Powiat, jako podatnik VAT, reprezentujący Skarb Państwa, planuje zamianę niezabudowanej działki (nr 1) położonej w terenie zamkniętym z Gminą za inną niezabudowaną działkę (nr 3). Celem zamiany jest zachowanie integralności terenu przez Skarb Państwa oraz umożliwienie Gminie budowy drogi. Obie działki mają identyczną wartość rynkową.…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 marca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący zwolnienia od podatku VAT transakcji dostawy działki nr 1. Uzupełnili go Państwo pismem z 30 kwietnia 2025 r. (wpływ 5 maja 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Powiat (…) (dalej: „Powiat”) jest zarejestrowany na potrzeby podatku od towarów i usług (dalej: „podatek VAT”) jako podatnik VAT czynny. Powiat będąc jednostką samorządu terytorialnego posiada osobowość prawną i wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym, co w szczególności reguluje ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 107 z późn. zm.).
Zgodnie z regulacją zawartą w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 z późn. zm.), zwanej dalej u.g.n. w sprawach gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa organem reprezentującym Skarb Państwa jest Starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej.
Jednakże podatnikiem podatku VAT w ramach wykonywania zadań zleconych ustawami w imieniu Skarbu Państwa nie jest Starosta, który nie posiada osobowości prawnej tylko Powiat posiadający status podatnika VAT.
Zgodnie z art. 23 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. u.g.n. – Starosta (…) wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej gospodaruje nieruchomościami Skarbu Państwa położonymi na terenie Powiatu (…). Skarb Państwa zamierza zawrzeć umowę zamiany, o której mowa w art. 603 Kodeksu cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm.), polegającej na przeniesieniu prawa własności, w której każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę prawo własności działki w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia prawa własności innej działki.
Na mocy umowy dojdzie do zamiany (sprzedaży) dwóch nieruchomości pomiędzy:
1) Skarbem Państwa, właścicielem działki ewidencyjnej nr 1 o pow. (…) ha położonej w obrębie (…), działka ta jest niezabudowana i zgodnie z ewidencją gruntów i budynków działka stanowi użytek gruntowy RIVa, RIVb oraz LsIV.
Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy (…), nieruchomość oznaczona jako działka ewid. 1 położona w obrębie (…) znajduje się w terenie zamkniętym zgodnie z decyzją (…). Działka ewid. 1 powstała z podziału działki ewid. nr 2 wchodzącej w skład kompleksu (...).
Podział działki wykonany został w celu urządzenia na działce 1 drogi gminnej. Skarb Państwa nabył na podstawie aktu notarialnego Rep. A (…) z dnia (…)2021 r. od Gminy (…) działkę 2 w trybie art. 37 ust. 2 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Do transakcji naliczony został podatek VAT, przy czym za zgodą Rady Gminy (…), zgodnie z art. 68 ust. 1 pkt 5 i ust. 1b ustawy u.g.n. wyrażona została zgoda na udzielenie 23,19915254% bonifikaty od ceny brutto.
Na tej nieruchomości nie była prowadzona działalność gospodarcza, podczas nabycia nie przysługiwało Powiatowi prawo do odliczenia podatku VAT.
Zgodnie z operatem szacunkowymi opracowanym przez rzeczoznawcę majątkowego na dzień 20 sierpnia 2024 r. wartość rynkowa działki ewid. nr 1 w (…) kształtuje się na poziomie (…) zł,
2) Gminą (…), właścicielem działki ewidencyjnej nr 3 położonej w obrębie (…), działka ta stanowi drogę wewnętrzną o nawierzchni betonowej, która dzieli kompleks (...) na dwie części. Na działce nie jest posadowiony żaden budynek, zgodnie z ewidencją gruntów i budynków działka stanowi użytek gruntowy RIVa, RIVb oraz dr.
Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy (…), nieruchomość oznaczona jako działka ewid. nr 3 w obrębie (…) znajduje się w terenach oznaczonych symbolem (...) – tereny dróg wewnętrznych.
Gmina (…) jest właścicielem działki 3 na podstawie wydanej w 2001 r. przez Wojewodę (…) decyzji komunalizacyjnej z dnia 1 października 2001 r. (nabycie nieodpłatne). Na tej działce nie była prowadzona działalność gospodarcza, podczas nabycia nie przysługiwało Gminie prawo do odliczenia podatku VAT.
Na podstawie operatu szacunkowego opracowanego przez rzeczoznawcę majątkowego na dzień 20 sierpnia 2024 r. wartość rynkowa działki ewid. 3 kształtuje się na poziomie (…) zł.
Zamiana ww. działek ewidencyjnych polegająca na pozyskaniu do zasobu Skarbu Państwa działki ewid. nr 3 w obrębie (…) wynika z konieczności zachowania integralności kompleksu (...) oraz budowy ogrodzenia bez konieczności dzielenia go na dwie części.
W zamian Gmina (…) pozyska działkę ewid. nr 1 o pow. (…) ha, na której możliwe będzie wybudowanie przez Gminę nowej ogólnodostępnej drogi gminnej poza terenem zamkniętym kompleksu (…).
Obie nieruchomości zostały wycenione przez rzeczoznawcę majątkowego na taką samą kwotę (…).
Niezależnie od powyższego, zgodnie z art. 14 ust. 3 u.g.n., nieruchomości mogą być przedmiotem zamiany między Skarbem Państwa a jednostkami samorządu terytorialnego, bez obowiązku dokonywania dopłat w przypadku różnej wartości zamienianych nieruchomości.
Doprecyzowanie opisu sprawy
Zgodnie z pismem Urzędu Gminy (…) działka 1 w obrębie (…) w Gminie (…), na podstawie Decyzji nr (…), znajduje się w obszarze terenów zamkniętych (...). Działka ta nie jest objęta decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwagi na fakt, że przed włączeniem ww. działki do terenów zamkniętych, na podstawie Decyzji (...), teren działki był objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego – (…).
Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. 2024 poz. 1130), decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest wydawana w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 30 kwietna 2025 r.)
Czy opisana nieruchomość stanowiąca własność Skarbu Państwa oznaczona jako działka ewid. 1 będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Powiatu, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.), sprzedaż nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa działki 1, która jest niezabudowana i nie stanowi terenów budowlanych, będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT.
Sprzedaż nieruchomości stanowiącej własność Gminy (…) działki 3, na której nie ma posadowionego żadnego budynku i nie stanowi terenów budowlanych, również będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy.
Jak stanowi art. 7 ust. 1 (wprowadzenie do wyliczenia) ustawy VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
W ramach umowy zamiany obydwie strony transakcji wystawią faktury dokumentujące zawartą transakcję zamiany ww. działek. Faktura wystawiona przez Powiat (…), jak i przez Gminę (…) dotyczyć będzie kwoty netto (…) zł ze stawką VAT zw., na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zatem zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów.
Z przytoczonych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że – co do zasady – opodatkowaniu podlegają czynności odpłatne, przy czym nie wynika z nich, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musi mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową – zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszana – zapłata w części pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.
Zgodnie z art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.):
Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy.
Na gruncie regulacji ustawy Kodeks cywilny, w wyniku umowy zamiany następuje przeniesienie własności rzeczy o charakterze odpłatnym, bowiem w wyniku rozporządzenia prawem własności na rzecz drugiej strony następuje wzajemne rozporządzenie prawem własności innej rzeczy stanowiące o odpłatnym charakterze zawartej umowy. Zatem, w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze nabywcy.
Na mocy art. 604 Kodeksu cywilnego:
Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony do przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna.
Natomiast, w świetle art. 158 Kodeksu cywilnego:
Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione.
Zatem umowa przeniesienia własności nieruchomości (również w drodze zamiany) jest czynnością cywilnoprawną. Z uwagi na powyższe przepisy stwierdzić należy, że umowa zamiany towarów na gruncie podatku od towarów i usług jest niczym innym jak dwiema odpłatnymi dostawami towarów.
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
Z opisu sprawy wynika, że Powiat jest zarejestrowany na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny.
Starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, gospodaruje nieruchomościami Skarbu Państwa położonymi na terenie Powiatu. Skarb Państwa zamierza zawrzeć umowę zamiany, o której mowa w art. 603 Kodeksu cywilnego, polegającej na przeniesieniu prawa własności, w której każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę prawo własności działki w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia prawa własności innej działki. Na mocy umowy dojdzie do zamiany (sprzedaży) dwóch nieruchomości pomiędzy Skarbem Państwa, właścicielem działki ewidencyjnej nr 1, a Gminą (…), właścicielem działki ewidencyjnej nr 3.
Działka nr 1 jest niezabudowana. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy działka nr 1 znajduje się w terenie zamkniętym, zgodnie z decyzją (...). Przedmiotowa działka powstała z podziału działki nr 2 wchodzącej w skład kompleksu (...). Podział działki wykonany został w celu urządzenia na działce 1 drogi gminnej.
Skarb Państwa nabył na podstawie aktu notarialnego od Gminy działkę 2 w trybie art. 37 ust. 2 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Na tej nieruchomości nie była prowadzona działalność gospodarcza, podczas nabycia nie przysługiwało Powiatowi prawo do odliczenia podatku VAT. Zamiana ww. działek ewidencyjnych polegająca na pozyskaniu do zasobu Skarbu Państwa działki nr 3 wynika z konieczności zachowania integralności kompleksu (...) oraz budowy ogrodzenia bez konieczności dzielenia go na dwie części. W zamian Gmina pozyska działkę nr 1, na której możliwe będzie wybudowanie przez Gminę nowej ogólnodostępnej drogi gminnej poza terenem zamkniętym kompleksu (...).
Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zwolnienia od podatku VAT dostawy działki nr 1, będącej przedmiotem zamiany.
Dostawa towarów jest – zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy – przeniesieniem prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, co również ma miejsce w przypadku umowy zamiany w odniesieniu do obu stron transakcji. Dokonanie zatem zamiany nieruchomości jest zamianą towarów, czyli odpłatną dostawą towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jeżeli jest realizowana przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.
Dostawa działki nr 1 będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie publicznoprawną), nie będzie bowiem wykonywana w ramach zadań publicznych. W odniesieniu do dostawy przedmiotowej działki nie będą Państwo działać jako organ władzy publicznej, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Dokonując dostawy działki nr 1 będą Państwo działać jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzący działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT.
Wobec tego, powyższa czynność w świetle ustawy, będzie traktowana jako odpłatna dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.
Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym itp.
W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.
Należy ponadto zauważyć, że według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.
Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
Z powyższych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy ocenić wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydaną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem dostawy będzie działka nr 1, która na podstawie Decyzji (…) znajduje się w obszarze terenów zamkniętych (...). Działka ta nie jest objęta decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwagi na fakt, że przed włączeniem ww. działki do terenów zamkniętych, na podstawie Decyzji (...), teren działki był objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Zatem biorąc pod uwagę opis zdarzenia należy stwierdzić, że będą Państwo dokonywać dostawy działki oznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako „tereny zamknięte”, a zapisy dotyczące terenów zamkniętych nie stanowią ustaleń planu.
Tereny zamknięte zostały natomiast zdefiniowane w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1151 ze zm.).
Zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne:
Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach zamkniętych – rozumie się przez to tereny o charakterze zastrzeżonym ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa, określone przez właściwych ministrów i kierowników urzędów centralnych.
W myśl natomiast § 1 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 lipca 2003 r. w sprawie terenów zamkniętych niezbędnych dla obronności państwa (Dz. U. z dnia 13 sierpnia 2003 r. Nr 141, poz. 1368):
Rozporządzenie określa tereny zamknięte niezbędne dla obronności państwa, na których Minister Obrony Narodowej nadzoruje prace geodezyjne i kartograficzne.
Na podstawie § 3 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej:
Za tereny zamknięte niezbędne dla obronności państwa, na których Minister Obrony Narodowej nadzoruje prace geodezyjne i kartograficzne, uznaje się:
1) tereny zajęte pod:
a) stanowiska kierowania państwem i stanowiska dowodzenia Siłami Zbrojnymi Rzeczypospolitej Polskiej w stanie zagrożenia bezpieczeństwa państwa i wojny,
b) obiekty rozpoznania i walki radioelektronicznej oraz obrony powietrznej i przeciwlotniczej kraju,
c) obiekty telekomunikacyjne służące do przekazywania informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową,
d) porty wojenne i urządzenia Marynarki Wojennej,
e) lotniska wojskowe,
f) składy i magazyny amunicji, uzbrojenia oraz materiałów pędnych i smarów,
g) obiekty przeznaczone do produkcji materiałów i środków służących do celów obrony kraju;
2) tereny zamknięte przeznaczone w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego na cele, o których mowa w pkt 1.
Opierając się na przedstawionym opisie sprawy, należy uznać, że w wyżej wymienionych dokumentach, decydujących o przeznaczeniu gruntu, nie została określona funkcja i przeznaczenie przedmiotowych terenów, po ich zwolnieniu z użytkowania na cele obronności i bezpieczeństwa państwa – odpowiednio na cele cywilne.
Tereny zamknięte podlegają szczególnemu trybowi wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzji o pozwoleniu na budowę.
Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W sprawach ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego decyzje wydają w odniesieniu do inwestycji celu publicznego na terenach zamkniętych – wojewoda.
W myśl art. 60 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
Decyzje o warunkach zabudowy na terenach zamkniętych wydaje wojewoda.
Biorąc po uwagę powyższe oraz przeznaczenie terenów zamkniętych, określonych w § 3 rozporządzenia z dnia 18 lipca 2003 r. w sprawie terenów zamkniętych niezbędnych dla obronności państwa, niewątpliwie są to tereny przeznaczone pod wznoszenie budowli.
Dokonana wyżej analiza przepisów jednoznacznie wskazuje, że zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
Z wniosku wynika, że działka nr 1 objęta obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem pod tereny zamknięte, na podstawie powołanych wyżej przepisów, przeznaczona jest pod wznoszenie budowli. Tym samym, dostawa tej działki w wyniku zamiany nie będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Podsumowując, nieruchomość stanowiąca własność Skarbu Państwa oznaczona jako działka nr 1, mająca być przedmiotem zamiany, nie będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Tym samym, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Należy podkreślić, że zakres przedmiotowy wniosku wyznacza zadane przez Państwa pytanie. Wskazuję tym samym, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności zwolnienia od podatku VAT dostawy przez Gminę (…) działki nr 3.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo