Interpretacja 0112-KDIL1-2.4012.762.2025.1.AW

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

·      uznania wprowadzania nadwyżki energii elektrycznej za odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, a Gminę za podatnika VAT, który będzie zobowiązany do wystawiania faktur z tego tytułu i odprowadzania VAT należnego (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1);

·      prawa do odliczenia części podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem i montażem Instalacji na Budynku, a w sytuacji gdy prewspółczynnik będzie wynosił poniżej 2% przyjęcia, że nie przysługuje/nie będzie przysługiwało ww. prawo do odliczenia (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2);

·      prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pozostałymi kosztami Inwestycji (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 3).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Gmina (dalej: „Wnioskodawca” lub „Gmina”) jest jednostką samorządu terytorialnego, utworzoną na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Poszczególne zadania własne Gminy przewidziane w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jak i zadania zlecone przez jednostki samorządu terytorialnego, są w ramach Gminy wykonywane przez jej samorządowe jednostki budżetowe oraz urząd obsługujący Gminę (dalej: „Urząd Gminy”). Urząd Gminy wraz z jej samorządowymi jednostkami budżetowymi traktowane są jako jeden podatnik VAT, którym jest Gmina.

Wykonując wskazane wyżej zadania, Gmina działa zarówno w charakterze organu władzy publicznej, jak i na podstawie stosunków o charakterze cywilnoprawnym, stanowiących co do zasady działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT (objętą opodatkowaniem według właściwych stawek VAT lub zwolnioną od VAT).

Jednym z obszarów działania Wnioskodawcy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt. 8 ustawy o samorządzie gminnym, są zadania z zakresu edukacji publicznej.

Mając powyższe na uwadze, Gmina jest w trakcie realizacji inwestycji pn. „(…)” (dalej: „Inwestycja”). Wydatki inwestycyjne w tym zakresie obejmują swoim zakresem: termomodernizację budynku szkoły, w tym ocieplenie ścian, stropów i przyziemia, wymianę stolarki okiennej i drzwiowej, instalację paneli fotowoltaicznych, wymianę kotła centralnego ogrzewania na zasilany gazem z podziemnych zbiorników oraz modernizację oświetlenia poprzez zastosowanie technologii LED. Zakończenie Inwestycji planowane jest na rok 2026.

Gmina uzyskała dofinansowanie na realizację Inwestycji w ramach Programu Fundusze Europejskie dla (…) 2021-2027.

Inwestycja będzie wykonana w budynku szkoły podstawowej, który służy do wypełnienia zadań własnych Gminy, tj. do zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności w zakresie edukacji publicznej (dalej: „Budynek”). Budynek jest własnością Gminy i został przekazany w trwały zarząd jednostce organizacyjnej Gminy, tj. Szkole Podstawowej w (…) (dalej: „Szkoła” lub „Jednostka”).

W Budynku co do zasady są wykonywane wyłącznie czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, tj. czynności związane z edukacją publiczną. Gmina nie prowadzi w tym zakresie żadnych opodatkowanych podatkiem VAT czynności w ramach swojej działalności statutowej (np. wynajmu pomieszczeń na cele komercyjne, sprzedaży towarów lub usług opodatkowanych VAT). Po zakończeniu realizacji Inwestycji charakter funkcjonowania Budynku nie ulegnie zmianie, będzie on nadal wykorzystywany wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy w zakresie edukacji publicznej. Ponadto, w związku z użytkowaniem Budynku dla potrzeb edukacji publicznej, Gmina nie będzie uzyskiwać żadnych innych przychodów, które podlegałyby opodatkowaniu podatkiem VAT (takich jak np. wynajem pomieszczeń na cele komercyjne czy dzierżawa powierzchni pod automaty). Głównym celem Inwestycji jest zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności realizacja zadania w zakresie edukacji, a nie osiąganie dochodów z tytułu działalności gospodarczej przez Gminę.

W ramach realizacji Inwestycji zostanie zakupiona i zamontowana instalacja fotowoltaiczna (dalej: „Instalacja”). Instalacja zostanie zamontowana na dachu Budynku i będzie wykorzystywana na potrzeby zużycia energii w Budynku. Instalacja będzie stanowić mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii. Po zamontowaniu Instalacji i przyłączeniu jej do sieci, zostanie zawarta umowa z przedsiębiorstwem energetycznym. Rozliczenia związane z nadwyżką energii wyprodukowanej w Instalacji z przedsiębiorstwem energetycznym będą odbywały się w ramach mechanizmu „net-billing”, zgodnie z art. 4b ustawy o OZE, z uwagi na fakt, że Gmina będzie spełniała przesłanki do uznania jej za prosumenta energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o OZE.

W związku z wyżej wymienionym zadaniem, Gmina będzie ponosiła wydatki inwestycyjne. Wydatki te udokumentowane będą przez dostawców i wykonawców wystawionymi na Gminę fakturami VAT, z wykazanymi na nich kwotami VAT naliczonego. Gmina jest w stanie wyodrębnić w ramach Inwestycji wydatki ponoszone na zakup i montaż Instalacji.

W ocenie Gminy, Instalacja będzie wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (sprzedaż nadwyżek energii do sieci), jak i do czynności niepodlegających opodatkowaniu (zaspokajanie potrzeb energetycznych Szkoły). Gmina nie ma możliwości przypisania wydatków na Instalację do poszczególnych kategorii czynności (opodatkowanych lub nieopodatkowanych VAT).

Pozostałe elementy Inwestycji (tj. ocieplenie, wymiana stolarki okiennej i drzwiowej, wymiana kotła, modernizacja oświetlenia) będą zdaniem Gminy służyć wyłącznie do działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, tj. realizacji zadań edukacyjnych.

Jednocześnie Gmina wskazuje, że z uwagi na brak wykonywania przez nią w roku 2024 czynności opodatkowanych VAT w związku z funkcjonowaniem Szkoły, wyliczona w oparciu o przepisy Rozporządzenia proporcja (prewspółczynnik) wyniosła 0%. Po zakończeniu Inwestycji, w związku z możliwym osiąganiem dochodów z tytułu wprowadzania nadwyżki wyprodukowanej energii elektrycznej z Instalacji do sieci energetycznej, wartość proporcji zgodnie ze wzorem dla jednostki budżetowej z Rozporządzenia w oparciu o dane za rok 2025 powinna być wyższa niż 0%, lecz najprawdopodobniej nie przekroczy ona wartości 2%.

Pytania

1.  Czy świadczenie polegające na wprowadzaniu nadwyżki wyprodukowanej energii elektrycznej z Instalacji do sieci energetycznej, będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, a Gmina w tym zakresie występować będzie w roli podatnika VAT i będzie zobowiązana do wystawiania faktur VAT dokumentujących sprzedaż energii oraz do odprowadzania VAT należnego?

2.  Czy Gminie przysługuje/będzie przysługiwać prawo do odliczenia części podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem i montażem Instalacji na Budynku, w sytuacji, gdy Instalacja będzie wykorzystywana zarówno do działalności opodatkowanej, jak i nieopodatkowanej, jednak w sytuacji, gdy prewspółczynnik Jednostki wykorzystującej Inwestycję do swojej działalności będzie wynosił poniżej 2%, Gmina będzie uprawniona do uznania, że prewspółczynnik ten wynosi 0%, a w rezultacie do przyjęcia, że nie przysługuje/nie będzie przysługiwało jej prawo do odliczenia VAT wynikającego z wydatków ponoszonych na Inwestycję w tej części?

3.  Czy w związku z realizacją Inwestycji, Gminie przysługuje/będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pozostałymi kosztami Inwestycji (poza tymi związanymi z zakupem i montażem Instalacji)?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

Świadczenie polegające na wprowadzaniu nadwyżki wyprodukowanej energii elektrycznej z Instalacji do sieci energetycznej, będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, a Gmina w tym zakresie występować będzie w roli podatnika VAT i będzie zobowiązana do wystawiania faktur VAT dokumentujących sprzedaż energii oraz do odprowadzania VAT należnego.

Ad 2

Gminie przysługuje/będzie przysługiwać prawo do odliczenia części podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem i montażem Instalacji na Budynku, w sytuacji, gdy Instalacja będzie wykorzystywana zarówno do działalności opodatkowanej, jak i nieopodatkowanej, jednak w sytuacji, gdy prewspółczynnik Jednostki wykorzystującej Inwestycję do swojej działalności będzie wynosił poniżej 2%, Gmina będzie uprawniona do uznania, że prewspółczynnik ten wynosi 0%, a w rezultacie do przyjęcia, że nie przysługuje/nie będzie przysługiwało jej prawo do odliczenia VAT wynikającego z wydatków ponoszonych na Inwestycję w tej części.

Ad 3

W związku z realizacją Inwestycji, Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pozostałymi kosztami Inwestycji (poza tymi związanymi z zakupem i montażem Instalacji).

Uzasadnienie Państwa stanowiska odnośnie do pytania 1

Na wstępie Gmina wskazuje, że stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie zaś do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Wskutek tego opodatkowanie ma miejsce tylko wtedy, gdy czynność jest realizowana na podstawie umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji jest bezpośrednim beneficjentem. Kluczowy jest wyraźny i bezpośredni związek pomiędzy otrzymaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności, co wskazuje na to, że płatność jest dokonywana w zamian za to konkretne świadczenie.

Z kolei, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Art. 15 ust. 2 ustawy o VAT precyzuje, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, obejmując w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Istotne jest również uregulowanie zawarte w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, które stanowi, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Co więcej, zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych Gminy.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami VAT jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych), gdyż tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 2 pkt 27a ustawy o OZE, przez prosumenta energii odnawialnej należy rozumieć odbiorcę końcowego wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem, że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 2 pkt 19 ustawy o OZE, przez mikroinstalację rozumie się instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.

Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 tej ustawy.

W świetle powyższych przepisów, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE. Należy podkreślić, że ustawa o VAT definiuje działalność gospodarczą we własnym zakresie i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”), np. w wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs TSUE uznał, że: „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.

Należy zaznaczyć, że przepisy ustawy o VAT nie definiują co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności, wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową, albo mieszaną. Innymi słowy, musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.

Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku wytworzenia przez Gminę energii elektrycznej w odnawialnym źródle energii i wprowadzeniu jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, dokona ona dostawy tej energii, za którą przysługuje jej wynagrodzenie.

Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a ustawy o OZE, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, może pomniejszyć kwotę zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.

W konsekwencji Gmina jako prosument – czynny, zarejestrowany podatnik VAT, poprzez wprowadzanie energii do sieci energetycznej dokona na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego, z którym będą posiadać umowę, dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

W przedmiotowej sprawie, Gmina, wprowadzając nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez Instalację do sieci energetycznej w ramach mechanizmu „net-billing”, będzie działała na podstawie umowy cywilnoprawnej z przedsiębiorstwem energetycznym. Taka czynność, polegająca na sprzedaży energii elektrycznej za wynagrodzeniem, stanowi działalność o charakterze cywilnoprawnym, a nie wykonywanie zadań własnych Gminy w ramach reżimu publicznoprawnego.

W konsekwencji, sprzedaż energii elektrycznej wyprodukowanej w Instalacji, o której mowa we wniosku należy rozpatrywać jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Gminę uznać należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. W związku z tym, Gmina będzie dokonywać dostawy energii elektrycznej wytworzonej w Instalacji nie jako organ władzy publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie zawarta z przedsiębiorstwem energetycznym.

Co więcej, prawidłowość powyższego stanowiska potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) m.in. w interpretacji indywidualnej z 29 października 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.623.2025.1.MG, w której wskazano, że „(...) wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który zostanie w ramach projektu wyprodukowany w instalacjach fotowoltaicznych na dachach budynków ww. szkół, będzie stanowić odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Podsumowując należy stwierdzić, że wprowadzenie do sieci energetycznej przez Powiat prądu, który zostanie wyprodukowany w Instalacjach zamontowanych na dachach budynków szkół, będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT”.

Wobec powyższej argumentacji, Gmina będzie zatem zobowiązana do udokumentowania fakturą VAT obrotu uzyskanego z tytułu sprzedaży energii elektrycznej na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego, stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Na podstawie tego przepisu, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Tym samym, w opisanym zdarzeniu przyszłym, w związku z realizacją świadczeń polegających na wprowadzaniu nadwyżki wyprodukowanej energii elektrycznej z Instalacji do sieci energetycznej, czynność ta będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, a Gmina występować będzie w roli podatnika VAT i będzie zobowiązana do wystawiania faktur VAT dokumentujących sprzedaż energii oraz do odprowadzania VAT należnego.

Uzasadnienie Państwa stanowiska odnośnie do pytania 2

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W myśl art. 86 ust. 2 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi, co do zasady, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z powyższej regulacji, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie w przypadku kumulatywnego spełnienia określonych warunków, tj.:

·      odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług,

·      towary i usługi, w związku z nabyciem których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc w szczególności takich, w wyniku których rozliczany jest VAT należny.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami przeznaczonymi do celów działalności gospodarczej. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma więc zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Dodatkowo, art. 88 ustawy o VAT wskazuje przypadki, w jakich podatek VAT naliczony nie podlega odliczeniu (tzw. przesłanki negatywne, których zaistnienie wyklucza możliwość odliczenia VAT).

W świetle przepisów art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w sytuacji, gdy przypisanie nabywanych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej – „sposób określenia proporcji”.

Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy o VAT: „Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego”.

Zgodnie z § 3 ust. 3 Rozporządzenia, jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej sposób ustalony według wzoru:

X = A x 100/D

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,

A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę budżetową, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,

D – dochody wykonane jednostki budżetowej.

Stosownie do § 2 pkt 4 Rozporządzenia, ilekroć w Rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:

a)  dokonywanych przez podatników:

-     odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,

-     odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,

-     eksportu towarów,

-     wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b)  odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które podlegałyby opodatkowaniu podatkiem, gdyby były wykonywane na terytorium kraju.

Zgodnie z § 2 pkt 10 Rozporządzenia, ilekroć jest mowa o dochodach wykonanych jednostki budżetowej – rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, z wyjątkiem dochodów, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach publicznych, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, zrealizowane lub otrzymane przez tę jednostkę, wynikające ze sprawozdania z wykonania:

a)  planu finansowego jednostki budżetowej oraz

b)  planu dochodów i wydatków zgromadzonych na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art. 223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, jeżeli dana jednostka budżetowa prowadzi taki rachunek

– powiększone o kwotę stanowiącą równowartość środków przeznaczonych na zasilenie tej jednostki celem realizacji przypisanych jej zadań jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem środków przeznaczonych na wypłatę, na podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych.

W przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy o VAT. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy o VAT.

Na mocy art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, proporcję, o której mowa w cyt. wyżej ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Przepis art. 90 ust. 4 ustawy o VAT stanowi, że proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

W świetle art. 90 ust. 5 ustawy o VAT, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

Zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy o VAT, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji dotyczących:

1)  pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych;

2)  usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Na podstawie art. 90 ust. 10 ustawy o VAT, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1)  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;

2)  nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Zasada powyżej – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g ustawy o VAT – ma również zastosowanie do proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

W oparciu o szacunkowe wyliczenia dotyczące poziomu produkcji energii elektrycznej przez Instalację, Wnioskodawca ustalił, że w przypadku Szkoły sprzedaż ta będzie miała charakter marginalny w stosunku do czynności, które opodatkowaniu nie podlegają.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy Gminie przysługuje/będzie przysługiwało prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem i montażem Instalacji na Budynku, w sytuacji, gdy Instalacja będzie wykorzystywana zarówno do działalności opodatkowanej (sprzedaż energii do sieci), jak i nieopodatkowanej (zaspokajanie potrzeb Szkoły).

Jednocześnie w przypadku, gdy wartość prewspółczynnika skalkulowanego zgodnie z Rozporządzeniem nie przekroczy 2% (po zaokrągleniu zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT), Gmina będzie uprawniona, na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, do przyjęcia, iż prewspółczynnik ten wynosi 0%.

Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a Instalacja będzie wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (sprzedaż nadwyżek energii elektrycznej do sieci, jako działalności gospodarczej), jak i do czynności niepodlegających opodatkowaniu (zaspokajanie potrzeb energetycznych Szkoły w ramach zadań edukacji publicznej, jako działalności niegospodarczej). Wnioskodawca nie zna sposobu, aby wydatki te bezpośrednio przyporządkować do określonej grupy czynności opodatkowanych i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

W przypadku jednostki samorządu terytorialnego, na którą przepisy nakładają realizację określonych zadań i która realizuje te zadania przy pomocy swoich jednostek organizacyjnych, uzasadnione jest – pomimo, że podatnikiem podatku VAT jest Gmina – wyliczenie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez jednostkę samorządu terytorialnego w oparciu o sposób określenia proporcji, obliczony odrębnie dla każdej jednostki organizacyjnej.

Wyliczony dla danej jednostki organizacyjnej sposób określania proporcji znajdzie zastosowanie do zakupów towarów i usług zarówno dokonywanych przez tę jednostkę organizacyjną, jak i przez jednostkę samorządu terytorialnego, wykorzystywanych jednak przez tę jednostkę organizacyjną do celów tzw. „mieszanych”.

Zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 w związku z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, jeżeli proporcja nie przekracza 2%, podatnik jest uprawniony do uznania, że proporcja ta wynosi 0% i może odstąpić od dokonywania odliczeń podatku naliczonego.

W oparciu o dane dotyczące zużycia energii elektrycznej przez Szkołę za rok poprzedni, a także szacunkowe wyliczenia dotyczące poziomu produkcji energii elektrycznej przez Instalację, Wnioskodawca ustalił, że sprzedaż ewentualnych nadwyżek energii do sieci, będącą jedyną czynnością, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w przypadku opisanej w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Inwestycji, będzie miała charakter marginalny w stosunku do czynności, które opodatkowaniu nie podlegają. W konsekwencji, przewidywana proporcja, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, obliczona zgodnie z § 3 ust. 3 Rozporządzenia, nie przekroczy 2%.

Biorąc pod uwagę powyższe, przy założeniu, że przedmiot Inwestycji będzie w części wykorzystywany do czynności opodatkowanych, a zarówno wstępny jak i finalny prewspółczynnik Jednostki będzie wynosił poniżej 2%, Gmina będzie uprawniona do uznania, że prewspółczynnik ten wynosi 0% i w konsekwencji może/będzie mogła zrezygnować z realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z Instalacją. W rezultacie Gmina będzie mogła przyjąć, że w odniesieniu do wydatków na Instalację nie przysługuje/nie będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Takie stanowisko potwierdził DKIS m.in. w interpretacji indywidualnej z 22 lipca 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.570.2025.1.MWJ, w której DKIS stwierdził, iż: „z uwagi na fakt, iż wartość prewspółczynnika dla jednostki budżetowej (...), której dotyczy ww. inwestycja, skalkulowanego zgodnie z rozporządzeniem, nie przekracza 2%, to zgodnie z art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, będą mogli Państwo przyjąć, iż prewspółczynnik ten wynosi 0%, jak również, że nie będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego od ww. wydatków”.

W związku z powyższym, w ocenie Gminy, przysługuje/będzie przysługiwać jej prawo do odliczenia części podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem i montażem Instalacji na Budynku, w sytuacji, gdy Instalacja będzie wykorzystywana zarówno do działalności opodatkowanej (sprzedaż energii do sieci), jak i nieopodatkowanej (zaspokajanie potrzeb Szkoły). Jednak w sytuacji, gdy prewspółczynnik Jednostki wykorzystującej Inwestycję do swojej działalności będzie wynosił poniżej 2%, Gmina będzie uprawniona do uznania, że prewspółczynnik ten wynosi 0%, a w rezultacie do przyjęcia, że nie przysługuje/nie będzie przysługiwało jej prawo do odliczenia VAT wynikającego z wydatków ponoszonych na Inwestycję w tej części.

Uzasadnienie Państwa stanowiska odnośnie do pytania 3

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Oznacza to, że brak jest możliwości odliczenia podatku naliczonego w przypadku towarów i usług wykorzystywanych do czynności niepodlegających temu podatkowi.

Odnosząc się do pozostałych kosztów Inwestycji, niezwiązanych z zakupem i montażem Instalacji (tj. ocieplenie, wymiana stolarki okiennej i drzwiowej, wymiana kotła, modernizacja oświetlenia), Gmina stoi na stanowisku, że nie przysługuje/nie będzie przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, te elementy Inwestycji będą służyć wyłącznie działalności Gminy niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, czyli realizacji zadań edukacyjnych publicznych przez Szkołę. Wydatki te nie będą miały żadnego związku z działalnością polegającą na produkcji prądu z Instalacji, a jedynie z funkcjonowaniem Budynku i działalnością edukacyjną wykonywaną w tym obiekcie, która to działalność nie ma charakteru działalności gospodarczej. Skoro zatem pozostałe (tj. niezwiązane z montażem Instalacji) wydatki termomodernizacyjne są związane wyłącznie z działalnością niepodlegającą VAT, Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z nimi związanego.

Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidulanej DKIS z 15 października 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.634.2024.2.MC, w której zostało podkreślono, że: „W odniesieniu do pozostałych wydatków dotyczących budowy budynków (...) objętych wnioskiem tj. oprócz wydatków na instalacje fotowoltaiczne, wskazać należy, że podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie są spełnione, bowiem ww. pozostałe wydatki nie będą wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Tym samym, w odniesieniu do pozostałych wydatków na budowę budynków (...) objętych wnioskiem, oprócz wydatków na instalacje fotowoltaiczne – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego”.

Biorąc pod uwagę powyższe, w związku z realizacją Inwestycji, Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pozostałymi kosztami Inwestycji (poza tymi związanymi z zakupem i montażem Instalacji).

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:

Według art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny, to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem, pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym:

Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują, jako podmioty prawa publicznego, nawet, jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

·      podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

·      podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług,

a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):

Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym:

Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68), zwanej dalej ustawą o OZE:

Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:

Na mocy art. 3 ustawy o OZE:

W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:

Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:

W świetle art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:

Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art. 4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.

Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:

Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:

Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:

Natomiast, przepis art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:

W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:

W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:

W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:

Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:

Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:

Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo jednostką samorządu terytorialnego i zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Jednym z Państwa obszarów działania, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt. 8 ustawy o samorządzie gminnym, są zadania z zakresu edukacji publicznej.

Mając powyższe na uwadze, są Państwo w trakcie realizacji inwestycji pn. „(…)”.

Inwestycja będzie wykonana w budynku szkoły podstawowej, który służy wyłącznie czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT.

W ramach realizacji Inwestycji zostanie zakupiona i zamontowana instalacja fotowoltaiczna. Instalacja zostanie zamontowana na dachu Budynku i będzie wykorzystywana na potrzeby zużycia energii w Budynku. Instalacja będzie stanowić mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o OZE. Po zamontowaniu Instalacji i przyłączeniu jej do sieci, zostanie zawarta umowa z przedsiębiorstwem energetycznym. Rozliczenia związane z nadwyżką energii wyprodukowanej w Instalacji z przedsiębiorstwem energetycznym będą odbywały się w ramach mechanizmu „net-billing”, zgodnie z art. 4b ustawy o OZE, z uwagi na fakt, że będą Państwo spełniali przesłanki do uznania za prosumenta energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o OZE.

W związku z wyżej wymienionym zadaniem, będą Państwo ponosili wydatki inwestycyjne. Są Państwo w stanie wyodrębnić w ramach Inwestycji wydatki ponoszone na zakup i montaż Instalacji.

Instalacja będzie wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (sprzedaż nadwyżek energii do sieci), jak i do czynności niepodlegających opodatkowaniu (zaspokajanie potrzeb energetycznych Szkoły).

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą uznania wprowadzania nadwyżki energii elektrycznej za odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, a Gminę za podatnika VAT, który będzie zobowiązany do wystawiania faktur i odprowadzania VAT należnego z tego tytułu (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1).

Należy zaznaczyć, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.

W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:

Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem, istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem wzajemnym.

Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności, wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy, musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.

Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-219/12.

W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. Będą Państwo dokonywać dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie zawarta z dostawcą energii elektrycznej.

W konsekwencji Państwo, jako prosument – zarejestrowany, czynny podatnik VAT – poprzez wprowadzanie energii wyprodukowanej w Instalacji fotowoltaicznej do sieci energetycznej, dokonują na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego, z którym zawarli Państwo umowę, dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym, wprowadzenie przez Państwa do sieci energii elektrycznej będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Sprzedaż energii elektrycznej nie została przez ustawodawcę wymieniona jako zwolniona od podatku, w konsekwencji będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Natomiast w kwestii prawidłowego udokumentowania ww. czynności, należy przytoczyć następujące przepisy.

Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:

Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

W myśl art. 106b ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 108 ust. 1 ustawy:

Z kolei zgodnie z art. 103 ust. 1 ustawy:

Powyższy przepis zobowiązuje wystawcę faktury do zapłaty wykazanej w niej kwoty podatku, niezależnie od okoliczności wystawienia takiej faktury. Każda zatem faktura z wykazaną kwotą podatku, wprowadzona do obrotu prawnego, powoduje konieczność zapłaty tego podatku. Już samo wystawianie faktur, które nie dokumentują faktycznych zdarzeń gospodarczych, bez względu na ujęcie ich w rejestrach prowadzonych dla celów rozliczenia podatku od towarów i usług oraz wykazanie podatku należnego z nich wynikającego w deklaracji, skutkuje zaistnieniem obowiązków wynikających z art. 108 ust. 1 ustawy.

Przepis art. 108 ust. 1 ustawy kreuje obowiązek zapłaty podatku wykazanego w fakturze w oderwaniu od regulacji dotyczących obowiązku podatkowego i zobowiązania podatkowego, chodzi bowiem o obowiązek zapłaty podatku i to obowiązek skonkretyzowany w obrębie tego przepisu, bez związku w szczególności z instytucjami takimi jak obliczenie i wpłacenie podatku za okresy miesięczne, oraz kształtowanie zobowiązania podatkowego według określonych relacji między podatkiem należnym i naliczonym.

Zatem skoro wprowadzenie przez Państwa (podatnika podatku VAT) do sieci energetycznej energii elektrycznej będzie stanowiło czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, to będą Państwo zobowiązani do udokumentowania ww. czynności poprzez wystawienie faktury i odprowadzenie VAT należnego do urzędu skarbowego.

Podsumowując, należy stwierdzić, że świadczenie polegające na wprowadzaniu nadwyżki wyprodukowanej energii elektrycznej z Instalacji do sieci energetycznej, będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, a Państwo w tym zakresie będą występowali w roli podatnika VAT i będą zobowiązani do wystawiania faktury dokumentującej tę czynność oraz będą mieli obowiązek odprowadzania VAT należnego.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą także prawa do odliczenia części podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem i montażem Instalacji na Budynku, a w sytuacji gdy prewspółczynnik będzie wynosił poniżej 2% przyjęcia, że nie przysługuje/nie będzie przysługiwało ww. prawo do odliczenia (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2), a także prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pozostałymi kosztami Inwestycji (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 3).

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani, jako podatnicy VAT czynni.

Wskazać należy, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:

W świetle art. 86 ust. 2c ustawy:

Na mocy art. 86 ust. 2d ustawy:

Natomiast stosownie do art. 86 ust. 2e ustawy:

W świetle art. 86 ust. 2f ustawy:

Na mocy art. 86 ust. 2g ustawy:

Na podstawie art. 86 ust. 2h ustawy:

W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:

Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem.

Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:

Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.

Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem.

Wobec powyższego, obowiązkiem podatnika, jako zarejestrowanego, czynnego podatnika VAT, będzie przypisanie konkretnych wydatków poniesionych w związku z realizacją inwestycji do określonego rodzaju działalności gospodarczej (do czynności opodatkowanych) oraz innej niż gospodarcza (do czynności pozostających poza zakresem podatku VAT), z którymi wydatki te będą związane. Zatem, podatnicy mają obowiązek dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeśli takie wyodrębnienie wydatków będzie możliwe, to przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Brak takiego prawa będzie w stosunku do wydatków poniesionych na towary i usługi wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi. Natomiast, jeżeli nie ma możliwości przypisania w całości poniesionych wydatków na realizację inwestycji do działalności gospodarczej, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a i następne ustawy.

Z treści wniosku wynika, że Państwo jako zarejestrowany czynny podatnik VAT realizują przedmiotową Inwestycję i ponoszą wydatki, które obejmują swoim zakresem: termomodernizację budynku szkoły, w tym ocieplenie ścian, stropów i przyziemia, wymianę stolarki okiennej i drzwiowej, instalację paneli fotowoltaicznych, wymianę kotła centralnego ogrzewania na zasilany gazem z podziemnych zbiorników oraz modernizację oświetlenia poprzez zastosowanie technologii LED.

Inwestycja będzie wykonana w budynku szkoły podstawowej, który służy wyłącznie czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT. Po zakończeniu realizacji Inwestycji charakter funkcjonowania Budynku nie ulegnie zmianie, będzie on nadal wykorzystywany wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy w zakresie edukacji publicznej. Zatem w związku z użytkowaniem Budynku, nie będą Państwo uzyskiwać żadnych innych przychodów, które podlegałyby opodatkowaniu podatkiem VAT.

W ramach realizacji Inwestycji zostanie zakupiona i zamontowana instalacja fotowoltaiczna.

Instalacja będzie wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (sprzedaż nadwyżek energii do sieci), jak i do czynności niepodlegających opodatkowaniu (zaspokajanie potrzeb energetycznych Szkoły). Nie mają Państwo możliwości przypisania wydatków na Instalację do poszczególnych kategorii czynności (opodatkowanych lub nieopodatkowanych VAT).

Pozostałe elementy Inwestycji (tj. ocieplenie, wymiana stolarki okiennej i drzwiowej, wymiana kotła, modernizacja oświetlenia) będą zdaniem Gminy służyć wyłącznie do działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, tj. realizacji zadań edukacyjnych.

W związku z ponoszeniem wydatków na Inwestycję, będą Państwo w stanie wyodrębnić wydatki dotyczące zakupu i montażu Instalacji.

Wskazali Państwo, że z uwagi na brak wykonywania w roku 2024 czynności opodatkowanych VAT w związku z funkcjonowaniem Szkoły, wyliczona w oparciu o przepisy Rozporządzenia proporcja (prewspółczynnik) wyniosła 0%. Po zakończeniu Inwestycji, w związku z możliwym osiąganiem dochodów z tytułu wprowadzania nadwyżki wyprodukowanej energii elektrycznej z Instalacji do sieci energetycznej, wartość proporcji zgodnie ze wzorem dla jednostki budżetowej z Rozporządzenia w oparciu o dane za rok 2025 powinna być wyższa niż 0%, lecz najprawdopodobniej nie przekroczy ona wartości 2%.

Odnosząc się do wydatków poniesionych w ramach Inwestycji na zakup i montaż Instalacji OZE należy zauważyć, że będzie ona wykorzystywana do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, jak i do wytwarzania energii elektrycznej, której dostawa będzie opodatkowana podatkiem VAT.

Tym samym, w przypadku, gdy nie mają/nie będą mieli Państwo możliwości przypisania ponoszonych wydatków na realizację Inwestycji odnoszących się do montażu instalacji fotowoltaicznej w całości do działalności gospodarczej, to przysługuje/będzie przysługiwało Państwu, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia. Zauważyć przy tym należy, że uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego mogą Państwo zrealizować, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2, jeżeli proporcja nie przekroczy 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń podatku naliczonego. Zasada ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g ustawy – ma również zastosowanie do proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Nie oznacza to jednak – jak już wskazano – że wskaźnik, który nie przekroczy 2% będzie pozbawiał podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W takiej sytuacji podatnik ma prawo wyboru, czy będzie dokonywał odliczania w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też zrezygnuje z tego prawa i nie będzie odliczał podatku naliczonego.

W konsekwencji, jeżeli wyliczony przez Państwa prewspółczynnik – na podstawie art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia – nie przekroczy 2% i uznają Państwo, że prewspółczynnik wynosi 0%, to mają/będą mieli Państwo prawo zrezygnować z prawa do odliczenia podatku naliczonego dotyczącego wydatków poniesionych na Inwestycję w zakresie wydatków poniesionych na Instalację OZE.

Z kolei odnośnie wydatków związanych z pozostałymi kosztami Inwestycji, wskazali Państwo, że będą one służyły wykonywaniu czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Wobec tego w tej sytuacji nie przysługuje/nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od ww. wydatków poniesionych w związku z realizacją Inwestycji.

Podsumowując, stwierdzam, że przysługuje/będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia części podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem i montażem Instalacji na Budynku. Jednakże w sytuacji, gdy prewspółczynnik Jednostki wykorzystującej Inwestycję do swojej działalności, będzie wynosił poniżej 2%, są/będą Państwo uprawnieni do uznania, że prewspółczynnik ten wynosi 0%, a w rezultacie do przyjęcia, że nie przysługuje/nie będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia VAT wynikającego z wydatków ponoszonych na Inwestycję w tej części.

Natomiast w części Inwestycji obejmującej wydatki związane z pozostałymi jej kosztami (poza tymi związanymi z zakupem i montażem Instalacji), nie przysługuje/nie będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w tym zakresie.

W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 2 i 3 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·      stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia;

·      zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym, Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym ich przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.

Dodatkowo wyjaśniam, iż wnioski o wydanie interpretacji indywidualnej rozpatrywane są w terminie, o którym mowa w art. 14d § 1 Ordynacja podatkowa, tj. bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosków. Ponadto, wszystkie wnioski o wydanie interpretacji indywidualnej załatwiane są z zachowaniem kolejności wpływu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:/KIS/wnioski albo/KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.