Interpretacja 0112-KDIL1-3.4012.76.2026.1.AKR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT czynności wydania paszportu zwierzętom domowym towarzyszącym podróżnym.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawcą w przedmiotowej sprawie są wspólnicy spółki cywilnej działającej pod nazwą Przychodnia (…), prowadzący działalność gospodarczą w postaci Przychodni Weterynaryjnej (dalej: Przychodnia) z siedzibą w (…). Przedmiotem jej działalności są m.in.:

-     PKD 75.00.Z działalność weterynaryjna;

-     PKD 71.20.A badania i analizy związane z jakością żywności;

-     PKD 47.76.B sprzedaż detaliczna żywych zwierząt domowych, karmy dla zwierząt domowych;

-     PKD 47.75.Z sprzedaż detaliczna kosmetyków i artykułów toaletowych;

-     PKD 47.73.Z sprzedaż detaliczna wyrobów farmaceutycznych.

Wnioskodawca (NIP: (…)) jest podatnikiem niebędącym osobą fizyczną, nienależącą do grupy VAT.

Wnioskodawca zrezygnował ze zwolnienia z artykułu 113 ust. 1 i 9 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „Ustawy VAT”). Wnioskodawca zobowiązał się składać deklaracje podatkowe miesięcznie; pierwszym miesiącem składania deklaracji był lipiec 2025 r. Przychodnia działa na podstawie Ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt.

Przychodnia w ramach swojej działalności realizuje również zobowiązania wynikające z Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (dalej: „Ustawa o ochronie zdrowia zwierząt”). Wynikają one wprost z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 998/2003.

Rozdział 4a ustawy o ochronie zdrowia zwierząt reguluje wymagania weterynaryjne przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym oraz zasady identyfikacji tych zwierząt. Procedura wydawania paszportów została uregulowana m.in. w następujących przepisach:

Art. 24d

1. Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna prowadzi rejestr lekarzy weterynarii upoważnionych do wydawania paszportu oraz pobierania próbek w celu określenia miana przeciwciał w rozumieniu przepisów rozporządzenia nr 576/2013.

2. Lekarz weterynarii wpisany do rejestru, o którym mowa w ust. 1, jest upoważniony do wydawania paszportu oraz pobierania próbek w celu określenia miana przeciwciał w rozumieniu przepisów rozporządzenia nr 576/2013.

3. Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna określi, w drodze uchwały, sposób prowadzenia tego rejestru.

4. Do rejestru wpisuje się wyłącznie lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt.

5. Wpisu do rejestru dokonuje się na wniosek lekarza weterynarii. Podstawą wpisu jest uchwała okręgowej rady lekarsko weterynaryjnej.

Art. 24e

1. Krajowa Izba Lekarsko-Weterynaryjna, za pośrednictwem okręgowych izb lekarsko -weterynaryjnych, zaopatruje lekarzy weterynarii, o których mowa w art. 24d ust. 1, w druki paszportów. Każdy z druków paszportu posiada niepowtarzalny numer.

2. Lekarz weterynarii, o którym mowa w art. 24d ust. 1, wydaje paszport, jeżeli zwierzę zostało oznakowane zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 576/2013.

3. Lekarz weterynarii, o którym mowa w art. 24d ust. 1, wydaje decyzję o odmowie wydania paszportu w przypadku niespełnienia wymagań określonych w przepisach rozporządzenia nr 576/2013.

4. Od decyzji, o której mowa w ust. 3, przysługuje odwołanie do okręgowej rady lekarsko -weterynaryjnej właściwej dla lekarza weterynarii wydającego paszport.

5. Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna rozpatruje odwołanie od decyzji, o której mowa w ust. 3, oraz wydaje uchwałę w tej sprawie.

6. W zakresie nieuregulowanym ustawą w sprawach wpisu, odmowy wpisu do rejestru i skreślenia z rejestru oraz wydawania paszportów stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

(…)

Art. 24g

1. Lekarz weterynarii pobiera opłatę za wydanie paszportu, o którym mowa w art. 24e ust. 2.

2. Środki z tytułu opłaty, o której mowa w ust. 1, przeznacza się na pokrycie kosztów:

1) wynagrodzenia lekarza weterynarii za wydanie paszportu, o którym mowa w art. 24e ust. 2;

2) ponoszonych przez Krajową Izbę Lekarsko-Weterynaryjną, związanych z drukiem paszportów i ich przekazywaniem okręgowym izbom lekarsko-weterynaryjnym;

3) prowadzenia przez okręgowe rady lekarsko-weterynaryjne rejestru, o którym mowa w art. 24d ust. 1, oraz przekazywania druków paszportów lekarzom weterynarii.

3. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia:

1) wysokość opłaty za wydanie paszportu, o którym mowa w art. 24e ust. 2,

2) wysokość wynagrodzenia lekarza weterynarii za wydanie paszportu, o którym mowa w art. 24e ust. 2,

3) wysokość kwoty, stanowiącej część opłaty, przeznaczonej na pokrycie kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3

– mając na względzie koszty poniesione na prowadzenie rejestru, druk paszportów, ich przekazywanie oraz wydawanie.

4. Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna określi, w drodze uchwały:

1) sposób podziału kwoty, o której mowa w ust. 3 pkt 3, między Krajową Izbą Lekarsko -Weterynaryjną a okręgowymi izbami lekarsko-weterynaryjnymi oraz sposób i częstotliwość przekazywania przez okręgowe izby lekarsko-weterynaryjne do Krajowej Izby Lekarsko -Weterynaryjnej kwoty stanowiącej część opłaty przeznaczonej na pokrycie kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2;

2) sposób i częstotliwość przekazywania przez lekarzy weterynarii okręgowym izbom lekarsko -weterynaryjnym kwoty stanowiącej różnicę między wysokością opłaty a wynagrodzeniem przysługującym im za wydanie paszportu.

Wysokość opłat została uregulowana Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 listopada 2024 r. w sprawie wysokości opłaty związanej z wydaniem paszportu dla przemieszczanych w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym:

§ 1. Określa się wysokość opłaty za wydanie paszportu, o którym mowa w art. 21 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 998/2003 (Dz. Urz. UE L 178 z 28.06.2013, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 576/2013”, na 190 zł, z czego wysokość części opłaty przeznaczonej na:

1)  wynagrodzenie lekarza weterynarii za wydanie paszportu wynosi 133 zł;

2)  pokrycie kosztów:

a) ponoszonych przez Krajową Izbę Lekarsko-Weterynaryjną związanych z drukiem paszportu i jego przekazywaniem okręgowym izbom lekarsko-weterynaryjnym,

b) prowadzenia przez okręgowe rady lekarsko-weterynaryjne rejestru lekarzy weterynarii upoważnionych do wydawania paszportu oraz pobierania próbek w celu określenia poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 576/2013,

c) przekazywania druków paszportów lekarzom weterynarii przez okręgowe rady lekarsko -weterynaryjne – wynosi 57 zł.

Jednocześnie, wyjaśniają Państwo, iż czynności odnoszące się do wydawania paszportów dla zwierząt w rozumieniu przepisów rozporządzenia nr 576/2013 w związku z art. 24d ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt są wykonywane przez lekarzy weterynarii Wspólników Spółki, albowiem te osoby są wpisane do rejestru lekarzy weterynarii upoważnionych do wydawania paszportu, zgodnie z art. 24d ustawy.

Pytania

1. Czy w związku z wykonywaniem zadań wynikających z ustawy o ochronie zdrowia zwierząt, polegających na wydawaniu paszportu zwierzętom domowym towarzyszącym podróżnym, Wnioskodawcę można w tym zakresie uznać za niebędącego podatnikiem VAT w myśl artykułu 15 ust. 6 ustawy VAT, a tym samym opłaty za wydanie paszportu nie będą objęte podatkiem od towarów i usług?

W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy za nieprawidłowe w zakresie pytania 1, zadają Państwo pytanie:

2. Czy opłata za wydanie paszportu, o której mowa w art. 24g ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1075):

-   w części, o której mowa w art. 24g ust. 2 pkt 1 obejmującej wynagrodzenie dla lekarza weterynarii za wydanie paszportu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług(t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 755), przy czym w przypadku zakwalifikowania jej na podstawie PKWiU jako usługę mieszczącą się w katalogu usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, może ona podlegać opodatkowaniu stawką podatku określoną w art. 41 ust. 2 tej ustawy;

-   część opłaty, o której mowa w art. 25g ust. 2 pkt 2 i 3 pokrywająca koszt drukowania i przekazywania paszportów oraz prowadzenia rejestrów przez Krajową Izbę Lekarsko -Weterynaryjną i okręgowe rady lekarsko-weterynaryjne nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 755), gdyż wymienionych organów nie można uznać w tym stanie faktycznym za podatników VAT w myśl artykułu 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

W przedmiocie pytania 1, zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym znajdzie zastosowanie artykuł 15 ust. 6 ustawy VAT, a zatem w zakresie czynności opisanych w stanie faktycznym Wnioskodawca nie może być uznany za podatnika VAT, a opłaty od wspomnianych czynności nie będą objęte podatkiem VAT.

W razie uznania stanowiska Wnioskodawcy w przedmiocie pytania 1, zdaniem Wnioskodawcy w przedmiocie pytania 2 właściwą stawką do zastosowana przy opłacie za wydanie paszportu w wysokości stanowiącej wynagrodzenie lekarza weterynarii będzie stawka 8% VAT.

Uzasadnienie

W przedmiocie pytania 1:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 ww. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej,

2)  zobowiązane do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,

3)  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ww. ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 15 ust. 6 ustawy VAT brzmi: Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane z wyłączeniem czynność wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zdaniem Wnioskodawcy, działanie opisane w stanie faktycznym, wynikające z przepisów ustawy o ochronie zdrowia zwierząt sprawia, że realizuje on zadania określone w ustawie, posiadając de facto uprawnienia władcze. Należy w tym miejscu podkreślić, iż nie każdy lekarz weterynarii w ramach swojej praktyki lekarskiej może wydawać paszporty dla zwierząt, a jedynie lekarze wpisani na listę prowadzoną przez Okręgową radę lekarsko-weterynaryjną, co również wskazuje na szczególny charakter tych czynności.

Ponadto, stwierdzić należy, że wysokość opłaty za wydanie paszportu, w tym wynagrodzenie dla lekarza weterynarii nie jest podyktowana względami rynkowymi, ale wynika wprost z przepisów wykonawczych wydanych przez ministra właściwego do spraw rolnictwa, a co za tym idzie ma charakter opłaty urzędowej.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualne) Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 3 grudnia 2015 r. (sygn. ITPP1/4512-1010/15/DM), interpretacja dotyczy praktycznie identycznego stanu faktycznego jak ten przedstawiony powyżej. Podobnie przepisy przywołane przez Dyrektora od tego czasu nie zostały zmienione. Dyrektor Izby Skarbowe, stwierdził wówczas m.in.: w zakresie w jakim Wnioskodawca realizuje zadania określone w ustawach oraz przepisach wykonawczych przez ministra właściwego do spraw rolnictwa, Wnioskodawca nie jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług w tym zakresie (z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych). W oparciu o powołany opis zdarzenia należy wskazać, że czynności, o których mowa we wniosku, mają charakter publicznoprawny a nie cywilnoprawny. Pobierane opłaty za wykonywanie określonych czynność stanową de facto daninę publiczną, a ich wysokość jest ściśle określona w przepisach. W kontekście powyższego należy uznać, że Wnioskodawca w zakresie realizowania czynności nałożonych ustawą o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, tj. dotyczących wydawana paszportów dla przemieszczanych w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym nie występuje jako podatnik podatku od towarów i usług. Tym samym opłaty pobierane za ww. czynności w wysokości określonej rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, nie są objęte podatkiem od towarów i usług.

Podobne stanowisko zajmował Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w licznych interpretacjach indywidualnych dotyczących rejestracji koni przez związki hodowców koniowatych, np. 0112-KD1L1-1 4012.522.2023.2.MG, 0114-KDIP4-2.4012.81.2023.4.WH, 0111-KDIB3-1.4012. 197 2023.5.KO, 0111-KDIB3-2.4012.98.2023.3.ASZ, 0111-KDIB3-1.4012.104.2023.2.AMA, 0111-KDIB3-1.4012.84.2023.5.KO.

Powyższe sprawy dotyczyły czynności bardzo zbliżonych do tego co zostało przedstawione w stanie faktycznym w przedmiotowym wniosku.

DKIS powyższymi interpretacjami utworzył linię interpretacyjną, opierającą się na podobnych argumentach. W uzasadnieniu napisano m.in.: Stosunek prawny łączący związki (…) z podmiotami na rzecz których wykonywane są ww. czynność wynika z obowiązujących przepisów prawa. Pomiędzy beneficjentami identyfikacji (…) a związkami (…) nie jest zawierana umowa. Zatem swoboda w kształtowaniu stosunku prawnego pomiędzy związkami (…) a właścicielami/posiadaczami (…) jest ograniczona przez przepisy powszechnie obowiązującego prawa w zakresie identyfikacji i rejestracji (…) (działania związku posiadają cechy działań o charakterze władczym). Źródłem stosunków prawnych pomiędzy ww. związkami a właścicielami/posiadaczami (…) są przepisy powszechnie obowiązujące a nie wola stron wynikająca z zawartej umowy.

W świetle powyższego nie sposób uznać, że związki (…) działają wykonując ustawowe zadania w zakresie identyfikacji (…), jako uczestnicy obrotu na konkurencyjnym rynku. Podkreślenia wymaga również fakt, iż żadne inne podmioty nie mogą wykonywać czynności związanych z identyfikacją (…). Czynności te zgodnie z przepisami ww. ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt są wykonywane tylko przez związki (…).

Wobec powyższego Państwa Związek w zakresie realizowania czynności nałożonych ww. ustawą o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt objętych zakresem pytania nie występuje jako podatnik podatku VAT, tym samym objęty jest wyłączeniem z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Co za tym idzie, również wynagrodzenie pobierane na podstawie art. 46 ww. ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt za ww. czynności, nie jest objęte podatkiem VAT.

W oparciu o przedstawione przepisy i interpretacje, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wydawania paszportu dla zwierzęcia nie będzie on traktowany jako podatnik VAT, a opłaty za wydanie paszportu nie będą objęte podatkiem od towarów i usług.

W przedmiocie pytania 2:

W razie, gdyby odpowiedź na pytanie 1 była negatywna, zdaniem Wnioskodawcy, część opłaty, która pokrywa wynagrodzenie lekarza weterynarii powinna podlegać opodatkowaniu VAT wyłącznie w części obejmującej koszt usługi weterynaryjnej, a pozostała część opłaty obejmująca zwrot kosztów wydania druku paszportu nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie, jeśli zostałaby zakwalifikowana jako usługa mieszcząca się w katalogu usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, to wówczas mogłaby podlegać opodatkowaniu stawką wskazaną w art. 41 ust. 2 ustawy.

Art. 41 ust. 2 ustawy VAT brzmi: Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138 i ust. 4.

Art. 146ef tej samej ustawy w ust. 1 punkt 2 podnosi stawkę VAT z 7% do 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy VAT na pozycji 49 wymienione są usługi weterynaryjne.

Katalog usług weterynaryjnych znajduje się w artykule 2 Ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt:

Artykuł 2

1. Usługa weterynaryjna jest czynnością mającą na celu zachowanie, ratowanie lub poprawę zdrowia zwierząt i ich produkcyjności, polegającą w szczególności na:

1) badaniu stanu zdrowia zwierząt;

2) rozpoznawaniu, zapobieganiu i zwalczaniu chorób zwierząt;

3) leczeniu zwierząt;

4) udzielaniu porad i konsultacji;

5) pielęgnacji zwierząt;

6) wydawaniu opinii i orzeczeń:

7) wykonywaniu czynności związanych z określeniem zdolności rozrodczych zwierząt i ich zaburzeń oraz biotechniką rozrodu;

8) wykonywaniu detalicznego obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi, paszami leczniczymi oraz wyrobami medycznymi przeznaczonymi dla zwierząt, na zasadach określonych w odrębnych przepisach;

9) wykonywaniu badań laboratoryjnych i innych badań diagnostycznych, zwanym dalej „usługami laboratoryjnymi”.

2. Usługi weterynaryjne mogą być świadczone przez lekarza weterynarii posiadającego prawo wykonywania zawodu, z zastrzeżeniem art. 3, w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt.

Jednocześnie, w stosunku do tej części opłaty, która pokrywa wydatki Krajowej Izby Lekarsko -Weterynaryjnej i okręgowych rad lekarsko-weterynaryjnych, zdaniem Wnioskodawcy, zachodzą okoliczności z artykułu 15 ust. 6 ustawy VAT, wyłączające kwotę należności pobieranej za te czynności.

Przepis ten stanowi bowiem, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zważywszy więc, iż Wnioskodawca jedynie pobiera opłatę za wydanie paszportu w wysokości kosztów ponoszonych przez Krajową Izbę Lekarsko-Weterynaryjną z tytułu druku paszportów i ich przekazywania okręgowym izbom lekarsko weterynaryjnym, to niewątpliwie opłata ta dotyczy zadań realizowanych przez ten organ, a nie przez Wnioskodawcę, który jest jedynie przekazicielem tej opłaty.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

W myśl powołanych wyżej regulacji, przez pojęcie usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 cyt. ustawy. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Tym samym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

W myśl przepisu art. 15 ust. 6 ustawy:

Regulacje art. 15 ust. 6 oparte są na przepisie art. 13 dyrektywy Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 ze zm.). Otóż art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE przewiduje, iż:

Z brzmienia ww. regulacji wynika, że z kręgu podatników VAT wyłączono organy publiczne i podmioty prawa publicznego, gdy działają one w charakterze organu władzy i w zakresie swoich prerogatyw wynikających z prawa publicznego. Wyłączenie tych podmiotów z grona podatników podatku VAT dotyczy sfery działań o charakterze władczym (sfera imperium).

Jak podkreśla w swoim orzecznictwie TSUE np. w wyrokach: z 25 lipca 1991 r. w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla; z 14.12.2000 r. w sprawie C-446/98 Fazenda Pública v. Câmara Municipal do Porto, Zb.Orz. 2000, s. I-11435; z 14.12.2000 r. w sprawie C-288/07 Commissioners of Her Majesty's Revenue & Customs v. Isle of Wight Council i inni, aby przepis ten mógł zostać zastosowany, muszą zostać spełnione łącznie dwie określone w nim przesłanki odnoszące się do samego podmiotu oraz podjętego przezeń działania, a mianowicie działalność musi być wykonywana przez podmiot prawa publicznego i wykonując tę działalność, podmiot ów musi działać jako organ władzy publicznej.

Ponadto:

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że wyłączenie przewidziane w art. 15 ust. 6 ustawy ma zastosowanie, gdy podmiot mający status organu władzy publicznej (urzędu obsługującego ten organ) wykonuje czynności o charakterze władczym, które związane są z realizacją zadań nałożonych na ten podmiot przepisami prawa, do których realizacji został on powołany (działanie w określonym reżimie publiczno-prawnym).

Natomiast w celu przeciwdziałania zakłóceniom konkurencji organy te należy uznać za podatników w sytuacji, gdy działają one w obrocie na zasadach analogicznych do prywatnych przedsiębiorców (czynności o charakterze cywilnoprawnym). Szczególnie jest to uzasadnione w tych przypadkach, gdzie identyczne lub bardzo zbliżone czynności bądź transakcje mogą być dokonywane przez podmioty prywatne.

Z wniosku wynika, że w ramach swojej działalności realizują Państwo zobowiązania wynikające z ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. Zobowiązania te wynikają wprost z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 998/2003. W ramach ww. zobowiązań wydają Państwo paszporty zwierzętom domowym towarzyszącym podróżnym. Czynności odnoszące się do wydawania paszportów dla zwierząt w rozumieniu przepisów rozporządzenia nr 576/2013 w związku z art. 24d ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt są wykonywane przez lekarzy weterynarii (Wspólników Spółki). Osoby te są wpisane do rejestru lekarzy weterynarii upoważnionych do wydawania paszportu, zgodnie z art. 24d ww. ustawy.

Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy w związku z wykonywaniem zadań wynikających z ustawy o ochronie zdrowia zwierząt, polegających na wydawaniu paszportu zwierzętom domowym towarzyszącym podróżnym, można Państwa w tym zakresie uznać za podmiot niebędący podatnikiem podatku VAT w myśl artykułu 15 ust. 6 ustawy, a tym samym opłaty za wydanie paszportu nie będą objęte podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 24a ust. 1 ustawy z 11 marca 2024 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1075 ze zm.):

Zgodnie z art. 24d ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt:

Na podstawie art. 24e ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt:

Według art. 24g ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt:

Wysokość opłaty za wydanie paszportu określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 listopada 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1694) w sprawie wysokości opłaty związanej z wydaniem paszportu dla przemieszczanych w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, zwane dalej rozporządzeniem.

Stosownie do § 1 rozporządzenia:

Odnosząc powołane regulacje prawne do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stwierdzić należy, że w zakresie w jakim realizują Państwo zadania określone w ww. ustawach oraz przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, tj. w zakresie wydania paszportu zwierzętom domowym towarzyszącym podróżnym, nie są Państwo uznani za podatnika podatku od towarów i usług w tym zakresie. Czynności polegające na wydaniu paszportu zwierzętom domowych towarzyszącym podróżnym mają charakter publicznoprawny a nie cywilnoprawny. Podkreślenia wymaga, że wydanie paszportu zwierzętom domowym towarzyszącym podróżnym może być wykonane – zgodnie z przepisami ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt – przez lekarza weterynarii wpisanego do rejestru lekarzy weterynarii upoważnionych do wydania paszportu. Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że czynności odnoszące się do wydawania paszportów dla zwierząt w rozumieniu przepisów rozporządzenia nr 576/2013 w związku z art. 24d ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt są wykonywane przez lekarzy weterynarii (Wspólników Spółki). Osoby te są wpisane do rejestru lekarzy weterynarii upoważnionych do wydawania paszportu, zgodnie z art. 24d ww. ustawy. Zatem, są Państwo objęci wyłączeniem z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. Co za tym idzie, również wynagrodzenie pobierane na podstawie art. 24g ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt za ww. czynności, nie jest objęte podatkiem VAT.

Podsumowując, w związku z wykonywaniem przez Państwa zadań wynikających z ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, polegających na wydawaniu paszportu zwierzętom domowym towarzyszącym podróżnym, nie można w tym zakresie uznać Państwa za podatnika podatku VAT, a tym samym opłaty za wydanie paszportu nie są objęte podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe. Zatem, należy wskazać, iż w związku z tym, że pytanie oznaczone nr 2 zostało zadane warunkowo – tj. oczekiwano rozstrzygnięcia w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 1 – odstąpiono od udzielenia odpowiedzi na pytanie nr 2.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ponadto informuję, że nie wydaje się interpretacji indywidualnych w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT. Kwestia ta jest rozstrzygana na wniosek strony zainteresowanej w ramach odrębnej instytucji – wiążących informacji stawkowych na wniosek.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.