Interpretacja 0112-KDIL1-2.4012.79.2026.4.AK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 15 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT czynności wniesienia aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością udziału w nieruchomości.

Uzupełnił go Pan pismem z 30 marca 2026 r. (wpływ 3 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca.

Opis zdarzenia przyszłego

A. i B. C. mieli wspólność majątkową.

A.C. prowadzi działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT pod nazwą X.

Państwo C. w 2018 r. kupili działkę przy ul. (…) dla celów prowadzenia działalności gospodarczej.

W latach 2018-2020 Państwo C. budowali siedzibę firmy X na wyżej wymienionej działce. 8 lipca 2020 r. budynek został oddany do użytkowania.

29 stycznia 2023 r. zmarła B.C. Syn A. i B. C. odziedziczył w formie spadku 1/2 budynku oraz 1/2 gruntu przy ulicy (…).

Zgodnie z zawartą umową pomiędzy ojcem A.C., a synem D.C., spadkobierca (D.C.) wystawiał comiesięczne faktury do firmy X za użytkowanie przez firmę odziedziczonej części budynku i gruntu. Z uwagi na fakt, że D.C. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą oraz jest czynnym podatnikiem VAT, obciążał on firmę X fakturą VAT.

W 2026 r. A.C. podjął decyzję o przekształceniu swojej działalności w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, której wspólnikiem i Prezesem Zarządu zostanie D.C.. D.C. w związku z powyższym chciałby wnieść aportem do spółki swoją połowę odziedziczonego wcześniej budynku i gruntu. Uzgodniono, że byłaby to równowartość środka trwałego aktualnie posiadanego przez firmę X (w wymiarze 1/2) tj. grunt (…) zł oraz budynek (…) zł.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Pytanie

Czy po dokonaniu czynności wniesienia aportem do spółki z o.o. udziału w prawie własności nieruchomości, nadal będzie Pan prowadził jednoosobową działalność gospodarczą?

Odpowiedź

Po wniesieniu aportem nieruchomości Wnioskodawca nadal będę prowadził jednoosobową działalność gospodarczą.

Pytanie

Co będzie zapłatą dla Pana za wniesiony aport:

• czy po wniesieniu aportem do spółki z o.o. udziału w prawie własności nieruchomości otrzyma Pan udziały w spółce z o.o.?

Odpowiedź

Aktualnie (po notarialnym przekazaniu udziałów przez ojca A.C.) Wnioskodawca jest 90% właścicielem udziałów w spółce Y sp. z o.o., do której planuje przenieść prawo do własności budynku.

Pytanie

Jaki jest/będzie przedmiot działalności spółki z o.o., do której planuje Pan wnieść aportem udział w prawie własności nieruchomości?

Odpowiedź

Spółka, do której Wnioskodawca planuje wnieść aportem udział zajmuje się sprzedażą, montażem i serwisem bram garażowych, okien oraz drzwi.

Pytanie

Czy przysługujący Panu udział w prawie własności nieruchomości był/jest wykorzystywany w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej; proszę wyjaśnić.

Odpowiedź

Wnioskodawca nigdy nie wykorzystywał w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (JDG) nieruchomości, o której mowa.

Pytanie

Czy oddał Pan nieruchomość (w tym na rzecz firmy X), w której własności udziały będą przedmiotem aportu: w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów:

• jeśli tak, to proszę wskazać, na jaki okresie udostępniał Pan ww. prawo użytkowania osobom trzecim;

• czy nieruchomość była udostępniana odpłatnie czy bezpłatnie;

• jakie pożytki Pan czerpał z tego tytułu;

• czy dokonywał lub będzie Pan dokonywał rozliczeń z tytułu zawartej umowy(umów);

• czy dokumentował/będzie Pan dokumentować czynność najmu/dzierżawy/użyczenia; jeśli tak, proszę wyjaśnić dlaczego.

Odpowiedź

Tak, po odziedziczeniu praw własności w nieruchomości przy ul. (…), Wnioskodawca oddał ją na podstawie prywatnej umowy w najem firmie X.

Nieruchomość została wynajęta na 10 lat.

Nieruchomość była wynajmowana odpłatnie.

Wnioskodawca otrzymywał płatność za najem w 2025 r. w wysokości: (...) zł.

Wnioskodawca regularnie otrzymywał płatności za umowę najmu.

Najem został udokumentowany umową oraz fakturami. (Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, Wnioskodawca najmował nieruchomość prywatnie, jednak firmie, nie osobie prywatnej, Wnioskodawca nie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W związku z tym, w każdym miesiącu, zgodnie z umową Wnioskodawca wystawiał na firmę X fakturę VAT).

Pytanie

Czy jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, jeśli tak, to od kiedy i z jakiego tytułu?

Odpowiedź

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT od 24 kwietnia 2020 r.

Pytanie

Czy wykorzystywał Pan udziały w prawie własności nieruchomości będące przedmiotem aportu wyłącznie do działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

Odpowiedź

Nie, Wnioskodawca nie wykorzystywał nieruchomości do działalności gospodarczej. Nieruchomość jest własnością prywatną, Wnioskodawca wynajmuje ją prywatnie i płaci od tej czynności ryczałt od najmu prywatnego.

Pytanie

Czy miało miejsce pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług budynku (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), którego udziały wniesie Pan aportem?

Odpowiedź

Zasiedlenie miało miejsce przez X w 2020 roku.

Rodzice A. i B. C., mieli wspólność majątkową z tego powodu obojgu należało się 50% udziałów, a po śmierci matki to Wnioskodawca odziedziczył 50% praw własności do nieruchomości zgodnie z dobrowolną decyzją innych spadkobierców.

Pytanie

Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynku lub jego części a dostawą upłynie okres co najmniej 2 lat?

Odpowiedź

Tak

Pytanie

Czy ponosił Pan nakłady na ulepszenie budynku, wynoszące więcej niż 30% wartości początkowej budynku, w stosunku do których miał Pan prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?

Odpowiedź

Nie

Pytanie

Czy od momentu oddania ww. budynku do użytkowania po poniesieniu nakładów na ulepszenie przekraczających 30% wartości początkowej do aportu, upłynie co najmniej 2 lata?

Odpowiedź

Nie dotyczy z uwagi na odpowiedź w punkt 5.

Pytanie

Czy od zdarzenia przyszłego D.C. będzie musiał zapłacić podatek od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, nie jest Pan zobowiązany zapłacić podatku od towarów, i usług– art. 15 ust. 2 ustawy. Zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny" to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. D.C. nie wykorzystywał nabytego spadku do prowadzenia działalności gospodarczej, a jedynie przyjął go do majątku prywatnego oraz korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Odnosząc się do zagadnienia odpłatnej dostawy towarów zauważyć należy, że odpłatności (wynagrodzenia) nie można utożsamiać jedynie ze świadczeniem pieniężnym. Również świadczenie o charakterze rzeczowym może stanowić wynagrodzenie. Przykładowo więc zamiana towarów, zamiana towaru na usługę i odwrotnie, wydanie towarów (świadczenie usług) w zamian za wierzytelności, itp., będzie uznane odpowiednio za odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług. Mamy bowiem w tym wypadku do czynienia z konkretną korzyścią, która należna jest za dokonywane świadczenie.

W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt: I FPS 2/11.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195–221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Zgodnie z art. 195 ww. ustawy współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.

Zgodnie z art. 196 § 1 ww. ustawy:

Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy:

Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:

Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozrządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzenie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy „dostawa” oznacza zatem wszelkiego rodzaju rozporządzenie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu).

Wobec powyższego należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, polegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzenia towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra, a ponadto musi być to czynność prawna odpłatna.

Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aport pieniężny), rzeczy lub prawa (aport rzeczowy) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

Wniesienie wkładu wiąże się z przeniesieniem na spółkę wszelkich praw do przedmiotu wkładu, a więc także prawa własności, jeżeli przysługuje ono wspólnikowi.

Z odpłatnością za dane świadczenie mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy świadczeniem a zapłatą istnieje adekwatny związek. Odpłatność może przybrać różne formy – nie jest warunkiem, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu.

W związku z tym, powyższa transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny (z którego wynika konieczność opodatkowania VAT).

W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że aport udziału w nieruchomości, będzie traktowany na równi z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Z art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Z określonego w ustawie zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynika, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności działa jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej – zawarta w ustawie – ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczy.

Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek:

·      po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług;

·      po drugie – czynność wykonywana jest przez podmiot, który w jej ramach działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jej odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W kwestii uznania majątku za „prywatny” istotne jest orzeczenie TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. W ww. orzeczeniu TSUE stwierdził, że aby majątek uznać za prywatny musi on być w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych.

Zatem „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania w całym okresie posiadania. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że aby uznać, że mamy do czynienia ze sprzedażą majątku prywatnego, osoba fizyczna w całym okresie posiadania nieruchomości musi wykazywać zamiar wykorzystania jej do celów prywatnych, osobistych.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.

Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że aby składniki majątku stanowiły majątek prywatny, to podatnik musi w całym okresie ich posiadania wykazywać zamiar wykorzystywania, w ramach majątku osobistego.

Z opisu sprawy wynika, że odziedziczył Pan udział w prawie własności nieruchomości przy ul. (…). Zgodnie z zawartą umową pomiędzy A.C., a Panem – wystawiał Pan comiesięczne faktury do firmy X za użytkowanie przez firmę odziedziczonej części budynku i gruntu. Wskazał Pan, że z uwagi na fakt, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą oraz jest Pan czynnym podatnikiem VAT, obciążał Pan firmę X fakturą VAT. W 2026 r. A.C. podjął decyzję o przekształceniu swojej działalności w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, której wspólnikiem i Prezesem Zarządu Pan zostanie. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazał Pan, że chciałby Pan wnieść aportem do spółki swoją połowę odziedziczonego wcześniej budynku i gruntu. Uzgodniono, że byłaby to równowartość środka trwałego posiadanego przez firmę X (w wymiarze ½). Wskazał Pan także, że po wniesieniu aportem nieruchomości nadal będzie Pan prowadził jednoosobową działalność gospodarczą. W odpowiedzi na pytanie – co będzie dla Pana zapłatą za wniesiony aport, wskazał Pan, że aktualnie (po notarialnym przekazaniu udziałów przez A.C.) jest Pan 90% właścicielem udziałów w spółce Y sp. z o.o. do której planuje Pan przenieść prawo własności budynku. Wskazał Pan także, że udział w prawie własności nieruchomości nie był wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (jdg). Wskazał Pan także, że nieruchomość została wynajęta na 10 lat. Nieruchomość była wynajmowana odpłatnie. Otrzymał Pan płatność za najem w 2025 r. w wysokości (...) zł. Regularnie otrzymywał Pan płatności za umowę najmu. Najem został udokumentowany umową oraz fakturami. Jest Pan czynnym podatnikiem VAT od 24 kwietnia 2020 r. Wskazał Pan także, że nieruchomość jest własnością prywatną i płaci Pan od tej czynności ryczałt od najmu prywatnego. Na pytanie, czy miało miejsce pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy budynku, którego udziały wniesie Pan aportem – wskazał Pan, że zasiedlenie miało miejsce przez X w 2020 r. Wskazał Pan także, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynku lub jego części upłynął okres co najmniej 2 lat. Nie ponosił Pan nakładów na ulepszenie budynku, wynoszące więcej niż 30% wartości początkowej budynku, w stosunku do których miał Pan prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy od zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku Wnioskodawca będzie musiał zapłacić podatek od towarów i usług.

Należy podkreślić, że przez termin „zamiar” należy pojmować nie wolę wewnętrzną, ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych możliwych do stwierdzenia okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru nie można poprzestawać tylko na oświadczeniach zainteresowanej osoby, lecz muszą istnieć obiektywne dowody potwierdzające przeznaczenie danego składnika majątku wyłącznie do celów prywatnych. Jak wynika z powyższego w niniejszej sprawie nie miało to miejsca.

Analiza przedstawionego opisu sprawy, dokonana w kontekście powołanych wyżej przepisów prawa prowadzi do wniosku, że opisane przez Pana zamierzone działania będą podjęte nie w celu wykorzystywania udziałów w przedmiotowej nieruchomości do zaspokojenia potrzeb osobistych, tylko w celach prowadzenia działalności gospodarczej.

W Pana przypadku brak jest czynności charakteryzującej zarząd majątkiem osobistym. Cele gospodarcze leżą u podstaw Pana działania.

Planowana czynność wniesienia aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością udziału w nieruchomości wpisuje się w katalog czynności, które zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku od towarów i usług dla dostawy nieruchomości spełniających określone w tych przepisach warunki.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeśli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części, kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie, i jaki okres upłynął od tego momentu.

Według art. 2 pkt 14 ustawy przez pierwsze zasiedlenie rozumie się:

Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy:

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Z opisu sprawy wynika, że dostawa nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim. Pierwsze zasiedlenie budynku miało miejsce w 2020 r. W stosunku do opisanej nieruchomości nie ponoszono nakładów na ulepszenie przekraczających 30% wartości początkowej.

Podsumowując, stwierdzam, że czynność wniesienia aportem do spółki z o.o. udziału we własności nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Strony transakcji mogą przy tym wybrać opcję opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy w związku z art. 43 ust. 11 ustawy (po spełnieniu warunków określonych w tych przepisach).

Tym samym Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związana przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pan ponosi ryzyko związane ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłam się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno – skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.