Brak obowiązku wystawiania faktur, w tym faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF, dokumentujących sprzedaż usług zwolnionych od podatku VAT, jeżeli świadczeniobiorca nie poprosi o ich wystawienie w terminie określonym w art. 106b ust. 3 ustawy.
Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT świadczącym usługi pośrednictwa finansowego i ubezpieczeniowego na rzecz dużego pośrednika finansowego. Usługi te są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37-41 ustawy o VAT. Pośrednik nie wymaga wystawiania faktur za te usługi. Wnioskodawca ma wątpliwości, czy w przypadku braku żądania nabywcy…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 14 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie braku obowiązku wystawiania faktur, w tym faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF, dokumentujących sprzedaż usług zwolnionych od podatku VAT, jeżeli świadczeniobiorca nie poprosi o ich wystawienie w terminie określonym w art. 106b ust. 3 ustawy.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „podatek VAT”). Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie świadczenia usług pośrednictwa finansowego oraz ubezpieczeniowych. Podatnik świadczy usługi na rzecz klientów indywidualnych oraz przedsiębiorców, wspierając ich w wyborze odpowiednich produktów finansowych i ubezpieczeniowych oferowanych przez podmioty działające na rynku finansowym.
W ramach prowadzonej działalności Podatnik współpracuje z dużym pośrednikiem finansowym, który oferuje produkty finansowe oraz ubezpieczeniowe różnych banków, firm leasingowych oraz zakładów ubezpieczeniowych (dalej łącznie: „Pośrednik”). Współpraca ta polega w szczególności na umożliwieniu klientom Podatnika, za pośrednictwem Pośrednika, dostępu do oferty instytucji finansowych oraz na podejmowaniu działań zmierzających do doprowadzenia do zawarcia umów pomiędzy klientami a instytucjami finansowymi, oferującymi określone produkty finansowe lub ubezpieczeniowe. Wnioskodawca ma zawartą z Pośrednikiem umowę agencyjną, w ramach której jest upoważniony do sprzedaży produktów finansowych tych instytucji finansowych. Tym samym, przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest świadczenie usług pośrednictwa finansowego oraz ubezpieczeniowego (dalej: „Usługi”). W zakresie pośrednictwa finansowego działalność Podatnika obejmuje w szczególności:
- przedstawienie palety ofert usług finansowych dostępnych na rynku,
- wsparcie przy wyborze produktów finansowych oferowanych przez instytucje rynku finansowego, takich jak kredyty, pożyczki, leasing czy inne formy finansowania lub ubezpieczenia,
- wsparcie przy kompletowaniu dokumentów koniecznych do analizy po stronie instytucji finansowej,
- wsparcie w procesie zawarcia umowy z instytucją finansową.
Działania Podatnika w tym zakresie zmierzają do umożliwienia klientowi wyboru oferty instytucji finansowej oraz do doprowadzenia do zawarcia umowy pomiędzy klientem a wybraną Instytucją Finansową. Podatnik nie jest stroną zawieranych umów finansowych ani ubezpieczeniowych. Jego rola polega na doprowadzeniu do zawarcia umowy pomiędzy klientem a instytucją finansową lub zakładem ubezpieczeń oferującym dany produkt. Wnioskodawca nie kształtuje treści tych umów ani nie ustala ich warunków. Podatnik nie ponosi również odpowiedzialności za wykonanie zobowiązań wynikających z tych umów, które pozostają wyłącznie w relacji pomiędzy klientem a Instytucją Finansową.
Z tytułu świadczonych Usług Podatnik otrzymuje od Pośrednika wynagrodzenie prowizyjne. Wysokość tego wynagrodzenia jest zasadniczo uzależniona od zawarcia przez klienta umowy z daną instytucją finansową. Podstawę rozliczenia wynagrodzenia stanowią zestawienia prowizyjne przekazywane Podatnikowi przez Pośrednika, który ma zawarte umowy agencyjne z instytucjami finansowymi.
Świadczeniobiorca Usług, tj. Pośrednik, oferujący produkty finansowe instytucji finansowych zwolnione od podatku VAT, akceptuje dokumentowanie sprzedaży Usług w różnej formie. W szczególności Pośrednik, nie obliguje Podatnika do wystawienia faktury z tytułu świadczenia Usług.
Usługi pośrednictwa finansowego oraz ubezpieczeniowego świadczone przez Podatnika są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37-41 ustawy o VAT (w zakresie m.in. usług pośrednictwa kredytowego, pożyczkowego, ubezpieczeniowego), natomiast w zakresie pośrednictwa leasingowego są opodatkowane przez Podatnika wg podstawowej stawki VAT.
W związku z powyższym, Podatnik powziął wątpliwość, czy w opisanym modelu świadczenia Usług zwolnionych od podatku VAT, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do dokumentowania sprzedaży Usług za pośrednictwem faktury, w tym w szczególności faktury ustrukturyzowanej wystawionej w Krajowym Systemie e-Faktur (dalej: „KSeF”). Wątpliwości Podatnika dotyczą jedynie sytuacji, w której świadczeniobiorca nie obliguje lub nie prosi Wnioskodawcy o wystawienie faktury z tytułu świadczenia Usług zwolnionych od podatku VAT.
Pytanie
Czy, zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy o VAT, Podatnik nie jest/nie będzie zobowiązany do wystawiania faktur, w tym faktury ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF, dokumentujących sprzedaż Usług podlegających zwolnieniu od podatku VAT, jeżeli świadczeniobiorca nie poprosi Wnioskodawcy o jej wystawienie w terminie określonym w art. 106b ust. 3 ustawy o VAT?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy o VAT, nie jest on zobowiązany do wystawiania faktur, w tym faktur ustrukturyzowanych w systemie KSeF, dokumentujących sprzedaż Usług zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37-41, o ile nabywca (Pośrednik) nie zgłosi żądania ich wystawienia w terminie określonym w art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest co do zasady obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż na rzecz innego podatnika. Jednakże art. 106b ust. 2 ustawy, wprowadza istotne wyłączenie: podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie m.in. art. 43 ust. 1.
Ponieważ Usługi Wnioskodawcy (pośrednictwo finansowe i ubezpieczeniowe) korzystają ze zwolnienia przedmiotowego, ustawowy obowiązek dokumentowania ich fakturą zostaje zniesiony.
Wprowadzenie obligatoryjnego fakturowania ustrukturyzowanego (art. 106ga ust. 1 ustawy) nie zmienia tej zasady. Przepisy dotyczące KSeF mają charakter techniczny i proceduralny – określają formę wystawiania faktur w sytuacjach, w których obowiązek ich wystawienia wynika z przepisów materialnoprawnych. KSeF nie kreuje samodzielnego obowiązku dokumentowania czynności, które na mocy art. 106b ust. 2 ustawy, są z tego obowiązku zwolnione.
Brak obowiązku wystawienia faktury na gruncie ustawy o VAT oznacza automatycznie brak obowiązku stosowania systemu KSeF dla tych transakcji. Wyjątek stanowi sytuacja określona w art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy, zgodnie z którą na żądanie nabywcy zgłoszone w terminie 3 miesięcy (licząc od końca miesiąca wykonania usługi), podatnik ma obowiązek wystawić fakturę dla sprzedaży zwolnionej. W takim przypadku Wnioskodawca, jako czynny podatnik VAT, będzie zobowiązany do wystawienia faktury ustrukturyzowanej.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w praktyce organów podatkowych (np. interpretacja Dyrektora KIS z dnia 23 stycznia 2026 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.738.2025.2.AW), która jednoznacznie wskazuje, że przy usługach zwolnionych obowiązek fakturowania powstaje wyłącznie na żądanie nabywcy. W braku takiego żądania, Wnioskodawca nie ma obowiązku dokumentowania sprzedaży fakturą w systemie KSeF.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Według art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej – rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.
Według art. 2 pkt 32a ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej – rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
Pojęcie „podatnik” i „działalność gospodarcza” na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy:
Zwalnia się od podatku sługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 39 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi w zakresie udzielania poręczeń, gwarancji i wszelkich innych zabezpieczeń transakcji finansowych i ubezpieczeniowych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług, a także zarządzanie gwarancjami kredytowymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 40a ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi, w tym także usługi pośrednictwa, których przedmiotem są udziały w:
a) spółkach,
b) innych niż spółki podmiotach, jeżeli mają one osobowość prawną
- z wyłączeniem usług przechowywania tych udziałów i zarządzania nimi.
Według art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 146 ), z wyłączeniem przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w tym zakresie.
Zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.
Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
W myśl art. 106b ust. 2 ustawy:
Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy:
Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT.
Ponadto, stosownie do art. 106ga ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:
1. Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:
1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;
3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;
4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;
5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;
6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.
W tym miejscu należy również wskazać, że zgodnie z art. 145l ustawy:
W okresie od dnia 1 lutego 2026 r. do dnia 31 marca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników nie przekroczyła w 2024 r.
kwoty 200 000 000 zł.
Na mocy art. 145m ustawy:
1. W okresie od dnia 1 kwietnia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników udokumentowana tymi fakturami wystawionymi w danym miesiącu jest mniejsza lub równa 10 000 zł.
2. Podatnik, o którym mowa w ust. 1, traci prawo do wystawiania faktur elektronicznych oraz faktur w postaci papierowej począwszy od faktury, którą przekroczono wartość, o której mowa w ust. 1.
Na podstawie art. 145n ust. 1 ustawy:
W okresie od dnia 1 lutego 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać:
1) faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej przy zastosowaniu kas rejestrujących;
2) paragony fiskalne uznane za faktury wystawione zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 3.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność w zakresie świadczenia usług pośrednictwa finansowego oraz ubezpieczeniowych. Usługi pośrednictwa finansowego oraz ubezpieczeniowego świadczone przez Pana są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37-41 ustawy.
Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy nie jest/nie będzie Pan zobowiązany do wystawiania faktur, w tym faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF, dokumentujących sprzedaż Usług korzystających ze zwolnienia od podatku VAT, jeżeli świadczeniobiorca nie poprosi Pana o ich wystawienie w terminie określonym w art. 106b ust. 3 ustawy.
Jak wynika z powołanych wyżej przepisów ustawy, do wystawienia faktury zobowiązani są, co do zasady, wszyscy podatnicy podatku od towarów i usług, zarówno podatnicy czynni, jak i zwolnieni, wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy. Faktury są dokumentami potwierdzającymi wykonywanie czynności podlegającej opodatkowaniu.
Jednocześnie przepis art. 106b ust. 2 ustawy wskazuje, że co do zasady podatnik nie jest zobowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku m.in. na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy. Wyjątek stanowią tzw. „faktury na żądanie”, wystawiane zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy, ponieważ w tym przypadku podatnik jest zobowiązany, na żądanie nabywcy towaru lub usługi, wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż zwolnioną, jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
Mając na uwadze okoliczności sprawy należy wskazać, że świadcząc opisane we wniosku Usługi stanowiące czynności zwolnione od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37-41 ustawy, nie jest/nie będzie Pan zobowiązany do wystawienia faktur za te Usługi. Wyjątkiem będzie sytuacja określona w art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy, jeżeli nabywca Usługi wyrazi żądanie jej wystawienia w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym odpowiednio Pan wykonał usługę bądź otrzymał całość lub część zapłaty.
Ponadto, skoro nie jest/nie będzie Pan zobowiązany do dokumentowania świadczonych Usług fakturą, nie jest/nie będzie Pan również objęty obowiązkiem dokumentowania fakturą tych Usług przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
W konsekwencji, zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy, nie jest/nie będzie Pan zobowiązany do wystawiania faktur, w tym faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF, dokumentujących sprzedaż Usług korzystających ze zwolnienia od podatku VAT, jeżeli świadczeniobiorca nie poprosi Pana o ich wystawienie w terminie określonym w art. 106b ust. 3 ustawy.
Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Interpretacja dotyczy:
- stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
- zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W szczególności, wydając przedmiotową interpretację – zgodnie z przedstawionym przez Pana opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego – jako element opisu sprawy przyjęto, że Usługi pośrednictwa finansowego oraz ubezpieczeniowego świadczone przez Pana są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37-41 ustawy. Powyższe zostało przyjęte jako element przedstawionego przez Pana opisu sprawy i nie było przedmiotem oceny. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo