Interpretacja 0112-KDIL1-3.4012.214.2026.1.EO

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 8 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie wskazania, czy majątek przenoszony z pozarolniczej jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni w ramach darowizny do Fundacji stanowi, z uwagi na zakres wyodrębnienia organizacyjnego, funkcjonalnego i finansowego, zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji planowana transakcja nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Pani (…) (dalej jako „Wnioskodawczyni”) jest polskim rezydentem podatkowym, a więc podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalnością gospodarczą pod firmą (…). Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pomimo, iż w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni nie występuje formalny podział organizacyjny w formie działów, to faktycznie prowadzoną przez Nią pozarolniczą działalność gospodarczą należy podzielić przede wszystkim na:

-     działalność związaną z wynajmem/dzierżawą nieruchomości (w ramach wpisu w CEiDG przeważająca działalność gospodarcza Wnioskodawczyni to wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi – PKD 68.20.Z), oraz

-     działalność deweloperską.

Wnioskodawczyni w ramach swojej jednoosobowej działalności zatrudnia na umowę o pracę dwóch pracowników. Jedna z tych osób (pracownik zatrudniony na 1/4 etatu przez Wnioskodawczynię) jest „przypisana” do działalności związanej z wynajmem/dzierżawą nieruchomości, gdyż jej obowiązki sprowadzają się głównie do naliczania czynszów, wystawiania dokumentów obciążeniowych, refakturowania opłat, kontaktu z najemcami.

Wnioskodawczyni jest jednym z beneficjentów Fundacji rodzinnej pod nazwą (…) (dalej jako: „Fundacja”). Fundatorami Fundacji są córka oraz zięć Wnioskodawczyni. Głównym celem Fundacji jest przede wszystkim zabezpieczenie i usprawnienie procesu sukcesyjnego i tym samym wydzielenie do odrębnego podmiotu części majątku przynoszącego pasywny dochód w celu jego reinwestycji i ochrony. Przekazanie majątku na rzecz Fundacji ma chronić go przed podziałem (np. w wyniku spadkobrania), umożliwić jego pomnażanie, a więc także czerpanie z niego korzyści.

W związku z powyższym, mając także na uwadze swój zaawansowany wiek, Wnioskodawczyni planuje w najbliższym czasie wnieść do Fundacji w formie darowizny część przedsiębiorstwa związaną z wynajmem/dzierżawą nieruchomości. Na skutek powyższego, Fundacja będzie kontynuowała działalność w zakresie wynajmu/dzierżawy nieruchomości (w ramach tzw. działalności dozwolonej fundacji rodzinnych). Z kolei na dalszym etapie prowadzona przez Wnioskodawczynię jednoosobowa działalność gospodarcza (która skupiać się będzie na działalności deweloperskiej), ma zostać przekształcona w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, której udziały również mają zostać następczo wniesione do Fundacji w formie darowizny.

W skład części przedsiębiorstwa, która ma być przekazana przez Wnioskodawczynię w formie darowizny do Fundacji, mają wchodzić:

1)  następujące nieruchomości wykorzystywane w prowadzonej przez nią pozarolniczej działalności gospodarczej związanej z wynajmem/dzierżawą nieruchomości:

a)  zabudowana działka (…) zlokalizowana w (…), której właścicielem jest Wnioskodawczyni (dalej jako: „Nieruchomość (…)). Nieruchomość (…) jest zabudowana dwoma budynkami. Pierwszy z nich to budynek mieszkalno-usługowy, którego poszczególne lokale są aktualnie wynajmowane na rzecz kilkudziesięciu najemców (zarówno na cele mieszkalne, jak i usługowe). W drugim budynku znajdują się z kolei tylko lokale usługowe – na moment złożenia wniosku nie jest on wynajmowany, niemniej w dalszym ciągu przeznaczony jest pod wynajem;

b)  zabudowana działka (…) (KW nr (…)) zlokalizowana w (…), której właścicielem jest Wnioskodawczyni (dalej jako: „Nieruchomość (…)). Nieruchomość (…) jest zabudowana budynkiem handlowo-usługowym wraz z parkingiem, drogami dojazdowymi i zjazdami na drogę publiczną, a także pełną infrastrukturą techniczną zapewniającą prawidłowe użytkowanie ww. budynku. Poszczególne lokale znajdujące się w ww. budynku handlowo-usługowym są przedmiotem najmu (aktualnie pięciu najemców);

c)  zabudowana działka (…) (KW nr (…)) zlokalizowana w (…) (dalej jako: „Nieruchomość (…)”). Nieruchomość (…) jest zabudowana dwoma budynkami usługowo-handlowymi oraz jednym budynkiem niemieszkalnym. Nieruchomość (…) jest w całości wydzierżawiona przez Wnioskodawczynię na rzecz jednego powiązanego z Nią w rozumieniu prawa podatkowego podmiotu, z przeznaczeniem na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie gospodarowania odpadami.

2)  wszelkie składniki majątku Wnioskodawczyni związane z nieruchomościami wskazanymi w pkt 1, a więc w tym m.in. wszelkie środki trwałe związane z nieruchomościami wskazanymi w pkt 1, wszelkie inne ruchomości stanowiące wyposażenie nieruchomości wskazanych w pkt 1, w tym szeroko pojęte narzędzia i sprzęt funkcjonalnie związany z działalnością związaną z wynajmem/dzierżawą nieruchomości;

3)  wyżej wspominane umowy najmu/dzierżawy, których przedmiotem są nieruchomości wskazane w pkt 1 (tj. prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów najmu/dzierżawy), a więc de facto baza klientów;

4)  dokumenty związane z umowami najmu/dzierżawy nieruchomości wskazanych w pkt 1 (w tym protokoły przekazania oraz wszelka istotna dokumentacja dotycząca najemców/dzierżawcy);

5)  wszelkie umowy zawarte w celu właściwej realizacji umów najmu/dzierżawy dotyczących nieruchomości wskazanych w pkt 1 (o ile ich cesja będzie faktycznie i prawnie możliwa), w szczególności: umowy na usługi serwisowe (związane z Nieruchomością (…)), na usługi monitoringu (związane z Nieruchomością (…)), na usługi utrzymania czystości (związane z Nieruchomością (…)), ubezpieczenie nieruchomości (związane z Nieruchomością (…) i Nieruchomością (…)), dostawę mediów (związane z Nieruchomością (…) i Nieruchomością (…)), na dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków (związane z Nieruchomością (…) i Nieruchomością (…)), na odbiór odpadów (związane z Nieruchomością (…) i (…));

6)  zobowiązania i należności Wnioskodawczyni przypisane do Jej działalności związanej z wynajmem/dzierżawą nieruchomości;

7)  dokumenty związane z nieruchomościami wskazanymi w pkt 1 (w tym wszelka dokumentacja prawna, techniczna oraz budowlana);

8)  dokumentacja podatkowo-księgowa dotycząca wynajmu/dzierżawy (Wnioskodawczyni jest stroną umowy na obsługę księgową Jej jednoosobowej działalności gospodarczej, jednakże umowa ta nie będzie przenoszona z uwagi na fakt, iż Fundację od strony księgowej obsługuje inny podmiot);

9)  pracownik Wnioskodawczyni „przypisany” do działalności związanej z wynajmem/dzierżawą nieruchomości, który będzie wykonywał te same obowiązki w Fundacji – najprawdopodobniej przejście ww. pracownika do Fundacji nastąpi w trybie art. 23¹ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, Dz. U. z 2025 poz. 277 wraz z późn. zm.

Należy podkreślić, iż celem Wnioskodawczyni jest przekazanie Fundacji wszystkich składników majątku związanych z prowadzoną przez Nią działalnością w zakresie wynajmu/dzierżawy nieruchomości. Innymi słowy, intencją Wnioskodawczyni jest wniesienie w formie darowizny opisywanego majątku w taki sposób, aby Fundacja bez angażowania istotnych dodatkowych składników jej majątku kontynuowała działalność gospodarczą polegającą na wynajmie/dzierżawie nieruchomości w analogicznym kształcie, w którym dotychczas prowadzi ją Wnioskodawczyni.

Należy podkreślić, iż zespół wymienionych powyżej składników materialnych i niematerialnych przyporządkowanych do części działalności gospodarczej Wnioskodawczyni związanej z wynajmem /dzierżawą nieruchomości jest możliwy do wyodrębnienia z Jej działalności (z uwagi na opisywane wyżej występowanie dwóch gałęzi działalności Wnioskodawczyni).

W zakresie płaszczyzny organizacyjnej, co prawda wyodrębnienie nie ma sformalizowanego charakteru, gdyż – w ocenie Wnioskodawczyni – biorąc pod uwagę relatywnie niewielką skalę prowadzonej przez Nią działalności, nie było potrzeby aby działalność związana z wynajmem /dzierżawą nieruchomości została wyodrębniona w strukturze jako oddział. Niemniej, wnoszona darowizną część przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni związana z wynajmem/dzierżawą nieruchomości funkcjonuje w strukturze Jej jednoosobowej działalności gospodarczej w sposób, który pozwala samodzielnie i niezależnie realizować określone zadania gospodarcze. Będzie więc możliwe alokowanie składników materialnych i niematerialnych do działalności prowadzonej przez tę wydzieloną część przedsiębiorstwa.

Przedmiot darowizny będzie stanowił wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) przeznaczonych do wynajmu/dzierżawy nieruchomości, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania.

Należy także podkreślić, że prowadzona na rzecz Wnioskodawczyni ewidencja księgowa pozwala na odrębne ustalenie przychodów i kosztów przypadających na działalność Wnioskodawczyni w zakresie wynajmu/dzierżawy nieruchomości, a tym samym ustalenie wyniku finansowego generowanego przez zespół składników majątku, który miałby zostać przeniesiony przez Wnioskodawczynię na rzecz Fundacji.

Stąd też, po dokonaniu darowizny przez Wnioskodawczynię, Fundacja będzie miała faktyczną i prawną możliwość prowadzenia działalności związanej z najmem i dzierżawą w oparciu o otrzymany zespół składników majątkowych i niemajątkowych.

Co istotne, Fundacja (jako czynny podatnik VAT) będzie faktycznie kontynuowała (w ramach tzw. działalności dozwolonej w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o fundacji rodzinnej) prowadzoną dotychczas przez Wnioskodawczynię działalność w zakresie wynajmu/dzierżawy nieruchomości.

Pytanie

Czy wskazany w ramach opisu zdarzenia przyszłego majątek przenoszony z pozarolniczej jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni na podstawie umowy darowizny do Fundacji stanowi, z uwagi na zakres wyodrębnienia organizacyjnego, funkcjonalnego i finansowego, zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.), a w konsekwencji planowana transakcja nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni, wniesienie w drodze darowizny wskazanych w ramach opisu zdarzenia przyszłego składników majątku do Fundacji, stanowi transakcję zbycia przez Wnioskodawczynię zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm. – dalej jako: „ustawa o VAT”), w związku z czym czynność ta nie będzie podlegała przepisom ustawy o VAT.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak wynika z kolei z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Idąc za art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że dostawa towarów, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).

Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów wykonywane nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Mianowicie, stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1)  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2)  wszelkie inne darowizny

-     jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Według art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z kolei z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Co jednak istotne, ustalając konieczność stosowania powyższych regulacji należy mieć na uwadze wyłączenia wskazane w art. 6 ustawy o VAT.

Przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT stanowi, że przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Użyte w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Z kolei definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa została zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, w którym wskazano, że poprzez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W rozumieniu powyższej definicji, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, powinien spełniać następujące warunki:

-     musi istnieć zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,

-     zespół ten powinien być organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,

-     składniki przedsiębiorstwa powinny być przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych,

-     zespół składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące wskazane zadania.

Analiza definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa prowadzi do wniosku, że dla jej spełnienia nie jest wystarczające zorganizowanie dowolnej, przypadkowej masy majątkowej. Istotne jest, aby istniała możliwość przypisania jej odrębności organizacyjnej i finansowej – z jednoczesną zdolnością do samodzielnego funkcjonowania.

Przenosząc z kolei definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, na zaprezentowane w ramach złożonego wniosku o interpretację zdarzenie przyszłe, podstawowym wymogiem jest to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

W ocenie Wnioskodawczyni, mając na uwadze opis składników, które mają wchodzić w skład części przedsiębiorstwa przekazywanego w formie darowizny do Fundacji, warunek ten jest bezsprzecznie spełniony.

Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Po pierwsze, konieczne do uznania przedmiotu zbycia za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest istnienie jego wyodrębnienia organizacyjnego. Nie jest jednak konieczne, aby wydzielenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa jako odrębnego zakładu, wydziału lub działu zostało dokonane w sposób formalny. Taki tok rozumowania potwierdza chociażby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym wyroku z 21 czerwca 2012 r. o sygn. akt III SA/Wa 2836/11 wskazując, iż wyodrębnienie organizacyjne nie musi mieć sformalizowanego charakteru, ani też nie może być uznawane za decydujące dla bytu zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Innymi słowy, wystarczające jest wyodrębnienie faktyczne, które zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego będzie miało w tym wypadku miejsce. Mianowicie, wnoszona darowizną część przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni związana z wynajmem/dzierżawą funkcjonuje w strukturze jej jednoosobowej działalności gospodarczej w sposób, który pozwala samodzielnie i niezależnie realizować określone zadania gospodarcze. W konsekwencji, będzie możliwe alokowanie składników materialnych i niematerialnych do działalności prowadzonej przez wydzieloną część przedsiębiorstwa.

Po drugie, wyodrębnienie musi istnieć także na płaszczyźnie finansowej. Idąc przykładowo za interpretacją indywidualną Dyrektora KIS z dnia 6 marca 2025 r. sygn. 0111-KDIB1-2.4010.723. 2024.3.AK, wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Tak jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, prowadzona przez Wnioskodawczynię ewidencja księgowa pozwala na odrębne ustalenie przychodów i kosztów przypadających na działalność Wnioskodawczyni w zakresie wynajmu/dzierżawy nieruchomości, a tym samym ustalenie wyniku finansowego generowanego przez zespół składników majątku, który miałby zostać przeniesiony przez Wnioskodawczynię na rzecz Fundacji. Stąd też, warunek wyodrębnienia na płaszczyźnie finansowej także należy uznać za spełniony.

W zakresie z kolei przesłanki wyodrębnienia funkcjonalnego, idąc przykładowo za wyrokiem NSA z dnia 11 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 79/17 należy ją rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, powinna ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania na rynku jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne, wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa, powinny zatem umożliwić podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego samodzielnego przedsiębiorstwa. Przy ocenie wyodrębnienia określonych składników majątkowych pod uwagę należy brać sytuację istniejącą w podmiocie wnoszącym wkład, w którym winny one stanowić pewną całość.

W tym wypadku nie ulega wątpliwości, iż część przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni, która ma stanowić przedmiot darowizny do Fundacji będzie się składać na wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) przeznaczonych do wynajmu/ dzierżawy nieruchomości, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania.

Warto także wskazać, iż zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 11 grudnia 2018 r. dotyczącymi opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych „przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, uwzględnić należy następujące okoliczności:

-     zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

-     faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji”.

W związku z tym należy zauważyć, iż część przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni związana z wynajmem/dzierżawą nieruchomości, która zostanie przeniesiona do Fundacji, ma na celu faktyczne umożliwienie kontynuowania tej działalności przez Fundację w oparciu o składniki majątkowe będące przedmiotem darowizny.

Dodatkowo, co istotne, Fundacja zamierza kontynuować działalność związaną z wynajmem /dzierżawą nieruchomości prowadzoną dotychczas przez Wnioskodawczynię, przy pomocy składników majątku przekazanych jej w drodze darowizny. Fundacja będzie w stanie kontynuować wykonywanie tego samego rodzaju działalności gospodarczej, wykorzystując nabyty od Wnioskodawczyni zorganizowany, kompletny i samodzielny zespół składników majątkowych. Do kontynuowania działalności w zakresie najmu/dzierżawy nieruchomości po stronie Fundacji co do zasady nie będzie więc niezbędne podjęcie żadnych istotnych, dodatkowych czynności (z wyjątkiem ewentualnego zawarcia nowych umów służących właściwej realizacji umów najmu/dzierżawy przenoszonych nieruchomości, których to umów z przyczyn niezależnych od Wnioskodawczyni i Fundacji cesja okazałaby się niemożliwa).

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że opisany zespół składników będący przedmiotem darowizny do Fundacji będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, ponieważ na dzień tej transakcji odznaczał się będzie odrębnością organizacyjną, finansową i funkcjonalną z możliwością samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Tym samym uznać należy, że czynność wniesienia w formie darowizny przez Wnioskodawczynię do Fundacji opisanego w zdarzeniu przyszłym majątku, stosownie do przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Końcowo warto podkreślić, iż można odnaleźć szereg interpretacji indywidualnych, które potwierdzają, iż w opisach zbliżonych do zdarzenia przyszłego wskazanego w złożonym wniosku należy mówić o zbyciu zorganizowanej części przedsiębiorstwa, co w konsekwencji sprawia, iż czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. W takim duchu wypowiada się Dyrektor KIS w niżej wymienionych indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego, co – w ocenie Wnioskodawczyni – świadczy o istnieniu w tym zakresie utrwalonej praktyki interpretacyjnej organów KAS w rozumieniu przepisu art. 14n § 4 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm.).:

-     interpretacja indywidualna z dnia 3 grudnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.845.2025.2.ESZ;

-     interpretacja indywidualna z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.546.2025. 2.DS;

-     interpretacja indywidualna z dnia 21 stycznia 2026 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.997.2025. 3.SM;

-     interpretacja indywidualna z dnia 6 lutego 2026 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.876.2025.2.ŁW;

-     interpretacja indywidualna z dnia 14 lipca 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.394.2025.2.ESZ;

-     interpretacja indywidualna z dnia 4 czerwca 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.252.2025. 2.MK;

-     interpretacja indywidualna z dnia 6 czerwca 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.267.2025.2.AB;

-     interpretacja indywidualna z dnia 17 czerwca 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.244.2025. 2.MR.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na przepisy dotyczące działalności fundacji rodzinnej, która uregulowana została w ustawie z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 326), zwanej dalej ustawą o fundacji rodzinnej.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej:

Według art. 2 ust. 2 ustawy o fundacji rodzinnej:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej:

Stosownie do art. 17 ustawy o fundacji rodzinnej:

Z cytowanych przepisów ustawy o fundacji rodzinnej wynika, że fundacja rodzinna tworzona jest w celu gromadzenia majątku rodzinnego przedsiębiorstwa, zarządzania nim oraz zabezpieczenia potrzeb finansowych beneficjentów tej fundacji. Fundator określa w statucie szczegółowy cel fundacji, dodatkowo przepisy ustawy o fundacji rodzinnej określają również zakres, w jakim fundacja może prowadzić działalność gospodarczą.

Zatem, w sytuacji wykonywania czynności wpisujących się w definicje dostawy towarów czy świadczenia usług – w rozumieniu art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług – w tym również w zakresie zbywania mienia, gdy fundacja będzie dokonywała tych czynności w sposób ciągły dla celów zarobkowych, bez względu na cel czy rezultat tej działalności, będzie uznana za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Jednocześnie przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Należy zauważyć, że powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, na podstawie którego:

Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania całości lub części majątku przedsiębiorstwa.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwo”, należy więc odwołać się odpowiednio do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.

Zgodnie z art. 55¹ Kodeksu cywilnego:

Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne, niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.

Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy) jest więc to, że stanowi on „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”.

Potwierdza to art. 55² Kodeksu cywilnego, na mocy którego:

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym, funkcjonalnym i materialnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1)  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2)  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3)  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4)  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Ponadto, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić należy następujące okoliczności:

‒    zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

‒    faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że:

TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych, umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.

Natomiast w wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, TSUE wywiódł, że:

W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.

Mając na uwadze powyższe orzeczenia TSUE należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub też jego zorganizowanej części decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik zobowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalnością gospodarczą, w następujących obszarach:

-     działalność związana z wynajmem/dzierżawą nieruchomości oraz

-     działalność deweloperska.

Jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności zatrudnia Pani na umowę o pracę dwóch pracowników. Jedna z tych osób (pracownik zatrudniony na 1/4 etatu) jest „przypisana” do działalności związanej z wynajmem/dzierżawą nieruchomości, gdyż jej obowiązki sprowadzają się głównie do naliczania czynszów, wystawiania dokumentów obciążeniowych, refakturowania opłat, kontaktu z najemcami.

Jest Pani jednym z beneficjentów fundacji rodzinnej pod nazwą „(…)” (dalej jako: „Fundacja”). Fundatorami Fundacji są Pani córka oraz zięć. Głównym celem Fundacji jest zabezpieczenie i usprawnienie procesu sukcesyjnego i tym samym wydzielenie do odrębnego podmiotu części majątku przynoszącego pasywny dochód w celu jego reinwestycji i ochrony. Przekazanie majątku na rzecz Fundacji ma chronić go przed podziałem, umożliwić jego pomnażanie, a więc także czerpanie z niego korzyści.

W związku z powyższym planuje Pani w najbliższym czasie wnieść do Fundacji w formie darowizny część przedsiębiorstwa związaną z wynajmem/dzierżawą nieruchomości. Fundacja będzie kontynuowała działalność w zakresie wynajmu/dzierżawy nieruchomości. W skład części przedsiębiorstwa, która ma być przekazana przez Panią w formie darowizny do Fundacji, mają wchodzić:

1)  następujące nieruchomości:

a)  zabudowana działka nr (…) (KW nr (…)) zlokalizowana w (…) przy ul. (…) (dalej jako: „Nieruchomość (…)”);

b)  zabudowana działka nr (…) (KW nr (…)) zlokalizowana w (…) przy ul. (…) (dalej jako: „Nieruchomość (…)”);

c)  zabudowana działka nr (…) (KW nr (…)) zlokalizowana w (…) przy ul. (…) (dalej jako: „Nieruchomość (…)”).

2)  wszelkie składniki Pani majątku związane z nieruchomościami wskazanymi w pkt 1, a więc w tym m.in. wszelkie środki trwałe związane z nieruchomościami wskazanymi w pkt 1, wszelkie inne ruchomości stanowiące wyposażenie nieruchomości wskazanych w pkt 1, w tym szeroko pojęte narzędzia i sprzęt funkcjonalnie związany z działalnością związaną z wynajmem/dzierżawą nieruchomości;

3)  umowy najmu/dzierżawy, których przedmiotem są nieruchomości wskazane w pkt 1 (tj. prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów najmu/dzierżawy), a więc de facto baza klientów;

4)  dokumenty związane z umowami najmu/dzierżawy nieruchomości wskazanych w pkt 1 (w tym protokoły przekazania oraz wszelka istotna dokumentacja dotycząca najemców/ dzierżawcy);

5)  wszelkie umowy zawarte w celu właściwej realizacji umów najmu/dzierżawy dotyczących nieruchomości wskazanych w pkt 1 (o ile ich cesja będzie faktycznie i prawnie możliwa), w szczególności: umowy na usługi serwisowe, monitoringu, utrzymania czystości, ubezpieczenia nieruchomości, dostawę mediów itp.;

6)  zobowiązania i należności przypisane do Pani działalności związanej z wynajmem/dzierżawą nieruchomości;

7)  dokumenty związane z nieruchomościami wskazanymi w pkt 1 (w tym wszelka dokumentacja prawna, techniczna oraz budowlana);

8)  dokumentacja podatkowo-księgowa dotycząca wynajmu/dzierżawy (jest Pani stroną umowy na obsługę księgową jednoosobowej działalności gospodarczej, jednakże umowa ta nie będzie przenoszona z uwagi na fakt, iż Fundację od strony księgowej obsługuje inny podmiot);

9)  Pani pracownik „przypisany” do działalności związanej z wynajmem/dzierżawą nieruchomości, który będzie wykonywał te same obowiązki w Fundacji – najprawdopodobniej przejście ww. pracownika do Fundacji nastąpi w trybie art. 23¹ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, Dz. U. z 2025 poz. 277 wraz z późn. zm.

Pani zamiarem, jest przekazanie Fundacji wszystkich składników majątku związanych z prowadzoną przez Panią działalnością w zakresie wynajmu/dzierżawy nieruchomości, tak aby Fundacja bez angażowania istotnych dodatkowych składników jej majątku kontynuowała działalność gospodarczą polegającą na wynajmie/dzierżawie nieruchomości w analogicznym kształcie, w którym Pani dotychczas ją prowadzi. Z kolei na dalszym etapie prowadzona przez Panią jednoosobowa działalność gospodarcza (która skupiać się będzie na działalności deweloperskiej), ma zostać przekształcona w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, której udziały również mają zostać następczo wniesione do Fundacji w formie darowizny.

Wskazała Pani, że zespół wymienionych powyżej składników materialnych i niematerialnych przyporządkowany do części Pani działalności gospodarczej związanej z wynajmem/dzierżawą nieruchomości jest możliwy do wyodrębnienia z Pani działalności na płaszczyźnie organizacyjnej – co prawda wyodrębnienie nie ma sformalizowanego charakteru, jednak działalność ta, funkcjonuje w strukturze Pani działalności gospodarczej w sposób, który pozwala samodzielnie i niezależnie realizować określone zadania gospodarcze. Przedmiot darowizny będzie stanowił wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) przeznaczonych do wynajmu/dzierżawy nieruchomości, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania.

Ewidencja księgowa pozwala na odrębne ustalenie przychodów i kosztów przypadających na Pani działalność w zakresie wynajmu/dzierżawy nieruchomości, a tym samym ustalenie wyniku finansowego generowanego przez zespół składników majątku, który miałby zostać przeniesiony przez Panią na rzecz Fundacji. Fundacja będzie miała faktyczną i prawną możliwość prowadzenia działalności związanej z najmem/dzierżawą w oparciu o otrzymany zespół składników majątkowych i niemajątkowych i jako czynny podatnik VAT, będzie faktycznie kontynuowała prowadzoną dotychczas przez Panią działalność w takim samym zakresie.

Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy majątek przenoszony z pozarolniczej jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni w ramach darowizny do Fundacji stanowi, z uwagi na zakres wyodrębnienia organizacyjnego, funkcjonalnego i finansowego, zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji planowana transakcja nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę, itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u Zbywcy zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po przeniesieniu powinno być możliwe kontynuowanie działalności gospodarczej przez Nabywcę, w oparciu o nabyte składniki.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że opisany zespół składników będący przedmiotem darowizny do Fundacji rodzinnej będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, ponieważ na dzień tej transakcji odznaczał się będzie odrębnością organizacyjną, finansową i funkcjonalną z możliwością samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Jak bowiem wskazała Pani we wniosku, przedmiot darowizny będzie obejmował część przedsiębiorstwa związaną z wynajmem/dzierżawą nieruchomości i będzie obejmował wszystkie składniki majątku (w tym zobowiązania i należności) związane z prowadzoną przez Panią działalnością w obszarze wynajmu/dzierżawy nieruchomości, tak aby Fundacja bez angażowania istotnych dodatkowych składników jej majątku mogła kontynuować działalność gospodarczą w tym samym zakresie.

Zespół wskazanych we wniosku składników materialnych i niematerialnych przyporządkowany do części Pani działalności gospodarczej związanej z wynajmem/dzierżawą nieruchomości jest możliwy do wyodrębnienia z Pani działalności na płaszczyźnie organizacyjnej – co prawda, jak Pani wskazała, wyodrębnienie nie ma sformalizowanego charakteru (np. w postaci działu, oddziału, wydziału), jednak działalność ta, funkcjonuje w strukturze Pani działalności gospodarczej jako odrębny obszar działalności, który pozwala samodzielnie i niezależnie realizować określone zadania gospodarcze.

Zgodnie z definicją ZCP, konieczne do uznania przedmiotu sprzedaży za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest istnienie jego wyodrębnienia organizacyjnego. Nie jest jednak konieczne, aby wydzielenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa jako odrębnego zakładu, wydziału lub działu zostało dokonane w sposób formalny.

Powyższe potwierdza Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 21 czerwca 2012 r. o sygn. akt III SA/Wa 2836/11 wskazując, iż: „(...) Wyodrębnienie organizacyjne nie musi mieć sformalizowanego charakteru, ani też nie może być uznawane za decydujące dla bytu zorganizowanej części przedsiębiorstwa. (...)”.

Wyodrębnienie faktyczne działalności w obszarze najmu/dzierżawy od pozostałej działalności (deweloperskiej) jest wystarczające aby uznać, że spełnione są przesłanki dot. wyodrębnienia organizacyjnego, przewidzianego dla uznania danego zespołu składników majątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Wskazać należy, że po wydzieleniu z prowadzonej przez Panią działalności, części związanej z wynajmem/dzierżawą będzie Pani kontynuowała prowadzenie działalności w zakresie działalności deweloperskiej. Docelowo planuje Pani przekształcić jednoosobową działalność w obszarze działalności deweloperskiej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, której udziały w przyszłości również mają zostać wniesione do Fundacji w formie darowizny.

Ewidencja księgowa w prowadzonej przez Panią działalności pozwala na odrębne ustalenie przychodów i kosztów przypadających na działalność w zakresie wynajmu/dzierżawy nieruchomości, a tym samym ustalenie wyniku finansowego generowanego przez zespół składników majątku, który miałby zostać przeniesiony przez Panią na rzecz Fundacji. Spełniona będzie więc przesłanka dot. wyodrębnienia finansowego.

Wskazała Pani, że możliwe będzie alokowanie składników materialnych i niematerialnych do działalności prowadzonej przez tę wydzieloną część przedsiębiorstwa. Do ZCP, poza nieruchomościami, zostaną przypisane także m.in. wierzytelności i zobowiązania pieniężne wynikające ze stosunków z klientami oraz prawa i obowiązki wynikające z umów najmu/dzierżawy, umów serwisowych, umów ubezpieczenia nieruchomości, umów o dostawę mediów. Do Fundacji, w ramach ZCP, przeniesiony zostanie prawdopodobnie również pracownik, przypisany do tej części działalności.

Fundacja będzie więc miała faktyczną i prawną możliwość prowadzenia działalności związanej z najmem i dzierżawą w oparciu o otrzymany zespół składników majątkowych i niemajątkowych i jako czynny podatnik VAT będzie faktycznie kontynuowała prowadzoną dotychczas przez Panią działalność w takim samym zakresie. Spełniony będzie więc warunek wyodrębnienia funkcjonalnego działalności związanej z wynajmem/dzierżawą nieruchomości.

Tym samym należy uznać, że opisany zespół składników materialnych i niematerialnych składający się na działalność w zakresie najmu/dzierżawy nieruchomości stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a tym samym czynność jej wniesienia do Fundacji rodzinnej będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Podsumowując, należy stwierdzić, że majątek przenoszony z pozarolniczej jednoosobowej działalności gospodarczej na podstawie umowy darowizny do Fundacji stanowi, z uwagi na zakres wyodrębnienia organizacyjnego, funkcjonalnego i finansowego, zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji planowana transakcja nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Tym samym, Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.