Współwłaściciele budynku mieszkalnego (Domu Studenckiego), będący osobami fizycznymi (jeden prowadzący działalność gospodarczą, drugi nieprowadzący), zamierzają wynajmować pokoje w tym budynku osobom fizycznym (głównie studentom) na cele mieszkaniowe. Umowy najmu będą zawierane na okres jednego roku, a najemcy potwierdzą mieszkaniowy cel najmu. Pokoje…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
18 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy – świadczonej usługi wynajmowania pokoi w Domu Studenckim.
Uzupełnili go Państwo pismem z 20 listopada 2025 r. (wpływ 25 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
AB;
2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
CD;
Opis zdarzenia przyszłego
Zainteresowanym – będącym stroną niniejszego postępowania jest osoba fizyczna, będąca polskim rezydentem podatkowym, prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą (dalej: Zainteresowany lub Wynajmujący). Zainteresowany jest czynnym podatnikiem VAT.
W niniejszej sprawie, obok Zainteresowanego, występują następujący zainteresowani:
Zainteresowany 1 – niebędący stroną niniejszego postępowania osoba fizyczna, będąca polskim rezydentem podatkowym i współwłaścicielem Domu Studenckiego, która nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej (dalej: CD).
Zainteresowany i CD łącznie w niniejszym wniosku będą określani jako: Zainteresowani.
Zainteresowani uzyskują i będą uzyskiwać przychody z najmu rozliczanego w ramach najmu prywatnego. Najem nie jest w żaden sposób związany z działalnością gospodarczą Zainteresowanych, ani nie stanowi jej niezbędnego uzupełnienia, czy też sposobu na jej finansowanie.
Zainteresowani – w ramach najmu prywatnego – będą oddawać najemcom do używania pokoje znajdujące się w pięciokondygnacyjnym budynku mieszkalnym – domu studenckim – położonym w (…).
Oprócz tego, w ramach umów najmu, najemcy będą posiadać stały dostęp do części wspólnych Domu Studenckiego, niestanowiących przestrzeni przeznaczonej do jego wyłącznego użytku, tj. korytarzy, klatek schodowych oraz innych pomieszczeń przeznaczonych do wspólnego użytku innych najemców (np. pralni).
Zainteresowani oświadczają, że wynajem pokoi w Domu Studenckim będzie podlegał zasadom ochrony lokatorów, jakie obowiązują przy wynajmie mieszkań w budynkach mieszkalnych. Głównym przeznaczeniem Domu Studenckiego oraz celem zawieranych umów najmu będzie wyłącznie zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych najemców do których należeć będą w szczególności: studenci uczelni wyższych lub uczniowie szkół policealnych lub młodzi pracujący absolwenci lub osoby kształcące się w inny sposób, tj. osoby dokształcające się, samodoskonalące się, osoby uczęszczające na kursy i praktyki w dowolnej formie (dalej: Najemcy).
Dom Studencki został sklasyfikowany w rejestrze budynków jako budynek zamieszkania zbiorowego i będzie wykorzystywany na cele mieszkaniowe Najemców. W budynku znajduje się (...) miejsc noclegowych. Każdy pokój jest wyposażony w część mieszkalną, aneks kuchenny oraz łazienkę. Powierzchnia pokoi jednoosobowych wynosi od (...) m2 do (...) m2, zaś pokoi dwuosobowych od (...) m2 do (...) m2. Pokoje spełniają warunki techniczne pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, w których przebywanie tych samych osób w ciągu doby trwa dłużej niż 4 godziny. Warunki te zawarte są w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz. U z 2022 r. poz. 1225 ze zm.).
Najemcy będą wynajmować pokoje w Domu Studenckim traktując je jako ich miejsce zamieszkania, tj. miejsce stałego pobytu. Najemcy, ze względu na ich status społeczny, stan cywilny – nie potrzebują większej przestrzeni. Najemcy każdorazowo – w umowach najmu – potwierdzają, iż przedmiotowy najem pokoju ma służyć wyłącznie zaspokajaniu ich własnych celów mieszkaniowych.
Umowy najmu będą zawierane na czas oznaczony jednego roku (dwunastu miesięcy). Najemcy – w celu zawarcia umów najmu – będą identyfikowani: z imienia i nazwiska, numerem PESEL, numerem dowodu osobistego lub numerem paszportu. Umowy najmu, które Zainteresowani będą zawierać z Najemcami przewidują, w szczególności:
1. Wynajmujący oddaje do użytkowania Najemcy Pokój, który służyć ma wyłącznie zaspokojeniu celów mieszkaniowych Najemcy,
2. Najemca oświadcza, że będzie korzystał z Pokoju oraz części wspólnych Domu Studenckiego wyłącznie dla zaspokajania wyłącznie własnych celów mieszkaniowych,
3. Najemca posiada stały dostęp do części wspólnych Domu Studenckiego, niestanowiącej przestrzeni przeznaczonej do jego wyłącznego użytku, tj. korytarzy, klatek schodowych, windy oraz innych pomieszczeń przeznaczonych do wspólnego użytku innych najemców,
4. Najemca zobowiązuje się do używania Pokoju zgodnie z jego przeznaczeniem,
5. Najemcy nie wolno oddać Pokój w podnajem, użytkowanie lub wykorzystywać go w celach komercyjnych,
6. Najemca zobowiązuje się ponosić miesięczne opłaty eksploatacyjne związane z korzystaniem z Pokoju,
7. Najemca zobowiązuje się ponosić miesięczne opłaty administracyjne związane z usługą administrowania pokojami oraz przestrzeni wspólnych Domu Studenckiego przez Zarządcę Nieruchomości,
8. Najemca zobowiązany jest do dokonywania wszelkich koniecznych prac i napraw związanych z utrzymaniem Pokoju, obciążających Najemcę zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami, w szczególności przepisami Kodeksu Cywilnego,
9. Wynajmujący zobowiązuje się zapewnić Najemcy swobodny/niezakłócony dostęp do Pokoju oraz części wspólnych Domu Studenckiego,
10. Bez uszczerbku dla postanowienia powyżej, Wynajmujący oświadcza, że działający w jego imieniu i reprezentujący go Zarządca Nieruchomości ma prawo dokonywać kontroli Pokoju oraz części wspólnych Domu Studenckiego. Prawo to przysługuje Zarządcy Nieruchomości z uwagi na ciążącą na nim odpowiedzialność za administrowanie Domem Studenckim, zapewnienie bezpieczeństwa najemców, ochronę mienia oraz utrzymanie należytego stanu technicznego i sanitarnego obiektu, w szczególności kontroli systemu przeciwpożarowego.
Pokoje w Domu Studenckim będą wynajmowane przez Zainteresowanych we własnym imieniu i na własny rachunek. Zainteresowani oświadczają, że pokoje będą wynajmowanie bezpośrednio przez nich, tj. bez pośrednictwa osób trzecich, za wyjątkiem zarządcy nieruchomości – podmiotu profesjonalnego działającego w imieniu i na rzecz Zainteresowanych na podstawie umowy i stosownego pełnomocnictwa notarialnego – na podstawie którego zarządca nieruchomości zobowiązuje się do zarządu, wynajmowania i administrowania Domem Studenckim, w szczególności poprzez jego bieżące zarządzanie, zawieranie i wypowiadanie umów najmu oraz realizację obowiązków wynikających z odpowiednich przepisów prawa.
Dokładne zasady zarządu Domem Studenckim zostaną zawarte w Umowie o Zarządzanie Nieruchomością ustalającej w szczególności, że:
1. Zarządca Nieruchomości zobowiązuje się wykonywać usługi zlecone polegające w szczególności na: (i) administrowaniu Domem Studenckim; (ii) zarządzaniu mediami i umowami eksploatacyjnymi; (iii) pośredniczeniu w wynajmie pokoi studentom i innym osobom fizycznym; (iv) realizacji czynności organizacyjno-administracyjnych w imieniu i na rzecz Właściciela Nieruchomości (Wynajmującego),
2. Zarządca Nieruchomości działa na podstawie pełnomocnictwa notarialnego uprawniającego do reprezentowania Właściciela Nieruchomości we wszelkich sprawach związanych z bieżącym zarządzaniem Domem Studenckim, zawieraniem i wypowiadaniem umów najmu oraz realizacją obowiązków wynikających z odpowiednich przepisów prawa,
3. Zarządca Nieruchomości może dobrowolnie dobierać sposoby i metody wykonywania poszczególnych czynności składających się na świadczenie Usług. Powinien on jednak brać pod uwagę wskazówki i uwagi Właściciela Nieruchomości oraz świadczyć Usługi rzetelnie, z dołożeniem należytej staranności, stosownie do zakresu i przedmiotu Usług i przy uwzględnieniu zawodowego charakteru działalności Zarządcy Nieruchomości oraz zgodnie z dobrymi praktykami przyjętymi w przedmiotowej branży i powszechnie obowiązującymi przepisami prawa.
4. Zarządca Nieruchomości nie ma prawa do dalszego podnajmowania pokoi znajdujących się w Domu Studenckim we własnym imieniu ani na własny rachunek. Zarządca Nieruchomości może jedynie wykonywać czynności zarządcze niezbędne do obsługi najmu, polegające:
a. prezentacji pokoi,
b. weryfikacji wypłacalności najemców,
c. przygotowywania umów z najemcami,
d. podpisywania umów najmu w imieniu Właściciela Nieruchomości – na podstawie notarialnego pełnomocnictwa,
e. organizowaniu przekazania pokoi.
5. Zarządca Nieruchomości zobowiązuje się w szczególności do:
a. przyjmowania wpłat od najemców z tytułu czynszu i opłat eksploatacyjnych na rachunek bankowy, który Zarządca Nieruchomości zobowiązuje się założyć i prowadzić,
b. comiesięcznego sporządzania i przekazywania Właścicielowi Nieruchomości szczegółowego rozliczenia wpływów i wydatków przypadających na każdy pokój wynajmowany w Domu Studenckim,
c. przekazywania Właścicielowi Nieruchomości (Wynajmującemu) pieniędzy z tytułu czynszów najmu, pomniejszonych o należne wynagrodzenie Zarządcy Nieruchomości.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Zainteresowany jest drugim współwłaścicielem Domu Studenckiego, o którym mowa we wniosku. Dom Studencki nie ma większej liczby współwłaścicieli.
Świadczone przez Zainteresowanych usługi polegające na wynajmie pokoi powinny zostać sklasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) 2015 jako: PKWiU 68.20.11.0, czyli „wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi”.
Wynajmowane pokoje mają charakter mieszkalny.
Zainteresowani nie są w stanie jednoznacznie stwierdzić, czy najem pokoi będzie wiązać się z przeniesieniem ośrodka życia Najemcy, jest to bowiem kwestia podmiotowa/zindywidualizowana danego Najemcy. Niemniej jednak, w umowach najmu, Najemcy będą każdorazowo potwierdzać, iż najem pokoi ma służyć wyłącznie zaspokajaniu ich własnych celów mieszkaniowych, z jednoczesnym wyłączeniem możliwości wykorzystywania pokoi w innym celu (np. prowadzenia działalności gospodarczej). Zatem Najemcy będą wynajmować przedmiotowe pokoje traktując je jako ich miejsce zamieszkania, tj. miejsce ich stałego pobytu na okres obowiązywania umowy, czyli 12 miesięcy.
Mając na uwadze powyższe, Zainteresowani zakładają (na podstawie całokształtu faktycznego i prawnego), że cel mieszkaniowy w ramach przedmiotowego najmu będzie realizowany, przez co, istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że najem pokoi będzie wiązał się z przeniesieniem ośrodka życia Najemcy.
Pokoje będą wynajmowane wyłącznie w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych Najemców.
Pytanie
Czy wyżej opisana usługa świadczona przez Zainteresowanych będzie podlegać zwolnieniu przedmiotowemu z podatku VAT jako usługa w zakresie wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości na własny rachunek wyłącznie na cele mieszkaniowe, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
Wyżej opisana usługa świadczona przez Zainteresowanych będzie podlegać zwolnieniu przedmiotowemu od podatku VAT, jako usługa w zakresie wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości na własny rachunek wyłącznie na cele mieszkaniowe. Usługa wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym, realizująca długoterminowo cele mieszkalne i wykorzystywana do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, opisana w stanie faktycznym, spełnia bowiem warunki zwolnienia zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy VAT.
UZASADNIENIE STANOWISKA ZAINTERESOWANYCH
I. Uwagi ogólne
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art 22a ust 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2021 r. poz. 2224 oraz z 2022 r. poz. 807 i 1561).
Zgodnie z powyższym, dla zastosowania powyższego zwolnienia konieczne jest spełnienie następujących przesłanek:
· realizowane muszą być cele mieszkaniowe,
· nieruchomość powinna mieć charakter mieszkalny,
· wynajem następuje na własny rachunek.
W kontekście powyższego należy zauważyć, że jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.
Z kolei zgodnie z definicją lokalu mieszkalnego zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 725), przez lokal należy rozumieć lokal służący do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, a także lokal będący pracownią służącą twórcy do prowadzenia działalności w dziedzinie kultury i sztuki: nie jest w rozumieniu ustawy lokalem pomieszczenie przeznaczone do krótkotrwałego pobytu osób, w szczególności znajdujące się w budynkach internatów, burs, pensjonatów, hoteli, domów wypoczynkowych lub w innych budynkach służących do celów turystycznych lub wypoczynkowych.
Definicja ta nie uzależnia uznania lokalu za mieszkalny od jego formalnego wyodrębnienia. Istotne jest faktyczne wykorzystanie danego lokalu (lub jego części) do celów mieszkaniowych.
Należy stwierdzić, że jeżeli nie ma wymogu formalnego wyodrębnienia lokalu, to poszczególne pokoje w budynku mieszkalnym (akademiku) mogą być traktowane jako część nieruchomości mieszkalnej, co wprost odpowiada warunkom zwolnienia z VAT przewidzianego w art 43 ust 1 pkt 36 ustawy o VAT Potwierdza to postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 lutego 2012 r. sygn. I OW 188/11.
Lokalem w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t. j. Dz. U. z 2005 r. nr 31. poz. 266 ze zm.), jest lokal służący do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, a także lokal będący pracownią służącą twórcy do prowadzenia działalności w dziedzinie kultury i sztuki. Nie jest lokalem pomieszczenie przeznaczone do krótkotrwałego pobytu osób, w szczególności znajdujące się w budynkach internatów, burs, pensjonatów, hoteli, domów wypoczynkowych lub w innych budynkach służących do celów turystycznych lub wypoczynkowych. Z definicji tej nie wynika, aby lokal mieszkalny miał być samodzielny, wyposażony w odrębne pomieszczenia socjalne, by musiał spełniać wymogi techniczne określone innymi przepisami ściśle odnoszącymi się do lokali mieszkalnych. Akcent bowiem należy położyć przede wszystkim na to, by był to lokal służący do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych i to na stałe, bądź na dłuższy okres czasu (nie krótkotrwale).
II. Najem na cele mieszkalne a krótkoterminowe zakwaterowanie
Dodatkowo warto zaznaczyć, że wynajem na cele mieszkaniowe różni się od usług krótkoterminowego zakwaterowania, które są sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 55. Usługi zakwaterowania, takie jak najem krótkoterminowy (np. (…)), są opodatkowane VAT oraz podlegają innym regulacjom podatkowym. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN „zakwaterować” znaczy „przydzielić komuś miejsce czasowego zamieszkania”. Zaś „zakwaterować się” oznacza „zamieszkać gdzieś tymczasowo” (tak m.in. w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 23 lutego 2022 r. sygn. 0112-KDIL1-1.4012.757.2021.2.HW).
W takich przypadkach wynajem ma charakter usługowy, a celem najmu jest krótkotrwałe zakwaterowanie, a nie zapewnienie trwałego miejsca zamieszkania tak jak ma to miejsce w usłudze najmu opisanej w stanie faktycznym. W ocenie Zainteresowanych w przypadku usługi wynajmu pokoi w Domu studenckim będzie realizowany cel mieszkaniowy (cel długoterminowy), a części nieruchomości faktycznie wykorzystywane będą do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych.
III. Zwolnienie a usługi zarządcy nieruchomości
W interpretacji ogólnej Ministra Finansów nr PT1.8101.1.2021 z 8 października 2021 r. stwierdzono, że zwolnienie od VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, ma zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy usługa wynajmu nieruchomości mieszkalnej świadczona jest bezpośrednio na cele mieszkaniowe finalnego najemcy.
W ocenie Zainteresowanych, interpretacja ogólna Ministra Finansów nr PT1.8101.1.2021 z 8 października 2021 r. nie wyklucza możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT w przypadku, gdy wynajmujący posługuje się usługami zarządcy nieruchomości. Warunkiem koniecznym, zdaniem Zainteresowanych, jest jednak to, aby zarządca działał wyłącznie jako pełnomocnik wynajmującego, w jego imieniu i na jego rzecz, nie posiadając prawa do dalszego podnajmu przedmiotu najmu we własnym imieniu i na własny rachunek.
Tak właśnie jest w przedstawionym zdarzeniu przyszłym – zarządzający nieruchomością wykonywać będzie jedynie czynności administracyjne związane z obsługą najmu, a pełna odpowiedzialność wobec najemców spoczywać będzie na Zainteresowanych. Taki sposób działania jest zgodny z ww. interpretacją ogólną i zdaniem Zainteresowanych umożliwia zastosowanie zwolnienia od VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.
Stanowisko to potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m. in. w interpretacji indywidualnej z 12 marca 2025 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.67.2025.4.MŻ, w której rozpatrywana była sytuacja podatnika będącego wraz z małżonką właścicielem kilku mieszkań na terenie Polski. W stanie faktycznym przedstawionym w tej interpretacji właściciele mieszkający na stałe w USA wynajmowali swoje lokale mieszkalne osobom fizycznym wyłącznie na cele mieszkaniowe, korzystając jednocześnie z usług profesjonalnego zarządcy nieruchomości. Zarządca w imieniu właścicieli prowadził bieżącą obsługę techniczno-administracyjną lokali, zajmował się rozliczaniem płatności, a czynsz najmu wpływał na rachunek bankowy zarządcy, który następnie przekazywał właścicielom środki pomniejszone o opłaty administracyjne i wynagrodzenie za zarządzanie.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził prawidłowość stanowiska podatnika, uznając, że opisany sposób zarządzania mieszkaniami przez profesjonalny podmiot nie wyklucza możliwości zastosowania zwolnienia z podatku VAT określonego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT. Organ uznał bowiem, że kluczowe znaczenie dla zastosowania zwolnienia mają spełnione przesłanki dotyczące wynajmu nieruchomości mieszkalnych na własny rachunek oraz przeznaczenia ich wyłącznie na cele mieszkaniowe.
Tym samym fakt korzystania z usług zewnętrznego zarządcy nieruchomości, zdaniem Zainteresowanych, pozostaje bez wpływu na możliwość skorzystania ze wskazanego zwolnienia przedmiotowego. Co więcej, jest zgodny z istotą zarządzania majątkiem prywatnym Zainteresowanych.
IV. Stanowiska organów podatkowych
Należy wskazać, że pogląd, w którym uznanie usługi najmu długoterminowego pokoju/lokalu mieszkalnego wyposażonego w niezbędne do spełnienia celów mieszkaniowych wynajmującego elementy za spełniające zwolnienie zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 36 wyrażono w licznych interpretacjach indywidualnych. Przykładowo, w interpretacji Dyrektora KIS z 25 lutego 2025 roku sygn. 0114-KDIP1-1.4012.740.2024.5.MKA, wskazano: Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem wynajmu będzie pokój z aneksem wraz z wyposażeniem i dostępem do łazienki na rzecz osoby fizycznej na czas nieokreślony. Zgodnie z umową najmu pokój udostępniany jest wyłącznie na cele mieszkaniowe Najemca nie ma prawa podnajmować osobom trzecim. Świadczone przez Pana usługi najmu są klasyfikowane w grupowaniu PKWiU 68.20.11.0. Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi. Pana zdaniem, najem pokoju wiąże się z przeniesieniem ośrodka życia Najemcy. Odnosząc się zatem do kwestii budzącej Pana wątpliwość należy stwierdzić, że na gruncie niniejszej sprawy – spełnione są przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla świadczonej usługi wynajmu pokoju na rzecz osoby fizycznej na cele mieszkaniowe na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 dotyczące zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy z tytułu wynajmu pokoju przez Pana na rzecz osoby fizycznej na cele mieszkaniowe uznaję za prawidłowe.
W interpretacji indywidualnej z 31 stycznia 2025 roku sygn. akt 0111-KDIB3-1.4012.697.2024.2.AB czytamy, że: Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą, w ramach której, na podstawie posiadanych tytułów prawnych do dysponowania nieruchomościami na potrzeby prowadzonej działalności, zawierają z osobami fizycznymi umowy najmu pokoju w lokalach mieszkalnych. W ramach umowy najmu Najemca ma dostęp do części wspólnych nieruchomości (kuchnia, łazienka). Pokoje wyposażone są w podstawowe meble takie jak łóżko, stolik, szafa, krzesło, natomiast pomieszczenia wspólne takie jak kuchnia i łazienka również w podstawowe wyposażenie: szafki, kuchenka, czajnik, talerze i sztućce, garnki, mikrofalówka, lodówka, pralka. Wynajmowanie pokoju osobie fizycznej następuje w celach zaspokajania jej potrzeb mieszkaniowych. Usługa wynajmu nieruchomości świadczona jest zatem w celach prywatnych osób fizycznych, w ramach której zaspokajane są potrzeby mieszkaniowe najemcy. Najemcy zobowiązują się do zapłaty na rzecz Państwa czynszu najmu, płatnego co miesiąc. Najemca zobowiązany jest używać pokoju w lokalu zgodnie z jego przeznaczeniem wyłącznie na cele mieszkaniowe, utrzymywać we właściwym stanie technicznym i higieniczno-sanitarnym oraz przestrzegać porządku domowego, w szczególności obowiązany jest do dokonywania na swój koszt drobnych, bieżących napraw i konserwacji. Umowy najmu są zawierane na czas oznaczony, przy czym w tym przypadku okres najmu jest długotrwały (np. 1 rok). Pokoje wynajmowane będą w imieniu Państwa i na własny Państwa rachunek. Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych przez Państwa usług najmu pokoju w lokalach mieszkalnych wraz z dostępem do części wspólnych lokalu, tj. kuchni i łazienki. Kluczowe znaczenie dla uznania, że najem pokoi w lokalach mieszkalnych jest zwolniony z VAT jest zastrzeżenie, iż pokoje te z dostępem do części wspólnych lokali mieszkalnych (kuchnia, łazienka) mogą być wykorzystane wyłącznie w celach mieszkaniowych, a najemca jest zobowiązany do korzystania z pokoju w lokalu mieszkalnym wyłącznie zgodnie z jego przeznaczeniem. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, umowy najmu zawarte są z najemcami (osobami fizycznymi) w ramach umowy najmu długoterminowego na okres np. 1 roku wyłącznie na cele mieszkaniowe. Mając zatem na uwadze wyżej przytoczone przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że na gruncie tej sprawy – są spełnione wyżej opisane przesłanki do zastosowania zwolnienia. Zatem świadczone przez Państwa usługi najmu pokoi w lokalach mieszkalnych z dostępem do części wspólnych lokali mieszkalnych (kuchnia, łazienka), osobom fizycznym wyłącznie na ich cele mieszkaniowe korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.
Podobny pogląd wyrażono m.in. w interpretacji Dyrektora KIS z 23 lutego 2022 r. sygn. akt 0112-KDIL1-1.4012.757.2021.2.HW, w której usługi najmu lokali mieszkalnych w Domu (...) oraz pokoi w domach studenta na potrzeby Domu (...), które są świadczone przez wnioskodawcę bezpośrednio na rzecz pracowników, korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. W uzasadnieniu organ wskazał: Wątpliwości Wnioskodawcy w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy należy zastosować zwolnienie do usług świadczonych w Domu (...) oraz w wydzielonych pokojach na potrzeby Domu (...) na podstawie umowy najmu wyłącznie na cele mieszkaniowe, wskazanych w opisie sprawy, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy (pytania oznaczone we wniosku nr 1 i nr 2). Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie usługi najmu lokali mieszkalnych w Domu (...) oraz pokoi w domach studenta na potrzeby Domu (…) które są świadczone przez Wnioskodawcę bezpośrednio na rzecz pracowników, korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Jak bowiem wynika z opisu sprawy, przedmiotem najmu między Wnioskodawcą a osobami fizycznymi - pracownikami, są lokale mieszkalne (w tym pokoje), i jak wynika z treści zawieranych umów są wynajmowane one wyłącznie na cele mieszkaniowe (...).
W interpretacji Dyrektora KIS z 21 stycznia 2022 r. sygn. akt. 0112-KDIL1-2.4012.569.2021.2.NF organ uznał, że wynajem mikrokawalerek wyposażonych w część mieszkalną, łazienkę i aneks kuchennych za wynajem w celach mieszkaniowych najemców będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Organ w uzasadnieniu wskazał: Wskazał Pan, że mikrokawalerki są pomieszczeniami mieszkalnymi oraz mają charakter mieszkalny. Każdy wyposażony jest w część mieszkalną, łazienkę oraz aneks kuchenny i spełnia warunki techniczne dotyczące stałego pobytu ludzi. Lokale usytuowane są w budynku o charakterze mieszkalnym. Najemcy, ze względu na ich status społeczny, stan cywilny – nie potrzebują większej przestrzeni. Będą oni wynajmować dane lokale traktując je jako ich miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu. Najemcy potwierdzą mieszkaniowy cel wynajmu w zawieranych umowach najmu. Umowy najmu będą zawierane na okresy 1 roku lub dłużej. Istnieje możliwość otrzymania zarówno czasowego jak i stałego zameldowania w ww. lokalach. Ponadto, wskazał Pan że świadczona usługa wynajmu lokali wyłącznie na cele mieszkaniowe mieści się w PKWiU 2015 symbol 68.20.11.0. Usługi te świadczy Pan we własnym imieniu i na własny rachunek (…). Tym samym, w świetle przedstawionych okoliczności za spełnione należy uznać wyżej opisane przesłanki wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Wnioskodawca będzie wynajmował lokale mające charakter mieszkalny w celach mieszkaniowych Najemców, we własnym imieniu i na własny rachunek.
W przywołanej w punkcie II interpretacji Dyrektora KIS z 12 marca 2025 r. sygn. akt. 0114-KDIP1-1.4012.67.2025.4.MŻ organ uznał, że uzyskiwany przez wnioskodawcę jako współwłaściciela mieszkań czynsz z tytułu usług najmu mieszkań osobom fizycznym na cele mieszkaniowe będzie spełniał przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Korzystanie z usług zarządzającego nieruchomością nie wykluczyło możliwości zastosowania zwolnienia: Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem wynajmu są lokale mieszkalne (mieszkania zlokalizowane w (...) na rzecz osób fizycznych na czas określony. Zgodnie z umowami najmu mieszkania są udostępniane wyłącznie w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych najemcy (osób fizycznych). Świadczone przez Pana usługi najmu klasyfikowane są w grupowaniu PKWiU 68.20.11.0. Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi. Osoby fizyczne – najemcy – realizują w nich wyłącznie cele mieszkaniowe, co wiąże się z przeniesieniem ich ośrodka życiowego na czas trwania umowy najmu. Odnosząc się zatem do kwestii budzącej Pana wątpliwość należy stwierdzić, że uzyskiwany przez Pana jako współwłaściciela mieszkań czynsz z tytułu usług najmu mieszkań osobom fizycznym na cele mieszkaniowe będzie spełniał przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. W związku z powyższym Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
V. Podsumowanie
Odnosząc powyższe uwagi do opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, z uwagi na to że:
· Pokoje w Domu Studenckim będą wynajmowane na rzecz Najemców przez Zainteresowanych we własnym imieniu i na własny rachunek,
· Z treści każdej umowy zawartej przez Zainteresowanych z Najemcą, będzie wynikać wyłącznie mieszkaniowy cel wynajmu Pokoju w Domu Studenckim,
· Pokoje spełniają warunki techniczne pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt Najemców,
· Najemcy nie wolno oddać Pokoju w podnajem, użytkowanie lub wykorzystywać go w celach komercyjnych,
· Zarządzający Nieruchomością nie ma prawa do dalszego podnajmowania pokoi znajdujących się w Domu Studenckim we własnym imieniu ani na własny rachunek, lecz może jedynie wykonywać czynności zarządcze niezbędne do obsługi najmu Pokoi w Domu Studenckim jako pełnomocnik
Zdaniem Zainteresowanych, najem przedmiotowych Pokoi będzie zwolniony od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.
Podsumowując, w ocenie Zainteresowanych, wyżej opisana usługa świadczona przez Zainteresowanych będzie podlegać zwolnieniu przedmiotowemu od podatku VAT, jako usługa w zakresie wynajmowania nieruchomości mieszkalnych, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumnie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.
Należy jednak zauważyć, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze, w odniesieniu do tej czynności.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Z powołanego przepisu wynika, że w rozumieniu ustawy podatnikami mogą być osoby prawne, osoby fizyczne jak również jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Jak wynika z art. 659 § 1 ustawa z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.
Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług najem stanowi świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych, ustawodawca uregulował opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz.U. z 2024 r. poz. 1440 i 1635).
W oparciu o powołany wyżej przepis, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest uzależnione od spełnienia przesłanek:
Ponadto, zwolnienie, które znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, stanowi implementację z art. 135 ust. 1 lit. l Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1 ze zm.). Przepis powyższy stanowi, że Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: „(…) dzierżawę i wynajem nieruchomości”.
Krajowe ustawodawstwo stanowi o zwolnieniu z opodatkowania usługi najmu pod warunkiem jego mieszkaniowego przeznaczenia.
Należy ponadto zauważyć, że stosownie do art. 43 ust. 20 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług wymienionych w poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy.
Jak wynika z wyżej powołanych przepisów, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych, dotyczących charakteru wynajmowanej nieruchomości (mieszkalny) oraz subiektywnych, dotyczących przeznaczenia wynajmowanej nieruchomości (cel mieszkaniowy). Przepis art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy nie uzależnia zastosowania zwolnienia od rodzaju czy formy prawnej podmiotu świadczącego usługę, jak i od podmiotu nabywającego tę usługę.
W związku z tym, zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o charakterze innym niż mieszkalny oraz nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.
Powyższe wskazuje, że przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące:
· świadczenie usługi na własny rachunek,
· charakter mieszkalny nieruchomości,
· mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.
Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala natomiast na zastosowanie zwolnienia i w konsekwencji następuje opodatkowanie świadczonej usługi.
Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
Stosownie do art. 2 ust. 1 ww. ustawy o własności lokali:
Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
Jak stanowi art. 2 ust. 1a cyt. ustawy o własności lokali:
Ustanowienie odrębnej własności samodzielnego lokalu następuje zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo treścią decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej oraz zgodnie z pozwoleniem na budowę albo skutecznie dokonanym zgłoszeniem, i zgodnie z pozwoleniem na użytkowanie albo skutecznie dokonanym zawiadomieniem o zakończeniu budowy.
W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali:
Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
Zgodnie z art. 2 ust. 3 ww. ustawy:
Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1a-2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia.
W tym miejscu należy zwrócić również uwagę, że zwolnienie od podatku od towarów i usług, w tym zwolnienie od podatku uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, dla wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym, stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa pkt 1 ustawy, jaką jest opodatkowanie. W związku z tym powinno być interpretowane ściśle, przede wszystkim zgodnie z literalnym brzmieniem wprowadzających je przepisów (vide np. wyrok NSA z 12 czerwca 1992 r., sygn. SA/Po 596/92). W żadnym razie nie powinno ono być interpretowane w sposób prowadzący do rozszerzenia zakresu zastosowania zwolnienia.
Ponadto, zgodnie natomiast z § 3 pkt 2, pkt 4 , pkt 9, pkt 10, pkt 11, pkt 13, pkt 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225), ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
2) zabudowie jednorodzinnej – należy przez to rozumieć jeden budynek mieszkalny jednorodzinny lub zespół takich budynków, wraz z budynkami garażowymi i gospodarczymi;
4) budynku mieszkalnym – należy przez to rozumieć:
a) budynek mieszkalny wielorodzinny,
b) budynek mieszkalny jednorodzinny;
9) mieszkaniu – należy przez to rozumieć zespół pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych, mający odrębne wejście, wydzielony stałymi przegrodami budowlanymi, umożliwiający stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego;
10) pomieszczeniu mieszkalnym – należy przez to rozumieć pokoje w mieszkaniu, a także sypialnie i pomieszczenia do dziennego pobytu ludzi w budynku zamieszkania zbiorowego;
11) pomieszczeniu pomocniczym – należy przez to rozumieć pomieszczenie znajdujące się w obrębie mieszkania lub lokalu użytkowego służące do celów komunikacji wewnętrznej, higieniczno-sanitarnych, przygotowywania posiłków, z wyjątkiem kuchni zakładów żywienia zbiorowego, a także do przechowywania ubrań, przedmiotów oraz żywności;
13) pomieszczeniu gospodarczym – należy przez to rozumieć pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku, a także opału lub odpadów stałych;
14) lokalu użytkowym – należy przez to rozumieć jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym.
Jak wynika z opisu sprawy są Państwo współwłaścicielami budynku – Domu Studenckiego. Zamierzają Państwo wynajmować pokoje znajdujące się w tym budynku. Głównym przeznaczeniem Domu Studenckiego oraz celem zawieranych umów najmu będzie wyłącznie zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych najemców. Dom Studencki został sklasyfikowany w rejestrze budynków jako budynek zamieszkania zbiorowego i będzie wykorzystywany na cele mieszkaniowe Najemców. Pokoje spełniają warunki techniczne pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, w których przebywanie tych samych osób w ciągu doby trwa dłużej niż 4 godziny. Warunki te zawarte są w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Najemcy będą wynajmować pokoje w Domu Studenckim traktując je jako ich miejsce zamieszkania, tj. miejsce stałego pobytu. Najemcy, ze względu na ich status społeczny, stan cywilny – nie potrzebują większej przestrzeni. Najemcy każdorazowo – w umowach najmu – potwierdzają, iż przedmiotowy najem pokoju ma służyć wyłącznie zaspokajaniu ich własnych celów mieszkaniowych. Umowy najmu będą zawierane na czas oznaczony jednego roku (dwunastu miesięcy). Pokoje w Domu Studenckim będą wynajmowane przez Państwa we własnym imieniu i na własny rachunek. Pokoje będą wynajmowanie bezpośrednio przez Państwa, tj. bez pośrednictwa osób trzecich, za wyjątkiem zarządcy nieruchomości – podmiotu profesjonalnego działającego w imieniu i na Państwa rzecz na podstawie umowy i stosownego pełnomocnictwa notarialnego – na podstawie którego zarządca nieruchomości zobowiązuje się do zarządu, wynajmowania i administrowania Domem Studenckim, w szczególności poprzez jego bieżące zarządzanie, zawieranie i wypowiadanie umów najmu oraz realizację obowiązków wynikających z odpowiednich przepisów prawa. Świadczone przez Państwa usługi polegające na wynajmie pokoi powinny zostać sklasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) 2015 jako: PKWiU 68.20.11.0, czyli „wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi”. Wynajmowane pokoje mają charakter mieszkalny. Zakładają Państwo (na podstawie całokształtu faktycznego i prawnego), że cel mieszkaniowy w ramach przedmiotowego najmu będzie realizowany, przez co, istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że najem pokoi będzie wiązał się z przeniesieniem ośrodka życia Najemcy. Pokoje będą wynajmowane wyłącznie w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych Najemców.
Państwa wątpliwości dotyczą kwestii zwolnienia od podatku VAT – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy – świadczonych usług wynajmowania pokoi w Domu Studenckim.
W świetle powyższych regulacji prawnych oraz odnosząc się do opisu sprawy raz jeszcze należy stwierdzić, że świadczenie usług najmu korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w przypadku spełnienia łącznie warunków wskazanych w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Zatem zwolnieniu od podatku podlega świadczona na własny rachunek usługa wynajmu lub dzierżawy, nieruchomości – co istotne – o charakterze mieszkalnym, na cele mieszkaniowe.
Zwolnienie od podatku uregulowane w ww. przepisie dotyczy wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części takich nieruchomości.
Jak wynika z opisu sprawy, budynek, w którym znajdują się wynajmowane pokoje jest budynkiem mieszkalnym. Zatem budynek ten spełnia definicję nieruchomości mieszkalnej.
Jak wynika z powyższego, przy wynajmie pokoi, które stanowią część budynku (nieruchomości mieszkalnej), zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
Usługa stanowić będzie wynajmowanie części nieruchomości o charakterze mieszkaniowym na własny rachunek wyłącznie na cele mieszkaniowe.
Podsumowując, stwierdzam, że świadczone przez Państwa usługi w zakresie wynajmowania pokoi w Domu Studenckim będą zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
Zatem Państwa stanowisko uznałem jako prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego, Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo