Brak prawa do odzyskania podatku VAT od wydatków związanych z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej z magazynem energii, w ramach realizacji projektu w zakresie zadania.
Gmina, będąca czynnym podatnikiem VAT, otrzymała dofinansowanie na projekt polegający na przekształceniu budynku w Wiejski Dom Kultury. W ramach zadania wykonana zostanie instalacja fotowoltaiczna z magazynem energii, która będzie pracować w systemie off-grid, całkowicie odizolowanym od sieci elektroenergetycznej. Całość wyprodukowanej energii będzie wykorzystywana na potrzeby własne budynku (oświetlenie,…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odzyskania podatku VAT od wydatków związanych z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej z magazynem energii, w ramach realizacji projektu w zakresie zadania 2 pn. „(…)”.
Uzupełnili go Państwo pismem z 14 maja 2026 r. (wpływ 14 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Gmina otrzymała dofinansowanie w Ramach Programu Regionalnego Fundusze Europejskie 2021-2027 na realizację projektu pn.: „(…)”.
Zgodnie z pismem z kwietnia 2026 r. Urząd Marszałkowski Województwa prosi o przedstawienie indywidualnej interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącej możliwości odliczenia przez Gminę podatku VAT oraz zakresu tego odliczenia w ramach realizowanego projektu – zadanie 2. „(…)”.
Dla ww. budynku Gmina zawarła umowę użyczenia nieruchomości na okres od realizacji projektu do czasu okresu trwałości projektu.
Przekształcenie istniejącego budynku na Wiejski Dom Kultury pozwoli na dostosowanie obiektu dla wszystkich mieszkańców, w tym osób niepełnosprawnych. Pomieszczenia zostaną dostosowane do parametrów, jakie muszą spełniać pomieszczenia użyteczności publicznej, dzięki czemu Gmina będzie mogła organizować w Domu Kultury wydarzenia gminne, jak gminny Dzień Kobiet, gminny Dzień Matki, Dzień Dziecka, spotkania promujące kulturę i tradycję z mieszkańcami gminy.
W budynku objętym projektem nie znajdują się powierzchnie komercyjne. W budynku znajdują się wyłącznie pomieszczenia służące działalności kulturalnej, zgodnie z zapisami Rozporządzenia na kulturę i Regulaminem wyboru projektów, w przypadku kosztów budowy, modernizacji, konserwacji lub poprawy infrastruktury, a 100% czasu i przestrzeni tej infrastruktury jest/będzie wykorzystywane do celów związanych z kulturą.
W ramach zadania wykonana zostanie instalacja fotowoltaiczna z magazynem energii (wartość netto zadania (…) zł oraz podatek VAT 23% w kwocie (…) zł, wartość brutto stanowi (…) zł, tj. (…) % kosztu zadania), która będzie służyła do funkcjonowania 2 pomp ciepła, oświetlenia budynku, ogrzewania, wentylacji budynku oraz klimatyzacji budynku.
Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz figuruje w ewidencji płatników podatku VAT.
Realizując powyższy projekt nie ma prawnej możliwości odzyskania podatku VAT ze względu na swoją osobowość prawną (JST lub instytucje kultury ), co jest zgodne z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) dział III, art. 15 pkt 6.
Gmina nie zamierza wykorzystywać zakresu projektu do celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wytworzone w ramach projektu zadania nie będą wykorzystywane przez inne podmioty do celów związanych z wykonywaniem działalności gospodarczej. Realizowane zadanie jest zadaniem własnym gminy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.).
Wydatki ponoszone przez Gminę w ramach w/w zadania będą udokumentowane fakturami wystawionymi na Gminę.
Gmina prosi o wydanie interpretacji indywidualnej w powyższej sprawie.
W uzupełnieniu wniosku udzielili Państwo poniższych odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania:
W odpowiedzi na pytanie: „Czy w związku z montażem instalacji fotowoltaicznej będą Państwo prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68)?”, odpowiedzieli Państwo:
„W związku z montażem instalacji fotowoltaicznej Gmina nie będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
Instalacja fotowoltaiczna wraz z magazynem energii będzie funkcjonowała w charakterze wytwórcy energii elektrycznej, a nie prosumenta energii odnawialnej.”
W odpowiedzi na pytanie: „Czy instalacja fotowoltaiczna objęta zakresem wniosku będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii?”, odpowiedzieli Państwo:
„Instalacja fotowoltaiczna objęta zakresem wniosku będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii.”
W odpowiedzi na pytanie: „Czy zostanie zawarta przez Państwa umowa z przedsiębiorstwem energetycznym? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
a) jakie zasady zostaną określone do rozliczenia wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej?
b) czy ww. umowa będzie przewidywała wynagrodzenie dla Państwa w związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej?”,
odpowiedzieli Państwo:
„Tak, zostaną zawarte umowy z przedsiębiorstwem energetycznym. Sprzedaż energii elektrycznej będzie realizowana w modelu umowy rozdzielonej, tj.: odrębna umowa/faktura dotycząca sprzedaży energii elektrycznej, odrębna umowa/faktura dotycząca dystrybucji energii elektrycznej.
Nabywcą i płatnikiem zarówno za sprzedaż energii elektrycznej, jak i za usługę dystrybucji energii elektrycznej będzie Gmina.
a) Umowy z przedsiębiorstwem energetycznym będą określały zasady sprzedaży energii elektrycznej oraz świadczenia usług dystrybucji energii elektrycznej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa energetycznego oraz warunkami określonymi przez operatora systemu dystrybucyjnego i sprzedawcę energii.
b) Nie będzie technicznej możliwości rozliczania nadwyżek wyprodukowanej energii elektrycznej, gdyż mikroinstalacji PV wraz z magazynem energii elektrycznej będą działać w systemie off-grid (wyspowy), który jest całkowicie odizolowany od sieci energetycznej, co oznacza, że nie ma fizycznej możliwości oddawania do niej nadwyżek energii elektrycznej.”
W odpowiedzi na pytanie: „Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku, będą Państwo korzystali z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii?”, odpowiedzieli Państwo:
„Nie, Gmina nie będzie korzystała z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci wobec ilości energii pobranej z tej sieci na zasadach określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii.”
W odpowiedzi na pytanie: „Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 4 jest twierdząca, to czy będą Państwo otrzymywali z tego tytułu wynagrodzenie?”, odpowiedzieli Państwo:
„Nie dotyczy.”
W odpowiedzi na pytanie: „Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku, będą Państwo korzystali z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? (…)”, odpowiedzieli Państwo:
„Nie, Gmina nie będzie korzystała z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci wobec wartości energii elektrycznej pobranej z sieci, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
W konsekwencji dla Gminy nie będzie prowadzone konto prosumenta.”
W odpowiedzi na pytanie: „Czy ww. instalacja, o której mowa we wniosku, mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? (…)”, odpowiedzieli Państwo:
„Nie, instalacja fotowoltaiczna objęta wnioskiem nie będzie funkcjonowała w ramach rozwiązań określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.”
W odpowiedzi na pytanie: „Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci:
a) będą mogli ją Państwo wykorzystać w późniejszym terminie? Jeżeli tak, to proszę wskazać w jakim terminie?
b) niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka „przepada”?”,
odpowiedzieli Państwo:
„W przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną energia ta zostanie zmagazynowana w fizycznym magazynie energii i tym samym nie zostanie wprowadzona do sieci elektroenergetycznej na zasadach wynikających z zawartych umów sprzedaży energii elektrycznej – tym samym gdy magazyn energii będzie zapełniony, a produkcja z paneli trwać będzie nadal to falownik off-grid przestanie ładować magazyn energii (w efekcie nadwyżka energii przepadnie).
Gmina nie będzie korzystała z systemu opustów ani systemu net-billingu przewidzianego dla prosumentów energii odnawialnej.
W konsekwencji:
a) energia nie będzie rozliczana w ramach mechanizmu późniejszego odbioru energii z sieci energetycznej, gdyż nie będzie możliwości technicznej wprowadzenie energii wyprodukowanej do sieci dystrybucyjnej,
b) gdy magazyn energii będzie zapełniony, a produkcja z paneli trwać będzie nadal to falownik off-grid przestanie ładować magazyn energii (w efekcie nadwyżka energii przepadnie).”
W odpowiedzi na pytanie: „Czy całość energii wytworzonej przez instalację fotowoltaiczną będą Państwo wykorzystywać na własne potrzeby?”, odpowiedzieli Państwo:
„Tak, całość energii wytworzona przez instalację fotowoltaiczną będzie wykorzystywana na własne potrzeby.”
Pytanie
Czy Gmina w ramach realizacji projektu pn. „(…)" w zakresie zadania 2. „(…)”, będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej z magazynem energii, jeśli tak to w jakim zakresie?
Gmina prosi o wydanie interpretacji w sprawie braku możliwości odzyskania uiszczonego podatku VAT z tytułu realizacji ww. zadania.
Państwa stanowisko w sprawie
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług realizowany projekt pn.: „(…)” dla zadania nr 2 „(…)”– z tytułu wykonania instalacji fotowoltaicznej z magazynem energii – budynek użyteczności publicznej nie jest i nie będzie wykorzystywany do wykonywania czynności działalności opodatkowanej. Wykonana instalacja fotowoltaiczna z magazynem energii będzie służyła do funkcjonowania 2 pomp ciepła w tym budynku, oświetlenia budynku, ogrzewania, wentylacji budynku oraz klimatyzacji budynku.
W związku z powyższym Gmina nie może odzyskać podatku VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Art. 87 ust. 1 ustawy o VAT stanowi:
W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania należy w pierwszej kolejności ustalić czy wykonana przez Państwa instalacji fotowoltaicznej z magazynem energii w ramach realizacji projektu w zakresie zadania 2 będzie miała związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem.
W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”, zgodnie z którym:
Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.
Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.
W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
· podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa,
oraz
· podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów cywilnoprawnych.
Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.):
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że:
Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy (…).
Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2026 r. poz. 68), zwana dalej ustawą o OZE:
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
Zgodnie z art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1799).
Stosownie do art. 3 ustawy o OZE:
Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i warunkach określonych w ustawie – prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej:
1) w mikroinstalacji;
2) w małej instalacji;
3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33 ustawy – Prawo energetyczne;
4) wyłącznie z biopłynów.
W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
W świetle art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art. 4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 tej ustawy.
Jednocześnie zauważenia wymaga, że do 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
W świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady, wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
„Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
Sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady, wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE C-219/12.
Z opisu sprawy wynika, że otrzymali Państwo dofinansowanie w Ramach Programu Regionalnego Fundusze Europejskie 2021-2027 na realizację projektu pn. „(…)”.
W związku z zadaniem 2 pn. „(…)” zawarli Państwo umowę użyczenia nieruchomości na okres od realizacji projektu do czasu okresu trwałości projektu.
Przekształcenie istniejącego budynku pozwoli na dostosowanie obiektu dla wszystkich mieszkańców, w tym osób niepełnosprawnych. W budynku objętym projektem nie znajdują się powierzchnie komercyjne.
W ramach zadania wykonana zostanie instalacja fotowoltaiczna z magazynem energii, która będzie służyła do funkcjonowania 2 pomp ciepła, oświetlenia budynku, ogrzewania, wentylacji budynku oraz klimatyzacji budynku.
Są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
Nie zamierzają Państwo wykorzystywać zakresu projektu do celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wydatki ponoszone przez Państwa w ramach ww. zadania będą udokumentowane fakturami wystawionymi na Państwa.
W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że w związku z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem nie będą Państwo prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o OZE – nie będą Państwo przekazywali nadwyżki wyprodukowanej energii do sieci elektrycznej dystrybutora.
Ww. instalacja fotowoltaiczna z magazynem energii będzie działała w systemie off-grid, który jest całkowicie odizolowany od sieci energetycznej.
Instalacja fotowoltaiczna będzie stanowić mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o OZE.
Zostaną zawarte przez Państwa umowy z przedsiębiorstwem elektrycznym w modelu umowy rozdzielonej.
W przypadku instalacji, o której mowa we wniosku, nie będą korzystali Państwo z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzanej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o OZE.
W przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną energia ta zostanie zmagazynowana w fizycznym magazynie energii i tym samym nie zostanie wprowadzona do sieci elektroenergetycznej na zasadach wynikających z zawartych umów sprzedaży energii elektrycznej – tym samym gdy magazyn energii będzie zapełniony, a produkcja paneli trwać będzie nadal to falownik off-grid przestanie ładować magazyn energii, a nadwyżka energii przepadnie. Całość energii wytworzona przez instalację fotowoltaiczną będzie wykorzystywana na własne potrzeby.
Państwa wątpliwości dotyczą braku prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej z magazynem energii, w ramach realizacji projektu w zakresie zadania 2 projektu pn. „(…)”.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że nie będą Państwo wykorzystywać powstałej instalacji OZE do celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jednocześnie wskazali Państwo, że nie będą Państwo przekazywali nadwyżki wyprodukowanej energii do sieci elektrycznej dystrybutora. Instalacja fotowoltaiczna wraz z magazynem energii będą pracowały z tzw. blokadą wysyłki energii do sieci elektrycznej (tzw. off-grid), tj. będą przesyłały wyprodukowaną przez instalację fotowoltaiczną energię elektryczną do bieżącego zużycia na potrzeby własne i jednocześnie nadwyżkę do magazynu. Jeżeli jednak magazyn będzie zapełniony to falownik off-grid przestanie ładować magazyn energii, w efekcie nadwyżka energii przepadnie.
A zatem, w związku z niewprowadzaniem energii do sieci nie będą Państwo dokonywali na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy towarów (energii) w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Wobec tego, Państwa działań związanych z budową instalacji fotowoltaicznej i wytwarzaniem w niej energii elektrycznej nie należy rozpatrywać jako prowadzenia działalności gospodarczej w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa nie należy uznać za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
Skoro nie będą Państwo wprowadzali do sieci prądu, który zostanie wyprodukowany w ww. instalacji wytworzonej w zakresie wykonanych prac w ramach projektu w zakresie zadania 2, to nie wystąpi odpłatna dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego w ramach poniesionych wydatków związanych z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej z magazynem energii, w związku z realizacją zadania 2 projektu pn. „(…)” wskazać należy, że zgodnie z powołanymi wyżej przepisami rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie zostanie spełniony. We wniosku wskazaliście Państwo, że powstała w ramach projektu infrastruktura nie będzie wykorzystywana do celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W konsekwencji powstała infrastruktura nie będzie służyła działalności opodatkowanej podatkiem VAT.
Tym samym, nie mają Państwo – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu w zakresie zadania 2, ani prawa do jego zwrotu – zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy.
W związku z poniesionymi wydatkami, nie mają Państwo również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1328). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed 1 maja 2004 r. Ponieważ nie spełniają Państwo tych warunków, nie ma zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.
Podsumowując, stwierdzam, że nie będą mieli Państwo prawa do odzyskania podatku VAT w związku z poniesionymi wydatkami związanych z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej z magazynem energii w związku z realizacją projektu w zakresie zadania 2 projektu pn. „(…)”.
Tym samym Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Wydając niniejszą interpretację jako element stanu faktycznego przyjąłem wskazane okoliczności, że instalacje będą pracowały w trybie „off-grid”, będą przesyłały wyprodukowaną przez instalację fotowoltaiczną energię elektryczną do bieżącego zużycia na potrzeby własne i jednocześnie nadwyżkę do magazynu, w którym zostanie ona zmagazynowana. Jeśli jednak magazyn będzie zapełniony, a produkcja paneli będzie trwać nadal, to falownik off-grid przestanie ładować magazyn energii, w efekcie nadwyżka energii przepadnie.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz.622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo