Moment odliczenia podatku VAT z otrzymanych faktur.
Podatnik wykonuje usługi ciągłe i wystawia faktury z datą sprzedaży ostatniego dnia miesiąca, ale faktury są wystawiane w miesiącu następnym. Współpracuje z podwykonawcami, którzy wystawiają faktury na niego w podobnym schemacie. Powoduje to, że podatnik musi odprowadzić VAT należny w miesiącu sprzedaży, ale może odliczyć VAT naliczony dopiero w miesiącu otrzymania faktury, co skutkuje miesięcznym kredytowaniem…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 19 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy wskazania, czy w związku z wyrokiem Sądu Unii Europejskiej w sprawie T-689/24 będzie miał Pan prawo do odliczania podatku VAT wynikającego z otrzymanych faktur, w miesiącu powstania obowiązku podatkowego nabytych przez Pana usług.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wykonuje Pan usługi ciągłe na podstawie zestawień rozliczeniowych w okresach miesięcznych oraz wystawia Pan faktury w miesiącu następującym po miesiącu rozliczeniowym z datą sprzedaży ostatniego dnia miesiąca z zestawienia, którego dotyczy faktura. Ostatecznie w kilku przypadkach datą wystawienia jest np. 02.02 z datą sprzedaży 31.01. Podczas realizacji zleceń współpracuje Pan z podwykonawcami, którzy również wystawiają, tym razem na Pana, faktury za usługi w podobnym schemacie, czyli z datą wystawienia miesiąca następującego po miesiącu sprzedaży.
Wynikiem tego jest konieczność odprowadzenia przez podatnika podatku VAT należnego bez potrącenia podatku naliczonego z faktur zakupowych od podwykonawców (należny – obowiązek podatkowy wg miesiąca sprzedaży, naliczony od podwykonawców – możliwość odliczenia w miesiącu wpływu faktury, czyli w miesiącu następnym). Efektem całości jest miesięczny okres kredytowania przez Pana części podatku VAT wynikającego z faktur wystawionych od podwykonawców, na co często musi Pan zaciągać dodatkowe zobowiązania.
11 lutego 2026 r., w wyroku T-689/24 Sąd Unii Europejskiej stwierdził, że tego typu postępowanie jest niezgodne z zasadami Dyrektywy Unijnej w podatku VAT i zezwolił na odliczanie podatku VAT naliczonego od faktur, którego dotyczy sprzedaż w miesiącu wystąpienia u sprzedawcy obowiązku podatkowego, czyli w miesiącu sprzedaży z faktury zakupowej.
Pytanie
Czy w związku z wyrokiem Sądu Unijnego podatnik ma prawo do odliczania podatku VAT zgodnie z wyrokiem T-689/24?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, ma Pan do tego prawo, ponieważ Dyrektywa Unijna jest ustawą wyższą od polskiej ustawy o podatku VAT.
Zgodnie z Wyrokiem Sądu Unii Europejskiej T-698/24, zamierza Pan odliczać VAT naliczony od faktur kosztowych wystawionych w następnym miesiącu, o ile będzie Pan w ich posiadaniu do daty złożenia deklaracji JPK_VAT7 za rozliczany miesiąc.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”::
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy,
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
Natomiast terminy odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymanych faktur zostały określone w art. 86 ust. 10-13 ustawy.
Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
Z opisu sprawy wynika, że wykonuje Pan usługi ciągłe na podstawie zestawień rozliczeniowych w okresach miesięcznych oraz wystawia Pan faktury w miesiącu następującym po miesiącu rozliczeniowym z datą sprzedaży ostatniego dnia miesiąca z zestawienia, którego dotyczy faktura. Ostatecznie w kilku przypadkach datą wystawienia jest np. 02.02 z datą sprzedaży 31.01. Podczas realizacji zleceń współpracuje Pan z podwykonawcami, którzy również wystawiają, tym razem na Pana faktury za usługi w podobnym schemacie, czyli z datą wystawienia miesiąca następującego po miesiącu sprzedaży. Wynikiem tego jest konieczność odprowadzenia przez podatnika podatku VAT należnego bez potrącenia podatku naliczonego z faktur zakupowych od podwykonawców (należny – obowiązek podatkowy wg miesiąca sprzedaży, naliczony od podwykonawców – możliwość odliczenia w miesiącu wpływu faktury, czyli w miesiącu następnym). Wskazał Pan, że 11 lutego 2026 r., w wyroku T-689/24 Sąd Unii Europejskiej stwierdził, że tego typu postępowanie jest niezgodne z zasadami Dyrektywy Unijnej w podatku VAT i zezwolił na odliczanie podatku VAT naliczonego od faktur, którego dotyczy sprzedaż w miesiącu wystąpienia u sprzedawcy obowiązku podatkowego, czyli w miesiącu sprzedaży z faktury zakupowej.
Pana Wątpliwości dotyczą wskazania, czy w związku z wyrokiem Sądu Unii Europejskiej w sprawie T-689/24 będzie miał Pan prawo do odliczania podatku VAT wynikającego z otrzymanych faktur, w miesiącu powstania obowiązku podatkowego nabytych przez Pana usług.
Jak już wyżej wskazano prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki wstępne, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Prawo do odliczenia podatku naliczonego generalnie skorelowane jest z momentem, w którym podatek VAT staje się wymagalny, czyli z momentem powstania obowiązku podatkowego. Jednakże, aby podatnik skorzystał z tego prawa muszą zostać spełnione jeszcze dwie przesłanki, tj. transakcja faktycznie zaistniała i podatnik posiada fakturę dokumentującą tę transakcję.
Zatem, odliczenia podatku naliczonego na podstawie przepisów ustawy, w odniesieniu do nabytych towarów lub wyświadczonych usług – co do zasady – można dokonać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie następujące przesłanki:
· powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług (art. 86 ust. 10),
· doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług (art. 86 ust. 10),
· podatnik jest w posiadaniu (otrzymał) faktury dokumentującej tę transakcję (art. 86 ust. 10b).
W konsekwencji, nie będzie Pan mógł, odliczyć podatku naliczonego z faktur VAT w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do tych usług powstał obowiązek podatkowy, w sytuacji, gdy faktury dokumentujące dokonanie zakupu w danym okresie rozliczeniowym zostaną otrzymane przez Pana w kolejnym okresie rozliczeniowym.
Będzie mógł Pan skorzystać z prawa do odliczenia podatku VAT z ww. faktur w rozliczeniu za okres, w którym spełnione będą trzy przesłanki: powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych usług, doszło do nabycia tych usług oraz otrzyma Pan fakturę dotyczącą tej transakcji.
W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie, będzie mógł Pan zrealizować swoje prawo do odliczenia podatku VAT w rozliczeniu za okres otrzymania faktury.
Odnosząc się do powołanego przez Pana wyroku Sądu Unii Europejskiej z 11 lutego 2026 r. T-689/24, wskazać należy, że w ww. wyroku Sąd Unii Europejskiej orzekł, że:
Artykuł 167, art. 168 lit. a) i art. 178 lit. a) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, a także zasady neutralności podatku od wartości dodanej (VAT) i proporcjonalności należy interpretować w ten sposób, że:
stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym, z których wynika, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego w deklaracji składanej za okres, w którym spełnił warunki materialne skorzystania z tego prawa, jeżeli w okresie tym nie otrzymał odpowiedniej faktury, pomimo że fakturę tę otrzymał jeszcze przed złożeniem tej deklaracji.
Artykuł 256 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej z dnia 25 marca 1957 r. (Dz. U. 2004 Nr 90, poz. 864) stanowi, że:
1. Sąd jest właściwy do rozpoznawania w pierwszej instancji skarg określonych w artykułach 263, 265, 268, 270 i 272, z wyjątkiem skarg powierzonych sądowi wyspecjalizowanemu utworzonemu na mocy artykułu 257 i skarg zastrzeżonych na mocy Statutu dla Trybunału Sprawiedliwości. Statut może przyznać Sądowi właściwość w innych kategoriach skarg. Od orzeczeń wydanych przez Sąd na mocy niniejszego ustępu przysługuje, na warunkach i w zakresie określonym przez Statut, prawo odwołania się do Trybunału Sprawiedliwości, ograniczone do kwestii prawnych.
2. Sąd jest właściwy do rozpoznawania skarg wniesionych przeciwko orzeczeniom sądów wyspecjalizowanych. Orzeczenia wydane przez Sąd na mocy niniejszego ustępu mogą zostać w drodze wyjątku, na warunkach i w zakresie określonym przez Statut, poddane kontroli Trybunału Sprawiedliwości, jeżeli zachodzi poważne ryzyko naruszenia jedności lub spójności prawa Unii.
3. Sąd jest właściwy do rozpoznawania pytań prejudycjalnych przedkładanych na mocy artykułu 267, w poszczególnych dziedzinach określonych w Statucie. Jeżeli Sąd uzna, że sprawa wymaga orzeczenia co do zasad, które może mieć wpływ na jedność lub spójność prawa Unii, może on przekazać tę sprawę do rozpoznania Trybunałowi Sprawiedliwości.
Orzeczenia wydane przez Sąd w sprawach pytań prejudycjalnych mogą zostać w drodze wyjątku, na warunkach i w zakresie określonym przez Statut, poddane kontroli Trybunału Sprawiedliwości, jeżeli zachodzi poważne ryzyko naruszenia jedności lub spójności prawa Unii.
Należy wskazać, że zgodnie z art. 62. – Protokół (nr 3) w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Dz. U. UE. C. 2012. 326. 210):
Jeżeli w sprawach przewidzianych w artykule 256 ustęp 2 i 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, pierwszy rzecznik generalny uzna, że zachodzi poważne ryzyko naruszenia jedności lub spójności prawa Unii, może wystąpić do Trybunału Sprawiedliwości z wnioskiem o poddanie orzeczenia Sądu kontroli.
Wniosek musi zostać złożony w terminie jednego miesiąca od wydania orzeczenia przez Sąd. W terminie miesiąca od otrzymania wniosku pierwszego rzecznika generalnego, Trybunał decyduje, czy poddać orzeczenie kontroli.
Jak stanowi art. 62b Protokołu:
W przypadkach przewidzianych w artykule 256 ustęp 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w przypadku braku wniosku o poddanie orzeczenia kontroli lub decyzji o otwarciu procedury kontroli, odpowiedzi udzielone przez Sąd na zadane mu pytania stają się skuteczne z chwilą wygaśnięcia terminów określonych w artykule 62 akapit drugi. W przypadku otwarcia procedury kontroli odpowiedzi, które zostały poddane kontroli, stają się skuteczne wraz z zakończeniem tej procedury, chyba że Trybunał postanowi inaczej. Jeżeli Trybunał uzna, że orzeczenie Sądu narusza jedność lub spójność prawa Unii, odpowiedź udzielona przez Trybunał na pytania będące przedmiotem kontroli zastępuje odpowiedź Sądu.
Wskazać należy w odniesieniu do wyroku SUE w sprawie T-689/24, że wynika z niego wprawdzie, że podatnik może dokonać odliczenia podatku naliczonego za okres rozliczeniowy, w którym spełnił warunki materialne do skorzystania z tego prawa, jeżeli fakturę dokumentującą nabycie towaru lub usługi otrzymał przed złożeniem deklaracji rozliczeniowej za ten okres.
Jednakże pierwszy rzecznik generalny, zgodnie z art. 62 Protokołu nr 3 w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, przedstawił wniosek o poddanie ww. orzeczenia szczególnej procedurze kontroli. Sprawie nadano sygnaturę C-167/26 RX.
Decyzją z 26 marca 2026 r. w sprawie C-167/26 RX Trybunał postanowił poddać szczególnej procedurze kontroli orzeczenie T-689/24. W związku z powyższym w sprawie znajduje zastosowanie przepis art. 62b Protokołu (nr 3), w świetle którego, w przypadku otwarcia procedury kontroli, orzeczenie T-689/24, które zostało poddane kontroli, staje się skuteczne wraz z zakończeniem tej procedury (chyba że Trybunał postanowi inaczej). Jeżeli natomiast Trybunał uzna, że orzeczenie Sądu narusza jedność lub spójność prawa Unii, odpowiedź udzielona przez Trybunał na pytania będące przedmiotem kontroli zastępuje odpowiedź Sądu.
Zatem do czasu zakończenia procedury kontroli orzeczenia, wyrok TSUE w sprawie T-689/24 jest nieskuteczny, co oznacza, że nie może Pan skutecznie powoływać się na to orzeczenie w celu realizacji prawa do odliczenia w innym terminie niż wynikający z obowiązujących przepisów prawa.
Podsumowując należy stwierdzić, że nie będzie mógł Pan odliczyć podatku naliczonego VAT z otrzymanych faktur VAT w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych usług powstał obowiązek podatkowy, w sytuacji, gdy faktury dokumentujące dokonanie zakupu w danym okresie rozliczeniowym otrzymał Pan w kolejnym okresie rozliczeniowym. Będzie mógł Pan skorzystać z prawa do odliczenia podatku VAT z ww. faktur w rozliczeniu za okres, w którym spełnione będą trzy przesłanki: powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych usług, doszło do nabycia tych usług oraz otrzyma Pan fakturę dotyczącą tej transakcji.
Tym samym, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo