Uwzględnianie rabatów pod warunkiem rozwiązującym w podstawie opodatkowania.
Spółka z o.o., czynny podatnik VAT, planuje wprowadzić mechanizm rabatu pod warunkiem rozwiązującym przy sprzedaży towarów. Rabat (np. 2%) jest udzielany od razu, ale jego utrata następuje, jeśli kontrahent nie zapłaci w terminie wcześniejszym (np. 7 dni), mimo że podstawowy termin zapłaty jest dłuższy (np. 21 dni). W momencie sprzedaży Spółka wystawia fakturę z ceną obniżoną o rabat, informując o warunkowym charakterze.…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie:
- uwzględniania przez Państwa na fakturze pierwotnej, w podstawie opodatkowania, rabatu pod warunkiem rozwiązującym, tj. rabatu uwzględnianego już w momencie wystawienia faktury dokumentującej dostawę towarów, którego utrata uzależniona jest od niedokonania przez kontrahenta zapłaty w określonym terminie,
- wskazania okresu za jaki powinni Państwo dokonać zwiększenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego, w przypadku ziszczenia się warunku rozwiązującego.
Uzupełnili go Państwo pismem z 21 maja 2026 r. (wpływ 21 maja 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest polską Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością mającą siedzibę na terytorium Polski i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje sprzedaży towarów na rzecz kontrahentów krajowych oraz zagranicznych.
W celu zwiększenia efektywności rozliczeń oraz zdyscyplinowania kontrahentów do terminowego regulowania należności, Wnioskodawca planuje wprowadzenie mechanizmu obniżki ceny sprzedawanych towarów w postaci rabatu udzielanego pod warunkiem rozwiązującym.
Zgodnie z planowanym modelem współpracy, strony transakcji (Spółka oraz kontrahent) będą uzgadniać, że cena sprzedaży towarów zostaje obniżona o określony procent (np. 2%) w stosunku do ceny podstawowej, przy czym udzielenie rabatu następuje z zastrzeżeniem warunku rozwiązującego w rozumieniu przepisów prawa cywilnego.
Warunkiem rozwiązującym będzie brak zapłaty przez kontrahenta całości należności wynikającej z faktury we wcześniejszym terminie określonym na fakturze - np. 7 dni od daty jej wystawienia (dalej: Termin Wcześniejszy).
W przypadku ziszczenia się tego warunku, tj. niedokonania płatności w Terminie Wcześniejszym, kontrahent traci prawo do przyznanego rabatu, a cena sprzedaży ulega automatycznemu podwyższeniu do poziomu ceny pierwotnej (sprzed udzielenia rabatu). Termin zapłaty faktury jest dłuższy niż Termin Wcześniejszy, np. 21 dni (termin podstawowy), zatem brak zapłaty w Terminie Wcześniejszym nie będzie jeszcze oznaczał zwłoki i naliczenia odsetek za opóźnienie.
W praktyce oznacza to, że w momencie dokonania sprzedaży Spółka będzie wystawiać faktury VAT dokumentujące dostawę towarów z uwzględnieniem rabatu, tj. wskazujące cenę obniżoną. Faktury te będą zawierały informację o cenie podstawowej - bez rabatu; wysokości przyznanego rabatu; cenie końcowej po rabacie, a także o warunkowym charakterze rabatu oraz przesłankach jego utraty. W sytuacji, gdy kontrahent nie dokona zapłaty w Terminie Wcześniejszym, dojdzie do ziszczenia się warunku rozwiązującego, skutkującego utratą prawa do rabatu. W takim przypadku Spółka wystawi fakturę korygującą zwiększającą podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego o wartość uprzednio uwzględnionego rabatu.
Wnioskodawca podkreśla, że w odróżnieniu od klasycznego skonta, w przedstawionym modelu rabat jest uwzględniany już w momencie wystawienia faktury, przy czym jego ostateczny charakter uzależniony jest od ziszczenia się lub nieziszczenia warunku rozwiązującego w postaci braku wcześniejszej zapłaty (odwrócone skonto).
Pytania
1. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w którym Wnioskodawca udziela rabatu pod warunkiem rozwiązującym, tj. rabatu uwzględnianego już w momencie wystawienia faktury dokumentującej dostawę towarów, którego utrata uzależniona jest od niedokonania przez kontrahenta zapłaty w określonym terminie, Wnioskodawca jest uprawniony do określenia na fakturze pierwotnej podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług w wysokości ceny z uwzględnieniem tego rabatu?
2. Czy w sytuacji, o której mowa powyżej, Wnioskodawca powinien dokonać zwiększenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym nastąpiło ziszczenie się warunku rozwiązującego?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy:
Ad 1.
Wnioskodawca uważa, że jest uprawniony do określenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług w wysokości ceny po uwzględnieniu tego rabatu już na fakturze pierwotnej.
Zgodnie z art. 29a ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”), podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty; udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży.
Zgodnie natomiast z art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania obniża się o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen.
W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą.
Rabaty dzielą się więc na uwzględnione w momencie sprzedaży oraz posprzedażowe. Jedynie w przypadku rabatów posprzedażowych rabat uwzględnia się w formie korekty obniżającej podstawę opodatkowania. Natomiast w przypadku rabatów uwzględnionych w cenie w momencie dokonywania sprzedaży, faktura od razu jest pomniejszona o kwotę obniżki.
W przedstawionym zdarzeniu, rabat przyznawany jest pod warunkiem rozwiązującym - warunek rozwiązujący w rozumieniu przepisów prawa cywilnego (art. 89 k.c.) oznacza, że prawo do świadczenia powstaje od razu, ale może ulec wygaśnięciu w przypadku zajścia określonego zdarzenia przyszłego i niepewnego.
W przeciwieństwie do warunku zawieszającego, w którym prawo powstaje dopiero po spełnieniu warunku, w warunku rozwiązującym prawo powstaje natychmiast i jego utrata może nastąpić po ewentualnym ziszczeniu się warunku.
W sytuacji opisanej w zdarzeniu przyszłym, zastosowanie powyższego oznacza, że rabat przyznawany kontrahentowi przysługuje już w momencie wystawienia faktury, a wystąpienie warunku (niewpłacenie należności w Terminie Wcześniejszym) powoduje jego utratę.
Konsekwencje cywilne tego rozwiązania są następujące: w chwili sprzedaży powstaje prawo do rabatu, które jest elementem ceny transakcyjnej. Dopiero niewykonanie zobowiązania płatniczego w Terminie Wcześniejszym powoduje z mocy prawa wygaśnięcie tego prawa, co wymaga weryfikacji podstawy opodatkowania i ewentualnej korekty.
Wnioskodawca podkreśla przy tym, rozróżnienie między rabatem posprzedażowym a obniżką uwzględnioną w momencie sprzedaży. Rabat posprzedażowy (np. udzielany po dokonaniu zapłaty) wpływa na podstawę opodatkowania dopiero w chwili jego przyznania i wymaga wystawienia faktury korygującej in minus. Natomiast rabat uwzględniony w momencie sprzedaży tworzy element ceny na fakturze pierwotnej, co pozwala na wykazanie podstawy opodatkowania już z uwzględnieniem rabatu, z założeniem ewentualnego wystawieniu korekty w przypadku wystąpienia warunku - braku zapłaty w Terminie Wcześniejszym. W konsekwencji Wnioskodawca przyjmuje stanowisko, że rabat przyznany pod warunkiem rozwiązującym może być uwzględniony w podstawie opodatkowania od razu.
Ad 2.
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że powinien dokonać zwiększenia podstawy opodatkowania w okresie wystąpienia warunku rozwiązującego.
Wnioskodawca wskazuje, że w przypadku, gdy warunek rozwiązujący - brak zapłaty przez kontrahenta w Terminie Wcześniejszym - się ziszcza, dochodzi do wygaśnięcia prawa do rabatu. Wówczas zgodnie z zasadami cywilnymi cena pierwotna (bez rabatu) odtwarza się z mocy prawa, a Wnioskodawca zobowiązany jest do wystawienia faktury korygującej zwiększającej podstawę opodatkowania i podatek należny.
Wnioskodawca przyjmuje stanowisko, że korekta powinna być dokonana w rozliczeniu za okres, w którym ziścił się warunek rozwiązujący, tj. w okresie, w którym upłynął Termin Wcześniejszy bez dokonania zapłaty, tj. ósmego dnia od dokonania dostawy.
Zgodnie z art. 29a ust. 17 w przypadku, gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na podstawi art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…).
Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.
Według art. 29a ust. 1 ustawy:
Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c , art. 32 , art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 , jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
W myśl art. 29a ust. 6 ustawy:
Podstawa opodatkowania obejmuje:
1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.
Natomiast zgodnie z art. 29a ust. 7 ustawy:
Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.
Na podstawie art. 29a ust. 10 ustawy:
Podstawę opodatkowania obniża się o:
1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.
Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy:
W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c.
W myśl art. 29a ust. 17 ustawy:
W przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.
Ponadto, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.
Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15) kwotę należności ogółem.
W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (np. jest potwierdzeniem nabycia określonych towarów). Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
Z opisu sprawy wynika, że Spółka w celu zwiększenia efektywności rozliczeń oraz zdyscyplinowania kontrahentów do terminowego regulowania należności, planuje wprowadzenie mechanizmu obniżki ceny sprzedawanych towarów w postaci rabatu udzielanego pod warunkiem rozwiązującym.
Zgodnie z planowanym modelem współpracy, strony transakcji (Spółka oraz kontrahent) będą uzgadniać, że cena sprzedaży towarów zostaje obniżona o określony procent (np. 2%) w stosunku do ceny podstawowej, przy czym udzielenie rabatu następuje z zastrzeżeniem warunku rozwiązującego w rozumieniu przepisów prawa cywilnego. Warunkiem rozwiązującym będzie brak zapłaty przez kontrahenta całości należności wynikającej z faktury we wcześniejszym terminie określonym na fakturze, np. 7 dni od daty jej wystawienia (dalej: Termin Wcześniejszy). W przypadku ziszczenia się tego warunku, tj. niedokonania płatności w Terminie Wcześniejszym, kontrahent traci prawo do przyznanego rabatu, a cena sprzedaży ulega automatycznemu podwyższeniu do poziomu ceny pierwotnej (sprzed udzielenia rabatu). Termin zapłaty faktury jest dłuższy niż Termin Wcześniejszy, np. 21 dni (termin podstawowy), zatem brak zapłaty w Terminie Wcześniejszym nie będzie jeszcze oznaczał zwłoki i naliczenia odsetek za opóźnienie. W praktyce oznacza to, że w momencie dokonania sprzedaży Spółka będzie wystawiać faktury VAT dokumentujące dostawę towarów z uwzględnieniem rabatu, tj. wskazujące cenę obniżoną. Faktury te będą zawierały informację o cenie podstawowej, bez rabatu; wysokości przyznanego rabatu; cenie końcowej po rabacie, a także o warunkowym charakterze rabatu oraz przesłankach jego utraty. W sytuacji, gdy kontrahent nie dokona zapłaty w Terminie Wcześniejszym, dojdzie do ziszczenia się warunku rozwiązującego, skutkującego utratą prawa do rabatu. W takim przypadku Spółka wystawi fakturę korygującą zwiększającą podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego o wartość uprzednio uwzględnionego rabatu. W odróżnieniu od klasycznego skonta, w przedstawionym modelu rabat jest uwzględniany już w momencie wystawienia faktury, przy czym jego ostateczny charakter uzależniony jest od ziszczenia się lub nieziszczenia warunku rozwiązującego w postaci braku wcześniejszej zapłaty (odwrócone skonto).
Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy:
- w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w którym Spółka udziela rabatu pod warunkiem rozwiązującym, tj. rabatu uwzględnianego już w momencie wystawienia faktury dokumentującej dostawę towarów, którego utrata uzależniona jest od niedokonania przez kontrahenta zapłaty w określonym terminie, Spółka jest uprawniona do określenia na fakturze pierwotnej podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług w wysokości ceny z uwzględnieniem tego rabatu (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),
- w sytuacji, o której mowa powyżej, Spółka powinna dokonać zwiększenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym nastąpiło ziszczenie się warunku rozwiązującego (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
Wskazać należy, że zgodnie z art. 89 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), dalej zwanej Kodeksem cywilnym:
Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, powstanie lub ustanie skutków czynności prawnej można uzależnić od zdarzenia przyszłego i niepewnego (warunek).
Warunek w rozumieniu powyższego przepisu to składnik stosunku prawnego, mający formę postanowienia jako elementu czynności prawnej, który uzależnia jej skuteczność prawną od zdarzenia przyszłego i niepewnego. Treść ww. przepisu przewiduje podział warunków - według kryterium skutków czynności prawnych – na zawieszające (ziszczenie się powoduje powstanie skutku) i rozwiązujące (ziszczenie się powoduje ustanie skutku). Innymi słowy, warunek rozwiązujący to zdarzenie, które powoduje ustanie czynności prawnej lub jej skutków.
Według art. 90 Kodeksu cywilnego:
Ziszczenie się warunku nie ma mocy wstecznej, chyba że inaczej zastrzeżono.
Stosownie do art. 91 Kodeksu cywilnego:
Warunkowo uprawniony może wykonywać wszelkie czynności, które zmierzają do zachowania jego prawa.
Wskazali Państwo, że Spółka planuje wprowadzenie mechanizmu obniżki ceny sprzedawanych towarów w postaci rabatu udzielanego pod warunkiem rozwiązującym w rozumieniu przepisów prawa cywilnego. Faktury te będą zawierały informację o cenie podstawowej, bez rabatu; wysokości przyznanego rabatu; cenie końcowej po rabacie, a także o warunkowym charakterze rabatu oraz przesłankach jego utraty. W sytuacji, gdy kontrahent nie dokona zapłaty w Terminie Wcześniejszym, dojdzie do ziszczenia się warunku rozwiązującego, skutkującego utratą prawa do rabatu. W takim przypadku Spółka wystawi fakturę korygującą zwiększającą podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego o wartość uprzednio uwzględnionego rabatu. Zatem udzielony rabat tak długo ma zastosowanie, dopóki kontrahent nie zachowa się w określony sposób, i tym samym pozbawi się tego rabatu.
Rabat transakcyjny, tj. taki który został uwzględniony już w momencie sprzedaży, nie wpływa na wysokość podstawy opodatkowania, czyli wystawiona faktura dokumentująca taką transakcję nie powinna wskazywać kwoty wynagrodzenia, która nie uwzględnia rabatu. Potwierdzają to zapisy w art. 29a ust. 7 ustawy.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz przywołane wyżej przepisy, uznać należy, że udzielany przez Państwa rabat pod warunkiem rozwiązującym, powinien być uwzględniony w podstawie opodatkowania z tytułu dostawy towarów już w momencie dokonania sprzedaży, i w konsekwencji będą mieli Państwo prawo do jego uwzględnienia w wystawionej fakturze dokumentującej sprzedaż swoich towarów na rzecz kontrahentów.
Ponadto wskazać należy, że w myśl art. 106j ust. 1 pkt 1 ustawy:
W przypadku gdy po wystawieniu faktury podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie, podatnik wystawia fakturę korygującą.
Z kolei w myśl art. 106j ust. 2 ustawy:
Faktura korygująca powinna zawierać:
1) (uchylony)
2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
4) (uchylony)
5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji.
Przepis art. 106j ust. 2a ustawy stanowi, że:
Faktura korygująca może zawierać:
1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo „KOREKTA”;
2) przyczynę korekty.
Na podstawie art. 106j ust. 4 ustawy:
Fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury ustrukturyzowanej albo faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1.
Faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie podstawy opodatkowania (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania ulega podwyższeniu (tzw. faktury korygujące „in plus”). W ramach powyższego rozróżnienia można również dokonać podziału tychże faktur ze względu na powód ich wystawienia:
· jeżeli korekta spowodowana jest przyczynami powstałymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna;
· w sytuacji, gdy korekta jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu sprzedaży (przykładowo zaistniały nowe okoliczności transakcji skutkujące zwiększeniem podstawy opodatkowania), korekta powinna być dokonana w deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę korygującą. Taki przypadek będzie miał miejsce, gdy w fakturze pierwotnej podatek należny został wykazany w prawidłowej wysokości, natomiast przyczyna korekty powstała później i nie była możliwa do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej.
Z powołanych wyżej przepisów ustawy dotyczących faktur korygujących wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również, gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen.
Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury, z przyczyn wskazanych wyżej, powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.
Z wniosku wynika, że w sytuacji, gdy kontrahent nie dokona zapłaty w Terminie Wcześniejszym, dojdzie do ziszczenia się warunku rozwiązującego, skutkującego utratą prawa do rabatu. W takim przypadku Spółka wystawi fakturę korygującą zwiększającą podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego o wartość uprzednio uwzględnionego rabatu. Zatem, przyczyna korekty jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu sprzedaży (ziszczenie się warunku rozwiązującego). Tym samym, Spółka powinna dokonać korekty w deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.
Podsumowując:
1. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w którym Spółka udziela rabatu pod warunkiem rozwiązującym, tj. rabatu uwzględnianego już w momencie wystawienia faktury dokumentującej dostawę towarów, którego utrata uzależniona jest od niedokonania przez kontrahenta zapłaty w określonym terminie, Spółka będzie uprawniona do określenia na fakturze pierwotnej podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług w wysokości ceny z uwzględnieniem tego rabatu.
2. W przypadku ziszczenia się warunku rozwiązującego, Spółka powinna dokonać zwiększenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym nastąpiło ziszczenie się warunku rozwiązującego, tj. w rozliczeniu za okres w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo