Interpretacja 0112-KDIL1-2.4012.759.2025.3.AW

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 30 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

·      zwolnienia od podatku VAT własnego wykonania artystycznego – wariant pierwszy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);

·      zwolnienia od podatku VAT występu artystycznego razem z artystą – wariant drugi (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

Uzupełniła go Pani pismami z 29 stycznia 2026 r. (wpływ 29 stycznia 2026 r. i 26 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i świadczy usługi artystyczne polegające na wykonywaniu usług wokalnych (śpiew). Wnioskodawczyni współpracuje z innym artystą – muzykiem instrumentalistą, który również prowadzi odrębną jednoosobową działalność gospodarczą.

Muzyk odpowiada za wykonanie partii instrumentalnych. Każdy z artystów posiada status przedsiębiorcy i nie łączy ich stosunek pracy ani umowa spółki.

Występy artystyczne obejmują wykonywanie utworów muzycznych innych artystów (tzw. covery), jednak wykonywane są one według autorskiej aranżacji artystów, według własnego scenariusza występu, z indywidualnym, twórczym i niepowtarzalnym charakterem wykonania. Każdy występ stanowi artystyczne wykonanie w rozumieniu przepisów prawa autorskiego, wymagające osobistych umiejętności, wrażliwości artystycznej oraz interpretacji utworów przez wykonawcę.

Wnioskodawczyni występuje jako indywidualna artystka wykonawczyni, działając osobiście i samodzielnie. Z tytułu świadczonych usług otrzymuje wynagrodzenie w formie honorarium za artystyczne wykonanie, a nie zapłatę za usługę o charakterze technicznym, organizacyjnym lub komercyjnym.

Wnioskodawczyni nie przenosi praw autorskich, a jedynie dokonuje artystycznego wykonania utworów. Wnioskodawczyni nie świadczy usług technicznych ani organizacyjnych (takich jak nagłośnienie, oświetlenie, promocja wydarzenia, sprzedaż biletów czy kompleksowa organizacja eventu), lecz wyłącznie usługi polegające na osobistym artystycznym wykonaniu utworów muzycznych przed publicznością.

Wnioskodawczyni ma możliwość wyboru dwóch alternatywnych modeli rozliczeń z usługobiorcami: Wariant pierwszy – bezpośrednie fakturowanie przez obu artystów. W tym wariancie Wnioskodawczyni wokalistka oraz muzyk instrumentalista zawierają odrębne umowy z tym samym usługobiorcą (organizatorem wydarzenia). Każdy z artystów działa we własnym imieniu i na własny rachunek oraz wystawia odrębną fakturę bezpośrednio na rzecz usługobiorcy za własne indywidualne wykonanie artystyczne.

Wariant drugi – model podwykonawczy. W tym wariancie Wnioskodawczyni zawiera umowę z usługobiorcą i wystawia fakturę obejmującą pełną kwotę wynagrodzenia za występ artystyczny. Muzyk instrumentalista występuje jako podwykonawca Wnioskodawczyni i wystawia fakturę na jej rzecz za wykonanie partii instrumentalnych w ramach występu. Wnioskodawczyni pozostaje jedynym podmiotem odpowiedzialnym wobec usługobiorcy za realizację występu.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Świadczone przeze Panią usługi stanowią usługi kulturalne. Polegają one na artystycznym wykonywaniu utworów muzycznych w charakterze wokalistki, w ramach działalności w dziedzinie kultury obejmującej twórczość i wykonawstwo artystyczne. Występy mają charakter twórczy, interpretacyjny i indywidualny.

Tak, wykonywane przez Panią usługi przyczyniają się do upowszechniania dorobku kulturalnego. Upowszechnianie to polega na publicznym wykonywaniu i prezentowaniu utworów muzycznych podczas koncertów i wydarzeń kulturalnych, umożliwiając odbiorcom bezpośredni kontakt ze sztuką muzyczną.

W Wariancie II usługi świadczone przez pianistę są wykorzystywane wyłącznie do realizacji przez Panią usługi kulturalnej. Akompaniament fortepianowy stanowi element wykonania utworu muzycznego i służy realizacji Pani występu wokalnego.

Również w Wariancie II działa Pani jako indywidualna artystka wykonawczyni. Osobiście wykonuje Pani działalność artystyczną przed publicznością i odpowiada wobec usługobiorcy za artystyczny kształt występu.

Usługi pianisty nie są odsprzedawane jako odrębna usługa. Pianista nie świadczy na Pani rzecz samodzielnej usługi artystycznej przeznaczonej do dalszej odsprzedaży, lecz współuczestniczy w realizacji jednego, niepodzielnego wykonania artystycznego, którego zasadniczym elementem jest osobiste Pani wykonanie wokalne. Usługa świadczona na rzecz usługobiorcy ma charakter jednolity i obejmuje jeden występ artystyczny.

W wyniku świadczenia przez Panią usług objętych zakresem wniosku powstaje artystyczne wykonanie utworów muzycznych w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, stanowiące odrębny przedmiot ochrony praw pokrewnych. W zakresie wykonywanego repertuaru, co do zasady nie tworzy Pani nowych utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy, gdyż wykonuje istniejące utwory muzyczne. Wyjątkiem mogą być sytuacje, w których wykonanie obejmuje twórczą, indywidualną aranżację utworu, posiadającą cechy utworu. Okoliczność ta nie zmienia jednak charakteru świadczonej usługi, której istotą jest osobiste artystyczne wykonanie muzyki jako artystki wykonawczyni.

Autorami utworów muzycznych są twórcy kompozycji i tekstów, natomiast Pani występuje jako artystka wykonawczyni w rozumieniu przepisów prawa autorskiego.

Nie wykonuje Pani usług objętych wyłączeniami z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.

W szczególności:

·      nie sprzedaje wstępu na koncerty ani biletów,

·      nie prowadzi działalności eventowej ani organizacyjnej,

·      nie świadczy usług nagłośnienia, oświetlenia, promocji wydarzeń,

·      nie produkuje filmów ani nagrań,

·      nie świadczy usług wydawniczych, radiowych ani telewizyjnych.

Świadczy Pani wyłącznie usługę polegającą na osobistym artystycznym wykonaniu utworów muzycznych.

Pytania

1.  Czy w wariancie pierwszym, w którym Wnioskodawczyni oraz drugi artysta – muzyk instrumentalista – wystawiają odrębne faktury bezpośrednio na rzecz usługobiorcy za własne indywidualne wykonania artystyczne, Wnioskodawczyni ma prawo do zastosowania zwolnienia przedmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług?

2.  Czy w wariancie drugim, w którym Wnioskodawczyni wystawia fakturę na rzecz usługobiorcy za występ artystyczny, a drugi artysta występuje jako jej podwykonawca i fakturuje swoje usługi na Wnioskodawczynię, Wnioskodawczyni ma prawo do zastosowania zwolnienia przedmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, kluczowe znaczenie dla zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, ma charakter świadczonej usługi oraz status podmiotu ją wykonującego jako indywidualnego artysty wykonawcy, a nie forma organizacyjna współpracy z innymi artystami.

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawczyni w wariancie pierwszym w sposób jednoznaczny spełnione są przesłanki do zastosowania zwolnienia przedmiotowego od VAT. Wnioskodawczyni świadczy usługi kulturalne polegające na osobistym artystycznym wykonaniu (usługi wokalne), działając we własnym imieniu i na własny rachunek, a wynagrodzenie ma formę honorarium za wykonanie artystyczne. Każdy z artystów realizuje odrębne, indywidualne wykonanie artystyczne na rzecz tego samego usługobiorcy i każdy samodzielnie wystawia fakturę dokumentującą własne honorarium. Taki model współpracy spełnia definicję usług kulturalnych świadczonych przez indywidualnych artystów wykonawców, nawet w sytuacji występów zespołowych lub duetów, o ile każdy artysta działa niezależnie i rozlicza własne wynagrodzenie. Decydujące znaczenie ma osobisty i twórczy charakter wykonania, a nie liczba wykonawców biorących udział w występie.

W konsekwencji Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że w wariancie pierwszym przysługuje jej prawo do zastosowania zwolnienia z VAT.

Ad 2

W odniesieniu do wariantu drugiego, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że również w tym modelu istnieją argumenty przemawiające za możliwością zastosowania zwolnienia przedmiotowego z podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT. Przede wszystkim Wnioskodawczyni podkreśla, że istotą świadczonej przez Wnioskodawczynię usługi pozostaje jej osobiste artystyczne wykonanie wokalne, mające charakter twórczy, indywidualny i niepowtarzalny. Wnioskodawczyni wykonuje usługę osobiście przed publicznością, a jej działalność spełnia kryteria uznania jej za indywidualną artystkę wykonawczynię w rozumieniu przepisów prawa autorskiego oraz utrwalonej praktyki interpretacyjnej organów podatkowych. Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawczynię ma formę honorarium za artystyczne wykonanie, a nie zapłaty za kompleksową organizację wydarzenia czy usługę o charakterze technicznym lub eventowym.

Wnioskodawczyni nie świadczy usług takich jak zapewnienie nagłośnienia, oświetlenia, promocji wydarzenia, sprzedaż biletów czy koordynacja techniczna występu. Zakres jej świadczenia wobec usługobiorcy ogranicza się wyłącznie do wykonania artystycznego. Fakt, że Wnioskodawczyni korzysta z udziału innego artysty w charakterze podwykonawcy, nie zmienia w jej ocenie zasadniczego charakteru świadczonej przez Wnioskodawczynię usługi. W praktyce artystycznej powszechne jest współdziałanie kilku artystów przy realizacji jednego występu, co samo w sobie nie pozbawia żadnego z nich statusu indywidualnego artysty wykonawcy. Decydujące znaczenie powinno mieć to, czy podatnik samodzielnie wykonuje działalność artystyczną oraz czy jego wynagrodzenie zachowuje charakter honorarium za własne wykonanie. W tym kontekście Wnioskodawczyni zauważa, że nie dochodzi do odsprzedaży cudzej usługi artystycznej stanowiącej osobny element od jej własnego wykonania, lecz do realizacji jednego występu artystycznego, w którym jej osobisty wkład twórczy stanowi element zasadniczy.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawczyni wnosi o potwierdzenie, że w wariancie II – przy zachowaniu warunków polegających na osobistym wykonaniu artystycznym przez Wnioskodawczynię, braku świadczenia usług organizacyjnych oraz zachowaniu charakteru honorarium – możliwe jest zastosowanie zwolnienia przedmiotowego z podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:

Z kolei na podstawie art. 43 ust. 19 ustawy:

Z analizy powołanego art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jednoznacznie wynika, że zwolnienie ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Oznacza to, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku na jego podstawie jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem prawa publicznego lub innym podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym lub wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury, w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, albo indywidualnym twórcą lub artystą wykonawcą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanym za wykonaną usługę w formie honorarium.

Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.

Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi implementację do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem, przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego znaczenia tych pojęć.

Tym samym wskazać należy, że kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast, określenie „kulturalny” oznacza „odnoszący się do tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).

Zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury, itp. Natomiast, kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).

W sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. W tym celu należy sięgnąć do ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, np. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87 ze zm.):

Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.

Za usługi kulturalne możemy zatem uznać usługi polegające na upowszechnianiu i ochronie kultury, przez którą należy rozumieć naturalne i kulturalne dziedzictwo ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, w szczególności w zakresie historii, nauki i sztuki.

Analizując możliwość zwolnienia świadczonych usług na gruncie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), do której odwołuje się ustawodawca w treści art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy:

W świetle art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

W myśl art. 1 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Stosownie do art. 8 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka.

Aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:

·      mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),

·      stanowić przejaw działalności twórczej,

·      posiadać indywidualny charakter.

W myśl art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Według art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

Tak sformułowana treść przepisów określających zwolnienie od podatku od towarów i usług, gdzie szczególnie akcentowana jest „indywidualność twórców i artystów wykonawców”, w zestawieniu z brzmieniem przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych pozwala stwierdzić, iż intencją ustawodawcy podatkowego było objęcie zwolnieniem wyłącznie takich usług kulturalnych, które świadczone są przez twórców, artystów wykonawców, z uwzględnieniem ich szczególnych relacji z dziełem, utworem.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą i świadczy usługi artystyczne polegające na wykonywaniu usług wokalnych (śpiew). Współpracuje Pani z innym artystą – muzykiem instrumentalistą, który również prowadzi odrębną jednoosobową działalność gospodarczą.

Muzyk odpowiada za wykonanie partii instrumentalnych.

Występy artystyczne obejmują wykonywanie utworów muzycznych innych artystów (tzw. covery), jednak wykonywane są one według autorskiej aranżacji artystów, według własnego scenariusza występu, z indywidualnym, twórczym i niepowtarzalnym charakterem wykonania. Każdy występ stanowi artystyczne wykonanie w rozumieniu przepisów prawa autorskiego, wymagające osobistych umiejętności, wrażliwości artystycznej oraz interpretacji utworów przez wykonawcę.

Występuje Pani jako indywidualna artystka wykonawczyni, działając osobiście i samodzielnie. Z tytułu świadczonych usług otrzymuje Pani wynagrodzenie w formie honorarium za artystyczne wykonanie.

W wyniku świadczenia przez Panią usług objętych zakresem wniosku powstaje artystyczne wykonanie utworów muzycznych w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, stanowiące odrębny przedmiot ochrony praw pokrewnych. W zakresie wykonywanego repertuaru, co do zasady nie tworzy Pani nowych utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1, gdyż wykonuje istniejące utwory muzyczne. Wyjątkiem mogą być sytuacje, w których wykonanie obejmuje twórczą, indywidualną aranżację utworu, posiadającą cechy utworu. Okoliczność ta nie zmienia jednak charakteru świadczonej usługi, której istotą jest osobiste artystyczne wykonanie muzyki jako artystki wykonawczyni.

Wskazała Pani, że świadczone przeze Panią usługi stanowią usługi kulturalne. Polegają one na artystycznym wykonywaniu utworów muzycznych w charakterze wokalistki, w ramach działalności w dziedzinie kultury obejmującej twórczość i wykonawstwo artystyczne. Występy mają charakter twórczy, interpretacyjny i indywidualny.

Przyczyniają się one do upowszechniania dorobku kulturalnego. Upowszechnianie to polega na publicznym wykonywaniu i prezentowaniu utworów muzycznych podczas koncertów i wydarzeń kulturalnych, umożliwiając odbiorcom bezpośredni kontakt ze sztuką muzyczną.

W ramach wykonywanej działalności, ma Pani możliwość wyboru dwóch alternatywnych modeli rozliczeń z usługobiorcami: Wariant pierwszy – bezpośrednie fakturowanie przez obu artystów. W tym wariancie Pani oraz muzyk instrumentalista zawierają odrębne umowy z tym samym usługobiorcą (organizatorem wydarzenia). Każdy z artystów działa we własnym imieniu i na własny rachunek oraz wystawia odrębną fakturę bezpośrednio na rzecz usługobiorcy za własne indywidualne wykonanie artystyczne.

Wariant drugi – model podwykonawczy. W tym wariancie Pani zawiera umowę z usługobiorcą i wystawia fakturę obejmującą pełną kwotę wynagrodzenia za występ artystyczny. Muzyk instrumentalista występuje jako podwykonawca Pani i wystawia fakturę. Pani pozostaje jedynym podmiotem odpowiedzialnym wobec usługobiorcy za realizację występu.

W wariancie II usługi świadczone przez pianistę są wykorzystywane wyłącznie do realizacji przez Panią usługi kulturalnej. Akompaniament fortepianowy stanowi element wykonania utworu muzycznego i służy realizacji Pani występu wokalnego.

Również w wariancie II działa Pani jako indywidualna artystka wykonawczyni. Osobiście wykonuje Pani działalność artystyczną przed publicznością i odpowiada wobec usługobiorcy za artystyczny kształt występu.

Usługi pianisty nie są odsprzedawane jako odrębna usługa. Pianista nie świadczy na Pani rzecz samodzielnej usługi artystycznej przeznaczonej do dalszej odsprzedaży, lecz współuczestniczy w realizacji jednego, niepodzielnego wykonania artystycznego, którego zasadniczym elementem jest osobiste Pani wykonanie wokalne. Usługa świadczona na rzecz usługobiorcy ma charakter jednolity i obejmuje jeden występ artystyczny.

Nie wykonuje Pani usług objętych wyłączeniami z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.

Pani wątpliwości dotyczą zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla własnego wykonania artystycznego – wariant pierwszy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) oraz dla występu artystycznego razem z artystą – wariant drugi (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

Okoliczności sprawy wskazują, że świadczy Pani występy artystyczne na rzecz usługobiorcy, polegające na wykonaniu utworów muzycznych według autorskiej aranżacji i własnego scenariusza występu, z indywidualnym, twórczym i niepowtarzalnym charakterem wykonania. Wykonuje Pani utwory muzyczne publicznie i prezentuje je podczas koncertów i wydarzeń kulturalnych, umożliwiając odbiorcom bezpośredni kontakt ze sztuką muzyczną. Pani występy artystyczne, jako wokalistki, odbywają się w dwóch wariantach – pierwszym, w którym to Pani samodzielnie świadczy ww. usługę na rzecz usługobiorcy, działając we własnym imieniu i na własny rachunek. Natomiast w drugim wariancie – na podstawie zawartej umowy z usługobiorcą – występuje Pani łącznie z muzykiem instrumentalistą, w celu realizacji jednolitej usługi w postaci występu artystycznego na rzecz usługobiorcy. W tym wykonaniu, akompaniament fortepianowy stanowi element wykonania utworu muzycznego i służy realizacji Pani występu wokalnego.

W obu wariantach występuje Pani jako indywidualny artysta wykonawca, a każdy występ stanowi artystyczne wykonanie w rozumieniu przepisów prawa autorskiego. Z tytułu świadczonych usług otrzymuje Pani wynagrodzenie w formie honorarium za artystyczne wykonanie.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że wykonania występów artystycznych, o których mowa we wniosku, spełniają przesłanki do uznania ich za usługi kulturalne, które w obu wariantach korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

Podsumowując, stwierdzam, że w wariancie pierwszym, w którym Pani oraz drugi artysta wystawiają odrębne faktury bezpośrednio na rzecz usługobiorcy za własne indywidualne wykonania artystyczne, ma Pani prawo do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy. Ponadto w wariancie drugim, również ma Pani prawo do zwolnienia od podatku VAT występu artystycznego, w którym Pani wystawia fakturę na rzecz usługobiorcy za ww. usługę, a drugi artysta występuje jako podwykonawca.

Wobec powyższego, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.