Interpretacja 0112-KDIL1-3.4012.761.2025.2.KM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania przedstawionego zespołu składników materialnych i niematerialnych w postaci Oddziału za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji uznania planowanego wniesienia aportem przedmiotowego Oddziału do Spółki D za czynność wyłączoną z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Uzupełnili go Państwo pismem z 28 listopada 2025 r. (wpływ 28 listopada 2025 r.) oraz pismem z 17 grudnia 2025 r. (wpływ 17 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej również jako „Spółka”) jest spółką kapitałową posiadającą siedzibę na terytorium Polski. Spółka podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu). W zakresie prowadzonej działalności Wnioskodawca jest także czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca należy do Grupy kapitałowej i prowadzi działalność (…). Specjalizuje się m.in. (…). W swoich zasobach posiada również specjalistyczne usługi serwisów (…), co przekłada się na pełną kompleksowość realizacji zadań.

Spółka posiada 100% udziałów w innej spółce zależnej (dalej: „Spółka D”).

Spółka posiada samobilansujący się Oddział (dalej: „Oddział”). Oddział obecnie stanowi oddział rejestrowy w zespole oddziałów Spółki, zarejestrowany w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Aktualnie planowane jest przeniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa (ZCP), w postaci Oddziału, tytułem wkładu niepieniężnego do Spółki D w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym.

Oddział jest wyodrębnioną organizacyjnie jednostką Spółki i działa jako oddział samobilansujący, w związku z tym jest zobligowany do prowadzenia ksiąg rachunkowych i sporządzania samodzielnego sprawozdania finansowego (tj. Oddział prowadzi własne księgi rachunkowe, odrębne od jednostki macierzystej, sporządza samodzielnie sprawozdanie finansowe, korzysta z oddzielnego systemu finansowo-księgowego, w którym rejestrowane są wszystkie zdarzenia dotyczące oddziału).

Oddział zajmuje się głównie:

(…).

Przedmiot działalności Oddziału różni się od podstawowego przedmiotu działalności Spółki, przy czym występują takie zlecenia, w których Spółka korzysta także z usług Oddziału.

Oddział posiada status odrębnego pracodawcy od Spółki. Jako odrębny pracodawca, Oddział ma odrębny regulamin wynagradzania oraz regulamin pracy dla pracowników. Oddział we własnym zakresie i za pomocą własnych wyodrębnionych zasobów obsługuje funkcje kadrowe, płacowe i księgowe. W ramach wyodrębnienia wraz z wydzieleniem oddziału do Spółki D zostaną także przeniesieni pracownicy wraz ze zobowiązaniami wynikającymi z umów z pracownikami.

Oddział posiada własne wyodrębnione plany biznesowe oraz strategie. Oddział sporządza odrębny od Spółki plan finansowy/budżet. Oddział posiada własne procedury dostosowane do jego zasobów i struktury na podstawie uregulowań Spółki. Oddział posiada regulamin działania Oddziału wraz z wyodrębnionym schematem organizacyjnym. Oddział realizuje inwestycje w ramach wyodrębnionych planów. Wyodrębnienie widoczne jest także w bieżącej działalności Spółki – Oddział korzysta z częściowo odrębnego papieru firmowego, a także posiada osobną stronę internetową.

Oddział posiada własne zasoby, którymi zarządza, które są wyodrębnione w ramach struktury Spółki. W ramach wydzielenia do Spółki D zostaną także przeniesione zobowiązania i należności związane z funkcjonowaniem Oddziału.

Oddział posiada własne wyodrębnione rachunki bankowe, które po dokonaniu aportu zostaną przeniesione na Spółkę D. Obecnie nadzór nad Oddziałem sprawuje wskazany Członek Zarządu, zgodnie z uchwałą Zarządu Spółki ws. podziału kompetencji (Oddział posiada jednak własnych pracowników na wszelkich szczeblach hierarchii, w tym stanowiskach kierowniczych, które umożliwiają samodzielne prowadzenie działalności i podejmowanie kluczowych decyzji dot. działalności Oddziału).

Oddział korzysta z nieruchomości będących w posiadaniu Spółki oraz rozlicza się z jednostką macierzystą notami wewnętrznymi. Oddział prowadzi także szczegółowe rozliczenia ze Spółką za opłaty administracyjne, korzystanie z limitów gwarancyjnych, istnieją wewnętrzne regulacje określające zasady wzajemnych rozliczeń pomiędzy Oddziałem a Spółką jako jednostką macierzystą.

Oddział jest zdolny do samodzielnej i niezależnej od pozostałej części przedsiębiorstwa realizacji zadań gospodarczych za pomocą przypisanych do Oddziału składników majątku.

Reasumując wskazać można, iż Oddział charakteryzuje się:

1)  wyodrębnieniem formalnym – ściśle określone miejsce w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa, zawarte w regulaminie organizacyjnym i wewnętrznych procedurach,

2)  autonomią decyzyjną – realizacja usług Oddziału i realizacją wyodrębnionych inwestycji zlecanych przez powiązanych i zewnętrznych odbiorców usług,

3)  wyodrębnionym wyposażeniem majątkowym – środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, środki finansowe,

4)  zarządzanie zespołem pracowniczym – załoga pracownicza: obejmująca strukturę stanowisk kadry zarządzającej oraz stanowisk pracowniczych.

W ramach oddziału do Spółki D zostaną także wydzielone:

·      środki trwałe i wartości niematerialne i prawne przypisane do działalności Oddziału takie jak np.:

(…);

·      materiały, wyposażenie oraz inne aktywa obrotowe związane z działalnością Oddziału;

·      wierzytelności i prawa związane z działalnością Oddziału, z tym zastrzeżeniem, że w przypadku umów z klauzulą wymagającą zgody kontrahenta na cesję wierzytelności, pod rygorem nieważności – takie wierzytelności będą objęte aportem, pod warunkiem uzyskania uprzedniej zgody kontrahenta na cesję, brak takiej zgody skutkuje bowiem nieważnością cesji w przypadku danej umowy – zgoda taka będzie też bezskuteczna po wniesieniu aportu – po wniesieniu aportu będzie wymagana odrębna umowa cesji wierzytelności – na moment składania wniosku nie jest możliwe do określenia, ile zgód uda się pozyskać od kontrahentów, którzy zastrzegli w umowie zgodę na cesję wierzytelności, pod rygorem nieważności;

·      planuje się także wydzielenie zobowiązań i przeniesienie ich na Spółkę D. W przypadku aportu ZCP nabywca tak czy inaczej odpowiada solidarnie ze zbywcą na podstawie art. 55⁴ Kodeksu cywilnego, niemniej planowane jest ich całkowite przeniesienie, przy czym skuteczność takiej operacji uzależniona jest od zgody kontrahentów;

·      środki pieniężne;

·      umowy z kontrahentami/klientami Oddziału, z zastrzeżeniem pkt 3 powyżej;

·      dokumenty źródłowe dotyczące prowadzenia działalności w ramach ZCP, w tym umowy, wykazy i rejestry księgowe oraz rachunkowe dotyczące ZCP.

Zakres kluczowych funkcji autonomicznie realizowanych przez Oddział (zakres działalności Oddziału) zarówno obecnie, jak i po jego aporcie do Spółki D nie ulegnie zmianie.

Wskazać należy, iż z uwagi na dysponowanie przez Oddział odrębną księgowością, odrębnymi zleceniami/inwestycjami Spółka ma możliwość odseparowania kosztów i przychodów związanych z działalnością Oddziału (takie odseparowanie jest obecnie prowadzone z uwagi na odrębny system finansowo-księgowy i odrębną rachunkowość Oddziału mającego status jednostki samobilansującej).

Od momentu aportu Spółka D będzie kontynuować działalność prowadzoną przez Wnioskodawcę w ramach Oddziału w dotychczasowym zakresie wyłącznie przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem aportu.

Przenoszony w ramach aportu zespół składników będzie umożliwiał kontynuowanie przez Spółkę D dotychczasowej działalności Oddziału i nie będzie wymagał uzupełnienia o żadne dodatkowe składniki majątkowe, warunkujące możliwość wykonywania przez Oddział działalności identycznej, jak wykonywana przed dniem aportu.

Zespół składników majątkowych będących przedmiotem Aportu, który ma zostać przeniesiony do Spółki D, mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania, które wykonuje obecnie w Spółce

Doprecyzowanie opisu sprawy:

 I.      W piśmie z 28 listopada 2025 r. (wpływ 28 listopada 2025 r.) wskazali Państwo, że:

II.       W piśmie z 17 grudnia 2025 r. (wpływ 17 grudnia 2025 r.) w odpowiedzi na zadane pytania:

1.  „Czy składniki majątkowe i niemajątkowe przyporządkowane do Oddziału zostaną wyodrębnione na dzień planowanego aportu na płaszczyźnie:

a)  finansowej, tj. czy będą posiadały samodzielność finansową, pozwalającą na autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym oraz czy na podstawie prowadzonej przez Oddział odrębnej rachunkowości możliwe będzie przyporządkowanie nie tylko przychodów i kosztów, ale również należności i zobowiązań do tej wyodrębnionej działalności, przez co możliwe będzie określenie wyniku finansowego?

b)  funkcjonalnej, tj. czy będą stanowiły potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze?”,

wskazali Państwo:

2.  „Czy przedmiotem planowanego aportu będą wszystkie składniki majątku Oddziału (materialne i niematerialne), w tym zobowiązania i należności powstałe do dnia aportu? Jeśli któreś składniki nie zostaną przekazane, to jaki będzie tego powód? Proszę o podanie szczegółowych wyjaśnień takiej sytuacji”.

wskazali Państwo:

Pytania

1.  Czy przedstawiony wyżej przez Wnioskodawcę zespół składników materialnych i niematerialnych w postaci Oddziału będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT?

2.  Czy wniesienie do Spółki D przedmiotowego majątku (Oddziału) aportem przez Wnioskodawcę będzie zgodnie z art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, neutralne podatkowo dla Wnioskodawcy?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, zespół składników materialnych i niematerialnych w postaci Oddziału będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie do Spółki D przedmiotowego majątku (Oddziału) aportem przez Wnioskodawcę, zgodnie z art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, będzie neutralne podatkowo dla Wnioskodawcy.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytań.

Ad 1.

Co do zasady, zbycie aktywów może być dokonane jako (i) przeniesienie zbioru pojedynczych aktywów albo (ii) przeniesienie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (zakładu) kontynuującego działalność. Konsekwencje podatkowe planowanej reorganizacji będą różne w zależności od tego, czy dokonywane jest przeniesienie poszczególnych składników majątku, czy też przenoszone składniki majątku stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa. W tym drugim bowiem przypadku transakcja ta stanowi czynność podatkowo neutralną w myśl ustawy o VAT.

Definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawiera art. 2 pkt 27e ustawy o VAT – jest to „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”.

W świetle powyższej definicji i ugruntowanej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (przykładowo interpretacja indywidualna z 9 sierpnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012. 203.2024.4.MPU), na gruncie ustawy o VAT mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1)  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych,

2)  zespół ten jest organizacyjnie wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie (wyodrębnienie organizacyjne),

3)  zespół ten jest finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie (wyodrębnienie finansowe),

4)  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze (wyodrębnienie funkcjonalne).

Przedsiębiorstwo/ZCP stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych.

Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „zespołu składników materialnych i niematerialnych” tworzących zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Przyjmuje się jednak, że składniki materialne i niematerialne (w tym zobowiązania) tworzą zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jeśli są one w takich wzajemnych relacjach, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego (tak przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 sierpnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.367.2024.1.DS). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Z kolei warunek „realizacji określonych zadań gospodarczych” zawarty w definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa oznacza, że składniki materialne i niematerialne (ich zespół) muszą być przeznaczone w obrębie istniejącego przedsiębiorstwa do realizacji określonych zadań gospodarczych. Aby składniki majątku mogły być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, muszą one rzeczywiście służyć prowadzeniu działalności gospodarczej, a istotą przedsiębiorstwa jako zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych jest prowadzenie działalności gospodarczej poprzez realizację określonych zadań gospodarczych.

W opisie zdarzenia przyszłego wskazano, że składniki materialne i niematerialne (w tym zobowiązania) tworzące Oddział nie są zbiorem przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest ich posiadanie (własność) przez Spółkę. Wprost przeciwnie – składniki te odpowiadają segmentowi specjalistycznej działalności budowlanej. Zespół składników materialnych i niematerialnych tworzących Oddział, w którego skład wchodzą w szczególności aktywa trwałe, obrotowe oraz kadra pracownicza, niewątpliwie realizuje obecnie i w Spółce D dalej realizować będzie zadania gospodarcze obejmujące wskazane w opisie zdarzenia przyszłego segmenty działalności Oddziału.

Wyodrębnienie organizacyjne

Wyodrębnienie organizacyjne jest co do zasady rozumiane jako wydzielenie w sferze zarządzania i organizacji zespołu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych – wyodrębnienie w przedsiębiorstwie jednostki wewnętrznej w postaci np. oddziału lub działu wraz z przypisaniem do takiej jednostki pracowników.

Na podstawie interpretacji indywidualnych (przykładowo interpretacja z dnia 16 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.558.2023.2.MM) można stwierdzić, że wyodrębnienie organizacyjne zazwyczaj realizowane jest w oparciu o umowę spółki, regulamin, zarządzenie lub inny podobny akt.

O spełnieniu tego kryterium może świadczyć w szczególności, że:

·      zorganizowana część przedsiębiorstwa jest wyodrębnioną jednostką organizacyjną w ramach całego przedsiębiorstwa, np. działem, oddziałem,

·      posiada ona przypisanych do niej pracowników, których umowy przechodzą automatycznie na jej nabywcę na podstawie obowiązujących przepisów Kodeksu pracy.

W ramach aportu Oddziału do spółki D zostanie przeniesiony oddział, w pełni wyposażony do specjalistycznej działalności wskazanej w opisie zdarzenia przyszłego. Stopień zorganizowania rzeczonych składników majątku w ramach ZCP pozwala na realizowanie zadań z zakresu tej działalności.

Powyższe świadczy zatem o wyodrębnieniu organizacyjnym tej części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, przedmiotem aportu będzie Oddział, w skład którego wchodzi jednostka odpowiednio formalnie wydzielona w strukturach Wnioskodawcy na podstawie właściwych aktów wewnętrznych. Oddział jest zarejestrowany w KRS, posiada własne regulaminy oraz zasady (procedury) działania.

Niewątpliwie dla ukonstytuowania zorganizowanej części przedsiębiorstwa niezbędne są zasoby ludzkie w postaci odpowiednio wykwalifikowanych pracowników, gdyż to oni będą stanowić o możliwości prowadzenia określonej działalności po aporcie Oddziału. Wnioskodawca wskazał w opisie zdarzenia przyszłego, iż wraz z transferem elementów majątku, dojdzie również do przeniesienia dedykowanej kadry pracowników Oddziału. Pracownicy ci nadal będą w Spółce D wykonywać przypisane im zadania, tak jak ma to miejsce w Spółce przed aportem.

Należy zatem uznać, że przedstawiony w zdarzeniu przyszłym Oddział wypełnia cechy wyodrębnienia organizacyjnego. Wydzielane składniki majątku są bowiem uformowane w odpowiednie struktury, które pozwalają na prowadzenie autonomicznej działalności gospodarczej. Oddział będzie posiadał także odpowiednią kadrę pracowniczą, która będzie realizowała działalność Oddziału. W związku z tym należy stwierdzić, iż Oddział odznacza się właściwym wyodrębnieniem organizacyjnym.

Wyodrębnienie finansowe

Wyodrębnienie finansowe zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie do niej przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań. Stanowisko to zostało niejednokrotnie potwierdzone w indywidualnych interpretacjach podatkowych (przykładowo: w interpretacji indywidualnej z 13 sierpnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB3 3.4012.253. 2024.2.MW). Zgodnie z przeważającym poglądem organów interpretacyjnych wyodrębnienie finansowe istnieje, jeżeli możliwe jest ustalenie wyniku finansowego zorganizowanej części przedsiębiorstwa odrębnie od wyniku finansowego podatnika. Fakt prowadzenia odrębnych kont, na których ewidencjonowane są np. przychody związane z danym zespołem składników majątkowych, nie jest konieczny, ale musi istnieć możliwość ustalenia wyniku finansowego osiągniętego przez dany zespół składników majątkowych.

W ocenie Wnioskodawcy, przedstawiony powyżej opis zdarzenia przyszłego jednoznacznie potwierdza wyodrębnienie finansowe Oddziału. Jak bowiem wskazano:

·      Oddział prowadzi własną wyodrębnioną księgowość;

·      Wnioskodawca ma możliwość wyodrębnienia i przypisania do Oddziału jego własnych przychodów i kosztów;

·      Oddział posiada wyodrębniane składniki majątkowe, również w postaci osobnego wykazu środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

W związku z powyższym należy uznać, iż Oddział spełnia wymóg wyodrębnienia finansowego.

Wyodrębnienie funkcjonalne

Zgodnie z podejściem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (przykładowo interpretacja indywidualna z 8 sierpnia 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.510.2024.1.AWY) wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako zdolność wydzielonej części przedsiębiorstwa do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Decydującym jest zatem ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany zbiór praw, obowiązków i rzeczy, że jest zdolny do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Zatem aby część majątku przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona posiadać zdolność do potencjonalnego działania jako niezależny, odrębny podmiot gospodarczy samodzielnie realizujący działania gospodarcze. Tym samym, składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą być wystarczające dla podjęcia działalności gospodarczej jako odrębny (samowystarczalny) podmiot w zakresie realizowanym dotychczas przez wydzieloną część majątku w dzielonym przedsiębiorstwie.

Można stwierdzić, iż wyodrębnienie funkcjonalne oznacza też, że charakter działalności gospodarczej zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest możliwy do odróżnienia od głównych działań całego przedsiębiorstwa.

Jak wynika z przedstawionego powyżej opisu zdarzenia przyszłego, działalność prowadzona w ramach Oddziału jest w Spółce niezależna i odrębna od pozostałej działalności wykonywanej przez Wnioskodawcę. Spółka D (poprzez wniesiony do niej Oddział) będzie po dniu aportu świadczyć usługi właściwe dla tych świadczonych obecnie przez Oddział.

O wyodrębnieniu funkcjonalnym świadczy również fakt, iż w ramach Oddziału na rzecz Spółki D zostaną przeniesione w postaci aportu składniki materialne i niematerialne, tj. w szczególności: środki trwałe, wartości niematerialne, zapasy, środki pieniężne itp. Są one bezpośrednio dedykowane do prowadzenia działalności Oddziału.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, realizowana w opisany wyżej sposób działalność potwierdza wyodrębnienie funkcjonalne Oddziału.

Skoro zatem we wskazanym w opisie zdarzenia przyszłego Oddziale:

1)  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych oraz

2)  ma miejsce jego wyodrębnienie organizacyjne oraz

3)  ma miejsce jego wyodrębnienie finansowe oraz

4)  ma miejsce jego wyodrębnienie funkcjonalne,

to należy uznać, że wszystkie warunki dla uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, są spełnione.

Dlatego uprawnionym jest stanowisko Wnioskodawcy, że zespół składników materialnych i niematerialnych w postaci Oddziału mający być przedmiotem aportu do Spółki D będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, Oddział posiada zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych oraz wykazuje wyodrębnienie organizacyjne, finansowe i funkcjonalne, w związku z czym należy stwierdzić, iż stanowi on zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Wobec tego, zgodnie z art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, aport tego Oddziału pozostanie neutralny podatkowo na gruncie podatku od towarów i usług.

Zgodnie bowiem z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przepis ten ustanawia przedmiotowe wyłączenie tego typu transakcji z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o ile przedmiotem transakcji jest zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Przy czym, w myśl utartej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wniesienie aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa również korzysta z wyłączenia z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, jako że pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu (przykładowo interpretacja indywidualna z 19 grudnia 2022 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.501.2022.4.AWY).

Powyższe jest zgodne z orzecznictwem sądów administracyjnych. Choćby w wyroku z 30 czerwca 2021 r., sygn. akt I FSK 1453/19 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał: „w myśl art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się bowiem do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przywołane unormowanie stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 s. 1; dalej: Dyrektywa 112), który wskazuje, że w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego (zdanie 1 art. 19 Dyrektywy 112)”.

Definicja pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa została zawarta w zacytowanym powyżej art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Zatem jeżeli Oddział spełnia kryteria uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, co zostało w ocenie Wnioskodawcy wyczerpująco opisane w uzasadnieniu do pytania pierwszego złożonego wniosku, to do transakcji aportu tego Oddziału do Spółki D nie będą miały zastosowania przepisy ustawy o VAT, co wyłącza jego opodatkowanie podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Według art. 2 pkt 6 ustawy:

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te – chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług – nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowy sprzedaży lub aportu.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwo”, należy więc odwołać się odpowiednio do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.

Zgodnie z art. 55¹ Kodeksu cywilnego:

Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne, niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.

Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy) jest więc to, że stanowi on „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”.

Potwierdza to art. 55² Kodeksu cywilnego, na mocy którego:

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym, funkcjonalnym i materialnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1)  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2)  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3)  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4)  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić należy następujące okoliczności:

1)  zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

2)  faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że:

W wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, TSUE wywiódł, że:

W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.

Mając na uwadze powyższe orzeczenia TSUE należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub też jego zorganizowanej części decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik zobowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka w zakresie prowadzonej działalności jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka należy do Grupy kapitałowej i prowadzi działalność w sektorze wierceń lądowych. Spółka posiada 100% udziałów w innej spółce zależnej (dalej: „Spółka D”). Spółka posiada także samobilansujący się Oddział. Oddział obecnie stanowi oddział rejestrowy w zespole oddziałów Spółki, zarejestrowany w Krajowym Rejestrze Sądowym. Aktualnie planowane jest przeniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa (ZCP), w postaci Oddziału, tytułem wkładu niepieniężnego do Spółki D w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym. Oddział jest wyodrębnioną organizacyjnie jednostką Spółki i działa jako oddział samobilansujący, w związku z tym jest zobligowany do prowadzenia ksiąg rachunkowych i sporządzania samodzielnego sprawozdania finansowego (tj. Oddział prowadzi własne księgi rachunkowe, odrębne od jednostki macierzystej, sporządza samodzielnie sprawozdanie finansowe, korzysta z oddzielnego systemu finansowo-księgowego, w którym rejestrowane są wszystkie zdarzenia dotyczące oddziału).

Oddział zajmuje się głównie:

(…).

Przedmiot działalności Oddziału różni się od podstawowego przedmiotu działalności Spółki, przy czym występują takie zlecenia, w których Spółka korzysta także z usług Oddziału. Oddział posiada status odrębnego pracodawcy od Spółki. Jako odrębny pracodawca Oddział ma odrębny regulamin wynagradzania oraz regulamin pracy dla pracowników. Oddział we własnym zakresie i za pomocą własnych wyodrębnionych zasobów obsługuje funkcje kadrowe, płacowe i księgowe. W ramach wyodrębnienia wraz z wydzieleniem oddziału do Spółki D zostaną także przeniesieni pracownicy wraz z zobowiązaniami wynikającymi z umów z pracownikami. Oddział posiada własne wyodrębnione plany biznesowe oraz strategie. Oddział sporządza odrębny od Spółki plan finansowy/budżet. Wyodrębnienie widoczne jest także w bieżącej działalności Spółki – Oddział korzysta z częściowo odrębnego papieru firmowego a także posiada osobną stronę internetową. Oddział posiada własne zasoby, którymi zarządza, które są wyodrębnione w ramach struktury Spółki. W ramach wydzielenia do Spółki D zostaną także przeniesione zobowiązania i należności związane z funkcjonowaniem Oddziału. Oddział posiada własne wyodrębnione rachunki bankowe, które po dokonaniu aportu zostaną przeniesione na Spółkę D. Obecnie nadzór nad Oddziałem sprawuje wskazany Członek Zarządu, zgodnie z uchwałą Zarządu Spółki ws. podziału kompetencji (Oddział posiada jednak własnych pracowników na wszelkich szczeblach hierarchii, w tym stanowiskach kierowniczych, które umożliwiają samodzielne prowadzenie działalności i podejmowanie kluczowych decyzji dot. działalności Oddziału). Oddział korzysta z nieruchomości będących w posiadaniu Spółki oraz rozlicza się z jednostką macierzystą notami wewnętrznymi. Nieruchomość nie jest przypisana do składników majątkowych Oddziału, lecz koszty dotyczące użytkowania tej nieruchomości są przypisywane do wyniku działalności Oddziału. Na nieruchomości, z której korzysta Oddział znajdują się powierzchnie biurowe, magazynowe oraz plac parkingowy. Nieruchomość pozostanie własnością Spółki X (nie będzie ona objęta przedmiotem aportu). Przewiduje się, że zostaną one oddane do odpłatnego użytkowania Spółce D po wniesieniu aportu w drodze umowy najmu. Powyższe zapewnia pełną kontynuację działalności operacyjnej. Umowa najmu zostanie zawarta na warunkach rynkowych. Oddział prowadzi także szczegółowe rozliczenia ze Spółką za opłaty administracyjne, korzystanie z limitów gwarancyjnych, istnieją wewnętrzne regulacje określające zasady wzajemnych rozliczeń pomiędzy Oddziałem, a Spółką jako jednostką macierzystą. Oddział jest zdolny do samodzielnej i niezależnej od pozostałej części przedsiębiorstwa realizacji zadań gospodarczych za pomocą przypisanych do Oddziału składników majątku.

W ramach oddziału do Spółki D zostaną także wydzielone:

·      środki trwałe i wartości niematerialne i prawne przypisane do działalności oddziału takie jak np.:

(…);

·      materiały, wyposażenie oraz inne aktywa obrotowe związane z działalnością oddziału;

·      wierzytelności i prawa związane z działalnością oddziału, z tym zastrzeżeniem, że w przypadku umów z klauzulą wymagającą zgody kontrahenta na cesję wierzytelności, pod rygorem nieważności – takie wierzytelności będą objęte aportem, pod warunkiem uzyskania uprzedniej zgody kontrahenta na cesję, brak takiej zgody skutkuje bowiem nieważnością cesji w przypadku danej umowy – zgoda taka będzie też bezskuteczna po wniesieniu aportu – po wniesieniu aportu będzie wymagana odrębna umowa cesji wierzytelności – na moment składania wniosku nie jest możliwe do określenia, ile zgód uda się pozyskać od kontrahentów, którzy zastrzegli w umowie zgodę na cesję wierzytelności, pod rygorem nieważności;

·      planuje się także wydzielenie zobowiązań i przeniesienie ich na Spółkę D. W przypadku aportu ZCP nabywca tak czy inaczej odpowiada solidarnie ze zbywcą na podstawie art. 55⁴ Kodeksu cywilnego, niemniej planowane jest ich całkowite przeniesienie, przy czym skuteczność takiej operacji uzależniona jest od zgody kontrahentów;

·      środki pieniężne;

·      umowy z kontrahentami/klientami oddziału z zastrzeżeniem pkt 3 powyżej;

·      dokumenty źródłowe dotyczące prowadzenia działalności w ramach ZCP, w tym umowy wykazy i rejestry księgowe oraz rachunkowe dotyczące ZCP.

Od momentu aportu Spółka D będzie kontynuować działalność prowadzoną przez Spółkę w ramach Oddziału w dotychczasowym zakresie wyłącznie przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem aportu. Oddział posiada i będzie posiadał samodzielność finansową pozwalającą na autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym. Oddział jest zdolny do samodzielnej i niezależnej od pozostałej części przedsiębiorstwa realizacji zadań gospodarczych za pomocą przypisanych do Oddziału składników majątku. Przenoszony w ramach aportu zespół składników będzie umożliwiał kontynuowanie przez Spółkę D dotychczasowej działalności Oddziału i nie będzie wymagał uzupełnienia o żadne dodatkowe składniki majątkowe, warunkujące możliwość wykonywania przez Oddział działalności identycznej, jak wykonywana przed dniem aportu. Zespół składników majątkowych będących przedmiotem Aportu, który ma zostać przeniesiony do Spółki D, mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania, które wykonuje obecnie w Spółce.

Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy przedstawiony zespół składników materialnych i niematerialnych w postaci Oddziału będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji, czy planowane wniesienie aportem przedmiotowego Oddziału do Spółki D będzie czynnością wyłączoną z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Jak już wskazano, zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest dowolnym zbiorem składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) wchodzących w skład przedsiębiorstwa, ale wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespołem tych składników, zdolnym do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie realizującym określone zadania gospodarcze. Przy czym, jak wynika z treści art. 2 pkt 27e ustawy, organizacyjne i finansowe wyodrębnienie musi występować w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Nie jest wystarczające, aby zbywane składniki majątkowe utworzyły przedsiębiorstwo u nabywcy – muszą one stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa u zbywcy. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą zatem składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług okolicznością determinującą możliwość wyłączenia, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, stosowania przepisów ustawy do czynności zbycia określonego zespołu składników niematerialnych i materialnych, jest takie ich zorganizowanie, żeby wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia działalności gospodarczej. Zespół składników materialnych i niematerialnych obejmować powinien elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem przepisy ustawy nie miały zastosowania do zbywanego mienia, musi ono obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w jego skład muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z wniosku, przedmiot aportu, tj. Oddział, będzie stanowił funkcjonalnie, organizacyjnie i finansowo wyodrębniony zespół składników majątkowych, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania, które wykonuje obecnie w Spółce. Wszystkie aktywa (w tym środki trwałe i wartości niematerialne i prawne) służą prowadzeniu działalności związanej głównie z budownictwem kubaturowym i sportowym, inżynieryjnym i drogowym, ekologicznym i ochroną środowiska, w przemyśle naftowym i gazowniczym. Oddział jest wyodrębnioną organizacyjnie jednostką Spółki i działa jako oddział samobilansujący, w związku z tym jest zobligowany do prowadzenia ksiąg rachunkowych i sporządzania samodzielnego sprawozdania finansowego (tj. Oddział prowadzi własne księgi rachunkowe, odrębne od jednostki macierzystej, sporządza samodzielnie sprawozdanie finansowe, korzysta z oddzielnego systemu finansowo-księgowego, w którym rejestrowane są wszystkie zdarzenia dotyczące Oddziału) . Oznacza to, że możliwe będzie przyporządkowanie nie tylko przychodów i kosztów, ale również należności i zobowiązań do tej wyodrębnionej działalności, przez co możliwe będzie określenie wyniku finansowego. Oddział posiada i będzie posiadał samodzielność finansową pozwalającą na autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym. Oddział jest zdolny do samodzielnej i niezależnej od pozostałej części przedsiębiorstwa realizacji zadań gospodarczych za pomocą przypisanych do Oddziału składników majątku. Przenoszony w ramach aportu zespół składników będzie umożliwiał kontynuowanie przez Spółkę D dotychczasowej działalności Oddziału i nie będzie wymagał uzupełnienia o żadne dodatkowe składniki majątkowe, warunkujące możliwość wykonywania przez Oddział działalności identycznej, jak wykonywana przed dniem aportu. Przedmiotem planowanego aportu będą, co do zasady, wszystkie składniki majątku Oddziału (materialne i niematerialne), w tym zobowiązania i należności powstałe do dnia aportu.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że zespół składników majątkowych i niemajątkowych składających się na Oddział, będzie spełniać przesłanki do uznania za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Oddział jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie oraz będzie w stanie samodzielnie i niezależnie realizować swoje zadania oraz prowadzić działalność gospodarczą w taki sposób, w jaki dokonują tego samodzielne podmioty funkcjonujące na rynku, z wykorzystaniem własnych zasobów ludzkich, technicznych, finansowych oraz majątkowych. Spółka D będzie mogła kontynuować działalność prowadzoną przez Oddział w dotychczasowym zakresie wyłącznie przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem aportu.

W konsekwencji należy stwierdzić, że zostaną spełnione wskazane powyżej przesłanki do uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład Oddziału za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w myśl art. 2 pkt 27e ustawy, a tym samym jego aport nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w myśl art. 6 pkt 1 ustawy.

Podsumowując, stwierdzić należy, że przedstawiony zespół składników materialnych i niematerialnych w postaci Oddziału będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa („ZCP”) w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji planowanie wniesienie aportem przedmiotowego Oddziału będzie czynnością wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego, w szczególności na informacji, że przedmiotem planowanego aportu będą, co do zasady, wszystkie składniki majątku Oddziału (materialne i niematerialne), w tym zobowiązania i należności powstałe do dnia aportu. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.