Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, która planuje sprzedać nieruchomości: lokal użytkowy (sklep) nabyty w drodze dziedziczenia i darowizny oraz dwie działki niezabudowane nabyte w drodze dziedziczenia. Działki były krótkotrwale dzierżawione potencjalnemu nabywcy, a sklep jest nieodpłatnie używany…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z – brak daty – o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Pana za podatnika w związku z planowaną dostawą opisanych działek niezabudowanych, stanowiących tereny budowlane w rozumieniu ustawy o VAT, nabytych w drodze dziedziczenia oraz w związku z planowana dostawą Sklepu nabytego w drodze dziedziczenia oraz darowizny. Uzupełnił go Pan pismem z 13 stycznia2026 r. (wpływ 13 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej.
Jest właścicielem lokalu użytkowego – sklepu (dalej: „Sklep”), który został nabyty w dniu 30 czerwca 2020 r. w 1/2 w spadku po ojcu (postanowienie Sądu Rejonowego (…) z dnia 30 czerwca 2020 r.) oraz 1/2 w drodze darowizny matki (akt notarialny z dnia 7 grudnia 2020 r. – Rep A (…)). Lokal o pow. (...) m kw. znajduje się w (…). Lokal został nabyty bez podatku VAT oraz nie były czynione na niego żadne nakłady, czy ulepszenia przez Wnioskodawcę.
Ponadto Wnioskodawca jest właścicielem działek niezabudowanych, terenów budowlanych w rozumieniu ustawy o VAT (dalej: „działki”) nabytych drodze dziedziczenia po ojcu (postanowienie Sądu Rejonowego (…) z dnia 30 czerwca 2020 r.).
Wnioskodawca uzyskał przychód z dzierżawy wskazanych wyżej działek w roku 2024 w wysokości (...) zł (...). Obecnie działki nie są dzierżawione.
Sklep został oddany w nieodpłatne używanie przez matkę Wnioskodawcy, która osiąga obroty z tytułu jego najmu w kwotach nieprzekraczających limitu zwolnienia przedmiotowego (matka Wnioskodawcy rozlicza przychody w z tytułu najmu prywatnego).
W roku 2020 Wnioskodawca dokonał zbycia działki niezabudowanej nabytej w roku 1999 w drodze obrotu prywatnego oraz lokalu niemieszkalnego i współwłasności lokalu mieszkalnego nabytych w drodze dziedziczenia po ojcu. Czynności tych nie wykonywał w charakterze podatnika VAT.
Aktualnie Wnioskodawca utrzymuje się z oszczędności oraz uzyskuje świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad niepełnosprawną matką.
Przedmiotem rozpatrywanej interpretacji pozostaje ustalenie skutków w podatku VAT planowanego zbycia nieruchomości. Wnioskodawca zamierza sprzedać:
1. Sklep (nabyty w drodze spadkobrania po ojcu w 1/2 oraz 1/2 w drodze darowizny matki z dnia 7 grudnia 2020 r. – Rep A (…)).
2. Dwie działki (nabyte w drodze spadkobrania po ojcu), mające status terenów budowlanych, w rozumieniu ustawy o VAT, które były dzierżawione przez 3 miesiące potencjalnemu nabywcy. Wnioskodawca podpisał w dniu 10 czerwca 2025 r. umowę przedwstępną sprzedaży – Rep. A (…)).
W zakresie wskazanych wyżej działek Wnioskodawca nie prowadzi działań marketingowych, chęć ich nabycia zgłosiła sieć (…), z przyszłym potencjalnym nabywcą została podpisana umowa dzierżawy jako tytuł do dysponowania działka na cele budowlane. Udzielił pełnomocnictwa (…) do działania w jego imieniu w zakresie uzyskania pozwoleń na budowę obiektu oraz drogi dojazdowej, zgód na przyłącza oraz uporządkowania terenu (usunięcia zbędnych nasadzeń). W zakresie tego umocowania (…) nie podjął jeszcze tego typu działań, jedynie wystąpił o pozwolenie na budowę.
W zakresie Sklepu poszukania nabywcy następują wśród zgłaszających chęć kupna, pochodzących z terenu, na którym znajduje się sklep, pozyskali wiedzę o ofercie w drodze tzw. poczty pantoflowej.
Wnioskodawca nie ogłaszał zamiaru sprzedaży Sklepu lokalu ani działek na platformach ogłoszeniowych ani z pośrednikiem.
Wnioskodawca pozyskanych środków ze zbycia nieruchomości nie planuje wykorzystać do nabycia innych nieruchomości w celu ich zbycia.
Uzupełnienie wniosku
1. Przedmiotem zapytania są dwie działki o nr 1 o pow. (...) ha i nr 2 o pow. (...) ha. Obie przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną lub usługową.
2. Wnioskodawca nie jest i nie będzie na moment zbycia lokalu użytkowego i działek czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT bowiem nie prowadzi i nie będzie prowadził działalności handlowej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
3. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy o VAT.
4. Co do każdej z działek (dotyczy działki nr 1 i działki nr 2), należy wskazać, że Wnioskodawca nie dokonywał zbiorów i nie dokonywał ich wykorzystania prywatnego a także nie dokonywał dostaw produktów rolnych, nie zajmował się produkcją rolną, działki też nie były wykorzystywane rolniczo przez inne podmioty.
5. Lokal użytkowy, tj. sklep nie był, nie jest i nie będzie użytkowany przez Wnioskodawcę, był oddany przez Wnioskodawcę do bezpłatnego użytkowania matce. Działka nr 1 nie była, nie jest i nie będzie użytkowana przez Wnioskodawcę. Także i 2 nie była, nie jest i nie będzie użytkowana przez Wnioskodawcę.
6. Działka nr 1 nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej Wnioskodawcy (jak wynika z odpowiedzi na pytanie nr 2 Wnioskodawca nie prowadził on żadnej działalności gospodarczej, w tym działalności rolniczej). Także działka nr 2 nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej Wnioskodawcy (nie prowadził on żadnej działalności gospodarczej, w tym działalności rolniczej).
7. Z zawartej umowy przedwstępnej (akt notarialny Rep. A (…) z dnia 10 czerwca 2024 r.) wynika, że Wnioskodawca udzielił kupującemu (…) pełnomocnictwa, z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości (działek) warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
8. Z zawartej umowy przedwstępnej wynikają następujące prawa i obowiązki: Sprzedający i Kupujący zobowiązują się zawrzeć umowę sprzedaży, mocą której A. B. sprzeda Spółce pod firmą „(…)” Spółka akcyjna z siedzibą (...), w stanie wolnym od jakichkolwiek ciężarów, obciążeń , roszczeń, hipotek i praw osób trzecich, prawo własności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr 1 o powierzchni (...) ha oraz działkę gruntu nr 2 o powierzchni (...) ha, położonej w (…) przy ul. (…) za łączną kwotę określoną w akcie notarialnym, powiększoną o ewentualny podatek od towarów i usług VAT.
Z treści dokumentu wynikają inne prawa i obowiązki Sprzedawcy i kupującego, tj.:
1) Kupującemu przysługuje jednostronne prawo rezygnacji z warunków szczegółowo określonych w umowie, złożone w formie pisemnej, jak również prawo do zawarcia umowy przyrzeczonej mimo niespełnienia się warunków określonych w umowie.
2) Kupującemu przysługuje jednostronne prawo rezygnacji z zawarcia umowy w przypadku zmiany planów inwestycyjnych Kupującego.
3) Sprzedający w przypadku naruszenia warunków umowy w zakresie złożenia nieprawdziwych oświadczeń co do braku obciążenia nieruchomości umowami najmu czy dzierżawy zapłaci Kupującemu karę umowną w określonej wysokości w terminie 7 dni licząc od dnia otrzymania wezwania do zapłaty kary umownej. Zastrzeżona kara umowna nie wyłącza prawa Kupującego do dochodzenia odszkodowania przekraczającego wysokość zastrzeżonej kary.
4) Sprzedający zobowiązuje się do złożenia w umowie przeniesienia prawa własności nieruchomości oświadczenia następującej treści: „Sprzedający zobowiązuje się nie podejmować jakichkolwiek czynności oraz powstrzymywać się od dokonywania jakichkolwiek celowych działań zarówno faktycznych, jak i prawnych uniemożliwiających lub utrudniających realizację przez Kupującego na nabywanej nieruchomości planowanej inwestycji budowlanej w postaci budynku handlowo – usługowego, w szczególności powodujących opóźnienie procesu inwestycyjnego”. W przypadku celowego uniemożliwiania lub utrudniania Kupującemu realizacji planowanej inwestycji ustalono karę umowną w określonej wysokości i terminie.
5) Sprzedający zobowiązuje się, że w przypadku, gdy z otrzymanej indywidualnej interpretacji podatkowej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wynikać będzie konieczność naliczenia podatku VAT, na dzień zawarcia umowy sprzedaży i wystawienia faktury VAT będzie zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług VAT oraz, że po zawarciu transakcji nie wyrejestruje się on z datą wsteczną.
6) Sprzedający wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującego nieruchomością w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, o pozwolenie na rozbiórkę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnia Kupującemu nieruchomość celem przeprowadzenia badań gruntu.
7) Sprzedający wyraża zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym kosztem i staraniem na przedmiotowej działce tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączania do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. Kupujący w przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na działce urządzenia.
8) Zapłata całkowitej ceny sprzedaży nastąpi w terminie 3 dni roboczych licząc od dnia podpisania przyrzeczonej umowy sprzedaży przelewem na rachunek bankowy wskazany przez Sprzedającego w umowie przyrzeczonej sprzedaży. W przypadku doliczenia do ceny sprzedaży podatku od towarów i usług VAT, Sprzedający do dnia zawarcia umowy przyrzeczonej jest zobowiązany przedłożyć zaświadczenie potwierdzające status Sprzedającego jako czynnego podatnika podatku VAT, interpretację podatkową wydaną przez właściwego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o konieczności naliczenia podatku VAT oraz wystawią fakturę VAT.
9) Sprzedający od dnia zawarcia umowy przedwstępnej przez cały okres jej trwania zobowiązuje się powstrzymać od działań mających na celu taką zmianę stanu prawnego i faktycznego zbywanej nieruchomości, która będzie powodowała pogorszenie sytuacji prawnej lub faktycznej Kupującego. W szczególności zobowiązuje się, że nie będzie dokonywać jakichkolwiek czynności zmierzających do obciążenia lub zbycia prawa własności nieruchomości, w części będącej przedmiotem umowy tym także nie będzie zawierać z osobami trzecimi żadnych umów sprzedaży lub przedwstępnych umów sprzedaży oraz składać ani przyjmować żadnych ofert dotyczących części tej nieruchomości, których przyjęcie skutkowałoby zawarciem umowy.
10) Sprzedający jest zobowiązany do przedłożenia Kupującemu przed zawarciem umowy przyrzeczonej aktualnego zaświadczenia tj. wydanego nie wcześniej niż 14 dni przed dniem zawarcia umowy przyrzeczonej, o niezaleganiu przez Sprzedającego w opłacaniu składek na ubezpieczenie społeczne lub stwierdzających wysokość istniejącego zadłużenia oraz zaświadczenia o braku zaległości podatkowych w trybie art. 306g. Ordynacji podatkowej, w tym podatku od nieruchomości.
11) Sprzedający jest zobowiązany zawrzeć umowę przyrzeczoną sprzedaży w kancelarii notarialnej wskazanej przez Kupującego, przy czym Kupujący powiadomi Sprzedającego o terminie i miejscu zawarcia umowy przyrzeczonej co najmniej na 5 dni przed planowanym terminem jej zawarcia.
9. Strona kupująca po zawarciu umowy przedwstępnej na działkach nie dokonywała, nie dokonuje nie będzie dokonać do momentu jej nabycia inwestycji infrastrukturalnych, które zwiększyłyby ich atrakcyjność.
10. Gdyby umowa przedwstępna nie doszła do skutku Wnioskodawca nie uzyska przychodu, ponosi jedynie ryzyko utraty ewentualnego innego zainteresowanego zakupem (w okresie trwania umowy nie może oferować działek potencjalnemu innemu niż (…) nabywcy). Ryzyko kupującego w takiej sytuacji dotyczy poniesienia kosztów przygotowania się do realizacji inwestycji (kosztów aktu notarialnego, uzyskania zgód itp.), umowa nie przewidywała obowiązku zapłaty zaliczki czy zadatku, które utraciłby Kupujący odstępując od umowy.
11. Opisana w akcie notarialnym cena nie była uzależniona od warunków umowy. Jeśli umowa dochodzi do skutku cena jest gwarantowana w umowie, cena ta mogłaby być podniesiona o VAT lub pozostać na wskazanym w umowie poziomie (umowa wskazywała zatem kwotę netto powiększoną o ewentualny podatek VAT, gdyby z uzyskanej interpretacji przez Sprzedawcę wynikał obowiązek opodatkowania VAT tej transakcji). Warunki, pod jakimi została podpisana umowa odnoszą się wyłącznie do zaplanowanej przez Kupującego inwestycji, tj. uzyskania przez Kupującego pozwolenia na budowę, zgód i pozwoleń udzielanych przez odpowiednie instytucje dotyczące zgód na lokalizację zjazdu na nieruchomość, zgód na wycinkę wraz ze zobowiązaniem nasadzeń zamiennych, przebudowę pasa, warunków przyłączy i innych warunków. W warunkach umowy zapisano także konieczność pozyskania przez Sprzedawcę interpretacji indywidualnej o opodatkowaniu bądź zwolnieniu transakcji z VAT, opisana w akcie cena jest uzależniona od interpretacji indywidualnej w zakresie ewentualnego doliczenia podatku VAT.
12. Wnioskodawca nie udzielał pełnomocnictwa ani nie zamierza udzielać w zakresie sprzedaży działek objętych wnioskiem.
13. Wnioskodawca nie udzielał pełnomocnictwa ani nie zamierza udzielić w zakresie sprzedaży lokalu użytkowego.
14. W treści wniosku pojawiła się omyłka pisarska (dzierżawa miała miejsce w roku 2024, a nie jak wskazano w treści wniosku w roku 2023).
a) przedmiotem dzierżawy była działka nr 1 oraz działka nr 2,
b) działki były udostępniane na podstawie umowa dzierżawy,
c) okres trwania umowy wynosił 3 miesiące (10 czerwca 2024 r. – 10 września 2024 r.),
d) udostępnianie przedmiotu sprzedaży było odpłatne,
e) działki nie były wydzierżawiane na cele rolnicze, celem dzierżawy była możliwość ewentualnego dysponowania gruntem dla potrzeb procesu inwestycyjnego prowadzonego przez Kupującego (pozyskania zgód, pozwoleń, przeprowadzenia badań geologicznych),
f) Wnioskodawca nie rozliczył podatku należnego. Usługa dzierżawy nie była wykonywania przez podatnika VAT, trudno uznać by posiadane działki były w sposób ciągły wykorzystane w celach zarobkowych, symboliczna odpłatność 90 zł, czas trwania dzierżawy i fakt ze działki te nie były uprzednio dzierżawione dla innych podmiotów wyłącza podmiotowo transakcje z opodatkowania (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), przy założeniu, że taka jednorazowa dzierżawa, mająca w tym przypadku charakter czynności pomocniczej dla przyszłej dostawy miałaby stanowić usługę to należy zauważyć, że wielkość czynszu mieści się w zwolnieniu podmiotowym (art. 113 ust. 1 ustawy o VAT),
g) czynsz z tytułu dzierżawy nie był dokumentowany ani fakturą, ani rachunkiem,
h) Wnioskodawca nie rozliczył i nie rozlicza podatku należnego, usługa dzierżawy nie była wykonywania przez podatnika VAT, trudno uznać by posiadane działki były w sposób ciągły wykorzystane w celach zarobkowych, symboliczna odpłatność (...) zł, czas trwania dzierżawy i fakt ze działki te nie były uprzednio dzierżawione dla innych podmiotów wyłącza podmiotowo transakcje z opodatkowania (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), przy założeniu, że taka jednorazowa dzierżawa, mająca w tym przypadku charakter czynności pomocniczej dla przyszłej dostawy miałaby stanowić usługę to należy zauważyć, że wielkość czynszu mieści się w zwolnieniu podmiotowym (art. 113 ust. 1 ustawy o VAT). Z tych też powodów podatek należny nie był rozliczany. Na marginesie wskazuję, że Wnioskodawca dokonał stosownego rozliczenia uzyskanego z tytułu osiągniętego przychodu w deklaracji PIT-28 i opłacił zryczałtowany podatek 8,5%.
15. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży w przyszłości.
16. Matka Wnioskodawcy uczyniła na jego rzecz darowiznę swojego udziału (½), Wnioskodawca natomiast udostępnił sklep matce w sposób nieodpłatny (przychód zwolniono w PIT) i wyraził zgodę, by matka czerpała dochód z udostępnienia tego lokalu w sposób odpłatny (mogła go wynajmować)).
17. Wnioskodawca nie udostępniał lokalu użytkowego osobom trzecim.
18. Lokal użytkowy nie był wykorzystywany, za wyjątkiem udostępnienia nieodpłatnego matce, działka 1 oraz 2 nie były wykorzystywane dla celów prywatnych.
19. Wnioskodawca nie ponosił nakładów zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności danej działki ani nie zamierza ich ponosić.
20. Wnioskodawca nie ponosił żadnych nakładów na sklep.
21. Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju o zbliżonym charakterze.
Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że w dniu 23 grudnia 2025 r. doszło do zawarcia umowy sprzedaży (na podstawie aktu notarialnego Rep A numer (…)), w wyniku której (…) nabyła działki 1 i 2 za kwotę ustaloną w umowie z zastrzeżeniem, że gdy z otrzymanej interpretacji będzie wynikał obowiązek opodatkowania dostawy w VAT, będzie to oznaczało obowiązek dopłaty do ceny wartości podatku wyliczonej od zapłaconej ceny (kupujący uiścił na ten moment cenę, która nie uwzględnia VAT kierując się innymi interpretacjami jakimi dysponuje). Jeśli jednak interpretacja wskaże na obowiązek opodatkowania dojdzie do zmiany aktu w tym zakresie, sprzedawca zarejestruje się dla celów VAT oraz wystawi fakturę oraz zadeklaruje transakcję do opodatkowania a kupujący dopłaci podatek i go odliczy w rozliczeniu z budżetem.
Jednocześnie wskazał Pan, że w treści wniosku pojawił się oczywisty błąd pisarski w zakresie daty umowy przedwstępnej (umowa przedwstępna według prawidłowo przytoczonej we wniosku sygnatury Rep. A (…) została podpisana 10 czerwca 2024 r., a nie 10 czerwca 2025 r.). Błąd ten także pojawił się w okresie dzierżawy (miała ona miejsce w roku 2024 a nie w roku 2023).
Pytania
1. Czy Wnioskodawca będzie działał charakterze podatnika VAT w związku z planowaną dostawą opisanych działek niezabudowanych, stanowiących tereny budowlane w rozumieniu ustawy o VAT, nabytych w drodze dziedziczenia?
2. Czy Wnioskodawca będzie działał charakterze podatnika VAT w związku z planowana dostawą Sklepu w drodze dziedziczenia oraz darowizny?
Pana stanowisko w sprawie
1. W ocenie Wnioskodawcy nie będzie on działał charakterze podatnika VAT w związku z planowaną dostawą opisanych działek niezabudowanych, stanowiących tereny budowlane w rozumieniu ustawy o VAT, które nabył w drodze w drodze dziedziczenia.
2. W ocenie Wnioskodawcy nie będzie on działał charakterze podatnika VAT w związku z planowaną dostawą Sklepu nabytego w drodze dziedziczenia oraz darowizny.
Uzasadnienie stanowiska
Punktem wyjścia w niniejszej sprawie jest treść art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, zgodnie z którymi podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Kwestia, że osoba fizyczna pozostaje z jednej aktywności podatkiem VAT czynnym nie oznacza prawa do automatycznego uznania jej jako podatnika do czynności, które mają na celu zarządzanie własnym majątkiem.
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Powyższy przepis stanowi implementację art. 9 ust. 1 dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z 28 listopada 2008 r. nr 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1).
Dla oceny, czy dany podmiot sprzedając działki działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy o VAT, istotne są kryteria określone m.in. w wyroku TSUE z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
W orzeczeniu tym TSUE zajął stanowisko, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 dyrektywy nr 2006/112/WE, niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane w tych normach obejmuje wszelka działalność producentów, handlowców i usługodawców, w tym wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu ww. przepisów, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. O tym, że dokonujący sprzedaży gruntu budowlanego działał w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykonując prawo własności, decyduje stopień jego aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażuje on środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Jeżeli natomiast sprzedaż gruntu następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym sprzedawcy, to nie może on być uznany za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE.
W tym miejscu wskazać należy, że kwestia kwalifikacji sprzedaży działek na gruncie podatku VAT była już niejednokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć sądów administracyjnych (por. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 4 lipca 2023 r., I FSK 427/23, 24 marca 2023 r., 1 FSK 2068/22, 17 marca 2023 r., I FSK 2290/18, 8 grudnia 2022 r., I FSK 863/19, 5 listopada 2020 r., I FSK 681/18, 5 czerwca 2019 r., 1 FSK 983/17, te i przywoływane w dalszej części orzeczenia dostępne są w CBOSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzeczeniach tych wskazuje się, że przy dokonywaniu wykładni art. 15 ust. 1 i 2 ustawy VAT należy nawiązać do kryteriów określonych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego po wspomnianym wyżej wyroku TSUE przyjmuje się, że przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać działania na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a nie wyłącznie osobno. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 9 października 2014 r., I FSK 2145/13; 3 marca 2015 r., I FSK 1859/13; 11 czerwca 2015 r., I FSK 716/14 i 29 listopada 2016 r., I FSK 636/15). Istotne znaczenie mają obiektywne, a nie subiektywne przesłanki pozwalające odróżnić działania o cechach zawodowych, od tych, które mieszczą się w granicach dysponowania majątkiem prywatnym (por. wyrok NSA z 12 kwietnia 2018 r., I FSK 45/18, prawomocny wyrok WSA w Gdańsku z 11 października 2022 r., I SA/Gd 816/22).
Na podstawie orzecznictwa sądowo-administracyjnego wykształciły się kryteria, jakimi należy kierować się przy określaniu, czy w takich przypadkach mamy do czynienia z działalnością gospodarczą, czy z zarządem majątkiem prywatnym. Uwzględnić zatem w tym przedmiocie należy, że:
1. Stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W powyższym zakresie nie jest natomiast możliwe przyjęcie z góry konkretnych założeń, modelowego rozwiązania, mającego zastosowanie w każdym przypadku.
2. Wykonanie danej czynności (w przypadku sprzedaży działki budowlanej lub przeznaczonej pod zabudowę) jednorazowo, jednakże w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy, nie przesądza automatycznie, że z tego tylko powodu dany podmiot staje się podatnikiem VAT. Konieczne jest bowiem ustalenie, że w odniesieniu do tej czynności występował on w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku to tego gruntu.
3. Przyjęcie, że dana osoba fizyczna, sprzedając działki budowlane, działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną.
4. Nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz spożytkowania w celach prywatnych.
5. Liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
6. Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
7. Fakt podjęcia, np. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.
8. Na profesjonalny rodzaj działalności wskazywać mogą także takie działania, jak uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, zwłaszcza w sytuacji, gdy sprzedawca jest już podatnikiem w zakresie usług budowlanych, deweloperskich, czy innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
Wskazać również należy, że kluczowe znaczenie, przy ocenie powyższych kryteriów w danej sprawie, ma sposób postępowania podatnika nie przy nabyciu, ale w okresie późniejszym, poprzedzającym sprzedaż, wyrażający się sposobem aktywności w zakresie wykonywanego obrotu przedmiotowymi nieruchomościami. Sam zamiar, z jakim podmiot nabył towar, np. nieruchomość, nie jest czynnikiem miarodajnym dla oceny, w jakim charakterze działa ten podmiot w momencie jego sprzedaży (por. wyrok NSA z dnia 29 sierpnia 2014 r. sygn. akt I FSK 1229/13).
W tej sytuacji w świetle przedstawionego we Wniosku zdarzenia przyszłego trudno uznać, by Wnioskodawca podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkowałoby koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu jej majątkiem prywatnym.
Stwierdzić należy, iż Wnioskodawca dokonując sprzedaży nabytego nieodpłatnie Sklepu oraz gruntów opisanych w rozpatrywanym Wniosku nie będzie działał w charakterze podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami. Nie można dokonywanym przez Wnioskodawcę czynnościom zbycia nieruchomości przypisać cech profesjonalnego obrotu. Brak znamion, świadczących o tym, że aktywność Wnioskodawcy wykraczać by miała poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawca nie dokonywał żadnych czynności w celu uatrakcyjnienia działek, czy też sklepu. Wnioskodawca nigdy nie zajmował się sprzedażą gruntów, czy też innych nieruchomości zatem nigdy nie prowadził tej działalności, nie nabywał do niej takich składników. Zbycie odziedziczonych gruntów wiąże się z zainteresowaniem ich zakupem (...), za zbycie sklepu wiąże się z uciążliwością jego wynajmowania z uwagi na jego lokalizację (znacznie oddaloną od miejsca zamieszkania Wnioskodawcy i jego matki). Nie jest zatem możliwym przypisanie czynnościom wyprzedaży majątku prywatnego cech profesjonalnego obrotu nieruchomościami, bowiem brak jest po jej stronie ciągu aktywnych działań cechujących taki obrót oraz brak jest zaangażowania środków podobnych do tych, które angażują podmioty zawodowo zajmujące się sprzedażą nieruchomości. Zaangażowanie środków, o których mowa w orzecznictwie odnosi się nie tylko do działań przygotowawczych do sprzedaży, ale także do nabywania towarów w celu ich dalszego zbycia, których w sprawie brak.
Planowane zbycie nieruchomości objęte Wnioskiem nie przekracza zakresu czynności zarządu majątkiem prywatnym (mieści się w jego ramach), stanowi bowiem wykonywanie prawa własności w odniesieniu do majątku prywatnego osoby fizycznej.
W związku z powyższym, czynności te, nie stanowią określonej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalności gospodarczej, zatem nie można Stronie przypisać przymiotu podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT w stosunku do tych czynności.
Z regulacji krajowych i wspólnotowych wyraźnie wynika, że warunkiem niezbędnym do uznania danego podmiotu za podatnika VAT jest ustalenie, że działa on niezależnie jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik czy wykonujący wolny zawód. Jeśli dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód, to w świetle art. 4 ust. 1 i 2 VI Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku – 77/33 8/EEC (Dz. U. UE L z 13 czerwca 1977 r.) z tytułu wykonania takiej czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika podatku od towarów i usług, i to bez względu na to, czy czynność tę wykonał jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy, czy też wielokrotnie. Taka właśnie sytuacja występuje w przypadku sprzedaży przez daną osobę jej majątku prywatnego.
Uzasadnieniem dla wyrażonego stanowiska pozostaje jeden z najnowszych wyroków NSA, z dnia 10 lipca 2024 r. I FSK 20/22, w którym NSA przeanalizował sprzedaż nieruchomości przez osobę fizyczną w kontekście opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego autorowi skargi kasacyjnej nie udało się podważyć stanowiska Sądu pierwszej instancji, nie wyartykułował on bowiem niczego, co wcześniej nie zostałoby przez niego już zaprezentowane i poddane zostało zasadnej krytyce w zaskarżonym wyroku. Zaskarżony wyrok trafnie wskazywał, nawiązując do kluczowych okoliczności prawnych i faktycznych, że w świetle przedstawionego we wniosku stanu rzeczy Skarżący nie poczynił tego rodzaju zaangażowanych profesjonalnie działań, które pozwalałyby przypisać mu prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami (w tym przypadku w odniesieniu do planowanej czynności zbycia działek odziedziczonych oraz sklepu nabytego w drodze spadku i darowizny).
W piśmie z dnia 19 września 2024 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB3-2.4012.295.2024.2.DK, odnosząc się do kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości przez osobę fizyczną organ podniósł: „Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności (...).
W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych.
„Majątek prywatny” to, zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika, zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych (...). Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych. W niniejszej sprawie należy również odwołać się do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-l81/10), z którego wynika, że: (...) czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą (...).
Pomimo, że grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, to nie można uznać, że przy dokonywaniu sprzedaży udziałów w ww. działkach będzie Pan działał w charakterze handlowca, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Z okoliczności sprawy nie wynika, bowiem taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjął Pan ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami takich jak: uzbrojenie terenu, ogrodzenie działek, wytyczenie dróg wewnętrznych, wnioskowanie o wydanie dla nich decyzji o warunkach zabudowy lub zagospodarowania terenu, nie starał się Pan o doprowadzenie mediów, ani nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przedmiotowe działki nie były przedmiotem dzierżawy na podstawie żadnej z umów cywilnoprawnych. Działki gruntu nie były i nie są przez Pana wykorzystywane na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej. W przedmiotowej sprawie, zatem, sprzedaż udziałów w Działce 1 oraz Działce 2 nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie zbycia ww. działek, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Planując sprzedaż skorzysta Pan z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania”.
Nie jest to wykładnia odosobniona (vide: interpretacja z dnia 2 października 2024 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0112-KDIL1-1.4012.478.2024.2.DS) VAT od sprzedaży nieruchomości przez osobę fizyczną, z której wynika: „W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, zatem, że skala Pani zaangażowania, w odniesieniu do sprzedaży działek nr 3, nr 4 oraz udziału w działce nr 2 nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie sprzedaży ww. nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego – charakteru takiej działalności). Nie wystąpił, bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Panią opisanych nieruchomości wypełniła/wypełni przesłanki działalności gospodarczej.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że w tym konkretnym przypadku nie podjęła Pani i nie zamierza podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podjęte przez Panią należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że dokonana sprzedaż działki nr 3 i udziału w działce nr 2 oraz planowana sprzedaż działki nr 4 i udziału w działce nr 2, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Panią za podatnika tego podatku.
Wobec powyższego w okolicznościach przedstawionych w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, dokonując omawianej transakcji, korzystała/będzie Pani korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Oznacza to działanie w sferze prywatnej i nie stanowi wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Pozbawiło/pozbawi to Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie dokonanej sprzedaży działki nr 3 i udziału w działce nr 2 oraz planowanej sprzedaży działki nr 4 i udziału w działce nr 2, a opisaną dostawę cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Zatem w zakresie sprzedaży niezabudowanych działek nr 3, nr 4 oraz udziałów w działce nr 2 nie działała/nie będzie Pani działać w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a sprzedaż tych działek nie jest/nie będzie formą prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji, transakcje sprzedaży działek nie powinny być opodatkowane podatkiem VAT.
W zakresie dokonanej sprzedaży działki nr 3 oraz udziału w działce nr 2 i planowanej sprzedaży działki nr 4 oraz udziału w działce nr 2 w miejscowości (...), których jest Pani współwłaścicielem nie działa i nie będzie Pani działała, jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, sprzedaż tych działek nie jest i nie będzie formą prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a w konsekwencji sprzedaż tych działek nie powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
Z uwagi na brak charakterystycznych dla handlowca działań Wnioskodawcy nie można przypisać przymiotu podatnika w rozumieniu art. 15 ustawy VAT, zaś planowana sprzedaż działek i Sklepu będzie poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Natomiast stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Natomiast stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku prywatnego.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Pana wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy będzie Pan działał charakterze podatnika VAT w związku z planowaną dostawą opisanych działek niezabudowanych, stanowiących tereny budowlane w rozumieniu ustawy o VAT, nabytych w drodze dziedziczenia oraz Sklepu nabytego w drodze dziedziczenia oraz darowizny.
Wskazał Pan, że:
· nie jest Pan i nie będzie Pan na moment zbycia lokalu użytkowego i działek czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT bowiem nie prowadzi i nie będzie prowadził działalności handlowej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy,
· jest Pan osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej oraz właścicielem lokalu użytkowego – Sklepu, który został nabyty w dniu 30 czerwca 2020 r. w 1/2 w spadku po ojcu oraz 1/2 w drodze darowizny matki. Lokal o pow. (...) m2 znajduje się w (…). Lokal został nabyty bez podatku VAT oraz nie były czynione na niego żadne nakłady, czy ulepszenia,
· jest Pan właścicielem działek niezabudowanych, nabytych drodze dziedziczenia po ojcu, o nr 1 o pow. (...) ha i nr 2 o pow.(...) ha. Obie przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną lub usługową,
· dwie działki (nabyte w drodze spadkobrania po ojcu), mające status terenów budowlanych, w rozumieniu ustawy o VAT, które były dzierżawione przez 3 miesiące potencjalnemu nabywcy. Wnioskodawca podpisał w dniu 10 czerwca 2025 r. umowę przedwstępną sprzedaży – Rep. A (…)), uzyskał Pan przychód z dzierżawy wskazanych wyżej działek w roku 2024 w wysokości (...) zł (...), przedmiotem dzierżawy była działka nr 1 oraz działka nr 2, działki były udostępniane na podstawie umowa dzierżawy, okres trwania umowy wynosił 3 miesiące (10 czerwca 2024 r.-10 września 2024 r.), udostępnianie przedmiotu sprzedaży było odpłatne, nie były wydzierżawiane na cele rolnicze, celem dzierżawy była możliwość ewentualnego dysponowania gruntem dla potrzeb procesu inwestycyjnego prowadzonego przez Kupującego (pozyskania zgód, pozwoleń, przeprowadzenia badań geologicznych), nie rozliczył Pan podatku należnego,
· Wnioskodawca nie rozliczył i nie rozlicza podatku należnego, usługa dzierżawy nie była wykonywania przez podatnika VAT,
· Sklep został oddany w nieodpłatne używanie przez matkę Wnioskodawcy, która osiąga obroty z tytułu jego najmu w kwotach nie przekraczających limitu zwolnienia przedmiotowego (matka Wnioskodawcy rozlicza przychody w z tytułu najmu prywatnego),
· w zakresie wskazanych wyżej działek nie prowadzi Pan działań marketingowych, chęć ich nabycia zgłosiła sieć (…), z przyszłym potencjalnym nabywcą została podpisana umowa dzierżawy jako tytuł do dysponowania działka na cele budowlane. Udzielił pełnomocnictwa (…) do działania w jego imieniu w zakresie uzyskania pozwoleń na budowę obiektu oraz drogi dojazdowej, zgód na przyłącza oraz uporządkowania terenu (usunięcia zbędnych nasadzeń). W zakresie tego umocowania (…) nie podjął jeszcze tego typu działań, jedynie wystąpił o pozwolenie na budowę,
· nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy,
· nie dokonywał Pan zbiorów z działek i nie dokonywał ich wykorzystania prywatnego, a także nie dokonywał dostaw produktów rolnych, nie zajmował się produkcją rolną, działki też nie były wykorzystywane rolniczo przez inne podmioty,
· lokal użytkowy, tj. sklep nie był, nie jest i nie będzie użytkowany przez Pana, był oddany przez Pana do bezpłatnego użytkowania matce,
· działki nie były, nie są i nie będą użytkowane przez Pana, działki nie były wykorzystywane do działalności gospodarczej (nie prowadził Pan żadnej działalności gospodarczej, w tym działalności rolniczej),
· z zawartej umowy przedwstępnej (akt notarialny Rep. A numer (…) z dnia 10 czerwca 2024 r.) wynika, że Wnioskodawca udzielił kupującemu (…) pełnomocnictwa, z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości (działek) warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
Z zawartej umowy przedwstępnej wynikają następujące prawa i obowiązki: Sprzedający i Kupujący zobowiązują się zawrzeć umowę sprzedaży, mocą której sprzeda Pan Spółce pod firmą „(…)” Spółka akcyjna, w stanie wolnym od jakichkolwiek ciężarów, obciążeń , roszczeń, hipotek i praw osób trzecich, prawo własności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr 1 o powierzchni (...) ha oraz działkę gruntu nr 2 o powierzchni (...) ha, za łączną kwotę określoną w akcie notarialnym, powiększoną o ewentualny podatek od towarów i usług VAT.
Z treści dokumentu wynikają inne prawa i obowiązki Sprzedawcy i kupującego, tj. m.in.:
1. Sprzedający wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującego nieruchomością w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, o pozwolenie na rozbiórkę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnia Kupującemu nieruchomość celem przeprowadzenia badań gruntu.
2. Sprzedający wyraża zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym kosztem i staraniem na przedmiotowej działce tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączania do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. Kupujący w przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na działce urządzenia.
· strona kupująca po zawarciu umowy przedwstępnej na działkach nie dokonywała, nie dokonuje nie będzie dokonać do momentu jej nabycia inwestycji infrastrukturalnych, które zwiększyłyby ich atrakcyjność,
· Gdyby umowa przedwstępna nie doszła do skutku Wnioskodawca nie uzyska przychodu, ponosi jedynie ryzyko utraty ewentualnego innego zainteresowanego zakupem (w okresie trwania umowy nie może oferować działek potencjalnemu innemu niż (…) nabywcy) Ryzyko kupującego w takiej sytuacji dotyczy poniesienia kosztów przygotowania się do realizacji inwestycji (kosztów aktu notarialnego, uzyskania zgód itp.), umowa nie przewidywała obowiązku zapłaty zaliczki czy zadatku, które utraciłby Kupujący odstępując od umowy,
· Opisana w akcie notarialnym cena nie była uzależniona od warunków umowy. Jeśli umowa dochodzi do skutku cena jest gwarantowana w umowie, cena ta mogłaby być podniesiona o VAT lub pozostać na wskazanym w umowie poziomie (umowa wskazywała zatem kwotę netto powiększoną o ewentualny podatek VAT gdyby z uzyskanej interpretacji przez Sprzedawcę wynikał obowiązek opodatkowania VAT tej transakcji.). Warunki, pod jakimi została podpisana umowa odnoszą się wyłącznie do zaplanowanej przez Kupującego inwestycji tj. uzyskania przez Kupującego pozwolenia na budowę, zgód i pozwoleń udzielanych przez odpowiednie instytucje dotyczące zgód na lokalizację zjazdu na nieruchomość, zgód na wycinkę wraz ze zobowiązaniem nasadzeń zamiennych, przebudowę pasa, warunków przyłączy i innych warunków,
· nie udzielał Pan pełnomocnictwa ani nie zamierza udzielać w zakresie sprzedaży działek i lokalu objętych wnioskiem,
· nie posiada Pan innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży w przyszłości,
· matka Pana uczyniła na Pana rzecz darowiznę swojego udziału (½), Pan natomiast udostępnił sklep matce w sposób nieodpłatny (przychód zwolniono w PIT) i wyraził zgodę, by matka czerpała dochód z udostępnienia tego lokalu w sposób odpłatny (mogła go wynajmować),
· nie udostępniał Pan lokalu użytkowego osobom trzecim,
· Lokal użytkowy nie był wykorzystywany, za wyjątkiem udostępnienia nieodpłatnego matce, działka 1 oraz 2 nie były wykorzystywane dla celów prywatnych,
· nie ponosił Pan nakładów zmierzających do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności danej działki ani nie zamierza Pan ich ponosić,
· nie ponosił Pan żadnych nakładów na sklep,
· nie prowadził Pan i nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju o zbliżonym charakterze,
· w dniu 23 grudnia 2025 r. doszło do zawarcia umowy sprzedaży (na podstawie aktu notarialnego Rep A numer (…)), w wyniku której (…) nabyła działki 1 i 2 za kwotę ustaloną w umowie z zastrzeżeniem, że gdy z otrzymanej interpretacji będzie wynikał obowiązek opodatkowania dostawy w VAT, będzie to oznaczało obowiązek dopłaty do ceny wartości podatku wyliczonej od zapłaconej ceny (kupujący uiścił na ten moment cenę, która nie uwzględnia VAT kierując się innymi interpretacjami jakimi dysponuje),
· w zakresie Sklepu poszukania nabywcy następują wśród zgłaszających chęć kupna, pochodzących z terenu, na którym znajduje się sklep, pozyskali wiedzę o ofercie w drodze tzw. poczty pantoflowej,
· nie ogłaszał Pan zamiaru sprzedaży Sklepu lokalu ani działek na platformach ogłoszeniowych ani z pośrednikiem,
· pozyskanych środków ze zbycia nieruchomości nie planuje Pan wykorzystać do nabycia innych nieruchomości w celu ich zbycia.
Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania zauważam, że udzielił Pan Kupującemu pełnomocnictwa, z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych prawnych niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości (działek) warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Z zawartej umowy przedwstępnej wynikają następujące prawa i obowiązki: Sprzedający i Kupujący zobowiązują się zawrzeć umowę sprzedaży, mocą Pan sprzeda Spółce pod firmą „(…)”, w stanie wolnym od jakichkolwiek ciężarów, obciążeń, roszczeń, hipotek i praw osób trzecich, prawo własności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr 1 oraz działkę gruntu nr 2, za łączną kwotę określoną w akcie notarialnym, powiększoną o ewentualny podatek od towarów i usług VAT.
W analizowanej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (kupująca Spółka) już się zgłosił, właściciel nieruchomości (Pan) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela nieruchomości (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowaną nieruchomość uczynić atrakcyjniejszą dla potencjalnego nabywcy.
Ponadto z informacji zawartych we wniosku wynika, że działki zostały udostępnione na rzecz przyszłego nabywcy na mocy umowy dzierżawy, zawartej w związku z przedwstępną umową sprzedaży, wyłącznie w celu uzyskania przez Kupującą niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującej zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży. Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy tego samego przedsięwzięcia.
Z okoliczności sprawy wynika, że nabywca wykonuje opisane czynności we własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania nieruchomości do swoich określonych potrzeb. Z wniosku nie wynika, aby w związku ze sprzedażą podejmował Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Ponadto nieruchomość opisana we wniosku nigdy nie była wykorzystywana przez Pana w działalności gospodarczej.
Zatem samo udzielenie pełnomocnictwa Kupującej do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy i dzierżawa gruntu na rzecz Kupującej Spółki (nabywcy) przed sprzedażą, w związku z zawartą umową przedwstępną nie powodują, że zostanie Pan z tych powodów uznany za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Natomiast w odniesieniu do lokalu użytkowego – Sklepu wskazał Pan, że matka uczyniła na Pana rzecz darowiznę swojego udziału (½), Pan natomiast udostępnił sklep matce w sposób nieodpłatny i wyraził zgodę, by matka czerpała dochód z udostępnienia tego lokalu w sposób odpłatny (mogła go wynajmować), nie udostępniał Pan lokalu użytkowego osobom trzecim. Nie ponosił Pan żadnych nakładów na Sklep. W zakresie Sklepu poszukania nabywcy następują wśród zgłaszających chęć kupna, pochodzących z terenu, na którym znajduje się Sklep, pozyskali wiedzę o ofercie w drodze tzw. poczty pantoflowej. Nie ogłaszał Pan zamiaru sprzedaży Sklepu lokalu ani działek na platformach ogłoszeniowych ani z pośrednikiem. Z pozyskanych środków ze zbycia nieruchomości nie planuje Pan wykorzystać do nabycia innych nieruchomości w celu ich zbycia. Nie prowadził i nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju o zbliżonym charakterze.
W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzam, że w odniesieniu do sprzedaży przez Pana niezabudowanych działek nr 1 i nr 2 oraz lokalu użytkowego – Sklepu, nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowych nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
W opisanej sytuacji będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. nieruchomości, a dostawę – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W związku z tym w rozpatrywanej sprawie będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
Podsumowanie
W związku z planowaną dostawą działek nr 1 i nr 2, stanowiących tereny budowlane w rozumieniu ustawy, nabytych w drodze dziedziczenia oraz Sklepu nabytego w drodze dziedziczenia oraz darowizny, nie będzie Pan działał w charakterze podatnika VAT. Tym samym ich sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2 oceniłem jako prawidłowe.
To rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przestawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo