Zastosowanie procedury VAT-marża
Spółka (podatnik VAT) planuje nabywać używane futra naturalne od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Po nabyciu futra będą poddawane czyszczeniu, renowacji lub drobnym naprawom, a w niektórych przypadkach futra będą rozbierane i wykorzystywane jako materiał do produkcji torebek lub innych akcesoriów. Koszty przetworzenia futra w torebkę…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:
- prawidłowe w zakresie stosowania przez Spółkę procedury VAT-marży, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy, dla sprzedaży towarów używanych – futer nabytych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, po ich czyszczeniu, renowacji lub drobnych naprawach,
- nieprawidłowe w zakresie stosowania przez Spółkę procedury VAT-marży dla sprzedaży torebek lub innych akcesoriów wykonanych z towarów używanych – futer, po ich rozebraniu i wykorzystaniu ich elementów do wykonania nowego produktu, jeżeli zasadnicza wartość ekonomiczna produktu wynika z futra stanowiącego materiał bazowy, a koszty jego przetworzenia stanowią jedynie niewielką część wartości produktu.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy wskazania, czy:
- Spółka może stosować procedurę VAT-marża, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy, dla sprzedaży towarów używanych – futer nabytych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, po ich czyszczeniu, renowacji lub drobnych naprawach,
- Spółka może stosować procedurę VAT-marża, dla sprzedaży torebek lub innych akcesoriów wykonanych z towarów używanych – futer po ich rozebraniu i wykorzystaniu ich elementów do wykonania nowego produktu, jeżeli zasadnicza wartość ekonomiczna produktu wynika z futra stanowiącego materiał bazowy, a koszty jego przetworzenia stanowią jedynie niewielką część wartości produktu.
Uzupełnili go Państwo pismem z 25 maja 2026 r. (wpływ 25 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca planuje prowadzić działalność polegającą na handlu używanymi wyrobami z futra naturalnego oraz akcesoriami modowymi wykonanymi z takich futer. Spółka będzie nabywać używane futra naturalne od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, które zbywają je jako element majątku prywatnego. Sprzedający nie są podatnikami podatku od towarów i usług w zakresie tej sprzedaży. Zakup będzie dokumentowany umowami sprzedaży zawierającymi dane sprzedającego oraz opis towaru lub ewidencją skupu. Nabywane futra stanowią towary używane, które były wcześniej użytkowane i nadają się do dalszego wykorzystania. Po nabyciu futer Spółka może wykonywać czynności polegające na: czyszczeniu, renowacji, drobnych naprawach, odświeżeniu futer. Czynności te mają na celu przywrócenie wartości użytkowej towaru.
W części przypadków Spółka może również wykorzystywać nabyte futra jako materiał do wykonania akcesoriów modowych, w szczególności torebek. Proces ten będzie polegał na: rozebraniu futra, wykorzystaniu jego elementów, wykonaniu torebki lub innego akcesorium z wykorzystaniem materiału pochodzącego z futra. Koszty związane z wykonaniem torebki (robocizna, elementy pomocnicze, podszewka, okucia itp.) będą stanowiły stosunkowo niewielką część wartości produktu końcowego, natomiast zasadnicza wartość ekonomiczna produktu będzie wynikała z wartości futra naturalnego stanowiącego główny materiał.
Spółka planuje sprzedawać: futra po renowacji, torebki i inne akcesoria wykonane z użytych futer. W obu przypadkach towary pierwotnie nabywane są od osób fizycznych niebędących podatnikami VAT.
Doprecyzowanie opisu sprawy
1. Na pytanie Organu: „Czy Spółka będzie zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT?”
wskazali Państwo:
Spółka będzie czynnym podatnikiem VAT.
2. Na pytanie Organu: „Czy z tytułu nabycia używanych futer naturalnych Spółce przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?”
wskazali Państwo:
Nie, spółce z tytułu nabycia używanych futer naturalnych nie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w zakresie w jakim futra te będą kupione od osób fizycznych, niebędących czynnymi podatnikami podatku VAT, które nie prowadzą działalności gospodarczej związanej z futrami.
Pytania
1. Czy w przypadku sprzedaży futer nabytych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, po ich czyszczeniu, renowacji lub drobnych naprawach, Spółka może stosować procedurę opodatkowania marży dla towarów używanych, o której mowa w art. 120 ustawy o VAT?
2. Czy w przypadku sprzedaży torebek lub innych akcesoriów wykonanych z futer nabytych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej Spółka może stosować procedurę opodatkowania marży, jeżeli zasadnicza wartość ekonomiczna produktu wynika z futra stanowiącego materiał bazowy, a koszty jego przetworzenia stanowią jedynie niewielką część wartości produktu?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym przypadku możliwe jest zastosowanie procedury opodatkowania marży. Zgodnie z art. 120 ustawy o VAT, procedura marży ma zastosowanie do dostawy towarów używanych nabytych m.in. od osób fizycznych niebędących podatnikami VAT. W przypadku sprzedaży futer po renowacji nie dochodzi do powstania nowego towaru, lecz do sprzedaży tego samego towaru używanego po przywróceniu jego wartości użytkowej.
Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym przypadku możliwe jest zastosowanie procedury opodatkowania marży. Zgodnie z art. 120 ustawy o VAT procedura marży ma zastosowanie do dostawy towarów używanych nabytych m.in. od osób fizycznych niebędących podatnikami VAT. W przypadku sprzedaży torebek wykonanych z futra należy zwrócić uwagę, że zasadniczym elementem ekonomicznym sprzedawanego produktu pozostaje futro naturalne nabyte jako towar używany. Koszty przetworzenia towaru polegające na wykonaniu torebki stanowią jedynie element pomocniczy i mają charakter usługowy. W konsekwencji przetworzenie futra nie zmienia zasadniczej natury ekonomicznej towaru, którego główną wartością pozostaje materiał w postaci futra naturalnego. W ocenie Wnioskodawcy, w takim przypadku możliwe jest zastosowanie procedury opodatkowania marży, ponieważ podstawowy element wartości sprzedawanego produktu stanowi towar używany nabyty w warunkach określonych w art. 120 ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
- prawidłowe w zakresie stosowania przez Spółkę procedury VAT-marży, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy, dla sprzedaży towarów używanych – futer nabytych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, po ich czyszczeniu, renowacji lub drobnych naprawach,
- nieprawidłowe w zakresie stosowania przez Spółkę procedury VAT-marży dla sprzedaży torebek lub innych akcesoriów wykonanych z towarów używanych – futer, po ich rozebraniu i wykorzystaniu ich elementów do wykonania nowego produktu, jeżeli zasadnicza wartość ekonomiczna produktu wynika z futra stanowiącego materiał bazowy, a koszty jego przetworzenia stanowią jedynie niewielką część wartości produktu.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach − rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zatem, należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Według art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy:
W przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.
W myśl art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7.
Natomiast zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika.
Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112).
Towarami używanymi są zatem te dobra ruchome, które wcześniej zostały choć raz użyte, lecz nadają się do wielokrotnego wykorzystania (nie ulegają zużyciu po jednokrotnym użytku).
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy – między innymi – towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli kwoty stanowiącej zapłatę z tytułu sprzedaży, pomniejszonej o kwotę należnego podatku.
Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy.
Stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy:
Przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:
1) osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
2) podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a;
3) podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
4) podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a;
5) podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy m.in. towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to szczególna forma opodatkowania, w której podstawą opodatkowania jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku. Taka procedura opodatkowania może być stosowana w przypadku dostawy towarów używanych nabytych wcześniej przez podatnika w ramach prowadzonej działalności w celu odsprzedaży. Zaznaczyć należy, że dla opodatkowania dostawy towarów używanych w procedurze marży ważny jest nie tylko rodzaj towaru, który może zostać objęty tą procedurą, ale również to, od kogo ten towar został kupiony. Zastosowanie tej procedury wymaga, aby towary używane były nabyte od podmiotów wymienionych w powołanym wyżej art. 120 ust. 10 ustawy.
Wspólną cechą wszystkich przedstawionych w ww. przepisie przypadków, warunkujących zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marży, jest to, że podmiot sprzedający używany towar, pozbawiony był prawa do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego przy jego nabyciu.
Ponadto, jak wynika z przepisu art. 120 ust. 4 ustawy, warunkiem niezbędnym do zastosowania tej procedury jest określenie, że towar został jednak nabyty w celu odsprzedaży (także w sytuacji, gdy towar ten przed odsprzedażą podatnik użytkował dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej).
Z opisu sprawy wynika, że Spółka planuje prowadzić działalność polegającą na handlu używanymi wyrobami z futra naturalnego oraz akcesoriami modowymi wykonanymi z takich futer. Spółka będzie nabywać używane futra naturalne od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, które zbywają je jako element majątku prywatnego. Sprzedający nie są podatnikami podatku od towarów i usług w zakresie tej sprzedaży. Zakup będzie dokumentowany umowami sprzedaży zawierającymi dane sprzedającego oraz opis towaru lub ewidencją skupu. Nabywane futra stanowią towary używane, które były wcześniej użytkowane i nadają się do dalszego wykorzystania. Po nabyciu futer Spółka może wykonywać czynności polegające na czyszczeniu, renowacji, drobnych naprawach, odświeżeniu futer. Czynności te mają na celu przywrócenie wartości użytkowej towaru. W części przypadków Spółka może również wykorzystywać nabyte futra jako materiał do wykonania akcesoriów modowych, w szczególności torebek. Proces ten będzie polegał na rozebraniu futra, wykorzystaniu jego elementów, wykonaniu torebki lub innego akcesorium z wykorzystaniem materiału pochodzącego z futra. Koszty związane z wykonaniem torebki (robocizna, elementy pomocnicze, podszewka, okucia itp.) będą stanowiły stosunkowo niewielką część wartości produktu końcowego, natomiast zasadnicza wartość ekonomiczna produktu będzie wynikała z wartości futra naturalnego stanowiącego główny materiał. Spółka będzie czynnym podatnikiem VAT. Spółce z tytułu nabycia używanych futer naturalnych nie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy w przypadku sprzedaży towarów używanych – futer nabytych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, po ich czyszczeniu, renowacji lub drobnych naprawach, Spółka może stosować procedurę VAT-marża, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że Spółka będzie miała prawo przy sprzedaży wskazanych futer do zastosowania szczególnej procedury VAT-marża przewidzianej w art. 120 ust 4 ustawy. Spełnione zostaną bowiem przesłanki pozwalające na jej zastosowanie. Futra będące przedmiotem wniosku spełniają definicję towaru używanego w myśl art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy oraz zostały nabyte przez Spółkę od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, którzy nie są podatnikami podatku od towarów i usług w zakresie tej sprzedaży, z zamiarem dalszej ich odsprzedaży.
Zatem, w przypadku sprzedaży towarów używanych – futer nabytych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, po ich czyszczeniu, renowacji lub drobnych naprawach, Spółka będzie mogła stosować procedurę VAT-marża, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.
Ponadto, Państwa wątpliwości dotyczą również wskazania, czy w przypadku sprzedaży torebek lub innych akcesoriów wykonanych z towarów używanych – futer po ich rozebraniu i wykorzystaniu ich elementów do wykonania nowego produktu, Spółka może stosować procedurę VAT-marża, jeżeli zasadnicza wartość ekonomiczna produktu (torebki) wynika z futra stanowiącego materiał bazowy, a koszty jego przetworzenia stanowią jedynie niewielką część wartości produktu (torebki).
Jak już wyżej wyjaśniono, towarami używanymi są te dobra ruchome, które wcześniej zostały choć raz użyte, lecz nadają się do wielokrotnego wykorzystania (nie ulegają zużyciu po jednokrotnym użytku).
W praktyce chodzi o rzeczy, które nie utraciły całkowicie swojej wartości użytkowej i mogą dalej funkcjonować jako pełnowartościowe towary. Oznacza to, że:
· towar może być sprawny i gotowy do użycia już w momencie sprzedaży,
· albo może wymagać naprawy, regeneracji czy drobnych prac technicznych, po których będzie nadawał się do ponownego użytkowania.
Istotne jest przy tym, aby towar zachował możliwość dalszego wykorzystania zgodnie ze swoją funkcją użytkową.
Należy jednak podkreślić, że zakres pojęcia „towarów używanych” nie obejmuje sytuacji, w których dokonane modyfikacje prowadzą do powstania nowego produktu o odmiennych cechach, funkcji lub przeznaczeniu użytkowym.
Nie można natomiast uznać za towary używane rzeczy, które w wyniku przeprowadzonych modyfikacji, przeróbek lub procesów produkcyjnych utraciły swój pierwotny charakter i stały się nowym produktem.
Jak Państwo wskazali we wniosku, w części przypadków Spółka może wykorzystywać nabyte futra jako materiał do wykonania akcesoriów modowych, w szczególności torebek. Proces ten będzie polegał na rozebraniu futra, wykorzystaniu jego elementów, wykonaniu torebki lub innego akcesorium z wykorzystaniem materiału pochodzącego z futra. Spółka planuje sprzedawać torebki i inne akcesoria wykonane z nabytych wcześniej towarów używanych, tj. futer.
Należy wskazać, że w przypadku gdy zakres wykonanych prac wykracza poza zwykłą naprawę lub odnowienie towaru i prowadzi do powstania nowego wyrobu o innych właściwościach lub funkcji, przestaje on spełniać definicję towaru używanego w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy.
W wyniku ww. opisanych modyfikacji dochodzi do istotnej zmiany charakteru towaru (futer), skutkującej powstaniem nowego wyrobu (torebki lub innego akcesoria), tym samym nie można uznać, że mamy do czynienia z dalszym użytkowaniem tego samego towaru używanego w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy.
Zatem, stwierdzić należy, że Spółka nie będzie mogła stosować procedury VAT-marży dla sprzedaży torebek lub innych akcesoriów wykonanych z towarów używanych, tj. futer, nawet jeśli zasadnicza wartość ekonomiczna produktu (torebki) wynika z futra stanowiącego materiał bazowy, a koszty jego przetworzenia stanowią jedynie niewielką część wartości produktu (torebki).
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 2 we wniosku jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo