Interpretacja 0112-KDIL1-2.4012.155.2026.1.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy sposobu dokumentowania otrzymywanych przez Spółkę, co miesiąc rekompensat z tytułu świadczenia usług transportu publicznego.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Sp. z o.o. (dalej: Spółka, Wnioskodawca lub Operator) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: podatek). Zgodnie z aktem założycielskim Spółki, została ona powołana głównie do wykonywania podstawowych zadań Miasta (…) (dalej: Miasto lub Zamawiający) w zakresie jego statutowych zadań, w tym do utrzymania czystości miasta, zieleni miejskiej, schroniska dla bezdomnych zwierząt i świadczenia usług komunikacji miejskiej. Wszystkie udziały w Spółce zostały objęte przez Gminę (…). Spółka działa w formie komunalnej spółki prawa handlowego i pozostaje odrębnym od Miasta podatnikiem VAT.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.U. z 2026, poz. 252), do zadań własnych Miasta należy zaspokajanie potrzeb wspólnoty w zakresie lokalnego transportu zbiorowego. Ponadto stosownie do art. 9 ust. 1 ww. ustawy w celu wykonywania zadań Miasto może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi. Dodatkowo, jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (t. j. Dz. U. 2025, poz. 285 ze zm.), dalej: „ustawa o publicznym transporcie zbiorowym”, publiczny transport zbiorowy może być wykonywany przez operatora publicznego transportu zbiorowego, zwanego dalej „operatorem”, lub przewoźnika spełniających warunki do podejmowania i wykonywania działalności w zakresie przewozu osób określone w odrębnych przepisach.

W związku z powyższym, Miasto zawarło ze Spółką umowę (…) o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego na terenie Miasta obowiązującą w okresie od (…) r. do (…) r. (dalej: Umowa). Zgodnie z preambułą Umowy Organizator zleca, a Operator przyjmuje wykonanie usługi w zakresie gminnych przewozów pasażerskich o charakterze użyteczności publicznej. Przedmiotem Umowy jest uregulowanie zasad realizacji przez Operatora zobowiązania do świadczenia publicznych usług komunikacyjnych w zakresie lokalnego transportu zbiorowego i innych zobowiązań bezpośrednio związanych z realizacją tych usług, określonych w Umowie. Umowa określa szczegółowe zasady na jakich Operator będzie wykonywał zadanie własne Organizatora w zakresie lokalnego transportu zbiorowego w granicach administracyjnych Miasta. W szczególności Umowa reguluje warunki i zasady realizacji przez Operatora usług przewozowych na liniach autobusowych oraz zasady korzystania z infrastruktury komunikacji zbiorowej.

W ramach Umowy Operator jest zobowiązany i uprawniony do m.in. wykonywania usług przewozu osób i bagażu na liniach autobusowych, zgodnie z rozkładem jazdy i normami jakościowymi ustalonymi w Umowie oraz realizowania przewozów taborem autobusowym będącym w jego dyspozycji. Z kolei Organizator jest zobowiązany i uprawniony do m.in. organizowania i zarządzania lokalnym transportem zbiorowym na terenie Miasta (…) oraz przyznania Operatorowi rekompensaty w związku z realizacją określonego przez Organizatora wymogu świadczenia usług w zakresie lokalnego transportu zbiorowego i osiąganiem z tego tytułu przez Operatora straty, zgodnie z przyjętymi w Umowie zasadami i obowiązującymi przepisami prawa.

Zgodnie z Umową finansowanie przez Miasto przewozów na liniach komunikacyjnych polega na:

1. pobieraniu przez Operatora opłat zgodnych z cennikiem opłat;

2. przekazywaniu Operatorowi rekompensaty z tytułu poniesionych kosztów i utraconych przychodów w związku ze stosowaniem uprawnień do ulgowych przejazdów;

3. obliczaniu wysokości rekompensaty należnej Operatorowi w okresie obowiązywania Umowy, będzie odbywać się na zasadach określonych w art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz w Rozporządzeniu.

Sposób obliczania należnej rekompensaty został określony w załączniku nr 3 do Umowy. Operator jest zobowiązany przedłożyć Organizatorowi na jego żądanie wszystkie niezbędne dokumenty, w tym sprawozdania finansowe i inne dane analityczne umożliwiające weryfikację kosztów poniesionych na świadczenie usług przewozowych w okresie obowiązywania Umowy.

Zgodnie z załącznikiem nr 3 do Umowy rozliczenia rekompensaty dokonuje się na podstawie danych dostarczonych przez Operatora obejmujących miesięczny okres rozliczeniowy wg wzoru:

R = K-Pd-Pt + Z

gdzie:

R - należna rekompensata;

K - koszty poniesione w związku ze zobowiązaniem z tytułu świadczenia usług zbiorowego transportu publicznych objętego Umową;

Pd - wszystkie dodatnie wpływy finansowe wygenerowane na sieci komunikacji miejskiej obsługiwanej w ramach danych zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych;

Pt - przychody taryfowe;

Z - rozsądny zysk.

Przy dokonywaniu wyliczenia rekompensaty Organizator kieruje się następującymi zasadami:

1. uwzględnione zostają wszystkie koszty świadczenia usług przewozowych, objętych zakresem Umowy, ponoszone przez Operatora, w szczególności:

a) wszystkie koszty stale związane z działalnością przewozową,

b) wszystkie koszty zmienne związane z działalnością przewozową,

c) koszty związane z utrzymaniem i korzystaniem z niezbędnej infrastruktury technicznej,

d) koszty uwzględnionych uprawnień pasażerów do bezpłatnych lub ulgowych przejazdów wynikających z przepisów prawa,

e) koszty finansowe bezpośrednio związane ze świadczeniem usług przewozowych, z uwzględnieniem finansowania planowanych zadań inwestycyjnych niezbędnych do ich świadczenia,

f) koszty ogólnozakładowe, zarządu, ogólnogospodarcze rozliczane wg rozdzielnika kosztów,

g) podatki i opłaty niezależne od Operatora,

2. koszty zostają pomniejszone o wszystkie dodatkowe wpływy wygenerowane na sieci komunikacji miejskiej obsługiwanej przez Operatora w ramach świadczenia usług przewozowych objętych Umową,

3. koszty zostają pomniejszone o przychody taryfowe oraz jakiekolwiek inne przychody wygenerowane podczas wypełniania zobowiązania wynikającego z Umowy, w szczególności:

a) wpływy ze sprzedaży biletów oraz opłat dodatkowych za przejazdy lokalnym transportem zbiorowym stanowiące przychód Operatora,

b) wpływy z reklamy na pojazdach.

c) pozostałe wpływy na sieci.

Rozsądny zysk, o którym mowa w Rozporządzeniu dla okresu obowiązywania Umowy (…) obliczany jest/będzie zgodnie z załącznikiem nr 4 do Umowy. Rozsądny zysk wypłacany jest/będzie Operatorowi w okresach comiesięcznych, w każdym kolejnym roku obowiązywania Umowy, w wysokości równej (…) wraz z wypłatą rekompensaty w kolejnych miesiącach obowiązywania Umowy. Rozsądny zysk za okres od (…) r. do (…) r. zostaje ustalony na poziomie (…) stopy zwrotu z kapitału w ujęciu realnym. Wysokość rozsądnego zysku przysługującego Operatorowi określa się na dany rok trwania Umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego jako iloczyn wartości bieżącej kapitału zaangażowanego i stopy zwrotu.

Wartość bieżącą kapitału zaangażowanego ustala się jako wartość początkową, stanowiących własność Operatora, środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych lub wartość po aktualizacji wyceny tych środków trwałych, pomniejszoną o wartość odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych, a także o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości:

1. do środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa zalicza się nieodpłatnie nabyte przez Spółkę środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, o ile Operator nie zdecyduje inaczej;

2. w przypadku gdy wartość bieżąca kapitału zaangażowanego jest mniejsza od ceny rynkowej, to wartość tę ustala się według cen rynkowych;

3. w związku z realizacją przez Operatora usługi publicznej oraz pozostałej działalności wartość bieżąca kapitału zaangażowanego ustalana jest w oparciu o uzgodnione między organizatorem a operatorem klucze alokacyjne;

4. wartość klucza alokacyjnego dla usług publicznych określa się na (…)%;

5. do celów ustalenia wartości bieżącej kapitału zaangażowanego przyjmuje się wartości na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok, dla którego obliczany jest rozsądny zysk.

Wysokość stopy zwrotu ustalana jest na poziomie (…)%. W przypadku gdy Operator w kolejnym roku trwania Umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego zmniejszy stratę związaną z realizacją usługi publicznej w stosunku do jej wielkości w poprzednim roku trwania Umowy, Organizator może w roku następującym po tym kolejnym roku trwania Umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego zwiększyć wysokość rozsądnego zysku.

Zgodnie z Umową Operator ma obowiązek zorganizowania systemu sprzedaży biletów komunikacji autobusowej określonych co do rodzaju i cen w aktualnie obowiązującej taryfie. Operator prowadzi kontrolę posiadania przez pasażerów biletów komunikacji autobusowej oraz pobiera opłaty dodatkowe, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa miejscowego. Środki ze sprzedaży biletów komunikacji miejskiej, a także opłaty dodatkowe, stanowią przychód Operatora z tytułu realizacji usług przewozowych i wpływają na poziom otrzymywanej od Organizatora rekompensaty. Wpływy z tytułu pobierania przez Operatora opłat zgodnych z cennikiem, w tym opłat dodatkowych za przejazd bez ważnego biletu, stanowią przychód Operatora. Przychody z tego tytułu określone zostaną w ramach kalkulacji wynagrodzenia i wpływają na wysokość należnego wynagrodzenia wyrównawczego (rekompensaty). Z tytułu wykonywania usług, o których mowa w Umowie, Operatorowi przysługuje wynagrodzenie w formie wyrównania (wynagrodzenie wyrównawcze rekompensata), określone jako różnica poniesionych kosztów z tytułu świadczonych usług oraz wszystkich wpływów wygenerowanych z tytułu świadczenia usług przewozowych.

Do (…) r. Spółka pobierała od korzystających z komunikacji miejskiej opłaty za przejazd komunikacją zgodnie z cennikiem ustalonym zarządzeniem nr (…). Stanowiły one przychód Operatora, który następnie pomniejszał uzyskiwaną od Miasta rekompensatę. Niemniej jednak Spółka wskazuje, że z uwagi na wydane (…) począwszy od (…) r. przejazdy komunikacją miejską na terenie miasta (…) są bezpłatne.

Jedynymi, sporadycznymi, opłatami wnoszonymi przez korzystających z komunikacji miejskiej (i stanowiącymi przychód Spółki) są opłaty dodatkowe za naruszenie przepisów o zabieraniu ze sobą do środka transportowego zwierząt i rzeczy oraz za spowodowanie zatrzymania lub zmiany trasy środka transportowego bez uzasadnionej przyczyny. Jednocześnie Spółka wskazuje, że odpłatność pasażerów za usługę świadczoną przez Spółkę (a także brak jakiejkolwiek odpłatności od (…)) na ich rzecz jest ustalana w stosownym zarządzeniu Prezydenta Miasta i nie ma bezpośredniego związku z otrzymywaną rekompensatą. Niezależnie od wysokości rekompensaty odpłatność ponoszona przez pasażerów nie była ani niższa, ani wyższa, podobnie jest w przypadku braku odpłatności pasażerów od (…). Rekompensata nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług.

Spółka wykonuje także inną działalność gospodarczą, jednakże nie powoduje ona możliwości wyrównania kosztów powierzonego jej w ramach Umowy zadania polegającego na świadczeniu usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, w związku z tym nie mogłaby zapewnić swojego funkcjonowania bez stosownej rekompensaty otrzymywanej od Miasta. Taka forma realizacji zadań własnych Miasta jest prawnie możliwa oraz konieczna ze względu na interes publiczny.

Z uwagi na fakt prowadzenia przez Operatora innych rodzajów działalności oprócz powierzonych w ramach Umowy usług przewozowych, w celu zwiększenia przejrzystości Operator prowadzi własne księgi rachunkowe w ten sposób, aby był w stanie rozdzielić (wydzielić) przychody i koszty odrębnie do każdej z prowadzonych przez siebie działalności.

(…) r. Spółka wystąpiła do Dyrektora KIS z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej wskazując, iż dotychczas wystawiała na rzecz Miasta co miesiąc fakturę VAT z tytułu otrzymywanej rekompensaty. Niemniej jednak po wydanym 8 maja 2025 r. wyroku TSUE w sprawie o sygn. C-615/23 Spółka powzięła w wątpliwość prawidłowość swojego dotychczasowego postępowania. W dniu (…) Spółka otrzymała interpretację indywidualną o sygn. (…), zgodnie z którą otrzymana przez Spółkę rekompensata z tytułu świadczenia usług przewozu osób i bagażu na liniach autobusowych w publicznym transporcie zbiorowym nie stanowi podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji brak jest podstaw do udokumentowania rekompensaty fakturami VAT.

Pytanie

W jaki sposób należy dokumentować otrzymywaną przez Spółkę co miesiąc rekompensatę z tytułu świadczenia usług transportu publicznego, jeżeli nie ma podstaw do wystawienia faktury VAT z tego tytułu?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie, Spółka powinna wystawiać z tego tytułu notę księgową i odstąpić od wystawienia faktury VAT.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. 2025, poz. 775 ze zm.), nazywana dalej: „ustawą z dnia 11 marca 2004 r.” podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Z art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. wynika, że przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Faktury VAT są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika podatku od towarów i usług. W myśl art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4 czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4.

Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. 2026, poz. 252 ze zm.), jeżeli z odrębnych przepisów nie wynika obowiązek wystawienia faktury, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą są obowiązani, na żądanie kupującego lub usługobiorcy, wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi. Z powyższego przepisu wysnuć można, iż usługobiorca może zażądać wystawienia każdego innego dokumentu, lecz żądaniem tym sprzedawca jest związany wyłącznie wówczas, gdy dotyczy ono rachunku w rozumieniu art. 87 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. W pozostałych przypadkach wystawienie z tego tytułu jakichkolwiek dokumentów zależy od woli stron – mogą one występować pod dowolnymi nazwami.

W świetle wyroku TSUE z 8 maja 2025 r. w sprawie o sygn. C-615/23, w przedmiotowym stanie faktycznym brak jest możliwości dokumentowania kwot rekompensaty fakturami VAT. Powodem tego jest okoliczność, iż nie jest to świadczenie objęte opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług. Stanowisko to potwierdził Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z (…) r. o sygn. (…) wydanej wobec Spółki, w której wskazał, że Spółka nie powinna wystawiać faktur VAT na rzecz Gminy z tytułu świadczonych usług transportu zbiorowego z uwagi na to, iż otrzymywane przez Spółkę rekompensaty nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Skoro rekompensaty otrzymywane od Gminy za świadczenie usług przewozu w ramach publicznego transportu zbiorowego nie stanowią wynagrodzenia za sprzedaż podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to ich otrzymanie przez Spółkę nie stanowi zdarzenia, które powinno zostać udokumentowane fakturą VAT.

Spółka uważa, że właściwym sposobem udokumentowania przedmiotowych rekompensat powinna być nota księgowa. W tym miejscu należy wskazać, że ustawa oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie jej upoważnienia w żadnym zakresie nie regulują kwestii wystawiania not księgowych. Noty księgowe stanowią dokumenty księgowe wystawiane na podstawie ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. 2026, poz. 333 ze zm.).

Pomimo tego, że nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. i nie jest objęta regulacją jej przepisów, brak jest przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług dla takiego sposobu dokumentowania.

W opinii Wnioskodawcy należna rekompensata strat wynikających ze świadczenia usług publicznego transportu zbiorowego, którą Wnioskodawca otrzymuje od jednostek samorządu terytorialnego powinna zostać udokumentowana dokumentem księgowym (nota księgowa) opiewającą na kwotę należną z tytułu rekompensat netto, bez wykazywania podatku od towarów i usług.

Miasto po otrzymaniu noty księgowej, dokonywać powinno płatności samej kwoty rekompensaty, bez doliczania podatku od towarów i usług. Procedura ta jest zgodna z obowiązującym prawem i odzwierciedla fakt, że w omawianym mechanizmie finansowania nie dochodzi do odrębnej czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Ostatecznie to nota księgowa dokumentować będzie transfer środków finansowych o charakterze wyrównawczym, a nie sprzedaż usług.

Potwierdzenie powyższego stanowiska stanowią najnowsze interpretacje indywidualne wydawane przez Dyrektora KIŚ, do których zaliczyć można interpretację z 5 lutego 2026 r. sygn. 0113- KDIPT1-1.4012.274.2022.10.MSU, w której Dyrektor KIS uznał, że: Nie ulega wątpliwości, że in casu żadna z powyższych sytuacji nie zachodzi. W efekcie otrzymanie Rekompensaty przez Państwa Spółkę nie może być udokumentowane fakturą. Jednocześnie prawidłowym dokumentem księgowym służącym dokumentowaniu rozliczeń pomiędzy stronami, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT i nieobjętych obowiązkiem dokumentowania fakturami, jest nota księgowa (obciążeniowa lub uznaniowa). W efekcie przedmiotowa rekompensata powinna być udokumentowana do celów księgowych taką notą obciążeniową, która spełniać będzie wymogi przewidziane dla dowodu księgowego w art. 21 ustawy o rachunkowości. Z kolei w interpretacji indywidualnej z 20 października 2025 r. 0111-KDIB3-1.4012.724.2025.2.IC: otrzymana przez Państwa rekompensata z tytułu świadczenia usług przewozu osób w publicznym transporcie zbiorowym nie stanowi podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji brak jest podstaw do udokumentowania rekompensaty fakturami VAT (możliwe jest udokumentowanie notą księgową). Dyrektor KIS wyraził tożsame stanowisko w interpretacji z (…) wskazując na brak jest przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług dla takiego sposobu dokumentowania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Jak wynika z treści art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że Miasto zawarło ze Spółką umowę z (…). Zgodnie z preambułą Umowy Organizator zleca, a Operator przyjmuje wykonanie usługi w zakresie gminnych przewozów pasażerskich o charakterze użyteczności publicznej. W szczególności Umowa reguluje warunki i zasady realizacji przez Operatora usług przewozowych na liniach autobusowych oraz zasady korzystania z infrastruktury komunikacji zbiorowej.

W ramach Umowy Operator jest zobowiązany i uprawniony do m.in. wykonywania usług przewozu osób i bagażu na liniach autobusowych, zgodnie z rozkładem jazdy i normami jakościowymi ustalonymi w Umowie oraz realizowania przewozów taborem autobusowym będącym w jego dyspozycji. Z kolei Organizator jest zobowiązany i uprawniony do m.in. organizowania i zarządzania lokalnym transportem zbiorowym na terenie Miasta oraz przyznania Operatorowi rekompensaty w związku z realizacją określonego przez Organizatora wymogu świadczenia usług w zakresie lokalnego transportu zbiorowego i osiąganiem z tego tytułu przez Operatora straty, zgodnie z przyjętymi w Umowie zasadami i obowiązującymi przepisami prawa.

Zatem z tytułu wykonywania usług, o których mowa w Umowie, Operatorowi przysługuje wynagrodzenie w formie wyrównania (wynagrodzenie wyrównawcze rekompensata), określone jako różnica poniesionych kosztów z tytułu świadczonych usług oraz wszystkich wpływów wygenerowanych z tytułu świadczenia usług przewozowych.

Jednocześnie poinformowali Państwo, że otrzymana przez Spółkę rekompensata z tytułu świadczenia usług przewozu osób i bagażu na liniach autobusowych w publicznym transporcie zbiorowym nie stanowi podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii dokumentowania kwot rekompensat otrzymywanych przez Spółkę.

W myśl art. 106a ustawy:

W świetle art. 106b ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

W oparciu o przepisy ustawy, należy wskazać, że faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Tym samym faktura dokumentuje dokonanie sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatne wydanie towaru lub odpłatne świadczenie usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Podatnik wykonujący czynności w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wystawia fakturę w przypadku sprzedaży towaru lub usługi.

Fakturę wystawia się tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Zatem podatnik nie może z tytułu wykonania czynności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wystawić faktury.

Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622):

Jak wskazano powyżej, w analizowanej sprawie otrzymane przez Państwa rekompensaty z tytułu świadczenia usług przewozu osób i bagażu w liniach autobusowych w publicznym transporcie zbiorowym nie stanowią podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji nie są Państwo zobowiązani do dokumentowania ich fakturami.

Jednocześnie należy wskazać, że na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług brak jest przeciwskazań dla udokumentowania przez Państwa ww. czynności poprzez wystawienie innego dokumentu księgowego, np. noty księgowej.

Niemniej jednak należy zaznaczyć należy, że ustawa oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie jej upoważnienia w żadnym zakresie nie regulują kwestii wystawiania not księgowych. Noty księgowe stanowią dokumenty księgowe na podstawie ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.), a nie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Podsumowując, stwierdzam, że nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i jako taka nie jest objęta regulacją tych przepisów, brak jest jednakże przeciwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług dla takiego sposobu dokumentowania.

W związku z powyższym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pastwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.