Interpretacja 0112-KDIL1-2.4012.591.2025.2.PM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – sprzedaży zabudowanej nieruchomości.

Uzupełnili go Państwo pismem z 4 listopada 2025 r. (wpływ 6 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od 16 października 2007 r. 4 września 2013 r. Wnioskodawca zakupił zabudowaną budynkiem nieruchomość, odliczając podatek VAT naliczony wynikający z faktury VAT wystawionej przez sprzedawcę.

Do miesiąca XII 2013 r. prowadzony był remont nieruchomości, natomiast w miesiącu IV 2014 r. zainstalowana została nowa brama wjazdowa na teren posesji. Nakłady inwestycyjne nie przekroczyły 30% wartości początkowej nieruchomości, natomiast Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od poniesionych nakładów. Nieruchomość miała być wynajmowana, lecz ostatecznie do tego nie doszło i nie była użytkowana przez cały okres, w którym Spółka ją posiadała.

17 czerwca 2024 r. doszło do umowy przedwstępnej sprzedaży tej nieruchomości. Zgodnie z § 3 umowy przedwstępnej kupujący zobowiązał się nabyć, a sprzedający sprzedać prawo użytkowania wieczystego gruntu i prawo własności posadowionych na nim budynków za wynegocjowaną przez strony cenę w kwocie (…) zł brutto. W treści umowy nie znalazła się żadna informacja, że cena ta miałaby zawierać podatek VAT w stawce 23%. Zapis § 3 ww. umowy przedwstępnej jest spójny z zapisami § 7 ww. umowy, zgodnie z którym to Strona Kupująca zobowiązała się do poniesienia kosztów umowy sprzedaży, w tym między innymi kosztów podatku od czynności cywilnoprawnych, co też jednoznacznie wskazywało, że czynność nie będzie zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych. Ponadto, po zaksięgowaniu wpłaconego przez Kupującą zadatku w kwocie (…) zł, Kupująca otrzymała fakturę zaliczkową z 18 czerwca 2024 r., ze zwolnioną stawką podatku VAT. Podstawa prawna zwolnienia z VAT widnieje na fakturze zaliczkowej, a jest nią art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.

25 lipca 2024 r. doszło do zawarcia aktu notarialnego, zgodnie z którym nieruchomość została sprzedana „za cenę w kwocie (…) zł brutto w tym 23% podatku VAT” (§ 5 aktu notarialnego). Strony transakcji nie zdecydowały się jednak na zawarcie odpowiednich zapisów w akcie notarialnym, związanych z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT i nie złożyły przed notariuszem zgodnego oświadczenia, że wybierają opodatkowanie dostawy nieruchomości podatkiem od towarów i usług. Strony transakcji również przed dniem dokonania dostawy nieruchomości nie złożyły wspólnego oświadczenia właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego o tym, że wybierają opodatkowanie VAT dostawy nieruchomości. Po podpisaniu aktu notarialnego Sprzedający próbowali skontaktować się z Nabywcą w celu sprostowania aktu notarialnego, lecz Nabywca nie był zainteresowany takim rozwiązaniem. Zaraz po wyjściu od Notariusza Nabywca drogą e-mail poprosiła o wystawienie faktury do ww. transakcji. Ponadto w akcie notarialnym znajduje się zapis, iż Wnioskodawca z tytułu dokonania tej czynności jest podatnikiem podatku VAT, natomiast nie ma takiego zapisu w stosunku do Nabywcy nieruchomości.

W tych okolicznościach sprzedający wystawili w 14 sierpnia 2024 r. fakturę VAT na sprzedaż przedmiotowej nieruchomości, w której kwota netto jak i kwota brutto wynosi (…) zł, przy stawce VAT zwolnionej od podatku, którą Nabywca zapłaciła wcześniej na rachunek bankowy Spółki.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Sprzedana nieruchomość obejmowała 2 działki o numerach: 1 oraz 2. Na sprzedanej nieruchomości znajdowały się dwa budynki handlowo-usługowe jednokondygnacyjne, niepodpiwniczone. W odniesieniu do wszystkich budynków doszło do pierwszego zasiedlenia i od momentu pierwszego zasiedlenia do momentu sprzedaży obu budynków znajdujących się na nieruchomości upłynęły co najmniej dwa lata. Budynki nie były wynajmowane, stąd z tytułu wynajmu nie były użytkowane przez osoby trzecie. Wydatki na ulepszenie były ponoszone przez Spółkę, lecz nie stanowiły one 30% wartości początkowej żadnego z obiektów. W stosunku do zakupu obiektów w roku 2013, wchodzących w skład nieruchomości, przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. Nabycie obiektów wchodzących w skład nieruchomości nastąpiło jednym aktem notarialnym w jednej łącznej kwocie. Brama stanowiła urządzenie budowlane stanowiące część ogrodzenia. Brama nie była przynależna do innego obiektu. W stosunku do zakupu nieruchomości przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. Przez cały okres posiadania nieruchomości nie była ona wykorzystywana do działalności zwolnionej od podatku VAT.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)

Czy Wnioskodawca był zobowiązany do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług z tytułu zbycia nieruchomości?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że transakcja sprzedaży nieruchomości będącej przedmiotem ww. aktu notarialnego powinna być zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, albowiem okres od momentu nabycia nieruchomości przez Wnioskodawcę, tj. od roku 2013 do chwili jej sprzedaży w roku 2024 jest dłuższy niż dwa lata i wyjątek określony w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a bądź lit. b nie ma tutaj zastosowania.

Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwalnia się od VAT dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a)  dostawa ta jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynków, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, pod pojęciem pierwszego zasiedlenia rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich

a)  wybudowaniu lub

b)  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Poza tym Strony transakcji nie skorzystały z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, który pozwoliłby na opodatkowanie sprzedaży tej nieruchomości podatkiem VAT. Tym samym transakcja ta winna być zwolniona od podatku VAT. Aby dokonać rezygnacji ze zwolnienia od VAT w przedmiotowym przypadku, zarówno nabywca jak i zbywca musieli być zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku VAT oraz strony musiałyby złożyć stosowne w tym zakresie oświadczenie przed dniem dokonania dostawy nieruchomości naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu dla nabywcy, lub oświadczenie to mogło zostać złożone w akcie notarialnym dotyczącym dostawy nieruchomości.

Dodatkowo, w akcie notarialnym Strony nie ustaliły, że sprzedawca wystawi fakturę VAT z podatkiem VAT.

Strony nie ustaliły w nim jaka jest kwotowo wartość podatku VAT, ani też wartości netto od której podatek VAT należy wyliczyć. Zapisano w nim jedynie, że „Stawający sprzedają nieruchomość za cenę w kwocie (…) zł brutto w tym 23% podatku VAT ...”.

Z konstrukcji powyższego zapisu nie wynika, że wartość podatku VAT będzie ujęta na fakturze, natomiast może wynikać, że pomimo sprzedaży zwolnionej, podatek VAT, w wyniku ewentualnej korekty sprzedający musi odprowadzić do urzędu skarbowego, o czym mówią przepisy art. 91 ust. 1, ust. 2 ustawy o VAT.

Z aktu notarialnego nie wynika również, że nabywca jest podatnikiem VAT, co być może było przyczyną braku inicjatywy ze strony nabywcy do zaproponowania i złożenia odpowiedniego oświadczenia pozwalającego na opodatkowanie podatkiem VAT przedmiotowej transakcji.

W opisanych okolicznościach Wnioskodawca uważa, iż nie miał możliwości objęcia transakcji zbycia nieruchomości opodatkowaniem VAT, a wręcz przeciwnie był zobowiązany do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Tym samym Wnioskodawca uważa, iż ma prawo do uznania transakcji sprzedaży nieruchomości jako transakcji zwolnionej w odniesieniu do całej kwoty ustalonej jako cena z tytułu tej transakcji, tj. w odniesieniu do kwoty (…) zł. Taką bowiem kwotę otrzymał od strony kupującej. Same zapisy zawarte w akcie notarialnym, iż jest to kwota brutto w tym 23% VAT oraz że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT i z tytułu zawarcia niniejszej umowy jest podatnikiem podatku VAT są bez znaczenia.

Rozliczanie podatku od towarów i usług nie jest kwestią umowną pomiędzy stronami, lecz jest regulowane przepisami prawa w tym m.in. ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Postanowienia umowne które korzystają z cywilnoprawnej swobody umów, nie mogą decydować o obowiązkach podatkowych. Obowiązek podatkowy lub jego brak powstaje zgodnie z przepisami prawa podatkowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie zaś z art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług

Z art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z treścią przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W tym miejscu należy odwołać się do definicji zawartych w ustawie z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).W myśl art. 3 pkt 2 tej ustawy:

Zgodnie z art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

W świetle art. 2 pkt 14 ustawy:

Zatem, pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Tak więc, aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.

Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Należy również zauważyć, że na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy:

W myśl art. 43 ust. 11 ustawy:

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części, spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Ponadto, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Jak wynika z opisu sprawy są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. W roku 2013 dokonali Państwo zakupu nieruchomości, odliczając podatek naliczony przy tej transakcji. Nakłady inwestycyjne na nieruchomości nie przekroczyły 30% jej wartości początkowej. W roku 2024 sprzedali Państwo nieruchomość, którą stanowiły 2 działki będące w użytkowani wieczystym, na których posadowione były dwa budynki. W odniesieniu do budynków doszło do pierwszego zasiedlenia, a od jego momentu, do momentu sprzedaży upłynęły co najmniej 2 lata. Strony transakcji nie zdecydowały się na zawarcie odpowiednich zapisów w akcie notarialnym, związanych z art. 43 ust. 10 ustawy i nie złożyły przed notariuszem zgodnego oświadczenia, że wybierają opodatkowanie dostawy nieruchomości podatkiem od towarów i usług. Strony transakcji również przed dniem dokonania dostawy nieruchomości nie złożyły wspólnego oświadczenia właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego o tym, że wybierają opodatkowanie VAT dostawy nieruchomości. W treści aktu notarialnego potwierdzającego sprzedaż znalazł się jednak zapis, że nieruchomość została sprzedana „za cenę w kwocie (…) zł brutto w tym 23% podatku VAT”.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii zwolnienia od podatku VAT – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – sprzedaży zabudowanej nieruchomości.

Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że dostawa budynków posadowionych na działkach spełniała przesłanki warunkujące możliwość skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. budynków – w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Co więcej, pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynków upłynął okres dłuższy niż 2 lata. W konsekwencji sprzedaż budynków korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Jednocześnie, w myśl art. 29a ust. 8 ustawy, dostawa gruntu, na którym posadowione są ww. budynki, również podlegała zwolnieniu od podatku VAT.

Wobec zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w odniesieniu do sprzedaży ww. budynków bezzasadne jest badanie możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Ponadto, odnosząc się do kwestii wątpliwości Państwa w kontekście ewentualnej rezygnacji ze zwolnienia, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy należy wskazać, że zapis w akcie notarialnym mówiący o tym, że cena zawiera podatek VAT, pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie.

Jak bowiem wynika z opisu sprawy – w umowie przedwstępnej, jak i w umowie sprzedaży (akcie notarialnym) nie znalazły się postanowienia, które spełniałyby wszystkie wymogi formalne, o których mowa w art. 43 ust. 11 ustawy, przewidziane dla oświadczeń, o których mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 ustawy. Ponadto, przed dniem dokonania dostawy nieruchomości nie zostało też przez strony transakcji złożone zgodne oświadczenia, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego. Zatem nie można uznać, że skutecznie strony transakcji zrezygnowały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy.

Podsumowując, stwierdzam, że byli Państwo zobowiązani do zastosowania zwolnienia od podatku VAT – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – z tytułu zbycia nieruchomości.

Zatem Państwa stanowisko uznałem jako prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.