Wliczanie przychodów z usług świadczonych na rzecz kontrahenta zagranicznego do limitu zwolnienia podmiotowego.
Podatnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce i korzysta ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT. Oferuje usługi reklamowe na rzecz podmiotu z siedzibą w Irlandii, przy czym miejsce świadczenia tych usług, zgodnie z przepisami, znajduje się w Irlandii, poza terytorium Polski. Podatnik przewiduje, że łączna wartość jego przychodów może przekroczyć…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 26 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy niewliczania wartości sprzedaży usług, których miejscem świadczenia jest terytorium Irlandii, do limitu zwolnienia podmiotowego.
Opis zdarzenia przyszłego
Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce i korzysta ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług (VAT), o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Jednym ze źródeł Pana przychodów są wpływy uzyskiwane w ramach programu (…), polegającego na udostępnianiu powierzchni reklamowej. Usługobiorcą jest (…) z siedzibą w Irlandii, będący podatnikiem VAT w rozumieniu przepisów unijnych. Rozliczenia z tytułu (…) dokonywane są na podstawie zestawień (…) generowanych przez (…). Na potrzeby ewidencji księgowej sporządzana jest faktura wewnętrzna na podstawie wpływów z (…).
Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia tych usług jest miejsce siedziby usługobiorcy, tj. terytorium Irlandii, a więc poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Usługi te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Przewiduje Pan, że łączna wartość przychodów osiąganych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej może w danym roku podatkowym przekroczyć kwotę 240 000 zł, przy czym przychody z (…) stanowią jedynie część tych przychodów.
Pytanie
Czy przychody uzyskiwane z tytułu usług świadczonych w ramach (…), których miejscem świadczenia – zgodnie z art. 28b ustawy o VAT – jest terytorium Irlandii (poza terytorium Polski), wliczają się do limitu zwolnienia podmiotowego z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, a w konsekwencji czy ich przekroczenie powoduje utratę prawa do zwolnienia z VAT?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, przychody uzyskiwane z (…) nie wliczają się do limitu zwolnienia podmiotowego z VAT i ich przekroczenie nie powoduje obowiązku rejestracji jako podatnik VAT czynny.
Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej. W analizowanym przypadku miejscem świadczenia usług jest terytorium Irlandii, tj. miejsce siedziby (…), a nie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zgodnie natomiast z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1, nie wlicza się odpłatnego świadczenia usług, jeżeli miejsce świadczenia tych usług znajduje się poza terytorium kraju.
Powyższe oznacza, że przychody te nie stanowią „wartości sprzedaży” w rozumieniu art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji przychody uzyskiwane z (…) nie powinny być uwzględniane przy ustalaniu limitu zwolnienia podmiotowego z VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów..
Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – terytorium kraju – rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
Według art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnik” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia usług. Kwestie dotyczące miejsca świadczenia (opodatkowania) przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
Stosownie do art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.
Według art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Jak stanowi art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
‒ jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
W świetle art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
‒ energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
‒ wyrobów tytoniowych,
‒ samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
‒ preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
‒ komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
‒ urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
‒ maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) (uchylony)
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce i korzysta ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Jednym ze źródeł Pana przychodów są wpływy uzyskiwane w ramach (…), polegające na udostępnianiu powierzchni reklamowej. Usługobiorcą jest (…) z siedzibą w Irlandii, będący podatnikiem VAT w rozumieniu przepisów unijnych. Rozliczenia z tytułu (…) dokonywane są na podstawie zestawień (…) generowanych przez (…). Na potrzeby ewidencji księgowej sporządzana jest faktura wewnętrzna na podstawie wpływów (…). Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia tych usług jest miejsce siedziby usługobiorcy, tj. terytorium Irlandii, a więc poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przewiduje Pan, że łączna wartość przychodów osiąganych w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej może w danym roku podatkowym przekroczyć kwotę 240 000 zł, przy czym przychody z (…) stanowią jedynie część tych przychodów.
Pana wątpliwości dotyczą wskazania czy przychody uzyskiwane z tytułu usług świadczonych w ramach (…) na rzecz (…), których miejscem świadczenia – zgodnie z art. 28b ustawy – jest terytorium Irlandii (poza terytorium Polski), wliczają się do limitu zwolnienia podmiotowego z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, a w konsekwencji czy ich przekroczenie powoduje utratę prawa do zwolnienia z VAT.
Odnosząc się do kwestii objętych zakresem zadanego pytania należy zauważyć, że z opisu sprawy wynika, że miejscem opodatkowania świadczonych przez Pana usług na rzecz (…) z siedzibą w Irlandii (spoza terytorium kraju) jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej tj. terytorium Irlandii.
Podkreślić należy, że w świetle art. 2 pkt 22 ustawy, odpłatne świadczenie usług, których miejsce świadczenia (opodatkowania) znajduje się poza terytorium kraju nie stanowi sprzedaży w rozumieniu ustawy. Tym samym przy ustalaniu prawa (limitu) do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy nie uwzględnia się wartości świadczonych usług, których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju.
Podsumowując, należy stwierdzić, że skoro usługi świadczone przez Pana na rzecz (…) stanowią usługi, których miejsce opodatkowania – zgodnie z art. 28b ustawy – znajduje się poza terytorium kraju, tj. w Irlandii (siedziba usługobiorcy będącego podatnikiem), to do wartości limitu zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, nie powinien Pan wliczać kwot otrzymanych z tytułu wykonania tych usług.
Jednocześnie należy wskazać, że jeżeli, w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, wartość sprzedaży opodatkowanej na terytorium Polski przekroczy kwotę 240 000 zł, to utraci Pan prawo do korzystania ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy i będzie Pan wówczas zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT czynny. Zwolnienie to utraci moc począwszy od czynności, którą zostanie przekroczona wskazana kwota limitu, stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy.
Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego, w szczególności na informacji, że usługi świadczone przez Pana na rzecz (…) stanowią usługi, których miejscem świadczenia (opodatkowania) – zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy – jest miejsce siedziby usługobiorcy, tj. terytorium Irlandii, a więc poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Powyższe zostało przyjęte jako element przedstawionego przez Pana opisu sprawy i nie było przedmiotem oceny.
W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo