Interpretacja 0112-KDIL1-1.4012.977.2025.2.EK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy są Państwo podatnikiem podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującym działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, w związku z realizacją powierzonego zadania własnego Miasta i Gminy w zakresie obsługi/zarządzania strefą płatnego parkowania (SPP) i miejskimi buforami parkingami płatniczymi (MBPP). Uzupełnili go Państwo pismem z 3 marca 2026 r. (wpływ 10 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Miasto i Gmina posiada w Spółce. 100% udziałów. Główna działalność Spółki jest oparta na PKD – 68.20.Z – Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.

Miasto i Gmina powierzyło Spółce zadanie własne Gminy polegające na świadczeniu usług komunalnych o charakterze użyteczności publicznej w zakresie zarządzania strefą płatnego parkowania (SPP) i miejskimi buforami parkingami płatniczymi (MBPP) na terenie miasta. Spółka wykonuje ww. usługę na podstawie umowy w sprawie warunków realizacji powierzonego zadania oraz przyznawania i rozliczania rekompensaty, które należą do pomocniczej działalności gospodarczej.

Rozliczenie tych usług polega na rekompensacie:

1.  Kosztów całkowitych w wartości netto poniesionych przez Spółkę z o.o. (koszty bezpośrednie, koszty pośrednie, koszty finansowe).

2.  Naliczenie rozsądnego zysku – liczona jako stopa zwrotu kapitału.

3.  Rekompensata podatku dochodowego od rozsądnego zysku.

Podstawą do naliczenia podatku VAT w wysokości 23% są koszty bezpośrednie, pośrednie, finansowe oraz rozsądny zysk.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy

Wnioskodawca to samodzielny podmiot prawa handlowego, który jest podatnikiem na podstawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług na podstawie art. 96 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Jedynym wspólnikiem Spółki, posiadającym 100% udziałów w jej kapitale zakładowym, jest Miasto i Gmina. Główną działalnością Wnioskodawcy jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z).

W ramach tej działalności Wnioskodawca świadczy usługi:

1.  Zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług (wynajem lokali mieszkalnych na cele mieszkalne).

2.  Opodatkowane stawką podstawową 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (wynajem lokali użytkowych oraz pozostałe usługi zarządzania).

Pozostałym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest:

68.12.A Realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych

68.12.B Realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków niemieszkalnych

68.12.C Realizacja pozostałych projektów budowlanych

41.00.A Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych

41.00.B Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków niemieszkalnych

43.11.Z Rozbiórka i burzenie obiektów budowlanych

43.12.Z Przygotowanie terenu pod budowę

68.11.Z Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek

68.20.Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi

68.31.Z Pośrednictwo w obrocie nieruchomościami

68.32.B Działalność związana z zarządzaniem nieruchomościami wykonywanym na zlecenie

68.32.C Pozostała działalność związana z obsługą rynku nieruchomości wykonywana na zlecenie, gdzie indziej niesklasyfikowana

81.10.Z Działalność pomocnicza związana z utrzymaniem porządku w budynkach

81.21.Z Niespecjalistyczne sprzątanie budynków

43.21.Z Wykonywanie instalacji elektrycznych

43.22.Z Wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych i klimatyzacyjnych

43.24.Z Wykonywanie pozostałych instalacji budowlanych

43.31.Z Tynkowanie

43.32.Z Zakładanie stolarki budowlanej

43.33.Z Posadzkarstwo; tapetowanie i oblicowywanie ścian

43.34.Z Malowanie i szklenie

43.23.Z Montaż izolacji

43.35.Z Wykonywanie pozostałych robot budowlanych wykończeniowych

43.41.Z Wykonywanie konstrukcji i pokryć dachowych

43.42.Z Wykonywanie pozostałych specjalistycznych robot budowlanych w zakresie budowy budynków

43.99.Z Pozostałe specjalistyczne roboty budowlane, gdzie indziej niesklasyfikowane

81.30.Z Działalność usługowa związana z zagospodarowaniem terenów zieleni

52.21.B Pozostała działalność usługowa wspomagająca transport lądowy

55.20.Z Obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania

82.30.Z Działalność związana z organizacją targów, wystaw i kongresów.

W roku 2022 Miasto i Gmina powierzyło Wnioskodawcy zadanie własne polegające na: „(…)”.

Tę umowę Wnioskodawca w swoich rozliczeniach nie traktuje jako główną działalność Spółki, lecz jako działalność pomocniczą niestanowiącą podstawowego źródła dochodu Spółki, lecz jako dodatkowe źródło dochodu, czyli traktowane jest jako pozostałe przychody operacyjne Spółki na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 32 ustawy o rachunkowości, gdyż jest związana pośrednio z podstawową działalnością operacyjną Spółki.

Przedmiotem niniejszej umowy jest powierzenie wykonywania zadania własnego Gminy polegającego na świadczeniu usług komunalnych o charakterze użyteczności publicznej w zakresie zarządzania strefą płatnego parkowania (SPP) i miejskimi buforowymi parkingami płatnymi (MBPP) na terenie miasta. Szczegółowy zakres przedmiotu umowy, o którym mowa w ust. „X”, obejmuje prowadzenie i administrowanie SPP i MBPP, w tym:

1)  kontrolę przestrzegania regulaminu SPP i MBPP przez jej użytkowników, w szczególności uiszczania opłat za postój pojazdów, a w przypadkach koniecznych podejmowanie regulaminowych działań korygujących;

2)  prowadzenie kontroli na obszarze SPP i MBPP w sposób ciągły w dniach i godzinach obowiązywania ustalonych aktualnymi na dzień realizacji uchwałami Rady Miejskiej:

a)  kontrola SPP od poniedziałku do piątku pomiędzy godziną 9:00-17:00;

b)  kontrola MBPP od poniedziałku do piątku pomiędzy godziną 9:00-17:00 oraz w soboty pomiędzy godziną 9:00-13:00;

3)  czynności techniczne i organizacyjne zapewniające należyte funkcjonowanie SPP i MBPP oraz biura, w tym:

a)  czynności zapewniające działanie systemu informatycznego SPP i MBPP,

b)  czynności tworzenia i obiegu dokumentów,

c)  czynności pobierania i rozliczania opłat za postój pojazdów na obszarze SPP i MBPP;

4)  zorganizowanie i prowadzenie biura SPP i MBPP, w tym:

a)  zapewnienie i oznakowanie lokalu biura,

b)   funkcjonowanie biura od poniedziałku do piątku w godzinach od 9:00 do 17:00,

c)  zatrudnienie niezbędnego personelu,

d)  obsługa interesantów,

e)  udzielanie informacji o zasadach funkcjonowania SPP i MBPP oraz obsługi parkomatów,

f)   przyjmowanie zgłoszeń o awariach parkomatów, systemów i natychmiastowe podejmowanie czynności serwisowych,

g)  przekazywanie do Urzędu informacji o bieżących uszkodzeniach w zakresie oznakowania poziomego i pionowego SPP i MBPP,

h)  sprzedaż identyfikatorów mieszkańca, kart abonamentowych, identyfikatorów ogólnodostępnych, identyfikatorów osoby niepełnosprawnej oraz kopert komercyjnych dla podmiotów uprawnionych,

i)    wydawanie kart pojazdu elektrycznego dla podmiotów uprawnionych,

j)    wydawanie duplikatów dokumentów, o których mowa w pkt h oraz i,

k)  pobór opłat dodatkowych,

l)    tworzenie w biurze komputerowej bazy danych, niezbędnej do rzetelnej kontroli wszystkich wypływów z opłat za postój pojazdów na obszarze SPP i MBPP dla celów rozrachunkowych z Gminą, w tym bazy wystawionych zawiadomień o nieuiszczeniu lub nieprzedłużeniu opłaty za postój pojazdów na obszarze SPP i MBPP,

m)współpraca z Urzędem w zakresie prowadzenia windykacji, w tym przekazywanie Gminie wykazów wystawionych opłat dodatkowych do dalszego postępowania w trybie egzekucji administracyjnej raz w miesiącu, do 15. każdego dnia miesiąca za miesiąc poprzedni,

n)  w sytuacjach wyjątkowych, m.in. wystąpienia epidemii itp., wyposażenie biura SPP w niezbędne środki ochronne i dezynfekujące do tego przeznaczone oraz inne zgodne z obowiązującymi przepisami, w celu umożliwienia wykonywania przedmiotu umowy i niezakłóconej obsługi klientów;

5)  utworzenie służby kontrolerskiej do kontroli uiszczania opłat za postój pojazdów na obszarze SPP i MBPP poprzez:

a)  zatrudnienie kontrolerów,

b)  wprowadzenie jednolitego umundurowania (np. kamizelki),

c)  wprowadzenie identyfikatorów z numerem służbowym,

d)   wyposażenie kontrolerów w sprzęt niezbędny do efektywnego prowadzenia kontroli,

e)     kontrolę obowiązku potwierdzenia pobytu kontrolera na obszarze SPP oraz MBPP;

6)     wystawianie przez kontrolerów wezwań – raportów, czyli zawiadomień o obowiązku uiszczenia opłaty dodatkowej i umieszczanie ich za wycieraczką przedniej szyby pojazdu;

7)  bieżący nadzór nad parkomatami, w szczególności wymiana materiałów eksploatacyjnych w postaci papieru oraz baterii w parkomatach oraz urządzeniach mobilnych, a także usuwanie drobnych usterek w szczególności w postaci zacięcia papieru, zablokowania sektora monet;

8)  dokonywanie wypłaty z parkomatów i zagwarantowanie na własny koszt i ryzyko bezpiecznego jej przeliczenia, celem dokonania ich wpłat na wskazany w umowie rachunek, przy czym:

a)  wpływy z opłat z SPP i MBPP należą do budżetu Gminy. Spółka przekaże całość pobranych opłat w ciągu 7 dni od opróżnienia parkomatu na konta bankowe Gminy:
(...)

b)  Gmina wymaga od Spółki, aby wartość zgadzała się z wydrukami kasowymi z poszczególnych parkomatów, z wyjątkiem dopuszczalnego odchylenia wynikającego ze specyfikacji parkomatu,

c)  przechowywanie środków pieniężnych odbywa się na koszt i ryzyko Spółki,

d)  parkomaty winny być opróżniane w miarę potrzeb, tak aby nie dopuścić do ich całkowitego zapełnienia;

9)  przy przechowywaniu i transporcie wpływów gotówkowych z SPP i MBPP Spółka jest zobowiązana stosować się do zasad określonych w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne;

10) prowadzenie rozliczeń z Gminą, tj. przekazywanie wszelkich wpływów z SPP i MBPP, przy czym:

a)  okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy;

b)  rozliczenie wpływów nastąpi po zakończeniu miesiąca poprzez sporządzenie miesięcznego protokołu rozliczeń;

c)  protokół rozliczeń pobranych wpływów będzie przekazywany do Urzędu w terminie do 15. dnia kalendarzowego każdego miesiąca, po zakończeniu okresu rozliczeniowego;

11) stosowanie przy organizowaniu SPP i MBPP wyrobów dopuszczonych do obrotu i powszechnego lub jednostkowego stosowania na podstawie odrębnych przepisów;

12) utrzymywanie wszystkich urządzeń we właściwym stanie technicznym, funkcjonalnym i estetycznym, w tym:

a)  bieżące mycie parkomatów środkami nieingerującymi w powłoki urządzeń,

b)   dezynfekowanie parkomatów,

c)  usuwanie wszelkich nalepek, ulotek oraz lodu, śniegu z parkomatów i wokół nich,

d)  mycie, odśnieżanie i usuwanie lodu z paneli fotowoltaicznych (solarów) zasilających baterie,

e)  doładowywanie/wymiana baterii – według specyfikacji;

13) przeprowadzanie na bieżąco kontroli czytelności i kompletności oznakowania parkomatów i usuwanie stwierdzonych nieprawidłowości;

14) koordynowanie napraw i prac serwisowo-nadzorczych;

15) współpraca ze Strażą Miejską w zakresie przekazywania informacji o pojazdach zaparkowanych niezgodnie z przepisami Prawo o ruchu drogowym, windykacja należności cywilnoprawnych z tytułu opłat na obszarze MBPP.

Natomiast zasada kalkulacji rekompensaty (cena netto) określona jest w umowie w następujący sposób: suma rzeczywistych kosztów bezpośrednich i pośrednich poniesionych przez Spółkę w związku z realizacją zadania za dany okres (np. miesiąc) oraz rozsądnego zysku obliczonego jako określony procent od łącznej kwoty tych kosztów. Szczegółowy zapis rekompensaty określa zapis w umowie, który przedstawili Państwo poniżej:

Rekompensata obejmuje:

1)  całość kosztów bezpośrednich związanych z realizacją powierzonego zadania,

2)  koszty pośrednie związane z realizacją powierzonego zadania,

3)  koszty finansowe związane z realizacją powierzonego zadani

z uwzględnieniem wszystkich przychodów uzyskanych z tytułu świadczenia powierzonych usług oraz rozsądnego zysku dla Spółki za wykonywanie powierzonego zadania.

1.  Jako metodę wyliczania kosztów pośrednich, na dzień podpisania niniejszej Umowy, Strony przyjmują:

1)     w przypadku kosztów utrzymania powierzchni biurowych – wg stawek czynszu dla nieruchomości lokalowych będących własnością Spółki, ustalonych przez Zarząd Spółki;

2)     w przypadku opłat za energię elektryczną, cieplną, gazową, wodę i kanalizację, odpady komunalne, koszty ubezpieczeń majątkowych, usług internetowych – stosunek powierzchni wykorzystywanej przez personel pracujący na rzecz zadania do powierzchni biurowej całkowitej wykorzystywanej przez Spółkę w danym okresie;

3)     w przypadku kosztów usług telefonicznych – wg kosztów rzeczywistych (abonament na jeden numer telefonu przypisany do SPP i MBPP);

4)     w przypadku kosztów zakupu sprzętu informatycznego i biurowego, którego nie można powiązać bezpośrednio z pracownikiem – wg kosztów rzeczywistych;

5)     w przypadku kosztów personelu obsługi finansowo-księgowej oraz prawnej, koszty zarządu – 10% kosztów ogólnozakładowych ww. zakresie;

6)     w przypadku kosztów personelu wspomagającego (umowy zlecenia w przypadku prac pomocniczych) – wg kosztów rzeczywistych.

2.  Szczegółowy opis kosztów, o których mowa w ust. 2, zawiera załącznik do umowy.

Na kwotę rekompensaty będą się składać:

a.      Koszy bezpośrednie:

a)     wynagrodzenia i pochodne od nich naliczane dotyczące pracowników,

b)     badania lekarskie pracowników,

c)     ekwiwalenty wynikające z przepisów bhp i prawa pracy, a także innych przepisów prawa oraz wewnętrznych uregulowań Spółki w stosunku do pracowników,

d)     zakup materiałów i wyposażenia, pod warunkiem, że koszty te są możliwe do zidentyfikowania i przypisania wyłącznie do pracownika,

e)     koszty podróży, diet oraz szkolenia pracowników,

f)      koszty nabycia środków trwałych, pod warunkiem, że środek trwały jest amortyzowany zgodnie z zasadami polityki rachunkowości przyjętymi w jednostce dla środków trwałych tego samego rodzaju (w przypadku nabycia środków trwałych ze środków budżetu gminy amortyzacja nie stanowi kosztu i nie podlega rekompensacie; w przypadku nabycia środków trwałych częściowo ze środków Spółki amortyzacja rozliczana jest proporcjonalnie zgodnie z procentowym udziałem nakładów własnych do nakładów ogółem),

g)     koszty wynikające z innych umów – zawartych przez Spółkę na potrzeby realizacji umowy, pod warunkiem zapewnienia zgodności z obowiązującymi przepisami, w ramach umowy powierzenia,

h)     koszty postępowań sądowych,

i)       koszty związane z windykacją należności cywilnoprawnych,

j)       inne koszty wynikające bezpośrednio z umowy powierzenia;

b.      Koszty pośrednie uzasadnione:

a)     koszty utrzymania powierzchni biurowych (w tym czynsz, opłaty administracyjne, sprzątanie),

b)     opłaty za energię elektryczną, cieplną, gazową, wodę i kanalizację, odpady komunalne, koszty ubezpieczeń majątkowych,

c)     koszty usług telefonicznych, internetowych, kurierskich,

d)     koszty zakupu sprzętu informatycznego i biurowego, którego nie można powiązać bezpośrednio z pracownikiem,

e)     koszty personelu obsługi finansowo-księgowej oraz prawnej, koszty zarządu,

f)      koszty personelu wspomagającego (umowy zlecenia w przypadku prac pomocniczych);

c.      koszty finansowe.

3.  Strony ustalają rozsądny zysk dla Spółki za wykonywanie powierzonego zadania na poziomie 7% rocznie.

4.  Rekompensata będzie przekazywana Spółce w okresach miesięcznych. Gmina zobowiązuje się zapłacić przelewem w terminie 14 dni od daty doręczenia przez Spółkę faktury wystawionej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

5.  W załączeniu do faktury Spółka przedstawi Gminie comiesięczne rozliczenie rekompensaty w oparciu o faktycznie poniesione koszty, z uwzględnieniem wszystkich przychodów uzyskanych z tytułu świadczenia powierzonych usług.

6.  Spółka jest zobowiązana do wyodrębnienia w swoich wewnętrznych księgach przychodów i kosztów powierzonego Spółce zadania spośród przychodów i kosztów Spółki wynikających z innej działalności Spółki.

7.  Ewidencja wskazana w ust. 9 powinna również wyodrębniać wartość otrzymanej rekompensaty, przeznaczonej na realizację powierzonego Spółce zadania.

Warto przestawić szczegółowy zapis wzór rozliczenia przestawianej w piśmie rekompensaty.

Do celów obliczenia planowanej rekompensaty obowiązuje następujący wzór:

R = (Kc - P) + Z + Pd

gdzie poszczególne litery oznaczają:

R – rekompensata

Kc – koszty całkowite (koszty bezpośrednie, pośrednie, finansowe)

P – przychody uzyskane z tytułu świadczenia powierzonych usług

Z – rozsądny zysk liczony jako stopa zwrotu kapitału w wysokości 7% rocznie

Pd – podatek dochodowy

Wysokość rekompensaty jest ustalana na podstawie wyodrębnionej ewidencji księgowej umożliwiającej identyfikację kosztów związanych wyłącznie z realizacją zadania powierzonego. Oznacza to, że rekompensata nie ma charakteru ogólnego finansowania działalności Spółki, lecz pozostaje w bezpośrednim i ścisłym związku z realizacją konkretnego zadania publicznego. Powyższym więc umowa zapewnia zatem ścisłe powiązanie wysokości rekompensaty z rzeczywistymi kosztami realizacji zadania oraz eliminuje możliwość uzyskania przez Spółkę nadmiernej rekompensaty. W przypadku nieponoszenia kosztów lub niewykonywania zadania w danym zakresie, rekompensata nie byłaby należna. Środki otrzymane w ramach rekompensaty nie mogą być przeznaczane na inne cele, w szczególności na finansowanie pozostałej działalności Spółki niezwiązanej z realizacją zadania powierzonego. Umowa przewiduje mechanizmy rozliczeniowe oraz obowiązek dokonania korekty w przypadku wystąpienia nadwyżki rekompensaty ponad poziom uzasadniony poniesionymi kosztami i rozsądnym zyskiem. Umowa nie przewiduje ustalania przez Spółkę ceny usług w sposób rynkowy ani kalkulowania jej w celu rekompensowania strat. Wysokość należnej Spółce rekompensaty (ceny netto) wynika bezpośrednio z mechanizmu określonego w umowie. W konsekwencji, zgodnie z zapisami umowy, brak rekompensaty oznaczałby brak finansowania realizacji powierzonego zadania, a nie ustalenie wyższej ceny usług przez Spółkę w celu zrekompensowania strat. Warto też nadmienić, iż z ekonomicznego punktu widzenia Spółka nie byłaby w stanie wykonywać powierzonych zadań bez otrzymywania rekompensaty. Zgodnie z zawartą umową, realizacja zadania w zakresie obsługi strefy płatnego parkowania (SPP) oraz miejskich buforowych parkingów płatnych (MBPP) wiąże się z ponoszeniem przez Spółkę rzeczywistych kosztów bezpośrednich i pośrednich. Mechanizm rekompensaty został przewidziany w umowie jako forma pokrycia tych kosztów, powiększonych o rozsądny zysk. Brak rekompensaty oznaczałby konieczność finansowania realizacji zadania ze środków własnych Spółki, co z ekonomicznego punktu widzenia byłoby nieuzasadnione i prowadziłoby do ponoszenia strat.

Natomiast opłaty pobierane od użytkowników za parkowanie – zarówno w strefie płatnego parkowania (SPP) na ulicach, jak i na miejskich buforowych parkingach płatnych (MBPP) zlokalizowanych na placach/parkingach – mają charakter: cywilnoprawny, publicznoprawny i stanowią gratyfikację za udostępnienie miejsca parkingowego. Zasady poboru oraz wysokość tych opłat określa uchwała Rady Miejskiej, natomiast wpływy z tego tytułu stanowią dochód Miasta.

Spółka występuje jako operator systemu (organizacja i obsługa SPP/MBPP), a jej finansowanie następuje w formie rekompensaty ustalanej zgodnie z mechanizmem określonym w umowie zawartej z Miastem i Gminą. Otrzymywana rekompensata nie ma wpływu na cenę usług i nie stanowi dopłaty do opłat za parkowanie, lecz służy pokryciu kosztów realizacji powierzonego zadania.

Powyższym więc Spółka nie wykonywałaby powierzonego zadania bez otrzymywania rekompensaty, ponieważ rekompensata ma na celu pokrycie poniesionych kosztów oraz zapewnienie rozsądnego zysku, a tym samym wyeliminowanie straty związanej z realizacją powierzonego zadania publicznego. Warunkiem otrzymania rekompensaty jest prawidłowa realizacja przez Spółkę zadania powierzonego przez Miasto i Gminę, zgodnie z zakresem i zasadami określonymi w umowie. Umowa przewiduje możliwość weryfikacji przedstawionych danych oraz dokonania korekty w przypadku stwierdzenia nadpłaty.

Podsumowując Spółka nie otrzymuje od Miasta i Gminy odrębnego wynagrodzenia za realizację opisanych zadań. Jedyną formą finansowania realizacji powierzonego zadania jest rekompensata kalkulowana zgodnie z zasadami określonymi w umowie, tj. jako zwrot rzeczywiście poniesionych kosztów powiększonych o rozsądny zysk.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie uzupełniającym z 3 marca 2026 r.)

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca (spółka w 100% należąca do Miasta i Gminy), wykonując na podstawie umowy: „(…)” powierzone zadanie własne Miasta i Gminy w zakresie obsługi/zarządzania SPP oraz MBPP i otrzymując z tego tytułu rekompensatę ustalaną według modelu kosztowego (koszty rzeczywiste bezpośrednie i pośrednie + rozsądny zysk, z mechanizmami weryfikacji i korekt), działa w tym zakresie jako podatnik VAT wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, czy też czynności te pozostają poza zakresem VAT, a otrzymywana rekompensata nie podlega opodatkowaniu VAT – niezależnie od faktu, że Spółka jest czynnym podatnikiem VAT w zakresie pozostałej działalności?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie uzupełniającym z 3 marca 2026 r.)

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym – w zakresie realizacji powierzonego przez Miasto i Gminę zadania własnego w obszarze zarządzania strefą płatnego parkowania (SPP) oraz miejskimi buforowymi parkingami płatnymi (MBPP) – nie wykonuje działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym nie działa jako podatnik VAT w odniesieniu do tych czynności. W konsekwencji czynności realizowane w ramach powierzenia pozostają poza zakresem opodatkowania VAT, a otrzymywana rekompensata nie stanowi wynagrodzenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, podatnikiem jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą, obejmującą w szczególności działalność usługodawców wykonywaną w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Dla uznania danego podmiotu za podatnika VAT w odniesieniu do określonych czynności konieczne jest zatem stwierdzenie, że czynności te mają charakter działalności gospodarczej, tj. są wykonywane w warunkach rynkowych, w sposób samodzielny i w celu osiągania korzyści ekonomicznych.

W analizowanej sprawie zasadnicze znaczenie ma charakter powierzonego zadania oraz sposób jego finansowania. Spółka realizuje zadanie własne jednostki samorządu terytorialnego w ścisłym reżimie powierzenia. Nie kształtuje samodzielnie zasad ekonomicznych jego wykonywania, nie działa w warunkach konkurencji rynkowej i nie ponosi typowego ryzyka gospodarczego charakterystycznego dla podmiotów funkcjonujących na rynku. Wysokość rekompensaty jest ściśle powiązana z rzeczywiście poniesionymi kosztami bezpośrednimi i pośrednimi, powiększonymi o rozsądny zysk, a umowa przewiduje mechanizmy weryfikacji i ewentualnej korekty nadwyżki.

Oznacza to, że Spółka nie ma możliwości dowolnego kształtowania ceny ani osiągania nieograniczonego zysku, a jej sytuacja ekonomiczna w tym zakresie jest ściśle związana z wykonywaniem zadania publicznego. Rekompensata nie ma charakteru rynkowego wynagrodzenia za usługę, lecz stanowi instrument zapewniający finansowanie realizacji zadania publicznego. Jej celem jest pokrycie kosztów związanych z wykonywaniem powierzonego zadania oraz zapewnienie jego ciągłości. Nie stanowi ona zapłaty kalkulowanej w oparciu o mechanizmy rynkowe ani nie jest ustalana w wyniku swobodnych negocjacji handlowych.

Dodatkowo opłaty parkingowe pobierane od użytkowników, choć mają charakter publicznoprawny i cywilnoprawny, stanowią dochód Miasta, a nie Spółki. Spółka nie sprzedaje miejsc parkingowych we własnym imieniu i na własny rachunek, lecz działa jako operator systemu w ramach organizacyjnej struktury, wykonywania zadania własnego Gminy. W konsekwencji brak jest bezpośredniego związku pomiędzy rekompensatą a ceną usługi świadczonej na rzecz użytkownika końcowego.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje oparcie w aktualnym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w szczególności w wyroku z 22 września 2025 r. sygn. I FSK 678/21, w którym wskazano, że spółka komunalna realizująca wyłącznie zadania własne JST w modelu rekompensaty kosztowej może nie występować jako podatnik VAT, jeżeli jej działalność nie ma charakteru rynkowego i nie spełnia przesłanek działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. NSA podkreślił, że sama forma prawna spółki prawa handlowego nie przesądza o jej statusie podatnika VAT – kluczowe znaczenie ma charakter wykonywanych czynności oraz warunki ich realizacji.

Również w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności wyroku z 8 maja 2025 r. C-615/23, rekompensata lub dotacja podlega VAT wyłącznie wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek między świadczeniem a zapłatą, w szczególności gdy wpływa ona bezpośrednio na cenę towaru lub usługi.

W rozpatrywanej sprawie rekompensata nie wpływa na wysokość opłat parkingowych, które są ustalane przez Radę Miejską i stanowią jej dochód Gminy. Służy ona wyłącznie pokryciu kosztów realizacji zadania publicznego, a nie dopłacie do ceny usługi. Fakt, że Spółka jest czynnym podatnikiem VAT w zakresie innej działalności, nie oznacza, że każda jej aktywność automatycznie podlega opodatkowaniu. Status podatnika należy oceniać w odniesieniu do konkretnych czynności.

Możliwe jest zatem, że w jednym obszarze działalności podmiot działa jako podatnik VAT, a w innym – z uwagi na brak przesłanek działalności gospodarczej – nie występuje w takim charakterze. Mając na uwadze brak rynkowego charakteru analizowanej działalności, model finansowania oparty na rekompensacie kosztowej, brak wpływu rekompensaty na cenę usług oraz aktualne orzecznictwo sądów krajowych i TSUE, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w zakresie realizacji powierzonego zadania własnego Gminy Spółka nie wykonuje działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a otrzymywana rekompensata nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług (podatkiem VAT) reguluje ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej „ustawą”.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Jak wynika z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy dla uznania, że dostawa towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.

Co istotne, usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Zatem, aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Na gruncie podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych kosztów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 15 lipca 1982 r. w sprawie C-89/81 Hong-Kong Trade Development Council TSUE stwierdził, że czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie Apple and Pear Development Council stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.

Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z 5 lutego 1981 r. w sprawie C-154/80 Staatssecretaris van Financien przeciwko Coöperatieve Aardappelenbewaarplaats GA ETS, które zapadło na tle przepisów Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R.J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie podkreślono, że dla wystąpienia opodatkowania podatkiem od towarów i usług konieczne staje się zaistnienie bezpośredniego związku płatności z konkretną czynnością oraz istnienie konsumenta tej czynności.

Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:

·      istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne;

·      wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy;

·      istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem;

·      istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Ponadto, aby czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonana przez podmiot działający dla tej czynności w charakterze podatnika podatku VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Ponadto należy zwrócić uwagę, że przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”. Zgodnie z ww. regulacją:

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:

Unormowanie to stanowi odzwierciedlenie art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, który stwierdza, że:

Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług posługując się sformułowaniem „organy władzy publicznej” nie definiuje tego pojęcia, tak jak i Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.). W świetle art. 16 ust. 2 Konstytucji RP:

Rozwinięcie tej regulacji zawarto w art. 163 Konstytucji RP, zgodnie z którym:

Z powołanych przepisów wynika, że pojęciem tym objęte są wszelkie organy państwowe i samorządu terytorialnego.

W zakresie statusu podmiotu publicznego wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 Saudaçor – Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos da Saúde dos Açores SA przeciwko Fazenda Pública, w którym stwierdził:

Z kolei w wyroku z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17 Nagyszénás Településszolgáltatási Nonprofit Kft. przeciwko Nemzeti Adó-és Vámhivatal Fellebviteli Igazgatósága, TSUE wskazał, że:

i ostatecznie stwierdził, że:

Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających prawu publicznemu z kategorii podatników podatku od towarów i usług w odniesieniu do czynności wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych. Podatnikiem podatku od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej oraz urząd obsługujący ten organ, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że organy (urzędy) nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Rolę gminy określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Natomiast na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Zasady i formy gospodarki komunalnej jednostek samorządu terytorialnego, polegające na wykonywaniu przez te jednostki zadań własnych, w celu zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej – uregulowano w ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 679).

Jak stanowi art. 1 ust. 2 ustawy o gospodarce komunalnej:

W oparciu o art. 2 ustawy o gospodarce komunalnej:

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce komunalnej:

Zatem w przypadku, gdy są to jednostki prawnie niewyodrębnione, tzn. pozostające w strukturze gminy, dla celów podatkowych traktuje się je tak samo jak gminne jednostki pomocnicze. Wykonywane przez nie czynności winna rozliczać gmina. Jeśli jednak znajdą się one poza strukturą gminy, jako tzw. jednostki prawnie wyodrębnione (np. w formie spółki prawa cywilnego lub handlowego), będą miały odrębną od gminy zdolność prawnopodatkową.

Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że zarówno gmina, jak i utworzona przez nią spółka prawa handlowego, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działają w charakterze podatników podatku VAT.

Podkreślić należy, że dla uzyskania statusu podatnika VAT nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Podatnikiem będzie podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na to, czy przynosi ona zyski. Podatnikami VAT są również podmioty, których cel działalności nie jest związany z prowadzeniem działalności komercyjnej nastawionej na osiąganie zysków lub też przeznaczające uzyskane zyski na cele społecznie użyteczne (charytatywne, kulturalne, naukowe itd.).

Zatem nawet gdyby podatnik nie osiągnął dochodu z tytułu prowadzonej działalności, to wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT wykonując czynności będące przedmiotem działalności gospodarczej – bowiem będzie świadczył w tym zakresie usługi, które podlegają VAT. Oznacza to, że jeżeli podmiot uzyska za to świadczenie jakąkolwiek zapłatę w sensie ekonomicznym (nawet bilansując tylko poniesione w związku z nim wydatki), to otrzymane wynagrodzenie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwych reguł.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że:

·      Są Państwo samodzielnym podmiotem prawa handlowego – spółką z ograniczoną odpowiedzialnością.

·      Jedynym Państwa wspólnikiem, posiadającym 100% udziałów w kapitale zakładowym Spółki, jest Miasto i Gmina.

·      Są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług na podstawie art. 96 ust. 4 ustawy.

·      Państwa główną działalnością jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z).

·      W ramach prowadzonej działalności świadczą Państwo usługi:

a)  zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy (wynajem lokali mieszkalnych na cele mieszkalne);

b)  opodatkowane stawką podstawową 23% (wynajem lokali użytkowych oraz pozostałe usługi zarządzania).

·      Miasto i Gmina powierzyło Państwu zadanie własne Miasta i Gminy polegające na świadczeniu usług komunalnych o charakterze użyteczności publicznej w zakresie zarządzania strefą płatnego parkowania (SPP) i miejskimi buforami parkingami płatniczymi (MBPP) na terenie miasta. Spółka wykonuje ww. usługę na podstawie umowy w sprawie warunków realizacji powierzonego zadania oraz przyznawania i rozliczania rekompensaty. Tę umowę w swoich rozliczeniach nie traktują Państwo jako główną działalność Spółki, lecz jako działalność pomocniczą niestanowiącą podstawowego źródła dochodu Spółki (dodatkowe źródło dochodu).

·      Zasada kalkulacji rekompensaty (cena netto) określona jest w umowie jako suma rzeczywistych kosztów bezpośrednich i pośrednich poniesionych przez Spółkę w związku z realizacją zadania za dany okres (np. miesiąc) oraz rozsądnego zysku obliczonego jako określony procent od łącznej kwoty tych kosztów.

·      Strony ustalają rozsądny zysk dla Spółki za wykonywanie powierzonego zadania na poziomie 7% rocznie.

·      Rekompensata będzie przekazywana Spółce w okresach miesięcznych. Gmina zobowiązuje się zapłacić przelewem w terminie 14 dni od daty doręczenia przez Spółkę faktury wystawionej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W załączeniu do faktury Spółka przedstawi Gminie comiesięczne rozliczenie rekompensaty w oparciu o faktycznie poniesione koszty, z uwzględnieniem wszystkich przychodów uzyskanych z tytułu świadczenia powierzonych usług.

·      Wysokość rekompensaty jest ustalana na podstawie wyodrębnionej ewidencji księgowej umożliwiającej identyfikację kosztów związanych wyłącznie z realizacją zadania powierzonego. To oznacza, że rekompensata nie ma charakteru ogólnego finansowania działalności Spółki, lecz pozostaje w bezpośrednim i ścisłym związku z realizacją konkretnego zadania publicznego. Umowa zapewnia więc ścisłe powiązanie wysokości rekompensaty z rzeczywistymi kosztami realizacji zadania oraz eliminuje możliwość uzyskania przez Spółkę nadmiernej rekompensaty. W przypadku nieponoszenia kosztów lub niewykonywania zadania w danym zakresie rekompensata nie byłaby należna.

·      Warunkiem otrzymania rekompensaty jest prawidłowa realizacja przez Państwa zadania powierzonego przez Miasto i Gminę, zgodnie z zakresem i zasadami określonymi w umowie.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest natomiast ustalenie, czy w związku z realizacją powierzonego zadania własnego Miasta i Gminy w zakresie obsługi/zarządzania strefą płatnego parkowania (SPP) i miejskimi buforami parkingami płatniczymi (MBPP) są Państwo podatnikiem podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującym działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Jak wskazałem wcześniej, aby czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Analizując przedstawiony opis sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa zauważam, że pomiędzy płatnością, którą otrzymują Państwo w formie rekompensaty a świadczeniami wykonywanymi na rzecz Miasta i Gminy zachodzi związek bezpośredni, bowiem płatność następuje w zamian za te świadczenia.

W rozpatrywanej sprawie, na podstawie umowy zawartej w 2022 r. z Miastem i Gminą wykonują Państwo powierzone przez Miasto i Gminę zadania własne z zakresu gospodarki komunalnej o charakterze użyteczności publicznej, a za ich realizację otrzymują Państwo wynagrodzenie w postaci rekompensaty.

W tym przypadku mamy zatem do czynienia z istnieniem dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu zlecającego wykonanie usługi, będącego jednocześnie odbiorcą usługi (Miasto i Gmina), jak również podmiotu wykonującego zlecenie – świadczącego usługę (podmiot gospodarczy posiadający odrębność prawno-podatkową od Miasta i Gminy) – w przedmiotowej sprawie Państwa Spółka.

W zakresie realizowanych przez Państwa ww. czynności należy uznać, że rekompensata jest przyznawana w celu sfinansowania wykonywania przez Państwa konkretnych usług zgodnie z umową powierzenia, tj. świadczeniu usług komunalnych o charakterze użyteczności publicznej w zakresie zarządzania strefą płatnego parkowania (SPP) i miejskimi buforami parkingami płatniczymi (MBPP) na terenie miasta, jest zatem istotnym elementem zaliczanym do podstawy opodatkowania świadczonych usług. Zatem otrzymują Państwo zindywidualizowaną korzyść (rekompensatę), która pozostaje w bezpośrednim związku z czynnościami, które wykonują Państwo na rzecz Miasta i Gminy i które stanowią przedmiot Państwa działalności gospodarczej.

Jak Państwo wskazali, rekompensata nie ma charakteru ogólnego finansowania działalności Spółki, lecz pozostaje w bezpośrednim i ścisłym związku z realizacją konkretnego zadania publicznego. Umowa zapewnia więc ścisłe powiązanie wysokości rekompensaty z rzeczywistymi kosztami realizacji zadania oraz eliminuje możliwość uzyskania przez Spółkę nadmiernej rekompensaty. W przypadku nieponoszenia kosztów lub niewykonywania zadania w danym zakresie rekompensata nie byłaby należna.

Zaznaczenia wymaga, że są Państwo spółką prawa handlowego, będącą odrębnym od Miasta i Gminy (jedynego udziałowca) podmiotem posiadającym osobowość prawną, zatem nie są Państwo adresatem normy prawnej zawartej w art. 15 ust. 6 ustawy. Tym samym nie mogą Państwo korzystać z wyłączenia z opodatkowania, które dotyczy ściśle określonych podmiotów, tj. organów władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy. Wprawdzie zobowiązali się Państwo wykonywać czynności związane z realizacją zadania własnego Miasta i Gminy w określonym obszarze, jednak czynią to Państwo jako odrębny podmiot posiadający status podatnika VAT. Nie wchodzą Państwo w skład administracji samorządowej, lecz prowadzą Państwo niezależną działalność gospodarczą. Stopień Państwa zależności od Miasta i Gminy nie może automatycznie przesądzać o wyłączeniu powierzonego Państwu zadania własnego Miasta i Gminy z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług świadczenia otrzymywane z tytułu realizacji ww. usług określane przez strony jako rekompensata, stanowią dla Państwa zapłatę za świadczone przez Państwa usługi.

W kontekście powyższego w świetle ustawy o podatku od towarów i usług otrzymywana z tytułu realizacji opisanych we wniosku usług rekompensata stanowi dla Państwa zapłatę za świadczone przez Państwa usługi. Mimo że wykonują Państwo określone czynności z katalogu zadań własnych gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, to jednak nie wchodzą Państwo w skład administracji samorządowej, lecz prowadzą Państwo niezależną działalność gospodarczą. Zatem pomiędzy należną Państwu płatnością określoną jako rekompensata a świadczeniem na rzecz Miasta i Gminy zachodzi związek bezpośredni – płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Z tych też względów czynności, które zobowiązali się Państwo wykonywać na rzecz Miasta i Gminy, realizując powierzone zadanie własne Miasta i Gminy w zamian za otrzymaną rekompensatę, stanowią określone w art. 8 ust. 1 ustawy odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podsumowując stwierdzam, że wykonując na podstawie umowy: „(…)” powierzone zadanie własne Miasta i Gminy w zakresie obsługi/zarządzania SPP oraz MBPP i otrzymując z tego tytułu rekompensatę, działają Państwo w tym zakresie jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a otrzymywana przez Państwa rekompensata podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko oceniłem jako nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zauważam także, że wyroki, które powołali Państwo we wniosku nie mogą wpłynąć na rozstrzygnięcie w rozpatrywanej sprawie, ponieważ zapadły one w odniesieniu do indywidualnej i właściwej tylko temu orzecznictwu opisie sprawy. W związku z powyższym zaznaczam, że moc obowiązująca zaprezentowanych przez Państwa wyroków zamyka się w obrębie spraw, dla których zostały wydane. Ocena omawianej kwestii, tj. uznania za podatnika podatku VAT nie jest kwestią uniwersalną, dającą się odnieść do ogólnych okoliczności w analizowanych sprawach, lecz opiera się na wielu przesłankach podnoszonych wyżej przez organ podatkowy i powinna być dokonywana z punktu widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego.

Niezależnie od powyższego, nie kwestionując i w żaden sposób nie podważając znaczenia orzecznictwa sądów administracyjnych jako zawierających istotne wskazówki co do interpretacji przepisów prawa oraz ich zastosowania zauważam, że istnienie tego orzecznictwa nie odbiera organowi wydającemu interpretację prawa do samodzielnej oceny zdarzeń i wykładni przepisów w sprawach innych niż ta, w której konkretny wyrok zapadł. Organ wydający interpretację ma wręcz obowiązek dokonania samodzielnej oceny przedstawionego we wniosku zagadnienia.

Wskazany przez Państwa wyrok NSA z 22 września 2025 r. sygn. akt I FSK 678/21 zapadł w innych okolicznościach niż opisane przez Państwa we wniosku. Zauważam, że spółka, o której mowa w tym wyroku, została powołana wyłącznie w celu realizacji na rzecz województwa ściśle określonego zadania, jak również misja i cel działania spółki stanowi realizację polityki rozwoju województwa, co w rozpatrywanej sprawie nie ma miejsca.

Natomiast odnosząc się do powołanego przez Państwa orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 8 maja 2025 r. C-615/23 wskazuję, że bezpośrednie odniesienie do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który zapadł w konkretnej sprawie podatnika jest możliwe tylko w przypadku, gdy mamy do czynienia z identycznym lub tożsamym stanem faktycznym. Powołane przez Państwa ww. orzeczenie dotyczyło zryczałtowanej rekompensaty wypłacanej przez jednostkę samorządu terytorialnego przedsiębiorstwu świadczącemu usługi publicznego transportu zbiorowego. Zatem tez wynikających z wyżej powołanego wyroku w sprawie C-615/23 nie można odnieść do okoliczności przedstawionych przez Państwa we wniosku, gdyż orzeczenie to odbiega od sytuacji zaistniałej w analizowanej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.