Podatnik jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie usług IT, zarejestrowaną jako czynny podatnik VAT i opodatkowaną ryczałtem. W 2024 roku zarejestrował się na platformie „A”, która pośredniczy w programach Bug Bounty, gdzie uczestnicy zgłaszają luki bezpieczeństwa w systemach firm w zamian za nagrody pieniężne wypłacane w dolarach amerykańskich poprzez platformę. Początkowo angażował się okazjonalnie, ale…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest:
- nieprawidłowe – w zakresie wskazania, czy wykonywane prze Pana czynności wyszukiwania błędów w ramach programów Bug Bounty powinien Pan dokumentować fakturami,
- prawidłowe – w zakresie wskazania, jaki podmiot powinien być wskazywany jako nabywca na wystawianych przez Pana fakturach.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 22 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie wskazania:
- czy wykonywane prze Pana czynności w zakresie wyszukiwania błędów w ramach programów Bug Bounty powinien Pan dokumentować fakturami,
- jaki podmiot powinien być wskazywany jako nabywca na wystawianych przez Pana fakturach.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pan osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie działalności związanej z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z) oraz pozostałej działalności usługowej w zakresie technologii informatycznych i komputerowych (PKD 62.09.Z). Korzysta Pan z opodatkowania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.
W 2024 r. zarejestrował się Pan na platformie „A”, która pośredniczy między firmami prowadzącymi programy Bug Bounty a osobami poszukującymi błędów bezpieczeństwa (programy Bug Bounty to systemy nagród dla zewnętrznych badaczy bezpieczeństwa, którzy znajdują i zgłaszają luki w zabezpieczeniach oprogramowania lub systemów firmowych, aby pomóc w ich naprawieniu i wzmocnieniu cyberbezpieczeństwa, oferując nagrody finansowe za odpowiedzialne ujawnienie; uczestnicy tych programów przeszukują systemy w poszukiwaniu podatności, a nagrody zależą od wagi błędu i zasad danego programu). Każdy może się zarejestrować na przedmiotowej platformie i bez podpisywania umów zgłaszać znalezione błędy. Firmy wypłacają nagrody pieniężne w dolarach amerykańskich (USD), a wypłaty obsługuje sama platforma „A”. Płatności z tytułu przedmiotowych nagród otrzymuje Pan na rachunek bankowy prowadzony w dolarach amerykańskich (USD).
Początkowo na wyszukiwanie błędów w ramach programów Bug Bounty poświęcał Pan niewiele czasu, co jednak z czasem uległo zmianie. Z czasem na wyszukiwanie takich błędów zaczął Pan poświęcać więcej czasu, w związku z tym w październiku 2025 r. zdecydował się Pan na włączenie czynności wykonywanych w tym zakresie do zakresu prowadzonej działalności gospodarczej.
Przedmiotowe czynności wyszukiwania błędów polegają na przeprowadzaniu kontrolowanych testów bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych w celu identyfikacji nieprawidłowości w zabezpieczeniach, tj. na:
- analizie zakresu danego programu bezpieczeństwa oraz wskazanych serwisów i środowisk objętych testami,
- ręcznym (manualnym) testowaniu aplikacji webowych, mobilnych oraz wybranych elementów infrastruktury informatycznej, z wykorzystaniem wiedzy specjalistycznej z zakresu bezpieczeństwa systemów,
- korzystaniu z narzędzi automatyzujących powtarzalne zadania testowe (np. wyszukiwanie typowych błędów konfiguracyjnych, przegląd wybranych zasobów, wstępne skanowanie), przy zachowaniu kontroli i weryfikacji wyników przez testera,
- tworzeniu i wykorzystywaniu własnych skryptów pomocniczych, służących do automatyzacji wybranych czynności testowych lub do jednoznacznego potwierdzenia stwierdzonej podatności,
- analizie dostępnego kodu źródłowego (tam, gdzie jest on udostępniany w ramach programu bezpieczeństwa) w celu wyszukiwania błędów projektowych i implementacyjnych mogących prowadzić do naruszenia bezpieczeństwa,
- ocenie, czy użytkownik nieuprawniony mógłby uzyskać dostęp do danych, wykonywać operacje, do których nie powinien mieć uprawnień, zmieniać lub usuwać cudze dane albo zakłócać działanie systemu.
Usługi w zakresie wykonywania takich czynności klasyfikowane są na gruncie PKWiU w grupowaniu 62.02.30.0, które to grupowanie obejmuje usługi pomocy technicznej w zakresie technologii informatycznych i sprzętu komputerowego. Wynika to z wydanej na Pana wniosek opinii Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego (…).
Pytania
1. Czy wykonywane czynności w zakresie wyszukiwania błędów powinien Pan dokumentować fakturami? (pytanie oznaczone we wniosku nr 6)
2. W razie uznania stanowiska w zakresie pytania nr 6 za nieprawidłowe, jaki podmiot powinien być wskazywany jako nabywca na wystawianych przez Pana fakturach? (pytanie oznaczone we wniosku nr 7)
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem:
Ad 1.
Fakturami dokumentowana jest przede wszystkim sprzedaż w rozumieniu VAT (zob. art. 106a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r., poz. 775 z późn. zm. – dalej u.p.t.u.), do której należy odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (zob. art. 2 pkt 22 u.p.t.u.). Fakturami dokumentowane jest również niekiedy odpłatne świadczenie usług poza terytorium kraju (zob. art. 106a pkt 2 u.p.t.u.).
Jednakże, w Pana ocenie, nagrody wypłacane przez firmy prowadzące programy Bug Bounty nie stanowią wynagrodzeń z tytułu świadczenia usług w rozumieniu VAT, lecz stanowią szczególnego rodzaju nagrody w konkursach. Uważa Pan w związku z tym, że otrzymywanych za pośrednictwem platformy „A” nagród otrzymywanych od firm prowadzących programy Bug Bounty nie należy dokumentować fakturami.
Ad 2.
Nagrody w ramach programów Bug Bounty są przyznawane przez firmy prowadzące te programy, zaś platforma „A” pośredniczy jedynie między tymi firmami a osobami poszukującymi błędów bezpieczeństwa. Uważa Pan w związku z tym, że gdyby przyjąć, iż nagrody wypłacane przez firmy prowadzące programy Bug Bounty stanowią wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług w rozumieniu VAT, za nabywców tych usług uznać należałoby te firmy, a nie platformę „A”. Uważa Pan w związku z tym, że ewentualne wystawiane przez Pana faktury dokumentujące wykonywane czynności w zakresie wyszukiwania błędów w ramach programów Bug Bounty, jako nabywcę wskazywać powinny firmy prowadzące te programy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
- nieprawidłowe – w zakresie wskazania, czy wykonywane przez Pana czynności wyszukiwania błędów w ramach programów Bug Bounty powinien Pan dokumentować fakturami,
- prawidłowe – w zakresie wskazania, jaki podmiot powinien być wskazywany jako nabywca na wystawianych przez Pana fakturach.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Według art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Z treści cytowanego wyżej przepisu wynika, że ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też należy przyjąć, że definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść. Wskazać należy bowiem, że czynnikiem wyróżniającym określoną czynność jako czynność usługową (usługę) jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego.
Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, przykładowo w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT.
Na uwagę zasługuje także orzeczenie z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie podkreślono, że usługi świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.
Tak więc przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest czy wykonano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonania tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym łącznie spełnione następujące warunki:
- w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
- świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne z tytułu wykonanych czynności (wynagrodzenie).
Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Oznacza to, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie, w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Przy czym, stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy:
W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
Powyższy przepis stanowi implementację art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:
W przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, lecz na rachunek innej osoby, uczestniczy w świadczeniu usług, uznaje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi.
Ze świadczeniem usługi mamy do czynienia również w sytuacji gdy podatnik dokonuje czynności działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej. Wówczas przyjmuje się, że dla celów podatku od towarów i usług podatnik (zleceniobiorca) sam nabył usługę od faktycznego wykonawcy, a następnie wyświadczył tę usługę zleceniodawcy. W związku z tym należy stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z marżą czy bez) powinny być zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe.
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, lub świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Podatnikiem VAT jest zatem podmiot, który wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą zdefiniowaną w art. 15 ust. 2 ustawy. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Z opisu sprawy wynika, że w 2024 r. zarejestrował się Pan na platformie „A”, która pośredniczy między firmami prowadzącymi programy Bug Bounty a osobami poszukującymi błędów bezpieczeństwa (programy Bug Bounty to systemy nagród dla zewnętrznych badaczy bezpieczeństwa, którzy znajdują i zgłaszają luki w zabezpieczeniach oprogramowania lub systemów firmowych, aby pomóc w ich naprawieniu i wzmocnieniu cyberbezpieczeństwa, oferując nagrody finansowe za odpowiedzialne ujawnienie; uczestnicy tych programów przeszukują systemy w poszukiwaniu podatności, a nagrody zależą od wagi błędu i zasad danego programu). Każdy może się zarejestrować na przedmiotowej platformie i bez podpisywania umów zgłaszać znalezione błędy. Firmy wypłacają nagrody pieniężne w dolarach amerykańskich (USD), a wypłaty obsługuje sama platforma „A”. Płatności z tytułu przedmiotowych nagród otrzymuje Pan na rachunek bankowy prowadzony w dolarach amerykańskich (USD).
Początkowo na wyszukiwanie błędów w ramach programów Bug Bounty poświęcał Pan niewiele czasu, co jednak z czasem uległo zmianie. Z czasem na wyszukiwanie takich błędów zaczął Pan poświęcać więcej czasu, w związku z tym w październiku 2025 r. zdecydował się Pan na włączenie czynności wykonywanych w tym zakresie do zakresu prowadzonej działalności gospodarczej.
Przedmiotowe czynności wyszukiwania błędów polegają na przeprowadzaniu kontrolowanych testów bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych w celu identyfikacji nieprawidłowości w zabezpieczeniach, tj. na:
- analizie zakresu danego programu bezpieczeństwa oraz wskazanych serwisów i środowisk objętych testami,
- ręcznym (manualnym) testowaniu aplikacji webowych, mobilnych oraz wybranych elementów infrastruktury informatycznej, z wykorzystaniem wiedzy specjalistycznej z zakresu bezpieczeństwa systemów,
- korzystaniu z narzędzi automatyzujących powtarzalne zadania testowe (np. wyszukiwanie typowych błędów konfiguracyjnych, przegląd wybranych zasobów, wstępne skanowanie), przy zachowaniu kontroli i weryfikacji wyników przez testera,
- tworzeniu i wykorzystywaniu własnych skryptów pomocniczych, służących do automatyzacji wybranych czynności testowych lub do jednoznacznego potwierdzenia stwierdzonej podatności,
- analizie dostępnego kodu źródłowego (tam, gdzie jest on udostępniany w ramach programu bezpieczeństwa) w celu wyszukiwania błędów projektowych i implementacyjnych mogących prowadzić do naruszenia bezpieczeństwa,
- ocenie, czy użytkownik nieuprawniony mógłby uzyskać dostęp do danych, wykonywać operacje, do których nie powinien mieć uprawnień, zmieniać lub usuwać cudze dane albo zakłócać działanie systemu.
Pana wątpliwości dotyczą ustalenia:
- czy wykonywane czynności w zakresie wyszukiwania błędów powinien Pan dokumentować fakturami,
- jaki podmiot powinien być wskazywany jako nabywca na wystawianych przez Pana fakturach.
Jak wskazano wcześniej, w art. 8 ust. 1 ustawy, przyjęto generalną zasadę, zgodnie z którą usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług, transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem określeniem „usługi” w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług objęto obszerny krąg czynności, obejmujący swym zakresem zarówno czynności określone przez stosowne klasyfikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń, które nie są ujęte w tych klasyfikacjach.
W tym miejscu należy wskazać, że orzecznictwo TSUE wskazuje, że odpłatność ma miejsce, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem będącym świadczeniem wzajemnym; dostawcę towarów lub usługodawcę łączy z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego) za dokonanie tych czynności; wynagrodzenie jest wyrażalne w pieniądzu, co oznacza, że istnieje możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
Odnosząc się do Pana wątpliwości w pierwszej kolejności wskazać należy, że opisane przez Pana czynności w zakresie wyszukiwania błędów wypełniają definicję odpłatnego świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, i jako takie stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W przedmiotowej sprawie, za czynności w zakresie wyszukiwania błędów otrzymuje Pan wynagrodzenie – nagrody pieniężne w dolarach amerykańskich (USD). Płatności z tytułu przedmiotowych nagród otrzymuje Pan na rachunek bankowy prowadzony w dolarach amerykańskich (USD).
Ponadto, wskazał Pan, że początkowo na wyszukiwanie błędów w ramach programów Bug Bounty poświęcał Pan niewiele czasu, co jednak z czasem uległo zmianie. Z czasem na wyszukiwanie takich błędów zaczął Pan poświęcać więcej czasu, w związku z tym w październiku 2025 r. zdecydował się Pan na włączenie czynności wykonywanych w tym zakresie do zakresu prowadzonej działalności gospodarczej. Usługi w zakresie wykonywania takich czynności klasyfikowane są na gruncie PKWiU w grupowaniu 62.02.30.0, które to grupowanie obejmuje usługi pomocy technicznej w zakresie technologii informatycznych i sprzętu komputerowego. Wynika to z wydanej na Pana wniosek opinii Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego z dnia 14 stycznia 2026 r.
W związku z powyższym, w analizowanej sprawie w odniesieniu do czynności w zakresie wyszukiwania błędów, występują przesłanki stanowiące podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a czynności w zakresie wyszukiwania błędów – w sytuacji, gdy miejscem świadczenia tych czynności jest terytorium kraju – podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.
Odnosząc się do Pana wątpliwości dotyczących obowiązku dokumentowania świadczonych usług fakturami oraz wskazania jaki podmiot powinien być wykazywany na fakturach jako nabywca, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy świadczone przez Pana usługi w zakresie wyszukiwania błędów stanowią usługi elektroniczne.
Zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych – rozumie się przez to usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1 ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:
Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
W myśl art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:
Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;
d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym uznania usługi za usługę elektroniczną jest to, aby była ona świadczona za pomocą Internetu lub podobnej sieci elektronicznej. Warunek ten jednak nie jest wystarczający do uznania usługi za usługę elektroniczną w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Istotne jest aby:
- usługa była realizowana za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
- świadczenie usługi było zautomatyzowane, a udział człowieka w jej świadczeniu był niewielki,
- wykonanie usługi bez wykorzystania technologii informatycznej było niemożliwe oraz aby
- usługa nie była objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011.
Zgodnie z art. 9a rozporządzenia wykonawczego 282/2011:
1. W przypadku gdy usługi świadczone drogą elektroniczną są świadczone za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej, interfejsu lub portalu, np. sklepu z aplikacjami, przyjmuje się do celów stosowania art. 28 dyrektywy 2006/112/WE, że podatnik uczestniczący w świadczeniu tych usług działa w imieniu własnym, lecz na rzecz dostawcy tych usług, chyba że podatnik ten wyraźnie wskaże tego dostawcę jako podmiot świadczący usługę i jest to odzwierciedlone w uzgodnieniach umownych zawartych między stronami.
Aby uznać dostawcę usług świadczonych drogą elektroniczną za wyraźnie wskazanego przez podatnika jako podmiot świadczący usługę, muszą zostać spełnione następujące warunki:
Na użytek niniejszego ustępu podatnik, który w odniesieniu do usług świadczonych drogą elektroniczną zatwierdzi obciążenie usługobiorcy płatnością, zatwierdzi świadczenie usług lub ustali ogólne warunki świadczenia usług, nie może mieć możliwości wyraźnego wskazania innej osoby jako podmiotu świadczącego te usługi.
2. Ustęp 1 ma zastosowanie również w przypadku gdy usługi świadczone telefoniczne przez Internet, łącznie z usługami telefonii internetowej (VoIP), są świadczone za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnych, interfejsu lub portalu, np. sklepu z aplikacjami, i na warunkach określonych w tym ustępie.
3. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do podatnika, który jedynie przetwarza płatność za usługi świadczone drogą elektroniczną lub usługi telefoniczne świadczone przez Internet, łącznie z usługami telefonii internetowej (VoIP), i nie uczestniczy w świadczeniu tych usług świadczonych drogą elektroniczną ani usług telefonicznych.
Z cytowanych powyżej przepisów rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 wynika więc, że w przypadku świadczenia usług drogą elektroniczną podatnik uczestniczący w świadczeniu tych usług działa w imieniu własnym, lecz na rzecz dostawcy tych usług. Oznacza to, że każdy pośrednik otrzymał i świadczył usługę dalej drogą elektroniczną. Jednakże w określonych okolicznościach należy przyjąć, że taki stan rzeczy nie ma miejsca, np. w sytuacji gdy podatnik wyraźnie wskaże dostawcę jako podmiot świadczący usługę, co oznacza, że:
a) na fakturze wystawionej lub udostępnionej przez każdego podatnika uczestniczącego w świadczeniu usługi należy wyszczególnić (tj. wystarczająco jasno wskazać) przedmiotową usługę i jej dostawcę (w zwykłych transakcjach handlowych fakturę VAT wystawia się między dwoma podatnikami); oraz
b) na rachunku lub paragonie należy wyszczególnić przedmiotową usługę i jej dostawcę (podatnik musi wystawić lub udostępnić odbiorcy końcowemu rachunek lub paragon, na którym wyszczególni przedmiot świadczonej usługi i informacje dotyczące usługodawcy, np. nazwę przedsiębiorstwa, numer identyfikacyjny VAT); oraz
c) podatnik uczestniczący w świadczeniu usługi nie zatwierdza obciążenia usługobiorcy płatnością (oznacza to na przykład, że sklep z aplikacjami nie jest odpowiedzialny za płatność pomiędzy konsumentem końcowym a właścicielem treści aplikacji); oraz
d) podatnik uczestniczący w świadczeniu usługi nie zatwierdza świadczenia usługi (oznacza to, że dostawa, na przykład aplikacji, od właściciela treści za pośrednictwem sklepu z aplikacjami nie jest zatwierdzana przez sklep z aplikacjami); oraz
e) podatnik uczestniczący w świadczeniu usługi nie ustala ogólnych warunków świadczenia usługi (oznacza to, na przykład, że warunki sprzedaży aplikacji za pośrednictwem sklepu z aplikacjami nie są ustalane przez sklep z aplikacjami); oraz
f) jest to odzwierciedlone w uzgodnieniach umownych (wszystkie punkty od a) do e) muszą być odzwierciedlone w uzgodnieniach umownych).
Jeżeli podatnik będzie uczestniczył w świadczeniu usługi spełniającej wszystkie powyższe warunki należy domniemywać, że podatnik ten nie jest odbiorcą świadczącym dalej usługę.
Mając na uwadze przedstawiony przez Pana opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że świadczone przez Pana usługi w zakresie wyszukiwania błędów nie stanowią usług elektronicznych, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy w zw. z art. 7 rozporządzenia 282/2011. Jak wynika z opisu sprawy, czynności te polegają, na:
- analizie zakresu danego programu bezpieczeństwa oraz wskazanych serwisów i środowisk objętych testami,
- ręcznym (manualnym) testowaniu aplikacji webowych, mobilnych oraz wybranych elementów infrastruktury informatycznej, z wykorzystaniem wiedzy specjalistycznej z zakresu bezpieczeństwa systemów,
- korzystaniu z narzędzi automatyzujących powtarzalne zadania testowe (np. wyszukiwanie typowych błędów konfiguracyjnych, przegląd wybranych zasobów, wstępne skanowanie), przy zachowaniu kontroli i weryfikacji wyników przez testera,
- tworzeniu i wykorzystywaniu własnych skryptów pomocniczych, służących do automatyzacji wybranych czynności testowych lub do jednoznacznego potwierdzenia stwierdzonej podatności,
- analizie dostępnego kodu źródłowego (tam, gdzie jest on udostępniany w ramach programu bezpieczeństwa) w celu wyszukiwania błędów projektowych i implementacyjnych mogących prowadzić do naruszenia bezpieczeństwa,
- ocenie, czy użytkownik nieuprawniony mógłby uzyskać dostęp do danych, wykonywać operacje, do których nie powinien mieć uprawnień, zmieniać lub usuwać cudze dane albo zakłócać działanie systemu.
Z przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że świadczone przez Pana ww. usługi wymagają znacznego udziału człowieka. Zatem nie można uznać, że wykonywane przez Pana usługi w zakresie wyszukiwania błędów są zautomatyzowane, a udział człowieka w wykonywaniu tych czynności jest niewielki. Tym samym, świadczone przez Pana usługi nie stanowią usług elektronicznych.
W konsekwencji, skoro wykonywane przez Pana czynności w zakresie wyszukiwania błędów nie stanowią usług elektronicznych, nie znajduje dla nich zastosowania art. 9a rozporządzenia wykonawczego 282/2011. Tym samym, nie można uznać, że świadczy Pan usługi na rzecz platformy „A”.
W światle powyższego stwierdzić należy, że usługi w zakresie wyszukiwania błędów w ramach programów Bug Bounty wykonuje Pan (świadczy) na rzecz ostatecznych nabywców, tj. firm prowadzących programy Bug Bounty.
Zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.
Według art. 106a ust. 1 pkt 2 ustawy:
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do sprzedaży, z wyjątkiem dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
b) państwa trzeciego.
Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy:
Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika.
Na mocy art. 106e ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy.
Jak wskazano powyżej, w analizowanej sprawie występują przesłanki stanowiące podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a czynności w zakresie wyszukiwania błędów w ramach programów Bug Bounty – w sytuacji, gdy miejscem świadczenia tych czynności jest terytorium kraju – podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Ponadto, czynności w zakresie wyszukiwania błędów wykonuje Pan (świadczy) na rzecz ostatecznych nabywców, tj. firmy prowadzące programy Bug Bounty. W konsekwencji, świadczenie ww. usług, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, powinien Pan udokumentować fakturą wystawioną na rzecz ostatecznych nabywców, tj. firm prowadzących programy Bug Bounty.
Podsumowując, na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, czynności w zakresie wyszukiwania błędów w ramach programów Bug Bounty powinien Pan dokumentować fakturą, jako odpłatne świadczenie usług.
Jako nabywcę na ww. fakturach powinien Pan wskazywać ostatecznych nabywców wykonywanych przez Pana usług, tj. firmy prowadzące programy Bug Bounty.
Zatem, Pana stanowisko:
- w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 6 jest nieprawidłowe,
- w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 7 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Tutejszy organ wskazuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności, ustalenia miejsca świadczenia (opodatkowania) świadczonych przez Pana usług.
Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo