Interpretacja 0112-KDIL1-3.4012.767.2025.2.KM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania, że sprzedaż nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka nr (…), jest zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Uzupełnili go Państwo pismem z 12 listopada 2025 r. (wpływ 12 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

19 sierpnia 2025 r. Gospodarstwo Rolne (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...), dalej: („Spółka” lub „Wnioskodawca”), zawarła jako Sprzedający umowę sprzedaży nieruchomości gruntowej, oznaczonej jako działka nr (...) o powierzchni 1,4169 ha, obejmującej 1,4121 ha gruntów ornych klasy RIVa oraz 0,0048 ha użytku oznaczonego jako „dr”, dla której prowadzona jest księga wieczysta (...). Sprzedający oświadczył w akcie notarialnym, iż nieruchomość jest niezabudowana z wyjątkiem marginalnego fragmentu drogi, co potwierdzono również w dokumentacji ewidencyjnej.

Działka była wykorzystywana przez Spółkę do prowadzenia działalności rolniczej. Kupującym była (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w (...), będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, która nabyła nieruchomość z zamiarem prowadzenia działalności opodatkowanej VAT.

Dla tej działki nie wydano decyzji o warunkach zabudowy, a w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego została oznaczona symbolem (...) – tereny rolne. Studium uwarunkowań również przewiduje funkcję rolną dla tej nieruchomości. Na dzień sprzedaży w Gminie (...) nie obowiązywał plan ogólny. Możliwa obecność elementów infrastruktury technicznej (sieci wodociągowe, kanalizacyjne, energetyczne, teletechniczne) w gruncie wynika jedynie z informacji publicznych, jednak infrastruktura ta nie stanowiła własności Sprzedającego, nie była przedmiotem sprzedaży i nie została przeniesiona na Kupującego. Jej obecność nie wpływa na wartość gruntu ani na zamiary inwestycyjne nabywcy.

Strony w akcie notarialnym uzgodniły, iż sprzedaż korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT oraz zobowiązały się do wystąpienia o interpretację indywidualną dla potwierdzenia prawidłowości rozliczeń. Przewidziano także zabezpieczenie rozliczeń podatkowych w przypadku odmiennej oceny organu podatkowego.

Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego (pismem z 12 listopada 2025 r.)

Wnioskodawca informuje, że w treści pierwotnego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej omyłkowo wskazano, iż marginalny fragment drogi znajduje się na działce nr (...) i miał być objęty jej sprzedażą. Po ponownej, szczegółowej analizie dokumentacji geodezyjnej oraz aktów notarialnych Wnioskodawca wyjaśnia, że wskazany fragment drogi w rzeczywistości położony jest na działce nr (...).

Działka nr (...) została zbyta w odrębnej transakcji, udokumentowanej aktem notarialnym z dnia 19 sierpnia 2025 r. (Rep. A nr (...), w odniesieniu do której zastosowano opodatkowanie podatkiem od towarów i usług i nie jest to przedmiotem zapytania w niniejszej sprawie.

Działka nr (...)– której dotyczy złożony wniosek oraz odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu – nie obejmuje żadnego fragmentu drogi i przez cały okres posiadania była wykorzystywana wyłącznie do działalności rolniczej prowadzonej przez Spółkę.

Powyższe sprostowanie nie ma wpływu na ocenę prawną sprawy ani na stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym sprzedaż działki nr (...) spełnia przesłanki zwolnienia od podatku od towarów i usług, określone w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Ponadto Wnioskodawca w uzupełnieniu, w odpowiedzi na pytania Organu wskazał poniższe informacje.

1.  Kiedy oraz w jaki sposób weszli Państwo w posiadanie działki nr (...)?,

Odpowiedź:

2.  Czy transakcja nabycia działki nr (...)była udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT, a jeżeli tak to czy z tytułu nabycia przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego (jeżeli nie, to proszę wskazać z jakiego powodu)?,

Odpowiedź:

3.  Czy działka nr (...) była przez Państwa wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług przez cały okres jej posiadania?,

Odpowiedź:

4.  Czy marginalny fragment drogi został przez Państwa nabyty wraz z działką nr (...)? Jeżeli nie to, czy z tytułu nabycia lub wytworzenia tej drogi przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego (jeżeli nie, to proszę wskazać z jakiego powodu)?,

Odpowiedź:

5.  Czy ww. marginalny fragment drogi znajdujący się na działce nr (...)był również przedmiotem sprzedaży dokonanej 19 sierpnia 2025 r.?

Jeśli odpowiedź na ww. pytanie jest twierdząca, to proszę o udzielenie odpowiedzi na pytania nr 6-8,

Odpowiedź:

Wyjaśnienie dotyczące obecności infrastruktury technicznej oraz ustanowionych służebności przesyłu na działce nr (...)(KW (...)).

Niezależnie od powyższych wyjaśnień, w celu zapewnienia pełnej przejrzystości postępowania oraz uprzedzając ewentualne pytania organu, Wnioskodawca wskazuje, iż w dziale III księgi wieczystej (...) ujawnione zostały ograniczone prawa rzeczowe w postaci służebności przesyłu ustanowionych na rzecz (...)(...)oraz ich następców prawnych. Służebności te zostały ustanowione odpłatnie, na czas oznaczony do dnia 31 grudnia 2075 r., w oparciu o przepisy art. 305¹ i nast. Kodeksu cywilnego.

Treść służebności została każdorazowo szczegółowo określona w aktach notarialnych będących podstawą wpisu, a jej zakres obejmuje:

•      prawo posadowienia, eksploatacji, konserwacji, modernizacji i usuwania awarii podziemnych linii elektroenergetycznych wysokiego lub najwyższego napięcia oraz infrastruktury towarzyszącej (w szczególności sieci teleinformatycznej) na ściśle oznaczonym pasie gruntu;

•      prawo dostępu do części nieruchomości w celu prowadzenia wszelkich prac związanych z eksploatacją i utrzymaniem tych urządzeń, w tym prawo wejścia, przejazdu oraz wjazdu pojazdów mechanicznych;

•      obowiązek właściciela nieruchomości do znoszenia wskazanych ograniczeń w zakresie korzystania z gruntu w obrębie pasa technologicznego (m.in. zakaz wznoszenia budynków mieszkalnych, utrzymywania drzew i krzewów oraz obowiązek przestrzegania szczególnych warunków bezpieczeństwa).

Właścicielem powyższych urządzeń przesyłowych są wyłącznie podmioty, na rzecz których ustanowiono służebność przesyłu, tj. spółki (...) oraz (...) GR (...) Sp. z o.o. pozostaje wyłącznie właścicielem gruntu i nie jest właścicielem infrastruktury przesyłowej – nie korzysta z niej i nie osiąga żadnych pożytków związanych z jej eksploatacją.

Zgodnie z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego, urządzenia przesyłowe nie są częścią składową nieruchomości, lecz stanowią odrębny składnik majątkowy przedsiębiorstw przesyłowych.

Dodatkowo, zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, linie przesyłowe oraz towarzysząca im infrastruktura stanowią budowle w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, nie zaś budynki ani urządzenia budowlane.

Należy podkreślić, że ustanowienie służebności przesyłu nie pozbawia Spółki prawa własności ani nie ogranicza jej władztwa właścicielskiego w zakresie wykorzystywania nieruchomości zgodnie z jej rolniczym przeznaczeniem. Przedmiotowa służebność nie wpływa na podatkowy status działki nr (...), nie powoduje zmiany kwalifikacji gruntu na budowlany czy inwestycyjny i nie stanowi przesłanki wyłączającej zastosowanie zwolnienia z VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wpisy ujawnione w dziale III księgi wieczystej potwierdzają legalność ustanowionych służebności oraz prawidłowość posadowienia urządzeń przesyłowych przez uprawnione podmioty, a sama obecność infrastruktury technicznej nie wpływa w żaden sposób na prawo Spółki do zastosowania zwolnienia z VAT przy sprzedaży nieruchomości rolnej.

Mając na uwadze powyższe szczegółowe wyjaśnienia, sprostowanie stanu faktycznego Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że dostawa działki nr (...) stanowi czynność zwolnioną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Spółka wskazuje, iż działka nr (...)była przez cały okres posiadania wykorzystywana wyłącznie do działalności rolniczej, nie obejmowała żadnego fragmentu drogi będącego przedmiotem odrębnej sprzedaży, a ustanowione służebności przesyłu nie wpływają na jej rolniczy charakter ani na możliwość zastosowania zwolnienia podatkowego.

W związku z powyższym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawa do zastosowania zwolnienia z opodatkowania VAT w odniesieniu do sprzedaży działki nr (...).

Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka nr (...), dokonana w dniu 19 sierpnia 2025 r. przez Gospodarstwo Rolne (...) Sp. z o.o. na rzecz (...) S.A., korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka nr (...), dokonana w dniu 19 sierpnia 2025 r. przez Gospodarstwo Rolne (...) Sp. z o.o. na rzecz (...) S.A., również korzystała ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Działka nr (...) o powierzchni 1,4169 ha obejmuje w przeważającej części grunty orne klasy RIVa (1,4121 ha) oraz niewielki fragment drogi oznaczonej jako „dr” (0,0048 ha). Także ta nieruchomość była niezabudowana w sensie fizycznym, co zostało potwierdzone w akcie notarialnym oraz w dokumentacji ewidencyjnej. Dla działki tej nie wydano decyzji o warunkach zabudowy, a w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego została oznaczona symbolem (...) – tereny rolne. Studium uwarunkowań przewiduje dla niej funkcję rolną.

Nieruchomość nie ma zatem statusu terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Podobnie jak w przypadku działki nr 78/11, ewentualna obecność sieci technicznych w gruncie nie przesądza o tym, że jest to teren zabudowany.

W orzecznictwie NSA podkreślono, że kluczowe znaczenie ma ekonomiczny sens transakcji i to, czy ewentualne budowle przesyłowe mają charakter dominujący dla przeznaczenia gruntu.

W złożonej sprawie taka sytuacja nie zachodzi – infrastruktura nie była przedmiotem sprzedaży, nie była własnością Sprzedającego i nie ogranicza przeznaczenia działki jako terenu rolnego. W świetle powyższego sprzedaż działki nr (...) również korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Mając na uwadze wszystkie powyższe argumenty, należy stwierdzić, że dokonana w dniu 19 sierpnia 2025 r. transakcja sprzedaży działki nr (...) przez Gospodarstwo Rolne (...) Sp. z o.o. spełniała warunki do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Grunt ten był bowiem niezabudowany w rozumieniu przepisów ustawy oraz przeznaczony na cele rolne w obowiązujących dokumentach planistycznych, a jego status nie ulegał zmianie na dzień dokonania dostawy. Ewentualna obecność sieci przesyłowych w gruncie nie ma znaczenia podatkowego, albowiem – jak jednoznacznie przesądził Naczelny Sąd Administracyjny – sama fizyczna obecność obiektów liniowych nie może przesądzać o charakterze gruntu, jeżeli nie były one przedmiotem obrotu i nie determinują przeznaczenia nieruchomości. Dodatkowo, strony transakcji przewidziały w akcie notarialnym szczególny mechanizm zabezpieczający, zapewniający prawidłowe rozliczenie podatku w razie odmiennej oceny organu podatkowego. Mechanizm ten, zgodny z zasadą neutralności VAT, gwarantuje, że ewentualne opodatkowanie transakcji nie będzie prowadziło do uszczerbku po stronie żadnej ze stron.

W ocenie Wnioskodawcy, organ interpretacyjny powinien potwierdzić, że transakcja korzystała ze zwolnienia z VAT, zgodnie z przepisami ustawy o VAT, a w szczególności z art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz w zgodzie z zasadami wynikającymi z prawa unijnego i orzecznictwa sądów administracyjnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do powołanych powyżej przepisów grunty, jak również budynki/budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że Spółka zawarła jako Sprzedający umowę sprzedaży nieruchomości gruntowej, oznaczonej jako działka nr (...). Dla tej działki nie wydano decyzji o warunkach zabudowy, a w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego została oznaczona symbolem (...) – tereny rolne. Studium uwarunkowań również przewiduje funkcję rolną dla tej nieruchomości. Na dzień sprzedaży w Gminie (...) nie obowiązywał plan ogólny. Działka ewidencyjna nr (...)została nabyta przez Spółkę w drodze podziału nieruchomości pierwotnie oznaczonej numerem (...), której właścicielem Spółka stała się na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego 5 kwietnia 2017 r. (Repertorium A nr (...), zawartego z (...). Podział geodezyjny nieruchomości został zatwierdzony decyzją Wójta Gminy (...), skutkiem czego wydzielono działkę nr (...). Transakcja nabycia działki nr (...) (z której w wyniku podziału powstała działka (...)) nie była udokumentowana fakturą VAT. Umowa sprzedaży została zawarta w formie aktu notarialnego, bez zastosowania opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Sprzedający – (...)– nie wystawił faktury VAT, gdyż czynność ta nie podlegała opodatkowaniu VAT. Działka nr (...) przez cały okres posiadania była wykorzystywana wyłącznie do działalności rolniczej prowadzonej przez Spółkę. Działka ta nie była przedmiotem dzierżawy, użytkowania wieczystego ani jakiejkolwiek innej czynności skutkującej przekazaniem jej w posiadanie innemu podmiotowi. Działka nr (...)jest niezabudowana. Właścicielem znajdujących się na działce urządzeń przesyłowych są wyłącznie podmioty, na rzecz których ustanowiono służebność przesyłu, tj. spółki (...) oraz (...) Spółka pozostaje wyłącznie właścicielem gruntu i nie jest właścicielem infrastruktury przesyłowej – nie korzysta z niej i nie osiąga żadnych pożytków związanych z jej eksploatacją.

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy sprzedaż nieruchomości gruntowej, tj. działki nr (...) korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Z okoliczności sprawy wynika, że są Państwo Spółką, czyli podmiotem powołanym w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Zauważyć należy, że majątek spółki kapitałowej zawsze będzie wykazywał bezpośredni związek z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą jako nabyty na skutek świadomego działania organów spółki w okresie jej istnienia i właśnie w celu wykorzystania go do prowadzenia działalności spółki.

Mając na uwadze powyższy opis sprawy oraz fakt, że są Państwo spółką z o.o. prowadzącą działalność gospodarczą należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie dojdzie do sprzedaży majątku należącego do Państwa przedsiębiorstwa. Zatem przy dostawie prawa własności działki nr (...) są Państwo podatnikiem podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Tym samym, sprzedaż przez Państwa prawa własności działki nr (...)stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Należy zaznaczyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem według właściwej stawki.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym itp.

Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się:

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.

Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.

Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Zauważyć należy, że analiza ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.):

Natomiast stosownie do art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:

W myśl art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:

Z powyższych przepisów wynika, że linie przesyłowe oraz towarzysząca im infrastruktura stanowią budowle w rozumieniu ustawy Prawo budowlane.

Stosownie do art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanego dalej: „Kodeksem cywilnym”:

Jak stanowi art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:

Według art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego:

W świetle art. 48 Kodeksu cywilnego:

Rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Zgodnie zatem z zasadą „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem poniósł nakłady na tę nieruchomość, stają się one własnością właściciela gruntu.

Na podstawie art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego:

Jeśli więc znajdujące się na działce części infrastruktury wodociągowej, kanalizacyjnej, ciepłowniczej, gazowej i elektrycznej są przyłączone do przedsiębiorstw świadczących usługi wodociągowe, kanalizacyjnej oraz elektroenergetyczne, to stanowią one własność tych przedsiębiorstw.

Pojęcie „dostawa towarów” w ustawie o podatku od towarów i usług nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności. Zatem, nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu ustawy z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. Właściwa interpretacja pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” uwzględnia, że dotyczy ono czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.

Powyższe tezy znajdują potwierdzenie zarówno w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z 10 października 2013 r., sygn. akt I FSK 310/12), jak również w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenie z 8 lutego 1990 r. w sprawie C-320/88 Staatssecretaris van Financiën przeciwko Shipping and Forwarding Enterprise Safe). W orzeczeniu tym TSUE stwierdził, że:

Jednak jednocześnie Trybunał zastrzegł, że:

Gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiona jest budowla, która nie stanowi własności zbywcy, to w świetle prawa cywilnego ten obiekt budowlany stanowi część składową nieruchomości. Natomiast w świetle ustawy nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).

W analizowanej sprawie w stosunku do działki nr (...) mamy do czynienia z sytuacją zbycia przez Państwa gruntu, na którym znajdowała się infrastruktura techniczna (linie przesyłowe), która nie była Państwa własnością – jest własnością przedsiębiorstwa przesyłowego. Jak Państwo wskazali, zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, linie przesyłowe oraz towarzysząca im infrastruktura stanowią budowle w rozumieniu przepisów prawa budowlanego.

Wobec tego, skoro znajdująca się na działce nr (...) budowle w postaci linii przesyłowych jest własnością przedsiębiorstwa przesyłowego, to nie sposób przyjąć, że dokonali Państwo dostawy gruntu wraz ze znajdującymi się na ww. działce naniesieniami. To ww. podmiot trzeci, a nie Państwo jako zbywający, znajduje się w faktycznym posiadaniu ww. naniesień i korzysta z nich jako właściciel.

Tak więc, w przypadku dostawy działki nr (...), przedmiotem dostawy był wyłącznie grunt, którego jednak nie można uznać za grunt niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, bowiem na działce nr (...) posadowione są linie przesyłowe, stanowiące budowle.

Należy zauważyć ponadto, że wskazane linie przesyłowe, wprawdzie nie ograniczają możliwości korzystania z gruntu przez właściciela w zakresie rolniczym, to jednak mają istotne znaczenie, gdyż w księdze wieczystej ujawnione zostały ograniczone prawa rzeczowe w postaci służebności przesyłu, która obejmuje:

·      prawo posadowienia, eksploatacji, konserwacji, modernizacji i usuwania awarii podziemnych linii elektroenergetycznych wysokiego lub najwyższego napięcia oraz infrastruktury towarzyszącej (w szczególności sieci teleinformatycznej) na ściśle oznaczonym pasie gruntu;

·      prawo dostępu do części nieruchomości w celu prowadzenia wszelkich prac związanych z eksploatacją i utrzymaniem tych urządzeń, w tym prawo wejścia, przejazdu oraz wjazdu pojazdów mechanicznych;

·      obowiązek właściciela nieruchomości do znoszenia wskazanych ograniczeń w zakresie korzystania z gruntu w obrębie pasa technologicznego (m.in. zakaz wznoszenia budynków mieszkalnych, utrzymywania drzew i krzewów oraz obowiązek przestrzegania szczególnych warunków bezpieczeństwa).

Nie można zatem uznać, że obiekty te są całkowicie nie znaczące dla charakteru przedmiotowej nieruchomości, skoro ich istnienie na gruncie powoduje jednak ograniczenia dla właściciela w ww. zakresie. Trudno zatem uznać grunt za niezabudowany jeśli posadowione obiekty rodzą ww. skutki do użytkowania nieruchomości.

Zatem, dostawa działki nr (...) nie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji grunt ten jest już zabudowany.

Powyższy pogląd znajduje swoje potwierdzenie np. w wyroku NSA z 5 lutego 2019 r., sygn. akt I FSK 44/17, w którym Sąd wskazał:

Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować czy zaistnieją przesłanki dające prawo do zastosowania zwolnienia wynikającego z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

-     towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

-     przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:

W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia od podatku VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył podatku VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru podatek VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia podatku VAT.

Oznacza to, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Jak wynika z opisu sprawy, transakcja nabycia działki nr (...) (z której w wyniku podziału powstała działka (...) będąca przedmiotem wniosku) nie była udokumentowana fakturą VAT. Umowa sprzedaży została zawarta w formie aktu notarialnego, bez zastosowania opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Sprzedający – (...)– nie wystawił faktury VAT, gdyż czynność ta nie podlegała opodatkowaniu VAT. Tym samym, nie można mówić, że przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. działki lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem.

Oznacza to, że do sprzedaży działki nr (...)nie miał zastosowania również art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ nie został spełniony warunek, o którym mowa w tym przepisie.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że zbycie przez Państwa prawa własności działki nr (...) stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy. Zatem sprzedaż działki nr (...) była opodatkowana podatkiem VAT.

Podsumowując stwierdzić należy, że sprzedaż nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka nr (...), dokonana w dniu 19 sierpnia 2025 r. nie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Tym samym, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.