach mamy do czynienia z działalnością gospodarczą, a nie z zarządem majątkiem prywatnym. Uwzględnić zatem w tym przedmiocie należy m.in., że „stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny, każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W powyższym zakresie nie jest natomiast możliwe przyjęcie z góry konkretnych założeń, modelowego rozwiązania, mającego zastosowanie w każdym przypadku” (podobnie również wyrok z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt I FSK 1043/08).

W tym miejscu należy także wskazać m.in. na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 kwietnia 2021 r. (sygn. I SA/Gl 1681/20), w którym wskazano m.in., że: „działaniom skarżącego można by przypisać profesjonalny charakter działania, gdyby w stosunkowo krótkim okresie od nabycia do sprzedaży, podjął szereg następujących po sobie ciągłych, konsekwentnych i zamierzonych czynności ukierunkowanych bezpośrednio na zwiększenie wartości nieruchomości. Czynności, które by wymiernie wpływały na taką ocenę, o czym już wyżej wspomniano, to m.in. uzbrojenie terenu, działania marketingowe wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, wystąpienie o opracowanie planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego, zarejestrowanie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie zbliżonym do usług developerskich. Działania strony, takiego zorganizowanego charakteru nie przybrały. W omawianym przypadku natomiast, gdyby celem skarżącej było uzyskiwanie korzyści majątkowych w ramach działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, podejmowane działania powinny mieć charakter bardziej intensywny, co do czasu, jak i zakresu dokonywanych czynności”.

Nie sposób także pominąć wniosków wynikających z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 1 czerwca 2021 r. (sygn. I SA/Ol 277/21), w którym stwierdzono, że: „…nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz dla spożytkowania w celach prywatnych. Liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą”.

W tym miejscu należy także wskazać na ugruntowaną linię interpretacyjną organów podatkowych.

W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 czerwca 2019 r. (sygn. 0115-KDIT1-3.4012.254.2019.1.AT) wskazano: „Zatem w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest to, czy zbywca w celu dokonania jego sprzedaży, podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą”.

Analogicznie wypowiedział się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 23 kwietnia 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.200.2019.1.RM, w której stwierdził, że: „… pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego. Majątek taki nabywany jest bowiem na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem do działalności gospodarczej, w tym handlowej, a zatem jego sprzedaż zarówno w całości jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika VAT”.

Za zasadne – w opinii Wnioskodawców – jest również wskazanie fragmentu odpowiedzi Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 13 listopada 2019 r. (sygn. DD2.055.1.2019) kierowanej do Rzecznika Praw Obywatelskich, w której organ jednoznacznie wyjaśnił, iż: „Należy podkreślić, że nie ma podstaw prawnych, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu racjonalne gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W opinii Wnioskodawców, brak jest podstaw aby różnicować przedstawioną powyżej sytuację prawną podatników i prezentować odrębne stanowisko na gruncie podatku od towarów i usług”.

Stanowisko Wnioskodawców

Jak zostało wskazane już wcześniej, zdaniem Wnioskodawców, sprzedaż Nieruchomości na zasadach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego nie będzie nosiła cech działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a w konsekwencji sprzedaż Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W opinii Wnioskodawców, podejmowane przez niech czynności w zakresie sprzedaży Nieruchomości nie posiadają i nie będą posiadały cech profesjonalnej działalności handlowej w zakresie obrotu nieruchomościami lub działalności deweloperskiej.

Wskazać bowiem należy, że z działalnością gospodarczą mamy do czynienia, jeśli osoba fizyczna w celu dokonania sprzedaży nieruchomości podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami i zaangażuje w to środki podobne do wykorzystywanych przez podmioty zajmujące się działalnością handlową w zakresie obrotu nieruchomościami. Działalność gospodarcza w zakresie obrotu nieruchomościami cechuje się podejmowaniem szeregu działań związanych z nieruchomością i przygotowaniem jej do sprzedaży. Mając na uwadze szczegółowo przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, charakter podejmowanych przez Zainteresowanych działań wyklucza możliwość ich uznania za profesjonalne podmioty zajmujące się działalnością handlową w zakresie sprzedaży nieruchomości.

Przepisy prawa podatkowego nie powinny bowiem pozostawać w sprzeczności z ekonomicznym uzasadnieniem dokonywanych transakcji i trudno też oczekiwać, aby Wnioskodawcy nie podejmowali żadnych faktycznych działań (jak ogłoszenia prywatne w Internecie), które pozwoliłyby im takich transakcji – tj. obrotu majątkiem prywatnym – dokonać.

Na brak wystąpienia przesłanki „profesjonalnego” handlowca w powyższym zakresie wskazuje również powoływany wcześniej wyrok WSA w Gliwicach z 16 kwietnia 2021 r. (sygn. I SA/Gl 1681/20), w którym wskazano m.in., że: „… działka ze względu na swoje rozmiary, niewątpliwie determinowała działania skarżącego zmierzające do podziału działki na mniejsze tak, aby możliwe było ich zbycie. Nie można bowiem różnicować sytuacji osób fizycznych, które posiadają znaczny majątek osobisty od tych, których majątek ten nie przedstawia dużej wartości, przyjmując, że podział działki na mniejsze każdorazowo wpisuje się w ciąg czynności, które przesądzają gospodarczy charakter działalności podatnika.” (analogicznie wyrok WSA w Gliwicach z 18 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 389/20).

Za działalność profesjonalną nie można także każdorazowo uznawać uzyskania decyzji o warunkach zabudowy. Przy czym, Wnioskodawcy zaznaczyli, że występowali o takie decyzje o warunkach zabudowy tylko dla poszczególnych działek, lecz nie występowali jednak o sporządzenie planu miejscowego dla Nieruchomości. Jak wynika bowiem z wyroku WSA w Szczecinie z dnia 6 grudnia 2018 r. (sygn. I SA/Sz 689/18): „wystąpienie o decyzję o warunkach zabudowy także należy zaliczyć do czynności związanych z wykonywaniem prawa własności, nie może ono być zatem traktowane jak aktywność profesjonalnego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami…”. Podobnie, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 maja 2014 r. (sygn. I FSK 811/13): „Okoliczność podziału nieruchomości dla umożliwienia sprzedaży jest działaniem, które mieści się w zarządzie majątkiem prywatnym i jest w okolicznościach sprawy uzasadnione…”.

Na uwagę zasługuje także wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 5 marca 2020 r. (sygn. I SA/Rz 913/19), w którym stwierdzono, że: „Trudno oczekiwać od podmiotu, który zbywa składnik swojego majątku prywatnego, aby nie kierował się przy tym rachunkiem ekonomicznym i powstrzymywał się od działań, które pozwolą mu uzyskać jak najwyższą cenę, w obawie przed obłożeniem transakcji sprzedaży daniną publicznoprawną. Uzyskanie warunków zabudowy oraz pozwolenia na budowę zdaniem Sądu nie jest samo w sobie czynnością profesjonalną, na tyle specyficzną, że dostępną czy stosowaną wyłącznie przez podmioty trudniące się profesjonalnym obrotem nieruchomości (...)”.

W tym miejscu należy również wskazać na treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07), zgodnie z którym: „…jeśli dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód, to w świetle art. 4 ust. 1 i 2 VI Dyrektywy VAT z tytułu wykonania takiej czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika podatku od towarów i usług, i to bez względu na to, czy czynność tę wykonał jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy, czy też wielokrotnie. Taka właśnie sytuacja występuje w przypadku sprzedaży przez daną osobę jej majątku prywatnego….”.

Idąc dalej, pogląd Wnioskodawców o braku wystąpienia w przedmiotowej sprawie przesłanek typowych dla „profesjonalnego” handlowca, potwierdza również szereg orzeczeń sądowo-administracyjnych. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 maja 2014 r. (sygn. I FSK 812/13), wskazał, że: „Za nie znajdujące logicznego uzasadnienia należy uznać wywody Ministra Finansów … sprowadzające się do prób udowodnienia tezy, jakoby podjęcie przez stronę jakichkolwiek czynności poprzedzających sprzedaż, w tym zamieszczenia ogłoszenia w prasie czy Internecie, automatycznie przesądzało o konieczności uznania danej transakcji za czynność podlegającą opodatkowaniu.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można, wbrew twierdzeniom forsowanym przez organ, oczekiwać, że nabywcy zawsze będą zgłaszać się sami z propozycjami zakupu do sprzedającego. Fakt, że z tych samych środków przekazu korzystają podmioty profesjonalnie wykonujące działalność gospodarczą, nie może mieć tu decydującego znaczenia”.

W opinii Wnioskodawców, fakt poszukiwania potencjalnych nabywców zainteresowanych nabyciem działek poprzez ogłoszenia w prasie lub Internecie albo przy udziale pośredników nieruchomości nie może być w dzisiejszych czasach uznawane za charakterystyczne dla profesjonalnej działalności gospodarczej. Opinię Wnioskodawców w powyższym zakresie potwierdzają m.in. następujące orzeczenia:

1)  wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 kwietnia 2012 r. (sygn. I FSK 1118/11) – „…logiczne choćby ze względów finansowych i pragmatycznych, jest wnioskowanie, że skoro strona zleca sprzedaż działek pośrednikowi w obrocie nieruchomościami, to jest równoznaczne z tym, że sama nie działa w tym zakresie zawodowo – profesjonalnie…”;

2)  wyrok WSA w Łodzi z dnia 14 czerwca 2018 r. (sygn. I SA/Łd 14/18) – „W szczególności, zdaniem sądu, jeśli dana osoba zamierza podjąć działalność w zakresie handlu nieruchomościami, to zazwyczaj nie zleca sprzedaży nieruchomości pośrednikowi. Trudno bowiem w takim przypadku mówić, że sprzedający jest aktywnym handlowcem. Przeciwnie, zlecenie wyszukania nabywców pośrednikowi świadczy o bierności sprzedawcy, a nie o aktywności. Jego aktywność sprowadza się do podpisania umowy z pośrednikiem. (...) Wydaje się, że aktualnie od zawodowego handlowca nieruchomościami należałoby oczekiwać np. profesjonalnie przygotowanej strony internetowej prezentującej oferowane do sprzedaży nieruchomości, a nie zlecanie sprzedaży pośrednikowi (...)”;

3)  wyrok WSA w Łodzi z dnia 6 listopada 2019 r. (sygn. I SA/Łd 416/19) – „Po szóste, poszukiwanie nabywcy nieruchomości poprzez zamieszczenie zwykłych ogłoszeń na portalu ogłoszeniowym nie jest działaniem wyróżniającym podmioty prowadzące gospodarczą. Zwykłe ogłoszenia to nie reklama, która charakteryzuje profesjonalistów na rynku obrotu nieruchomościami”.

Analiza wskazanych powyżej okoliczności oraz tezy wynikające z powołanych wyroków i interpretacji indywidualnych pozwalają twierdzić, że czynności podejmowane (lub podjęte w przyszłości) przez Wnioskodawców w związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości, w żadnym stopniu, nie kwalifikują się jako czynności wykonywane przez „profesjonalnych” handlowców, gdyż – jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego – Wnioskodawcy nie ponosili żadnych nakładów w celu przygotowania działek do sprzedaży, nie prowadzili i nie będą prowadzić działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, nie posiadają również podstawowej wiedzy dotyczącej obrotu nieruchomościami oraz obowiązków z tym związanych.

Podsumowanie

W opinii Wnioskodawców, w okolicznościach przedstawionych w treści wniosku, nie wystąpiły zatem okoliczności umożliwiające uznanie sprzedaży Nieruchomości za działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Świadczą o tym bowiem następujące fakty, tj. Wnioskodawcy:

-     nie podejmowali działań marketingowych w celu sprzedaży działek ,

-     nie uzbrajali terenu w postaci doprowadzenia mediów,

-     nie grodzili działek,

-     z własnej inicjatywy nie dokonywali działań i nakładów finansowych na nieruchomości, które wskazywałyby na możliwość kwalifikacji czynności jako prowadzenie działalności gospodarczej,

-     działki nabyte w drodze zakupu nie zostały nabyte w celu dalszej odsprzedaży,

Wnioskodawcy nie będą świadczyć również ww. czynności przed sprzedażą Nieruchomości.

Należy również wskazać, że Wnioskodawcy, w żadnym zakresie nie prowadzili jak dotąd i nie zamierzają prowadzić żadnej działalności związanej z obrotem nieruchomościami, działalnością deweloperską czy jakąkolwiek inną działalnością w obszarze nieruchomości.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, należy wskazać, że Wnioskodawcy – w związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości – będą działać w ramach zarządu swoim majątkiem prywatnym. Oznacza to, że Wnioskodawcą nie można przypisać przymiotu podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, zatem sprzedaż Nieruchomości będzie poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Według art. 195 ww. ustawy Kodeks cywilny:

Jak stanowi art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Na podstawie art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:

W świetle art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:

Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W myśl art. 36 § 1 i § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.

Zatem, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:

Jak stanowi ust. 3 ww. artykułu:

Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży działki/działek podjął/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że: „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy zatem ustalić, czy w analizowanej sprawie w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży działek, będą Państwo spełniać przesłanki do uznania Państwa za podatników podatku od towarów i usług.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C- 25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w związku ze sprzedażą gruntu podejmowali Państwo działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Z treści złożonego wniosku wynika, że:

·      Wnioskodawcy są właścicielami nieruchomości gruntowej oznaczonej pierwotnie numerem geodezyjnym 1, która została zakupiona 28 grudnia 2000 r. w celu prowadzenia działalności rolniczej,

·      w latach 2023-2024 działka nr 1 została podzielona na 33 działki ewidencyjne oznaczone numerami od 1/1 do 1/34, lecz nie ma numeru 1/23, zgodnie z wykazem w ewidencji gruntów i budynków. Działki 1/3, 1/11, 1/22 i 1/34 stanowią drogi wewnętrzne, natomiast działka 1/21 stanowi pas oddzielający od drogi gminnej. Działki mają charakter niezabudowany i są przeznaczone na cele rolnicze, podział działki został wykonany jedynie przy udziale geodety, bez podejmowania innych czynności inwestycyjnych,

·      Wnioskodawcy nie uzbrajali terenu, nie grodzili działek, nie ponosili nakładów inwestycyjnych ani nie prowadzili działań wykraczających poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym,

·      Wnioskodawcy nie prowadzą działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, deweloperskiej ani pokrewnej,

·      w roku 2023 Wnioskodawcy wystąpili do Urzędu Gminy o ustalenie warunków zabudowy dla niektórych działek, natomiast nie inicjowali opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na moment złożenia wniosku Zainteresowani występowali do Urzędu Gminy z wnioskami o ich ustalenie sukcesywnie od roku 2023 i na dzień dzisiejszy są już złożone wnioski na wszystkie działki (oprócz dróg: 1/3, 1/11, 1/22, 1/34 i pasa oddzielającego od drogi gminnej: 1/21),

·      Zainteresowani otrzymali już decyzje o warunkach zabudowy dla działek: 1/1, 1/2, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/12, 1/13, 1/14, 1/15, 1/16, 1/1, 1/18, 1/19, 1/20 i czekają jeszcze na decyzje dla ostatnich dziesięciu działek,

·      Wnioskodawcy zamierzają sprzedawać pojedyncze działki, nie zamierzają podejmować czynności skutkujących pozyskaniem ewentualnego inwestora, który byłby zainteresowany zakupem wszystkich bądź większości działek. Na ten moment, Wnioskodawcy nie są w stanie określić w jakiej perspektywie czasu chcieliby sprzedać pierwszą z pozostałych Nieruchomości, a decyzja w tym zakresie będzie uwarunkowana ich bieżącą sytuacją rodzinną i potrzebami ekonomicznymi,

·      Wnioskodawcy nie ponosili i nie będą ponosić żadnych nakładów w celu przygotowania działek do sprzedaży, jak również nie prowadzą i nie będą prowadzić żadnych działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, takich jak internetowe portale ogłoszeniowe. Nie zamierzają również korzystać z usług profesjonalnego pośrednika w obrocie nieruchomościami,

·      w związku z posiadaniem ww. Nieruchomości gruntowych, Wnioskodawcy rozważają w przyszłości sprzedaż ww. Nieruchomości na rzecz osób trzecich, poprzez ich odpłatne zbycie, w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedaż ww. Nieruchomości – może nastąpić na rzecz różnych nabywców, zarówno osób fizycznych, czy też osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą lub innych podmiotów gospodarczych,

·      w małżeństwie Wnioskodawców obowiązuje ustrój ustawowej wspólności majątkowej, niezmieniony żadną umową ani postanowieniem,

·      Wnioskodawcy z tytułu prowadzenia działalności rolniczej nie byli i nie są czynnymi, zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług,

·      wszystkie działki, od momentu ich nabycia do chwili obecnej, były i są wykorzystywane przez Wnioskodawców do celów rolniczych, dla których nie występują jako czynni, zarejestrowani podatnicy VAT. Prace rolnicze polegają na obróbce gruntu, zasiewie oraz zbiorze upraw,

·      Zainteresowani nie prowadzili i nie prowadzą w odniesieniu do tych działek działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w tym działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 tej ustawy, w sposób zorganizowany i zarobkowy właściwy dla profesjonalnego obrotu gospodarczego,

·      Zainteresowani, spełniają warunki, o których mowa w art. 2 pkt 19 ustawy, w związku ze sprzedażą produktów rolnych lub usług i na tej podstawie są uprawnienie do korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, Zainteresowani (żaden z nich) nie jest rolnikiem będącym czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT,

·      z wszystkich działek objętych wnioskiem dokonywane były przez Wnioskodawców zbiory produktów rolnych oraz ich dostawy (sprzedaż). Produkty rolne pochodzące z przedmiotowych działek nie były przeznaczane wyłącznie na własne potrzeby, sprzedaż produktów rolnych pochodzących z ww. działek nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług,

·      każda z działek, które są lub będą przedmiotem sprzedaży, od chwili wejścia w ich posiadanie przez Wnioskodawców była i jest wykorzystywana do celów własnych, osobistych w związku z prowadzonym gospodarstwem rolniczym,

·      od momentu nabycia do chwili obecnej, działki były i są wykorzystywane wyłącznie do celów rolniczych, polegających na ich obróbce, zasiewie oraz zbiorze płodów rolnych. Wskazane czynności były wykonywane w całym okresie posiadania poszczególnych działek, do dnia dzisiejszego. Ww. działki nie były wykorzystywane do celów działalności opodatkowanej VAT,

·      żadna z działek, które są lub będą przedmiotem sprzedaży, nie była i nie jest przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze, dotyczy to wszystkich działek,

·      od momentu nabycia do chwili obecnej, działki były wykorzystywane do celów rolniczych, polegających na ich obróbce, zasiewie oraz zbiorze płodów rolnych. Działki te służyły zaspokajaniu osobistych, prywatnych potrzeb Wnioskodawców poprzez prowadzenie własnego gospodarstwa rolnego, dotyczy to wszystkich działek oraz Wnioskodawców,

·      poza działaniami wskazanymi we wniosku, Wnioskodawcy nie podejmowali i nie podejmują w odniesieniu do działek, które są lub będą przedmiotem sprzedaży, innych działań zmierzających do zwiększenia ich wartości lub atrakcyjności, takich jak w szczególności: uzbrojenie działek w media, wystąpienie o wykonanie przyłączy, uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, ogrodzenie działek, utwardzenie dróg wewnętrznych, wytyczenie dostępu do drogi publicznej, urządzenie zieleni ani prowadzenie zorganizowanych działań marketingowych,

·      jednorazowo Wnioskodawca zamieścił ogłoszenie dotyczące sprzedaży działek w serwisach internetowych (...). W przyszłości Zainteresowani dopuszczają możliwość dalszego zamieszczania ogłoszeń o sprzedaży działek w serwisie (...) lub innych podobnych portalach ogłoszeniowych. Działania te mają charakter informacyjny i nie wiążą się z ponoszeniem nakładów inwestycyjnych ani z prowadzeniem profesjonalnych działań marketingowych, powyższe dotyczy wszystkich działek oraz Wnioskodawców,

·      Wnioskodawcy nie udzielali i nie planują udzielić pełnomocnictwa, czy jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Ich imieniu w związku z ww. działkami,

·      Zainteresowani nie występowali z inicjatywą uchwalenia ani zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w odniesieniu do przedmiotowych działek.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy Wnioskodawcy z tytułu planowanej sprzedaży Nieruchomości w przyszłości będą występować w charakterze podatników podatku od towarów i usług, a w konsekwencji, czy planowana sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowej niezabudowanej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podejmowali Państwo działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy wskazać należy, że w odniesieniu do sprzedaży Nieruchomości będących przedmiotem wniosku brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww. dostawy wystąpią Państwo w charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.

W okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Państwa w przedmiocie planowanej sprzedaży Nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. Nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez Państwa (tj. podział Nieruchomości oraz wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy) należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedając ww. Nieruchomości skorzystają Państwo z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełnią Państwo przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpią Państwo w roli podatników podatku od towarów i usług prowadzących działalność gospodarczą – w stosunku do tych transakcji. W konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, dokonując sprzedaży Nieruchomości przedstawionych we wniosku będą Państwo korzystać z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Państwa cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży działek a ich dostawę cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podsumowanie

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzam, że z tytułu sprzedaży Nieruchomości przedstawionych we wniosku, nie będą Państwo działać w charakterze – zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy – podatnika podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, transakcja sprzedaży Nieruchomości przedstawionych we wniosku nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani A. C. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.