Interpretacja 0112-KDIL1-2.4012.742.2025.2.MR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wniesienia służbowego samochodu ciężarowego wykorzystywanego wyłącznie do realizacji zadań publicznych aportem do Spółki.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 lutego 2026 r. (wpływ 27 lutego 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Gmina (…) (dalej Gmina) jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 z późn. zm.) dalej „u.s.g.” gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 u.s.g. do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Katalog zadań własnych gminy został wskazany w art. 7 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Wskazany katalog nie stanowi zamkniętej listy tych zadań.

Do realizacji powyższych zadań służą posiadane przez Gminę m.in. środki transportu. Gmina nabyła służbowy samochód ciężarowy do 3,5 t (…), wykorzystywany przez Wójta Gminy do realizacji zadań publicznych wynikających z ustawy o samorządzie gminnym. Samochód wykorzystywany był do czynności o charakterze publicznoprawnym jakimi są zadania własne gminy. Gmina dotychczas nie odliczyła VAT naliczonego od wydatków poniesionych na nabycie przedmiotowego samochodu.

Na podstawie uchwały (…) Rada Gminy (…) wyraziła zgodę na utworzenie przez Gminę spółki prawa handlowego. 2 marca 1998 r. Gmina utworzyła spółkę komunalną (…) dalej „Spółka”. Gmina posiada 100% udziałów w Spółce. Gmina planuje ww. samochód wnieść aportem do tej Spółki.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

1. Na pytanie: W jakim celu nabyli Państwo ww. samochód?

Udzielono odpowiedzi: Samochód ciężarowy (…) został nabyty przez Gminę w celu realizacji jej zadań własnych. Wykorzystywany był wyłącznie do celów służbowych związanych z wykonywaniem zadań publicznych Gminy. Samochód został nabyty do obsługi Urzędu Gminy.

2. Na pytanie: Kiedy nabyli Państwo ww. samochód?

Udzielono odpowiedzi: Samochód ciężarowy (…) został nabyty w czerwcu 2015 r.

3. Na pytanie: W jaki konkretnie sposób ww. samochód ten był przez Państwa wykorzystywany?

Udzielono odpowiedzi:

Przedmiotowy samochód w szczególności był wykorzystywany do:

·   wyjazdów służbowych Wójta i pracowników Urzędu Gminy, zarówno na terenie Gminy, jak i poza jej obszarem, w związku z realizacją jej zadań, w tym na uroczystości, oficjalne spotkania, kontrole urzędowe,

·   przewozu dokumentów, materiałów związanych z bieżącą działalnością Gminy na jej terenie, w tym korespondencji urzędowej,

·   wyjazdów służbowych pracowników Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w związku z realizacją niektórych zadań z zakresu pomocy społecznej. Pojazd nie był wykorzystywany do celów prywatnych ani do działalności niezwiązanej z realizacją zadań publicznych Gminy. Wykorzystywanie samochodu pozostawało w bezpośrednim związku z wykonywaniem przez Gminę zadań własnych oraz zadań zleconych z zakresu administracji publicznej.

4. Na pytanie: Do jakich czynności ww. samochód był przez Państwa wykorzystywany, tj. czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zwolnionych od podatku od towarów i usług, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Udzielono odpowiedzi:

Samochód był wykorzystywany do czynności pozostających poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług – realizacja zadań publicznych w charakterze organu władzy publicznej.

5. Na pytanie: Czy zakupiony samochód ciężarowy (…) jest pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 775 ze zm.), tj. pojazdem samochodowym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony?

Udzielono odpowiedzi: Tak.

6. Na pytanie: Czy ww. samochód to pojazd, którego konstrukcja wyklucza jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy)?

Udzielono odpowiedzi: Nie.

7. Na pytanie: Czy wskazany we wniosku pojazd samochodowy stanowi pojazd samochodowy, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy – jeżeli tak, należało wskazać:

a) który konkretnie przepis dotyczy tego pojazdu,

b) czy spełnienie wymagań określonych w tym przepisie zostało stwierdzone na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz adnotacją w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu tych wymagań (dotyczy pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy) lub na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (dotyczy pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 pkt 3 ustawy)?

Udzielono odpowiedzi: Nie, pojazd samochodowy nie stanowi pojazdu samochodowego, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy.

8. Na pytanie: Czy po wniesieniu aportem zakupionego samochodu otrzymają Państwo udziały w Spółce (…)? Jeśli tak, czy wartość nominalna udziałów, jakie otrzymają Państwo po przekazaniu aportem ww. samochodu do Spółki odpowiada wartości ww. samochodu?

Udzielono odpowiedzi: Tak, Gmina otrzyma udziały w Spółce (…), a wartość nominalna udziałów odpowiadać będzie wartości samochodu.

9. Na pytanie: W jaki sposób samochód ten będzie wykorzystywany przez Spółkę na rzecz, której dokonują Państwo aportu oraz czy będzie wykorzystywany przez Spółkę do czynności opodatkowanych podatkiem o towarów i usług, zwolnionych od podatku od towarów i usług czy niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Udzielono odpowiedzi: Samochód będzie wykorzystywany przez Spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie realizacji zadań komunalnych, stanowiących odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Samochód wykorzystywany będzie do czynności opodatkowanych.

10. Na pytanie: Czy ww. samochód w Spółce, na rzecz której dokonają Państwo aportu będą wykorzystywany wyłącznie do wykonywania czynności, zadań nałożonych przez organ władzy publicznej odrębnymi przepisami prawa, do realizacji których Spółka została powołana z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych?

Udzielono odpowiedzi: Tak, samochód wykorzystywany będzie wyłącznie do wykonywania czynności, zadań nałożonych przez organ władzy publicznej odrębnymi przepisami prawa, do realizacji których Spółka została powołana z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Pytanie

Czy wniesienie służbowego samochodu ciężarowego do 3,5 t wykorzystywanego wyłącznie do realizacji zadań publicznych przez Gminę (…) w drodze aportu do Spółki komunalnej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie aportem samochodu służbowego Gminy do Spółki komunalnej nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz.U. z 2025 r. poz. 775) dalej „ustawa o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 15 ust. 6 ustawy o VAT wskazuje, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Regulacja zawarta w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT znajduje również odzwierciedlenie w art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 z późn. zm.), dalej zwanej „Dyrektywa” zgodnie z którym „Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte”.

Jak wskazano w interpretacji indywidualnej z 15 stycznia 2025 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.857.2024.1.MG „wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych”.

W przywołanej interpretacji wskazano również, że przepis art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, jak i cytowany przepis art. 13 Dyrektywy, wyłączają z opodatkowania organy podlegające prawu publicznemu, jeżeli prowadzą daną działalność jako organy publiczne, nawet wtedy, gdy pobierają z tytułu tej działalności wynagrodzenie. Czynności, w których organy te uczestniczą jako organy publiczne, to określone prawem czynności wykonywane w interesie publicznym. Zatem czynności, w stosunku do których organy publiczne nie są traktowane jako podatnicy, to czynności wykonywane przez nie w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych, a także czynności, do których wykonywania są uprawnione wyłącznie organy publiczne.

Z powyższego wynika, że czynności w zakresie zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami, realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Czynności te realizowane są przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Gmina realizując te czynności nie występuje w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 wskazanej ustawy. Zauważyć należy, że jednostki samorządu terytorialnego (gminy) w odniesieniu do niektórych czynności występują jako organy władzy publicznej i nie są uznawane za podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Gmina występuje w charakterze podatników podatku od towarów i usług wyłącznie w zakresie, w jakim działa w ramach stosunku cywilnoprawnego.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że aport przedmiotowego samochodu do Spółki komunalnej ma miejsce jako czynność organu władzy publicznej i w konsekwencji może skorzystać z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

Z uwagi na to, że zakupiony przez Gminę samochód służy wyłącznie do realizacji zadań własnych, to przy ich zakupie Gmina nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT). Gmina, wykonując zadania własne, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie jest podatnikiem VAT, wobec czego nie można uznać, że dokonany zakup samochodu służy wykonywaniu przez nią czynności opodatkowanych.

Transakcja wniesienia w formie aportu przedmiotowego samochodu do Spółki, wykorzystywanego do działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT jako służącego do realizacji zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami oraz realizowanych w ramach reżimu publicznoprawnego, będzie pozostawała poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług.

Podsumowując, w przedmiotowym stanie faktycznym, jako że Gmina nie działa w charakterze podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, znajdzie zastosowanie regulacja przepisu art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, a w związku z tym przedmiotowy samochód wniesiony do spółki w formie aportu będzie czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:

Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.

Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

Wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) do spółki prawa handlowego lub cywilnego spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, zawartej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, ponieważ dostawa ta odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu spełnia przymiot odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Czynność wniesienia aportu (w zależności od jego przedmiotu) może zatem spełniać przesłanki uznania jej za dostawę towarów w myśl art. 7 (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub za świadczenie usług w świetle art. 8 (każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych).

Co istotne, z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w sytuacji, kiedy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a zapłatą istnieje adekwatny związek. Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest warunkiem to, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu.

Ponadto, aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe. Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którymi wnoszący aport uzyskuje pewną, wymierną korzyść. Z tego względu, wniesienie aportu w zamian za udziały należy uznać za odpłatną dostawę towarów lub za odpłatne świadczenie usług, w zależności od przedmiotu aportu.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że aport, co do zasady, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. U. UE L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

W myśl art. 7 ust. 1 o samorządzie gminnym:

W świetle powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że zakres aktywności podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w perspektywie ogólnej zasady, tj. że ich realizacja ma służyć zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że w ocenie tut. organu, każde działanie podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia gminy należy uznać za działanie publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne.

Zatem czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami, realizowane ramach reżimu publicznoprawnego, pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem realizowane przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a gmina realizując te czynności nie występuje w charakterze podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.

W tym miejscu wskazania wymaga, że w postanowieniu z 20 marca 2014 r. w sprawie C-72/13 Gmina Wrocław przeciwko Ministrowi Finansów, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że:

W świetle powołanych unormowań, za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Mając na względzie powyższe należy każdorazowo badać, czy sprzedaż majątku jednostki samorządu terytorialnego podlega wyłączeniu z VAT. Przy czym w każdym przypadku konieczna jest ocena spełniania przesłanek art. 9 i 13 dyrektywy 2006/112/WE (odpowiednio art. 15 ustawy o VAT) w konkretnych okolicznościach faktycznych sprawy.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zgodnie przepisami ustawy o samorządzie gminnym wykonują Państwo zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Do zakresu Państwa działania należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów, do których należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W celu realizacji ww. zadań własnych w 2015 r. nabyli Państwo służbowy samochód ciężarowy do 3,5 t (…). Nie odliczyli Państwo VAT naliczonego od wydatków poniesionych na nabycie przedmiotowego samochodu. Jak Państwo wskazują samochód wykorzystywany był wyłącznie do celów służbowych związanych z wykonywaniem Państwa zadań publicznych, w szczególności do: wyjazdów służbowych Wójta i pracowników Urzędu Gminy w związku z realizacją zadań (w tym na uroczystości, oficjalne spotkania, kontrole urzędowe), przewozu dokumentów, materiałów związanych z bieżącą działalnością Gminy (w tym korespondencji urzędowej) oraz wyjazdów służbowych pracowników Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w związku z realizacją niektórych zadań z zakresu pomocy społecznej. Pojazd nie był wykorzystywany do celów prywatnych ani do działalności niezwiązanej z realizacją zadań publicznych Gminy. Samochód był wykorzystywany do czynności pozostających poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług – realizacji zadań publicznych w charakterze organu władzy publicznej. Zakupiony samochód nie jest pojazdem, którego konstrukcja wyklucza jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne. Planują Państwo ww. samochód wnieść aportem do tej Spółki, w której posiadają Państwo 100% udziałów. Po wniesieniu aportem zakupionego samochodu otrzymają Państwo udziały w Spółce, a wartość nominalna udziałów odpowiadać będzie wartości samochodu. Po dokonaniu aportu samochód będzie wykorzystywany przez Spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie realizacji zadań komunalnych, stanowiących odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Samochód wykorzystywany będzie do czynności opodatkowanych.

Państwa wątpliwości dotyczą braku podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wniesienia służbowego samochodu ciężarowego wykorzystywanego wyłącznie do realizacji zadań publicznych aportem do Spółki.

Przedstawione okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prowadzą do stwierdzenia, że skoro samochód został nabyty z zamiarem wykorzystywania w związku z realizacją Państwa zadań publicznych i był wykorzystywany do czynności pozostających poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług (realizacja zadań publicznych w charakterze organu władzy publicznej) oraz nie dokonywali Państwo odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na nabycie przedmiotowego samochodu to w odniesieniu do czynności wniesienia tego samochodu w formie aportu do Spółki nie będą działali Państwo w charakterze podatnika.

Transakcja wniesienia w formie aportu samochodu wykorzystywanego do działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – wynikającej z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami, realizowanych w ramach reżimu publicznoprawnego, będzie pozostawała poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Czynność ta będzie bowiem realizowana przez Państwa poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwo nie będą działali w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. W tym zakresie będą Państwo natomiast objęci regulacją przepisu art. 15 ust. 6 ustawy.

Podsumowując stwierdzam, że wniesienie w drodze aportu do Spółki służbowego samochodu ciężarowego do 3,5 t wykorzystywanego wyłącznie do realizacji zadań publicznych przez Państwa nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.