Interpretacja 0112-KDIL1-3.4012.416.2026.2.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów. Uzupełnili go Państwo pismem z 27 lipca 2026 r. (wpływ 31 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

„A” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (zwana dalej: „Wnioskodawcą” lub „Spółką”) jest Spółką z udziałem kapitału zagranicznego.

Jedynym udziałowcem Wnioskodawcy jest Spółka szwedzka, która posiada siedzibę w Szwecji i tam jest zarejestrowana na potrzeby podatku VAT.

„A” Sp. z o.o. jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT), w tym również dla transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Obie Spółki są dla siebie podmiotami powiązanymi kapitałowo i osobowo.

Wnioskodawca prowadzi działalność produkcyjną w Polsce od roku 1991 w zakresie usługowego szycia rękawic (...) oraz odzieży z materiałów powierzonych przez Spółkę szwedzką. Przychody Wnioskodawcy z usługowego szycia rękawic i odzieży dla Spółki szwedzkiej stanowią około 98% przychodów Wnioskodawcy.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka szwedzka nawiązała wieloletnią współpracę z kontrahentem z Wielkiej Brytanii (GB) na usługowe szycie rękawic (...). Kontrahent z GB dostarcza bezpośrednio do Spółki „A” materiały (np. skóry, tkaniny, nici, dodatki krawieckie) na zasadzie materiału powierzonego, z którego Spółka polska będzie wykonywała rękawice (...). Oznacza to, że materiały te pozostaną własnością kontrahenta z GB, a Wnioskodawca nie będzie ich kupować od kontrahenta z GB (nie dojdzie do przeniesienia prawa własności).

Towary są sprowadzane z terytorium GB na terytorium Polski i Wnioskodawca zgłasza je do procedury dopuszczenia do obrotu, działając formalnie jako importer. Wnioskodawca figuruje w dokumentach celnych jako odbiorca towaru i podmiot zobowiązany do uiszczenia należności celno-podatkowych, zatem to na nim ciąży obowiązek uiszczenia długu celnego oraz podatku VAT z tytułu importu towarów. Kontrahent z GB na fakturze podaje kody Incoterms DDP, jednak do zapłaty cła i podatku VAT zobowiązany jest Wnioskodawca. Po dokonaniu odprawy celnej i uiszczeniu podatku VAT, materiał powierzony trafi na produkcję. Spółka wykona na nim czynności uszlachetniające (usługę szycia/konfekcjonowania), nie stając się właścicielem materiału.

Za wykonaną usługę szycia Wnioskodawca wystawi fakturę i obciąży nią bezpośrednio Spółkę ze Szwecji. Koszt odprawy celnej stanowi element kalkulacyjny wliczony w ogólny koszt prowadzonej działalności, w ramach której Wnioskodawca świadczy opodatkowane usługi na rzecz podmiotu szwedzkiego.

Gotowe wyroby zostaną w całości wyeksportowane z terytorium Polski poza granice Unii Europejskiej (lub wysłane z powrotem do kontrahenta w GB) w ramach transakcji stanowiącej eksport towarów.

Działalność Spółki w zakresie szycia i eksportu gotowych wyrobów stanowi czynności opodatkowane podatkiem VAT (stawka 0% dla eksportu towarów lub eksportu usług). Spółka będzie zgłaszającym w procedurze wywozu (eksportu) i będzie posiadała dokumenty IE599 potwierdzające wywóz towarów poza terytorium UE.

Usługa szycia wraz z bezpośrednim wywozem towaru stanowić będzie dla Spółki czynność opodatkowaną podatkiem VAT w Polsce (jako usługa uszlachetniania podlegająca opodatkowaniu lub eksport towarów).

Doprecyzowanie opisu sprawy

W przypadku usług wykonywanych dla kontrahenta docelowego jakim jest (…) z Wielkiej Brytanii, Spółka „A” zamierza uwzględnić w cenie świadczonych usług koszty dodatkowe związane z importem materiałów powierzonych, jednak nie będą to koszty zawierające wartość materiałów powierzonych Spółce przez kontrahenta zewnętrznego, ponieważ, jak już wcześniej Spółka zaznaczyła, Spółka nie będzie w żadnym momencie właścicielem powierzonych materiałów, ani też wyrobów końcowych.

Natomiast dodatkowe koszty, jakie Spółka zamierza doliczać do ceny usługi wiązać się będą z dodatkowym wkładem pracy związanym z odprawami celnymi powierzonych materiałów oraz dodatkowymi kosztami zabezpieczenia, ubezpieczenia i magazynowania powierzonych Spółce materiałów. Koszty te będą wyszczególnione w dodatkowej pozycji w kalkulacji świadczonych usług.

Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu, Spółce przysługuje prawo do odliczenia (lub zwrotu) podatku VAT naliczonego z tytułu importu materiałów powierzonych, wynikającego z dokumentu celnego (...), w sytuacji gdy Spółka nie jest właścicielem importowanych materiałów, ale dokonuje ich odprawy celnej i wykorzystuje do świadczenia usług szycia (produkcji) na rzecz Spółki ze Szwecji, z zastrzeżeniem, że gotowy wyrób zostanie wyeksportowany przez Spółkę poza granice UE, a za usługę szycia Spółka wystawi fakturę sprzedaży na powiązaną kapitałowo Spółkę w Szwecji?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki, przysługuje jej pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego w dokumentach celnych, potwierdzających import materiałów powierzonych, pomimo faktu, że towary te nie stanowią i nie będą stanowić własności Spółki.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm. – dalej: „ustawa o VAT”), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z kolei art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o VAT wskazuje, że kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego.

Kluczowym warunkiem uprawniającym do odliczenia podatku VAT przy imporcie jest zatem zaistnienie związku pomiędzy importem towaru a wykonywaniem przez podatnika czynności opodatkowanych w ramach działalności gospodarczej.

Przepisy ustawy o VAT nie uzależniają prawa do odliczenia podatku VAT z dokumentu celnego od posiadania przez importera prawa własności do importowanego towaru.

W opisanym stanie faktycznym, Spółka spełnia wszystkie przesłanki do odliczenia VAT. W opisanym zdarzeniu importowane materiały powierzone posłużą Spółce bezpośrednio do wykonania usług (uszycia gotowych wyrobów), które zostaną następnie wyeksportowane poza UE (czynność opodatkowana VAT). Zatem import towarów wiąże się bezpośrednio z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą i generowaniem przychodów z opodatkowanych transakcji eksportowych.

Ustawa o VAT nie uzależnia prawa do odliczenia podatku naliczonego od faktu bycia właścicielem towaru w momencie importu. Kluczowy jest zamiar i cel wykorzystania importowanych materiałów do wykonywania czynności opodatkowanych. Spółka uiszcza cło oraz VAT na terytorium kraju, a koszt importu oraz przeprowadzonego uszlachetnienia wkalkulowany jest w ostateczną cenę usługi produkcyjnej fakturowanej na rzecz kontrahenta ze Szwecji.

W świetle art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnikami z tytułu importu są podmioty, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła. Skoro Spółka dokona zgłoszenia celnego i wystąpi w dokumentach jako importer, to na niej – w sensie prawnym – ciąży ten obowiązek, co nadaje jej status podatnika z tytułu importu. Fakt zastosowania reguły Incoterms DDP i ekonomiczne przerzucenie kosztów opłat na kontrahenta z GB nie niweczy tego prawa. Kluczowe jest, że to Spółka formalnie odpowiada za dług celny przed polskimi organami celnymi.

Powyższa linia jest jednolicie akceptowana przez organy podatkowe, czego przykładem są liczne interpretacje indywidualne, m.in. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 maja 2026 r. (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.351.2026.1.PRP) oraz z dnia 19 sierpnia 2025 r. (sygn. 0111-KDIB3 -3.4012.388.2025.1.PJ), w których organ wprost potwierdził, że podmiot wykonujący usługi uszlachetnienia na towarach powierzonych (własność kontrahenta zagranicznego) zachowuje prawo do odliczenia podatku VAT z dokumentu celnego.

Mając na uwadze, że Spółka ponosi ekonomiczny ciężar podatku z dokumentu celnego, występuje jako formalny importer, a zaimportowany towar bezsprzecznie służy działalności produkcyjno -usługowej generującej obrót opodatkowany, Spółka stoi na stanowisku, że przysługuje jej pełne prawo do odliczenia tego podatku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), dalej zwanej ustawą:

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:

Według art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy:

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 19a ust. 9 ustawy:

Z powołanego przepisu wynika, że w przypadku gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w związku z dopuszczeniem towarów do obrotu wówczas także, co do zasady, powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.

Na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy:

W świetle art. 26a ust. 1 ustawy:

Przy czym, w myśl art. 26a ust. 2 ustawy:

Według art. 5 pkt 15, 18, 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.) – zwanym dalej UKC:

Stosownie do art. 77 UKC:

Zgodnie z powołanymi przepisami, dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, natomiast dłużnikiem, czyli podmiotem odpowiedzialnym za dług celny jest zgłaszający. Obowiązek uiszczenia cła związany jest z długiem celnym ciążącym na określonym podmiocie. Zatem, w przypadku importu towarów, podatnikiem jest ten podmiot, który jest dłużnikiem celnym, czyli co do zasady podmiot dokonujący zgłoszenia celnego lub podmiot, na rzecz którego działa przedstawiciel pośredni.

Według art. 33 ust. 1 ustawy:

Szczególne zasady wymiaru i poboru podatku w imporcie wiążą się ze specyfiką importu jako czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Przede wszystkim należy podkreślić, że obowiązek zapłaty podatku z tytułu importu towarów ciąży na osobach przywożących towary, bez względu na to, czy są one podatnikami w rozumieniu art. 15 ustawy, czy też nie. W konsekwencji każdy podmiot importujący towary obowiązany jest uiścić podatek z tytułu importu towarów, ponieważ w tym przypadku podatek obciąża czynność faktyczną, jaką jest przywóz towarów. Przepisy nie uzależniają natomiast powstania tego obowiązku od warunku posiadania przez importera prawa do dysponowania towarem jak właściciel.

Na podstawie ww. przepisów należy stwierdzić, że import towarów jest jedną z czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, a podatnikiem, czyli podmiotem zobowiązanym do opodatkowania importu, jest importer.

Z opisu sprawy wynika, że jedynym Państwa udziałowcem jest Spółka szwedzka, która posiada siedzibę w Szwecji i tam jest zarejestrowana na potrzeby podatku VAT.

Są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT), w tym również dla transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Prowadzą Państwo działalność produkcyjną w Polsce od roku 1991 w zakresie usługowego szycia rękawic (...) oraz odzieży z materiałów powierzonych przez Spółkę szwedzką. Państwa przychody z usługowego szycia rękawic i odzieży dla Spółki szwedzkiej stanowią około 98% Państwa przychodów.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka szwedzka nawiązała wieloletnią współpracę z kontrahentem z Wielkiej Brytanii (GB) na usługowe szycie rękawic dla (...). Kontrahent z GB dostarcza bezpośrednio do Państwa materiały (np. skóry, tkaniny, nici, dodatki krawieckie) na zasadzie materiału powierzonego, z którego będą Państwo wykonywać rękawice (...). Oznacza to, że materiały te pozostaną własnością kontrahenta z GB, a Państwo nie będą ich kupować od kontrahenta z GB (nie dojdzie do przeniesienia prawa własności).

Towary są sprowadzane z terytorium GB na terytorium Polski i Państwo zgłaszają je do procedury dopuszczenia do obrotu, działając formalnie jako importer. Figurują Państwo w dokumentach celnych jako odbiorca towaru i podmiot zobowiązany do uiszczenia należności celno-podatkowych, zatem to na Państwu ciąży obowiązek uiszczenia długu celnego oraz podatku VAT z tytułu importu towarów. Kontrahent z GB na fakturze podaje kody Incoterms DDP, jednak do zapłaty cła i podatku VAT zobowiązani są Państwo. Po dokonaniu odprawy celnej i uiszczeniu podatku VAT, materiał powierzony trafi na produkcję. Państwo wykonają na nim czynności uszlachetniające (usługę szycia/konfekcjonowania), nie stając się właścicielem materiału.

Za wykonaną usługę szycia wystawiają Państwo fakturę i obciążą nią bezpośrednio Spółkę ze Szwecji. Koszt odprawy celnej stanowi element kalkulacyjny wliczony w ogólny koszt prowadzonej działalności, w ramach której świadczą Państwo opodatkowane usługi na rzecz podmiotu szwedzkiego.

Gotowe wyroby zostaną w całości wyeksportowane z terytorium Polski poza granice Unii Europejskiej (lub wysłane z powrotem do kontrahenta w GB) w ramach transakcji stanowiącej eksport towarów.

Państwa działalność w zakresie szycia i eksportu gotowych wyrobów stanowi czynności opodatkowane podatkiem VAT (stawka 0% dla eksportu towarów lub eksportu usług). Spółka będzie zgłaszającym w procedurze wywozu (eksportu) i będzie posiadała dokumenty IE599 potwierdzające wywóz towarów poza terytorium UE.

Usługa szycia wraz z bezpośrednim wywozem towaru stanowić będzie dla Państwa czynność opodatkowaną podatkiem VAT w Polsce (jako usługa uszlachetniania podlegająca opodatkowaniu lub eksport towarów).

Zamierzają Państwo uwzględnić w cenie świadczonych usług koszty dodatkowe związane z importem materiałów powierzonych, jednak nie będą to koszty zawierające wartość materiałów powierzonych Państwa przez kontrahenta zewnętrznego, ponieważ nie będą Państwo w żadnym momencie właścicielem powierzonych materiałów, ani też wyrobów końcowych.

Natomiast dodatkowe koszty, jakie zamierzają Państwo doliczać do ceny usługi wiązać się będą z dodatkowym wkładem pracy związanym z odprawami celnymi powierzonych materiałów oraz dodatkowymi kosztami zabezpieczenia, ubezpieczenia i magazynowania powierzonych Państwu materiałów. Koszty te będą wyszczególnione w dodatkowej pozycji w kalkulacji świadczonych usług.

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą kwestii, czy w przedstawionym zdarzeniu, przysługuje Państwu prawo do odliczenia (lub zwrotu) podatku VAT naliczonego z tytułu importu materiałów powierzonych, wynikającego z dokumentu celnego, w sytuacji gdy nie są Państwo właścicielem importowanych materiałów, ale dokonują ich odprawy celnej i wykorzystują do świadczenia usług szycia (produkcji) na rzecz Spółki ze Szwecji.

Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy:

Przepis art. 87 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z powołanego powyżej art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że podatnikowi przysługuje również prawo do zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym za dany okres rozliczeniowy.

Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy, regulują sposób dokonania przez podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Powyższe wynika z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1 ustawy.

Z art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług natomiast towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Przy czym, związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów będących przedmiotem dostawy, czy też niezbędne do świadczenia usług – bezpośrednio wiążą się więc z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy, mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością gospodarczą, musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu.

Należy również podkreślić, że ustawodawca umożliwił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów rozpatrywał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road.

W orzeczeniu tym TSUE wskazał, że zgodnie z art. 168 lit. e) dyrektywy 2006/112/WE, prawo do odliczenia istnieje wówczas, gdy przywiezione towary są wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika. Jednocześnie Trybunał przypomniał, że przesłanka ta jest spełniona jedynie wtedy, gdy koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku jest włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej. Ponieważ w sprawie badanej przez TSUE wartość przewożonych towarów nie stanowiła części kosztów składających się na cenę zafakturowaną przez przewoźnika, którego działalność ogranicza się do przewozu tych towarów za wynagrodzeniem, przesłanki zastosowania art. 168 lit. e) dyrektywy VAT nie zostały spełnione. Zatem, jeżeli zgłoszenie towarów do odprawy celnej dokonywane jest przez przewoźnika, który na podstawie przepisów celnych może zostać zobowiązany do uiszczenia zobowiązania wynikającego z cła oraz podatku VAT z tytułu importu towarów, uiszczony przez tego przewoźnika należny podatek z tytułu importu towarów nie będzie stanowił u niego podatku naliczonego i nie będzie podlegał odliczeniu. Te same zasady w kwestii odliczania podatku naliczonego będą dotyczyły wszystkich podmiotów, które w rozumieniu przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego mogą być uznane za dłużników i zobowiązane do uiszczenia należnego podatku VAT z tytułu importu towarów (np. przedstawiciele pośredni, agencje celne, przewoźnicy, podmioty dokonujące importu towarów na rzecz innych podmiotów itd.). W każdym przypadku należy zatem badać, czy koszt towarów powodujących naliczenie podatku z tytułu importu jest włączony w cenę transakcji objętych podatkiem należnym (w cenę towarów lub usług), świadczonych przez tego konkretnego podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.

Zatem, zgodnie z powołanym art. 86 ustawy, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym – stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy – w przypadku importu towarów kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego. Jednocześnie, jak wskazał TSUE w wyroku z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road, koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku powinien być włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.

Tym samym, aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanych dokumentów celnych, warunkiem koniecznym jest wykorzystanie importowanego towaru do działalności opodatkowanej tego podatnika. Przy czym, jak wskazał TSUE, koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku powinien być włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT należnego lub zapłaconego w związku z importem towarów do państwa członkowskiego, w którym przeprowadza on transakcje podlegające opodatkowaniu w zakresie, w jakim te (importowane) towary są wykorzystywane do celów tych opodatkowanych transakcji.

W podobnym tonie wypowiedział się TSUE w postanowieniu z dnia 8 października 2020 r. w sprawie C-621/19 Weindel Logistik Service1 w którym potwierdził stanowisko wynikające z dotychczasowego orzecznictwa w zakresie prawa do odliczenia VAT z tytułu importu towarów. Zgodnie z nimi, prawo do odliczenia VAT z tytułu importu towarów nie przysługuje podmiotom niebędącym nabywcami towarów (właścicielami), dla których jednocześnie koszt importowanych towarów nie ma bezpośredniego wpływu na działalność gospodarczą.

Reasumując, podatnikom, którzy są zobowiązani zapłacić VAT z tytułu importu przysługuje prawo do odliczenia, gdy oba z poniższych warunków są łącznie spełnione:

1)    podatnik posiada prawo do dysponowania towarem jak właściciel oraz

2)    koszt towarów ma bezpośredni wpływ na działalność gospodarczą tego podatnika.

W analizowanej sprawie, materiały powierzone będą transportowane do Polski z państwa trzeciego (z Wielkiej Brytanii) – wystąpi zatem import towarów, w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy. Z wniosku wynika, że będą Państwo podatnikiem z tytułu importu towarów, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy. Wskazali Państwo, że towary są sprowadzane z terytorium GB na terytorium Polski i Państwo zgłaszają je do procedury dopuszczenia do obrotu, działając formalnie jako importer. Figurują Państwo w dokumentach celnych jako odbiorca towaru i podmiot zobowiązany do uiszczenia należności celno-podatkowych, zatem to na Państwu ciąży obowiązek uiszczenia długu celnego oraz podatku VAT z tytułu importu towarów. Ponadto wskazali Państwo, że koszt odprawy celnej stanowi element kalkulacyjny wliczony w ogólny koszt prowadzonej działalności, w ramach której świadczą Państwo opodatkowane usługi na rzecz podmiotu szwedzkiego. Zamierzają Państwo uwzględnić w cenie świadczonych usług koszty dodatkowe związane z importem materiałów powierzonych, jednak nie będą to koszty zawierające wartość materiałów powierzonych Państwu (Spółce) przez kontrahenta zewnętrznego, ponieważ nie będą Państwo w żadnym momencie właścicielem powierzonych materiałów, ani też wyrobów końcowych. Natomiast dodatkowe koszty, jakie zamierzają Państwo doliczać do ceny usługi wiązać się będą z dodatkowym wkładem pracy związanym z odprawami celnymi powierzonych materiałów oraz dodatkowymi kosztami zabezpieczenia, ubezpieczenia i magazynowania powierzonych Państwu materiałów. Koszty te będą wyszczególnione w dodatkowej pozycji w kalkulacji świadczonych usług.

Wskazali Państwo, że usługa szycia wraz z bezpośrednim wywozem towaru stanowić będzie dla Państwa czynność opodatkowaną podatkiem VAT w Polsce.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że świadczenie usług na powierzonych przez Kontrahenta z GB towarach, w sytuacji gdy koszt tych towarów nie został wliczony w cenę usługi świadczonej przez importera (Państwa), nie jest tożsame z wykorzystywaniem importowanych towarów do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (lub czynności świadczonych poza terytorium kraju). Nie można bowiem ustalić bezpośredniego i ścisłego związku między wydatkami poniesionymi w związku z tymi towarami a transakcjami przeprowadzonymi w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez usługodawcę (Państwa). Importowane towary nie są „konsumowane” przez podmiot świadczący usługę na powierzonym materiale, który jedynie deklaruje i opłaca podatek VAT od importu, nie pokrywając jednak kosztów zakupu importowanych towarów (a koszty te powinny stanowić część składową kosztów świadczenia uwzględnioną w cenie wykonanej usługi).

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy uznać, że skoro w cenie świadczonych usług nie będą Państwo uwzględniali kosztów zawierających wartość materiałów powierzonych Państwu przez kontrahenta zewnętrznego,

nie przysługuje Państwu, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów ani do zwrotu tego podatku.

Podsumowując, w opisanym we wniosku stanie faktycznym nie przysługuje Państwu (Spółce) prawo do odliczenia (ani zwrotu) podatku VAT naliczonego z tytułu importu materiałów powierzonych, wynikającego z dokumentu celnego.

Zatem, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Zatem powołane interpretacje indywidualne nie mogą mieć wpływu na ocenę prawną rozpatrzonej sprawy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.