Interpretacja 0112-KDIL1-3.4012.156.2026.2.KK

Interpretacja indywidualna  – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

-    prawidłowe - w zakresie wskazania czy faktury sprzedaży, wystawiane na rzecz kontrahenta zarejestrowanego w Słowacji, dotyczące dostaw towarów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w ww. kraju, nie będą od 1 kwietnia 2026 r. objęte obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),

-    nieprawidłowe - w zakresie wskazania czy faktury sprzedaży, wystawiane przez Spółkę na rzecz kontrahenta zarejestrowanego w innym kraju członkowskim niż Polska, dotyczące dostaw towarów i świadczenia usług (nieobjętych mechanizmem „reverse charge”), podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w Wielkiej Brytanii, nie będą od 1 kwietnia 2026 r. objęte obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie wskazania, czy:

-    faktury sprzedaży, wystawiane na rzecz kontrahenta zarejestrowanego w Słowacji, dotyczące dostaw towarów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w ww. kraju, będą od 1 kwietnia 2026 r. objęte obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),

-    faktury sprzedaży, wystawiane przez Spółkę na rzecz kontrahenta zarejestrowanego w innym kraju członkowskim niż Polska, dotyczące dostaw towarów i świadczenia usług (nieobjętych mechanizmem „reverse charge”), podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w Wielkiej Brytanii, będą od 1 kwietnia 2026 r. objęte obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

Uzupełnili go Państwo pismem z 20 kwietnia 2026 r. (wpływ 20 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

„A” Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest podmiotem posiadającym siedzibę na terytorium Polski, należącym do międzynarodowej grupy „A” Group, zajmującej się produkcją komponentów do motoryzacji. Wnioskodawca podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania oraz posiada status czynnego podatnika podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca oprócz sprzedaży realizowanej na terytorium Polski, dokonuje dostaw towarów poza terytorium kraju, na terenie Unii Europejskiej (dalej: UE) oraz poza terenem UE.

Spółka identyfikuje część realizowanych dostaw towarów jako lokalne, tj. opodatkowuje podatkiem VAT na zasadach i według stawek podatku VAT obowiązujących w innym kraju. W związku z powyższym dokonała rejestracji na potrzeby podatku VAT w odpowiednich krajach.

Spółka dokumentuje dostawę towarów posługując się nadanym numerem VAT w następujących krajach:

-        W Słowacji - (…), gdzie dostawa towarów odbywa się na rzecz podmiotu  z siedzibą w Słowacji.

-        W Wielkiej Brytanii - (…), gdzie dokonuje dostaw towarów oraz świadczy usługi na rzecz podmiotu słowackiego zarejestrowanego do VAT w Wielkiej Brytanii.

Dnia 1 lutego 2026 r. weszły w życie przepisy art. 106ga ustawy o VAT, dotyczące obowiązku wystawiania przez podatników faktur ustrukturyzowanych faktur przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur [dalej: KSeF].

Na mocy art. 145l ustawy o VAT, „W okresie od dnia 1 lutego 2026 r. do dnia 31 marca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników nie przekroczyła w 2024 r. kwoty 200 000 000 zł”. Wnioskodawca  w 2024 r. (rok podatkowy trwający od 1 kwietnia 2024 r. do dnia 31 marca 2025 r.) nie przekroczył przedmiotowej kwoty, zatem obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF będzie go dotyczył od 1 kwietnia 2026 r.

Uzupełnienie opisu sprawy

1.  W odpowiedzi na pytanie: Proszę przedstawić cały proces realizowanych przez Państwa dostaw towarów na rzecz podmiotu z siedzibą w Słowacji oraz na rzecz podmiotu słowackiego zarejestrowanego do VAT w Wielkiej Brytanii,

wskazali Państwo:

2.  W odpowiedzi na pytanie: Czy towary będące przedmiotem realizowanych przez Państwa dostaw na rzecz podmiotu z siedzibą w Słowacji, będą transportowane z Polski na terytorium Słowacji? Jeśli tak, to czy w momencie rozpoczęcia transportu, znany będzie Państwu nabywca tych towarów?,

wskazali Państwo:

3.  W odpowiedzi na pytanie: Czy towary będące przedmiotem realizowanych przez Państwa dostaw na rzecz podmiotu słowackiego zarejestrowanego do VAT w Wielkiej Brytanii, będą transportowane z Polski na terytorium Wielkiej Brytanii? Jeśli tak, to czy w momencie rozpoczęcia transportu, znany będzie Państwu nabywca tych towarów?,

 wskazali Państwo:

4.  W odpowiedzi na pytanie: Czy wywóz towarów będących przedmiotem dostaw, będzie potwierdzony przez właściwy organ celny?,

wskazali Państwo:

5.  W odpowiedzi na pytanie: Czy towary będące przedmiotem dostaw na rzecz podmiotu z siedzibą w Słowacji w momencie dostawy będą znajdowały się na terytorium Słowacji?,

wskazali Państwo:

6.  W odpowiedzi na pytanie: Czy towary będące przedmiotem dostaw na rzecz podmiotu słowackiego zarejestrowanego do VAT w Wielkiej Brytanii w momencie dostawy będą znajdowały się na terytorium Wielkiej Brytanii?,

wskazali Państwo:

7.  W odpowiedzi na pytanie: Czy podmiot z siedzibą w Słowacji będzie:

a)  podatnikiem podatku o wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju?

b)  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku o wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju?

wskazali Państwo:

8.  W odpowiedzi na pytanie: Czy posiadają/będą Państwo posiadali stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Słowacji? (…),

wskazali Państwo:

9.  W odpowiedzi na pytanie: Czy posiadają/będą Państwo posiadali stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Wielkiej Brytanii? (…),

wskazali Państwo:

10. W odpowiedzi na pytanie: (…) czy są/będą Państwo zarejestrowani dla celów podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze na terytorium Słowacji i Wielkiej Brytanii:

a)    jedynie ze względu na nałożony na Państwa obowiązek rozliczenia podatku w tym kraju w odniesieniu do sprzedaży towarów/świadczenie usług, czy

b)    ze względu na prowadzenie działalności gospodarczej w ww. krajach?,

wskazali Państwo:

11. W odpowiedzi na pytanie: Czy podmiot słowacki zarejestrowany do VAT w Wielkiej Brytanii, jest podatnikiem/będzie podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r.  o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) [2]? Jeśli tak, to:

a)  gdzie podmiot słowacki zarejestrowany do VAT w Wielkiej Brytanii, posiada/będzie posiadał siedzibę działalności?

b)  czy podmiot słowacki zarejestrowany do VAT w Wielkiej Brytanii, posiada/będzie posiadał stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w innym kraju niż jego siedziba, dla którego są świadczone przez Państwa usługi? Proszę wskazać w jakim kraju.

wskazali Państwo:

12. W odpowiedzi na pytanie: Czy w ramach dostaw towarów na rzecz podmiotu z siedzibą w Słowacji upoważnią Państwo nabywców do wystawiania faktur w imieniu i na rzecz Państwa w procedurze samofakturowania?,

wskazali Państwo:

13. W odpowiedzi na pytanie: Czy korzystają/zamierzają Państwo korzystać z procedur szczególnych, o których mowa w ustawie o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 775 ze zm.)  w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9?

wskazali Państwo:

Pytania

1.  Czy faktury sprzedaży, wystawiane przez Spółkę na rzecz kontrahenta zarejestrowanego w innym niż Polska kraju UE, tj. w Słowacji, dotyczące dostaw towarów i podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w ww. kraju, będą od 1 kwietnia 2026 r. objęte obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur?

2.  Czy faktury sprzedaży, wystawiane przez Spółkę na rzecz kontrahenta zarejestrowanego w innym kraju członkowskim niż Polska, dotyczące dostaw towarów i świadczenia usług (nieobjętych mechanizmem „reverse charge”), podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w kraju nie będącym krajem członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Wielkiej Brytanii, będą od 1 kwietnia 2026 r. objęte obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem:

W zakresie pytania nr 1, w opinii Wnioskodawcy, faktury sprzedaży wystawiane przez Spółkę na rzecz kontrahentów zarejestrowanych w innym niż Polska kraju UE tj. w Słowacji, z tytułu dokonanej tam dostawy towarów, nie zostaną objęte obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

UZASADNIENIE:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1)    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)    eksport towarów;

3)    import towarów na terytorium kraju;

4)    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem  od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem dokonania tych czynności jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy o VAT, przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, a przez terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei stosownie do art. 2 pkt 32a ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej – rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.

Przepisy regulujące kwestie dokumentowania fakturą VAT określonych czynności znajdują się w pierwszym rozdziale, działu XI ustawy o VAT.

Na mocy art. 106a ustawy o VAT, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:

1)  sprzedaży, z wyjątkiem:

a)  przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca  te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu  i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów,

b)  czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII  w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska;

2)  dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:

a)  państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,

b)  państwa trzeciego;

3)  dostawy towarów i świadczenia usług rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a i 7, przez podatników zidentyfikowanych na potrzeby tych procedur, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest Rzeczpospolita Polska;

4)  sprzedaży na odległość towarów importowanych, rozliczanej w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, przez podatników zidentyfikowanych na potrzeby tej procedury, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tego rozdziału jest Rzeczpospolita Polska.

Obowiązek wystawiania faktur reguluje treść art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1)  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2)  wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3)  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4)  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a)   wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b)   czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c)    dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

Kwestie faktur ustrukturyzowanych i użycia systemu KSeF reguluje m.in. art. 106ga ustawy o VAT, dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy z dnia 16 czerwca 2023 r. (Dz. U. z 2023 r., poz. 1598) o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw. Powołane przepisy weszły w życie z dniem 1 lutego 2026 r.

Stosownie do dodanego art. 106ga ust. 1-4 ustawy o VAT, podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Jak wskazano w opisie zdarzenia, Spółka zarejestrowała się na potrzeby podatku VAT na terenie Słowacji, gdzie dokonuje dostaw towarów na rzecz słowackiego podmiotu. Przedmiotowe dostawy są rozpoznawane jako lokalne i opodatkowane zgodnie z zasadami i według stawki podatku VAT obowiązującej na terenie Słowacji. W związku z powyższym pojawiła się wątpliwość czy przedmiotowe faktury wystawiane przez Spółkę ze słowackim numerem VAT, z tytułu przedmiotowych dostaw będą objęte obowiązkiem wystawiania ich w systemie KSeF w postaci faktur ustrukturyzowanych.

W ocenie Wnioskodawcy ww. faktury nie będą podlegały przepisom ustawy o VAT, regulującym kwestie wystawiania faktur ustrukturyzowanych i przesyłania ich do systemu KSeF.

Wskazuje na to analiza treści art. 106ga ust. 1. ustawy o VAT w związku z art. 106a pkt 2) lit. a ustawy o VAT, gdzie wskazano, iż fakturą ustrukturyzowaną należy udokumentować dostawy towarów  i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane  są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika.

Powyższy przepis stanowi zatem, iż fakturą ustrukturyzowaną należy udokumentować m.in. dostawę towarów przez polskiego podatnika na terytorium innego kraju UE, w przypadku, gdy to nabywca towaru jest zobowiązany do zapłaty podatku VAT (na zasadzie tzw. odwrotnego obciążenia). Zatem a contrario, powyższe przepisy nie będą miały zastosowania w analizowanym we wniosku stanie faktycznym bowiem, to Spółka (dostawca), a nie nabywca odpowiada za zapłatę podatku VAT z tytułu dostawy towarów na terenie Słowacji. Wnioskodawca, zarejestrowany na potrzeby podatku VAT na terenie Słowacji, identyfikuje przedmiotową dostawę jako lokalną i wystawia fakturę VAT, stosując obowiązującą na terenie Słowacji stawkę podatku VAT.

Przepis art. 106a ustawy o VAT, stanowi zamknięty katalog czynności i zdarzeń podlegających polskim przepisom dotyczącym wystawiania faktur (z wyjątkami wskazanymi w dalszych przepisach). Zatem dokonując wykładni a contrario do treści art. 106a pkt 2 lit. a ustawy o VAT, należy wskazać, iż w przypadku polskiego podatnika zobowiązanego do wystawienia faktury VAT i zapłaty podatku VAT na terytorium kraju UE, innego niż Polska, z tytułu dokonanej tam dostawy towarów, przepisy konstytuujące obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych, nie znajdą zastosowania. W konsekwencji, podatnik taki nie będzie też zobowiązany zgodnie z treścią art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT, w związku z art. 106a pkt 2 lit. a ustawy o VAT, do przesłania przedmiotowej faktury do KSeF.

W zakresie pytania nr 2, w opinii Wnioskodawcy, faktury sprzedaży wystawiane przez Spółkę na rzecz kontrahentów zarejestrowanych w kraju trzecim tj. w Wielkiej Brytanii, z tytułu dokonanej tam dostawy towarów i świadczenia usług (nieobjętych mechanizmem „reverse charge”), nie zostaną objęte obowiązkiem wystawiania ich w postaci ustrukturyzowanej, przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Zgodnie z treścią art. 106a pkt 2 lit. b) ustawy o VAT, przepisy niniejszego rozdziału dotyczące fakturowania, stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa trzeciego.

Analiza treści ww. przepisu mogłaby wskazywać, iż Spółka, która dokonała rejestracji na potrzeby podatku VAT w kraju trzecim tj. w Wielkiej Brytanii powinna udokumentować dostawy towarów tam dokonane, ustrukturyzowaną fakturą i przesłać ją do systemu KSeF pomimo iż, przedmiotowe transakcje zostały zidentyfikowane jako lokalne i zostały opodatkowane podatkiem VAT zgodnie z brytyjskimi przepisami podatkowymi.

Należy w tym miejscu wskazać, iż wniosek taki wydaje się być irracjonalny i sprzeczny z treścią przepisów unijnym w tym zakresie.

Na mocy art. 219a ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, fakturowanie podlega przepisom mającym zastosowanie w państwie członkowskim uznawanym za państwo dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z przepisami tytułu V.

Powyższy przepis Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Dyrektywa VAT) wyraźnie stanowi, iż fakturowanie powinno podlegać jurysdykcji kraju, który jest miejscem dostawy i świadczenia usług. Zatem w analizowanym stanie faktycznym fakturowanie odbywać się powinno zgodnie z treścią określoną w brytyjskich przepisach podatkowych, a nie zgodnie z treścią polskich przepisów, tj. art. 106ga ustawy o VAT (w związku z art. 106a ustawy o VAT). W konsekwencji przedmiotowe faktury nie powinny być wystawione przy użyciu KSeF.

Przepisy w zakresie fakturowania weszły w życie 1 stycznia 2014 r. i zostały zawarte w dodanych do ustawy o VAT art. 106a-106q. Z kolei od 1 stycznia 2022 r. pojawiły się w obrocie prawnym tzw. faktury ustrukturyzowane, które są wystawianie i udostępnianie z użyciem KSeF. Co istotne, zgodnie z zamysłem ustawodawcy przepisy dotyczące fakturowania, w tym art. 106a ustawy o VAT, powinny być implementacją cytowanego powyżej art. 219a ust. 1 Dyrektywy o VAT.

Powyższe oznacza, że wniosek o konieczności wystawiania faktur zgodnie z przepisami obowiązującymi w Polsce, w przypadku dostaw dokonanych na terytorium kraju trzeciego,  w przypadku których polski podatnik jest zobowiązany do rozliczenia podatku w tym do wystawienia faktury zgodnie z przepisami kraju trzeciego, oznaczałby, że ustawodawca dokonał niewłaściwej implementacji przepisów Dyrektywy UE poprzez wprowadzenie nadmiarowego wymogu objęcia polskimi przepisami ustawy o VAT w zakresie fakturowania, faktur wystawianych w krajach trzecich, dokumentujących dostawy i świadczenie usług mających miejsce w kraju trzecim, gdzie polski podatnik został zarejestrowany na potrzeby podatku VAT.

Ponadto, przedmiotowe rozwiązanie byłoby nieprawidłowe i obarczone ryzkiem błędów, ponieważ mogłoby dochodzić do negatywnych konfliktów jurysdykcji. Przepisy kraju trzeciego mogą bowiem określać obowiązkowe elementy takich faktur, formę wystawienia, właściwą stawkę VAT, a równocześnie polska ustawa o VAT, przewiduje własne wymogi formalne w zakresie faktur ustrukturyzowanych, które niekoniecznie dają się pogodzić z wymogami stawianymi przez kraj w którym dochodzi do dokonania dostawy towarów. Zupełnie irracjonalnym rozwiązaniem byłoby wystawienie dwóch faktur tj. polskiej w KSeF i brytyjskiej zgodnej z brytyjskimi zapisami ustawy o podatku od wartości dodanej. Dodatkowo wystawianie dwóch faktur stoi w sprzeczności z zasadą, że do jednej transakcji gospodarczej wystawia się jedną fakturę, a nie kilka różnych, w różnych jurysdykcjach podatkowych. W konsekwencji słusznym wydaje się być bądź dokonanie prowspólnotowej wykładni polskiego prawa, bądź też w przypadku braku takiej możliwości, bezpośrednie zastosowanie art. 219a Dyrektywy o VAT i wystawienie faktur poza KSeF, w miejscu dostawy towarów tj. w Wielkiej Brytanii, zgodnie z tamtejszymi przepisami.

W pierwszej kolejności należy jednak wskazać na zasadę prounijnej wykładni prawa krajowego, która określa obowiązek interpretowania prawa krajowego przez organy stosujące prawo państw członkowskich Unii Europejskiej, zgodnie z prawem unijnym. Za podstawę prawną istnienia tej zasady przyjmuje się przepis art. 291 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który stanowi iż: „Państwa Członkowskie przyjmują wszelkie środki prawa krajowego niezbędne do wprowadzenia w życie prawnie wiążących aktów Unii”, a w stosunku do dyrektyw również przepis art. 288 akapit 3 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej który stanowi, że „Dyrektywa wiąże każde Państwo Członkowskie, do którego jest kierowana, w odniesieniu do rezultatu, który ma być osiągnięty, pozostawia jednak organom krajowym swobodę wyboru formy i środków”. Zasada była też wielokrotnie formułowana przez Trybunał Sprawiedliwości UE [dalej: TSUE].

W orzecznictwie podkreśla się również, że jeśli prounijna wykładania nie spełni oczekiwanych efektów i sąd państwa członkowskiego uzna, że nie ma możliwości dokonania takiej wykładni przepisów prawa krajowego, która pozwalałaby na zapewnienie zgodności z celem dyrektywy, należy również rozpatrzyć możliwość zastosowania bezpośrednio przepisu dyrektywy. Wynika to z zasady prymatu prawa unijnego. Wprawdzie podkreśla się, iż dyrektywa co do zasady nie wywołuje bezpośredniego skutku, natomiast zgodnie z orzecznictwem TSUE, jednostki mają prawo powoływania się na bezpośrednio skuteczne przepisy dyrektyw przed sądami krajowymi, gdy państwo nie zaimplementowało w terminie przepisów tej dyrektywy do prawa krajowego oraz gdy implementacja była dokonana nieprawidłowo. Powyższe podniesiono w wyroku TSUE  z dnia 12 lipca 2012 r. Sprawy połączone C-55/11, C-57/11 i C-58/11 Vodafone Espan.

Zatem jak się podkreśla w literaturze, analiza orzecznictwa TSUE pozwala uznać, że pierwszeństwo prawa unijnego nad prawem krajowym należy rozpatrywać w pierwszej kolejności jako zakaz działań zmierzających do tworzenia sprzecznego z prawem unijnym prawa krajowego oraz nakaz uchylenia prawa krajowego sprzecznego z prawem unijnym (wyrok TSUE 22.10.1998 C-10 i C-22/97 Simmenthal). Następstwem ww. zasady jest zapewnienie realizacji prawa unijnego poprzez prowspólnotową wykładnię prawa. Wówczas gdy nie jest to możliwe, pierwszeństwo oznacza zakaz stosowania przez krajowe organy jakichkolwiek przepisów sprzecznych z prawem unijnym oraz podjęcia przez taki organ decyzji o niestosowaniu normy krajowej w danym przypadku, jak gdyby  nie była ona obowiązująca (Zasady prawa unijnego w VAT Małgorzata Militz, Dagmara Dominik -Ogińska, Marcin Bącal, Tomasz Siennicki, Wolters Kluwer 2013; przykładowo wyroki TSUE  z dn. 8 marca 1979 r. 130/78 Salumificio do Dornuda, z dn. 4 czerwca 1992 r. C-13/91 i C/113/91 Debus, z dn. 13 marca 1997 r. C-358/95 Morellato).

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 19 listopada 2009 r. znak C-314/08 podkreślił konieczność odstąpienia od stosowania sprzecznych z prawem wspólnotowym wadliwych norm krajowych  „W zakresie w jakim prawo wspólnotowe sprzeciwia się przepisom krajowym, zasada pierwszeństwa prawa wspólnotowego zobowiązuje sąd krajowy do stosowania prawa wspólnotowego  i do odstąpienia od stosowania sprzecznych z nim przepisów krajowych, niezależnie od wyroku krajowego sądu konstytucyjnego, który odracza utratę mocy obowiązującej tych przepisów, uznanych za niekonstytucyjne”.

Podstawą prawną dla zasady pierwszeństwa prawa unijnego jest art. 91 ust. 2 i 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej (dalej: Konstytucja RP). Zgodnie z przedmiotowymi przepisami umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową. Dodatkowo art. 9 Konstytucji RP zgodnie  z którym Rzeczpospolita Polska przestrzega wiążącego ją prawa międzynarodowego. Należy również podkreślić, iż jak wskazano w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lutego 2009 r.  sygn. Kp 3/08 „od dnia przystąpienia Polski do Unii Europejskiej prawo unijne jest częścią obowiązującego w Polsce porządku prawnego”.

Zgodnie z licznymi wyrokami TSUE, warunkiem bezpośredniego zastosowania przepisu dyrektywy jest to, aby był on wystarczająco jasny, precyzyjny i bezwarunkowy. Jak wskazano w tezie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2012 r. o sygn. I FSK 847/11, „Jeżeli konkretny przepis dyrektywy jest wystarczająco jasny, precyzyjny i bezwarunkowy, jednostka może powołać się przed sądem krajowym bezpośrednio na ten przepis, wywodząc z niego korzystne dla siebie skutki”.

W świetle powyższych argumentów, Wnioskodawca pragnie wskazać, iż analizowany w kontekście przedstawionego we wniosku stanu faktycznego przepis art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT, w związku  z art. 106a pkt 2) lit. b ustawy o VAT nie może być interpretowany w sposób, który na Wnioskodawcę nakłada obowiązek wystawienia faktury ustrukturyzowanej w sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana przez niego na terytorium kraju trzeciego i w tym też kraju jest przez niego opodatkowana podatkiem od wartości dodanej (w tym przypadku brytyjskim odpowiednikiem VAT).

Inna interpretacja, godziłaby także w założenie racjonalnego prawodawcy, gdyż nie jest możliwe, aby racjonalny prawodawca nakładał na podatnika zbędny lub nawet szkodliwy, z punktu widzenia prawidłowości funkcjonowania systemu, obowiązek dokumentowania dostawy, fakturą ustrukturyzowaną, w sytuacji, gdy na tym podatniku ciążą obowiązki w zakresie fakturowania, przewidziane przepisami innego państwa tj. państwa, w którym występuje obowiązek rozliczenia podatku VAT w związku z dokonaną w tym państwie dostawą.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, nie będzie on zobowiązany do wystawiania faktur ustrukturyzowanych, przy użyciu systemu KSeF, na mocy  art. 106a pkt 2) lit. b, w związku z art. 106ga ustawy o VAT, a brak takiego obowiązku wystąpi w obu przypadkach, których dotyczy przedmiotowy wniosek.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:

-    prawidłowe - w zakresie wskazania czy faktury sprzedaży, wystawiane na rzecz kontrahenta zarejestrowanego w Słowacji, dotyczące dostaw towarów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w ww. kraju, nie będą od 1 kwietnia 2026 r. objęte obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (pytanie oznaczone  we wniosku nr 1),

-    nieprawidłowe - w zakresie wskazania czy faktury sprzedaży, wystawiane przez Spółkę  na rzecz kontrahenta zarejestrowanego w innym kraju członkowskim niż Polska, dotyczące dostaw towarów i świadczenia usług (nieobjętych mechanizmem „reverse charge”), podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w Wielkiej Brytanii, nie będą od 1 kwietnia 2026 r. objęte obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

  Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powołanego przepisu art. 5 ust. 1 ustawy wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 3 ustawy:

Natomiast jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy:

Według art. 2 pkt 32a ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy:

Każdorazowo jednak, aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

a)  ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (eksport pośredni),

b)  wywóz towarów musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Zatem dla uznania danej czynności za eksport towarów niezbędne jest dokonanie dostawy towarów, czyli przeniesienie na nabywcę prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, oraz w wyniku tej dostawy wysłanie lub transport towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Niezaistnienie jednej z przesłanek wymienionych w art. 2 pkt 8 ustawy powoduje, że nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Natomiast odnosząc się do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów należy wskazać, że zgodnie  z art. 13 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 13 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy:

Stosownie do art. 13 ust. 6 ustawy:

Zatem, przy spełnieniu warunków odnośnie podmiotów biorących udział w transakcji, co do zasady, w przypadku gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy, następuje wywóz towarów  z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Zachodzi wówczas transakcja wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.

Ponadto, stosownie do art. 13 ust. 3 ustawy:

Powołany przepis rozszerza więc pojęcie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na czynności niemające charakteru czynności dwustronnych (pomiędzy dwoma odrębnymi podmiotami), polegające na przemieszczeniu towarów przedsiębiorstwa z Polski do innego kraju Unii Europejskiej, które mają służyć działalności gospodarczej podatnika. W takim przypadku dostawca pełni jednocześnie rolę nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego.

Jednocześnie należy mieć na uwadze terytorialny charakter podatku od towarów i usług, który oznacza, że opodatkowaniu podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane za wykonane na terytorium kraju. W tym wypadku określenie miejsca świadczenia (dostawy) determinuje miejsce opodatkowania.

Stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Zatem wywóz towarów, które w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu poza terytorium Unii Europejskiej lub na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju znajdują się na terytorium kraju, stanowi eksport towarów lub wewnątrzwspólnotową dostawę towarów podlegające opodatkowaniu w Polsce.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 106a ustawy:

Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Na mocy art. 106ga ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Zgodnie z art. 106gb ust. 1 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Według art. 106gb ust. 2 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

W myśl art. 106gb ust. 5 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Stosownie do art. 106gb ust. 8 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Na mocy art. 106nda ust. 1 i 2 ustawy:

Zatem, faktury wystawione zgodnie ze wzorem udostępnionym na podstawie art. 106gb ust. 8 ustawy, również są przesyłane do KSeF.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca oprócz sprzedaży realizowanej na terytorium Polski, dokonuje dostaw towarów poza terytorium kraju, na terenie Unii Europejskiej (dalej: UE) oraz poza terenem UE.

Spółka identyfikuje część realizowanych dostaw towarów jako lokalne, tj. opodatkowuje podatkiem VAT na zasadach i według stawek podatku VAT obowiązujących w innym kraju. W związku  z powyższym dokonała rejestracji na potrzeby podatku VAT w odpowiednich krajach.

Spółka dokumentuje dostawę towarów posługując się nadanym numerem VAT w następujących krajach:

-   W Słowacji - (…), gdzie dostawa towarów odbywa się na rzecz podmiotu  z siedzibą w Słowacji.

-   W Wielkiej Brytanii - (…), gdzie dokonuje dostaw towarów oraz świadczy usługi  na rzecz podmiotu słowackiego zarejestrowanego do VAT w Wielkiej Brytanii.

Wnioskodawca w 2024 r. (rok podatkowy trwający od 1 kwietnia 2024 r. do dnia 31 marca 2025 r.) nie przekroczył przedmiotowej kwoty, zatem obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF będzie go dotyczył od 1 kwietnia 2026 r.

W przypadku dostaw towarów na rzecz podmiotu z siedzibą w Słowacji, proces ich realizowania przez Spółkę wygląda następująco:

-    Spółka produkuje półfabrykaty na terytorium Polski, następnie przewozi je na terytorium Słowacji w celu zlecenia na nich dalszych prac tj. malowania. Spółka nie będzie przenosiła prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na rzecz podwykonawcy (podwykonawca  nie nabywa towaru, a jedynie wykonuje na nim usługę). Po wykonaniu tych prac przez podwykonawcę Spółka organizuje transport tych towarów do nabywcy tj. do podmiotu  z siedzibą w Słowacji. Prawo do rozporządzania towarem jak właściciel zostanie przeniesione na nabywcę dopiero w momencie dostarczenia towaru do nabywcy. Po wykonaniu prac przez podwykonawcę, towar nie opuszcza zatem Słowacji.

W przypadku dostaw towarów na rzecz podmiotu słowackiego zarejestrowanego do VAT w Wielkiej Brytanii, proces ich realizowania przez Spółkę wygląda następująco:

-   Spółka zamawia wytworzenie narzędzi w Chinach. Następnie Spółka organizuje transport  tych narzędzi do Wielkiej Brytanii. Spółka dokonuje odprawy importowej w Wielkiej Brytanii. Następnie Spółka dostarcza towary do miejsca znajdującego się na terytorium Wielkiej Brytanii, które wskazuje nabywca tj. podmiot słowacki zarejestrowany do VAT w Wielkiej Brytanii. Za transport towarów odpowiada wyłącznie Wnioskodawca, a przeniesienie na podmiot słowacki zarejestrowany do VAT w Wielkiej Brytanii prawa do rozporządzenia towarem jak właściciel następuje na terytorium Wielkiej Brytanii - w momencie dostarczenia narzędzi do wskazanego przez ten podmiot miejsca.

Towary będące przedmiotem realizowanych przez Spółkę dostaw na rzecz podmiotu z siedzibą  w Słowacji będą transportowane z Polski na terytorium Słowacji. Przedmiotem tego transportu będzie półfabrykat w postaci innej niż ten, który otrzyma nabywca, tj. półfabrykat niepomalowany,  a przemieszczenie to będzie miało miejsce między zakładem Spółki znajdującym się w Polsce,  a zakładem podwykonawcy znajdującym się na Słowacji. Po wykonaniu prac przez podwykonawcę, towar będzie transportowany już tylko na terytorium Słowacji - od zakładu słowackiego podwykonawcy do zakładu słowackiego nabywcy. W momencie rozpoczęcia transportu towaru z Polski znany będzie nabywca, gdyż Spółka posiada tylko jednego nabywcę w Słowacji, do którego dostarcza towary wg tego schematu.

Towary będące przedmiotem realizowanych przez Spółkę dostaw na rzecz podmiotu słowackiego zarejestrowanego do VAT w Wielkiej Brytanii, nie będą transportowane z Polski.

W przypadku dostaw towarów na rzecz podmiotu z siedzibą w Słowacji, wywóz towarów będących przedmiotem dostaw nie będzie potwierdzony przez właściwy organ celny, gdyż towary nie opuszczą terytorium Unii Europejskiej. W przypadku towarów będących przedmiotem realizowanych przez Spółkę dostaw na rzecz podmiotu słowackiego zarejestrowanego do VAT w Wielkiej Brytanii, wywóz towarów będących przedmiotem dostaw nie będzie potwierdzony przez właściwy organ celny państwa Unii Europejskiej, natomiast eksporter towarów (podmiot z Chin) zgłosi odprawę eksportową w Chinach. Jako importer na terytorium Wielkiej Brytanii zostanie zgłoszona Spółka.

Towary będące przedmiotem dostaw na rzecz podmiotu z siedzibą w Słowacji w momencie dostawy będą znajdowały się na terytorium Słowacji.

Towary będące przedmiotem dostaw na rzecz podmiotu słowackiego zarejestrowanego do VAT  w Wielkiej Brytanii w momencie dostawy będą znajdowały się na terytorium Wielkiej Brytanii.

Podmiot z siedzibą w Słowacji będzie podatnikiem podatku o wartości dodanej identyfikowanym  na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium Polski tj. będzie zidentyfikowany w Słowacji.

Spółka nie posiada i nie będzie posiadała stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej  na terytorium Słowacji.

Spółka nie posiada i nie będzie posiadała stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej  na terytorium Wielkiej Brytanii.

Spółka zarejestrowała się dla celów podatku od wartości dodanej w Słowacji oraz zarejestrowała się dla celów podatku o podobnym charakterze w Wielkiej Brytanii. Zarówno w przypadku Słowacji, jak  i w przypadku Wielkiej Brytanii obowiązek rejestracyjny został wypełniony jedynie ze względu  na nałożony na Spółkę obowiązek rozliczenia podatku w tych krajach, w odniesieniu do dostaw towarów dokonywanych na terytoriach odpowiednio Słowacji oraz Wielkiej Brytanii.

W ramach dostaw towarów na rzecz podmiotu z siedzibą w Słowacji, Spółka nie upoważni nabywcy do wystawiania faktur w imieniu i na rzecz Spółki w procedurze samofakturowania.

W odniesieniu do transakcji, których dotyczy przedmiotowy wniosek, Spółka nie korzysta  i nie zamierza korzystać z procedur szczególnych, o których mowa w ustawie o VAT – w dziale XII  w rozdziałach 7, 7a i 9.

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie w pierwszej kolejności dotyczą kwestii, czy faktury sprzedaży, wystawiane przez Spółkę na rzecz kontrahenta zarejestrowanego w Słowacji, dotyczące dostaw towarów i podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w ww. kraju, będą od 1 kwietnia 2026 r. objęte obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, w pierwszej kolejności wskazać należy, że ustawa wyodrębnia wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT) w klasycznej „transakcyjnej” postaci (art. 13 ust. 1 ustawy) oraz tzw. „nietransakcyjnej” (art. 13 ust. 3 ustawy), przez którą należy rozumieć transport składników majątkowych przedsiębiorstwa do innego państwa członkowskiego w celu prowadzenia tam działalności gospodarczej, mimo że w takim przypadku nie następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. „Nietransakcyjna” WDT jest konstrukcyjnie odmienna od jej klasycznej, „transakcyjnej” formy. Nie dochodzi bowiem do dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, a jedynie do przemieszczenia towarów przez podatnika w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa. W czynności tej uczestniczy wyłącznie jeden podmiot.

Opisana w art. 13 ust. 3 ustawy, czynność jest uznawana za WDT, a zatem ustawodawca zrównał ją  z „transakcyjną” WDT.

Jak już wyżej wyjaśniono, pomimo tego, że przemieszczenia towarów dokonuje jeden podmiot,  to posiada on dwa odmienne statusy podatnika w różnych państwach członkowskich, co oznacza,  że w istocie, w tym specyficznym przypadku, WDT dokonywana jest na rzecz innego podatnika.

Charakter „nietransakcyjnej” WDT wyklucza istnienie sytuacji, w której podatnik – dostawca  nie posiada statusu podatnika w państwie członkowskim, do którego dokonuje przemieszczenia towarów.

W analizowanym przypadku, przedmiotem transportu będzie półfabrykat w postaci innej niż ten, który otrzyma nabywca, tj. półfabrykat niepomalowany, a przemieszczenie to będzie miało miejsce między zakładem Spółki znajdującym się w Polsce, a zakładem podwykonawcy znajdującym się na Słowacji. Po wykonaniu prac przez podwykonawcę, towar będzie transportowany już tylko na terytorium Słowacji od zakładu słowackiego podwykonawcy do zakładu słowackiego nabywcy. Zatem, transport towarów (półfabrykatów) na terytorium Słowacji w celu ich malowania powinien być traktowany jako dokonany w ramach transakcji odrębnej od tej, która następuje po ich malowaniu.

Tym samym należy uznać, że wystąpią dwie odrębne transakcje, tj. przemieszczenie przez Państwa towarów własnych na terytorium Słowacji w celu dokonania na nich usługi modyfikacji (malowania) oraz dostawa towarów dokonana przez Państwa z terytorium Słowacji do podmiotu z siedzibą  w Słowacji. Okoliczności sprawy wskazują, że Spółka będzie wysyłać do Słowacji własne towary  w celu wykonania na nich prac (malowania) i dopiero po ich modyfikacji, kiedy towary znajdują się na terytorium Słowacji, Spółka dokona dostawy na rzecz kontrahenta ze Słowacji. Zatem nie można uznać, że przedmiotem dostawy na rzecz podmiotu z siedzibą w Słowacji, będzie ten sam towar, który zostanie przez Spółkę przetransportowany z terytorium Polski na terytorium Słowacji. Dopiero po malowaniu tego towaru nastąpi jego dostawa na rzecz kontrahenta ze Słowacji. Ponadto wskazali Państwo, że prawo do rozporządzania towarem jak właściciel zostanie przeniesione na nabywcę dopiero w momencie dostarczenia towaru do nabywcy, po wykonaniu prac przez podwykonawcę, towar nie opuszcza zatem Słowacji. A zatem, miejscem opodatkowania dostawy na rzecz kontrahenta ze Słowacji, w rozumieniu art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, będzie terytorium Słowacji.

W konsekwencji uznać należy, że przemieszczenie towarów własnych z Polski do Słowacji (w celu wykonania na nich prac), stanowi dla Spółki wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3 ustawy, natomiast dostawa towarów na rzecz podmiotu ze Słowacji, stanowi dla Spółki dostawę krajową opodatkowaną na terytorium Słowacji, zgodnie z przepisami obowiązującymi na terytorium tego kraju.

Zaznaczenia wymaga, że podstawową zasadą jest, że państwo członkowskie, w którym ma miejsce dostawa (sprzedaż), określa zasady fakturowania. Istnieją jednak wyjątki od tej zasady, m.in. dotyczą one dostaw podlagających opodatkowaniu w innych niż Polska państwach członkowskich objętych mechanizmem odwrotnego obciążenia (art. 106a pkt 2 lit. a ustawy).

W takich przypadkach zastosowanie mają przepisy w zakresie państwa członkowskiego, w którym dostawca ma siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywana jest dostawa towaru lub w którym dostawca ma stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywana jest dostawa.

Oznacza to zatem, że w przypadku podatnika posiadającego siedzibę na terytorium kraju, jeżeli miejscem świadczenia jest terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego, to zasady dotyczące fakturowania według prawa krajowego znajdą zastosowanie, jeżeli osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej (a zatem podatku należnego na terytorium tego innego państwa członkowskiego) jest nabywca towaru i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę w imieniu i na rzecz podatnika (art. 106a pkt 2 lit. a ustawy).

Jak wskazano powyżej, transakcja dostawy towarów na rzecz kontrahenta ze Słowacji, będzie stanowiła dla Państwa dostawę krajową opodatkowaną na terytorium Słowacji. Ponadto, wskazali Państwo, że ze względu na nałożony na Spółkę obowiązek rozliczenia podatku w Słowacji  (w odniesieniu do dostaw towarów dokonywanych na terytorium Słowacji), Spółka zarejestrowała się dla celów podatku od wartości dodanej w Słowacji. Tym samym, to Spółka a nie nabywca towarów będzie zobowiązana do zapłaty podatku od towarów i usług, zgodnie z przepisami obowiązującymi na terytorium Słowacji. Ponadto wskazali Państwo, że w odniesieniu do transakcji, których dotyczy przedmiotowy wniosek, Spółka nie korzysta i nie zamierza korzystać  z procedur szczególnych, o których mowa w ustawie o VAT – w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9. Zatem, dla ww. dostaw, nie będzie miał zastosowania art. 106a pkt 2 lit. a ustawy, tj. obowiązek wystawienia faktury.

W konsekwencji, zgodnie z obowiązującą w Polsce ustawą o podatku od towarów i usług, Spółka nie będzie zobowiązana do wystawiana faktury dokumentującej dostawę krajową opodatkowaną na terytorium Słowacji na rzecz kontrahenta zarejestrowanego w Słowacji. Ponadto, skoro nie będą Państwo zobowiązani do wystawienia faktury zgodnie z ustawą  o podatku od towarów i usług obowiązującą w Polsce, nie będą Państwo również objęci obowiązkiem wystawienia tej faktury przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. W celu dokumentowania tej transakcji, powinni Państwo stosować przepisy o podatku od wartości dodanej obowiązujące na terytorium Słowacji.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii, czy faktury sprzedaży, wystawiane przez Spółkę na rzecz kontrahenta zarejestrowanego w innym kraju członkowskim niż Polska, dotyczące dostaw towarów i świadczenia usług (nieobjętych mechanizmem „reverse charge”), podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w kraju nie będącym krajem członkowskim Unii Europejskiej,  tj. w Wielkiej Brytanii, będą od 1 kwietnia 2026 r. objęte obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Z opisu sprawy wynika, że w przypadku dostaw towarów na rzecz podmiotu słowackiego zarejestrowanego do VAT w Wielkiej Brytanii, Spółka zamawia wytworzenie narzędzi w Chinach. Następnie Spółka organizuje transport tych narzędzi do Wielkiej Brytanii. Spółka dokonuje odprawy importowej w Wielkiej Brytanii. Następnie Spółka dostarcza towary do miejsca znajdującego się na terytorium Wielkiej Brytanii, które wskazuje nabywca, tj. podmiot słowacki zarejestrowany do VAT  w Wielkiej Brytanii. Za transport towarów odpowiada wyłącznie Wnioskodawca, a przeniesienie na podmiot słowacki zarejestrowany do VAT w Wielkiej Brytanii prawa do rozporządzenia towarem jak właściciel następuje na terytorium Wielkiej Brytanii - w momencie dostarczenia narzędzi do wskazanego przez ten podmiot miejsca. Towary będące przedmiotem realizowanych przez Spółkę dostaw na rzecz podmiotu słowackiego zarejestrowanego do VAT w Wielkiej Brytanii, nie będą transportowane z Polski. Towary będące przedmiotem dostaw na rzecz podmiotu słowackiego zarejestrowanego do VAT w Wielkiej Brytanii w momencie dostawy będą znajdowały się na terytorium Wielkiej Brytanii.

Zatem, ponieważ Polska nie będzie miejscem rozpoczęcia wysyłki/transportu ww. towarów (narzędzi), Polska nie będzie miejscem dostawy tych towarów, a tym samym miejscem ich opodatkowania. Miejscem ich świadczenia (opodatkowania) będzie terytorium Wielkiej Brytanii.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że obowiązkiem wystawienia faktury objęte są dostawy towarów i świadczenia usług podlegające opodatkowaniu poza terytorium UE dokonywane przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej (art. 106a pkt 2 lit. b ustawy). Zatem, w odniesieniu do dostaw towarów dokonanych przez Państwa na terytorium kraju trzeciego, wystąpi obowiązek w zakresie polskich zasad fakturowania.

W tym miejscu wskazać należy, że obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych, o którym mowa w art. 106ga ust. 1 ustawy, dotyczy co do zasady podatników mających siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, z uwzględnieniem wyjątków wskazanych w art. 106ga ust. 2 ustawy.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz jak zostało rozstrzygnięte powyżej stwierdzić należy, że skoro będą Państwo zobowiązani do wystawiania faktur według prawa krajowego dla dostawy towarów opodatkowanych na terytorium Wielkiej Brytanii, stosownie do art. 106a pkt 2  lit. b w zw. z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, będą Państwo zobowiązani również wystawić faktury ustrukturyzowane. Podkreślenia bowiem wymaga, że do ww. dostawy nie znajdą zastosowania wyłączenia ustawowe, o których mowa w art. 106ga ust. 2 ustawy.

Jednocześnie zgodnie z dyspozycją art. 106gb ust. 4 ustawy, gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa trzeciego a nabywcą jest podmiot zagraniczny, zobowiązani Państwo będą przekazać/udostępnić nabywcy fakturę ustrukturyzowaną w sposób z nim uzgodniony.

Podsumowując, faktury sprzedaży, wystawiane przez Spółkę na rzecz kontrahenta zarejestrowanego w innym kraju członkowskim niż Polska, dotyczące dostaw towarów  i świadczenia usług (nieobjętych mechanizmem „reverse charge”), podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w Wielkiej Brytanii, będą od 1 kwietnia 2026 r. objęte obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza,  że należy je traktować indywidualnie. Zatem powołane interpretacje indywidualne nie mogą mieć wpływu na ocenę prawną rozpatrzonej sprawy.

Natomiast odnośnie powołanych przez Państwa wyroków sądów należy zauważyć, iż wyroki sądów, są to rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych spraw i co do zasady wiążą one strony postępowania w tych konkretnych, indywidualnych sprawach nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem powołane orzeczenia nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.