Wnioskodawca, podatnik VAT prowadzący działalność w sektorze ciepłowniczym, świadczy usługi na rzecz różnych odbiorców, w tym osób fizycznych. Część tych osób fizycznych może prowadzić działalność nierejestrowaną lub uzyskiwać przychody z najmu prywatnego, ale dokonuje zakupów na cele prywatne bez podawania NIP lub informowania o swoim statusie podatnika. Wnioskodawca obawia się ryzyka związanego z obowiązkiem wystawiania faktur w Krajowym Systemie e-Faktur (KSeF) od 1 lutego…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z – brak daty wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie wskazania:
- czy w sytuacji, gdy nabywca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność nierejestrowaną lub uzyskującą przychody z najmu prywatnego, ale dokonuje zakupu na cele prywatne i nie posługuje się NIP, faktura może zostać uznana za B2C i wystawiona poza KSeF,
- czy mogą Państwo dobrowolnie wystawiać w KSeF wszystkie faktury dla osób fizycznych (także bez NIP).
Uzupełnili go Państwo pismem z 16 marca 2026 r. (wpływ 16 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
1. Profil działalności i model rozliczeń.
Wnioskodawca prowadzi działalność w sektorze ciepłowniczym i świadczy usługi (w szczególności dostawy/świadczenia związane z zaopatrzeniem w ciepło/energię cieplną oraz usługi towarzyszące) na rzecz szerokiego kręgu odbiorców, w tym:
· podmiotów gospodarczych (B2B),
· jednostek organizacyjnych,
· osób fizycznych.
Rozliczenia prowadzone są w systemie bilingowym na podstawie umów/warunków świadczenia usług oraz wskazań urządzeń pomiarowych, a dokumentowanie sprzedaży odbywa się fakturami
wystawianymi cyklicznie.
2. Struktura nabywców – problem statusu osób fizycznych.
W praktyce znaczna część odbiorców to osoby fizyczne, które zawierają umowy jako konsumenci, posługując się imieniem i nazwiskiem oraz adresem lokalu.
Jednocześnie wśród osób fizycznych występują przypadki, gdy:
• dana osoba fizyczna prowadzi działalność nierejestrowaną (na podstawie przepisów Prawa przedsiębiorców) i nabywa usługę w związku z tą aktywnością, albo
• dana osoba fizyczna osiąga przychody z tzw. najmu prywatnego (poza działalnością gospodarczą w rozumieniu PIT) – przy czym na gruncie VAT może być uznana za podatnika wykonującego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT (np. wynajem na rzecz podmiotów gospodarczych).
3. Niepewność po stronie Wnioskodawcy – brak informacji od nabywcy.
Wnioskodawca wskazuje, że mogą wystąpić sytuacje, w których odbiorca (osoba fizyczna) nie informuje Wnioskodawcy o swoim statusie (działalność nierejestrowana/najem prywatny/
inna aktywność). W szczególności:
• nabywca nie podaje NIP,
• nabywca nie składa oświadczenia co do statusu,
• umowa i dane w systemie bilingowym są prowadzone jak dla konsumenta.
Wnioskodawca obawia się, że po wprowadzeniu obowiązkowego KSeF może powstać ryzyko, iż faktura wystawiona poza KSeF na osobę fizyczną (traktowaną jako konsument) zostanie zakwestionowana w razie ustalenia, że nabywca „w rzeczywistości” był podatnikiem.
4. Praktyka wystawiania faktur i planowane działania.
Wnioskodawca rozważa przyjęcie jednej z dwóch praktyk:
• wariant A (selektywny): wystawianie faktur w KSeF wyłącznie w przypadkach, gdy nabywca poda NIP lub jednoznacznie wynika, że zakup jest dokonywany jako podatnik,
• wariant B (ostrożnościowy): wystawianie w KSeF „wszystkich” faktur dla osób fizycznych (także bez NIP), celem minimalizacji ryzyka.
Wnioskodawca prosi o potwierdzenie prawidłowego podejścia na gruncie przepisów regulujących KSeF.
Pytania
- Czy w sytuacji, gdy nabywca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność nierejestrowaną lub uzyskującą przychody z najmu prywatnego, ale dokonuje zakupu na cele prywatne i nie posługuje się NIP, faktura może zostać uznana za B2C i wystawiona poza KSeF? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)
- Czy Wnioskodawca – w celu ograniczenia ryzyka – może wystawiać w KSeF wszystkie faktury dla osób fizycznych (także bez NIP) dobrowolnie, i czy takie działanie jest zgodne z przepisami (tj. czy przepisy dopuszczają dobrowolne B2C w KSeF)? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)
Państwa stanowisko w sprawie (w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 3 i 4)
Państwa zdaniem:
Ad 1.
Obowiązek wystawienia faktury w KSeF dotyczy co do zasady faktur wystawianych na rzecz podmiotów będących podatnikami (transakcje B2B). Faktury wystawiane na rzecz konsumentów (B2C) nie są objęte obowiązkowym KSeF i mogą być wystawiane poza KSeF.
W sytuacji, gdy osoba fizyczna nie podaje NIP, nie ujawnia statusu i nie komunikuje nabycia jako podatnik, a dokumenty i system rozliczeniowy identyfikują ją jak konsumenta, Wnioskodawca ma prawo potraktować sprzedaż jako B2C i wystawić fakturę poza KSeF. Dla oceny obowiązku KSeF zasadnicze znaczenie ma to, czy faktura jest wystawiana „na podatnika”, co w praktyce powinno być weryfikowane po stronie sprzedawcy przez posłużenie się NIP (lub analogiczny jednoznaczny identyfikator podatnika) przez nabywcę oraz okoliczności transakcji znane w chwili wystawienia faktury.
Jeżeli osoba fizyczna prowadząca działalność nierejestrowaną lub osiągająca przychody z najmu prywatnego dokonuje zakupu na użytek prywatny (bez NIP), faktura ma charakter B2C i nie powinna być objęta obowiązkowym KSeF.
Ad 2.
Przepisy dopuszczają możliwość dobrowolnego wystawiania faktur B2C w KSeF, natomiast nie wynika z nich obowiązek „profilaktycznego” wystawiania wszystkich faktur dla osób fizycznych w KSeF.
Uzasadnienie stanowiska
1. Rozróżnienie B2B i B2C jako oś obowiązku KSeF.
KSeF jest systemem zaprojektowanym przede wszystkim do obsługi faktur w obrocie profesjonalnym. W komunikatach informacyjnych dotyczących KSeF wskazuje się, że faktury dla konsumentów (B2C) nie muszą być wystawiane w KSeF i mogą być wystawiane dobrowolnie.
W konsekwencji, dla powstania obowiązku KSeF istotne jest, czy faktura jest wystawiana na rzecz podatnika (w sensie obrotu gospodarczego, identyfikowanego co do zasady NIP), czy na rzecz konsumenta.
2. Znaczenie identyfikacji nabywcy – rola NIP i informacji dostępnych sprzedawcy. W praktyce obrotu gospodarczego status nabywcy jako podatnika jest komunikowany przez:
· podanie NIP,
· żądanie wystawienia faktury jako przedsiębiorca,
· wskazanie danych firmowych lub innych danych jednoznacznie kwalifikujących transakcję,
· jako B2B.
Co więcej, MF wskazuje, że odbiorca faktury w KSeF to podatnik posiadający NIP, a dostęp w systemie jest oparty na identyfikatorach podatkowych.
Wnioskodawca nie ma realnych narzędzi do pełnej, materialnej weryfikacji, czy osoba fizyczna prowadzi działalność nierejestrowaną albo uzyskuje przychody z najmu prywatnego – zwłaszcza jeśli nabywca nie podaje NIP i nie ujawnia statusu. W takim wypadku racjonalnym i zgodnym z zasadą pewności obrotu jest oparcie się na danych przekazanych przez kontrahenta i okolicznościach transakcji znanych w chwili wystawienia faktury.
3. Najem prywatny i działalność nierejestrowana – status na gruncie VAT a praktyka fakturowania.
MF wskazuje (na przykładzie wynajmu lokalu firmie), że osoba fizyczna wynajmująca lokal może być podatnikiem na gruncie VAT.
Jednocześnie okoliczność ta nie oznacza automatycznie, że każda faktura wystawiana „osobie fizycznej” musi być w KSeF. Decydujące jest, czy dana faktura dokumentuje transakcję na rzecz podatnika (B2B) czy konsumenta (B2C). Sam fakt, że osoba fizyczna potencjalnie wykonuje jakąkolwiek aktywność opodatkowaną, nie przesądza, że każdy jej zakup ma charakter gospodarczy.
Potwierdza to podejście MF w objaśnieniach/FAQ, gdzie wskazuje się, że faktury wystawiane na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, ale dotyczące zakupów prywatnych (w istocie B2C), mogą pozostawać dobrowolne w KSeF.
4. Konsekwencje praktyczne i zasada proporcjonalności.
Przyjęcie wykładni, zgodnie z którą sprzedawca ma obowiązek zawsze „zgadywać” status osoby fizycznej i wystawiać wszystkie faktury w KSeF „na wszelki wypadek”, prowadziłoby do:
· przerzucenia na sprzedawców obowiązku weryfikacji niemożliwej do wykonania w sposób pełny,
· ryzyka nadmiernej formalizacji obrotu konsumenckiego,
· odejścia od deklarowanej wprost zasady dobrowolności KSeF w B2C.
Wnioskodawca powinien mieć możliwość stosowania racjonalnych procedur (np. pozyskiwania NIP/oświadczeń) i opierania się na informacjach, którymi dysponuje.
5. Dobrowolne wystawianie faktur B2C w KSeF.
Z komunikatów KSeF wynika, że faktury B2C mogą być wystawiane w KSeF dobrowolnie. Zatem Wnioskodawca może przyjąć politykę wystawiania w KSeF również faktur B2C, jeżeli jest to dla niego organizacyjnie korzystne. Nie wynika jednak z tego obowiązek stosowania KSeF „dla bezpieczeństwa” we wszystkich przypadkach.
Wniosek
Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska, zgodnie z którym:
- faktury dotyczące prywatnych zakupów osoby fizycznej (nawet jeśli osoba ta prowadzi jakąkolwiek aktywność gospodarczą) mogą być traktowane jako B2C i pozostają dobrowolne w KSeF (pytanie oznaczone we wniosku nr 3);
- Wnioskodawca może dobrowolnie wystawiać faktury B2C w KSeF, lecz nie jest to obowiązek (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej – rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.
Według art. 2 pkt 32a ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej – rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
Pojęcie „podatnik” i „działalność gospodarcza” na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.
Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
W myśl art. 106b ust. 2 ustawy:
Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy:
Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT.
Stosownie do art. 106ga ust. 1 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:
Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
Zgodnie z art. 106ga ust. 2 pkt 4 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej.
Ponadto, w myśl art. 106ga ust. 4 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność w sektorze ciepłowniczym i świadczą usługi (w szczególności dostawy/świadczenia związane z zaopatrzeniem w ciepło/energię cieplną oraz usługi towarzyszące) na rzecz szerokiego kręgu odbiorców, w tym:
· podmiotów gospodarczych (B2B),
· jednostek organizacyjnych,
· osób fizycznych.
Rozliczenia prowadzone są w systemie bilingowym na podstawie umów/warunków świadczenia usług oraz wskazań urządzeń pomiarowych, a dokumentowanie sprzedaży odbywa się fakturami wystawianymi cyklicznie.
W praktyce znaczna część odbiorców to osoby fizyczne, które zawierają umowy jako konsumenci, posługując się imieniem i nazwiskiem oraz adresem lokalu.
Jednocześnie wśród osób fizycznych występują przypadki, gdy:
• dana osoba fizyczna prowadzi działalność nierejestrowaną (na podstawie przepisów Prawa przedsiębiorców) i nabywa usługę w związku z tą aktywnością, albo
• dana osoba fizyczna osiąga przychody z tzw. najmu prywatnego (poza działalnością gospodarczą w rozumieniu PIT) – przy czym na gruncie VAT może być uznana za podatnika wykonującego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT (np. wynajem na rzecz podmiotów gospodarczych).
Mogą wystąpić sytuacje, w których odbiorca (osoba fizyczna) nie informuje Państwa o swoim statusie (działalność nierejestrowana/najem prywatny/inna aktywność). W szczególności:
• nabywca nie podaje NIP,
• nabywca nie składa oświadczenia co do statusu,
• umowa i dane w systemie bilingowym są prowadzone jak dla konsumenta.
Państwa wątpliwości objęte zakresem pytań oznaczonych we wniosku nr 3 i 4 dotyczą wskazania:
- czy w sytuacji, gdy nabywca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność nierejestrowaną lub uzyskującą przychody z najmu prywatnego, ale dokonuje zakupu na cele prywatne i nie posługuje się NIP, faktura może zostać uznana za B2C i wystawiona poza KSeF,
- czy mogą Państwo dobrowolnie wystawiać w KSeF wszystkie faktury dla osób fizycznych (także bez NIP).
Jak wynika z powołanego wyżej art. 106ga ust. 2 pkt 4 ustawy, obowiązek wystawiania faktur w KSeF nie dotyczy faktur wystawianych na rzecz nabywcy usług, który jest osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej.
Zatem, w sytuacji, gdy Państwa nabywca dokonuje zakupu na cele prywatne, tj. w związku daną transakcją występuje jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, nie muszą Państwo wystawiać takiej faktury w KSeF.
Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest prawidłowe.
Jednocześnie, zgodnie z art. 106ga ust. 4 ustawy, w przypadku, wystawiania faktur na rzecz osób fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.
Tym samym, mogą Państwo dobrowolnie wystawiać w KSeF wszystkie faktury dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.
Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest prawidłowe.
Informuję również, że niniejszą interpretacją został załatwiony wniosek w części dotyczącej pytań oznaczonych we wniosku nr 3 i 4. Natomiast w części dotyczącej pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 zostało wydane postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania z 15 kwietnia2026 r. nr 0112-KDIL1 3.4012.95.2026.2.KK.
Dodatkowe informacje
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm..; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo