Interpretacja 0112-KDIL1-3.4012.420.2026.6.KM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 26 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy wskazania, czy w związku ze świadczonym przez Pana najmem krótkoterminowym lokalu mieszkalnego za pośrednictwem platformy (…), ma Pan prawo do zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, tj. zwolnienia od podatku najmu na cele mieszkalne, a w przypadku braku przyznania prawa do ww. zwolnienia, stwierdzenia, czy jest Pan uprawniony do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z art. 113 ust. 1 ustawy, a tym samym braku obowiązku rejestracji jako czynny podatnik VAT i naliczania podatku VAT.

Uzupełnił go Pan pismem z 16 lipca 2026 r. (wpływ 16 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest obywatelem polskim i obywatelem Stanów Zjednoczonych Ameryki (podwójne obywatelstwo: polskie i amerykańskie), zamieszkałym na stałe pod adresem (…), USA. Centrum życiowe zawodowe i ekonomiczne Wnioskodawcy znajduje się w USA – tam Wnioskodawca posiada dom, pracuje na podstawie umowy o pracę, przebywa wraz z małżonką i posiada główne więzi majątkowe. Wnioskodawca posiada więzi rodzinne zarówno w Polsce (rodzice, dziadkowie, krewni małżonki), jak i w USA, gdzie mieszka na co dzień wraz z małżonką. Wnioskodawca jest zatrudniony w USA na podstawie umowy o pracę (w systemie podatkowym USA dochód z tej umowy dokumentowany jest formularzem W-2, tj. rocznym zestawieniem wynagrodzenia i potrąconych podatków, wystawianym przez pracodawcę; odpowiednik polskiego PIT-11). Z tytułu tego zatrudnienia Wnioskodawca podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu w Stanach Zjednoczonych Ameryki i opłaca tamtejsze składki. Małżonka Wnioskodawcy również jest zatrudniona w USA na analogicznych zasadach.

Wnioskodawca przebywa na terytorium Polski jedynie sporadycznie— nie więcej niż 45 dni w roku kalendarzowym — w celach prywatnych (odwiedziny rodziny) lub w związku z zarządzaniem opisaną poniżej nieruchomością. Wnioskodawca nie posiada w Polsce stałego miejsca zamieszkania w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: uPIT) i nie jest polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, wyłącznie od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wnioskodawca jest właścicielem lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, położonego w (…) o powierzchni użytkowej ok. (...) m². Nieruchomość stanowi majątek prywatny Wnioskodawcy. Jest to jedyna nieruchomość Wnioskodawcy na terenie Polski przeznaczona pod wynajem. Przedmiotowy lokal mieszkalny wchodzi w skład majątku wspólnego Wnioskodawcy i jego małżonki, objętego ustawową wspólnością majątkową małżeńską na podstawie art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Małżonka Wnioskodawcy jest współwłaścicielką lokalu w równych częściach i analogicznie rozlicza przychody z najmu jako najem prywatny w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 6 uPIT.

Złożony wniosek dotyczy sytuacji podatkowej obojga współwłaścicieli w zakresie opisanego stanu faktycznego. Od maja 2026 r. lokal jest wynajmowany krótkoterminowo za pośrednictwem platformy internetowej (…). Wnioskodawca zarządza lokalem zdalnie z USA przy użyciu dedykowanego oprogramowania do zarządzania najmem krótkoterminowym, aplikacje (…), które umożliwiają zdalną komunikację z gośćmi, automatyczne potwierdzanie rezerwacji, dynamiczne ustalanie cen oraz samoobsługowy check-in za pomocą elektronicznego zamka.

Jedyną czynnością fizyczną wykonywaną przez podmiot zewnętrzny jest sprzątanie lokalu między pobytami gości. Wnioskodawca nie zatrudnia żadnych pracowników. Szacowany roczny przychód z najmu wynosi ok. (...) PLN. Wnioskodawca nie prowadzi na terytorium Polski żadnej innej działalności gospodarczej, nie jest wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG — polski rejestr przedsiębiorców), nie posiada w Polsce biura ani stałego miejsca prowadzenia działalności.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług

Czy najem krótkoterminowy jednego lokalu mieszkalnego za pośrednictwem platformy (…), przy rocznym przychodzie nieprzekraczającym 200.000 PLN, stanowi usługę zakwaterowania w rozumieniu art. 43 ust. 20 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, wyłączającą prawo do zwolnienia podmiotowego z art. 113 ust. 1 tej ustawy – czy też Wnioskodawca jest uprawniony do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT, tj. braku obowiązku rejestracji jako czynny podatnik VAT i braku obowiązku naliczania podatku VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, jest On uprawniony do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Art. 43 ust. 20 ustawy o VAT wyłącza zwolnienie przedmiotowe dla usług zakwaterowania (PKWiU 55).

Wnioskodawca wskazuje jednak, że najem jednego lokalu mieszkalnego osobom fizycznym na pobyt krótkoterminowy zachowuje charakter najmu lokalu mieszkalnego, a nie świadczenia profesjonalnej usługi hotelowej. Lokal nie jest przystosowany jako obiekt noclegowy w rozumieniu przepisów ustawy o usługach hotelarskich – jest to zwykły lokal mieszkalny, niezatrudniający personelu, bez recepcji, bez świadczenia usług dodatkowych typowych dla obiektów hotelowych. Roczny przychód Wnioskodawcy nie przekracza 200.000 PLN, co uprawnia do zwolnienia podmiotowego z art. 113 ust. 1 uVAT, o ile art. 43 ust. 20 nie ma zastosowania. WSA w Gdańsku w wyroku I SA/Gd 1083/20 wskazał, że najem krótkoterminowy lokalu mieszkalnego osobom fizycznym nie jest automatycznie tożsamy z usługą zakwaterowania w rozumieniu PKWiU 55, jeśli lokal zachowuje charakter mieszkalny i nie jest prowadzony jako profesjonalny obiekt noclegowy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Zauważenia jednak wymaga, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”:

W myśl art. 659 § 2 Kodeksu cywilnego:

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, a umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.

Najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej.

Kwestie dotyczące stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje natomiast ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236), zwanej dalej „Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym”.

Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bez udziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W myśl natomiast art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w ww. art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.

Status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Podatnikiem podatku od towarów i usług jest więc ten z małżonków, który dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.

Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług.

Jeżeli zatem, przedmiotem odpłatnego świadczenia usług jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczenia usług we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT. Natomiast jeżeli małżonkowie dokonali czynności wspólnie, to każdy z nich z osobna jest podatnikiem podatku od towarów i usług z tego tytułu.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan obywatelem polskim i obywatelem Stanów Zjednoczonych Ameryki (podwójne obywatelstwo: polskie i amerykańskie), zamieszkałym na stałe pod adresem (…). Pana Centrum życiowe zawodowe i ekonomiczne znajduje się w USA. Nie jest Pan polskim rezydentem podatkowym. Podlega Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, wyłącznie od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jest Pan właścicielem lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, położonego w (…), o powierzchni użytkowej ok. (...) m². Nieruchomość stanowi Pana majątek prywatny. Przedmiotowy lokal mieszkalny wchodzi w skład majątku wspólnego Pana i jego małżonki, objętego ustawową wspólnością majątkową małżeńską na podstawie art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Od maja 2026 r. lokal jest wynajmowany krótkoterminowo za pośrednictwem platformy internetowej (…). Zarządza Pan lokalem zdalnie z USA przy użyciu dedykowanego oprogramowania do zarządzania najmem krótkoterminowym, aplikacje (…), które umożliwiają zdalną komunikację z gośćmi, automatyczne potwierdzanie rezerwacji, dynamiczne ustalanie cen oraz samoobsługowy check-in za pomocą elektronicznego zamka. Nie zatrudnia Pan żadnych pracowników. Szacowany roczny przychód z najmu wynosi ok. (...) PLN. Nie prowadzi Pan na terytorium Polski żadnej innej działalności gospodarczej, nie jest wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG – polski rejestr przedsiębiorców), nie posiada w Polsce biura ani stałego miejsca prowadzenia działalności.

Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy w związku ze świadczonym przez Pana najmem krótkoterminowym lokalu mieszkalnego za pośrednictwem platformy (…), ma Pan prawo do zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, tj. zwolnienia od podatku najmu na cele mieszkalne, a w przypadku braku przyznania prawa do ww. zwolnienia, stwierdzenia, czy jest Pan uprawniony do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z art. 113 ust. 1 ustawy, a tym samym braku obowiązku rejestracji jako czynny podatnik VAT i naliczania podatku VAT.

Odnosząc się do Pana wątpliwości objętych zakresem postawionych pytań należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że wykonywana przez Pana czynność najmu lokalu krótkoterminowego za pośrednictwem platformy (…) mieszkania na gruncie ustawy wypełnia definicję działalności gospodarczej określoną w art. 15 ust. 2 ustawy. Na gruncie przepisów ustawy działalność gospodarcza obejmuje czynności polegające na wykorzystywaniu towarów (w tym przypadku mieszkania) w sposób ciągły dla celów zarobkowych, co w okolicznościach rozpatrywanej sprawy ma miejsce. Spełnione są więc przesłanki, o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy wskazujące, że opisane we wniosku czynności polegające na najmie mieszkania wpisują się w definicję działalności gospodarczej, a Pan jest podatnikiem z tego tytułu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Należy raz jeszcze podkreślić, że działalnością gospodarczą jest każda czynność najmu czy dzierżawy niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność tę zarejestrował czy nie.

Reasumując, skoro świadczy Pan ww. usługi najmu krótkoterminowego za wynagrodzeniem, to w kontekście powołanych przepisów ustawy, najem ten stanowi, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, odpłatne świadczenie usług w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan jest podatnikiem podatku VAT z tego tytułu.

Jednocześnie należy wskazać, że podatnicy podatku VAT mają prawo do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania realizowanej sprzedaży. Przepisy ustawy wyróżniają dwa rodzaje zwolnień: zwolnienie przedmiotowe i podmiotowe. Aby jednak móc z nich skorzystać, należy spełnić określone w przepisach warunki.

I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:

Z powołanego wyżej przepisu wynika, że ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych, dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych, dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). W związku z tym, zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.

Powyższe wskazuje, że przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące:

·      świadczenie usługi na własny rachunek,

·      charakter mieszkalny nieruchomości,

·      mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.

Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala natomiast na zastosowanie zwolnienia i w konsekwencji następuje opodatkowanie świadczonej usługi.

W tym miejscu podkreślić należy, że zwolnienie, które znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. l Dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.). Przepis powyższy stanowi, że:

Dodatkowo należy zauważyć, że stosownie do art. 43 ust. 20 ustawy:

W poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy wymieniono PKWiU 55 usługi związane z zakwaterowaniem.

Wskazał Pan, że od maja 2026 r. lokal jest wynajmowany krótkoterminowo za pośrednictwem platformy internetowej (…). Zarządza Pan lokalem zdalnie z USA przy użyciu dedykowanego oprogramowania do zarządzania najmem krótkoterminowym aplikacje (…), które umożliwiają zdalną komunikację z gośćmi, automatyczne potwierdzanie rezerwacji, dynamiczne ustalanie cen oraz samoobsługowy check-in za pomocą elektronicznego zamka. Jedyną czynnością fizyczną wykonywaną przez podmiot zewnętrzny jest sprzątanie lokalu między pobytami gości. Z powyższej informacji wynika zatem, że świadczone przez Pana usługi nie stanowią najmu mieszkania na cele mieszkaniowe, bowiem nie wynajmuje Pan lokalu w celach mieszkaniowych, a jedynie w ramach krótkoterminowego wynajmu nieruchomości za pośrednictwem platformy internetowej (…) dla gości.

Zatem, świadczone przez Pana usługi najmu krótkoterminowego lokalu za pośrednictwem platformy internetowej (…) nie są usługami, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, tj. celem oferowanego najmu nie są cele mieszkaniowe.

Uwzględniając powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie – wbrew Pana stanowisku – usługi najmu krótkoterminowego nie mogą korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.

Należy zauważyć, że ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:

Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że:

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami art. 113 ust. 1-5 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Jak stanowi art. 113 ust. 9 ustawy:

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:

Do końca 2024 r. z art. 113 ust. 13 pkt 3 ustawy wynikało, że tzw. zwolnienia podmiotowego nie stosowało się do podatników nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium Polski. Przepis ten został uchylony, jednocześnie fakt, że ww. zwolnienie od podatku VAT może być stosowane wyłącznie przez podmioty mające siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju został przez ustawodawcę doprecyzowany w art. 113 ust. 1 ustawy.

Należy zauważyć, że na podstawie ww. przepisów, ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT może korzystać sprzedaż dokonywana przez podatnika:

·      posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju,

·      u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł, oraz

·      niewykonującego czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Niespełnienie któregokolwiek z ww. warunków nie pozwala na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego dla sprzedaży świadczonych przez Pana usług.

W tym miejscu należy wskazać, że od 1 lipca 2011 r. obowiązuje Rozporządzenie Wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2011 r. nr 77/1).

I tak zgodnie z art. 10 ust. 1 Rozporządzenia 282/2011:

Zgodnie zaś z art. 10 ust. 2 ww. Rozporządzenia wykonawczego:

W myśl art. 10 ust. 3 ww. Rozporządzenia wykonawczego:

Na podstawie tych przepisów przez siedzibę działalności gospodarczej osoby fizycznej należy rozumieć miejsce, w którym zapadają najważniejsze decyzje z zakresu ogólnego zarządu tą działalnością. W przypadku, gdy działalność osoby fizycznej prowadzona jest w innym miejscu niż miejsce jej zamieszkania za siedzibę działalności gospodarczej należy uznawać miejsce zamieszkania tej osoby, gdyż to w tym miejscu podejmowane są najważniejsze decyzje osoby fizycznej w zakresie kierowania tą działalnością.

Tak więc w przypadku osób fizycznych można mówić wyłącznie o miejscu zamieszkania, natomiast pojęcie siedziby związane jest wyłącznie z jednostkami, którym przysługuje osobowość prawna. Dlatego też w przypadku osoby fizycznej miejsce siedziby jest zrównane z miejscem zamieszkania. Należy stwierdzić, że adres zamieszkania dla podatnika będącego osobą fizyczną jest tym, czym adres siedziby dla podatnika będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej, czyli informacją identyfikującą go jako podatnika.

Zatem zgodnie z przepisami prawa podatnik będący osobą fizyczną, który nie posiada miejsca zamieszkania na terytorium Polski, nie posiada tym samym siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju. W konsekwencji podatnik, który posiada swoje miejsce zamieszkania za granicą, a prowadzi czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce, będzie musiał od każdego obrotu odprowadzić podatek VAT.

Z treści wniosku wynika, że jest Pan obywatelem polskim i obywatelem Stanów Zjednoczonych Ameryki (podwójne obywatelstwo: polskie i amerykańskie), zamieszkałym na stałe pod adresem (…) Centrum życiowe zawodowe i ekonomiczne Pana znajduje się w USA – tam posiada Pan dom, pracuje na podstawie umowy o pracę, przebywa wraz z małżonką i posiada główne więzi majątkowe. Przebywa Pan na terytorium Polski jedynie sporadycznie– nie więcej niż 45 dni w roku kalendarzowym – w celach prywatnych (odwiedziny rodziny) lub w związku z zarządzaniem nieruchomością. Nie jest Pan polskim rezydentem podatkowym. Od maja 2026 r. lokal jest wynajmowany krótkoterminowo za pośrednictwem platformy internetowej (…). Zarządza Pan lokalem zdalnie z USA przy użyciu dedykowanego oprogramowania do zarządzania najmem krótkoterminowym (…), które umożliwiają zdalną komunikację z gośćmi, automatyczne potwierdzanie rezerwacji, dynamiczne ustalanie cen oraz samoobsługowy check-in za pomocą elektronicznego zamka. Jedyną czynnością fizyczną wykonywaną przez podmiot zewnętrzny jest sprzątanie lokalu między pobytami gości. Wnioskodawca nie zatrudnia żadnych pracowników. Szacowany roczny przychód z najmu wynosi około (...) PLN. Nie prowadzi Pan na terytorium Polski żadnej innej działalności gospodarczej, nie jest wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG — polski rejestr przedsiębiorców), nie posiada w Polsce biura ani stałego miejsca prowadzenia działalności.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że skoro jako osoba fizyczna nie jest Pan polskim rezydentem podatkowym oraz zarządza Pan lokalem zdalnie z USA przy użyciu dedykowanego oprogramowania do zarządzania najmem krótkoterminowym (…) – to siedzibę, Pana działalności gospodarczej, w rozumieniu wskazanych przepisów, należy rozpoznać w miejscu Pana zamieszkania do celów podatkowych, tj. na terytorium USA.

Powyższe potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 kwietnia 2016 r., sygn. II SA/Wa 1376/15, w którym stwierdza, że:

Zatem, nie może Pan korzystać ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, skoro posiada Pan siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju trzeciego, tj. USA nawet jeżeli, szacowany roczny przychód z najmu lokalu wynosi około (...) zł oraz nie prowadzi Pan na terytorium Polski żadnej innej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 96 ust. 3 ustawy:

Na mocy art. 96 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z dyspozycją art. 96 ust. 5 ustawy:

Jak już zostało wskazane powyżej, świadczone przez Pana usługi najmu krótkoterminowego lokalu mieszkalnego za pośrednictwem platformy (…) podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium Polski. Jednocześnie, jako najem niezwiązany z celami mieszkalnymi nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Równocześnie nie może Pan korzystać ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, skoro posiada Pan miejsce zamieszkania na terytorium kraju trzeciego, tj. USA.

W związku z powyższym, Pan jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą – usługi najmu krótkoterminowego za wynagrodzeniem, jest Pan zobowiązany do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 ustawy.

Zatem, stwierdzić należy, że skoro świadczone przez Pana usługi najmu krótkoterminowego lokalu za pośrednictwem platformy (…) nie są zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, bowiem najem ten nie wiąże się z celem mieszkalnym, a Pan nie posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, w związku z czym nie może Pan korzystać ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, to ma Pan obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny i naliczać podatek VAT od świadczonych usług najmu.

Tym samym, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie informuję, że wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych/zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W kwestii skutków prawnych jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Pana, należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Pana, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla Pana żony.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.