Opodatkowanie podatkiem VAT najmu lokalu użytkowego znajdującego się w majątku prywatnym.
Wnioskodawca jest osobą fizyczną i wspólnikiem spółki cywilnej, będąc jednocześnie właścicielem lokalu użytkowego, który został użyczony spółce cywilnej. Spółka cywilna wynajmowała ten lokal podmiotowi trzeciemu, rozliczając przychody i koszty oraz odliczając VAT od nakładów. Wnioskodawca planuje zakończyć ten model i bezpośrednio wynajmować lokal jako najem…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
· braku opodatkowania podatkiem od towarów i usług najmu lokalu użytkowego – realizowanego przez Wnioskodawcę jako najem prywatny (pytanie oznaczone we wniosku nr 2);
· korekty podatku VAT odliczonego przez spółkę cywilną, której Wnioskodawca jest wspólnikiem (pytanie oznaczone we wniosku nr 3);
Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – 15 kwietnia 2026 r. o dodatkową opłatę.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną oraz wspólnikiem spółki cywilnej prowadzonej wspólnie z synem. Wnioskodawca jest wyłącznym właścicielem nieruchomości stanowiącej lokal użytkowy. Nieruchomość ta nie została wniesiona do majątku spółki cywilnej ani wprowadzona do ewidencji środków trwałych spółki.
Na podstawie pisemnej umowy użyczenia zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a spółką cywilną Wnioskodawca udostępnił nieruchomość spółce do korzystania na potrzeby prowadzonej działalności, w tym z prawem oddania lokalu w najem podmiotowi trzeciemu (najemcy).
Stroną umowy najmu zawartej z najemcą była spółka cywilna działająca jako podatnik. Najemca prowadzi w lokalu działalność gastronomiczną we własnym imieniu i na własny rachunek. Przychody z najmu były rozliczane w ramach spółki cywilnej i przypisywane wspólnikom zgodnie z postanowieniami umowy spółki. W związku z wykorzystywaniem nieruchomości do najmu ponoszone były nakłady dokumentowane fakturami wystawianymi na spółkę cywilną. Wydatki te były ujmowane jako koszty uzyskania przychodów w spółce, a od ponoszonych nakładów spółka cywilna dokonywała odliczenia podatku od towarów i usług (VAT), uznając ich związek z czynnościami opodatkowanymi.
Wnioskodawca planuje zmianę sposobu wykorzystania nieruchomości polegającą na zaprzestaniu jej wykorzystywania w ramach rozliczeń prowadzonych przez spółkę cywilną oraz zakończeniu modelu najmu realizowanego przez spółkę. Po dokonaniu tej zmiany Wnioskodawca – jako właściciel nieruchomości – będzie stroną umowy najmu zawieranej bezpośrednio z najemcą.
Najem będzie realizowany przez Wnioskodawcę poza działalnością gospodarczą, w ramach zarządu majątkiem prywatnym, jako najem prywatny. Wnioskodawca zamierza opodatkowywać przychody z tego tytułu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki właściwej dla najmu prywatnego. Wnioskodawca zakłada, że czynności najmu wykonywane przez niego w opisanym zdarzeniu przyszłym nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT).
W konsekwencji spółka cywilna przestanie być stroną umowy najmu, nie będzie wystawiać faktur ani ujmować przychodów i kosztów związanych z nieruchomością.
Pytania
1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym najem lokalu realizowany przez Wnioskodawcę jako najem prywatny, wykonywany poza działalnością gospodarczą, nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)? (pytanie nr 2 we wniosku)
2. Czy zmiana sposobu wykorzystania nieruchomości polegająca na zaprzestaniu jej wynajmu przez spółkę cywilną oraz rozpoczęciu najmu prywatnego przez Wnioskodawcę będzie skutkowała obowiązkiem dokonania korekty podatku VAT uprzednio odliczonego przez spółkę cywilną od nakładów poniesionych na tę nieruchomość? (pytanie nr 3 we wniosku)
Pana stanowisko w sprawie
Ad. 1 (we wniosku Ad. 2)
W ocenie Wnioskodawcy planowany najem prywatny nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT), ponieważ czynności te nie będą wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca będzie działał jako właściciel zarządzający majątkiem prywatnym, a nie jako podatnik prowadzący zorganizowaną działalność gospodarczą w zakresie najmu.
Ad. 2 (we wniosku Ad. 3)
Zdaniem Wnioskodawcy zmiana sposobu wykorzystania nieruchomości polegająca na zaprzestaniu jej wynajmu przez spółkę cywilną oraz rozpoczęciu najmu prywatnego będzie skutkowała obowiązkiem dokonania odpowiedniej korekty podatku VAT uprzednio odliczonego przez spółkę cywilną od nakładów poniesionych na nieruchomość, zgodnie z zasadami określonymi w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zmiana przeznaczenia nieruchomości z czynności opodatkowanych wykonywanych przez spółkę cywilną na najem prywatny realizowany poza działalnością gospodarczą powoduje zmianę prawa do odliczenia podatku naliczonego, co uzasadnia dokonanie stosownej korekty w okresie korekty przewidzianym przepisami.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…)
Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do treści art. 2 pkt 22 ustawy:
Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 , w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.
Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.
Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług najem stanowi świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Według art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że świadczenie usług najmu wypełnia, określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli jest wykonywane w sposób ciągły do celów zarobkowych, bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sam charakter stosunku prawnego, jaki kształtuje umowa najmu, wskazuje, że ma ona długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe.
Jak wynika z opisu sprawy, jest Pan osobą fizyczną oraz wspólnikiem spółki cywilnej prowadzonej wspólnie z synem. Jest Pan wyłącznym właścicielem nieruchomości stanowiącej lokal użytkowy. Na podstawie pisemnej umowy użyczenia zawartej pomiędzy Panem, a spółka cywilną udostępnił Pan lokal do korzystania na potrzeby prowadzonej działalności, w tym z prawem oddania lokalu w najem podmiotowi trzeciemu (najemcy). Stroną umowy najmu zawartej z najemcą była spółka cywilna, działająca jako podatnik. Najemca prowadzi w lokalu działalność gastronomiczną we własnym imieniu i na własny rachunek. Przychody z najmu były rozliczane w ramach spółki cywilnej i przypisywane wspólnikom zgodnie z postanowieniami umowy spółki. W związku z wykorzystywaniem nieruchomości do najmu ponoszone były nakłady dokumentowane fakturami wystawionymi na spółkę cywilną. Wydatki te były ujmowane jako koszty uzyskania przychodów w spółce, a od ponoszonych nakładów spółka cywilna dokonywała odliczenia podatku od towarów i usług, uznając ich związek z czynnościami opodatkowanymi. Planuje Pan zmianę sposobu wykorzystywania nieruchomości polegającą na zaprzestaniu jej wykorzystywania w ramach rozliczeń prowadzonych przez spółkę cywilną oraz zakończeniu najmu realizowanego przez spółkę. Po dokonaniu tej zmiany – Pan – jako właściciel nieruchomości – będzie stroną umowy najmu zawieranej bezpośrednio z najemcą. Wskazał Pan także, że najem realizowany będzie przez Pana poza działalnością gospodarczą, w ramach zarządu majątkiem prywatnym, jako najem prywatny. Spółka cywilna przestanie być stroną umowy najmu, nie będzie wystawiać faktur ani ujmować przychodów i kosztów związanych z nieruchomością.
Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy najem lokalu użytkowego, realizowany przez Pana, będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że będzie Pan świadczył usługę najmu, za którą otrzyma Pan wynagrodzenie. Zatem należy stwierdzić, że usługa ta polega na wykorzystywaniu ww. nieruchomości lokalowej, której jest Pan właścicielem dla celów zarobkowych.
W kontekście wyżej przedstawionego opisu sprawy oraz przywołanych przepisów należy stwierdzić, że najem lokalu użytkowego wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, bez względu na to, czy przedmiotowy najem stanowi najem prywatnego lokalu użytkowego. W konsekwencji najem lokalu użytkowego stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a świadcząc ww. usługę najmu działa Pan jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
W związku z tym, najem ww. lokalu użytkowego, którego jest Pan właścicielem, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 , przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114 , art. 119 ust. 4 , art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi:
1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi;
2) w przypadku importu towarów - kwota podatku:
a) wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego,
b) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a ,
c) wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b ,
d) wynikająca z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 i art. 34 ;
3) zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6 ;
4) kwota podatku należnego z tytułu:
a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9 ,
d) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ;
5) (uchylony)
6) różnica podatku, o której mowa w art. 30c ust. 2 ;
7) u podatnika, o którym mowa w art. 16 , kwota stanowiąca równowartość 22% kwoty należnej z tytułu dostawy nowego środka transportu, nie wyższa jednak niż kwota podatku zawartego w fakturze stwierdzającej nabycie tego środka lub dokumencie celnym, albo podatku zapłaconego przez tego podatnika od wewnątrzwspólnotowego nabycia tego środka.
Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy.
Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 , jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c -10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12 , dla zakończonego roku podatkowego.
W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy:
Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
W myśl art. 91 ust. 4 ustawy:
W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14 , uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.
Natomiast zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.
Zgodnie z art. 91 ust. 6 ustawy:
W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
Natomiast zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy:
Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy zmiana sposobu wykorzystywania nieruchomości będzie skutkowała obowiązkiem dokonania przez Pana korekty podatku od towarów i usług, odliczonego przez spółkę cywilną (której jest Pan wspólnikiem).
Jak wskazano powyżej, podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, do których zalicza się między innymi spółki cywilne, oraz osoby fizyczne. Tak więc na gruncie podatku od towarów i usług Pan jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jak i spółka cywilna, w której jest Pan wspólnikiem, będziecie działać jako odrębni podatnicy w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Podmioty te dokonując czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będą odrębnymi podatnikami. Odrębnie należy więc traktować czynności wykonywane przez Pana jako osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy oraz czynności wykonywane przez spółkę cywilną.
Zatem mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy zauważyć, że nie będzie miał Pan obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, w odniesieniu do składnika majątkowego mającego być przedmiotem planowanego najmu.
We wniosku wskazał Pan, że w związku z wykorzystywaniem nieruchomości do najmu ponoszone były nakłady udokumentowane fakturami wystawionymi na spółkę cywilną. Wydatki te były ujmowane jako koszty uzyskania przychodów w spółce, a od ponoszonych nakładów spółka cywilna dokonywała odliczenia podatku od towarów i usług, uznając ich związek z czynnościami opodatkowanymi. Podatek VAT odliczył więc inny podatnik i jego dotyczą ewentualne skutki podatkowe związane z tą czynnością.
Natomiast wykorzystanie przez Pana lokalu użytkowego:
· polegające na ustaniu stosunku użyczenia lokalu,
· rozpoczęciu jego wykorzystania polegającego na wynajmie, tj. do wykonywania czynności opodatkowanych,
- nie powoduje obowiązku dokonania przez Pana korekty podatku naliczonego, który odliczała spółka cywilna.
Zatem mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy zauważyć, że nie będzie miał Pan obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, w odniesieniu do lokalu użytkowego, w związku z rozpoczęciem najmu przez Pana. To spółka cywilna dokonywała odliczenia podatku od towarów i usług.
Podsumowując stwierdzam, że najem ww. lokalu użytkowego, którego jest Pan właścicielem, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że – nie będzie miał Pan obowiązku dokonania korekty, o której mowa w art. 91 ustawy.
Wobec powyższego, Pana stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związana przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pan ponosi ryzyko związane ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłam się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-karbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo