Obowiązek rozpoznania importu usług, obowiązek zarejestrowani się do VAT-UE i rozliczenia podatku VAT oraz złożenia deklarację VAT-9M.
Podatniczka jest emerytką, we wspólności majątkowej małżeńskiej, wynajmuje sezonowo 5 pokoi w swoim domu w Polsce. Nie jest czynnym podatnikiem VAT, posiada NIP. Korzysta z platformy „A” (Booking.com) z siedzibą w Holandii, która pośredniczy w rezerwacjach. Platforma nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, jest podatnikiem VAT UE. Umowy najmu zawierane są…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 3 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie wskazania:
- czy nabyta usługa od „A”, stanowi dla Pani import usług i jest Pani zobowiązana do naliczenia i zapłaty podatku VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2),
- czy w związku z importem usług musi Pani zarejestrować się do VAT-UE, rozliczyć podatek VAT od faktur „A” oraz złożyć deklarację VAT-9M (część pytania oznaczonego we wniosku nr 3).
Uzupełniła go Pani pismem z 3 maja 2026 r. (wpływ 8 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 7 maja 2026 r. (wpływ 12 maja 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pani we wspólności majątkowej małżeńskiej. Jest Pani emerytką. Są Państwo właścicielami domu mieszkalnego w „B”, którego część (5 pokoi) została przeznaczona na pokoje dla wczasowiczów. Każdy z 5 pokoi posiada salon z aneksem kuchennym, sypialnię i węzeł sanitarny.
Pokoje są wynajmowane sezonowo, w okresie letnim. W minionym sezonie z tytułu najmu pokoi uzyskali Państwo przychód nie przekraczający 60 tys.
Do właściwego NUS złożyła Pani oświadczenie, że najem wspólnoty małżeńskiej będzie rozliczany ryczałtem przez Panią, jako przychód z najmu prywatnego (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT).
W ramach działalności najmu nie reklamuje się Pani w sposób zorganizowany i profesjonalny. Nie oferuje Pani żadnych usług o charakterze hotelarskim ani gastronomicznym, nie organizuje Pani czasu wolnego wczasowiczom. Samodzielnie przygotowuje Pani pokoje dla gości.
Najemców poszukuje Pani poprzez „A”, czasami zdjęcia okolicy i pokoi są zamieszczane na „C”. Profesjonalnej strony internetowej nie prowadzą Państwo. Wynajem ma charakter dodatkowego źródła dochodu gospodarstwa domowego i nie jest przez Państwa traktowany jako działalność wykonywana zawodowo. Nie planują Państwo zakupu kolejnych nieruchomości w celu wynajmu.
Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
1. W odpowiedzi na pytanie: „czy jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT”,
wskazała Pani:
Nie jestem czynnym podatnikiem VAT, posiadam numer NIP.
2. W odpowiedzi na pytanie: „czy „A” jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT w Polsce”,
wskazała Pani:
Nie. „A” pełni rolę podatnika VAT UE z racji iż usługodawca „A” (...) zarejestrowany jest w Holandii.
3. W odpowiedzi na pytanie: „czy „A” jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.),
wskazała Pani:
Tak. „A” prowadzi działalność jako pośrednik rezerwacji oraz potrącana jest prowizja od usług oraz rezerwacji.
4. W odpowiedzi na pytanie: „czy „A” posiada siedzibę działalności na terytorium Polski”,
wskazała Pani:
Nie. Siedziba „A” znajduje się w Holandii.
5. W odpowiedzi na pytanie: „czy „A” posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, które uczestniczy w świadczeniu usług będących przedmiotem wniosku”,
wskazała Pani:
Nie. Brak stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce dla usług pośrednictwa (inaczej FE).
6. W odpowiedzi na pytanie: „czy ma Pani zawartą umowę z „A” – jeśli tak, proszę wskazać postanowienia i obowiązki stron jakie wynikają z tej umowy (przy czym nie należy przesyłać treści umowy, a jedynie wskazać postanowienia/obowiązki stron z niej wynikające)”,
wskazała Pani:
Tak posiadam umowę z „A”.
Poniżej wypis z umowy dotyczący moich obowiązków:
2. OBOWIĄZKI OBIEKTU
2.1. Informacje o Obiekcie.
2.1.1. Informacje o Obiekcie muszą być zapewniane zgodnie z Zasadami i muszą być zgodne z formatami i standardami ustalonymi przez „A”. Informacje o Obiekcie nie mogą zawierać odniesień ani hiperłączy odsyłających do Obiektu lub osób trzecich, w tym profilu w mediach społecznościowych, strony internetowej, aplikacji bądź platformy. „A” zastrzega sobie prawo do edycji lub wykluczenia jakichkolwiek informacji, które są niepoprawne lub niekompletne bądź naruszają Umowę.
2.1.2. Obiekt oświadcza i zobowiązuje się, że Informacje o Obiekcie będą zawsze prawdziwe, dokładne i nie wprowadzą w błąd. Obiekt jest zawsze odpowiedzialny za udostępnianie prawidłowych, pełnych i aktualnych Informacji o obiekcie, w tym informacji o dodatkowej dostępności pokoi w pewnych okresach lub w przypadku wszelkich nadzwyczajnych zdarzeń lub sytuacji (np. remont lub budowa w obiekcie bądź w pobliżu obiektu). Obiekt będzie aktualizował Informacje o Obiekcie raz dziennie (lub częściej, jeśli zajdzie potrzeba), bezpośrednio online z użyciem (...), za pośrednictwem Dostawcy usług connectivity (według zastosowania i dostępności) lub w inny sposób, jaki wskaże „A”. Zmiany, aktualizacje i/lub poprawki dotyczące zdjęć i opisów będą przetwarzane przez „A” w możliwie najkrótszym czasie.
2.1.3. Informacje udostępniane przez Obiekt na Platformie pozostają wyłączną własnością Obiektu. Informacje dostarczane przez Obiekt mogą być edytowane lub modyfikowane przez „A”. a następnie tłumaczone na inne języki.
Tłumaczenia pozostają wyłączną własnością „A”. Edytowane i tłumaczone treści są przeznaczone do wyłącznego użytku przez „A” na Platformie i nie są wykorzystywane w żaden sposób ani w żadnej formie przez Obiekt w żadnym innym kanale dystrybucji lub sprzedaży ani do żadnych innych celów. Zmiany lub aktualizacje opisowych informacji o Obiekcie są niedozwolone bez uprzedniej pisemnej zgody „A”.
2.1.4. Obiekt nie jest zobowiązany do zaoferowania „A” cen i warunków, które są takie same lub lepsze od tych, które Obiekt oferuje na innych kanałach online lub offline. Jednakże nie będzie nadużywał usługi i systemu „A” poprzez przesyłanie lub stosowanie zawyżonych bądź wygórowanych cen albo warunków lub poprzez podejmowanie działań, których zamiarem jest bezzasadne korzystanie ze znacznych inwestycji „A” w Platformę i/lub markę „A” lub zaszkodzenie im w inny sposób.
2.1.5. „A” może dodać nagrodę do Ceny pokoju na własny koszt. W takim przypadku „A” zapłaci część Ceny pokoju w imieniu Gościa.
2.1.6. Obiekt sam decyduje o liczbie pokoi, które udostępnia na Platformie.
2.2. Prowizja.
2.2.1. Za każdą rezerwację pokoju dokonaną przez Gościa za pośrednictwem Platformy Obiekt płaci „A” prowizję („Prowizja”) obliczoną zgodnie z artykułem 2.2.2. Płatność jest przekazywana zgodnie z artykułem 2.3.
2.2.2. Łączna Prowizja za rezerwację jest równa wielokrotności:
(i) liczby noclegów w ramach pobytu Gościa w Obiekcie;
(ii) Ceny pokoju za noc (dla celów niniejszego artykułu dotyczącego obliczania Prowizji jedynymi podatkami wliczonymi w Cenę pokoju są podatek od wartości dodanej (VAT), podatek od towarów i usług (GST) lub wszelkie podobne podatki od sprzedaży), włącznie z innymi opłatami dodatkowymi i dopłatami, które są uwzględnione, dodane lub stanowią część oferowanej ceny, lub zostały wybrane lub zaakceptowane na Platformie przez Gościa przed jego zameldowaniem (takie jak śniadania, posiłki (niepełne lub pełne wyżywienie), wypożyczalnia rowerów. opłaty za późne wymeldowanie /wcześniejsze zameldowanie, opłaty za dodatkową osobę, opłaty klimatyczne, składane łóżka, bilety do teatru, opłaty za usługi itp.);
(iii) liczby pokoi zarezerwowanych przez Gościa; oraz
(iv) odpowiedniego odsetka Prowizji określonego w Umowie (plus Podatki i inne opłaty rządowe, jeśli mają zastosowanie).
2.2.3. „A” naliczy Prowizję w przypadku:
(i) overbookingu: w każdym przypadku, niezależnie od odstąpienia (udanego bądź nieudanego) od pobrania naliczonej Ceny pokoju; i/lub
(ii) naliczenia opłaty za odwołanie i/lub opłaty za niepojawienie się w Obiekcie.
Prowizja będzie naliczana zgodnie z potwierdzonymi rezerwacjami, przekazanymi do Obiektu i potwierdzonymi Gościowi przez „A”.
2.2.4. Obiekt powiadomi „A” o odstąpieniu od opłaty (za pokój) w przypadku niedojazdu lub płatnego odwołania oraz powiadomi o jakiejkolwiek nieważnej metodzie płatności za rezerwację z niedojazdem lub odwołaną rezerwację w ciągu 48 godzin od północy w dniu zaplanowanego wymeldowania. Następnie „A” poinformuje Gościa i Obiekt niezwłocznie obsłuży proces zwrotu kosztów dla Gościa (według zastosowania).
2.2.5. Obiekt ma obowiązek poinformowania „A” o obowiązujących podatkach i zmianach w podatkach (chyba że obowiązujące prawo stanowi inaczej), które zostaną pobrane od Gościa przez Obiekt w przypadku rezerwacji z przedpłatą lub w momencie wymeldowania w przypadku rezerwacji opłaconej w późniejszym terminie. O ile inaczej nie zostanie ustalone przez „A” lub o ile nie zezwalają na to obowiązujące przepisy prawa, cena wyświetlana Gościom na Platformie obejmuje Podatki.
2.2.6. Jeśli przepisy prawa, zasady i ustawodawstwo mające zastosowanie do Obiektu wymagają, aby ceny wyświetlane Gościom obejmowały Podatki, Obiekt skoryguje ceny tak szybko, jak to możliwe, a w każdym razie nie później niż 5 dni od tego z poniższych dwóch zdarzeń, które nastąpi wcześniej:
(i) zmiana lub wejście w życie odnośnych przepisów, zasad lub ustaw mających zastosowanie do Obiektu; oraz
(ii) powiadomienie przez „A”.
2.2.7. (...) pokazuje wszystkie rezerwacje dokonane w Obiekcie za pośrednictwem Platformy; pokazuje też odpowiednią Prowizję. Po upływie każdego miesiąca „A” dołoży wszelkich starań, aby złożyć elektroniczny raport rezerwacji („Elektroniczny raport rezerwacjo, który jest dostępny dla Obiektu w (...), zawierający rezerwacje wszystkich Gości, których data wyjazdu z Obiektu przypadła w poprzednim miesiącu.
2.3. Płatności na rzecz „A”.
2.3.1. Prowizje będą fakturowane i płacone w miesiącu kalendarzowym po dacie (zaplanowanego) wyjazdu Gościa, chyba że:
(i) Obiekt zgodził się odstąpić od naliczenia Ceny pokoju zgodnie z artykułem 2.2.4; lub
(ii) bezpłatne odwołanie zostało dokonane za pośrednictwem „A” zgodnie z zasadami Obiektu dotyczącymi odwołań.
2.3.2. Prowizja będzie opłacana zgodnie z następującymi warunkami:
(i) faktury są przetwarzane co miesiąc i udostępniane Obiektowi za pośrednictwem (...). „A” może również przesyłać faktury Obiektowi za pośrednictwem poczty elektronicznej;
(ii) Obiekt opłaca fakturę w ciągu 14 dni od daty faktury;
(iii) płatność jest dokonywana przez Obiekt bezpośrednio na rzecz „A” z wykorzystaniem Płatności wspomaganej (jeśli dotyczy) lub Polecenia zapłaty bądź, w przypadku gdy Polecenie zapłaty nie jest dostępne, przelewem bankowym na rachunek bankowy wskazany „A”. „A” może każdorazowo rozliczać fakturę (w całości lub w części) zgodnie z artykułem 4.4. Inne środki płatnicze (takie jak czek lub za pośrednictwem agencji płatniczych) nie mogą być przetwarzane przez „A” i dlatego nie będą akceptowane, o ile „A” nie wskaże inaczej. Obiekt pokrywa wszystkie opłaty bankowe za przekaz środków;
(iv) każda płatność Prowizji będzie dokonywana w rozliczonych środkach bez żadnych odliczeń ani potrąceń z tytułu Podatków, opłat importowych, ceł lub potrąceń jakiegokolwiek rodzaju, obecnie lub później nałożonych przez władze rządowe, fiskalne lub inne. Jeśli Obiekt jest zmuszony do dokonania takiego potrącenia lub odliczenia. Obiekt zapłaci na rzecz „A” wszelkie takie dodatkowe kwoty, jakie są niezbędne do zapewnienia otrzymania przez „A” pełnej kwoty (netto) podanej na fakturze, którą A otrzymałby bez potrącenia. Obiekt ponosi pełną odpowiedzialność za zapłatę wszelkich Podatków, opłat importowych, ceł i potrąceń ponad pełną kwotę (netto) Prowizji należną od Obiektu na rzecz „A”;
(v) Prowizja zafakturowana przez „A” jest płatna przez Obiekt w walucie (i jeśli ma to zastosowanie, po kursie wymiany) podanej na fakturze. „A” może wedle własnego uznania wystawiać faktury w głównej walucie (np. EUR lub USD) lub w lokalnej walucie Obiektu. Stosowanym kursem wymiany jest kurs międzybankowy (kurs zamknięcia o godz. 16:00 czasu urzędowego wschodnioamerykańskiego w ostatnim dniu miesiąca, którego dotyczy okres faktury) stosowany lub promulgowany przez największe międzynarodowe banki finansowe bądź firmy usługowe wybrane przez „A”.
2.3.3. Obiekt ponosi odpowiedzialność za potrącanie i zgłaszanie wszystkich Podatków mających zastosowanie do Prowizji zgodnie z odpowiednimi przepisami podatkowymi oraz praktykami i wnioskami organów podatkowych. Obiekt ponosi odpowiedzialność za płatności i przekazanie Podatków mających zastosowanie do Prowizji oraz wszelkich powiązanych odsetek i kar za opóźnienia w płatnościach nałożone przez organ podatkowy za nie potrącenie i niezgłoszenie jakichkolwiek podatków mających zastosowanie do Prowizji. W razie potrzeby Obiekt ponosi wyłączną odpowiedzialność za negocjowanie i uzgodnienie z właściwymi organami podatkowymi procedur podatkowych dotyczących Prowizji i wszelkich innych.
2.4.5. Wszelkie skargi i reklamacje dotyczące produktów lub usług świadczonych przez Obiekt będą rozpatrywane przez Obiekt bez konieczności angażowania „A”. „A” nie ponosi żadnej odpowiedzialności w związku z takimi skargami bądź reklamacjami. „A”, jako pośrednik, może na prośbę Gościa zaoferować Gościowi usługi (wsparcie) dla klienta „A” zawsze daje Obiektowi możliwość rozwiązania reklamacji.
Jeżeli Obiekt nie usunie istotnej nieprawidłowości (np. w przypadku udogodnień niezgodnych z Informacjami o Obiekcie, problemów związanych ze zdrowiem lub bezpieczeństwem), „A” może wypłacić Gościowi odszkodowanie lub znaleźć alternatywne zakwaterowanie o równym lub wyższym standardzie. „A” może wystawić Obiektowi fakturę na pokrycie odszkodowania i/lub kosztów alternatywnego zakwaterowania, jeżeli Obiekt nie będzie w stanie wykazać, że nie ponosi odpowiedzialności za istotną nieprawidłowość.
2.5. Overbooking, relokacja i odwołanie rezerwacji.
2.5.1. Obiekt zapewni Gościowi zarezerwowany pokój (zarezerwowane pokoje). Jeżeli Obiekt nie będzie w stanie tego zrobić, dołoży wszelkich starań, aby zapewnić Gościowi pokój zastępczy (pokoje zastępcze) lub inne odpowiednie zakwaterowanie o równym lub wyższym standardzie bez dodatkowych opłat dla Gościa. Obiekt niezwłocznie poinformuje „A” o braku możliwości zapewnienia Gościowi zarezerwowanego pokoju (zarezerwowanych pokoi) i potwierdzi, czy jest w stanie zaoferować odpowiednie alternatywne zakwaterowanie, za pośrednictwem obsługi klienta „A” zgodnie z procedurą „A” dotyczącą overbookingu określoną w (...).
Jeśli Gość poinformuje „A”, że Obiekt nie jest w stanie zapewnić zarezerwowanego pokoju (zarezerwowanych pokoi). Obiekt musi zaoferować alternatywne zakwaterowanie, począwszy od momentu, kiedy „A” poinformuje Obiekt o konieczności znalezienia alternatywy, w ciągu:
- w przypadku relokacji w dniu zameldowania lub w ciągu 24 godzin przed zameldowaniem: 30 minut;
- w przypadku relokacji w okresie od 24 godzin do 7 dni przed zameldowaniem: 2 godzin;
- w przypadku relokacji wcześniejszej niż 7 dni przed zameldowaniem: 24 godziny.
Jeżeli Obiekt nie znajdzie odpowiedniego alternatywnego zakwaterowania w określonym czasie lub jeżeli Gość odrzuci zaproponowaną przez Obiekt alternatywę, „A” dołoży wszelkich starań, aby znaleźć dla Gościa alternatywne zakwaterowanie.
Obiekt zwróci Gościowi i/lub „A” wszelkie uzasadnione koszty i wydatki (np. koszty alternatywnego zakwaterowania, transportu, połączeń telefonicznych) poniesione przez Gościa i/lub „A” w wyniku niemożności zapewnienia Gościowi zarezerwowanego pokoju (zarezerwowanych pokoi) przez Obiekt. Jakakolwiek kwota należna „A” na podstawie niniejszego artykułu 2.5.1 zostanie zapłacona przez Obiekt w ciągu 14 dni od otrzymania faktury. Na prośbę Obiektu „A” przedstawi szczegółowe zestawienie tych kosztów.
Obiekt nie może anulować rezerwacji dokonanej Online. W przypadku domniemanych lub podejrzewanych oszustw (np. w odniesieniu do rezerwacji, kart kredytowych, prania pieniędzy lub płatności Ceny pokoju) „A” może odwołać odnośną rezerwację. Jeśli skorzystano z Płatności wspomaganej, „A” może wstrzymać, zawiesić lub anulować przesyłanie powiązanych środków do Obiektu albo zobowiązać Obiekt do dokonania obciążenia zwrotnego w odniesieniu do powiązanych środków. „A” powiadomi Obiekt o jakichkolwiek działaniach, które podejmie na podstawie niniejszego artykułu 2.5.2.
2.5.3. Odwołania dokonywane przez Gości przed terminem, po którym obowiązuje opłata za odwołanie, nie będą skutkować obowiązkiem zapłaty Prowizji Odwołania dokonywane przez Gości po tym terminie skutkują obowiązkiem zapłaty Prowizji zgodnie z warunkami Umowy.
7. W odpowiedzi na pytanie: „czy z najemcami podpisywane są umowy na wynajem pokoi – jeśli tak, kto jest stroną tych umów: Pani czy „A””,
ostatecznie, w piśmie z 7 maja 2026 r. wskazała Pani:
„A” działa jako platforma pośrednicząca w rezerwacjach i nie jest stroną umowy najmu zawieranej z gośćmi. Umowa dotycząca pobytu zawierana jest bezpośrednio pomiędzy Panią jako właścicielem obiektu (wynajmującym) a gościem (najemcą).
Jednocześnie, odpowiadając bezpośrednio na pytanie Urzędu dotyczące podpisywania umów, wyjaśniam, że umowy najmu z gośćmi nie są zawierane w formie pisemnej (papierowej).
8. W odpowiedzi na pytanie: „czy „A” działa w Pani imieniu i na Pani rzecz”,
wskazała Pani:
Nie. „A” działa jako pośrednik łączy usługę między rezerwującym a partnerem oraz pobiera prowizję od partnera.
Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
1. Czy faktura od „A”, którą otrzyma Pani za usługę z zagranicy musi Pani traktować jak import usług z obowiązkiem naliczenia i zapłacenia przez Panią podatku VAT od prowizji, zgodnie z art. 28b i art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
2. Czy w związku z importem usług musi zarejestrować się Pani do VAT-UE, rozliczać VAT od faktur „A”, nawet jeśli nie jest Pani czynnym podatnikiem VAT złożyć deklarację VAT-9M (część pytania oznaczonego we wniosku nr 3 dotycząca podatku od towarów i usług).
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem:
Ad 1.
Ma Pani obowiązek naliczania, zapłacenia podatku VAT od prowizji naliczonej na fakturze od „A” (VAT odwrócony – od importu usług, zgodnie z art. 28b i art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT).
Ad 2.
W związku z importem musi zarejestrować się Pani do VAT-UE (poprzez formularz VAT-R),
- rozliczyć i zapłacić VAT od faktur „A”, nawet jeśli nie jest Pani podatnikiem czynnym VAT,
- złożyć deklarację VAT-9M.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
Według art. 2 pkt 1 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.
Zauważenia jednak wymaga, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z opisu sprawy wynika, że we wspólności majątkowej małżeńskiej jest Pani właścicielem domu mieszkalnego w „B”, którego część (5 pokoi) została przeznaczona na pokoje dla wczasowiczów. Pokoje są wynajmowane sezonowo, w okresie letnim. Nie jest Pani czynnym podatnikiem VAT, posiada Pani numer NIP. Najemców poszukuje Pani poprzez „A”. Posiada Pani umowę z „A”. „A” nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT w Polsce. „A” pełni rolę podatnika VAT UE z racji, iż usługodawca „A” (...). zarejestrowany jest w Holandii.
„A” prowadzi działalność jako pośrednik rezerwacji oraz potrącana jest prowizja od usług oraz rezerwacji.
Siedziba „A” znajduje się w Holandii. „A” nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, które uczestniczy w świadczeniu usług będących przedmiotem wniosku.
„A” działa jako platforma pośrednicząca w rezerwacjach i nie jest stroną umowy najmu zawieranej z gośćmi. Umowa dotycząca pobytu zawierana jest bezpośrednio pomiędzy Panią jako właścicielem obiektu (wynajmującym) a gościem (najemcą).
Umowy najmu z gośćmi nie są zawierane w formie pisemnej (papierowej).
„A” działa jako pośrednik łączy usługę między rezerwującym a partnerem oraz pobiera prowizję od partnera.
Pani wątpliwości w analizowanej sprawie w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą w pierwszej kolejności wskazania czy nabyta usługa od „A”, stanowi dla Pani import usług i jest Pani zobowiązana do naliczenia i zapłaty podatku VAT, zgodnie z art. 28b i art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy.
Odnosząc się do Pani wątpliwości w pierwszej kolejności należy ustalić miejsce opodatkowania nabytej przez Panią usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy bowiem, czy dane świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie. Regulacje prawne obowiązujące w tym zakresie, zostały zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług w rozdziale 3 działu V „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”.
Według art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany powyżej art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy.
Za podatników, w świetle art. 28a pkt 1 ustawy, uznawane są również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich. Natomiast przepis art. 28a pkt 2 ustawy uszczegóławia normę zawartą w pkt 1 lit. a, przez wskazanie, że pojęcie podatnika, na potrzeby ustalania miejsca świadczenia usług, obejmuje również sytuację, gdy podatnik, który wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą, nabywa usługi dla czynności niepodlegających opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e , art. 28f ust. 1 i 1a , art. 28g ust. 1 , art. 28i , art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n .
Przy czym, jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Według art. 28b ust. 3 ustawy:
W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku braku siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – miejscem świadczenia usług, jest stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Powołaną powyżej zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a przepisy wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy, nie przewidują innych zasad ustalenia miejsca świadczenia usług.
Ponadto, w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia.
I tak, zgodnie z art. 28e ustawy:
Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.
Także Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.) w art. 47 przewiduje, że miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomością, w tym usług rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość.
Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził Rozporządzeniem Wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284, s. 1) zmianę do Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77, str. 1, z późn. zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 – pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.
Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:
Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:
a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może stać się przedmiotem własności i posiadania;
b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść;
c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy;
d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.
Jednocześnie w myśl art. 31a ust. 1 rozporządzeniem 282/2011:
Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług;
b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
Według art. 31a ust. 2 lit. p rozporządzenia 282/2011:
Ustęp 1 obejmuje w szczególności pośrednictwo w sprzedaży, dzierżawie lub wynajmie nieruchomości oraz ustanowieniu lub przeniesieniu określonych udziałów w nieruchomościach lub praw rzeczowych dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one traktowane jako majątek rzeczowy, czy nie), inne niż pośrednictwo objęte ust. 3 lit. d).
Natomiast jak stanowi art. 31a ust. 3 lit. d rozporządzenia 282/2011:
Ustęp 1 nie ma zastosowania do pośrednictwa w świadczeniu usług zakwaterowania hotelowego lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, jeżeli pośrednik działa w imieniu i na rzecz osoby trzeciej.
Jednocześnie stosownie do art. 28d ustawy:
Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami przez pośredników działających w imieniu i na rzecz osób trzecich jest miejsce, w którym dokonywana jest podstawowa transakcja.
Wskazać należy, że czynność wynajmu przez Panią pokoi na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług wypełnia definicję działalności gospodarczej określoną w art. 15 ust. 2 ustawy. Wskazać należy, że bez znaczenia, dla uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu podatku VAT z tytułu wynajmu pokoi, pozostaje okoliczność jego wynajmu w ramach tzw. „najmu prywatnego”. W przepisach ustawy o podatku od towarów i usług nie występuje pojęcie „najmu prywatnego”. Na gruncie przepisów ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje czynności polegające na wykorzystywaniu towarów (w tym przypadku pokoi) w sposób ciągły dla celów zarobkowych, co w okolicznościach niniejszej sprawy ma miejsce. Spełnione są więc przesłanki, o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, wskazujące, że opisane we wniosku czynności polegające na wynajmie pokoi wpisują się w definicję działalności gospodarczej, a Pani jest podatnikiem z tego tytułu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Należy raz jeszcze podkreślić, że działalnością gospodarczą jest każda czynność najmu czy dzierżawy niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność tę zarejestrował czy nie.
Reasumując, skoro świadczy Pani usługi najmu za wynagrodzeniem, to w kontekście powołanych przepisów ustawy, najem ten stanowi, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, odpłatne świadczenie usług w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pani jest podatnikiem podatku VAT z tego tytułu.
Wskazać należy, że do nabywanej przez Panią od platformy „A” usługi polegającej na pośrednictwie w wynajmie pokoi zastosowanie znajdzie art. 28d ustawy – w przypadku gdy nabywcą tych usług jest podmiot niebędący podatnikiem lub art. 28b ustawy – w przypadku gdy nabywcą tych usług jest podatnik. Jak wskazano powyżej, jest Pani podatnikiem z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na krótkoterminowym najmie nieruchomości. Zatem w analizowanej sprawie miejsce świadczenia usług pośrednictwa przy usługach krótkotrwałego zakwaterowania należy ustalić zgodnie z art. 28b ustawy.
Do nabywanych usług nie będą miały zastosowania szczególne reguły ustalania miejsca świadczenia, o których mowa w art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n, w tym również w art. 28e ustawy. Opis sprawy wskazuje, że „A” działa jako platforma pośrednicząca w rezerwacjach i nie jest stroną umowy najmu zawieranej z gośćmi. „A” działa jako pośrednik, łączy usługę między rezerwującym a partnerem oraz pobiera prowizję od partnera. Zatem platforma ta działa jako pośrednik w imieniu i na rzecz osoby trzeciej. W konsekwencji usługa nabywana przez Panią od platformy „A” nie jest usługą, dla której miejsce świadczenia ustala się na podstawie art. 28e ustawy. Wskazać należy, że z art. 31a ust. 3 lit. d rozporządzenia 282/2011 wprost wynika, że pośrednictwo w świadczeniu usług zakwaterowania jeżeli pośrednik działa w imieniu i na rzecz osoby trzeciej nie stanowią usług związanych z nieruchomościami.
Należy przy tym wskazać, że z wniosku wynika że platforma „A” nie posiadała stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju. Zatem, miejsce opodatkowania usług pośrednictwa nabywanych od „A” należy ustalić zgodnie z ogólną zasadą dotyczącą ustalania miejsca świadczenia usług, o której mowa w art. 28b ust. 1 ustawy, tj. miejscem opodatkowania jest miejsce w którym usługobiorca (Pani) posiada siedzibę działalność gospodarczej. Tym samym, ww. usługi pośrednictwa są opodatkowane w Polsce.
Ponadto, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
b) usługobiorcą jest:
- w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b – podatnik, o którym mowa w art. 15 , lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15 , zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
- w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju – podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
- w pozostałych przypadkach – podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15 , posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
Według art. 17 ust. 2 ustawy:
W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie usług – rozumie się przez to świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się nabywca usługi. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, ma zastosowanie gdy miejscem świadczenia a tym samym opodatkowania ustalonym na podstawie przepisów ustawy jest terytorium Polski. Przy tym warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy względem usług jest spełnienie warunków dotyczących usługodawcy, jak i usługobiorcy.
Zatem, w świetle powołanych przepisów, z tytułu nabycia usługi pośrednictwa od „A” (podmiotu z Holandii) zobowiązana jest Pani do rozliczenia podatku od towarów i usług na zasadzie importu usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy. Jak wskazano miejscem opodatkowania nabywanej przez Panią usługi jest terytorium kraju, tj. Polska. Wobec powyższego, nabywana przez Panią ww. usługa od „A” stanowi import usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy, z tytułu którego jest Pani podatnikiem i to na Pani ciąży obowiązek rozliczenia nabywanej usługi.
Podsumowując, nabyta przez Panią usługa pośrednictwa od „A” stanowi dla Pani import usług i zgodnie z art. 28b i art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, jest Pani zobowiązana do naliczenia i zapłacenia podatku VAT od tej transakcji.
Tym, samym, Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.
Ponadto, Pani wątpliwości dotyczą również, kwestii, czy w związku z importem usług musi zarejestrować się Pani do VAT-UE, rozliczać VAT od faktur „A”, nawet jeśli nie jest Pani czynnym podatnikiem VAT i złożyć deklarację VAT-9M.
Na mocy art. 97 ust. 1 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15 i art. 15a, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.
Jak stanowi art. 97 ust. 3 ustawy:
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio również do podatników, o których mowa w art. 15, innych niż wymienieni w ust. 1 i 2, którzy:
1) nabywają usługi, do których stosuje się art. 28b, jeżeli usługi te stanowiłyby u nich import usług;
2) świadczą usługi, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4, dla podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej.
W myśl art. 99 ust. 1 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c , art. 133 i art. 138g ust. 2.
W świetle art. 99 ust. 9 ustawy:
W przypadku gdy podatnicy wymienieni w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 nie mają obowiązku składania deklaracji podatkowej, o którym mowa w ust. 1-3 lub 8, deklarację podatkową składa się w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.
Jak stanowi art. 99 ust. 14 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 8 i 9, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejsca ich składania, w celu umożliwienia rozliczenia podatku.
Powyższa delegacja zrealizowana została poprzez wydanie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 stycznia 2025 r. w sprawie wzorów deklaracji o podatku od towarów i usług od podmiotów innych niż zarejestrowane jako podatnicy VAT czynni (t. j. Dz. U. poz. 131).
Zgodnie z § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia:
Określa się wzór deklaracji o podatku od towarów i usług (VAT-9M), o której mowa w art. 99 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, wraz z objaśnieniami, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia.
Według powyższego wzoru, deklaracja VAT-9M jest przeznaczona dla podatników, którzy nie mają obowiązku składania okresowych deklaracji VAT-8, dokonujących importu usług bądź nabywających towary lub usługi, dla których, jako nabywcy są podatnikami. A zatem, odrębna deklaracja VAT-9M z tytułu importu usług składana jest tylko w przypadku, kiedy to podatnik nie składa deklaracji JPK_V7, JPK_V7K albo VAT-8.
W przypadku importu usług, do których zastosowanie ma art. 28b ustawy, podatek ma obowiązek naliczyć nabywca usług. Zatem w przedmiotowej sprawie Pani jako usługobiorca, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, jest podmiotem zobowiązanym do rozliczenia importu usługi pośrednictwa od „A” – podmiotu, który nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.
Z wniosku nie wynika, aby składała Pani deklarację VAT-8. W konsekwencji zobowiązana jest Pani do rozliczenia importu usługi pośrednictwa i złożenia deklaracji VAT-9M za każdy miesiąc w którym wystąpiła transakcja z firmą „A”, w związku z obowiązkiem rozpoznania importu usług.
Ponadto w związku z importem usług, którego podstawę stanowi art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. art. 28b ustawy, jest Pani zobowiązana dokonać rejestracji dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych. W konsekwencji, powinna dokonać Pani zgłoszenia rejestracyjnego na podstawie art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy, jako podatnik nabywający usługi do których stosuje się art. 28b ustawy oraz wykazać usługi pośrednictwa w deklaracji VAT-9M.
Podsumowując, w związku z importem usług musi zarejestrować się Pani do VAT-UE, rozliczać podatek VAT od importu usług pośrednictwa od „A” i składać deklarację VAT-9M.
Zatem, Pani stanowisko zgodnie, z którym musi zarejestrować się Pani do VAT-UE, rozliczyć i zapłacić VAT od faktur od „A”, nawet jeśli nie jest Pani podatnikiem czynnym VAT oraz złożyć deklarację VAT-9M (część pytania oznaczonego we wniosku nr 3), jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz ewidencji i identyfikacji podatników i płatników podlega odrębnemu rozpatrzeniu.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych/zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo