Wnioskodawczyni prowadziła od 2013 r. działalność gospodarczą obejmującą wycenę nieruchomości i usługi doradcze, będąc zarejestrowaną jako podatnik VAT czynny. Od 2018 r. świadczyła również usługi mediacji. 30 czerwca 2025 r. zawiesiła działalność i trwale zaprzestała świadczenia usług doradczych oraz wyceny nieruchomości. Planuje wznowić działalność wyłącznie w…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 17 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy w związku ze świadczeniem wyłącznie usług mediacji oraz aktualizacji zgłoszenia na formularzu VAT-R, wskazując rezygnację ze statusu podatnika VAT czynnego.
Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 5 stycznia 2026 r. (wpływ 5 stycznia 2026 r.), pismem z 13 stycznia 2026 r. (wpływ 14 stycznia 2026 r.) oraz – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 stycznia 2026 r. (wpływ 19 stycznia 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni prowadzi od 1 lutego 2013 r. działalność gospodarczą wpisaną do CEIDG pod firmą (…). Przeważający rodzaj działalności (kod PKD 68.32.A – Działalność związana z wyceną nieruchomości) wynika z posiadanych przez Wnioskodawczynię uprawnień rzeczoznawcy majątkowego. Dodatkowo, w związku ze świadczeniem usług doradczych dotyczących rynku nieruchomości (analizy, badania rynku, kalkulacje opłacalności inwestycji), wskazano kod 69.10.Z – Działalność prawnicza. Kod ten został zgłoszony wyłącznie z przyczyn klasyfikacyjnych i nie odzwierciedla faktycznego charakteru wykonywanych usług. Wnioskodawczyni nigdy nie świadczyła usług prawniczych sensu stricto, mimo ukończenia studiów z tytułem magistra praw. Z uwagi na świadczenie usług doradczych cała działalność prowadzona przez Wnioskodawczynię była objęta obowiązkiem rejestracji jako podatnik VAT czynny. Opodatkowaniu podlegały również usługi mediacji, które Wnioskodawczyni rozpoczęła wykonywać po uzyskaniu wpisu na listę stałych mediatorów (…) w (…) 2018 r.
30 czerwca 2025 r. działalność została zawieszona z uwagi na podjęcie zatrudnienia przez Wnioskodawczynię w (…). Z uwagi na zaangażowanie czasowe w pracę i potencjalny konflikt interesów z pracodawcą, Wnioskodawczyni nie ma możliwości kontynuacji działalności w zakresie wyceny nieruchomości i usług doradczych z zakresu rynku nieruchomości. Prowadząc działalność Wnioskodawczyni wykonywała wyłącznie usługi opodatkowane VAT, w konsekwencji czego pozostaje zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Z dniem 30 czerwca 2025 r. Wnioskodawczyni trwale zaprzestała świadczenia usług wyceny nieruchomości oraz usług doradczych dotyczących rynku nieruchomości. Nie wykonuje i nie zamierza wykonywać usług prawniczych.
Wznowienie działalności gospodarczej planowane jest wyłącznie w zakresie usług mediacji i nastąpi po uzyskaniu interpretacji indywidualnej w niniejszej sprawie. Po wznowieniu działalności Wnioskodawczyni zamierza prowadzić wyłącznie usługi mediacji, polegające na organizowaniu i prowadzeniu neutralnego, dobrowolnego procesu komunikacji między stronami konfliktu, w celu umożliwienia stronom samodzielnego wypracowania porozumienia. Usługi te będą świadczone zarówno w trybie umownym (na podstawie zlecenia klienta), jak i sądowym (na podstawie postanowienia sądu).
Zgodnie z PKD 2025 (Dz.U. poz. 1936), mediacja została sklasyfikowana w dziale 69 – działalność prawnicza. Klasyfikacja ta nie odzwierciedla jednak faktycznego charakteru świadczeń mediatora, które mają charakter społeczny, komunikacyjny i pozasądowy, a nie doradczy czy prawniczy. Czynności mediatora obejmują w szczególności:
· organizowanie procesu mediacji,
· wspieranie stron w komunikacji,
· identyfikowanie kwestii spornych wskazywanych przez strony,
· czuwanie nad przebiegiem rozmów zgodnie z zasadami mediacji,
· umożliwienie stronom samodzielnego wypracowania ugody.
Mediator nie udziela porad, rekomendacji ani sugestii, nie sporządza opinii ani ekspertyz, nie dokonuje ocen prawnych ani nie decyduje o rozwiązaniach sporu. Usługa mediacji jest zatem usługą pośredniczenia w sporze, a nie usługą doradczą lub prawniczą. Odrębność zawodów prawniczych od zawodu mediatora potwierdza załącznik do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 227 z późn. zm.), umieszczając zawód mediatora (oznaczonego nr 263502) i mediatora sądowego (263507) w grupie elementarnej „specjaliści do spraw społecznych” w ramach grupy średniej „Specjaliści z dziedzin społecznych i religijnych”. Potwierdzają to definicje słownikowe, zgodnie z którymi mediator to „osoba pośrednicząca w sporze, mająca doprowadzić do ugody między spierającymi się stronami”, a mediacja to „metoda rozwiązywania sporów, pośredniczenie w sporze” (SJP PWN, Warszawa 1996).
W świetle powyższego świadczenie usług mediacji nie stanowi usług doradczych, prawniczych ani usług podobnych, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a ustawy o VAT, a zatem nie podlega wyłączeniu ze zwolnienia podmiotowego.
Wnioskodawczyni planuje prowadzić działalność mediacyjną w ramach limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT (obrót nie przekroczy 200 000 zł rocznie). Po trwałym zaprzestaniu świadczenia usług opodatkowanych, Wnioskodawczyni zamierza dokonać wyrejestrowania z rejestru VAT poprzez aktualizację VAT-R.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni wskazuje, że wartość sprzedaży w 2025 r. nie przekroczyła 200 000 zł.
Wnioskodawczyni wskazuje, że nie korzystała ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy o VAT. Wnioskodawczyni wyjaśnia, że nie utraciła, ani nie rezygnowała ze zwolnienia, którym mowa w art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy. Po wznowieniu działalności Wnioskodawczyni nie będzie wykonywała usług doradczych wymienionych art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, a także innych czynności wymienionych w tym artykule.
Pytanie
Czy usługi mediacji, które będą świadczone wyłącznie w skali nieprzekraczającej 200 000 zł rocznie oraz w przedstawionym zakresie przez Wnioskodawczynię, która zaprzestała świadczenia usług doradczych z zakresu rynku nieruchomości i wyceny nieruchomości, mogą korzystać ze zwolnienia podmiotowego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, a w konsekwencji – czy Wnioskodawczyni przysługuje prawo do wyrejestrowania się jako podatnik VAT czynny?
Pani stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawczyni:
1. Usługi mediacji mają charakter neutralnego pośredniczenia pomiędzy stronami konfliktu, polegają na facylitacji porozumienia stron i nie stanowią usług doradczych, prawniczych ani podobnych, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. W związku z tym usługi te nie podlegają wyłączeniu ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
2. Mediator nie udziela porad prawnych, ocen ani wskazań, nie rozwiązuje sporu ani nie formułuje rozstrzygnięć, co wyklucza zakwalifikowanie działalności jako doradztwa.
3. Wnioskodawczyni trwale zaprzestała świadczenia usług z zakresu wyceny nieruchomości oraz doradczych z zakresu rynku nieruchomości, a usług prawniczych nie świadczyła; po wznowieniu działalności będzie wykonywać wyłącznie usługi mediacji w ramach limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
4. Linia interpretacyjna organów podatkowych jednoznacznie potwierdza, że usługi mediacji mogą korzystać ze zwolnienia podmiotowego, o ile mediator nie wykonuje czynności doradczych.
Takie podejście potwierdzają interpretacje indywidualne Dyrektora KIS m.in.: 0114-KDIP1-3.4012. 403.2024.2.JG (17 lipca 2024 r.) oraz 0113-KDIPT1-1.4012.277.2024.2.WL (2 lipca 2024 r.). W świetle powyższego Wnioskodawczyni spełnia wszystkie przesłanki do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT oraz do wyrejestrowania się jako podatnik VAT czynny.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
W myśl art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Jak stanowi art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Na mocy art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
W świetle art. 113 ust. 10 ustawy:
Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Mając na uwadze art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Przepis art. 113 ust. 13 ustawy stanowi, że:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu.
3) (uchylony)
W świetle powołanych wyżej przepisów podatnik, aby móc skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
Zatem, jak stanowi art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, zwolnień o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się m.in. do podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.
Na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
W myśl art. 96 ust. 3 ustawy:
Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
Na mocy art. 96 ust.6 ustawy:
Jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.
Ponadto wskazuję, iż zgodnie z art. 96 ust. 9a pkt 1 ustawy:
Wykreśleniu z urzędu z rejestru jako podatnik VAT podlega także podatnik, który zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na okres co najmniej 6 kolejnych miesięcy
- z zastrzeżeniem ust. 9b-9f.
Mając na uwadze art. 96 ust. 9g ustawy:
Podatnik, o którym mowa w ust. 9a pkt 1, zostaje zarejestrowany bez konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego ponownie jako podatnik VAT z dniem wznowienia wykonywania działalności gospodarczej, ze statusem takim, jaki posiadał przed dniem zawieszenia tej działalności.
Na mocy art. 96 ust. 10 ustawy:
Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, u których następnie sprzedaż została zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub którzy następnie zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43, pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni.
Zgodnie z art. 96 ust. 10a ustawy:
Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio, jeżeli w składanych przez 6 kolejnych miesięcy lub 2 kolejne kwartały deklaracjach, o których mowa w art. 99 ust. 1, 2 lub 3, podatnik wykazał wyłącznie sprzedaż zwolnioną od podatku.
Mając na uwadze art. 96 ust.10b ustawy:
Przepisu ust. 10 nie stosuje się, jeżeli ze złożonych wyjaśnień w związku z okolicznościami wskazanymi w ust. 10a wynika, że brak wykazanej w deklaracjach sprzedaży innej niż zwolniona od podatku związany jest ze specyfiką prowadzonej działalności gospodarczej, a nie z zaprzestaniem wykonywania sprzedaży innej niż zwolniona od podatku.
Na mocy art. 96 ust. 10c ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego przywraca zarejestrowanie podatnika jako podatnika VAT czynnego, bez konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego, jeżeli podatnik wykaże, że brak wykazanej w deklaracjach sprzedaży innej niż zwolniona od podatku związany jest ze specyfiką prowadzonej działalności gospodarczej, a nie z zaprzestaniem wykonywania sprzedaży innej niż zwolniona od podatku.
Stosownie do zapisu art. 96 ust. 12 ustawy:
Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.
W tym miejscu należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia zawieszenia działalności gospodarczej. Kwestia ta uregulowana została m.in. w przepisach ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1480).
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:
Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na zasadach określonych w niniejszej ustawie, z uwzględnieniem przepisów dotyczących ubezpieczeń społecznych.
W myśl art. 23 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:
Przedsiębiorca wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na czas nieokreślony albo określony, nie krótszy jednak niż 30 dni.
Przepis art. 24 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, stanowi, że:
Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następują na wniosek przedsiębiorcy, chyba że przepis odrębny stanowi inaczej.
Stosownie do treści przepisu art. 25 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:
W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Z kolei zgodnie z art. 25 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców:
W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:
1) może wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, w tym rozwiązywania zawartych wcześniej umów;
2) może przyjmować należności i jest obowiązany regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
3) może zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;
4) ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
5) wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;
6) może osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
7) może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą;
8) może powołać albo odwołać zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. z 2021 r. poz. 170).
Wobec powyższego zawieszenie działalności gospodarczej samo w sobie nie stanowi zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez podatnika. Podatnik, który zawiesza prowadzenie działalności gospodarczej na pewien czas, nadal pozostaje podatnikiem podatku od towarów i usług, z tym że w okresie zawieszenia wykonywania działalności przedsiębiorca nie prowadzi aktywnej działalności. Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej nie oznacza zatem ustania bytu przedsiębiorcy, a jedynie przerwę w wykonywaniu działalności gospodarczej.
Również z wyżej powołanego art. 96 ust. 9g ustawy wynika, że podatnik, który wznowił działalność gospodarczą, po jej uprzednim zawieszeniu, nie jest traktowany jako „nowyʺ podatnik, podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą. Z przepisu tego wprost wynika, że w momencie wznowienia działalności gospodarczej ma on taki sam status jak przed jej zawieszeniem. Jeżeli przed zawieszeniem działalność podatnik był czynnym podatnikiem podatku VAT, to w momencie odwieszenia działalności gospodarczej jest również czynnym podatnikiem podatku VAT, a jeżeli korzystał ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT to w momencie odwieszenia działalności gospodarczej ma również taki status. Co istotne, z przepisu tego wynika, że podatnik zostaje zarejestrowany bez konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego ponownie jako podatnik VAT.
W tym miejscu trzeba podkreślić, że art. 96 ust. 1 i ust. 3 ustawy mają zastosowanie do podatników, którzy rozpoczynają wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 5 ustawy. Z uwagi na to, że zawieszenie działalności gospodarczej oznacza jedynie przerwę w jej prowadzeniu, podatnik który wznowił działalność gospodarczą nie składa na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy ponownego zgłoszenia rejestracyjnego dla potrzeb podatku VAT, ani ponownie nie rejestruje się jako podatnik VAT zwolniony z podatku na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy.
Z opisu sprawy wynika, że od 1 lutego 2013 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą, dla której przeważający rodzaj działalności, stanowiła działalność związana z wyceną nieruchomości (kod PKD 68.32.A). Dodatkowo, w związku ze świadczeniem usług doradczych dotyczących rynku nieruchomości (analizy, badania rynku, kalkulacje opłacalności inwestycji), wskazała Pani również dla prowadzonej działalności gospodarczej kod 69.10.Z – Działalność prawnicza, co – jak Pani podkreśla – nastąpiło przyczyn klasyfikacyjnych i nie odzwierciedla faktycznego charakteru wykonywanych usług. Nigdy nie świadczyła Pani usług prawniczych sensu stricto, mimo ukończenia studiów z tytułem magistra praw. Z uwagi na świadczenie usług doradczych cała działalność prowadzona przez Panią była objęta obowiązkiem rejestracji jako podatnik VAT czynny. Opodatkowaniu podlegały również usługi mediacji, które rozpoczęła Pani wykonywać po uzyskaniu wpisu na listę stałych mediatorów (…) w (…) 2018 r. 30 czerwca 2025 r. zawiesiła Pani działalność z uwagi na podjęcie zatrudnienia oraz trwale zaprzestała świadczenia usług wyceny nieruchomości oraz usług doradczych dotyczących rynku nieruchomości. Nie wykonuje i nie zamierza wykonywać usług prawniczych. Nadal pozostaje Pani zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Planuje Pani wznowić prowadzenie działalności gospodarczej wyłącznie w zakresie usług mediacji, polegających na organizowaniu i prowadzeniu neutralnego, dobrowolnego procesu komunikacji między stronami konfliktu, w celu umożliwienia stronom samodzielnego wypracowania porozumienia. Usługi te będą świadczone zarówno w trybie umownym (na podstawie zlecenia klienta), jak i sądowym (na podstawie postanowienia sądu). Wartość Pani sprzedaży w 2025 r. nie przekroczyła 200 000 zł. Nie korzystała Pani, jak również nie utraciła oraz nie zrezygnowała Pani ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy. Po wznowieniu działalności nie będzie wykonywała Pani usług doradczych wymienionych art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, a także innych czynności wymienionych w tym artykule. Zamierza prowadzić Pani działalność mediacyjną w ramach limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy (obrót nie przekroczy 200 000 zł rocznie) oraz zamierza dokonać wyrejestrowania z rejestru VAT poprzez aktualizację VAT-R.
Pani wątpliwości dotyczą, możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy w związku ze świadczeniem wyłącznie usług mediacji oraz aktualizacji zgłoszenia na formularzu VAT-R, wskazując rezygnację ze statusu podatnika czynnego.
Zauważyć należy, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe, techniczne, inżynierskie i inne. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej.
Zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego Słownika, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.
Podobnie jak w przypadku usług doradztwa, ustawa nie definiuje pojęcia „usługi prawnicze”. Pomocne w tym wypadku jest odwołanie do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, w której w kategorii „usługi prawnicze” znalazły się usługi w zakresie doradztwa prawnego i reprezentacji w dziedzinie prawa karnego, handlowego, pracy i cywilnego, a także usługi prawne dotyczące patentów, praw autorskich i pozostałych praw własności intelektualnej, usługi notarialne, arbitrażowe i polubowne oraz związane z aukcjami. Analiza tej kategorii statystycznej wskazuje zatem, że pod pojęciem usług prawniczych PKWiU rozumie różne czynności związane z doradztwem prawnym. Ponadto usługi prawnicze mogą być wykonywane przez osoby, które mają wykształcenie prawnicze.
Pojęcie mediacji zostało w internetowym Słowniku Języka Polskiego zdefiniowane jako „pośredniczenie w sporze mające na celu ułatwienie stronom dojście do porozumienia”.
Załącznik do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz. U. z 2021 r. poz. 2285) umieszcza zawód mediatora (oznaczonego nr 263502) w grupie elementarnej „specjaliści do spraw społecznych” w ramach grupy średniej „Specjaliści z dziedzin społecznych i religijnych”. Specjaliści z dziedziny prawa sklasyfikowani są jako odrębna grupa średnia.
Wobec powyższego, świadczenie usług mediacji, nie stanowi usług doradztwa, ani usług prawniczych, bowiem faktyczną działalnością w tym obszarze będzie tylko praca w zakresie rozwiązywania konfliktów w procesie mediacji mających na celu bezstronne wspieranie stron w zawarciu ugody.
Mając na uwadze powyżej przytoczone przepisy prawa oraz okoliczności przedstawione we wniosku wskazać należy, że po wznowieniu zawieszonej działalności gospodarczej, nie jest Pani uznana za podatnika rozpoczynającego działalność, lecz występuje jako podatnik kontynuujący tą działalność.
Ponadto wskazać należy, że w sytuacji jeśli wartość sprzedaży nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających działalność w trakcie roku podatkowego jeśli wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym ww. kwoty oraz w sytuacji braku wykonywania czynności wskazanych w art. 113 ust. 13 ustawy możliwe jest zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Odnosząc się do okoliczności sprawy oraz powołanych przepisów należy stwierdzić, że skoro w ramach prowadzonej działalności gospodarczej po jej wznowieniu świadczyć będzie Pani wyłącznie usługi mediacji i jak Pani wskazuje nie będzie wykonywała Pani czynności wymienionych art. 113 ust. 13 ustawy, a wartość Pani sprzedaży w 2025 r. nie przekroczy 240 000 zł – będzie mogła Pani korzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.
W tym miejscu dodać również należy, że na podstawie art. 96 ust. 12 ustawy, powinna Pani
dokonać zmiany danych w zgłoszeniu rejestracyjnym. Odnośnie momentu złożenia deklaracji VAT-R należy wskazać, że w związku ze zmianą danych zawartych w zgłoszeniu rejestracyjnym powinna Pani w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego poprzez złożenie aktualizującego zgłoszenia VAT-R, zaznaczając, że będzie korzystać Pani ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy oraz podając datę, od której będzie korzystała lub już korzysta ze zwolnienia.
Tym samym w sytuacji spełnienia przez Panią warunków do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego, powinna Pani złożyć w urzędzie skarbowym zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R w terminie do 7 dni licząc od dnia odwieszenia działalności.
Podsumowując stwierdzam, że świadcząc usługi mediacji – w skali nieprzekraczającej 240 000 zł rocznie oraz w sytuacji, gdy zaprzestała Pani świadczenia usług doradczych z zakresu rynku nieruchomości i wyceny nieruchomości – będzie Pani uprawniona do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. W konsekwencji przysługuje Pani prawo do wyrejestrowania się jako podatnik VAT czynny, poprzez aktualizację formularza VAT-R.
Tym samym, Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo