Interpretacja 0112-KDIL1-2.4012.75.2026.2.MR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT z faktury wystawionej przez doradcę podatkowego za dodatkowe wynagrodzenia (premię) związaną z wypłatą przez organ podatkowy całej kwoty nadwyżki podatku VAT wraz z oprocentowaniem nadpłaty w pełnej wysokości.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 maja 2026 r. (wpływ 15 maja 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Wnioskodawca albo Spółka) prowadzi działalność gospodarczą (…). Od 2015 r. Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.

W 2016 r. organ podatkowy zakwestionował Spółce prawo do zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego za miesiąc październik 2015 w kwocie (…). Nadwyżka ta wynikała z zakupu (…). Spółka zaskarżyła decyzję organu podatkowego do organu II instancji, a następnie do sądu administracyjnego. W 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (…) uchylił zaskarżoną decyzję organu podatkowego II instancji, a w 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu podatkowego od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Wyrokiem z 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (…) uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ podatkowy. Decyzją z (…) 2025 organ podatkowy II instancji uchylił decyzję organu podatkowego I instancji i umorzył postępowanie w sprawie.

W związku z powyższym, w grudniu 2025 r. Spółka otrzymała zaległy zwrot ww. kwoty nadwyżki podatku VAT naliczonego za miesiąc październik 2015 oraz – dodatkowo – oprocentowanie tej nadwyżki w wysokości (…).

W trakcie całego postępowania podatkowego i postępowania przed sądami administracyjnymi Spółka reprezentowana była przez profesjonalnego doradcę podatkowego. Doradcy podatkowemu na podstawie zawartych ze Spółką umów przysługiwało wynagrodzenie za prowadzenie sprawy i reprezentowanie na poszczególnych etapach postępowania. Ponadto, w przypadku wygrania sprawy na poszczególnych etapach, a także w przypadku zwrotu nadwyżki podatku VAT na rachunek Spółki doradcy podatkowemu przysługiwało dodatkowe wynagrodzenie (premia za wygraną, czyli tzw. success fee).

Bez względu na powyższe, (…) 2025 r. Spółka zawarła z doradcą podatkowym dodatkowe porozumienie do uprzednio zawartej umowy (…), na mocy którego zobowiązała się wypłacić – na podstawie wystawionej faktury – dodatkową premię w kwocie (…) netto + VAT 23% (…) związaną z wypłatą przez organ podatkowy całej kwoty nadwyżki podatku VAT wraz z oprocentowaniem nadpłaty w pełnej wysokości (100 %). Wobec faktu, że ww. wynagrodzenie dotyczyło otrzymanego oprocentowania należności podatkowych, które nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka nie zaliczyła kwoty z ww. faktury do podatkowych kosztów uzyskania przychodów. Jednocześnie, Spółka powzięła wątpliwość, czy jest uprawniona do odliczenia podatku VAT z ww. faktury.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Usługi doradztwa podatkowego, za które doradca otrzymał dodatkowe wynagrodzenie (premię) związane były tylko i wyłącznie ze świadczeniem tych usług w postępowaniu podatkowym oraz przed sądami administracyjnymi, w wyniku których Spółka otrzymała zwrot nadwyżki podatku VAT oraz oprocentowanie tego zwrotu.

Jako nabywca na fakturze dokumentującej dodatkową premię związaną z wypłatą przez organ podatkowy całej kwoty nadwyżki podatku VAT wraz z oprocentowaniem nadpłaty w pełnej wysokości jest podatnik, tj. (…) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (…).

Ubieganie się przez Spółkę o zwrot nadwyżki podatku VAT wynikającej z zakupu (…) było związane wyłącznie z działalnością Spółki opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, co Spółka podkreśliła we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w ocenie prawnej. 

Nabycie usług doradztwa podatkowego było związane wyłącznie z działalnością Spółki opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Pytanie

Czy Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury wystawionej przez doradcę podatkowego za dodatkowe wynagrodzenie (premię) związaną z wypłatą przez organ podatkowy całej kwoty nadwyżki podatku VAT wraz z oprocentowaniem nadpłaty w pełnej wysokości (100 %)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 88 ust. 1 pkt. 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób oraz usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a.

Zgodnie natomiast z art. 88 ust. 3 a ustawy o VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1)  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

a)  wystawionymi przez podmiot nieistniejący,

b)  (uchylona);

2)  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;

3)  (uchylony);

4)  wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a)  stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,

b)  podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c)  potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;

5)  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;

6)  (uchylony);

7)  wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.

W myśl zaś art. 88 ust. 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

W niniejszej sprawie faktura za dodatkowe wynagrodzenie za usługi doradztwa podatkowego na kwotę (…) + podatek VAT 23 % (...) dotyczy postępowania w sprawie zwrotu nadwyżki podatku VAT za miesiąc październik 2015. Konsekwencją rozstrzygnięcia postępowania na korzyść Spółki był zwrot tej nadwyżki podatku wraz z należnym oprocentowaniem za okres 2015-2026. Nadwyżka podatku VAT, o której zwrot wystąpiła Spółka w 2015 r. miała związek z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT. Spółka w 2015 r. nabyła prawa do (…), które stanowią jej (...) i prawne podlegające amortyzacji. Spółka od 2015 r. do chwili obecnej uzyskuje opodatkowane podatkiem VAT przychody z (…).

Ubieganie się przez Spółkę o zwrot nadwyżki podatku VAT od zakupu (…) było zatem związane z działalnością opodatkowaną. Gdyby tak nie było, to zwrot nadwyżki VAT by Spółce nie przysługiwał i Spółka nie otrzymałaby go. Oprocentowanie jest natomiast ściśle związane z tym zwrotem (jest świadczeniem akcesoryjnym w stosunku do zwrotu nadwyżki VAT), więc podobnie jak sam zwrot podatku VAT ma związek z działalnością opodatkowaną Spółki.

Bez znaczenia natomiast pozostaje, w ocenie Wnioskodawcy, fakt, iż wynagrodzenie za czynności doradztwa podatkowego w części związanej z uzyskanym oprocentowaniem nie stanowi kosztu uzyskania przychodu. Z jakiegokolwiek z cytowanych na wstępie przepisów ustawy o VAT nie wynika bowiem brak możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego, w przypadku, gdy dany wydatek nie stanowi kosztu uzyskania przychodu, tym bardziej, gdy tak jak w niniejszym stanie faktycznym nie jest kosztem uzyskania przychodu wyłącznie z tej przyczyny, iż ma związek z uzyskaniem oprocentowania zwrotu różnicy podatku, która w myśl art. 12 ust. 4 pkt. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest uchylony w 2008 r. art. 88 ust. 1 pkt. 2 ustawy o VAT, z którego wynikało, że podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego. A zatem, także w wówczas obowiązującym stanie prawnym możliwe było odliczenie podatku VAT od wydatku niebędącego kosztem uzyskania przychodu, jeśli brak możliwości zaliczenia wydatku do kosztu wiązał się z faktem zwolnienia odpowiadającemu temu kosztowi przychodu z podatku dochodowego.

Reasumując, w związku z niezaistnieniem w niniejszym stanie faktycznym przesłanek wskazanych w art. 88 ust. 1 pkt. 4, ust. 3a i ust. 4 ustawy o VAT, w ocenie Spółki, ma ona prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury za dodatkową premię za usługi doradztwa podatkowego związaną z wypłatą przez organ podatkowy całej kwoty nadwyżki podatku VAT wraz z oprocentowaniem nadpłaty w pełnej wysokości (100 %) na zasadach ogólnych, tj. na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż zapłacone wynagrodzenie ma związek z wykonywanymi przez Spółkę czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z powołanego art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. jeśli zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Z treści cytowanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz, gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni lub pośredni związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości należy dokonać w momencie realizowania zakupów zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się w tym, że podatnik – aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek ten może być zatem bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary lub usługi służą np. dalszej odsprzedaży, bowiem bezpośrednio wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast, ze związkiem pośrednim mamy do czynienia w sytuacji, gdy ponoszone wydatki nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług.

Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług przyczynia się pośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości.

Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy, lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 str. 1, ze zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Dyrektywa 2006/112/WE jako fundamentalną cechę podatku od wartości dodane wskazuje zasadę neutralności podatku. Cechą podatku od wartości dodanej, wskazaną w ust. 2 art. 1 ww. Dyrektywy, jest faktyczne obciążenie ciężarem podatku od wartości dodanej jedynie konsumpcji towarów i usług. Z treści tego przepisu należy wnioskować, że podatek ten nie powinien obciążać podmiotów biorących udział w obrocie towarami i usługami, niebędących ich ostatecznymi odbiorcami. Należy jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z postanowieniami art. 1, podatek powinien być naliczany na wszystkich stadiach obrotu, z etapem sprzedaży detalicznej włącznie. Mechanizmem zapewniającym obciążenie podatkiem wyłącznie ostatecznych odbiorców towarów i usług, przy jednoczesnym naliczaniu podatku na każdym etapie obrotu, jest wskazane w ust. 2, prawo do odliczenia od podatku należnego podatku zapłaconego przy nabyciu towarów i usług. Ograniczenie prawa do odliczenia podatku przez podatnika, podobnie jak wszelkie odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania, powinny mieć charakter wyjątkowy i mogą być wprowadzane jedynie na podstawie wyraźnych przepisów prawa.

Szczegółowe zasady realizacji prawa do odliczenia podatku zawierają przepisy Tytułu X Dyrektywy. Z tego powodu należy uznać, że przepisy tego Tytułu należą bez wątpienia do najistotniejszych regulacji Dyrektywy VAT. Neutralność podatku od wartości dodanej dla podatnika wyraża się, m.in. dążeniem do poszukiwania, wdrażania i ochrony rozwiązań legislacyjnych zapewniających stan prawny, w którym wartość podatku zapłaconego przez podatnika w cenie zakupywanych przez niego towarów i usług wykorzystywanych do celów działalności opodatkowanej, nie będzie stanowić dla podatnika ostatecznego kosztu. Podatnik musi mieć zapewnioną możliwość odzyskania podatku naliczonego związanego ze swoją działalnością opodatkowaną. Wszelkie korzystne dla podatnika konsekwencje wynikające z koncepcji neutralności podatku, są traktowane w doktrynie wspólnego systemu VAT, jako fundamentalne prawo podatnika, nie zaś jako jego przywilej.

Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych orzeczeń TSUE m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v. Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 (Abbey National plc v. Commissioners of Customs & Excise), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO Participations SA v. Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais). TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa do odliczenia podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.

Zatem, niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie związku pomiędzy zakupami a konkretną transakcją opodatkowaną. Prawo do odliczenia podatku naliczonego powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim działalność podatnika daje to prawo. Aby odliczenie podatku było dopuszczalne, transakcja powodująca naliczenie podatku winna pozostawać w ścisłym związku z transakcjami, które rodzą prawo do odliczenia. W ten sposób prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług zakłada, że poczynione wydatki stanowią element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzącym prawo do jego odliczenia.

W tym miejscu należy wskazać, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności za podatnika podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą (…) oraz są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT czynny. W 2016 r. organ podatkowy zakwestionował Państwu prawo do zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego za miesiąc październik 2015. Nadwyżka ta wynikała z zakupu (…). Decyzję organu podatkowego zaskarżyli Państwo do organu II instancji, a następnie do sądu administracyjnego. W 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (…) uchylił zaskarżoną decyzję organu podatkowego II instancji, a w 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu podatkowego od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 2019 r. Wyrokiem z 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (…) uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ podatkowy. Decyzją z (…) 2025 r. organ podatkowy II instancji uchylił decyzję organu podatkowego I instancji i umorzył postępowanie w sprawie. W związku z powyższym, w grudniu 2025 r. otrzymali Państwo zaległy zwrot ww. kwoty nadwyżki podatku VAT naliczonego za miesiąc październik 2015 oraz – dodatkowo – oprocentowanie tej nadwyżki. Ubieganie się o zwrot nadwyżki podatku VAT wynikającej z zakupu (…) było związane wyłącznie z Państwa działalnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. W trakcie całego postępowania podatkowego i postępowania przed sądami administracyjnymi byli Państwo reprezentowani przez profesjonalnego doradcę podatkowego, któremu na podstawie zawartych umów przysługiwało wynagrodzenie za prowadzenie sprawy i reprezentowanie na poszczególnych etapach postępowania. Ponadto, w przypadku wygrania sprawy na poszczególnych etapach, a także w przypadku zwrotu nadwyżki podatku VAT na Państwa rachunek doradcy podatkowemu przysługiwało dodatkowe wynagrodzenie (premia za wygraną). Bez względu na powyższe, (…) zawarli Państwo z doradcą podatkowym dodatkowe porozumienie do uprzednio zawartej umowy (…), na mocy którego zobowiązali się Państwo wypłacić – na podstawie wystawionej faktury – dodatkową premię związaną z wypłatą przez organ podatkowy całej kwoty nadwyżki podatku VAT wraz z oprocentowaniem nadpłaty w pełnej wysokości (100 %). Na fakturze dokumentującej dodatkową premię związaną z wypłatą przez organ podatkowy całej kwoty nadwyżki podatku VAT wraz z oprocentowaniem nadpłaty w pełnej wysokości oznaczeni są Państwo jako nabywca. Usługi doradztwa podatkowego, za które doradca otrzymał dodatkowe wynagrodzenie (premię) związane były tylko i wyłącznie ze świadczeniem tych usług w postępowaniu podatkowym oraz przed sądami administracyjnymi, w wyniku których otrzymali Państwo zwrot nadwyżki podatku VAT oraz oprocentowanie tego zwrotu. Nabycie usług doradztwa podatkowego było związane wyłącznie z Państwa działalnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury wystawionej przez doradcę podatkowego za dodatkowe wynagrodzenie (premię) związaną z wypłatą przez organ podatkowy całej kwoty nadwyżki podatku VAT wraz z oprocentowaniem nadpłaty w pełnej wysokości.

Jak zostało wyżej wskazane, warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Przy czym istotna jest intencja nabycia, tzn. jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, pod warunkiem, że nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Wobec powyższego, w każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć, dokonując tych czynności.

Z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika również, że podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich przyporządkowania do określonych rodzajów czynności: opodatkowanych, zwolnionych od podatku, czy też niepodlegających opodatkowaniu. Najistotniejszym bowiem warunkiem umożliwiającym skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Jedynie w przypadku, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot związanych z czynnościami opodatkowanymi podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

W świetle przedstawionego we wniosku opisu sprawy i przywołanych przepisów należy stwierdzić, że w kontekście poniesionych wydatków na zakup usług doradztwa podatkowego, stwierdzić należy, że warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy będą spełnione.

Jak Państwo wskazali są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczą dokonali Państwo zakupu (…), w związku z czym doszło do powstania nadwyżki podatku VAT naliczonego za miesiąc październik 2015 r. W związku z tym, że organ podatkowy zakwestionował Państwu prawo do zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego za miesiąc październik 2015. zaskarżyli Państwo decyzję organu podatkowego do organu II instancji, a następnie do sądu administracyjnego. Ubieganie się o zwrot nadwyżki podatku VAT wynikającej z zakupu (…) było związane wyłącznie z Państwa działalnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

W trakcie całego postępowania podatkowego i postępowania przed sądami administracyjnymi byli Państwo reprezentowani przez profesjonalnego doradcę podatkowego, któremu na podstawie zawartych umów przysługiwało wynagrodzenie za prowadzenie sprawy i reprezentowanie na poszczególnych etapach postępowania. Ponadto, w przypadku wygrania sprawy na poszczególnych etapach, a także w przypadku zwrotu nadwyżki podatku VAT na Państwa rachunek doradcy podatkowemu przysługiwało dodatkowe wynagrodzenie (premia za wygraną). Na mocy porozumienia zobowiązali się Państwo wypłacić – na podstawie wystawionej faktury – dodatkową premię związaną z wypłatą przez organ podatkowy całej kwoty nadwyżki podatku VAT wraz z oprocentowaniem nadpłaty w pełnej wysokości (100 %).

Jak Państwo wskazują nabycie usług doradztwa podatkowego było związane wyłącznie z Państwa działalnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Na fakturze dokumentującej dodatkową premię związaną z wypłatą przez organ podatkowy całej kwoty nadwyżki podatku VAT wraz z oprocentowaniem nadpłaty w pełnej wysokości oznaczeni są Państwo jako nabywca.

Tym samym, z uwagi na to, iż nabyte usługi doradcy podatkowego miały związek z Państwa działalnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług – gdyż jak Państwo wskazali ubieganie się o zwrot nadwyżki podatku VAT wynikającej z zakupu (…) było związane wyłącznie z Państwa działalnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie otrzymanych faktur dokumentujących dodatkowe wynagrodzenie (premię) wypłacone doradcy podatkowemu. Prawo to przysługuje Państwu pod warunkiem niezaistnienia ograniczeń wskazanych w art. 88 ustawy.

Podsumowując stwierdzam, że mają Państwo prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury wystawionej przez doradcę podatkowego za dodatkowe wynagrodzenie (premię) związaną z wypłatą przez organ podatkowy całej kwoty nadwyżki podatku VAT wraz z oprocentowaniem nadpłaty w pełnej wysokości.

Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.