Ustalenie podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów.
Polski przedsiębiorca importuje towary z kraju trzeciego do Unii Europejskiej na warunkach INCOTERMS z grupy F (FCA/FOB). W pierwszym scenariuszu pierwszym miejscem przeznaczenia i wprowadzenia na terytorium UE jest polski port X, gdzie towary są dopuszczane do obrotu; kolejne miejsce przeznaczenia nie jest znane w momencie importu. Spedytor wystawia odrębną fakturę za transport zagraniczny i koszty dodatkowe, w tym opłatę postojową (demurrage) i magazynowanie w porcie X, opodatkowując je krajową stawką VAT 23%. Koszty te nie są włączone do wartości celnej. W drugim scenariuszu towary…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy wskazania, czy:
- podstawa opodatkowania podatkiem VAT z tytułu importu towarów powinna zostać powiększona o koszty opłaty postojowej (demurrage) w porcie w (...), przy założeniu, że koszty te nie zostały włączone do wartości celnej towaru, niezależnie od faktu, że koszty te zostały udokumentowane przez spedytora na odrębnej fakturze z wykazanym krajowym podatkiem VAT w wysokości 23%,
- podstawa opodatkowania podatkiem VAT z tytułu importu towarów odprawianych w miejscowości (...) powinna zostać powiększona o koszty opłaty postojowej (demurrage) w porcie w (...) oraz koszty transportu drogowego na trasie (...) – (...), przy założeniu, że koszty te nie zostały włączone do wartości celnej towaru, a miejscowość (...) była znana jako miejsce przeznaczenia już w momencie importu i wynikała z międzynarodowych dokumentów przewozowych, niezależnie od faktu, że koszty te zostały udokumentowane przez spedytora na odrębnej fakturze z wykazanym krajowym podatkiem VAT 23%.
Uzupełnili go Państwo pismami z 17 czerwca 2026 r. (wpływ 17 czerwca 2026 r.) oraz 15 lipca 2026 r. (wpływ 15 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego (ostatecznie przedstawiony w piśmie z 17 czerwca 2026 r.)
Wyjaśniając użyte we wniosku wyrażenia port X oraz miejscowość Y oznaczają: PORT X = (...) (czyli port morski w (...) w Polsce) natomiast MIEJSCOWOŚĆ Y = (...) (czyli miejscowość (...) na terenie Polski w (...).
Zdarzenie przyszłe nr 1.
Wnioskodawca – Polski przedsiębiorca importuje z kraju trzeciego do Unii Europejskiej towar na bazie warunków dostawy INCOTERMS z grupy F (FCA, FOB) z podaną miejscowością załadunku w kraju trzecim. W dokumentach przewozowych wskazane jest, jako pierwsze miejsce przeznaczenia na terytorium kraju port X, który jednocześnie jest pierwszym miejscem wprowadzenia towarów na terytorium UE. Towar dopuszczany jest do obrotu w porcie X i w momencie importu nie jest znane kolejne miejsce przeznaczenia towaru (rozładunku). Do odprawy celnej w porcie X załączona jest dodatkowa faktura wskazująca pozycje: transport zagraniczny (szeroko rozumiany) oraz koszty dodatkowe, związane z transportem w tym np. opłata postojowa w porcie X (tzw. demurrage), koszty magazynowania w porcie X. Dodatkowo na tej fakturze za dodatkowe koszty związane z transportem pozycja dotycząca przestoju została przez spedytora opodatkowana podatkiem VAT 23%. Przedmiotem analizy powyższego zdarzenia przyszłego jest kwestia, czy uwzględnić powyższe koszty dodatkowe w podstawie opodatkowania podatkiem VAT z tytułu importu w zgłoszeniu celnym, w tym również pozycję demurrage, która przez spedycję została na fakturze opodatkowana.
Zdarzenie przyszłe nr 2.
Wnioskodawca – Polski przedsiębiorca importuje z kraju trzeciego do Unii Europejskiej towar na bazie warunków dostawy INCOTERMS z grupy F (FCA, FOB) z podaną miejscowością załadunku w kraju trzecim. W dokumentach przewozowych wskazane jest, jako pierwsze miejsce przeznaczenia na terytorium kraju port X, który jednocześnie jest pierwszym miejscem wprowadzenia towarów na terytorium UE. Towar przewożony jest transportem drogowym do miejscowości Y w procedurze tranzytu, gdzie jest dopuszczany w miejscowości Y do obrotu. Dokumenty tranzytowe oraz dokumenty towarzyszące (np. faktura transportowa, oświadczenie) wskazują miejsce przeznaczenia towaru właśnie tą miejscowość Y (mimo, że dokument pierwotny przewozowy wskazywał, jako pierwsze miejsce przeznaczenia port X). Do odprawy celnej w miejscowości Y załączona jest dodatkowa faktura wskazująca pozycje: transport zagraniczny (szeroko rozumiany) oraz koszty dodatkowe, związane z transportem w tym np. opłata postojowa w porcie X (tzw. demurrage), koszty magazynowania w porcie X oraz transport towaru z portu X do miejscowości Y. Dodatkowo na tej fakturze za dodatkowe koszty transportu po terytorium kraju (z portu X do miejscowości Y) oraz koszty związane z przestojem zostały przez spedytora opodatkowane podatkiem VAT 23%. Przedmiotem analizy powyższego zdarzenia przyszłego jest czy uwzględnić powyższe koszty transportu oraz koszty dodatkowe w podstawie opodatkowania podatkiem VAT z tytułu importu w zgłoszeniu celnym, w tym również pozycje, które przez spedycję zostały na fakturze opodatkowane podatkiem VAT.
Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie 15 lipca 2026 r.)
1. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nr 1, zgodnie z art. 30b ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług (ustawy o VAT), podstawa opodatkowania podatkiem VAT z tytułu importu towarów powinna zostać powiększona o koszty opłaty postojowej (demurrage) w porcie w (...), przy założeniu, że koszty te nie zostały włączone do wartości celnej towaru, niezależnie od faktu, że koszty te zostały udokumentowane przez spedytora na odrębnej fakturze z wykazanym krajowym podatkiem VAT w wysokości 23%?
2. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nr 2, zgodnie z art. 30b ust. 4 ustawy o VAT, podstawa opodatkowania podatkiem VAT z tytułu importu towarów odprawianych w miejscowości (...) powinna zostać powiększona o koszty opłaty postojowej (demurrage) w porcie w (...) oraz koszty transportu drogowego na trasie (...) – (...), przy założeniu, że koszty te nie zostały włączone do wartości celnej towaru, a miejscowość (...) była znana jako miejsce przeznaczenia już w momencie importu i wynikała z międzynarodowych dokumentów przewozowych, niezależnie od faktu, że koszty te zostały udokumentowane przez spedytora na odrębnej fakturze z wykazanym krajowym podatkiem VAT 23%?
Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 15 lipca 2026 r.)
Ad 1.
Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na Pytanie nr 1 brzmi: Tak. Koszty opłaty postojowej (demurrage) powstałe w porcie w (...) powinny zwiększać podstawę opodatkowania podatkiem VAT z tytułu importu towarów w zgłoszeniu celnym, zgodnie z art. 30b ust. 4 ustawy o VAT. Przepis ten wprost stanowi, że podstawa opodatkowania z tytułu importu towarów obejmuje m.in. koszty dodatkowe, takie jak koszty transportu i ubezpieczenia, poniesione aż do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju. Z uwagi na to, że port w (...) jest w tym zdarzeniu pierwszym miejscem przeznaczenia, opłata postojowa jako koszt bezpośrednio związany z transportem i obsługą sprowadzanego towaru do tego miejsca, wchodzi w skład podstawy opodatkowania w imporcie (o ile nie została już włączona do wartości celnej). Fakt, iż spedytor wystawił na rzecz Wnioskodawcy fakturę za te usługi z wykazanym podatkiem VAT w wysokości 23%, pozostaje bez wpływu na obiektywny obowiązek podatkowy Wnioskodawcy, polegający na włączeniu tych kosztów do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów zgodnie z ustawą o VAT.
Ad 2.
Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na Pytanie nr 2 brzmi: Tak. Koszty opłaty postojowej (demurrage) w porcie w (...) oraz koszty transportu drogowego z portu w (...) do miejscowości (...) powinny zwiększać podstawę opodatkowania podatkiem VAT z tytułu importu towarów w zgłoszeniu celnym, zgodnie z art. 30b ust. 4 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, podstawa opodatkowania obejmuje wymienione koszty dodatkowe, w tym transportu i opłat postojowych, poniesione aż do miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium kraju (tutaj: (...), jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu. W opisanym zdarzeniu miejsce to (...) jest znane od początku i wynika jednoznacznie z dokumentów przewozowych.
W związku z tym ww. koszty postoju i transportu krajowego podlegają doliczeniu do podstawy opodatkowania w imporcie (o ile nie weszły wcześniej do wartości celnej). Analogicznie jak w zdarzeniu nr 1, błędne wykazanie przez spedytora na swojej fakturze podatku VAT 23% z tytułu tych usług nie zwalnia Wnioskodawcy z ciążącego na nim obowiązku ujęcia tych kosztów w podstawie opodatkowania importu towarów, jako że regulacje dotyczące podstawy opodatkowania w imporcie mają charakter bezwzględnie obowiązujący.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają ww. czynności wykonane odpłatnie, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie towarów – rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
Według art. 2 pkt 5 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa trzeciego – rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
Na podstawie art. 26a ust. 1 ustawy:
Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
Jak wskazuje art. 26a ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej jedną z następujących procedur:
1) uszlachetniania czynnego,
2) odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,
3) składowania celnego,
4) tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed objęciem towarów jedną z procedur celnych,
5) wolnego obszaru celnego
– miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary te przestaną podlegać tym procedurom.
Jak stanowi art. 29a ust. 1 ustawy,
Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c , art. 32 , art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 , jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Z kolei w myśl art. 30b ust. 1 ustawy,
Podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy.
Zgodnie z art. 30b ust. 4 ustawy,
Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1-3, obejmuje koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia – o ile nie zostały włączone do wartości celnej – ponoszone do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju, jak również wynikające z transportu do innego miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca – Polski przedsiębiorca importuje z kraju trzeciego do Unii Europejskiej towar z podaną miejscowością załadunku w kraju trzecim. W dokumentach przewozowych wskazane jest, jako pierwsze miejsce przeznaczenia na terytorium kraju port X, który jednocześnie jest pierwszym miejscem wprowadzenia towarów na terytorium UE. Towar dopuszczany jest do obrotu w porcie X i w momencie importu nie jest znane kolejne miejsce przeznaczenia towaru (rozładunku). Do odprawy celnej w porcie X załączona jest dodatkowa faktura wskazująca pozycje: transport zagraniczny (szeroko rozumiany) oraz koszty dodatkowe, związane z transportem w tym np. opłata postojowa w porcie X (tzw. demurrage), koszty magazynowania w porcie X. Dodatkowo na tej fakturze za dodatkowe koszty związane z transportem pozycja dotycząca przestoju została przez spedytora opodatkowana podatkiem VAT 23%.
Ponadto, zdarzają się również sytuacje, gdzie w dokumentach przewozowych wskazane jest, jako pierwsze miejsce przeznaczenia na terytorium kraju port X, który jednocześnie jest pierwszym miejscem wprowadzenia towarów na terytorium UE. Towar przewożony jest transportem drogowym do miejscowości Y w procedurze tranzytu, gdzie jest dopuszczany w miejscowości Y do obrotu. Dokumenty tranzytowe oraz dokumenty towarzyszące (np. faktura transportowa, oświadczenie) wskazują miejsce przeznaczenia towaru właśnie tą miejscowość Y (mimo, że dokument pierwotny przewozowy wskazywał, jako pierwsze miejsce przeznaczenia port X). Do odprawy celnej w miejscowości Y załączona jest dodatkowa faktura wskazująca pozycje: transport zagraniczny (szeroko rozumiany) oraz koszty dodatkowe, związane z transportem w tym np. opłata postojowa w porcie X (tzw. demurrage), koszty magazynowania w porcie X oraz transport towaru z portu X do miejscowości Y. Dodatkowo na tej fakturze za dodatkowe koszty transportu po terytorium kraju (z portu X do miejscowości Y) oraz koszty związane z przestojem zostały przez spedytora opodatkowane podatkiem VAT 23%.
Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą wskazania, czy podstawa opodatkowania podatkiem VAT z tytułu importu towarów powinna zostać powiększona o koszty opłaty postojowej (demurrage) w porcie w (...), przy założeniu, że koszty te nie zostały włączone do wartości celnej towaru, niezależnie od faktu, że koszty te zostały udokumentowane przez spedytora na odrębnej fakturze z wykazanym krajowym podatkiem VAT w wysokości 23%.
Z przepisu art. 30b ust. 4 ustawy wynika, że wśród kosztów dodatkowych wliczanych do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów wymienione są m. in. koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia.
Analizując wskazany w omawianym przepisie przykładowy katalog kosztów dodatkowych należy dojść do konkluzji, że do podstawy opodatkowania powinny być wliczone te koszty dodatkowe, które związane są przede wszystkim bezpośrednio z transportem sprowadzanych towarów.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy należy uznać, że koszty opłaty postojowej (demurrage) należy zakwalifikować jako poniesiony koszt dodatkowy w związku z dokonanym przez Państwa importem towarów.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że regulacje w zakresie określenia podstawy opodatkowania przy imporcie towarów wskazują koszty, które należy wliczyć do podstawy opodatkowania. Natomiast okoliczność, jak te usługi są opodatkowane przez spedytorów, nie ma znaczenia z punktu widzenia określenia podstawy opodatkowania przy imporcie towarów. Dlatego też powinni Państwo wliczyć do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów poniesione koszty opłaty postojowej (demurrage).
Zatem stwierdzić należy, że koszty opłaty postojowej (demurrage) powstałe w porcie w (...) będą zwiększać podstawę opodatkowania podatkiem VAT z tytułu importu towarów w zgłoszeniu celnym, zgodnie z art. 30b ust. 4 ustawy.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 jest prawidłowe.
Państwa wątpliwości dotyczą również wskazania, czy podstawa opodatkowania podatkiem VAT z tytułu importu towarów odprawianych w miejscowości (...) powinna zostać powiększona o koszty opłaty postojowej (demurrage) w porcie w (...) oraz koszty transportu drogowego na trasie (...) – (...), przy założeniu, że koszty te nie zostały włączone do wartości celnej towaru, a miejscowość (...) była znana jako miejsce przeznaczenia już w momencie importu i wynikała z międzynarodowych dokumentów przewozowych, niezależnie od faktu, że koszty te zostały udokumentowane przez spedytora na odrębnej fakturze z wykazanym krajowym podatkiem VAT 23%.
W przypadku, gdy w chwili przywozu towarów znane jest tylko pierwsze miejsce przeznaczenia, do podstawy opodatkowania powinny być wliczane tylko te koszty dodatkowe, które ponoszone są do tego miejsca przeznaczenia, a które nie zostały wliczone do wartości celnej. W sytuacji, gdy w momencie dokonania importu znane jest inne miejsce przeznaczenia znajdujące się na terytorium Unii Europejskiej, w podstawie opodatkowania powinny być uwzględnione koszty, o których mowa powyżej, poniesione również w pierwszym miejscu przeznaczenia. Są to bowiem koszty wynikające z transportu do tego innego miejsca przeznaczenia.
Jak wskazano w opisie sprawy, dokumenty tranzytowe oraz dokumenty towarzyszące (np. faktura transportowa, oświadczenie) wskazują miejsce przeznaczenia towaru miejscowość (...).
Zatem uznać należy, że powyższe miejsce jest znane w momencie dokonania importu.
Ponadto, jak już wyżej wyjaśniono, regulacje w zakresie określenia podstawy opodatkowania przy imporcie towarów wskazują koszty, które należy wliczyć do podstawy opodatkowania, okoliczność, jak te usługi są opodatkowane przez spedytorów, nie ma znaczenia z punktu widzenia określenia podstawy opodatkowania przy imporcie towarów. Dlatego też powinni Państwo wliczyć do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów poniesione koszty opłaty postojowej (demurrage).
W związku z powyższym, poniesione koszty opłaty postojowej (demurrage) w porcie w (...) oraz koszty transportu drogowego z portu w (...) do miejscowości (...) będą zwiększać podstawę opodatkowania podatkiem VAT z tytułu importu towarów w zgłoszeniu celnym, zgodnie z art. 30b ust. 4 ustawy.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 2 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo