Interpretacja 0112-KDIL1-3.4012.903.2025.1.KK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania stawki VAT 0% właściwej dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, w przypadku posiadania przez Spółkę dokumentów potwierdzających dokonanie dostawy.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

AB (dalej jako: „Wnioskodawca”, „Spółka”) ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce (podatnik VAT UE).

Spółka wchodzi w skład międzynarodowej grupy A, dostarczającej (...).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka współpracuje z podmiotami mającymi siedzibę na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej, zarejestrowanymi dla celów rozliczania podatku od wartości dodanej oraz posiadającymi ważny i właściwy numer identyfikacyjny VAT nadany w danym państwie członkowskim dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych (dalej: „Kontrahenci”). W związku z prowadzoną działalnością Spółka dokonuje i będzie dokonywać na rzecz Kontrahentów wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej: „WDT”) w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o VAT.

Spółka w ramach WDT będącej przedmiotem złożonego wniosku będzie dokonywała sprzedaży towarów do Kontrahentów z różnych krajów Unii Europejskiej. W każdym przypadku WDT miejscem rozpoczęcia wywozu towarów jest terytorium Polski, a miejscem ich przeznaczenia (tzn. zakończenia ich wysyłki) jest terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Wywóz będzie zlecany przewoźnikom lub spedytorom działającym na rzecz Spółki albo też Kontrahenta (w zależności od specyfiki transakcji oraz warunków współpracy z danym Kontrahentem).

Wnioskodawca, w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, będzie gromadzić dokumenty potwierdzające, iż towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski. Spółka każdorazowo będzie posiadać fakturę dokumentującą dokonaną dostawę, zawierającą specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru).

WDT realizowane przez Wnioskodawcę będą każdorazowo wykazywane w zbiorczej informacji podsumowującej o transakcjach wewnątrzwspólnotowych (tzw. informacjach VAT-UE).

W momencie składania deklaracji (pliku JPK_V7), w którym Wnioskodawca będzie wykazywał ww. transakcje jako WDT, Spółka będzie zarejestrowana jako podatnik VAT UE.

Dokumentacja gromadzona przez Spółkę będzie obejmować opisane poniżej przypadki:

Wariant I – Spółka będzie w posiadaniu:

-        faktury zawierającej specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru),

-        korespondencji elektronicznej (mailowej) prowadzonej z Kontrahentem obejmującej oświadczenie o odbiorze przez niego dostaw zrealizowanych w danym okresie, zawierające dane umożliwiające identyfikację poszczególnych dostaw. Przykładowo mogą to być informacje takie jak: oznaczenie rodzaju i ilości towaru, numer faktury, data faktury. Spółka będzie przesyłała Kontrahentowi wiadomość e-mail zawierającą szczegóły dotyczące poszczególnych dostaw, natomiast Kontrahent będzie odsyłał wiadomość zwrotną z potwierdzeniem odbioru tych dostaw. Potwierdzenie to może znajdować się w treści wiadomości e-mail lub stanowić jej załącznik, zawierający listę dostaw.

Wariant II – Spółka będzie w posiadaniu:

-        faktury zawierającej specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru),

-        zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie rozliczeniowym. Zestawienie to będzie przekazywane Kontrahentowi drogą elektroniczną po zakończeniu okresu, którego dotyczy, wraz z prośbą o potwierdzenie dokonania (otrzymania) dostaw. Zgodnie z informacją zawartą w treści zestawienia, brak odpowiedzi Kontrahenta w oznaczonym okresie (np. do 10. dnia od daty wysłania zestawienia), będzie traktowany jako jego milczące potwierdzenie dostaw. Innymi słowy, w takich sytuacjach Spółka będzie uznawała, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i milcząco je potwierdza, nie odsyłając do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie).

Wariant III – Spółka będzie w posiadaniu:

-        faktury zawierającej specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru),

-        zrzutu ekranu z systemu finansowo-księgowego lub magazynowego albo z portalu Kontrahenta, do którego dostęp będzie posiadać zarówno Spółka, jak i Kontrahent. Zgodnie z zasadami działania tego systemu, po przyjęciu do swojego magazynu towaru objętego daną dostawą, Kontrahent wprowadzi do systemu informacje dotyczące tej dostawy. Dane będą umożliwiały jednoznaczną identyfikację dostaw, np. poprzez numery faktur lub dokumentów towarzyszących, widniejących na fakturach. Po wprowadzeniu danych do systemu przez Kontrahenta, Spółka będzie w stanie odszukać daną dostawę w systemie i tym samym potwierdzić jej wywóz z terytorium kraju i dostarczenie Kontrahentowi na terytorium innego państwa członkowskiego UE.

Wariant IV – Spółka będzie w posiadaniu:

-        faktury zawierającej specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru),

-        potwierdzenia otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar w formie informacji uzyskanej z systemu bankowego, z którego korzysta Spółka, lub odrębnego dokumentu przekazanego przez Kontrahenta.

W ramach tego wariantu Spółka wskazuje, że terminy płatności ustalane są indywidualnie z każdym Kontrahentem przed rozpoczęciem współpracy, przy czym płatność za towar następuje (w ramach tego wariantu) po jego odbiorze. Szczegółowe zasady rozliczeń wynikają z ustaleń między Spółką a Kontrahentem i mogą być zawarte w umowie handlowej, zamówieniu lub korespondencji dotyczącej danej dostawy. Spółka traktuje otrzymanie płatności jako potwierdzenie wykonania dostawy, bowiem bez otrzymania towaru Kontrahent nie dokonałby płatności. Ponadto możliwe jest powiązanie konkretnej płatności z określoną dostawą na podstawie danych z potwierdzenia przelewu, kwoty, daty płatności lub dodatkowej korespondencji, w której Kontrahent określa, jakie dostawy obejmuje dana wpłata (np. w przypadku płatności zbiorczych za większą ilość dostaw).

Wariant V – Spółka będzie w posiadaniu:

-        faktury wystawionej przez nabywcę w imieniu i na rzecz Spółki w ramach tzw. samofakturowania. Taka faktura będzie zawierała w szczególności specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Ponadto, zgodnie z funkcjonalnością systemu Kontrahenta, faktura wystawiana w ramach samofakturowania generowana będzie przez system elektroniczny dopiero po przyjęciu przez Kontrahenta towarów w miejscu przeznaczenia. Spółka zatwierdzi fakturę w sposób określony w porozumieniu zawartym z nabywcą w tym przedmiocie (art. 106d ust. 1 ustawy o VAT).

Pytania

1.    Czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie I?

2.    Czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie II?

3.    Czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie III?

4.    Czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie IV?

5.    Czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie V?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, we wszystkich wskazanych Wariantach (I-V) Spółce będzie przysługiwać prawo do zastosowania stawki 0% VAT.

Warunki zastosowania stawki 0% VAT dla WDT.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega WDT.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, przez WDT rozumie się wywóz towarów następujący w wykonaniu dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ustawy o VAT, z terytorium Polski na terytorium innego niż Polska kraju członkowskiego UE.

Regulacja ta znajduje zastosowanie m.in. pod warunkiem, że nabywca towarów jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT).

Jednocześnie, transakcje WDT podlegają, co do zasady, opodatkowaniu stawką 0% VAT (art. 42 ust. 1 ustawy o VAT), pod warunkiem łącznego spełnienia niżej wymienionych kryteriów:

1)    podatnik VAT dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi,

2)    podatnik VAT przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,

3)    podatnik VAT składając deklarację podatkową, w której wykazuje to WDT, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Dodatkowym warunkiem do zastosowania stawki 0% VAT jest złożenie poprawnej i zawierającej prawidłowe dane zbiorczej informacji podsumowującej o transakcjach wewnątrzunijnych, w której dane WDT zostanie przez podatnika wykazane (art. 42 ust. 1a ustawy o VAT).

Jednocześnie, jak wynika z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, dodatkowym warunkiem formalnym umożliwiającym opodatkowanie WDT stawką 0% VAT jest dysponowanie przez dostawcę:

·         dokumentami przewozowymi otrzymanymi od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju (z Polski), z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju (Polski) – w przypadkach, gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi), czyli podmiotowi zewnętrznemu oraz

·         specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku.

Z dalszych regulacji (art. 42 ust. 11 ustawy o VAT), wynika jednak, że w przypadku braku możliwości jednoznacznego udowodnienia na podstawie ww. dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT faktu dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (Polski), dowodami wykorzystywanymi na potrzeby zastosowania stawki 0% VAT w WDT mogą być również inne dokumenty wskazujące, że do WDT rzeczywiście doszło, w szczególności:

·         korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,

·         dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,

·         dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku – inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,

·         dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (Polski).

Z konstrukcji ww. przepisu wynika, że wymieniony w treści tej regulacji katalog tzw. dokumentów pomocniczych wykorzystywanych na potrzeby WDT ma charakter otwarty. Oznacza to, że polski podatnik VAT ma prawo potwierdzać fakt dokonania dostawy na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej w innym państwie członkowskim również w oparciu o inne dokumenty niewymienione wprost w treści art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. Takie podejście znajduje potwierdzenie również w orzecznictwie sądowym. Jak wskazuje bowiem Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w uchwale wydanej przez poszerzony skład siedmiu sędziów z 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10, przepisy wskazane w art. 42 ustawy o VAT powinny być stosowane z uwzględnieniem normy określonej w art. 180 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, w świetle której „jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem”. W treści ww. uchwały, NSA wskazał wyraźnie, iż dowody wymienione w art. 42 ust. 3 i ust. 4 ustawy o VAT nie mają charakteru bezwzględnie obligatoryjnego. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik nie dysponuje kompletem dokumentów wskazanych w tym przepisie, bądź posiadane dokumenty zawierają pewne braki formalne, może on posłużyć się innymi dowodami potwierdzającymi dokonanie WDT.

Odnosząc powyższe rozważania do opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, na wstępie wskazać należy, że dostawy realizowane przez Spółkę na rzecz Kontrahentów spełniają definicję WDT, o której mowa w art. 13 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT. Transakcje Spółki stanowią bowiem dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ustawy o VAT. W związku z tymi dostawami dochodzi do wywozu sprzedawanych przez Wnioskodawcę towarów z terytorium kraju (z Polski) na terytorium innych krajów członkowskich UE. Innymi słowy, wywóz jest dokonywany w wykonaniu dostawy towarów występującej po stronie Spółki. Kontrahenci Spółki są przy tym podatnikami podatku od wartości dodanej zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w krajach innych niż Polska (mają odpowiednie i ważne numery VAT-UE).

W dalszej kolejności, należy przeanalizować, czy w odniesieniu do realizowanych przez Wnioskodawcę transakcji WDT może znaleźć zastosowanie stawka 0% VAT z uwagi na spełnienie warunków ustawowych wymienionych w art. 42 ustawy o VAT.

Jak wskazano powyżej, Kontrahenci UE będący nabywcami towarów dostarczanych w ramach WDT przez Wnioskodawcę będą posiadali ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany im przez państwo członkowskie inne niż Polska. Wymóg z art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT będzie więc spełniony.

WDT realizowane przez Spółkę na rzecz Kontrahentów UE będą również wykazywane w deklaracji (pliku JPK_V7) składanym przez Wnioskodawcę. W momencie składania tej deklaracji (pliku JPK_V7) Spółka będzie zarejestrowana jako podatnik VAT UE. Wypełniona zostanie zatem również dyspozycja art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT.

Spółka będzie również raportować realizowane przez siebie transakcje WDT z poszczególnymi Kontrahentami UE w tzw. informacji podsumowującej składanej za dany miesiąc. Informacja ta będzie zawierała wszystkie wymogi, o których mowa w art. 100 ust. 8 ustawy o VAT. Tym samym spełniona będzie również przesłanka z art. 42 ust. 1a ustawy o VAT.

Ostatnim wymogiem niezbędnym do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do WDT jest spełnienie wymogów dokumentacyjnych wskazanych w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT w odniesieniu do transakcji sprzedażowych realizowanych na rzecz Kontrahentów UE. Należy zatem rozważyć, czy Spółka spełnia warunek opisany w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, we wszystkich Wariantach.

Analiza dokumentacji posiadanej przez Wnioskodawcę.

Jak wynika z przedstawionych przez Spółkę wariantów dokumentacji WDT, Spółka każdorazowo będzie posiadać fakturę dokumentującą dokonaną WDT, zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. W ocenie Spółki, posiadane przez nią dalsze dokumenty w przypadku każdego z przedstawionych Wariantów będą potwierdzać dokonanie dostawy towarów do nabywcy na terytorium innego państwa UE.

Wariant I

W tym Wariancie Spółka będzie posiadać fakturę oraz korespondencję elektroniczną (mailową) prowadzoną z Kontrahentem obejmującą oświadczenie o odbiorze przez niego dostaw zrealizowanych w danym okresie, zawierające dane umożliwiające identyfikację poszczególnych dostaw (zgodnie z opisem zawartym powyżej).

Uzyskanie jednoznacznego oświadczenia Kontrahenta będzie stanowić formę aktywnego potwierdzenia odbioru przez niego towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Spółka podkreśla, że prowadzona z Kontrahentem korespondencja elektroniczna (mailowa) będzie stanowić dowód, o którym mowa wprost w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. Z jej treści będzie wynikało, że pomiędzy stronami doszło do realizacji WDT.

W oświadczeniu zamieszczonym w treści wiadomości e-mail lub w jej załączniku pracownik Kontrahenta (korzystający z oficjalnego firmowego adresu e-mail) potwierdzi, że towary ujęte w zestawieniu faktur za dany okres zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia oraz że zostały przez Kontrahenta odebrane. Wiadomość e-mail będzie zawierać dane pozwalające na identyfikację danej dostawy. W konsekwencji, w ocenie Spółki, stosowanie wskazanego rozwiązania pozwoli na jednoznaczne potwierdzenie, że konkretne, zidentyfikowane towary zostały dostarczone do Kontrahenta.

Spółka wskazuje ponadto, że prezentowane stanowisko znajduje potwierdzenie w wydawanych przez organy podatkowe interpretacjach indywidualnych, m.in. w:

-        interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 sierpnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.364.2025.1.MW, w której organ podzielił stanowisko wnioskodawcy co do możliwości zastosowania stawki 0% VAT do WDT m.in. w przypadku, w którym gromadzi on dowody w postaci faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz „oświadczenia, zawierającego m.in. numery faktur i daty ich wystawienia oraz wartość i/lub numery dokumentów przewozowych (np. Delivery Note) podpisane przez odbiorcę towaru jako potwierdzenie dostarczenia towarów do innego kraju UE. Jak wynika z przywołanej interpretacji: „Spółka przesyła Kontrahentowi wiadomość e-mail z oświadczeniem zawierającym szczegóły danych dostaw, a Kontrahent odsyła odpowiedź mailową zawierającą podpisane oświadczenie, potwierdzając tym samym, że dostawy te zostały otrzymane. Potwierdzenie to może być zawarte w treści wiadomości e-mail lub stanowić załącznik do takiej wiadomości”.

-        interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 marca 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.47.2024.1.AW, w której organ podatkowy stwierdził, że dokumentacja w postaci „Faktury (lub jej kopii) zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz potwierdzenia odbioru towaru przez Kontrahenta, a w przypadku braku międzynarodowego listu przewozowego CMR lub braku podpisu na tym liście przez odbiorcę, gromadzicie/zamierzacie Państwo gromadzić dodatkową dokumentację potwierdzającą dokonanie WDT w postaci potwierdzenia odbioru towarów otrzymywanego od Kontrahenta, będzie uprawniała Państwa do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy)”.

Niezależnie od powołanych wyżej interpretacji indywidualnych, stanowisko Spółki w odniesieniu do wyżej opisanego Wariantu znajduje potwierdzenie również w innych interpretacjach indywidualnych, tj. przykładowo w:

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 lipca 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.553.2025.1.PRP;

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM;

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.573.2024.1.GK;

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 kwietnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK.

Wariant II

W tym Wariancie Spółka będzie posiadać fakturę oraz korespondencję z zestawieniem dostaw wysłaną do Kontrahenta, który milcząco będzie potwierdzać otrzymanie towarów (zgodnie z opisem zawartym powyżej w treści Wniosku).

Zdaniem Wnioskodawcy, zestawienie należy w tym przypadku uznać za dokument, o którym mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o VAT. Dotyczy to również przypadków, w których Kontrahenci nie odsyłają do Wnioskodawcy informacji zwrotnej w zakresie informacji zawartych w tym zestawieniu, a z ustaleń między stronami będzie wynikać, iż brak odpowiedzi potwierdzającej dostarczenie towarów objętych zestawieniem lub brak wniesienia uwag co do treści zestawienia w określonym terminie równoznaczny będzie z akceptacją i potwierdzeniem realizacji dostaw objętych zestawieniem.

Taki dokument ma bowiem jednakową moc dowodową jak zbiorcze potwierdzenie odbioru towarów wyraźnie potwierdzone/podpisane przez Kontrahenta. Należy bowiem wskazać, że ustalony przez strony termin na potwierdzenie otrzymania towarów każdorazowo daje Kontrahentowi możliwość dokonania szczegółowej weryfikacji danych zawartych w zestawieniu oraz przedstawienie ewentualnych uwag co do jego treści. Nie ulega natomiast wątpliwości, iż każdy racjonalny przedsiębiorca zgłosiłby Spółce wszelkie zauważone braki w towarach będących przedmiotem WDT dokonywanych na jego rzecz.

Należy w tym miejscu również podkreślić, iż niezgłoszenie przez Kontrahenta zastrzeżeń może być, w ocenie Spółki, postrzegane jako jego oświadczenie woli zgodne z ustaleniami stron oraz z informacją zawartą w wiadomości elektronicznej zawierającej zestawienie (która stanowi, iż brak przekazania informacji zwrotnej oznacza w istocie potwierdzenie otrzymania towarów udokumentowanych fakturami, których numery wymienione zostały w zestawieniu). Wykładnia przepisów o oświadczeniu woli obowiązująca na gruncie prawa cywilnego wskazuje bowiem, że „bierne zachowanie podmiotu prawa cywilnego, brak jego aktywności (nazywany w doktrynie milczeniem) może być sposobem złożenia oświadczenia woli, jeżeli istnieją reguły znaczeniowe wiążące z nim sens w postaci woli wywołania skutku prawnego” (Gniewek E., Kodeks Cywilny. Komentarz, Legalis 2014).

W świetle powyższego, w ocenie Spółki, zestawienie przesyłane do Kontrahentów i niekwestionowane przez nich co do jego treści, wraz z wystawioną wcześniej fakturą zawierającą specyfikację towaru powinny być uznane za dokumenty (dowody) potwierdzające, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do Kontrahentów na terytorium innego państwa członkowskiego.

Stanowisko o możliwości wykorzystania tzw. milczącej akceptacji w odniesieniu do zbiorczych zestawień dostaw realizowanych w danym okresie na rzecz kontrahentów unijnych jako dokumentu wykorzystywanego na potrzeby udowodnienia dostarczenia towarów do nabywców i tym samym zastosowania stawki 0% VAT znajduje potwierdzenie w wielu pismach organów podatkowych – m.in. w:

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 sierpnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.364.2025.1.MW,

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 lipca 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.553.2025.1.PRP,

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM,

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 sierpnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.303.2024.1.GK,

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 czerwca 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.238.2024.1.GK,

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 kwietnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK.

Wariant III

W tym Wariancie Spółka będzie posiadać fakturę oraz zrzut ekranu z systemu finansowo-księgowego lub magazynowego albo z portalu Kontrahenta, do którego dostęp będzie posiadać zarówno Spółka, jak i Kontrahent (zgodnie z opisem zawartym powyżej).

W ocenie Spółki, taka forma potwierdzenia, tzn. zrzut ekranu z systemu finansowo-księgowego /magazynowego lub komunikat z portalu Kontrahenta, będzie stanowić dowód, o którym mowa w art. 42 ust. 11 pkt 1 ustawy o VAT.

Zrzuty ekranu z systemu finansowo-księgowego/magazynowego lub komunikat z portalu Kontrahenta, do którego dostęp będzie mieć zarówno Spółka, jak i Kontrahent będą pozwalały na jednoznaczną identyfikację danych dostaw. Dodatkowo, warunki funkcjonowania systemu wskazują, że wprowadzenie danych dotyczących danej dostawy do systemu informatycznego jest jednoznaczne z przyjęciem towarów do magazynu Kontrahenta, co stanowi dowód dostarczenia do nabywcy towarów będących przedmiotem danej WDT.

Stanowisko zaprezentowane przez Spółkę znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z 5 sierpnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.364.2025.1.MW, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że: „dokumentacja w postaci faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz zrzutu ekranu z systemu finansowo-księgowego/magazynowego lub przez portal Kontrahenta, do którego dostęp ma/będzie mieć zarówno Spółka, jak i Kontrahent. Zgodnie z zasadami funkcjonowania tego systemu, po przyjęciu towaru będącego przedmiotem danej dostawy w swoim magazynie, Kontrahent wprowadza/wprowadzi dane dotyczące danej dostawy do systemu. Dane znajdujące się w systemie pozwalają/będą pozwalały na jednoznaczną identyfikację danych dostaw, tj. będą to np. numery dokumentów towarzyszących dostawie znajdujące się również na fakturach. Po wprowadzeniu przez Kontrahenta do systemu informatycznego danych danej dostawy, Spółka jest/będzie w stanie wyszukać tę dostawę w systemie oraz potwierdzić jej wywóz z terytorium kraju oraz dostarczenie do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE uprawnia wnioskodawcę do zastosowania opodatkowania stawką VAT 0 % (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 VATU)”.

Niezależnie od powołanej wyżej interpretacji indywidualnej, stanowisko Spółki w odniesieniu do przedstawionego Wariantu III znajduje potwierdzenie również w:

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 maja 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.213.2025.1.GK,

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.573.2024.1.GK,

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 czerwca 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.238.2024.1.GK

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 marca 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.47.2024.1.AW,

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 października 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.546.2022.2.KT.

Wariant IV

W tym Wariancie Spółka będzie posiadać fakturę oraz potwierdzenie otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar w formie informacji uzyskanej z systemu bankowego, z którego korzysta Spółka, lub odrębnego dokumentu przekazanego przez Kontrahenta.

Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, terminy płatności są ustalane z Kontrahentami przed rozpoczęciem współpracy, a zapłata za towar następuje co do zasady po jego odbiorze. Szczegóły rozliczeń wynikają z indywidualnych ustaleń stron. Spółka traktuje płatność jako potwierdzenie dostawy i potrafi przyporządkować ją do konkretnej transakcji na podstawie danych z przelewu, daty, kwoty lub korespondencji, także przy płatnościach zbiorczych.

Zdaniem Spółki, samo potwierdzenie otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar stanowi dokumentację, która łącznie z fakturą oraz specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku będą potwierdzały jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione z terytorium Polski, a następnie dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego. Okoliczności bowiem, w których Kontrahent dokonuje płatności za dane towary stanowi, w ocenie Spółki, obiektywną przesłankę potwierdzającą dostarczenie towarów do tego Kontrahenta na terytorium UE.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 sierpnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.364.2025.1.MW, w której organ podzielił stanowisko wnioskodawcy, że ma on prawo stosować stawkę 0% VAT do WDT w sytuacji, gdy gromadzi on dokumentację obejmującą fakturę (lub jej kopię) zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz „potwierdzenia otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar – w formie informacji z systemu bankowego z którego korzysta Spółka, lub w formie odrębnego dokumentu przesłanego przez Kontrahenta”. Podobnie jak w opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego w złożonym wniosku przytoczona interpretacja odnosi się do sytuacji, w której „terminy płatności są każdorazowo ustalane z Kontrahentami przed rozpoczęciem współpracy, a płatność za towar dokonywana jest zasadniczo po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta. Szczegółowe warunki dotyczące płatności wynikają z ustaleń dokonanych pomiędzy Spółką z wybranym Kontrahentem. Ustalenia te mogą mieć formę m.in. umowy handlowej, zamówienia bądź korespondencji handlowej dotyczącej danej dostawy. Dokonanie płatności Spółka utożsamia z akceptacją dokonanej dostawy przez Kontrahenta. Dodatkowo, Spółka jest w stanie powiązać daną płatność z konkretną dostawą w oparciu o dane zawarte na potwierdzeniu płatności, kwotę płatności, datę płatności lub ew. dodatkową korespondencję handlową, w której Kontrahent wskazuje zakres dostaw objętych poszczególnymi płatnościami (np. w wypadku płatności zbiorczych za szereg dostaw)”.

Przedstawione stanowisko znajduje odzwierciedlenie w licznych interpretacjach wydanych przez organ podatkowy, w tym m.in. w:

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 lipca 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.553.2025.1.PRP,

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 lipca 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.222.2025.2.JSU,

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM,

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 kwietnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK.

Wariant V

W tym Wariancie Spółka będzie posiadać fakturę wystawioną w procedurze tzw. „samofakturowania”, tzn. stosowny dokument będzie wystawiany przez odbiorcę towaru w imieniu i na rzecz Spółki, a ta zatwierdzi go w sposób określony w porozumieniu zawartym z nabywcą w tym przedmiocie (art. 106d ust. 1 ustawy o VAT).

Wystawiana przez nabywcę faktura będzie zawierała w szczególności specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Zasadniczo, stosowny dokument w odniesieniu do danej dostawy może zostać wygenerowany poprzez portal elektroniczny Kontrahenta dopiero do przyjęciu przez niego towaru w miejscu przeznaczenia i wprowadzeniu go do magazynu (tzn. nie ma możliwości, aby Spółka dysponowała fakturą wystawioną przez nabywcę w wypadku, gdy towar nie został wcześniej dostarczony do nabywcy na terytorium innego państwa UE).

Zdaniem Spółki, taka okoliczność stanowi potwierdzenie odbioru towarów przez nabywcę w innym państwie członkowskim. Fakt, że omawiana faktura może być wystawiona dopiero po odbiorze przez nabywcę towarów będących przedmiotem WDT, jednoznacznie wskazuje, że sam fakt wystawienia faktury w trybie tzw. samofakturowania będzie stanowić dowód dokonania WDT. Spółka stoi na stanowisku, że omawiany dowód będzie potwierdzać dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, zatem spełnia przesłanki wynikające z art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.

Analogiczne stanowisko zostało uznane za prawidłowe m.in. w:

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.573.2024.1.GK,

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 czerwca 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.238.2024.1.GK,

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 października 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012. 546.2022.2.KT,

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 października 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.398.2020.1.PK.

Mając na uwadze wszystkie wskazane powyżej okoliczności, Wnioskodawca uważa, że przedstawiony przez niego w ramach opisu zdarzenia przyszłego sposób dokumentowania WDT w oparciu o wyżej opisane Warianty, będzie uprawniał Spółkę do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do WDT realizowanych na rzecz Kontrahentów.

Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości zaprezentowanego powyżej stanowiska w interpretacji indywidualnej, o którą występuje złożonym wnioskiem.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 13 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:

Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:

Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel).

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka współpracuje z podmiotami mającymi siedzibę na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej, zarejestrowanymi dla celów rozliczania podatku od wartości dodanej oraz posiadającymi ważny i właściwy numer identyfikacyjny VAT nadany w danym państwie członkowskim dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych (dalej: „Kontrahenci”). W związku z prowadzoną działalnością Spółka dokonuje i będzie dokonywać na rzecz Kontrahentów wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej: „WDT”) w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy.

Spółka w ramach WDT będącej przedmiotem złożonego wniosku będzie dokonywała sprzedaży towarów do Kontrahentów z różnych krajów Unii Europejskiej. W każdym przypadku WDT miejscem rozpoczęcia wywozu towarów jest terytorium Polski, a miejscem ich przeznaczenia (tzn. zakończenia ich wysyłki) jest terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Wywóz będzie zlecany przewoźnikom lub spedytorom działającym na rzecz Spółki albo też Kontrahenta (w zależności od specyfiki transakcji oraz warunków współpracy z danym Kontrahentem).

Wnioskodawca, w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, będzie gromadzić dokumenty potwierdzające, iż towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski. Spółka każdorazowo będzie posiadać fakturę dokumentującą dokonaną dostawę, zawierającą specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru).

WDT realizowane przez Wnioskodawcę będą każdorazowo wykazywane w zbiorczej informacji podsumowującej o transakcjach wewnątrzwspólnotowych (tzw. informacjach VAT-UE).

W momencie składania deklaracji (pliku JPK_V7), w którym Wnioskodawca będzie wykazywał ww. transakcje jako WDT, Spółka będzie zarejestrowana jako podatnik VAT UE.

Dokumentacja gromadzona przez Spółkę będzie obejmować opisane poniżej przypadki:

Wariant I – Spółka będzie w posiadaniu:

-        faktury zawierającej specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru),

-        korespondencji elektronicznej (mailowej) prowadzonej z Kontrahentem obejmującej oświadczenie o odbiorze przez niego dostaw zrealizowanych w danym okresie, zawierające dane umożliwiające identyfikację poszczególnych dostaw. Przykładowo mogą to być informacje takie jak: oznaczenie rodzaju i ilości towaru, numer faktury, data faktury. Spółka będzie przesyłała Kontrahentowi wiadomość e-mail zawierającą szczegóły dotyczące poszczególnych dostaw, natomiast Kontrahent będzie odsyłał wiadomość zwrotną z potwierdzeniem odbioru tych dostaw. Potwierdzenie to może znajdować się w treści wiadomości e-mail lub stanowić jej załącznik, zawierający listę dostaw.

Wariant II – Spółka będzie w posiadaniu:

-        faktury zawierającej specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru),

-        zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie rozliczeniowym. Zestawienie to będzie przekazywane Kontrahentowi drogą elektroniczną po zakończeniu okresu, którego dotyczy, wraz z prośbą o potwierdzenie dokonania (otrzymania) dostaw. Zgodnie z informacją zawartą w treści zestawienia, brak odpowiedzi Kontrahenta w oznaczonym okresie (np. do 10. dnia od daty wysłania zestawienia), będzie traktowany jako jego milczące potwierdzenie dostaw. Innymi słowy, w takich sytuacjach Spółka będzie uznawała, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i milcząco je potwierdza, nie odsyłając do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie).

Wariant III – Spółka będzie w posiadaniu:

-        faktury zawierającej specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru),

-        zrzutu ekranu z systemu finansowo-księgowego lub magazynowego albo z portalu Kontrahenta, do którego dostęp będzie posiadać zarówno Spółka, jak i Kontrahent. Zgodnie z zasadami działania tego systemu, po przyjęciu do swojego magazynu towaru objętego daną dostawą, Kontrahent wprowadzi do systemu informacje dotyczące tej dostawy. Dane będą umożliwiały jednoznaczną identyfikację dostaw, np. poprzez numery faktur lub dokumentów towarzyszących, widniejących na fakturach. Po wprowadzeniu danych do systemu przez Kontrahenta, Spółka będzie w stanie odszukać daną dostawę w systemie i tym samym potwierdzić jej wywóz z terytorium kraju i dostarczenie Kontrahentowi na terytorium innego państwa członkowskiego UE.

Wariant IV – Spółka będzie w posiadaniu:

-        faktury zawierającej specyfikację ładunku (sprzedawanego towaru),

-        potwierdzenia otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar w formie informacji uzyskanej z systemu bankowego, z którego korzysta Spółka, lub odrębnego dokumentu przekazanego przez Kontrahenta.

W ramach tego wariantu Spółka wskazuje, że terminy płatności ustalane są indywidualnie z każdym Kontrahentem przed rozpoczęciem współpracy, przy czym płatność za towar następuje (w ramach tego wariantu) po jego odbiorze. Szczegółowe zasady rozliczeń wynikają z ustaleń między Spółką a Kontrahentem i mogą być zawarte w umowie handlowej, zamówieniu lub korespondencji dotyczącej danej dostawy. Spółka traktuje otrzymanie płatności jako potwierdzenie wykonania dostawy, bowiem bez otrzymania towaru Kontrahent nie dokonałby płatności. Ponadto możliwe jest powiązanie konkretnej płatności z określoną dostawą na podstawie danych z potwierdzenia przelewu, kwoty, daty płatności lub dodatkowej korespondencji, w której Kontrahent określa, jakie dostawy obejmuje dana wpłata (np. w przypadku płatności zbiorczych za większą ilość dostaw).

Wariant V – Spółka będzie w posiadaniu:

-        faktury wystawionej przez nabywcę w imieniu i na rzecz Spółki w ramach tzw. samofakturowania. Taka faktura będzie zawierała w szczególności specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Ponadto, zgodnie z funkcjonalnością systemu Kontrahenta, faktura wystawiana w ramach samofakturowania generowana będzie przez system elektroniczny dopiero po przyjęciu przez Kontrahenta towarów w miejscu przeznaczenia. Spółka zatwierdzi fakturę w sposób określony w porozumieniu zawartym z nabywcą w tym przedmiocie (art. 106d ust. 1 ustawy o VAT).

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy Spółka, posiadając dokumenty, o których mowa w wariantach I-V, będzie miała prawo do zastosowania preferencyjnej, 0% stawki VAT w przypadku dostaw wewnątrzwspólnotowych.

Wskazać należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020 r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z dnia 4 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018/1912. Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912 wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:

Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.

W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:

Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji uwzględniającej daną dostawę.

W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:

Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:

Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:

Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego towaru i jego transportem.

W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, której wymaga ten przepis.

Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.

Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy. Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będących przedmiotem dostawy, umożliwiając ich identyfikację.

Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. akt I FSK 1388/08, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku WDT (...)”.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy zauważyć należy, że prawo podatnika do zastosowania przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawki podatku w wysokości 0% uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, że doszło do wywozu towarów poza terytorium Polski i dostarczenia ich do nabywcy w innym państwie członkowskim UE. Istotą przywołanych przepisów jest przede wszystkim zobowiązanie podatnika do udowodnienia, że towary będące przedmiotem dostawy rzeczywiście opuściły terytorium kraju i zostały dostarczone do ich nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego. Zasadniczą kwestią jest zatem, aby posiadane przez Państwa dokumenty łącznie, jednoznacznie, potwierdzały, że towary te były przedmiotem WDT.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE, tj. dowody opisane w wariancie od I do V, będą stanowiły dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do Kontrahentów na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT).

Podsumowując należy stwierdzić, że:

1.    Spółce będzie przysługiwało prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie I.

2.    Spółce będzie przysługiwało prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie II.

3.    Spółce będzie przysługiwało prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie III.

4.    Spółce będzie przysługiwało prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie IV.

5.    Spółce będzie przysługiwało prawo do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dostaw udokumentowanych w sposób opisany w Wariancie V.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1-5 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.