Interpretacja 0112-KDIL1-3.4012.814.2025.2.KK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania stawki VAT 0% właściwej dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, w przypadku posiadania przez Spółkę dokumentów potwierdzających dokonanie dostawy. Uzupełnili go Państwo pismem z 15 grudnia 2025 r. (wpływ 19 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Spółka będąca czynnym podatnikiem VAT, posiadającym VAT UE, prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie sprzedaży części samochodowych do aut osobowych.

Spółka zrealizowała i planuje realizować wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT) na rzecz kontrahentów posiadających aktywne numery VAT UE.

Kupujący wysyła zamówienie, na którym wyszczególnia nazwę producenta części oraz jej numer i prosi o wycenę. W odpowiedzi otrzymuje on proponowaną cenę, za jaką może nabyć daną część. W przypadku akceptacji wysyła formularz zamówienia, na którym widnieje nazwa i numer katalogowy części samochodowej, proponowana cena oraz ilość sztuk, jaką kontrahent planuje nabyć.

Po dokonaniu wszystkich ustaleń i uzgodnień podatnik wystawia fakturę VAT UE, na której wyszczególnione są wszystkie pozycje z zamówienia, tj. nazwa i numer części, kwota netto oraz ilość sztuk. Faktura wystawiona jest w euro i podany do płatności jest rachunek firmowy prowadzony w euro. Po zaksięgowaniu wpłaty na koncie towar jest wydawany z magazynu.

Równocześnie Spółka wyjaśnia, że po akceptacji zamówienia przez klienta, towar jest nabywany przez Spółkę od dostawców. Zazwyczaj są to duże hurtownie zajmujące się sprzedażą części samochodowych jak (…).

Towar zwykle jest odbierany przez Spółkę z hurtowni i przewożony do magazynu podatnika. Następnie, weryfikowane jest czy udało się skompletować całe zamówienie, tj. sprawdzany jest numer części, jej ilość oraz wartość. Jeśli wszystkie elementy się zgadzają to zostaje wystawiona faktura VAT UE, która przesyłana jest zwykle za pośrednictwem poczty elektronicznej email, na adres kontrahenta. Następnie, towary są pakowane w kartony i układane tak, aby zapewnić bezpieczny ich transport.

Po spakowaniu paczki, Spółka zamawia kuriera, w sposób opisany poniżej i ustala z nim datę odbioru towaru.

Transport towarów Spółka zorganizowała i planuje organizować za pośrednictwem polskiej firmy kurierskiej (…). Każda dostawa jest zlecana za pośrednictwem platformy tego przewoźnika, gdzie wypełnia się wszystkie dane przesyłki, następnie towar jest odbierany przez przewoźnika ze wskazanego miejsca i transportowany dalej do nabywcy.

Informacja o doręczeniu znajduje się w systemie elektronicznym, gdzie można odebrać POD (Proof of Delivery).

Podatnik jako załącznik przesyła w systemie dokument faktury, której dotyczy sprzedawany towar, spakowany w paczkę (paletę) nadawaną na adres dostawy wskazany przez odbiorcę.

Informacje generowane z systemu „A”, takie jak potwierdzenie nadania i doręczenia przesyłki, zawierają numer przesyłki, dane nadawcy i odbiorcy, kraj docelowy oraz daty zdarzeń logistycznych, co w ocenie podatnika wypełnia przesłanki ustawowe.

Dostawa towaru odbywa się z magazynu sprzedawcy, sprzedający ponosi koszty transportu wedle przesłanej wyceny, a na usługę transportu wystawiana jest następnie faktura VAT.

Spółka obciąża później kosztami transportu Kupującego, wystawiając fakturę w kwocie netto, wskazując, że dotyczy ona transportu towarów wymienionych na fakturze.

Kontrahent ma siedzibę na terenie Cypru, tam jest zarejestrowany na potrzeby podatku od towarów i usług.

Podatnik występujący o interpretację dostarczył towary na wskazany adres (magazyn w innym Państwie Członkowskim) przez nabywcę. Przyszłe dostawy, również będą tam realizowane. Magazyn znajduje się w innym państwie niż Państwo siedziby nabywcy, tj. na Litwie.

Wszyscy podatnicy biorący udział w transakcji są czynnymi podatnikami VAT, zarejestrowanymi w VAT UE. Podatnik przed wystawieniem faktury sprawdza kontrahenta, czy jest czynnym podatnikiem za pośrednictwem systemu VIES. Jeśli system potwierdza, że kontrahent jest czynnym podatnikiem VAT-u, to stosuje stawkę 0% dla sprzedaży.

Po otrzymaniu dokumentu POD od dostawcy, jeśli podatnik otrzyma go przed dniem wyznaczonym na złożenie deklaracji, w którym nastąpiło wystawienie faktury, to deklaruje wewnątrzwspólnotową dostawę towaru i stosuje dla danej sprzedaży stawkę 0%.

Procedura stosowana wobec zagranicznych kontrahentów, którzy mają swoją siedzibę na terenie jednego z krajów członkowskich, wygląda następująco:

1)    podatnik dokonuje dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;

2)    podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;

3)    podatnik, składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Doprecyzowanie opisu sprawy

1.    W odpowiedzi na pytanie: W jaki sposób Państwa Kontrahent potwierdza/będzie potwierdzał odbiór towarów?

wskazali Państwo:

2.    W odpowiedzi na pytanie: Czy z potwierdzenia doręczenia przesyłki z systemu „A” (dokument POD) jednoznacznie wynika/będzie wynikało, że towary zostały odebrane przez nabywcę na terytorium Państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu?

wskazali Państwo:

Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 15 grudnia 2025 r.)

1.    Czy w opisanym stanie faktycznym Spółka może uznać dostawę towarów za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT) oraz zastosować stawkę 0% VAT, jeżeli towar zostaje fizycznie przetransportowany i dostarczony do państwa członkowskiego UE innego niż państwo, w którym nabywca ma siedzibę/jest zarejestrowany dla VAT UE (np. dostawa do magazynu/odbiorcy końcowego w innym kraju)? (pytanie oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 1)

2.    Czy dla zastosowania stawki 0% VAT na podstawie art. 42 ustawy o VAT Spółka musi posiadać odrębne, podpisane przez nabywcę potwierdzenie odbioru/doręczenia towaru, czy wystarczające jest posiadanie innych dokumentów potwierdzających wywóz i dostarczenie towaru do innego państwa UE (np. dokumenty przewozowe)? (pytanie oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 2)

3.    Czy dla zastosowania stawki 0% VAT do WDT Spółka może traktować fakturę VAT jako dokument spełniający wymóg „specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku”, o której mowa w art. 42 ustawy o VAT, a jeżeli nie – czy Spółka ma obowiązek sporządzenia odrębnej specyfikacji, i jakie minimalne elementy powinna ona zawierać (np. nazwa towaru, ilość, numery/opisy, waga, sposób pakowania, nr zamówienia, nr WZ itp.)? (pytanie oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 3)

4.    Czy w opisanym stanie faktycznym, posiadanie następujących dokumentów:

a)    faktury zawierającej numer VAT UE nabywcy z wyszczególnieniem pozycji sprzedaży,

b)    potwierdzenia nadania przesyłki z systemu „A”,

c)    potwierdzenia doręczenia przesyłki z systemu „A” (dokument POD, ale nie CRM) – jest wystarczające do zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, zgodnie z art. 42 ust. 1 i ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług? (pytanie oznaczone we wniosku nr 6)

Państwa stanowisko w sprawie (doprecyzowane w piśmie z 15 grudnia 2025 r.)

W ocenie Spółki, w opisanym stanie faktycznym dostawa stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT) oraz Spółka jest uprawniona do zastosowania stawki 0% VAT, także w sytuacji, gdy towar – na zlecenie nabywcy – jest fizycznie transportowany i dostarczany na terytorium innego państwa członkowskiego UE niż państwo, w którym nabywca posiada siedzibę lub jest zarejestrowany dla potrzeb VAT UE (np. do magazynu, bazy logistycznej albo odbiorcy końcowego). Dla kwalifikacji transakcji jako WDT decydujące jest bowiem, że następuje rzeczywisty wywóz towaru z terytorium Polski i jego dostarczenie na terytorium innego państwa członkowskiego UE, przy jednoczesnym spełnieniu przesłanek z art. 42 ustawy o VAT, a przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od tego, aby państwo dostarczenia było tożsame z państwem rejestracji VAT UE nabywcy.

Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT na podstawie art. 42 ust. 1 i 3 ustawy o VAT, nie jest konieczne posiadanie odrębnego, podpisanego przez nabywcę potwierdzenia odbioru/doręczenia towaru, o ile Spółka posiada – przed upływem terminu do złożenia deklaracji za dany okres rozliczeniowy – dokumenty łącznie potwierdzające wywóz towaru z terytorium kraju oraz jego dostarczenie do innego państwa członkowskiego UE. W szczególności, w ocenie Spółki, wymóg ten spełnia posiadanie: (i) faktury z podaniem ważnego numeru VAT UE nabywcy oraz wyszczególnieniem pozycji sprzedaży, (ii) potwierdzenia nadania przesyłki z systemu „A” oraz (iii) potwierdzenia doręczenia przesyłki z systemu „A” w postaci dokumentu POD (bez konieczności posiadania odrębnego dokumentu CRM), jako dokumentów przewozowych/dowodowych potwierdzających przemieszczenie i doręczenie.

Ponadto Spółka uważa, że faktura VAT – o ile zawiera jednoznaczne dane identyfikujące towar i jego ilość (w tym co najmniej nazwę towaru, ilość, a także inne dane pozwalające na identyfikację ładunku) – może zostać uznana za dokument spełniający wymóg „specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku”, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, a tym samym w takim przypadku nie ma obowiązku sporządzania odrębnej specyfikacji.

Jednocześnie, w ocenie Spółki, okoliczności rozliczeń stron – w tym forma, termin oraz fakt dokonania płatności (sprzedaż z odroczonym terminem płatności) – nie wpływają na możliwość zastosowania stawki 0% VAT do WDT, jeżeli spełnione są materialne i dokumentacyjne przesłanki wynikające z art. 42 ustawy o VAT, a Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE i wykazuje transakcję w deklaracji za właściwy okres rozliczeniowy.

W ocenie podatnika, dokumenty takie jak faktury zawierającej numer VAT UE nabywcy z wyszczególnieniem pozycji sprzedaży (ich wartości, ilości oraz nazwy); potwierdzenia nadania przesyłki z systemu „A”; potwierdzenia doręczenia przesyłki z systemu „A” (dokument POD, ale nie CRM), są wystarczające do zastosowania stawki 0% na podstawie art. 42 ust. 1 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

W ocenie podatnika okoliczności rozliczenia stron, takie jak sposób i formy płatności nie mają znaczenia dla możliwości zastosowania ww. stawki.

Dokument faktury czyni zadość wymogom stawianym przez art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ zawiera wyczerpującą specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku i nie ma potrzeby sporządzania osobnego dokumentu.

Okoliczność, że nabywca towaru zleca jego transport do bazy magazynowej w innym kraju Unii Europejskiej, niż kraj siedziby półki nabywcy nie stoi na przeszkodzie zastosowaniu stawki 0% na podatek VAT, ponieważ podatnik (sprzedawca) dokonał lub dokonuje dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi oraz podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada (lub będzie posiadał) w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Wreszcie, podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Przepisy nie dokonują dyferencjacji sytuacji prawnej, w tym względzie warunkując możliwość skorzystania ze stawki 0% poprzez wywóz towaru z kraju na terytorium państwa członkowskiego, innego niż Polska. Stanowisko to zdaje się potwierdzać idea zawarta w normie prawnej, tudzież definicji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zawartej w art. 2 pkt 22a ustawy o podatku od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 13 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:

Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:

Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel).

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Spółka będąca czynnym podatnikiem VAT, posiadającym VAT UE, prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie sprzedaży części samochodowych do aut osobowych.

Spółka zrealizowała i planuje realizować wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT) na rzecz kontrahentów posiadających aktywne numery VAT UE.

Kupujący wysyła zamówienie, na którym wyszczególnia nazwę producenta części oraz jej numer i prosi o wycenę. W odpowiedzi otrzymuje on proponowaną cenę, za jaką może nabyć daną część. W przypadku akceptacji wysyła formularz zamówienia, na którym widnieje nazwa i numer katalogowy części samochodowej, proponowana cena oraz ilość sztuk, jaką kontrahent planuje nabyć.

Równocześnie Spółka wyjaśnia, że po akceptacji zamówienia przez klienta, towar jest nabywany przez Spółkę od dostawców. Zazwyczaj są to duże hurtownie zajmujące się sprzedażą części samochodowych jak (…).

Towar zwykle jest odbierany przez Spółkę z hurtowni i przewożony do magazynu Spółki. Następnie, weryfikowane jest czy udało się skompletować całe zamówienie, tj. sprawdzany jest numer części, jej ilość oraz wartość. Jeśli wszystkie elementy się zgadzają to zostaje wystawiona faktura VAT UE, która przesyłana jest zwykle za pośrednictwem poczty elektronicznej email, na adres kontrahenta.

Po dokonaniu wszystkich ustaleń i uzgodnień Spółka wystawia fakturę VAT UE, na której wyszczególnione są wszystkie pozycje z zamówienia, tj. nazwa i numer części, kwota netto oraz ilość sztuk. Faktura wystawiona jest w euro i podany do płatności jest rachunek firmowy prowadzony w euro. Po zaksięgowaniu wpłaty na koncie towar jest wydawany z magazynu. Następnie, towary są pakowane w kartony i układane tak, aby zapewnić bezpieczny ich transport.

Po spakowaniu paczki, Spółka zamawia kuriera i ustala z nim datę odbioru towaru.

Transport towarów Spółka zorganizowała i planuje organizować za pośrednictwem polskiej firmy (…). Każda dostawa jest zlecana za pośrednictwem platformy tego przewoźnika, gdzie wypełnia się wszystkie dane przesyłki, następnie towar jest odbierany przez przewoźnika ze wskazanego miejsca i transportowany dalej do nabywcy.

Informacja o doręczeniu znajduje się w systemie elektronicznym, gdzie można odebrać POD (Proof of Delivery).

Spółka jako załącznik przesyła w systemie dokument faktury, której dotyczy sprzedawany towar, spakowany w paczkę (paletę) nadawaną na adres dostawy wskazany przez odbiorcę.

Informacje generowane z systemu „A”, takie jak potwierdzenie nadania i doręczenia przesyłki, zawierają numer przesyłki, dane nadawcy i odbiorcy, kraj docelowy oraz daty zdarzeń logistycznych, co w ocenie Spółki wypełnia przesłanki ustawowe.

Dostawa towaru odbywa się z magazynu sprzedawcy, sprzedający ponosi koszty transportu wedle przesłanej wyceny, a na usługę transportu wystawiana jest następnie faktura VAT.

Spółka obciąża później kosztami transportu Kupującego, wystawiając fakturę w kwocie netto, wskazując, że dotyczy ona transportu towarów wymienionych na fakturze.

Kontrahent ma siedzibę na terenie Cypru, tam jest zarejestrowany na potrzeby podatku od towarów i usług.

Spółka dostarczyła towary na wskazany adres (magazyn w innym Państwie Członkowskim) przez nabywcę. Przyszłe dostawy, również będą tam realizowane. Magazyn znajduje się w innym państwie niż Państwo siedziby nabywcy, tj. na Litwie.

Wszyscy uczestnicy transakcji są czynnymi podatnikami VAT, zarejestrowanymi w VAT UE. Spółka przed wystawieniem faktury sprawdza kontrahenta, czy jest czynnym podatnikiem za pośrednictwem systemu VIES. Jeśli system potwierdza, że kontrahent jest czynnym podatnikiem VAT-u, to stosuje stawkę 0% dla sprzedaży.

Po otrzymaniu dokumentu POD od dostawcy, jeśli Spółka otrzyma go przed dniem wyznaczonym na złożenie deklaracji, w którym nastąpiło wystawienie faktury, to deklaruje wewnątrzwspólnotową dostawę towaru i stosuje dla danej sprzedaży stawkę 0%.

Procedura stosowana wobec zagranicznych kontrahentów, którzy mają swoją siedzibę na terenie jednego z krajów członkowskich, wygląda następująco:

1)    Spółka dokonuje dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał Spółce;

2)    Spółka przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;

3)    Spółka, składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE.

Zwykle kontrahent informuje telefonicznie o dostarczeniu przesyłki i Spółka nie wymaga dodatkowego oświadczenia o odbiorze, poprzestając na oświadczeniu spedytora o doręczeniu przesyłki i braku informacji o reklamacji lub uwagach.

Z systemu „A” wynika jednoznacznie, że przesyłka została dostarczona na miejsce wskazane w zleceniu.

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy:

1)    Spółka może uznać dostawę towarów za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT) oraz zastosować stawkę 0% VAT, jeżeli towar zostaje fizycznie przetransportowany i dostarczony do państwa członkowskiego UE innego niż państwo, w którym nabywca ma siedzibę/jest zarejestrowany dla VAT UE (np. dostawa do magazynu/odbiorcy końcowego w innym kraju),

2)    dla zastosowania stawki 0% VAT na podstawie art. 42 ustawy, Spółka musi posiadać odrębne, podpisane przez nabywcę potwierdzenie odbioru/doręczenia towaru, czy wystarczające jest posiadanie innych dokumentów potwierdzających wywóz i dostarczenie towaru do innego państwa UE (np. dokumenty przewozowe),

3)    dla zastosowania stawki 0% VAT do WDT Spółka może traktować fakturę VAT jako dokument spełniający wymóg „specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku”, o której mowa w art. 42 ustawy, a jeżeli nie – czy Spółka ma obowiązek sporządzenia odrębnej specyfikacji, i jakie minimalne elementy powinna ona zawierać (np. nazwa towaru, ilość, numery/opisy, waga, sposób pakowania, nr zamówienia, nr WZ itp.),

4)    posiadanie następujących dokumentów:

a)    faktury zawierającej numer VAT UE nabywcy z wyszczególnieniem pozycji sprzedaży,

b)    potwierdzenia nadania przesyłki z systemu „A”,

c)    potwierdzenia doręczenia przesyłki z systemu „A” (dokument POD, ale nie CRM)

– jest wystarczające do zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, zgodnie z art. 42 ust. 1 i ust. 3 ustawy.

W tym miejscu zauważyć należy, że aby przy transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zastosować stawkę 0% VAT podatnik musi m.in. posiadać przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Aby móc więc zastosować stawkę 0% musi nastąpić fizyczny wywóz towaru z terytorium Polski na terytorium innego państwa członkowskiego na rzecz podatnika posiadającego numer NIP UE. Nie ma tutaj znaczenia czy numer tegoż podatnika został poprzedzony prefiksem kraju do którego towary zostaną dostarczone, czy też innego państwa członkowskiego. Niemniej jednak dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów musi zostać odpowiednio udokumentowane.

Wskazać należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020 r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z dnia 4 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018/1912. Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912 wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:

Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.

W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:

Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji uwzględniającej daną dostawę.

W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:

Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:

Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:

Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego towaru i jego transportem.

W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, której wymaga ten przepis.

Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.

Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy. Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy, umożliwiając jego identyfikację.

Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku WDT (...)”.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy zauważyć należy, że prawo podatnika do zastosowania przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawki podatku w wysokości 0% uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, że doszło do wywozu towarów poza terytorium Polski i dostarczenia ich do nabywcy w innym państwie członkowskim UE. Istotą przywołanych przepisów jest przede wszystkim zobowiązanie podatnika do udowodnienia, że towary będące przedmiotem dostawy rzeczywiście opuściły terytorium kraju i zostały dostarczone do ich nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego. Zasadniczą kwestią jest zatem, aby posiadane przez Państwa dokumenty łącznie, jednoznacznie, potwierdzały, że towary te były przedmiotem WDT.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE, tj. faktura zawierająca numer VAT UE nabywcy z wyszczególnieniem pozycji sprzedaży, potwierdzenie nadania przesyłki z systemu „A”, potwierdzenie doręczenia przesyłki z systemu „A” (dokument POD), stanowią/będą stanowiły dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzać dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do Kontrahentów na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (w tym do państwa członkowskiego innego niż państwo w którym nabywca ma siedzibę/jest zarejestrowany do VAT UE), a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT).

W konsekwencji, realizowane przez Państwa dostawy towarów stanowią/będą stanowiły wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT). Posiadane przez Państwa dokumenty w postaci:

a)    faktury zawierającej numer VAT UE nabywcy z wyszczególnieniem pozycji sprzedaży,

b)    potwierdzenia nadania przesyłki z systemu „A”,

c)    potwierdzenia doręczenia przesyłki z systemu „A” (dokument POD, ale nie CRM)

są/będą wystarczające do zastosowania stawki 0% VAT dla realizowanych przez Państwa wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, również gdy towar zostaje/zostanie fizycznie przetransportowany i dostarczony do państwa członkowskiego UE innego niż państwo, w którym nabywca ma siedzibę/jest zarejestrowany dla VAT UE (np. dostawa do magazynu/odbiorcy końcowego w innym kraju).

Podsumowując należy stwierdzić, że Spółka może uznać dostawę towarów za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT), jeżeli towar zostaje fizycznie przetransportowany i dostarczony do państwa członkowskiego UE innego niż państwo, w którym nabywca ma siedzibę/jest zarejestrowany dla VAT UE (np. dostawa do magazynu/odbiorcy końcowego w innym kraju).

Dla zastosowania stawki 0% VAT do WDT Spółka może traktować fakturę VAT jako dokument spełniający wymóg „specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku”, o którym mowa w art. 42 ustawy.

Posiadanie przez Spółkę następujących dokumentów:

a)    faktury zawierającej numer VAT UE nabywcy z wyszczególnieniem pozycji sprzedaży,

b)   potwierdzenia nadania przesyłki z systemu „A”,

c)    potwierdzenia doręczenia przesyłki z systemu „A” (dokument POD, ale nie CRM)

– jest/będzie wystarczające do zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, zgodnie z art. 42 ust. 1 i ust. 3 ustawy.

Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

-        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Należy także zauważyć, że rozstrzygnięcie czy dokumenty, którymi będzie dysponować podatnik rzeczywiście potwierdzają dokonanie wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ podatkowy, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.