Lekarz weterynarii prowadzący działalność gospodarczą wykonuje na podstawie umowy zlecenia i decyzji administracyjnej Powiatowego Lekarza Weterynarii zadania urzędowe (m.in. nadzór sanitarny, badania zwierząt, kontrole) w imieniu i pod nadzorem Inspekcji Weterynaryjnej. Wynagrodzenie jest ustalone rozporządzeniem i kwalifikowane jako przychód z działalności wykonywanej osobiście (art.…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
25 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 18 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT – na podstawie art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy – czynności świadczonych przez lekarza weterynarii.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest lekarzem weterynarii, prowadzącym własną działalność gospodarczą o kodzie PKD: 75.00.Z DZIAŁALNOŚĆ WETERYNARYJNA oraz 71.20.A Badania i analizy związane z jakością żywności – z przeważającą działalnością o kodzie PKD 75.00.Z Działalność weterynaryjna. Usługi świadczy na terytorium RP i tutaj podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Na podstawie decyzji administracyjnej Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia 19 grudnia 2024 r. został Wnioskodawca wyznaczony do wykonywania czynności na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 12) dalej jako: ustawa o Inspekcji Weterynaryjnej. Ponadto na podstawie przedmiotowej umowy wykonuje Wnioskodawca również inne ustawowe zadania Powiatowego Lekarza Weterynarii, których podstawą jest ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1075), dalej jako: ustawa o ochronie zdrowia zwierząt oraz ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2023 r. poz. 872), dalej jako ustawa o produktach pochodzenia zwierzęcego, w oparciu o wydawane upoważnienia przez Powiatowego Lekarza Weterynarii.
Zgodnie z art. 16 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, jeśli Powiatowy Lekarz Weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie ma możliwości realizowania swoich zadań może wyznaczyć:
1) na czas określony lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji do określonych w tym przepisie czynności (art. 16 ust. 1 ww. ustawy) – przypadek ten dotyczy osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą;
2) na czas określony lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji, świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt (art. 16 ust. 1a ww. ustawy).
Wykonując działania w imieniu oraz z upoważnienia Powiatowego Lekarza Weterynarii wykonuje Wnioskodawca następujące czynności:
· szczepień ochronnych lub badań rozpoznawczych na terenie podległym Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii (art. 16 ust. 1 pkt a);
· sprawowania nadzoru nad ubojem zwierząt kopytnych, drobiu, zajęczaków i dzikich zwierząt utrzymywanych w warunkach fermowych, o których mowa w ust. 1.2-1.4 i 1.6 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55 ze zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 14), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 853/2004”, w tym badania dobrostanu zwierząt po ich przybyciu do rzeźni, badania przedubojowego i poubojowego,
· oceny mięsa i nadzoru nad przestrzeganiem w czasie uboju przepisów o ochronie zwierząt (art. 16 ust. 2 pkt d);
· badania zwierząt umieszczanych na rynku, przeznaczonych do wywozu oraz wystawiania świadectw zdrowi (art. 16 ust. 1 pkt c);
· obierania próbek do badań w zakresie bezpieczeństwa żywności i innym wskazanym przez Zleceniodawcę (art. 16 ust. 1 pkt j);
· badań laboratoryjnych mięsa na obecność włośni (art. 16 ust. 1 pkt I);
· przeprowadzania kontroli urzędowych w ramach zwalczania chorób zakaźnych zwierząt (art. 16 ust. 1 pkt m);
· badań przedubojowych i poubojowych świń, łącznie z badaniem w kierunku włośnicy, badań uboju na użytek własny na terenie powiatu (art. 16 ust. 1 pkt d);
· badań rozpoznawczych zwierząt; w kierunku gruźlicy, brucelozy, enzootycznej białaczki bydła, choroby Aujeszkyego, Afrykańskiego Pomoru Świń i innych według doraźnie określonych wskazań Zleceniodawcy (art. 16 ust. 1 pkt m oraz art. 44 ust. 1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt);
· wykonywania czynności kontrolnych w gospodarstwach zajmujących się hodowlą trzody chlewnej w zakresie przestrzegania wymogów bioasekuracji według harmonogramu wyznaczonego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii (art. 16 ust. 1 pkt M w zw. z art. 57e ustawy o ochronie zdrowia zwierząt i zwalczaniu chorób zakaźnych);
· wykonywania czynności pomocniczych przy wykonywaniu przez lekarza weterynarii: badań klinicznych zwierząt, ochronnych szczepień i badań rozpoznawczych, pobierania próbek do badań (art. 44 ust. 1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt);
· wykonywania czynności pomocniczych przy wykonywaniu przez lekarza weterynarii badań rozpoznawczych zwierząt w kierunku choroby Aujeszky'ego, afrykańskiego pomoru świń i innych (art. 44 ust. 1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt);
· wydawania decyzji o uznaniu mięsa za niezdatne do spożycia zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego oraz wykonywania czynności w celu realizacji zadań wynikających z przepisów rozporządzeń WE nr 178/2002, 852/2004, 853/2004, 625/2017 lub z przepisów Unii Europejskiej wydanych w trybie rozporządzeń (art. 7 ust. 2 ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego).
Podstawą wykonywania czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, jak również czynności wynikających z ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego jest zawarta umowa zlecenia z Powiatowym Lekarzem Weterynarii na czas określony – 1 roku – w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. W przedmiotowej umowie zleceniodawcą jest Skarb Państwa, reprezentowany przez Powiatowego Lekarza Weterynarii zaś zleceniobiorcą jest Wnioskodawca, prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Usługi weterynaryjne lek. wet. X. Treść tej umowy nie ulega zmianie za wyjątkiem sprecyzowania konkretnego okresu obowiązywania. Powyższa umowa na mocy art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej określa zakres, terminy i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość wynagrodzenia za ich wykonanie, termin płatności oraz imię i nazwisko wyznaczonego lekarza weterynarii.
Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z przeprowadzoną działalnością gospodarczą. Natomiast odpowiedzialność za szkody wyrządzone wobec osób trzecich przy wykonywaniu powierzonych czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, ponosi zleceniodawca czyli Powiatowy Lekarz Weterynarii, co wynika z przepisów Kodeksu Cywilnego, a w szczególności art. 417 par. 1 k.c., które stosuje się zgodnie z odwołaniem zawartym w umowie. Umowa nie precyzuje odpowiedzialności wobec osób trzecich. Natomiast w stosunkach wewnętrznych wobec Zleceniodawcy Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność merytoryczną, karną i finansową z tytułu nieprawidłowego wykonywania czynności stanowiących przedmiot umowy.
Stosownie do art. 5 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, lekarze weterynarii wyznaczeni do wykonywania określonych czynności oraz osoby, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, wykonują powierzone czynności pod nadzorem i w imieniu organów Inspekcji. Wnioskodawca również zgodnie z przedmiotową umową podlega ścisłemu nadzorowi i wytycznym Powiatowego Lekarza Weterynarii.
Za wykonanie czynności stanowiących przedmiot umowy przysługuje Wnioskodawcy wynagrodzenie określone przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 sierpnia 2022 r. w sprawie warunków i wysokości wynagrodzenia za wykonywanie czynności przez lekarzy weterynarii i inne osoby wyznaczone przez powiatowego lekarza weterynarii. Wynagrodzenie, które Wnioskodawca uzyskuje w zamian za usługi świadczone w ramach przedmiotowej umowy zlecenia, stanowi przychód z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163). Wypłacane jest ono w oparciu o noty księgowe lub noty obciążeniowe, wystawiane przez Zleceniobiorcę wraz z wymaganym zestawieniem wykonanych czynności dla poszczególnych ich rodzajów.
Pytanie
Czy czynności świadczone przez lekarza weterynarii (niebędącego pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej) na podstawie zawartej przez Wnioskodawcę umowy zlecenia, opisanej szczegółowo powyżej na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii na podstawie art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) dalej jako: ustawa o VAT, będą pozostawać poza zakresem regulacji ustawy o podatku od towarów i usług i nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT?
Pana stanowisko w sprawie
Usługi objęte przedmiotową umową, zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt) 3 ustawy o podatku od towarów i usług, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż stanowią one przychód w rozumieniu art. 13 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wykonywane są jednocześnie na podstawie decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii, czyli organu państwa, upoważnień wydanych przez ten organ oraz na podstawie umowy zlecenia, która określa warunki wykonywania tychże czynności, otrzymywanego przez Wnioskodawcę wynagrodzenia oraz odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich. Obowiązki w zakresie wydawania decyzji o uznaniu mięsa za niezdatne do spożycia wynikają nie tylko z przedmiotowej umowy, ale również z upoważnienia udzielanego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii, a podstawą wydawania tychże decyzji jest przepis ustawy – art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2023 r. poz. 872). Ponadto Wnioskodawca wykonuje zadania w zakresie nadzoru nad szerzeniem chorób zakaźnych, o których jest mowa w ustawie o ochronie zdrowia zwierząt. W zakresie odpowiedzialności osób trzecich umowa nie zawiera postanowień, ale odnosi się ona do przepisów Kodeksu Cywilnego. Umowa natomiast określa, że w zakresie wykonywania zlecenia Wnioskodawca podlega nadzorowi i wytycznym Zleceniodawcy. Dlatego też, to Zleceniodawca w momencie przyjęcia przedmiotu zlecenia ponosi odpowiedzialność względem osób trzecich. Odpowiedzialność Wnioskodawcy w stosunku do Zleceniodawcy nie ma wpływu na odpowiedzialność względem osób trzecich. Stąd też wynagrodzenie otrzymywane w ramach tej umowy zlecenia, zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania (nieczynienie, bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia, jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Natomiast, aby dana czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z kolei art. 15 ust. 3 ustawy stanowi, że:
Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:
1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
2) (uchylony)
3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
Zgodnie z art. 12 ust. 1-6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), zwanej dalej ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych:
1. Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
2. Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy.
2a. Wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia przysługującego pracownikowi z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych ustala się w wysokości:
1) 250 zł miesięcznie – dla samochodów:
a) mocy silnika do 60 kW,
b) stanowiących pojazd elektryczny w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1289, 1853 i 1881) lub pojazd napędzany wodorem w rozumieniu art. 2 pkt 15 tej ustawy;
2) 400 zł miesięcznie – dla samochodów innych niż wymienione w pkt 1.
2b. W przypadku wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych przez część miesiąca wartość świadczenia ustala się za każdy dzień wykorzystywania samochodu do celów prywatnych w wysokości 1/30 kwot określonych w ust. 2a.
2c. Jeżeli świadczenie przysługujące pracownikowi z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych jest częściowo odpłatne, to przychodem pracownika jest różnica pomiędzy wartością określoną w ust. 2a albo ust. 2b i odpłatnością ponoszoną przez pracownika.
3. Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
3a. (uchylony)
4. Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
5. Nie wlicza się do przychodu osób wykonujących pracę nakładczą wartości surowców i materiałów pomocniczych dostarczonych przez te osoby oraz zwrotu poniesionych przez nie kosztów z tytułu transportu, zużytej energii, opału, konserwacji maszyn i urządzeń itp., jeżeli osoba, na rzecz której wykonywana jest praca nakładcza, wypłaca należność z tych tytułów w wyodrębnionej pozycji.
6. Za przychód z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną uważa się wszelkie przychody, o których mowa w art. 11, uzyskane przez członka spółdzielni lub jego domownika z tytułu wkładu pracy oraz innych tytułów przewidzianych w statucie spółdzielni, po wyłączeniu z tych przychodów udziałów w dochodzie podzielnym spółdzielni z tytułu działalności rolniczej, z wyjątkiem polegającej na prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
W myśl natomiast art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 12), zwanej dalej ustawą o Inspekcji Weterynaryjnej:
Organem Inspekcji jest powiatowy lekarz weterynarii, jako kierownik powiatowej inspekcji weterynaryjnej wchodzącej w skład niezespolonej administracji rządowej.
W myśl art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
Zadania organów Inspekcji wykonują:
1) pracownicy Inspekcji oraz osoby wyznaczone do wykonywania określonych czynności będący:
a) urzędowymi lekarzami weterynarii w rozumieniu art. 3 pkt 32 rozporządzenia 2017/625,
b) urzędowymi pracownikami pomocniczymi w rozumieniu art. 3 pkt 49 rozporządzenia 2017/625,
c) pracownikami wyznaczonymi przez właściwe organy w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/624 z dnia 8 lutego 2019 r. dotyczącego szczególnych przepisów w dziedzinie przeprowadzania kontroli urzędowych dotyczących produkcji mięsa oraz obszarów produkcyjnych i obszarów przejściowych w odniesieniu do żywych małży zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (Dz. Urz. UE L 131 z 17.05.2019, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej ,,rozporządzeniem 2019/624”;
2) pracownicy Inspekcji niebędący osobami, o których mowa w pkt 1;
3) osoby wyznaczone do wykonywania czynności o charakterze pomocniczym, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 1.
Stosownie do art. 5 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
Osoby, o których mowa w ust. 2, wyznaczone do wykonywania określonych czynności wykonują powierzone czynności pod nadzorem i w imieniu organów Inspekcji.
Z kolei stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
Jeżeli powiatowy lekarz weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie jest w stanie wykonać ustawowych zadań Inspekcji, może: wyznaczać na czas określony lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji, w tym lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt (…).
Jak stanowi art. 16 ust. 2 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
Wyznaczenie do wykonania czynności, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji administracyjnej powiatowego lekarza weterynarii określającej rodzaj i zakres czynności przekazanych do wykonania.
W myśl art. 16 ust. 2a ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
W przypadku wyznaczenia lekarza weterynarii świadczącego usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt do wykonywania czynności określonych w ust. 1, wyznaczenie tego lekarza weterynarii następuje po uzyskaniu zgody kierownika zakładu leczniczego dla zwierząt, w ramach którego lekarz ten świadczy usługi weterynaryjne.
Natomiast z art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wynika, że:
Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, następuje po zawarciu przez powiatowego lekarza weterynarii umowy z:
1) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w ramach prowadzonej przez te osoby pozarolniczej działalności gospodarczej lub
2) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, poza prowadzoną przez te osoby pozarolniczą działalnością gospodarczą, lub
3) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku, w którym nie prowadzą one działalności gospodarczej, lub
4) podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt – w przypadku wyznaczenia lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt
– określającej zakres, terminy i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość wynagrodzenia za ich wykonanie oraz termin płatności.
Zgodnie z art. 16 ust. 6 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Głównego Lekarza Weterynarii oraz Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia:
1) zakres czynności wykonywanych przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, oraz kwalifikacje tych osób,
2) warunki i wysokość wynagrodzenia za wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1,
– mając na względzie zapewnienie odpowiedniego poziomu i jakości wykonywanych czynności.
Ponadto w art. 12 ust. 4 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wskazano, że:
Lekarzom weterynarii i innym osobom niebędącym pracownikami Inspekcji, wykonującym czynności związane ze zwalczaniem chorób zakaźnych zwierząt, w tym chorób odzwierzęcych, przysługuje wynagrodzenie w wysokości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 2.
W § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 sierpnia 2022 r. w sprawie warunków i wysokości wynagrodzenia za wykonywanie czynności przez lekarzy weterynarii i inne osoby wyznaczone przez powiatowego lekarza weterynarii (Dz. U. z 2022 r. poz. 1684):
Lekarzom weterynarii niebędącym pracownikami powiatowego inspektoratu weterynarii oraz lekarzom weterynarii niebędącym pracownikami Inspekcji Weterynaryjnej, wyznaczonym przez powiatowego lekarza weterynarii, a także podmiotom prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt, z którymi została zawarta umowa, o której mowa w art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, zwanej dalej „ustawą”, za wykonywanie czynności wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy przysługuje wynagrodzenie w wysokości ustalonej według stawek określonych w załączniku do rozporządzenia, a w przypadku wykonywania czynności niewymienionych w tym załączniku – w wysokości 68 zł za pierwszą rozpoczętą godzinę pracy oraz 17 zł za każde kolejne rozpoczęte 15 minut pracy, z tym że gdy te czynności są wykonywane:
1) między godzinami 22.00 a 6.00 – wynagrodzenie jest podwyższane o 15%;
2) w dni ustawowo wolne od pracy i soboty – wynagrodzenie jest podwyższane o 20%.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan lekarzem weterynarii i prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach działalności gospodarczej świadczy Pan usługi na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 16 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, tj. na podstawie decyzji administracyjnej Powiatowego Lekarza Weterynarii. Nie jest Pan pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej. Podstawą wykonywanych przez Pana czynności jest umowa zlecenia. Umowa określa zakres, terminy i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość wynagrodzenia za ich wykonanie, termin płatności oraz imię i nazwisko wyznaczonego lekarza weterynarii. Zleceniodawcą ww. czynności jest Powiatowy Lekarz Weterynarii reprezentujący Skarb Państwa. Odpowiedzialność za szkody wyrządzone wobec osób trzecich przy wykonywaniu powierzonych czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, ponosi zleceniodawca czyli Powiatowy Lekarz Weterynarii, co wynika z przepisów Kodeksu cywilnego, stosowanego zgodnie z odwołaniem zawartym w umowie. Również zgodnie z przedmiotową umową podlega Pan ścisłemu nadzorowi i wytycznym Powiatowego Lekarza Weterynarii. Za wykonanie czynności stanowiących przedmiot umowy przysługuje Panu wynagrodzenie określone przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie warunków i wysokości wynagrodzenia za wykonywanie czynności przez lekarzy weterynarii i inne osoby wyznaczone przez powiatowego lekarza weterynarii. Wynagrodzenie, które Pan uzyskuje w zamian za usługi świadczone w ramach przedmiotowej umowy zlecenia, stanowi przychód z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pana wątpliwości dotyczą niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT – na podstawie art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy – czynności świadczonych przez lekarza weterynarii.
Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane czynności co do:
· warunków wykonywania tych czynności,
· wynagrodzenia oraz
· odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
W kwestii odpowiedzialności zlecającego wobec osób trzecich warunek będzie spełniony jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie zlecającego, a nie po stronie faktycznego wykonawcy - zleceniobiorcy, co wyklucza samodzielny charakter jego działalności. Warunek będzie także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej odpowiedzialności.
Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa wskazać należy, że czynności, które wykonuje Pan na zlecenie Powiatowego Lekarza Weterynarii nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Jak wynika z przedstawionych przepisów, lekarz weterynarii wykonujący czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej jest związany umową ze zlecającym wykonanie ww. czynności, określającą warunki wykonania tych czynności (zakres, termin i miejsce wykonania, wysokość wynagrodzenia i termin płatności) oraz wykonując wyznaczone czynności pod nadzorem i w imieniu organów Inspekcji nie ponosi odpowiedzialności za wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
Zatem Pan, jako lekarz weterynarii, wykonując czynności, o których mowa w art. 16 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej (działając na zlecenie Powiatowego Lekarza Weterynarii), nie prowadzi samodzielnie działalności gospodarczej w świetle art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, gdyż w opisanej sytuacji spełnione są wszystkie warunki wskazane w tym przepisie. Otrzymywane przez Pana wynagrodzenie – jak wskazał Pan we wniosku – jest wynagrodzeniem wymienionym w art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz pomiędzy Panem a Powiatowym Lekarzem Weterynarii została zawarta umowa określająca zakres czynności i wskazująca należne wynagrodzenie, a odpowiedzialność za wykonane czynności jest po stronie Zlecającego.
W konsekwencji, czynności wykonywane przez Pana jako lekarza weterynarii na rzecz Powiatowego Inspektoratu Weterynarii, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż w związku z wykonywaniem tych czynności nie działa Pan jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
Podsumowując, stwierdzam, że czynności świadczone przez Pana jako lekarza weterynarii na podstawie umowy zlecenia zawartej z Powiatowym Lekarzem Weterynarii – na podstawie art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy – nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
Zatem Pana stanowisko uznałem jako prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
W myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego, ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo