Możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 pomimo, że zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R zostało złożone po terminie ustawowym.
Podatnik od lipca 2023 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w handlu internetowym (sprzedaż sezonowa). Był przekonany o korzystaniu ze zwolnienia podmiotowego VAT (art. 113 ust. 1), ale w listopadzie 2023 r. nieświadomie przekroczył limit 200 000 zł. Po otrzymaniu wezwania z urzędu skarbowego w lutym 2026 r. złożył zaległe zgłoszenia VAT-R i JPK_V7, a 24 lutego 2026 r. złożył aktualizację…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 19 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy przysługuje Panu prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 w zw. z art. 113 ust. 11 ustawy, od dnia 1 stycznia 2025 r., pomimo, że zgłoszenie aktualizacyjne zostało dokonane po terminie ustawowym określonym w art. 96 ust. 12 ustawy. Uzupełnił go Pan pismem z 15 marca 2026 r. – (wpływ 29 kwietnia 2026 r.) oraz pismem z 15 marca 2026 r. (wpływ 30 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca w dniu 19 lipca 2023 r. rozpoczął prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej w zakresie handlu internetowego (sprzedaż towarów za pośrednictwem platform internetowych), PKD 47.91.Z – sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet. Działalność ma charakter sezonowy – sprzedaż prowadzona jest w wybranych miesiącach, a w pozostałych okresach działalność bywa zawieszana.
Działalność rozpoczęto jako podatnik zwolniony z VAT, ponieważ Wnioskodawca nie prowadził (i obecnie również nie prowadzi) działalności w zakresie usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.
Od tego czasu do lutego 2026 r. Wnioskodawca zachowywał się jak podatnik zwolniony z VAT – nie wystawiał faktur VAT, nie pobierał tego podatku, nie składał deklaracji VAT ani nie przesyłał plików JPK_VAT.
Według posiadanej wiedzy Wnioskodawca był przekonany, że nie przekroczył limitu 200 000 zł ani proporcji ustalonej dla roku rozpoczęcia działalności, a tym samym miał prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego.
W lutym 2026 r. Wnioskodawca otrzymał z Urzędu Skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania wezwanie do złożenia wyjaśnień w ramach czynności sprawdzających w zakresie podatku VAT, dotyczących ustalenia, czy w 2023 r. nie doszło do przekroczenia limitu sprzedaży 200 000 zł, co wynikało z danych zawartych w złożonych rocznych zeznaniach podatkowych (PIT). Czynności sprawdzające nie zakończyły się wydaniem rozstrzygnięcia co do istoty sprawy ani nie przekształciły się w postępowanie podatkowe.
W dniu 23 listopada 2023 r. Wnioskodawca przekroczył limit sprzedaży uprawniający do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Przekroczenie limitu nie zostało zauważone w odpowiednim czasie (przeoczenie przy monitorowaniu obrotu w działalności sezonowej), przez co nie doszło do rejestracji VAT w ustawowym terminie. Okazało się, że na skutek błędnego wyliczenia proporcji oraz braku świadomości limit ten został nieznacznie przekroczony.
Po ustaleniu powyższych okoliczności Wnioskodawca podjął działania zmierzające do usunięcia nieprawidłowości. Po ustaleniu dokładnej daty przekroczenia limitu 200 000 zł do Urzędu Skarbowego zostało złożone:
- zgłoszenie rejestracyjne VAT-R, w którym wskazano rejestrację jako podatnik VAT czynny ze skutkiem od dnia 23 listopada 2023 r., z uwagi na przekroczenie limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT,
- zaległe pliki JPK_V7 za okresy 11-12/2023 oraz 01-08/2024.
Należny podatek VAT wraz z odsetkami zostanie uregulowany niezwłocznie.
Wnioskodawca od początku działalności do chwili obecnej nie wykonuje czynności wyłączonych ze zwolnienia, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Ponadto w 2024 r. oraz w 2025 r. wartość sprzedaży nie przekroczyła limitu uprawniającego do korzystania ze zwolnienia. W okresie od 1 stycznia 2025 r. do 24 lutego 2026 r. Wnioskodawca dokumentował sprzedaż bez wykazywania podatku VAT, działając jako podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Ponieważ upłynął co najmniej rok, licząc od końca roku, w którym Wnioskodawca utracił zwolnienie (2023 r.), od początku 2025 r. – zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT – możliwe było ponowne skorzystanie ze zwolnienia podmiotowego.
Po złożeniu wymaganych plików JPK_V7M Wnioskodawca złożył aktualizację zgłoszenia VAT-R, wyrejestrowując się z bycia czynnym podatnikiem VAT z początkiem 2025 r. W dniu 24 lutego 2026 r. złożono zgłoszenie VAT-R aktualizacyjne, wskazując powrót do zwolnienia podmiotowego z datą od dnia 1 stycznia 2025 r.
Z uwagi na moment wezwania przez Urząd Skarbowy do złożenia wyjaśnień oraz konieczność złożenia zaległych plików JPK_V7M za okresy wcześniejsze, Wnioskodawca nie miał możliwości dokonania aktualizacji VAT-R w ustawowym terminie, mimo że spełniał warunki do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 oraz ust. 11 ustawy o VAT.
Elementy przedstawionego stanu faktycznego objęte wnioskiem nie były i nie są przedmiotem kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej ani postępowania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. W tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.
W całym okresie prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca nie wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, i nie planuje ich wykonywać w przyszłości.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym ma Pan prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy o VAT, od dnia 1 stycznia 2025 r., pomimo że zgłoszenie VAT-R aktualizacyjne zostało złożone w dniu 24 lutego 2026 r., tj. po terminie określonym w art. 96 ust. 12 ustawy o VAT?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym przysługiwało Panu prawo do ponownego skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2025 r., zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT.
Prawo materialne do zwolnienia wynika z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT i jest uzależnione od upływu wskazanego w tym przepisie okresu oraz spełnienia warunków ustawowych. W niniejszej sprawie warunki te zostały spełnione, gdyż od końca roku, w którym nastąpiła utrata zwolnienia (2023 r.), upłynął wymagany okres, a Pan nie wykonywał czynności wyłączonych ze zwolnienia oraz nie przekroczył limitu sprzedaży.
W interpretacji indywidualnej o sygn. 0112-KDIL1-2.4012.560.2023.2.DS organ podatkowy wskazał, że art. 113 ust. 11 ustawy o VAT nie uzależnia prawa do zwolnienia od terminu złożenia zgłoszenia VAT-R, a uchybienie temu obowiązkowi nie pozbawia podatnika prawa do zwolnienia.
Termin 7 dni określony w art. 96 ust. 12 ustawy o VAT ma charakter obowiązku zgłoszeniowego (informacyjnego), a nie materialnoprawnego. W interpretacji indywidualnej o sygn. 0112-KDIL1-3. 4012.141.2025.1.AKS organ potwierdził możliwość powrotu do zwolnienia ze skutkiem od momentu spełnienia przesłanek ustawowych, pomimo uchybienia terminowi aktualizacji zgłoszenia VAT-R.
Ponadto błędy lub pomyłki w zgłoszeniu VAT-R mogą zostać skorygowane poprzez złożenie prawidłowej aktualizacji. W interpretacji indywidualnej o sygn. 0111-KDIB3-1.4012.955.2020.1.WN Organ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika w zakresie możliwości dokonania aktualizacji VAT-R oraz wyboru zwolnienia od wskazanej daty, w sytuacji wcześniejszej pomyłki w zgłoszeniu.
W konsekwencji uznaje Pan, że:
· przysługiwało Panu prawo do ponownego skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od dnia 1 stycznia 2025 r.,
· złożenie zgłoszenia VAT-R po terminie nie miało wpływu na powstanie tego prawa,
· dokonana aktualizacja zgłoszenia VAT-R powinna zostać uznana za skuteczną w zakresie wskazanej daty powrotu do zwolnienia.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy wskazać, iż mając na uwadze, że wniosek dotyczy stanu faktycznego oraz – jak Pan wskazał – złożono zgłoszenie VAT-R aktualizacyjne, wskazując powrót do zwolnienia podmiotowego z datą od dnia 1 stycznia 2025 r. – interpretację wydano w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie zaistnienia zdarzenia, tj. w oparciu o przepisy obowiązujące we wskazanym wyżej okresie.
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…).
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Należy zauważyć również, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla określonej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) 1a)sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 , z wyjątkiem:
1a) transakcji związanych z nieruchomościami,
1b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ,
1c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
W świetle art. 113 ust. 4 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 , którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.
Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 , jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Na podstawie art. 113 ust. 10 ustawy:
Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu.
3) (uchylony)
Zaznaczyć należy, że podatnik ma prawo powrócić do zwolnienia z art. 113 ustawy w trakcie roku podatkowego, pod warunkiem, że minął rok od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim i bieżącym roku nie przekroczył kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Powrót do zwolnienia może nastąpić od początku danego miesiąca.
Podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Odnośnie obowiązku zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R należy wskazać, że w myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a , są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
Na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy:
Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
W świetle art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
1) „podatnika VAT czynnego”,
2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
a) ust. 3 i 3c,
b) art. 113a ust. 1 , jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
– i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
Z kolei, w myśl art. 96 ust. 5 ustawy:
Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 , w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 , w przypadku utraty tego prawa;
3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9 , w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 , w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9 , od pierwszej wykonanej czynności.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
Stosownie do treści art. 96 ust. 10 ustawy:
Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, u których następnie sprzedaż została zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub którzy następnie zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 , pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni.
Natomiast jak stanowi art. 96 ust. 12 ustawy:
Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.
Z opisu sprawy wynika, że w dniu 19 lipca 2023 r. rozpoczął Pan prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej w zakresie handlu internetowego. Działalność ma charakter sezonowy – sprzedaż prowadzona jest w wybranych miesiącach, a w pozostałych okresach działalność bywa zawieszana. Działalność rozpoczął Pan jako podatnik zwolniony z VAT, ponieważ nie prowadził Pan (i obecnie również nie prowadzi) działalności w zakresie usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Od tego czasu do lutego 2026 r. zachowywał się Pan jak podatnik zwolniony z VAT – nie wystawiał faktur VAT, nie pobierał tego podatku, nie składał deklaracji VAT ani nie przesyłał plików JPK_VAT.
Według posiadanej wiedzy był Pan przekonany, że nie przekroczył limitu 200 000 zł ani proporcji ustalonej dla roku rozpoczęcia działalności, a tym samym miał Pan prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego. W lutym 2026 r. otrzymał Pan z urzędu skarbowego, właściwego według miejsca zamieszkania, wezwanie do złożenia wyjaśnień w ramach czynności sprawdzających w zakresie podatku VAT, dotyczących ustalenia, czy w 2023 r. nie doszło do przekroczenia limitu sprzedaży 200 000 zł, co wynikało z danych zawartych w złożonych rocznych zeznaniach podatkowych (PIT). Czynności sprawdzające nie zakończyły się wydaniem rozstrzygnięcia co do istoty sprawy ani nie przekształciły się w postępowanie podatkowe. W dniu 23 listopada 2023 r. przekroczył Pan limit sprzedaży uprawniający do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Przekroczenie limitu nie zostało zauważone w odpowiednim czasie (przeoczenie przy monitorowaniu obrotu w działalności sezonowej), przez co nie doszło do rejestracji VAT w ustawowym terminie. Okazało się, że na skutek błędnego wyliczenia proporcji oraz braku świadomości limit ten został nieznacznie przekroczony.
Po ustaleniu powyższych okoliczności podjął Pan działania zmierzające do usunięcia nieprawidłowości. Po ustaleniu dokładnej daty przekroczenia limitu 200 000 zł do urzędu skarbowego zostało złożone:
- zgłoszenie rejestracyjne VAT-R, w którym wskazano rejestrację jako podatnik VAT czynny ze skutkiem od dnia 23 listopada 2023 r., z uwagi na przekroczenie limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT,
- zaległe pliki JPK_V7 za okresy 11-12/2023 oraz 01-08/2024.
Należny podatek VAT wraz z odsetkami zostanie uregulowany niezwłocznie.
Od początku działalności do chwili obecnej nie wykonuje Pan czynności wyłączonych ze zwolnienia, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Ponadto w 2024 r. oraz w 2025 r. wartość sprzedaży nie przekroczyła limitu uprawniającego do korzystania ze zwolnienia. W okresie od 1 stycznia 2025 r. do 24 lutego 2026 r. dokumentował Pan sprzedaż bez wykazywania podatku VAT, działając jako podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Ponieważ upłynął co najmniej rok, licząc od końca roku, w którym utracił Pan zwolnienie (2023 r.), od początku 2025 r. – zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT – możliwe było ponowne skorzystanie ze zwolnienia podmiotowego.
Po złożeniu wymaganych plików JPK_V7M złożył Pan aktualizację zgłoszenia VAT-R, wyrejestrowując się z bycia czynnym podatnikiem VAT z początkiem 2025 r. W dniu 24 lutego 2026 r. złożono zgłoszenie VAT-R aktualizacyjne, wskazując powrót do zwolnienia podmiotowego z datą od dnia 1 stycznia 2025 r.
Z uwagi na moment wezwania przez urząd skarbowy do złożenia wyjaśnień oraz konieczność złożenia zaległych plików JPK_V7M za okresy wcześniejsze, nie miał Pan możliwości dokonania aktualizacji VAT-R w ustawowym terminie, mimo że spełniał Pan warunki do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 oraz ust. 11 ustawy o VAT.
W całym okresie prowadzenia działalności gospodarczej nie wykonywał Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, i nie planuje ich wykonywać w przyszłości.
Pana wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia, czy przysługuje Panu prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 w zw. z art. 113 ust. 11 ustawy, od dnia 1 stycznia 2025 r., pomimo, że zgłoszenie aktualizacyjne zostało dokonane po terminie ustawowym określonym w art. 96 ust. 12 ustawy.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane uregulowania należy stwierdzić, że jeżeli w ramach prowadzonej działalności nie wykonuje Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy oraz obrót netto za 2024 r. nie przekroczył limitu 200 000 zł i minął co najmniej rok, liczony od końca roku, w którym utracił Pan zwolnienie (2023 r.), to od 1 stycznia 2025 r. przysługuje Panu prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy.
Odnośnie momentu złożenia deklaracji VAT-R należy wskazać, że w związku ze zmianą danych zawartych w zgłoszeniu rejestracyjnym podatnik powinien w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego poprzez złożenie aktualizującego zgłoszenia VAT-R, zaznaczając, że będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy oraz podając datę, od której będzie korzystał lub już korzysta ze wskazanego zwolnienia.
Należy nadmienić, że przepis art. 113 ust. 11 ustawy nie uzależnia prawa do wyboru zwolnienia od terminu złożonego zawiadomienia w urzędzie, tylko od spełnienia warunku określonego w tym przepisie, tj. bycia czynnym podatnikiem podatku VAT co najmniej przez rok licząc od końca roku, w którym podatnik utracił lub zrezygnował ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy. Zatem, fakt złożenia przez podatnika zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia go prawa do wyboru przysługującego mu zwolnienia, pod warunkiem, że podatnik zachowywał się jak podatnik, u którego sprzedaż korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Okoliczności sprawy wskazują, że w terminie, w którym chce Pan korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, zachowywał się Pan jak podatnik, u którego sprzedaż korzysta ze zwolnienia podmiotowego, gdyż – jak wynika z wniosku – od początku działalności do lutego 2026 r. zachowywał się Pan jak podatnik zwolniony z VAT – nie wystawiał Pan faktur VAT, nie pobierał tego podatku, nie składał deklaracji VAT ani nie przesyłał plików JPK_VAT.
Tym samym w sytuacji, gdy od 1 stycznia 2025 r. spełniał Pan warunki do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego, powinien Pan złożyć w urzędzie skarbowym zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R w terminie do 7 dni licząc od dnia, w którym nabył Pan prawo do tego zwolnienia. Jednakże fakt złożenia zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia Pana prawa do wyboru przysługującego zwolnienia, pomimo niedopełnienia obowiązku w zakresie aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego w wymaganym przepisami terminie.
Zatem, mógł Pan korzystać ze zwolnienia podmiotowego począwszy od 1 stycznia 2025 r., w sytuacji złożenia zawiadomienia aktualizacyjnego VAT-R w dniu 24 lutego 2026 r., tj. po upływie 7-dniowego terminu określonego w ustawie.
Należy jednak zaznaczyć, że w sytuacji, gdy w trakcie roku podatkowego wartość sprzedaży w ramach prowadzonej przez Pana działalności, przekroczy kwotę 240 000 zł – stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy – zwolnienie podmiotowe straci moc z chwilą wykonania czynności, którą ww. kwota zostanie przekroczona. Prawo do omawianego zwolnienia również Pan straci, gdy zacznie wykonywać którąkolwiek z czynności, wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
Tym samym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego, a w szczególności na informacji wynikającej z opisu sprawy, że: „Wnioskodawca od początku działalności do chwili obecnej nie wykonuje czynności wyłączonych ze zwolnienia, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Ponadto w 2024 r. oraz w 2025 r. wartość sprzedaży nie przekroczyła limitu uprawniającego do korzystania ze zwolnienia. W okresie od 01.01.2025 r. do 24.02.2026 r. Wnioskodawca dokumentował sprzedaż bez wykazywania podatku VAT, działając jako podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT”. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Informuję jednocześnie, że jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo